De Stiefmoeder Challenge - 2

De volgende ochtend was een van die zeldzame zaterdagen waarop Harry eens niet moest werken. Terwijl mijn man nog verdiept zat in zijn ochtendkrant, keek ik snel even of een van de dames mij al een privéberichtje had gestuurd. Dat was niet het geval, maar er was wel een nieuwe, vlammende commentaar van Rita onder mijn post op ‘H.G.Huisvrouwen.com’.

‘Karin, je bent een veel geraffineerder wijf dan ik al dacht!’ schreef ze. ‘Nu probeer je deze vrouwen dus ook nog weg te lokken naar een donker hoekje op het internet. Waarom dan wel? Om daar ongestoord jullie zieke plannen te kunnen smeden? Een “veilige haven!?” Hoe durf je!? Noem het liever wat het is, namelijk een broeinest van moreel verval! Denk jij echt dat een besloten chatgroep jullie beschermt? Je bent online sporen aan het achterlaten van je eigen verraad tegenover jouw man. Ik walg van het gemak waarmee je hierboven de 'felle reacties' wegzet als simpele onwetendheid. Ik ben niet 'geschrokken', ik ben oprecht bezorgd om de slachtoffers die jij in jouw wansmakelijke lust mee naar beneden trekt. Ik heb inmiddels een schermafdruk van je hele oproep en je uitnodiging naar de moderator gestuurd, met de dwingende vraag om jouw hele account te blokkeren. Aan de andere dames, zou ik willen zeggen: Laat je niet meeslepen in deze waanzin, want dit loopt voor niemand goed af…! Rita.’

In een opwelling begon ik een boze reactie in te tikken, maar na enkele rake volzinnen drong het tot me door dat dit misschien wel eens Rita’s bedoeling kon zijn. Misschien rekende ze er zelfs op dat ik woedend zou reageren, in de hoop dat ik daarmee andere dames zou afschrikken om mee in de chatgroep te stappen. Ik wiste mijn woorden en besloot om helemaal niet te reageren.
Net toen ik wilde afsluiten, kwam er nog een berichtje binnen. Het was van ene Elly.
‘Mag ik ook de link, beste Karin?’ vroeg ze. ‘Zal mezelf voorstellen in de chatgroep, beloofd!”
Ergens had ik het gevoel dat deze vrouw om een of andere reden niet publiekelijk durfde reageren, maar door haar de aanmeldingslink te sturen kon ik uiteraard niet veel verkeerd doen.


De rest van het weekend hadden we een drukke agenda af te werken, dus kwam ik er niet meer aan toe om achter de computer te zitten. Zaterdagvoormiddag was er de afscheidsviering van een veel te vroeg overleden nicht van mij. Na de middag een flinke boswandeling met de wandelclub en ‘s avonds een etentje met de leden van de vissersclub waarvan Harry bestuurslid was. Zondag overdag maakten we een fietstocht met vrienden en in de vooravond vierden we de verjaardag van Harry’s moeder. Allemaal gezellig, leuk en aardig, maar het onverwacht mooiste moment van het weekend moest dan nog komen.

Mijn man had een paar cognacjes gedronken op het feestje ter ere van zijn jarige moeder. Niet dat hij dronken was, want dat was hij eigenlijk nooit. Een beetje alcohol in zijn lijf maakte Harry echter altijd een beetje ‘aanhaliger’ dan normaal. Dat was deze keer niet anders, want terwijl ik de auto veilig op huis aan stuurde, legde hij zijn hand hoog op mijn dij en begon me zachtjes te strelen. Tot op mijn knie en weer terug, hoe lang was dat niet geleden… Hem een warme glimlach toesturend liet ik het wat graag gebeuren.

Terug thuis was Tom zoals gewoonlijk nergens te bespeuren. Tegen de tijd dat Harry een wijntje voor ons allebei had ingeschonken, vond ik het zelfs ‘handig’ dat mijn stiefzoon zo’n uitgaanstype was. Die momenten waarop Harry een romantisch momentje voor ons twee in gedachten had waren schaars. De aanwezigheid van zijn zoon konden we dus missen als kiespijn. Met een zacht radiodeuntje op de achtergrond ploften we in de bank en gezellig babbelend lieten we het drukke weekend nog eens de revue passeren. Plots sprong Harry recht en pakte de afstandsbediening van onze hifi installatie. Eerst begreep ik het niet, maar zodra hij het volume flink verhoogde, snapte ik hem maar al te goed. De song die onze openingsdans was op ons huwelijksfeest galmde door de woonkamer. Harry hoefde niets te vragen. Ook ik sprong recht en wierp me in zijn gespreide armen.

