Het Slaapfeestje - 24

De eerste zonnestralen strekten zich als gouden vingers over het uitgestrekte gazon en kietelden de lichamen die her en der op de loungekussens verspreid lagen. Het zachte geruis van de Maas op de achtergrond mengde zich met het ontwaken van de natuur, terwijl de nevel boven het zwembad langzaam optrok in de frisse ochtendlucht.

John voelde het warme gewicht van Eden en Mirjam tegen zich aan en opende met een zucht zijn ogen, nog nagenietend van de diepe rust die na de stormachtige nacht over de villa was gedaald. Naast hem op de grote bank begon Eden zich uit te rekken, waarbij haar zijdezachte huid glinsterde in het vroege licht en een tevreden glimlach op haar lippen verscheen.

Aan de overkant van het terras kwam Mark met een diepe gaap overeind, zijn gespierde rug nog rood van de inspanningen van de nacht ervoor. Hij schudde zijn wilde haren uit zijn gezicht en keek met een blik van verstandhouding naar Tommie, die verderop op een kussen lag te knipperen tegen het felle licht.

Ook in de schaduw van de buitenbar begon er weer leven te komen, waar de kamermeisjes zich giechelend in hun flinterdunne uniformen hesen. De professionele routine van het landgoed keerde langzaam terug, maar de blikken die over en weer gingen tussen het personeel en de vrienden waren voorgoed veranderd door de gedeelde extase van de afgelopen uren.

Overal klonk nu het zachte ritselen van badlakens en het diepe zuchten van een groep die zich nog nooit zo verbonden had gevoeld. De villa ademde een sfeer van serene overwinning uit, terwijl de nieuwe dag de belofte in zich droeg van een vrijheid die op de Maasdijk ondenkbaar was.

Chris nam met een vanzelfsprekende autoriteit de leiding en begon samen met de kamermeisjes een uitgebreid ontbijt te organiseren op het terras. De geur van verse koffie en warme broodjes verspreidde zich snel over het gazon, terwijl de Roedel en het personeel zich ongedwongen mengden rond de rijkelijk gedekte tafels.

Terwijl ik een slok van mijn sap nam en de vrolijke gezichten om me heen bekeek, boog ik me naar Eden toe. "Man, wat een nacht," fluisterde ik in haar oor, "die had ik voor geen goud willen missen."

Eden keek me aan met ogen die straalden van geluk en legde haar hand op mijn arm. "Ik ook niet, John," antwoordde ze zacht. "En ik denk het personeel ook. Ze hebben met volle teugen genoten en ik hoop dat ze hier nog lang en met veel plezier over zullen napraten."

Floris, die vlakbij stond om de glazen bij te vullen, ving haar woorden op en knikte instemmend met een lichte buiging. "Juffrouw Eden, ik denk dat u volledig gelijk hebt," zei hij met zijn vertrouwde, sonore stem. "Ze zullen in de toekomst hun taken nog toegewijder vervullen," vervolgde hij, terwijl hij met een discrete blik de groep rondkeek. "En niet meer met angst als basis, maar vanuit een gevoel van diepe en oprechte verbondenheid met deze villa."

Na het ontbijt was het tijd voor het vertrek van de kerngroep. Tommie, Mark, Eva, Sophie, Amber en Tess verzamelden hun spullen terwijl de sfeer op het terras nog zinderde van de afgelopen nacht. We zwaaiden ze hartelijk uit, zij aan zij met het voltallige personeel, waarbij de belofte in de lucht hing dat ze de volgende dag alweer terug zouden zijn voor de grote ontmoeting met de jonge generatie van de Twee M's.

Eden riep de groep nog even tot de orde met een ondeugende twinkeling in haar ogen. Ze gaf een duidelijke instructie mee: "Zorg dat jullie morgen spannend gekleed zijn! We willen ten slotte een onuitwisbare indruk maken op die oudjes, toch?" Ze knipoogde naar de groep, wetende dat de schok bij de familieleden groot zou zijn als ze deze zelfverzekerde Roedel zagen.

Sophie stopte direct bij de auto, haar ogen lichtten op bij het horen van het thema. "Oh Eden, ik weet precies wat ik ga doen," zei ze enthousiast, terwijl ze met haar handen de contouren van een denkbeeldige outfit in de lucht tekende. Ze beschreef hoe ze de grens tussen chique en verboden wilde opzoeken om de autoriteit van de bezoekers direct te ondermijnen.

Ze zag zichzelf verschijnen in een flinterdunne, smaragdgroene kokerrok van glanzend latex die tot net boven haar knieën reikte, waardoor elke beweging van haar heupen geaccentueerd werd. Daarboven plantte ze een transparante, zwarte kanten blouse zonder iets eronder, waarvan de bovenste knoopjes uitdagend open bleven staan.

Om de outfit af te maken, beschreef ze zwarte kousen met een brede kanten rand die net onder haar rok zichtbaar werden bij het zitten, vastgehouden door zilveren jarretels. Ze wilde torenhoge stiletto's dragen. "Ze zullen niet weten waar ze moeten kijken," grinnikte ze. “Ja Sophie maak ze maar helemaal gek morgen.” Zei eden en stak een duimpje omhoog, voordat ze met een ronkende motor het terrein verlieten.

Na de binnenkomst liep ik direct weer naar het zwembad en dook in het kristalheldere water. De zon stond inmiddels een stuk hoger aan de hemel en de koelte verfriste mijn gloeiende lichaam enigszins. Rianne en Eden volgden me al snel, waardoor de sfeer in het water vrijwel onmiddellijk weer geladen werd met een broeierige spanning. Om de beurt kusten ze me vurig, terwijl ze maar niet uitgepraat raakten over de intense ervaringen van de afgelopen nacht.

Eden kwam naar me toe zwemmen, sloeg haar armen om mijn nek en fluisterde: "John, dit was de meest erotische dag van mijn leven. Ik heb me zelden zo gelukkig gevoeld." Ik keek haar teder aan en antwoordde dat ze het niet beter had kunnen verwoorden, omdat we er stuk voor stuk van hadden genoten. Rianne knikte instemmend en kwam dichterbij terwijl ze de glinstering in onze ogen zag.

Intussen had Eden onder het wateroppervlak mijn lul alweer gevonden. Ze begon hem zachtjes te strelen terwijl ze me diep en doordringend in de ogen keek. "Wat doe je, schatje?" vroeg ik met een hese stem. Ze glimlachte ondeugend en antwoordde dat ze wilde weten of hij geen slijtage had ondervonden van die heftige nacht.

