Geboren Voor Seks... - 12

Irene voelde zich misselijk. Die ochtend had de geur van de koffie haar al tegen gestaan en in de loop van de dag was ze zich niet beter gaan voelen.
Twee uur later besloot ze haar agenda leeg te laten maken en naar huis te gaan.
Haar secretaresse fronste meelevend haar zorgvuldig bijgewerkte wenkbrauwen.
'Dokter Merkens kan uw spreekuur overnemen, 'zei ze, turend op haar scherm.' En...'
De muis gleed over het matje.' De andere patiënten kan ik op een andere datum zetten.'
'Bedankt, en tot morgen,' zei Irene met een flauwe glimlach, zwaaide haar tas over haar schouder en probeerde de opkomende bonzende hoofdpijn te negeren.
Het meisje knikte en glimlachte. 'Beterschap.'
Ze haastte zich het drukke ziekenhuis uit en slaakte een zucht van opluchting toen ze in de veilige beschutting van de auto zat. Ze wierp een snelle blik in het binnen spiegeltje en schrok van haar bleke gezicht en wallen onder haar ogen.
Gelukkig was het niet druk op de weg en twintig minuten later opende Irene het hek.
Ze zag de fietsen van Amanda en Lisette tegen de muur aan staan.
Een tevreden glimlach gleed over haar vermoeide gezicht. Waarschijnlijk waren de meiden aan het studeren. Amanda had haar roeping gevonden op de sportschool en haar hart bonsde van trots als ze zich realiseerde dat zij daaraan had bijgedragen.
Ze stak de sleutel in het slot en opende de deur. Het was stil.
Lichtelijk verbaasd liep ze door naar de keuken en zag dat de mand van Jack leeg was. Op tafel stonden twee borden met broodkruimels en lege glazen. Ze fronste haar wenkbrauwen en keek omhoog.
Dan moesten ze boven zijn. Irene zette haar tas op de grond en veegde zuchtend over haar ogen. Ze hing haar jas aan de kapstok en liep naar de gang.
Opeens hoorde ze snelle voetstappen en een deur die open en dicht ging.
Ze bevroor met haar hand op de trap en een akelig misselijk makend voorgevoel maakte zich van haar meester. Alsof ze waadde door een dikke modderstroom sleepte Irene zich de trap op.
Halverwege bleef ze staan en ging in gedachten terug naar de avond waarin ze Amanda in huis had gehaald. Stom, stom, stom...
Een huivering liep over haar rug toen ze stemmen hoorde. De deur stond op een kier en Irene kromp in elkaar toen ze een langgerekte schreeuw hoorde wat overging in een wellustig gekreun, daar over heen de dwingende stem van Amanda en het blaffen van Jack.
...gek maken.'
Verdwenen was de hoofdpijn en de misselijkheid. Irene trilde van woede. Hoe had ze
ooit zo dom kunnen zijn om te denken, dat zij Amanda zou kunnen veranderen. Eigenlijk was ze bozer op zichzelf dan op Amanda. Ze vervloekte zichzelf en haar eigen stommiteit.
'Aanhoud...'
Het was de overslaande stem van Lisette die sneed door haar ziel.
'Ontspan je, schat.'
De stem van Amanda was hees van opwinding.
Irene voelde zich duizelig worden en zocht steun tegen de muur. Woede en boosheid gingen over in verdriet en angst.
Wat moest ze doen?
'Het lukt niet,' schreeuwde Lisette .'Mijn anus is te klein..ooohhh,, ,ik kom. .OOHH God...Amanda.'
Amanda had de anus voor zich open liggen en masseerde Lisette haar clitoris terwijl ze de punt van de dildo naar het kleine gaatje manoeuvreerde.
Lisette kronkelde haar lichaam onder de aanraking van Amanda en probeerde onder de druk van de dildo uit te komen maar langzaam maar zeker schoof Amanda die bij haar naar binnen.
Ze begroef de hele dildo in haar darmkanaal en toen begon ze haar traag te bespelen terwijl ze met haar andere hand Lisette' s clitoris stevig begon te masseren.
Amanda voelde een orgasme als een vloedgolf over haar heen denderen. Lisette was als een lappenpop in haar handen en ze kon met haar doen wat ze wilde.
Adrenaline stroomde door haar lichaam en ze ging zo op in wat ze aan het doen was dat ze niet in de gaten had dat de deur open ging.
'Houd ermee op jullie...stop daar onmiddellijk mee!!'


De stem van Irene werd gesmoord door emoties. Haar ogen vernauwden zich tot spleetjes en ze stond in de opening met de armen over elkaar.
'Ik wil dat jullie je aankleden en dan naar beneden komen,' fluisterde ze met trillende stem. Ze had moeite haar afschuw over wat zich voor haar ogen afspeelde te onderdrukken.
Ze sloeg haar ogen neer om Lisette niet aan te hoeven kijken. Haar benen weigerden bijna dienst toen ze zich omdraaide en de weg naar beneden aanvaardde.


