Lang… heel lang
Maar ook heerlijk… heel heerlijk

Het idee is niet superorigineel, maar de uitvoering is on-voor-stel-baar opwindend. Ik zag het in mijn hoofd zo voor me gebeuren.
Als je het ooit wil uitvoeren, dan wil ik gerust in de bus komen kijken. 😊😁

@Kas, @Stanzie: wie schrijft het verhaal over de perfecte Maddy?

Elk deel komt het dichterbij: Mieke en Mark.
De spanning blijft stijgen. De gedachten rijpen.
En ondertussen is er genot…

Een vertrouwenspel werkt pas als de twee partners elkaar vertrouwen.
Julia belegeidt, leidt en leidt af. Hierdoor krijgt ze Rosalies vertrouwen.
Andersom legt Rosa haar lot volledig in Julia’s handen. Ze laat zich leiden. Dat geeft Julia vertrouwen. En ook iets meer.

Je beschrijft het zo dat ook ik het gevoel krijg verliefd te worden. Dat maakt je een verdraaid goede schrijfster!

Dit is een wedergeboorte van de lust die de kinderschoenen onmiddellijk achter zich laat. Het heeft meer van de ongecontroleerde drang naar genot dat bij de puberteit hoort. De dames wisten overduidelijk wat hen te wachten stond. Ze wilden het en zochten het op.
Hiertegen is geen man bestand. Hiertegen wil geen man bestand zijn.

Lang leve de lust!

Overheerlijk verhaal! Een 10!

In dit verhaal maakt het totaal niets uit of Jona, Nina en Daan zich man, vrouw of x voelen.
Het gaat hem om het voorzichtige ontstaan van de driehoeksverhouding tussen twee vrienden en een zusje.

Het oude doktertje wordt een nieuw doktertje.
De onduidelijke onzekerheid wordt een zoektocht.
Maakt het uit als er genot is?

Hoe dan ook is het de stiekeme voorzichtigheid die het opwindend maakt. Stiekem niet slapen. Stiekem genieten.

Ik genoot niet stiekem mee.

Heerlijk, Zazie. Heerlijk!

Een intermezzo.
Een dagje in het slipspoor van Sanne.
Genieten van de grootsheid.
Om dan samen te komen in intimiteit.

Heel mooi!

Wie verleidt wie?
Wie laat zich verleiden?

Jouw verhaal en de lezer… dat in elk geval

Julia, de jongste, lijkt veel wijzer dan Rosalie. Ze krijgt dan wel taallessen van haar, maar ze lijkt moeitelozer met taal om te gaan.

Wacht even! Nee, het is Francisca die wijze woorden spreekt. Zij is het die met taal speelt, en twee personages tot leven wekt waarvan ik me begin af te vragen in hoeverre ze fictief zijn.
Er zijn zoveel beelden en details, zoals het lieveheersbeestje, dat het me niet zou verbazen dat het niet helemaal uit je fantasie is ontstaan.
Levensecht, liefdevol en opwindend.
Heerlijk!