Het gedimde licht in de woonkamer wierp lange, zachte schaduwen over de muren terwijl de laatste tonen van ‘ons’ nummer langzaam wegstierven. We stonden nog steeds dicht tegen elkaar aan, mijn hoofd leunend op Harry’s schouder. Zijn ene arm lag stevig om mijn middel terwijl hij, met zijn andere hand op mijn kont, onze lagere regionen flink tegen elkaar aan gedrukt hield. De geur van zijn vertrouwde aftershave mengde zich met de warme herinnering aan onze openingsdans van jaren geleden.
"Zullen we naar boven gaan?" fluisterde hij in mijn oor. Ik knikte alleen maar, niet in staat om woorden te vinden voor de mengeling van tederheid en een licht, bekend gevoel van weemoed dat door me heen trok.

Eenmaal in de slaapkamer was de sfeer loom en geladen tegelijk. Terwijl we ons langzaam uitkleedden tot op ons ondergoed, bleven onze blikken elkaar vasthouden. Harry kwam naar me toe en trok me opnieuw tegen zich aan. Onze lippen vonden elkaar in een gepassioneerde kus. Een verkennend samenspel van onze vochtige tongen, wat mijn hart sneller deed slaan. Ik voelde de warmte van zijn lichaam en de hunkering die in ons beiden smeulde.
Zodra we op het bed gleden, stuurde Harry zijn vingers behendig onder de rand van mijn broekje. Het was een vertrouwd gebaar, maar dit keer voelde het anders. Het had zowaar iets dwingends en in een reflex van affectie en verlangen legde ik mijn hand, zonder daarbij na te denken, op zijn kruis. Door de stof van zijn onderbroek heen sloot ik mijn vingers om zijn lid, ergens tegen beter weten in hopend hem te voelen reageren op mijn aanraking.

Meteen voelde ik de spanning in zijn lichaam veranderen. Harry pakte mijn hand zachtjes maar resoluut vast en haalde die weg uit zijn schoot. Hij boog zich naar mijn oor, waarbij zijn warme adem mijn huid streelde.
"Niet doen, liefje," fluisterde hij, met een breekbare stem. "Het is... Alsjeblieft, Karin… Dat is té confronterend.”
Ik voelde per direct een steek van spijt in mijn hart, maar voor ik ook maar iets van ‘sorry’ kon zeggen, pakte Harry mijn hand weer op.
"Kom mee in jouw eigen broekje, schat,” zei hij zacht. “Leg je hand over de mijne en stuur jij me maar naar wat jij zelf het lekkerst vindt.”
Ik deed wat hij vroeg en schoof mijn hand ook onder de stof van mijn broekje. Langzaam opbouwend liet ik mijn vingers over de zijne glijden, die al tegen de zachte, natte lippen van mijn schoot aanlagen.
"Stuur me maar. Laat me via onze vingers voelen wat jij voelt, lieve schat."

Het was een onwaarschijnlijk intiem moment van volledige overgave. Met mijn hand over de zijne leidde ik zijn vingers eerst in een vertragend ritme langs de zachte welvingen van mijn schaamlippen. Met lichte druk liet ik hem de contouren verkennen, tot we bij het warme, kloppende weefsel daaronder kwamen. Ik stuurde zijn toppen naar de onder mijn huid verborgen basis van mijn clitoris, waar elke cirkelende beweging een schokgolf door mijn lichaam stuurde.

De sensatie was intenser dan ooit tevoren en het was alsof onze verbondenheid door onze gezamenlijke beweging een extra lading opwinding meekreeg. Langzaam gleden we samen met onze vingers naar binnen, waarbij ik de druk op de zijne verhoogde. Ik liet mijn man de 'kom hier' beweging maken, ritmisch en steeds dwingender tegen de voorwand van mijn kutje aan en weldra stokte mijn ademhaling. Die specifieke, krachtige krul van zijn vingers was het laatste zetje wat ik nodig had om mijn innerlijk maximaal onder spanning te zetten. De zuigzoentjes op mijn tieten zag ik niet aankomen. Zelfs doorheen de dunne stof van mijn bh heen was de extra stimulans die daarvan uitging o zo welgekomen…

Om mijn man niet te kwetsen had ik het afgelopen anderhalf jaar veel te vaak gedaan alsof, maar nu was er geen ruimte voor wat voor toneelspel dan ook. De opbouw was eerlijk, rauw, én van ons samen. Mijn ademhaling versnelde, mijn rug kromde zich en plotseling brak de golf. Een krachtig, oprecht orgasme spoelde door me heen, en ik riep zijn naam uit terwijl zowat mijn hele verhitte lijf tegen hem aan trilde.