Vooral het moment waarop ik Mirjam zo heerlijk in haar kontje had geneukt, had haar mateloos geil gemaakt, maar ze was tegelijkertijd bang geweest dat hij daarna 'op' zou zijn. Gelukkig stelde ze nu met eigen handen vast dat hij niets aan energie had verloren. Rianne bekeek het schouwspel glimlachend vanaf een afstandje en kwam toen ook resoluut naar ons toe zwemmen. Ze verklaarde dat zij hem ook wel even wilde inspecteren, en even later werd hij onder water vakkundig onder handen genomen door twee handen van de twee meiden.

Nadat de limousine met ronkende motor de oprit van het landgoed had verlaten en de stofwolk langzaam was neergedaald, keerde er een korte, serene rust terug over de villa. Maar die rust was slechts schijn, want die dag was de dag van de grote internationale expansie. Terwijl de lokale vrienden zich thuis voorbereidden op de confrontatie met de "oudjes", cirkelden boven de regio al de eerste privéjets van de internationale jetset die de Roedel naar een wereldniveau zou tillen.

De eerste die voet op Nederlandse bodem zou zetten was de Parijse Josephine, een meid die in de hoogste kringen van de Franse mode en erotiek bekendstond om haar grenzeloze elegantie en nog diepere verlangens.

Ik liep naar de gereedstaande auto, terwijl Eden me nog even nakeek vanaf het bordes. De rit naar de privélounge van de luchthaven was kort maar vol anticipatie. Toen ik de aankomsthal binnenstapte, zag ik haar al staan: Josephine.

Ze was een verschijning die de tijd deed stilstaan. Gehuld in een vlijmscherp gesneden, crème wit mantelpakje dat haar slanke silhouet perfect omsloot, stond ze nonchalant tegen haar designerkoffers geleund. Haar donkere haar zat in een vlekkeloze knot en haar ogen gingen schuil achter een grote zonnebril, maar de lichte glimlach om haar lippen verraadde dat ze precies wist waarom ze hier was.

Zodra ze me zag, kwam ze met een gracieuze tred op me af. De klik van haar naaldhakken op de marmeren vloer klonk als een metronoom van naderende spanning. "Ah, Jean," zei ze met dat onweerstaanbare Franse accent terwijl ze haar zonnebril afzette en me met een hongerige blik aankeek. "Enfin. Ik heb verhalen gehoord over deze villa... ik hoop dat ze allemaal waar zijn."

Ik begroette haar hartelijk, terwijl de geur van haar exclusieve parfum mijn zintuigen prikkelde. Joshua nam haar koffers over verdeeld over twee trolleys. De toon voor deze internationale invasie was direct gezet. Terwijl we naar de auto liepen, informeerde ze direct naar de rest van de groep en de plannen voor de avond, duidelijk niet van plan om ook maar een seconde van de Nederlandse vrijheid te verspillen.

Zodra de limousine de luchthaven achter zich liet en de snelweg opdraaide, schoof ik met een druk op de knop het donkere scherm omhoog. Joshuas knipoog in de achteruitkijkspiegel was veelzeggend; hij wist precies wat er in het passagiersgedeelte van zo'n wagen gebeurde als de privacy eenmaal gewaarborgd was.

Josephine liet er geen gras over groeien. De Franse chic die ze in de aankomsthal uitstraalde, maakte plaats voor een rauwe, directe passie. Ze verschoof op de lederen bank en kwam dichterbij, waarbij de geur van haar dure parfum de besloten ruimte vulde. "Ik heb de hele vlucht aan niets anders gedacht," fluisterde ze hees, terwijl haar slanke hand direct mijn kruis opzocht.

Haar vingers verkenden de contouren onder mijn broek en ze slaakte een zachte, triomfantelijke lach toen ze voelde dat ik al volledig in vorm begon te komen. "Ah, de Nederlandse gastvrijheid... die is nog indrukwekkender dan ik had gehoopt," zei ze, terwijl ze met haar duim stevig over de eikel begon te wrijven.

Ik leunde achterover in de zachte kussens en keek naar haar. De Parijse elegantie was er nog steeds, maar haar blik was nu vertroebeld door een diepe, dwingende lust. Josephine knielde op de vloer van de limo, tussen mijn benen, en begon met trillende vingers mijn riem los te maken. Het zachte geruis van de wagen en de snelheid waarmee we over het asfalt gleden, versterkten de spanning in mijn lijf terwijl zij haar lippen alvast vochtig maakte.

Ik drukte haar zachtjes van me af en keek haar met een veelzeggende glimlach aan. Ik vertelde haar dat de dag nog lang was en dat we nog meer dan genoeg tijd zouden krijgen voor elkaar zodra we op het landgoed waren. Josephine veerde soepel weer omhoog en nestelde zich dicht tegen me aan op de lederen achterbank.

"Quel galance, Jean," fluisterde ze met een bewonderende blik in haar ogen. "Je bent een gentlemen, dat zie je in Parijs niet meer zo vaak." Ze leek mijn beheersing juist te waarderen, wat de spanning tussen ons alleen maar verfijnder maakte.

Ze pakte mijn hoofd liefdevol tussen haar handen en bracht haar gezicht heel dicht bij het mijne. Haar lippen vonden de mijne in een kus die begon als een teder gebaar, maar al snel uitmondde in een lange, passionele uitwisseling. Het was een kus waarin ze al haar Parijse temperament legde, een voorproefje van wat de rest van de internationale gasten teweeg zouden brengen in de villa.

Terwijl de limousine geruisloos over de dijk gleed, richting de poorten van het landgoed, bleven we in elkaars armen verstrengeld. De rust van het landschap buiten vormde een scherp contrast met de zinderende belofte die tussen ons in de wagen hing. Josephine liet haar hoofd op mijn schouder rusten en keek uit het raam naar de naderende torens van de villa. "Dit," zei ze zacht, "gaat een legendarisch weekend worden."

Ik kon dat alleen maar beamen; de energie die Josephine meebracht was precies wat de villa nodig had om de grenzen verder te verleggen. Joshua bracht de limousine met een soepele beweging tot stilstand vlak voor de imposante entreedeuren. Hij stapte snel uit en opende het portier, waarna hij eerst mij en daarna Josephine uit de wagen hielp.

Nog voordat Josephine haar rok recht kon strijken, kwam Eden het huis uit rennen. De twee meiden vlogen elkaar onmiddellijk in de armen. Het was een weerzien waar een diepe geschiedenis achter moest zitten; ik zag een traantje over Edens wang rollen, een zeldzaam teken van emotie dat liet zien hoeveel deze ontmoeting voor haar betekende. Zonder veel woorden sleurde Eden haar Parijse vriendin bijna mee naar binnen, overmand door enthousiasme om haar het koninkrijk te laten zien dat we hadden opgebouwd.

