
G. Tonner - 22-07-2026 om 11:48
Deze serie heb ik pas opgemerkt toen hij al vér gevorderd was. ‘Invoegen’ lukte me niet echt, en om nu al die delen te gaan inhalen… Maar toen Jefferson dan in het spotlight gezet werd, wilde ik toch die serie oppakken. En ja, geleidelijk aan raakte ik in de ban van het verhaal. Twee mensen die hun grenzen opzoeken in een vriendengroep van mensen die ongeveer weten waar ze mee bezig zijn en in dát raam hoogte- en dieptepunten beleven. Regelmatig wond het verhaal me hevig op.En dan neemt dit verhaal deze dramatische wending. Het onderzoeksterrein wordt verlegd naar een 17-jarige jongen die nog in bijna kinderlijke onschuld leeft. Hij wordt hier uitdrukkelijk tégen zijn zin en na herhaald protest gebruikt en uit zijn eigen ‘biotoop’ gescheurd. Niet minder dan een walgelijke verkrachting! Ik ben geschokt.
Maar denk ik: het is fictie, misschien ‘leren’ ze (en wij als lezers) er nog wat van. Voor alle zekerheid scan ik enkele vervolgdelen om te checken of er schuldbesef indaalt en er nazorg/herstel plaatsvindt. Maar dat maakt de schok nog groter. Nee, niks van schuldbesef, niks nazorg. Hier enkele citaten…
- ‘Van Adil was geen spoor meer te bekennen, en daar waren we eerlijk gezegd blij om.’
- ‘En nee, we hadden Adil er niet echt iets mee aangedaan.’
- ‘Adil was de onschuld zelve. Ja, dat 'was' hij...’
- ‘De wereld lag op dit gebied helemaal voor ons open. Het liefst zonder anderen te kwetsen, maar dat leek onmogelijk. Dat hoorde er nu eenmaal bij.’
Ik ben klaar met deze serie. Ik hoor er niet meer bij!
Gerrit Tonner
Reactie op: De Vriendengroep - 85: Kruisridder (Tiener)
👍+3



