Voor wie is gekomen voor het lang verwachte vervolg van de serie ‘Godinnen’ moet ik meteen teleurstellen. Dat is dit niet.
-
Het vervolg zal er ook niet meer komen. Jaren geleden ben ik begonnen aan de serie en voor een lange tijd was het iets waar ik naar uitkeek om aan te werken zodra ik thuis kwam. Die tijd ligt ondertussen al ver achter me.
-
Om de zoveel tijd krijg ik weer een berichtje met de vraag wanneer ik nu eindelijk weer eens verder ga met het verhaal. Ik heb meerdere keren gepoogd het af te maken, maar het lukte niet meer. Het is te lang geleden, te veel stof en van de vele verhaallijnen die ik voor ogen had, kan ik er nu geen een meer op papier zetten. Ik heb er simpelweg geen tijd meer voor.
-
Ik ben de serie ooit begonnen omdat ik een simpel verhaal wilde maken waarin mooie vrouwen (de godinnen) en de seks centraal zouden staan. Dit is een bepaald opzicht zeker gelukt, maar gaandeweg raakte ik her en der de draad een beetje kwijt. Dit hoefde niet perse slecht voor het verhaal te zijn, maar een samenhangend verhaal is het al een tijdje niet meer. Ik had nog talloze avonturen in gedachten voor Denzel en Ali met al het lekkers wat ze in hun leventje hadden gekregen, maar moet toch weer concluderen, en nu echt voor het laatst, dat ik niet de persoon ben die dat nog op papier kan zetten.
-
Ik wil alle lezers op deze manier bedanken voor de steun en de vele reacties, die ik tot de dag van vandaag nog krijg. Het was me een waar genoegen en hopelijk waren er in de tussentijd ook andere verhalen die leuk waren om te lezen.
-
Het doet zeer, maar het is beter zo. Vasthouden aan het verleden was voor mij altijd een reden om te schrijven, maar ook ik ben volwassen geworden en heb geleerd iets achter te laten, als het geen wezenlijk deel uitmaakt van het leven en het heden.

Er zit heel veel in dit verhaal. Openheid om te delen, maar toch ook het verlangen om terug te winnen. Eerlijkheid naar elkaar toe, maar toch niet alles vertellen. Meer willen en daarom het elders zoeken, maar toch net dat meer argwanend bekijken. Veel tegenstellingen. Die doen geen afbreuk aan het verhaal. Integendeel. Het maakt het realistischer.

Weer een prachtverhaal!

De rustige intimiteit waarin dit gesprek plaatsvindt, is de voedingsbodem voor de eerlijkheid en duidelijkheid die volgt. Gebiologeerd volgde ik wat er gebeurde. Dit verhaal is een pareltje.

Prachtig vervolg.
Eigenlijk gebeurt er nu wat Lindsay voor ogen had met het etentje. Ditmaal zonder haar erbij. Je toont ons twee mensen met hun verwachtingen, twijfels en vragen. Ze ontdekken dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan verwacht. Er is sympathie. Het begin van een bondgenootschap. Je voelt duidelijk hoe de sfeer tussen hen geleidijk omslaat.

Maar waar is Lindsay? Zijn er nog anderen?

Dat er nog geen grammetje seks in je verhaal is voorgekomen, is absoluut niet erg. Er schemert immers een constante erotische spanning doorheen het gebeuren.
Kom maar op met dat vervolg!

Dit verhaal heeft een heel boeiende insteek. Het is heel realistisch verteld. Ik zou het zo geloven mocht je zeggen dat dit biografisch is.
Wat heel sterk aanwezig is, is de afhankelijkheid van de personages. Deze verklaart dat het verhaal op het punt komt waar ze is.
Ik beschouw dit als een heel mooie inleiding. Nu ben ik erg benieuwd hoe de wisselwerking tussen de drie gaat verlopen.

Heel mooi verhaal!

Ik heb het verhaal met plezier gelezen, Jefferson!
I.t.t. de andere schrijvers vermoed ik dat je in je late pubertijd en vroege volwassenheid een te schuchter persoon was en dat je achteraf vond dat je hierdoor veel kansen hebt gemist. Daarom je keuze om direct te zijn met als groot risico een tik op je neus. Klopt dit?
Het romantische aan deze episode was volgens mij dat je haar telkens complimenteerde en dat je bij de seks juist aan haar en niet aan jezelf dacht (uiteraard met dubbele bedoeling voor de toekomst)!
Schrijf maar lekker door; nu geef ik nog een 8 maar je stoomt af op een 10!

Na het eerste deel had ik wat een bevreemdend gevoel. De Hollandse nuchterheid zorgde voor een afstand die het moeilijk maakte voor me om me in te leven.
Ik heb het gevoel dat je in dit deel die nuchterheid af en toe doorbreekt om in kleine bedenkingen toch die nuchterheid te evalueren. Dat maakt het wat menselijker en gevoeliger. En net daardoor was ik plots helemaal mee met je verhaal.

Ik blijf geboeid volgen. Benieuwd of de nuchterheidstheorie zal (blijven) werken.

Ik zal de categorie aanpassen. Zelf hecht ik daar niet perse heel veel waarde aan, maar ik begrijp dat het vervelend is als het vragen oproept die niet beantwoord worden. Voor mij persoonlijk zit er wel een bepaalde romantiek in het verhaal, al is dat meer qua denkwijze. Verder fijn om te lezen dat het verhaal zelf in ieder geval boeiend is. Ik zal bij volgende delen de juiste categorie toepassen.

Bedankt voor jullie reacties.

Ik ben het jet Oelewapper eens. De romantiek is er door je "Hollandse nuchterheid" compleet uitgeslagen. Het doel is simpel: platte seks en dat lukt zowaar nog ook. Het ontbreken van die romantiek wordt helaas niet vervangen door een vleugje humor, waardoor het een vrij klinische beschrijving wordt, wat je dan echter dan wel weer goed doet.
Ik vraag mij af, waarom je een paar keer moet herhalen, dat je niet belerend en dwingend over wil komen. Blijkbaar voel je instinctief toch aan, dat je dat wel doet.
Eerlijk gezegd was ik halverwege al afgeknapt door je dwingende "Hollandse nuchterheid", maar je correcte schrijfstijl bevalt me wel.

Bijzonder begin. Eerlijk gezegd ben ik er nog niet uit wat ik hiervan vind. Het is sowieso heel goed geschreven. Dat je het in de categorie romantisch plaatst, verwart me een beetje bij dit deel.
Geef je aan welke richting deze reeks uitgaat? Of zit de romantiek in het afwijzen van een gewone relatie.

Mijn interesse is gewekt. Ik ben uitermate benieuwd naar het vervolg.