Ik liep er glimlachend achteraan, maar wierp nog even een blik op Joshua. Hij stond bij de geopende kofferbak en staarde met een mengeling van ongeloof en lichte paniek naar de enorme berg designerkoffers die Josephine had meegebracht voor haar verblijf.

Hij krabde zich achter zijn oor en vroeg zich hardop af hoe hij al die koffers in zijn eentje en vooral heelhuids op haar kamer moest krijgen zonder te beschadigen. "Hulp nodig, Joshua?" vroeg ik lachend, maar hij schudde dapper zijn hoofd en begon aan zijn titanenklus, terwijl het vrolijke gekwebbel van de meiden al in de diepte van de hal echode.

Nadat ik Joshua toch nog even de zwaarste koffers naar de hal had helpen tillen, liep ik het zonnige terras op. De meiden zaten daar al diep in het Frans in gesprek, hun stemmen vrolijk mengend met het kabbelende water van het zwembad. Josephine onderbrak haar verhaal zodra ze me zag en keek me weer met diezelfde bewonderende blik aan die ze ook in de limousine had.

"Ton Ami est magnifique, Edèn," zei ze met haar zangerige Franse stem, terwijl ze me van top tot teen opnam. Ze voegde eraan toe dat ik het toonbeeld van een galante gentleman was.

Eden keek me even niet begrijpend aan; die omschrijving paste misschien wel bij mijn verschijning, maar ze wist dat er onder die oppervlakte veel meer schuilging dan alleen maar beleefdheid.

Josephine barstte in lachen uit toen ze de verwarring op Edens gezicht zag. "Wat ik wilde zeggen, Eden, is dat ik jouw vriend heel leuk vind. Ik keur hem volledig waardig voor jou!" De Parijse directheid zorgde ervoor dat de sfeer op het terras meteen weer die bekende, geladen lading kreeg.

Toen begon ook Eden voluit te lachen. Ze liep naar me toe, legde een arm om mijn middel en keek haar vriendin uitdagend aan. "Je zult er vandaag nog wel achter komen hoe leuk hij precies is, Josephine," zei ze met een veelzeggende knipoog die ze zowel naar mij als naar haar Parijse gast gaf. De boodschap was duidelijk: de beleefde kennismaking was bijna voorbij, en Josephine zou snel genoeg merken dat de "gentleman" in deze villa ook andere kanten had.

Een uur later arriveerde de rest van de groep. Nora uit Zweden en Maria uit Italië waren kort na elkaar geland en hadden op de luchthaven direct de krachten gebundeld. Maria had tijdens een tussenstop in Zwitserland bovendien de drie mannen uit het dorp—Fritz, Frank en Stephan —opgepikt, waardoor het internationale gezelschap nu volledig compleet was.

Toen de limousine de oprit opdraaide en de deuren openzwaaiden, barstte het geweld los. Maria stapte als eerste uit en begon in een razend tempo in het Italiaans tegen me te babbelen, ondersteund door drukke handgebaren en een vurige blik. Ik stond er een beetje verloren bij en begreep er helemaal niets van, totdat ik de voordelen van een internationale schoolopleiding in de praktijk zag.

Eden stapte direct naar voren en begon live mee te vertalen. "John, ze zegt dat ze je nog knapper vindt dan ik haar had beschreven," zei Eden met een glimlach. "En ze kijkt met enorm veel verlangen uit naar dit weekend." Gelukkig bleek Maria ook uitstekend Engels te spreken, dus spraken we snel af dat we dat als voertaal zouden gebruiken om niemand buiten te sluiten.

Maar de grootste verrassing moest nog komen. Toen Eden en de blonde Nora elkaar in de armen vlogen, schakelden ze moeiteloos over op het Zweeds. Ze ratelden tegen elkaar in een taal die voor mij klonk als een melodieus gezang. Mijn mond viel letterlijk open van verbazing.

"Eden, hoeveel talen ken jij wel niet?" vroeg ik haar, terwijl ik haar met hernieuwde bewondering aankeek.

Ze draaide zich naar me om, streek een haarlok achter haar oor en antwoordde heel nuchter: "Ik denk een stuk of acht, John." De rest van de groep begon te lachen bij het zien van mijn verbijsterde gezicht, terwijl de sfeer op het terras nu een echt kosmopolitisch karakter kreeg. De combinatie van Italiaans temperament, Zweedse nuchterheid en de Zwitserse discipline van de mannen beloofde een explosieve cocktail te worden.

Na een uurtje borrelen, waarbij we genoten van de verfijnde hapjes die Chris met een vakkundige glimlach bleef serveren, begon de zon echt kracht te tonen. De hitte bleef tussen de muren van de villa hangen en de sfeer werd steeds lomer. Ik keek Eden aan en zei dat ik het water in wilde om af te koelen. Ze knikte enthousiast en stelde het direct aan de hele groep voor.

Dat was niet aan dovemans oren gericht; het idee van een frisse duik viel bij iedereen in de smaak. Zonder er verder bij na te denken, begon ik me ter plekke op het terras uit te kleden. Ik voelde de verbaasde blikken van de internationale gasten op me rusten. Josephine, Nora en Maria keken met grote ogen naar hoe mijn kleren op een hoopje op de grond belandden.

Eden zag hun aarzeling en legde met een natuurlijk gemak uit dat naaktlopen hier de standaard was. "In deze villa zijn we vrij," zei ze, terwijl ze zelf ook haar jurkje over haar hoofd liet glijden. De verbazing bij de gasten sloeg vrijwel direct om in enthousiasme. De Parijse Josephine was de eerste die volgde, haar kanten lingerie met een zwierig gebaar weggooiend alsof ze nooit anders had gedaan.

Ook de Zwitserse jongens, Fritz, Frank en Stephan, keken zeer verwachtingsvol naar het schouwspel. Ze lieten hun gereserveerde houding varen en begonnen zich ook haastig te ontdoen van hun kleding. Binnen enkele minuten stond de hele internationale groep naakt in de felle zon, klaar om de koelte van het zwembad op te zoeken. De verlegenheid was in één klap verdwenen, vervangen door een tintelende spanning die door de hele groep trok nu iedereen elkaar voor het eerst in volle glorie zag.

Ik zette een korte sprint in en dook met een strakke duik het diepblauwe water in, onmiddellijk gevolgd door de Zwitserse jongens die met veel geweld het water lieten opspatten. De meiden aarzelden nog een fractie van een seconde op de rand, hun lichamen schitterend in de volle zon, totdat Eden luidkeels "WTF!" riep en als een speer achter ons aan dook. Dat was het teken voor de rest: Josephine, Maria, Nora en Rianne volgden direct.