'Ik wil dat jij eind van de week hier weg bent, Amanda.'
Irene depte haar ogen met een zakdoek.
'Je hebt op een schandalige manier misbruik gemaakt van mijn gastvrijheid, 'vervolgde ze op zachte toon.
'Het is niet wat je denkt, mam,' protesteerde Lisette.
Ze had zich aangekleed en frommelde nog met de knoopjes van haar blouse.
'Ik heb Amanda er toe aangezet omdat ik ernaar verlangde.'
Fel keek Irene haar over de tafel heen aan .'Dat is wat Amanda bij anderen teweeg brengt. Ze is heel berekenend en slim. Jij denkt dat je het zelf wil maar Amanda kruipt in je hoofd, en...'
'Mam, wat een flauwekul,' viel Lisette uit.' Als Amanda weg moet, ga ik met haar mee.
Moet je zien hoe je me aankijkt; alsof ik een buitenaards wezen ben.'
Irene kwam dreigend overeind en wees met een trillende vinger naar haar dochter.
'Niets daarvan, jonge dame. Denk je dat ik daar toestemming voor geef. Dat ik ons gezin opgeef door de schuld van een ander.'
Haar ogen spuwden vuur en ze balde haar vuisten.
Maar Lisette gooide nu ook alle voorzichtigheid overboord.
'Oh, ja. Ben je vergeten wie Amanda hierheen heeft gehaald? En wat je haar hebt aangedaan?'
De verwijten aan haar moeder stapelden zich op. Amanda wilde ook iets zeggen maar beide negeerden haar. Lisette was ook overeind gekomen en stond recht tegenover Irene.
'Ik heb alles gehoord van Amanda, hoor. Ik walg van wat jij en die vriendjes van je haar hebben aangedaan. En dan vind je het nog vreemd dat ze zo is geworden.'
Ze begon te stotteren van boosheid en opeens begon ze te huilen, de tranen stroomden over haar wangen en ze zakte op haar stoel in elkaar.
Verslagen staarde Irene voor zich uit. Ze voelde zich alsof ze geen adem meer kon krijgen. Toen liet ze haar hoofd in haar schoot zakken en begon geluidloos te huilen.
Er ging een steek van pijn door Lisette heen toen ze haar moeder zo overstuur zag.
Opeens werd ze overvallen door een golf van medelijden en ze haastte zich naar haar toe. Ze vielen elkaar in de armen en huilden bij elkaar,
Amanda schoof zacht haar stoel achteruit en verdween stilletjes uit de kamer.

Marjan' s adem stokte in haar keel toen ze opendeed en zag wie er voor de deur stond.
Tranen welden op in haar ogen en alle emoties die ze de laatste maanden had onderdrukt en tegen had gevochten zochten zich een weg naar buiten.
Zonder iets te zeggen vielen ze elkaar snikkend in de armen en bleven minuten lang onbeweeglijk staan, genietend van het moment.
Voorzichtig maakte Marjan zich van haar dochter los en toen pas zag ze de twee koffers en de tas achter haar op de stoep staan. Ze verstrakte en keek haar aan.
Amanda bemerkte de verandering gelijk in haar moeder en sloeg haar ogen neer.
'Ik had niet moeten komen,'zei ze zacht.
'Lieverd,'zei Marjan. Ze nam het gezicht van Amanda tussen haar handen en keek haar liefdevol aan.' Kom binnen, ik ben blij en gelukkig dat je er bent. Maar er is iets veranderd.'
Niet begrijpend tilde Amanda haar koffers op terwijl Marjan de tas pakte.
'Wie is daar, Marjan?'
In de huiskamer kwam een man langzaam uit de stoel overeind en keek naar Amanda die achter Marjan aan binnen kwam.
'Dit, Johan, is mijn dochter Amanda.'

Marjan en Amanda zaten samen op de rand van het bed in haar oude kamer.
'Johan is mijn vriend ,'legde Marjan uit.' Hij ving me op na al die toestanden en we zijn verliefd op elkaar geworden.'
'Waar ken je hem van?'
Amanda vlocht haar hand in die van haar moeder en keek haar met glanzende ogen aan.
Haar ogen werden zacht en Marjan lachte voor zich uit toen de herinneringen weer boven kwamen drijven.
'Hij is een vaste klant van ons eethuis en die avond na ons. .eh.. samenzijn zag hij hoe op het werk moeilijk ik het had. Hij ving me op...en nu.'
Ze haalde haar schouders op en gooide haar lange haar over haar schouder.
'Kijk,' zei ze.
Amanda zag het oor knopje schitteren in het licht. 'Die heeft Johan me cadeau gedaan.'
Marjan glunderde van oor tot oor.' Amanda, hij helpt mij om uit de ellende te komen waarin me steeds dieper voelde wegzinken.'
'Ik ben blij voor je, man. Echt.'
Ze liet haar kin op haar borst zakken en een dikke traan liep over haar wang.
'Het was nooit mijn bedoeling om je te kwetsen, 'snikte ze.' Je zal me wel een monster vinden.'
Marjan greep haar en trok haar stevig tegen zich aan. Amanda had geen moed om haar aan te kijken. 'Ik kan nergens meer heen, 'fluisterde ze.' Irene heeft me haar huis uit gezet.'
Haar hele lichaam trilde van nervositeit en opeens barstte ze los in een onbedaarlijke huilbui.
Marjan sloeg een arm over haar schouder en streek sussend over haar hoofd.
'Huil maar uit, liefje. Voorlopig blijf je hier tot we een oplossing voor je hebben gevonden.'
Amanda pakte haar hand stevig vast.' Ik wil het allemaal achter me laten, mam. Ik zal laten zien dat ik ook een normaal leven kan leiden.'
Ze veegde over haar betraande ogen en een glimlach brak door op haar gezicht.
'Je zal trots op me worden. Net zoals je op Anna bent.'
Ze sprong opgewonden van bed af en viel op haar knieën voor moeder neer.
'Ik ga harder studeren voor de sportschool en ik probeer een baantje erbij te vinden zodat ik kan meebetalen aan het huishouden.'
Haar stem sloeg over van het enthousiasme en haar ogen stonden vol vuur.
Amanda kuste Marjan op haar voorhoofd en sloeg toen haar armen om haar heen.

Trefwoord(en): Anaal, Oraal, Slikken, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!