We bleven even hijgend liggen, de stilte gevuld met het geluid van onze kloppende harten. Harry kuste mijn slapen en keek me aan met die typische, warme glimlach van hem die ik in tijden niet meer had gezien.
"Kom je over me heen zitten, schat?" vroeg hij plots, zijn stem weer laag en vol verlangen. "Ik wil je proeven. Ik wil je nog een keer op mijn tong voelen."
Ik knikte en bewoog me langzaam over hem heen. Ik liet me zakken tot ik vlak boven zijn gezicht zat. Voorzichtig liet ik mijn volle gewicht op hem steunen, maar wel zodanig dat mijn vochtige venusheuvel direct op zijn lippen en mond rustte. De sensatie van het warme contact was overweldigend. Ik steunde met mijn handen op het matras naast zijn hoofd, terwijl ik mijn bekken zachtjes tegen hem aan drukte.

De manier waarop hij me ontving, met diepe teugen en een trefzekere tong, deed me opnieuw ontbranden. Met zijn grote handen hield hij mijn heupen stevig vast en stuurde mijn bewegingen, ervoor zorgend dat ik elk contactmoment optimaal voelde. In deze positie was er geen ontsnappen aan de intensiteit. Ik voelde elke beweging van zijn mond tot diep in mijn kern. De afgelopen anderhalf jaar leken in luttele seconden weg te smelten. Hij kende mijn lichaam en in deze kwetsbare overgave leek elk zintuig op scherp te staan. Het duurde niet lang voordat de spanning zich weer onhoudbaar opbouwde. Met mijn gezicht in het kussen gedrukt en mijn vingers verstrengeld in de lakens, kwam ik voor de tweede keer klaar. Een golf van genot die nog krachtiger was dan de eerste, terwijl Harry me met hartstocht bleef verwennen tot de laatste rilling mijn lichaam verliet.

Moe maar vervuld van complete bevrediging gleed ik van hem af en nestelde me lepeltjesgewijs in zijn schoot. Harry trok het laken over ons heen en hield me stevig vast, zijn hand rustend op mijn heup. Er hoefde niets gezegd te worden. De stilte was niet langer beladen met wat we misten, maar gevuld met wat we zojuist hadden teruggevonden.
"Dank je, lieve schat," fluisterde hij bijna onhoorbaar tegen mijn achterhoofd. Ik glimlachte in het donker, prevelde ik een gemeend dankwoord terug en sloot mijn ogen. Voor het eerst in lange tijd voelde ik me weer helemaal dicht bij mijn man. Ik wist wel zeker dat mijn liefde voor Harry de belangrijkste reden was waarom ik er nooit echt over dacht om mijn genot ‘buiten de deur’ te gaan zoeken. Ik hield nog steeds zielsveel van mijn man en hij van mij. Dat hadden we elkaar zojuist bewezen. De angst voor wat verloren was gegaan, had plaatsgemaakt voor de ontdekking van wat we nog steeds samen konden delen. Het voelde aan als het begin van een nieuw hoofdstuk wat we vanaf hier samen zouden gaan schrijven.

Terwijl Harry langzaam maar zeker wegzonk in een diepe slaap, lag ik in het donker klaarwakker voor me uit te staren. Hoe moest het na dit ontzettend lief en intiem samenzijn met mijn liefhebbende echtgenoot verder met de verboden lustgevoelens die ik voor zijn zoon koesterde? Die waren niet plotseling weg, maar sloegen me net nu als een boemerang in mijn gezicht. Ik wilde nog altijd die hatelijke grijns van Toms gezicht neuken, maar tegelijk wilde ik mijn man niet kwetsen. Harry verdiende zoveel beter dan een echtgenote die al zoveel maanden constant heen en weer werd geslingerd tussen “dat mag niet” en “daar kan ik niet aan weerstaan”, dat wist ik uiteraard wel, maar dan nog…
Als Harry het al té confronterend vond als ik mijn hand nog maar op zijn pik legde, hoe allesverpletterend zou het voor hem dan niet zijn als het ooit zou uitkomen dat ik hem bedroog met zijn zoon? Misschien moest ik het idee om Tom via een partijtje hete seks wat vrouwvriendelijkheid bij te brengen maar loslaten. Misschien moest ik het idee van die chatgroep maar laten varen nu dat nog kon.