Nora, de blonde Zweedse, schatte haar sprong echter verkeerd in. Met een enorme klap
landde ze plat op haar buik en borsten op het wateroppervlak. Het geluid was hard genoeg om iedereen even te laten kijken. Ik zag haar met een pijnlijk gezicht mijn kant op zwemmen, haar ogen een beetje betraand door de klap.

Toen ze bij me kwam en boven water kwam, hield ze haar adem in. "Kijk," steunde ze, terwijl ze haar bovenlichaam iets uit het water tilde. Haar prachtige, volle borsten waren door de klap knalrood gekleurd. Het contrast met de rest van haar blanke huid was enorm. "Ja, dat moet verdomde zeer hebben gedaan," zei ik meelevend, terwijl ik mijn handen al onder haar oksels plaatste om haar te steunen.

Maar ik wist wel een remedie tegen de pijn. Ik trok haar iets verder omhoog uit het water en begon die heerlijke, brandende borsten om en om te kussen, waarbij ik de koelte van het water op mijn lippen gebruikte om de hitte van de huid te verzachten. Nora slaakte een diepe zucht en haar pijnlijke blik veranderde binnen een seconde in een van pure lust.

Dit bleek het absolute startschot voor de rest in het zwembad. Het water begon overal te kolken; Stephan zwom vastberaden naar Rianne, terwijl Frank zijn kans greep en Eden al stevig tegen de rand van het bad had gedrukt. Nora klemde haar lange benen nu stevig om mijn middel onder de waterspiegel, trok mijn hoofd naar zich toe en begon me met een hongerige, Zweedse passie te zoenen, terwijl haar rode tepels tegen mijn borstkas aan schuurden. De internationale ontmoeting was nu officieel veranderd in een zinderende waterorgie.

Fritz liet er geen gras over groeien en claimde Maria, die hem met een vurig Italiaans temperament verwelkomde. Toen Josephine zag dat de koppels zich razendsnel vormden en zij als enige 'alleen' overbleef, dacht ze geen seconde na. Met een elegante schoolslag doorkliefde ze het water en voegde zich bij mij en Nora.

Ik voelde de hitte van beide vrouwen tegen me aan in het verkoelende water. Terwijl Nora haar benen nog steviger om me heen klemde, begon Josephine mijn rug en nek te strelen. Ik keek hen grijnzend aan en vroeg me hardop af waaraan ik de eer te danken had dat twee van zulke wereldvrouwen zich op de jongste van het stel stortten; ik was immers pas vijftien, terwijl de rest van de groep rond de achttien was.

Josephine lachte hees en boog zich naar mijn oor, haar natte borsten tegen mijn schouder drukkend. "Leeftijd is maar een getal, Jean," fluisterde ze. "In de groepsapp heeft Eden urenlang opgeschept over jouw... 'kwaliteiten'. Ze zei dat je de energie van een jonge god hebt en de techniek van een ervaren minnaar. Denk je dat we helemaal uit Parijs en Stockholm zijn gekomen voor een gewone jongen?"

Ik keek even opzij naar de rand van het zwembad, waar Eden op dat moment heftig tegen de mozaïekwand werd genomen door Frank. Ze was volledig in extase, maar haar zintuigen stonden scherp genoeg om ons gesprek op te vangen. "Ja John!" gierde ze uit, terwijl Frank haar bij haar heupen vastgreep. "Nu moet je je internationale reputatie natuurlijk wel waarmaken! Laat ze zien waarom jij de spil van de Roedel bent!"

Nora en Josephine keken elkaar aan met een verstandhouding die geen woorden nodig had. De Zweedse nuchterheid en de Franse passie sloegen de handen ineen. Terwijl Nora mijn lul onder water stevig vastpakte en begon te masseren, boog Josephine zich naar voren om mijn mond over te nemen. Ik voelde me de koning van de villa, omringd door het kolkende water en de hongerige blikken van deze internationale schoonheden die duidelijk niet van plan waren me ook maar een seconde rust te gunnen.

Het zwembad was veranderd in een kolkende heksenketel van internationale lust. Terwijl ik Nora met krachtige stoten tegen de rand van het bad neukte, liet Josephine zich gewillig door mij gebruiken als steunpunt. Mijn vingers verdwenen diep in haar kletsnatte Parijse kutje, dat ritmisch samentrok bij elke aanraking, terwijl ze haar tong diep in mijn mond duwde om mijn kreunen te smoren.

Nora zat al op de rand van een zinderende ontlading; haar Zweedse nuchterheid was volledig verdampt en haar ogen draaiden weg in haar kassen. Maar toen, met een bijna telepathische verstandhouding, gaven de meiden elkaar een knikje. In één soepele, natte beweging wisselden ze van positie. Voor ik het wist, gleed ik uit de hitte van Nora zo de strakke, zijdezachte diepte van Josephine in. Nora aarzelde geen seconde en nam mijn taak over; ze stak haar eigen vingers diep bij zichzelf naar binnen om die laatste drempel over te gaan, terwijl ze met haar andere hand de billen van Josephine vastgreep om het ritme te versterken.

De spanning in het water was nu bijna elektrisch. Josephine wierp haar hoofd achterover en kraste haar nagels in mijn schouders toen ik haar met een paar brute stoten naar het hoogtepunt dreef.

Toen brak de dam. Josephine en Nora schreeuwden het op precies hetzelfde moment uit, hun kreunen versmolten tot één rauwe klank van extase die over het water scheerde. Maar ze waren niet de enige. Als een kettingreactie in een echoput volgden de andere meiden:

Rianne uitte een seconde later een ijzingwekkende schreeuw toen Stephan haar diep raakte.

Maria volgde met een vurig Italiaans salvo aan kreunen terwijl Fritz haar tegen de traptreden drukte.

Eden maakte het koor compleet met een triomfantelijke gier van genot, haar nagels diep in de rug van Frank begraven.

Het hele zwembad trilde van de ontladingen. De vloeistoffen mengden zich met het chloorwater terwijl we daar allemaal hijgend en trillend in de armen van de internationale roedel hingen. De reputatie waar Eden over had opgeschept was niet alleen waargemaakt; hij was definitief in marmer gebeiteld.

