Een heel mooi sprookje, niet van Grimm naar van John Muffer. Ook dit betrekkelijk korte verhaal (in vergelijking met 'Åland' en 'Erfgoed') was weer alleszins de moeite van het lezen waard. Ik heb van je fantasie genoten. Bedankt John...

Toch een bijzondere gemeente in Eindhoven, geen wonder dat ze er zich thuis voelen. Even een andere noot in het verhaal. En natuurlijk ook het welkom van Rogier bij DT. Weer heel mooi beschreven. Fijn verhaal!

Erg laat met mijn commentaar. Het volgende deel staat al even op de website. Sorry.
Wat een geweldige afhandeling van het "gesprek" van moeder van der Vlist met Gerben en consorten. Dat hebben Fred en Kees keurig gedaan. Vooral de "vriendelijke woorden" van beiden aan het adres van moeder. Wat zal zij straks van een koude kermis thuiskomen, als ze merkt, dat ze echt helemaal alleen staat. Had vader al veel eerder moeten regelen.

Nu snel naar het volgende deel, bedankt Keith voor een mooi en spannend deel van het verhaal.

Je voelt het aankomen. Moeder wil tot het uiterste gaan en het housewarmingsfeestje grondig verstieren. Ze zal van een koude kermis thuiskomen, zeker als ze tegen Kees en Fred aanloopt. Ik ben bang, dat ze uiterst hardleers is en dat dit de definitieve breuk wordt met moeder. Wellicht weet vader voor zichzelf nog een regeling te treffen met Rogier en Lot, maar ik betwijfel het.
Zo, weer even een aantal verwachtingen voor de komende aflevering. Ik verwacht dus eigenlijk, dat je een andere keuze maakt 😄
Laat je niet gek maken, door mijn opmerkingen. Ik ben uiterst tevreden met jouw verzinsels en denk dat ook in de toekomst te blijven.
Bedankt Keith

Je ziet bij dit verhaal duidelijk, dat een verhaal niet bol hoeft te staan van seks, om boeiend te zijn. Het is prettig dat het er regelmatig heftig in komt, maar dat voegt geen kwaliteit toe. Mooi verhaal. Ik heb het met plezier gelezen. Vooral de ontwikkeling van Gerben was interessant. Zo langzamerhand past hij uitstekend in het groepje van Kees en Joline.

Ook weer een aflevering, die je in een adem uitleest. Het meest opvallende van dit deel was de, mijns inziens, toch wel onbeschaamde eis van (vader en) moeder van der Vlist om de warming-up party bij te wonen. Niet eens een verzoek, maar min of meer een eis om het milieu van de vriendenkring van hun zoon te kunnen beoordelen. Ik zou denken, dat dit nooit meer goed komt met zo'n moeder. ik hoop alleen, dat ze in dit verhaal niet het feestje van a.s. zaterdag komen verpesten door ongevraagd voor de deur stennis te schoppen.
Doet allemaal niets af aan de kwaliteit van dit deel: bedankt Keith.

Je hebt ons, mij in ieder geval, met je vorige aflevering behoorlijk op het verkeerde been gezet. Wel eens goed, dat je aan je verhaal een totaal onverwachte slinger geeft. In plaats van de feel-good-story een stukje van de andere kant van het leven. Goed gedaan en nog beter teruggedraaid. Ik ben blij, dat alles in orde is. Je leeft toch mee met de hoofdpersonen van dit verhaal en je gunt ze het beste...
Bedankt weer voor deze mooie aflevering.

Beste Keith,
Het viel me mee, dat Kees zo "mild" wraak nam op Zelda. Ik had op zijn minst een "rondje sloot" voor haar verwacht. Slechts een val. Gelukkig kwamen we "Kees, de IJsberg" toch weer tegen toen de familie van Voorst op de stoep stond. Maar dan blijkt dat hij duidelijk concurrentie krijgt van Theo: die kan er ook wat van. Waarschijnlijk niet het laatste wat we van Van Voorst horen.
Weer een hele mooie aflevering. Bedankt

Op de allereerste plaats de beste wensen voor 2025. Dat we maar vaak van jouw schrijverskunsten mogen genieten. Het was even wachten en ik hoop dat je een gezellige en ontspannen decembermaand hebt gehad.
De aflevering van Mini was weer puik. Erik en Onno van Voorst weer even afgeserveerd. Zullen wel verhaal halen bij Theo en van een koude kermis thuiskomen.
Het stukje "vieren van de liefde" was bij Kees en Joline ook weer buitengewoon.
Kort, maar krachtig

Maxine, zoals al eerder gezegd: aan elk goed verhaal zit een duidelijk einde. Dit vind ik een heel mooi slot van een geweldige serie. Ik hoop wel, dat je weer genoeg inspiratie en tijd hebt om verder te gaan met een nieuw of een oud verhaal. Tot nu toe kan ik jouw verhalen met genoegen lezen en ik voel daar ook wel wat jaloezie bij: ik wou dat ik zo meeslepend kon schrijven. Hierbij dus bedankt en HEEL GRAAG tot ziens,