Mijn voorzichtige bocht naar het opgeven van mijn ongeoorloofde fysieke verlangens richting mijn stiefzoon werd abrupt afgebroken toen ik beneden in de keuken wat gestommel hoorde. Tom was thuis en toen hij even later vrolijk neuriënd aan onze kamerdeur voorbijliep, kon ik maar aan één ding denken. Welk onschuldig jong meisje had hij vanavond weer geneukt en daarna genadeloos gedumpt?

In zijn slaap verplaatste Harry zijn hand van mijn heup naar mijn linkerborst. Vanzelf legde ik mijn hand bovenop de zijne, maar dan nog wikte en woog ik mijn mogelijkheden. Harry was en bleef de liefde van mijn leven. Voor hem zou ik ten allen tijde de lieve, trouwe partner zijn die hij in me zag. Dat mocht nooit veranderen, ook al zou er misschien vroeg of laat een dag komen dat ik niet zou kunnen weerstaan aan de bijna dierlijk aanvoelende drang om zijn zoon te neuken. Dan nog zou dat voor altijd een geheim tussen Tom en mij moeten blijven. Dat was een risico wat ik zou moeten nemen, maar door daarover van gedachten te wisselen met andere, gelijkgezinde dames, hoopte ik de antwoorden te vinden die ik voorlopig niet kende. Nu ja, ervan uitgaande dat er dames waren die bereid waren om op mijn uitnodiging in te gaan en in die chatgroep te stappen.

‘Rita heeft gelijk,’ gaf ik voor mezelf schoorvoetend toe, terwijl de echo van haar woorden pijnlijk hard tegen de wanden van mijn geweten kaatste. ‘Karin, je bent een geraffineerd monster!’
Ik staarde naar het plafond, nog nagenietend van de tederheid van Harry, die tegen me aan lag te slapen. Hij was de goedheid zelve. Een man die me op handen droeg en me zojuist nog met een aandoenlijke hartstocht had bemind. Zijn vingers en zijn tong hadden me net tweemaal naar de zevende hemel getild. Was dat niet de plek waar ik rust en dankbaarheid zou moeten vinden?
Maar die zevende hemel bleek niet genoeg… Terwijl de warmte van Harry’s liefkozingen nog op mijn huid na tintelde, voelde ik hoe een verraderlijk vuur diep in mijn onderbuik opnieuw oplaaide. Het was een donker, pulserend verlangen dat alle rede wegvaagde. De gedachte aan mijn stiefzoon, het jonge, viriele spiegelbeeld van de man naast me, sneed als een vlijmscherp mes door mijn loyaliteit.

Ik walgde van de snelheid waarmee ik de grenzen van fatsoen in mijn hoofd verlegde. Hoe kon ik, terwijl ik nog vochtig was van de liefkozingen van mijn echtgenoot, alweer hunkeren naar de verboden vrucht van zijn eigen vlees en bloed? Het voelde als een morele vrije val. Elke vezel in mijn lichaam schreeuwde dat dit verraad was in de puurste, meest perverse vorm, maar mijn begeerte was al langer een ontembaar beest dat zich niets aantrok van morele bezwaren.

‘Karin, je bent een vunzig, geraffineerd wijf,’ fluisterde ik in het stille duister van de kamer. De woorden waren bedoeld als een straf. Een manier om mezelf tot de orde te roepen, maar ze hadden het tegenovergestelde effect. De wetenschap hoe diep ik gezonken was, gaf de fantasie alleen maar een stekeliger, dwingender randje. De strijd onder mijn hersenpan zou er niet eens mogen zijn, maar was scherper dan ooit.
De stem die zei ‘dit mag niet’ werd overstemd door het rauwe, fysieke besef dat ik simpelweg niet ‘wilde’ weerstaan. Ik was een gevangene van mijn eigen wellust, hopeloos verloren in de kloof tussen de vrouw die ik wilde zijn voor mijn man en de vrouw die ik in werkelijk geworden was…

Trefwoord(en): Stiefmoeder, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!