Het water in het zwembad kwam langzaam tot rust, maar de sfeer bleef geladen met een diepe, voldane loomheid. We bleven met z'n allen in een grote kluwen van ledematen tegen de rand hangen; niemand had op dit moment de puf of de behoefte om uit het warme water te klimmen. De zon brandde op onze schouders terwijl het zachte geklots van het water tegen de mozaïekrand het enige geluid was, naast onze zware ademhaling.

Josephine en Nora hingen aan weerszijden van me, hun lichamen nog nazinderend van de actie. Ik werd letterlijk overladen met complimenten. "Incroyable, Jean," fluisterde Josephine terwijl ze een natte haarlok uit mijn gezicht streek, "Eden had niets teveel gezegd." Nora knikte alleen maar met een dromerige blik in haar ogen, terwijl ze mijn hand onder water stevig vasthield.

Ik keek de kring rond, naar de internationale Roedel die hier nu zo naakt en kwetsbaar, maar tegelijkertijd zo krachtig bij elkaar was. "Dat is geheel wederzijds, meiden," zei ik met een grijns, terwijl ik ze allebei tegelijk dichter tegen me aan trok. "You're the mistresses of seduction."

Die opmerking was de spreekwoordelijke kers op de taart. Als dank werd ik opnieuw bedolven onder een regen van kusjes; op mijn wangen, mijn hals, mijn borstkas. De sfeer was niet langer alleen maar geil, maar ook kameraadschappelijk en verbonden.

Aan de andere kant van het bad zag ik hoe de Zwitserse jongens ook volledig geaccepteerd waren door Maria en Rianne. Fritz en Stephan keken me met een blik van puur respect aan. We waren nu geen groepje vreemden meer uit verschillende landen; we waren één internationale machine van genot geworden.

"We moeten zo wel echt naar binnen," lachte Eden, die inmiddels weer een beetje op krachten was gekomen en zich uit de armen van Frank had losgemaakt. "Chris zal het diner wel bijna klaar hebben, en geloof me, na deze ronde kunnen we de calorieën wel gebruiken!"

De rust keerde kortstondig terug in de gangen van de villa terwijl iedereen zich terugtrok in de gastenverblijven. De geluiden van stromend water en dichtslaande deuren echoden door het huis. In onze eigen suite was het licht gedimd en de geur van eucalyptus vulde de ruimte. Het bubbelbad was al volgelopen; een enorme berg schuim danste op het ritme van de krachtige jets.

Ik stapte het warme water in, direct gevolgd door Eden. Terwijl de bubbels tegen onze huid sloegen, pakte ze een spons en begon ze behoedzaam mijn rug in te zepen. De speelsheid van het zwembad had plaatsgemaakt voor een intieme, bijna bezitterige sfeer.

"Vond je het lekker om Nora en Josephine te neuken, John?" vroeg ze plotseling, haar stem gedempt door het gebulder van het water. Haar ogen zochten de mijne, priemend en nieuwsgierig.

Ik leunde achterover en liet het warme water mijn spieren ontspannen. "Ja, ze hebben heerlijke kutjes, Eden," antwoordde ik eerlijk. "Maar ik heb er de afgelopen weken zoveel gehad dat ik langzaam maar eens een ranglijst moet gaan maken." Ik keek haar met een ondeugende grijns aan. "Die twee komen in ieder geval zeker in de top vijf."

Eden stopte met zepen en leunde naar voren, haar borsten half boven de schuimkraag uitstekend. "En welk kutje vind je dan het lekkerste?" vroeg ze, haar blik verwachtingsvol en een tikkeltje uitdagend.

Ik hield mijn gezicht strak in de plooi, kneep mijn ogen een beetje samen en deed alsof ik diep in gedachten verzonken was. Ik liet de stilte net iets te lang duren, terwijl ik quasi-serieus naar het plafond staarde.

"Klootzak!" riep ze uit, terwijl ze een handvol schuim naar mijn hoofd smeet. Ze wilde net aan een volgende belediging beginnen, maar ik was haar voor. Ik greep haar bij haar achterhoofd, trok haar krachtig naar me toe en smoorde haar woorden met een diepe, bezielde kus die naar warmte en passie proefde.

Toen we eindelijk naar adem snakkend loslieten, fluisterde ik tegen haar lippen: "Jij bent nog steeds de nummer één, meissie. In alles. Dat weet je toch?"

Ze smolt weg in mijn armen, haar triomfantelijke glimlach was zelfs door het schuim heen zichtbaar. "Goed zo," spon ze. "Zorg dat je dat niet vergeet als je straks in dat maatpak van je stapt en iedereen weer versiert. We hebben een indruk te maken."

Ik dacht aan de twee nieuwe pakken die aan de kast hingen te glimmen. De kleermaker had vakwerk geleverd; de stoffen waren zwaar en luxueus, precies wat nodig was om straks als de onbetwiste leider van deze internationale Roedel aan het diner te verschijnen. De "oudjes" mochten dan morgen komen, maar vanavond was de villa van ons.

De sfeer aan de diner tafel was van een ongekende klasse. De kristallen glazen fonkelden in het zachte licht van de kroonluchters en de geur van gebraden wild en truffel vulde de eetkamer. De internationale vriendinnen zagen er stuk voor stuk uit alsof ze rechtstreeks van de cover van de Franse Vogue waren gestapt, maar Eden overtrof alles. In haar diep uitgesneden, zijden avondjurk die haar vormen als gegoten omsloot, was ze de onbetwiste koningin van het landgoed.

Chris liep geruisloos rond en serveerde de ene na de andere culinaire hoogstandje. Complimenten vlogen over de tafel; deze meiden, die de meest exclusieve sterrenrestaurants van Parijs, Milaan en Stockholm gewend waren, raakten niet uitgepraat over de verfijning van haar kookkunst.

Midden in een gesprek over de mode in Parijs, wendde Eden zich plotseling tot Frank. Ze stelde hem een vraag in een taal die zo vreemd en archaïsch klonk dat het hele gezelschap even stilviel. Het was een klankenspel van harde medeklinkers en zachte vocalen die ik nog nooit had gehoord. Frank schrok zichtbaar, kreeg een knalrood hoofd, maar antwoordde met een trotse glimlach in diezelfde mysterieuze tongval.

"Dat was Reto-Romaans," legde Eden uit toen ze de verbaasde gezichten zag. "Een eeuwenoude taal uit de Zwitserse Alpen die nog maar door een handjevol mensen wordt gesproken." Ik keek haar vol ongeloof aan; dat was dus taal nummer negen op haar indrukwekkende lijst.

Nieuwsgierig boog ik me naar haar toe. "Wat besprak je in godsnaam met hem dat hij er zo rood van werd?"

Eden aarzelde even en een lichte blos verscheen op haar wangen. Ze kwam heel dichtbij, haar lippen bijna tegen mijn oorschelp, terwijl haar warme adem mijn nek prikkelde. "Ik vroeg hem naar iets wat ik in het zwembad ervoer," sprak ze hees. "Frank heeft een uniek talent, John. Hij kan met de spieren in zijn lul pulseren. Hij vertelde me dat hij in de bergen heeft geleerd die spieren zo extatisch te laten samentrekken, dat hij een meid volledig over de kling kan jagen door simpelweg binnenin haar te zijn en die trillingen los te laten... zonder dat hij zelfs maar een stotende beweging hoeft te maken."

Ik keek even naar Frank, die aan de andere kant van de tafel met een mysterieuze blik zijn wijn dronk. De gedachte aan zo'n beheersing stuurde een schokgolf van opwinding door de groep. De dinerkaarsen flakkerden en de gesprekken werden direct een stuk intiemer; de internationale Roedel was duidelijk nog niet klaar met het ontdekken van elkaars verborgen krachten.

Het was de hoogste tijd. De lege wijnglazen, de laatste kruimels van de desserts en de warme, lome gloed van de kaarsen gaven aan dat de grens van de dag bereikt was.

Josephine, die normaal de belichaming van Parijse energie was, kon een diepe geeuw niet meer onderdrukken. Haar ogen, die de hele middag nog zo vurig hadden gestaan, waren nu nog maar spleetjes.

"Mes amis," bracht ze moeizaam uit met een glimlach, "ik denk dat de reis en de... 'activiteiten' in het zwembad hun tol eisen."

De rest van de groep knikte instemmend. Het acht-gangendiner van Chris was een culinaire zegetocht geweest, maar na zoveel indrukken, talen en fysieke uitspattingen snakte iedereen naar de luxe bedden van de villa. De Zwitserse jongens stonden als eerste op, gevolgd door Nora en Maria, die elkaar nog even slaperig vasthielden.

"Morgen is de grote dag," zei Eden, terwijl ze opstond en haar zijden jurk gladstreek. Ze keek de kring rond met een blik die weer helemaal helder was. "De oudjes komen, en we moeten er op ons best uitzien. Ga rusten, herstel van vandaag, want morgen laten we ze zien wat de Roedel echt betekent."

Terwijl de gasten langzaam de trap op liepen naar hun respectievelijke kamers, bleven Eden en ik nog even in de eetkamer achter. De stilte die nu over het huis viel was zwaar en comfortabel. Ik keek naar de lege stoelen en realiseerde me dat we binnen vierentwintig uur van een lokale vriendengroep waren getransformeerd naar een internationaal genootschap.

Ik sloeg mijn arm om Edens schouder terwijl we naar onze suite liepen. "Klaar voor morgen, meissie?" vroeg ik zacht. Ze leunde tegen me aan en antwoordde met een vastberadenheid die me deed beseffen dat de familieleden die morgen de oprit op zouden rijden, geen idee hadden in wat voor wespennest ze terecht zouden komen. "John," zei ze, "ze gaan niet weten wat hen overkomt."

Terwijl we de overloop op liepen, zag ik in de schaduw van de gang nog net hoe Rianne met een vastberaden blik Frank haar kamer in sleurde. Hij keek nog even over zijn schouder, half overvallen door haar gretigheid, voordat de deur met een zachte klik in het slot viel.

"Ach," lachte Eden zachtjes terwijl ze haar hoge hakken uitschopte, "die wil de kwaliteiten van Frank vannacht ook wel even aan de lijve ondervinden. En geef haar eens ongelijk."

Eenmaal in het grote, zijdezachte bed van onze suite bleef het beeld van die mysterieuze Zwitser in mijn hoofd hangen. Ik draaide me op mijn zij en keek Eden aan, die er in het schaarse maanlicht bijna onaards uitzag. "Eden? Die Frank... is hij echt zo bijzonder als je zei?"

Eden glimlachte mysterieus en nestelde zich diep in de kussens. "Ja John, hij is écht bijzonder. Als hij bij je naar binnen glijdt, denk je in eerste instantie: waarom beweegt hij niet? Waarom neukt hij me niet gewoon? Maar dan begint het. Het is alsof er binnenin hem een ritmische motor start. Het begint te pompen, heel subtiel eerst, bijna als een vibrator maar dan tien keer krachtiger en organischer. Een levende vibrator."

Ze sloot haar ogen, alsof ze het gevoel weer naar boven haalde. "Ik las laatst ergens een
verhaal over seks met een paling, nou, daar kun je het mee vergelijken. Die onafhankelijke, kronkelende beweging van spieren die je normaal niet kunt controleren. Vanmiddag was dat ook zo in het zwembad. Terwijl hij me strak aankeek met een blik van 'ik ga je helemaal kapot neuken, maar jij mag helemaal niets doen', zette hij zijn 'machientje' aan."

Ze rilde even, een korte vlaag van herinnerde extase. "Aanvankelijk denk je: dit gaat hem niet worden, dit is te rustig. Maar dan komt het geweld pas echt. Langzaam maar zeker begint het daaronder te bonken als een donderende, zware hartslag. Je weet niet wat je overkomt. Door die strakke, indringende blik van hem raak je in een soort hypnose. De wereld om je heen verdwijnt."

Eden kwam dichterbij en fluisterde verder, haar stem laag en hees. "Het bonken wordt alsmaar sterker en je voelt hoe je eigen sappen en je hele kut langzaam naar een punt worden gedreven waar de tijd stilstaat. Er is alleen nog maar dat allesoverheersende ritme. Je weerstand breekt, maar op een manier die zo subtiel is dat het lijkt alsof het zich alleen in je onderbewuste oer-hersenen afspeelt. En voor je het weet... lig je hulpeloos te schokken, hangend aan die pik van hem, volledig overgeleverd aan die interne storm. Je weet echt niet wat je overkomt, John."

Ik bleef even stil, de beelden van de ronkende Frank en de totaal overgeleverde Eden op mijn netvlies. De internationale Roedel was duidelijk meer dan alleen een verzameling mooie gezichten; ze brachten krachten mee die onze eigen grenzen voortdurend verlegden.

"Morgen," zei ik zacht, "zullen die familieleden van je echt denken dat ze in een andere dimensie zijn beland."

Met een zachte kus en een diepe zucht viel Eden bijna direct in slaap, overmand door de emoties en de uitspattingen van de dag. Ik bleef echter nog even klaarwakker liggen, starend naar het plafond terwijl het zilveren maanlicht door de kieren van de gordijnen sneed. Naast me begon Eden onrustig te bewegen. "Ja Frank... lekker Frank..." mompelde ze in haar slaap, gevolgd door een diep, gesmoord gekreun. Ik grijnsde in het donker; ze was blijkbaar nog steeds in de ban van die Zwitserse hypnose. Het scheelde niet veel of ze zou in haar droom een denderend orgasme beleven.

Op dat moment hoorde ik de klink van de slaapkamerdeur heel zachtjes bewegen. De deur draaide op een kier en een schim gleed geluidloos de kamer binnen. In de schaduwen kon ik de gestalte eerst niet plaatsen, maar naarmate de figuur dichter bij het bed kwam, werd het silhouet duidelijker. Een slanke vorm, gehuld in niets meer dan een flinterdunne, zijden ochtendjas die bij elke stap openviel.

De gestalte boog zich over me heen. Net op dat moment ontsnapte er een fel straaltje maanlicht aan de gordijnen, waardoor haar gezicht plotseling oplichtte in een bleke, bijna onaardse gloed. Het was Maria, onze Italiaanse schone. Haar donkere ogen glansden van een mengeling van ondeugd en vastberadenheid.

"È permesso Giovannino?" fluisterde ze hees, haar stem nauwelijks meer dan een ademtocht. Nog voordat ik iets kon terugzeggen, legde ze haar slanke vinger op mijn lippen als teken dat ik absoluut stil moest blijven om de slapende Eden niet te wekken. De geur van haar huid, een mix van warme olijf en een exotisch parfum, vulde onmiddellijk mijn zintuigen.

Ze liet de zijden ochtendjas met een nagenoeg onhoorbaar geritsel van haar schouders glijden en ik moest onwillekeurig even slikken. In het koele, zilveren schijnsel van de maan leek haar lichaam wel van gepolijst marmer: volmaakt, glad en met curves die in het donker bijna licht leken te geven. Ze tilde de rand van het zware dekbed met een behoedzame beweging omhoog en gleed als een warme schaduw naast me in bed.

De hitte die haar lichaam uitstraalde was een direct contrast met de frisse nachtlucht in de kamer. Terwijl onze handen elkaar behoedzaam begonnen te verkennen — mijn vingers over de glooiing van haar zijdezachte heupen, haar hand die direct bezit nam van mijn borstkas — lagen we intens kussend naast elkaar. Haar kussen waren gulzig en vol van dat ongetemde Italiaanse temperament; ze proefde naar passie en verboden vruchten. De glans in haar ogen, die vlak voor de mijne waren, verraadde een vuur dat niet van plan was om onopgemerkt te blijven, zelfs niet met een slapende Eden slechts enkele centimeters van ons vandaan.

Langzaam gleed haar hand naar beneden en omvatte mijn inmiddels gezwollen staaf van geneugten. Ze kneep er stevig in, een duidelijke herinnering aan haar Italiaanse passie, en begon hem met lange, zachte halen af te trekken. Terwijl zij haar ritme vond, boog ik me over haar heen en begon ik haar volle borsten met mijn mond te verkennen; mijn tong speelde met haar harde tepels terwijl ik ze om de beurt diep in mijn mond nam.

Maria liet een gesmoord kreuntje ontsnappen, precies op hetzelfde moment dat Eden naast ons ook van zich liet horen. Eden bewoog zich in haar droom langzaam en ritmisch onder het dekbed, terwijl haar hand onbewust haar eigen natte poesje streelde. Haar lippen vormden nog steeds de naam van Frank in een hees gefluister.

Maria pauzeerde heel even en keek naar de slapende Eden. De herkenning in haar ogen was overduidelijk; ook zij kende de reputatie van de Zwitser en zag precies wat die droom met onze vriendin deed. Ze onderdrukte een lachje en een blik van verstandhouding flitste tussen ons in, in het maanlicht. Ze glimlachte liefdevol naar de dromende Eden, een gebaar van pure zusterlijke verbondenheid binnen de Roedel. We begrepen allebei waar ze over droomde, en dat besef leek het vuur tussen Maria en mij alleen maar verder aan te wakkeren.

Langzaam bewoog ze zich al kussend naar beneden, over mijn buik richting mijn point of interest. Ze plantte overal kleine, vluchtige kusjes op mijn huid, terwijl haar warme adem mijn zenuwen op scherp zette. Ik schoof het dekbed met een behoedzame beweging verder opzij, zodat ik haar silhouet en haar bewegingen goed kon volgen in het mysterieuze, zilveren maanlicht dat door de kamer viel.

Ze boog haar hoofd diep en likte hem met een tergende traagheid helemaal van de basis tot de top. Toen ze haar gezicht weer een klein stukje ophief om me uitdagend aan te kijken, trok het licht een glinstering over een ragfijne sliert slijm die tussen haar vochtige lippen en de glanzende kop van mijn paddenstoel bleef hangen. Het was een beeld van pure, rauwe overgave; haar donkere ogen fonkelden in de schaduw terwijl de zwaartekracht de vloeistof langzaam liet rekken, een teken van de wederzijdse opwinding die nu door het bed zinderde.

Ze nam hem volledig in haar mond en begon me op een heerlijke, zachtzinnige manier te pijpen. Het warme, natte gevoel van haar mond was overweldigend, maar de sfeer bleef onwerkelijk; elke paar seconden werd het ritme van haar lippen onderbroken wanneer er weer een zacht kreuntje of een onwillekeurig schokje van de dromende Eden naast ons kwam.

De opwinding werd me bijna te veel, en ik wilde Maria hetzelfde genot geven. Ik pakte haar slanke, gespierde been vast en trok dat met een beheerste beweging over me heen, zodat haar vochtige schoot precies op mijn gezicht belandde. In de perfecte verstrengeling van standje negenenzestig lagen we daar, twee naakte lichamen in het zilveren schijnsel.

Ik begon haar eerst heel voorzichtig te likken, waarbij ik met de punt van mijn tong de contouren van haar kutje verkende. Maria begon nu ook te kreunen van genot, een diep en keelachtig geluid dat ze wanhopig probeerde te smoren in mijn lies. Ze moest zich ernstig inhouden om niet teveel geluid te maken, haar vingers grepen zich vast in het laken terwijl ze tegen de ontlading vocht. Juist die verboden spanning, het risico om ontdekt te worden door dat meisje dat naast ons over een ander droomde, gaf een waanzinnige extra dimensie aan ons nachtelijke spel.

Ik voelde hoe Maria begon te sidderen; haar hele lichaam spande zich aan als een snaar die op springen stond. Het vocht stroomde nu overvloedig over mijn lippen en kin, een warme stroom die verraadde dat ze in hogere sferen vertoefde. Ze uitte korte, gesmoorde kreetjes die ze in het matras probeerde te begraven, terwijl haar bekken ritmisch tegen mijn gezicht aan schokte.

Ik trok haar voorzichtig weer naar boven en met een verstandhouding die geen woorden nodig had, ging ze op haar handen en knieën zitten, haar achterste uitdagend hoog omhooggestoken. Ik nestelde me achter haar; vanuit deze positie hadden we allebei een perfect zicht op Eden. Het was een surrealistisch gezicht: Eden lag daar nog steeds, volledig in de ban van haar droom, terwijl haar vingers in een razend tempo haar eigen genot verzorgden. We zagen precies hoe ze reageerde op de denkbeeldige pulsaties van Frank.

Ik moest in mezelf lachen bij de gedachte dat diezelfde Frank op dit moment waarschijnlijk precies hetzelfde aan het doen was bij Rianne, een paar deuren verderop. Als hij eens wist dat hij tegelijkertijd twee vrouwen een orgasme had bezorgd. De villa was vannacht één grote, pulserende machine van lust.

Ik plaatste mijn handen op Maria's heupen en gleed in één soepele beweging haar strakke, hete kutje binnen. Ik begon haar tergend langzaam te neuken, waarbij ik bij elke stoot diep naar binnen drong. Haar borsten schommelden zachtjes onder haar lichaam mee op de maat van mijn bewegingen, hun tepels bijna het laken rakend. Maria draaide haar hoofd over haar schouder en keek me aan met een verheerlijkt gezicht, haar lippen licht geopend en haar ogen glanzend in het maanlicht, terwijl ze genoot van de verboden hitte die we samen deelden en de koningin van de Roedel naast ons haar eigen strijd voerde.

Ik zag hoe Eden onder het dekbed steeds wilder begon te bewegen, haar ademhaling versnelde tot korte, jachtige stootjes. Dat was voor mij het teken om alle remmen los te laten en de neukfrequentie bij Maria fors te intensiveren. De kamer werd gevuld met het zachte, ritmische geklets van huid op huid en het gekraak van het matras.

Ik voelde hoe Maria haar inwendige spieren als een bankschroef rond mijn schacht trok, haar nagels diep in de lakens begraven. Slechts tien seconden later voelde ik de trein in mijn onderbuik met een noodgang aankomen; de druk werd onhoudbaar. Ik kreunde diep van genot terwijl ik mijn zaad krachtig in haar naar binnen pompte, en Maria slaakte een rauwe, ingehouden schreeuw tegen de kussens aan—het teken dat ook zij met volle vaart het station binnenreed.

We trilden nog na van de ontlading toen, met slechts twee minuten vertraging, de 'Eden Express' met een enorm geweld naast ons tot stilstand kwam. Haar hele lichaam boog zich in een laatste, heftige boog en met een luide zucht schoot ze wakker uit haar droom.

De verwarring in haar ogen duurde maar een fractie van een seconde. Terwijl het maanlicht de kamer nog steeds in een blauwe gloed zette, keek Eden me recht in mijn gezicht aan, terwijl ik nog steeds volledig aangekoppeld in de op haar knieën zittende Maria zat. De stilte die volgde was oorverdovend; de enige getuigen van deze nachtelijke ontsporing waren onze zware ademhalingen en de geur van seks die zwaar tussen ons in hing.

Toen ik me langzaam terugtrok en mijn lul met een glanzende, druipende sliert sperma werd ontkoppeld, begon het pas echt tot Eden door te dringen wat er zich de afgelopen minuten in haar bed had afgespeeld. Haar ogen dwaalden afwisselend van Maria naar mij, nog steeds een beetje wazig door de slaap en haar eigen heftige ontlading.

"Hebben jullie... hebben jullie hier pal naast me elkaar liggen neuken?" vroeg ze, terwijl ze een gespeeld boos gezicht trok en haar armen over haar borst kruiste, al verraadde haar jachtige ademhaling dat ze zelf nog midden in de verwerking van haar eigen climax zat.

Ik veegde een zweetdruppel van mijn voorhoofd en grijnsde breed. "Nou, volgens mij hebben we alle vier groot plezier beleefd vannacht, Eden."

Ze fronste haar wenkbrauwen en keek ostentatief onder het dekbed en naast het bed, zoekend naar een verborgen indringer. "Nou, ik zie er hier toch echt maar drie hoor, John. Ben je de tel kwijtgeraakt door Maria's temperament?"

Maria, die door de taalbarrière maar weinig van de snelle Nederlandse woordenwisseling meekreeg, keek me enigszins schuldbewust aan, terwijl ze haar ochtendjas weer over haar schouders trok. Ze voelde de geladen sfeer tussen ons en vroeg met een ondeugend gezicht: "And who is this fourth person then?"

Ik keek Eden recht in haar ogen aan. "Nou, dat was Frank. En hoewel hij fysiek niet in dit bed lag, heeft hij je in je droom blijkbaar wel een heerlijk orgasme bezorgd. Je lag zijn naam te schreeuwen, meissie."

Bij het horen van de naam 'Frank' veranderde de sfeer in de kamer direct. De schuldbewuste blik van Maria maakte plaats voor een veelzeggende, bijna onschuldige grijns. Ze wist nu dat zij niet de enige was die vannacht haar grenzen had verlegd, ook al was het bij Eden dan in haar onderbewustzijn geweest. Eden werd even vuurrood, maar kon een triomfantelijke lach niet onderdrukken. De Roedel had vannacht op alle fronten gescoord.

Maria trok me nog een laatste keer krachtig naar zich toe; onze lichamen vonden elkaar in een korte, heftige kus waarbij haar tong nog één keer de smaak van de nacht proefde. "Mille grazie," fluisterde ze hees in mijn oor, haar stem doordrenkt van Italiaanse passie. Daarna draaide ze zich naar Eden, die nog steeds half verbouwereerd toekeek, en drukte ook op haar lippen een vurige kus voordat ze geruisloos als een schim de kamer verliet, precies zoals ze gekomen was.

Eden en ik bleven sprakeloos achter, de stilte in de kamer was zwaar van de achtergebleven geuren van seks en zweet. Maar de rust was van korte duur. Eden begon ineens heel heftig te schaterlachen, een bevrijdend geluid dat de laatste spanning wegspoelde. Waarschijnlijk kwamen de flarden van haar droom met Frank weer in volle glorie boven, vermengd met de bizarre realiteit van Maria in ons bed.

"Joh, we hadden dus eigenlijk een soort van partnerruil, haha!" bracht ze uit tussen het lachen door. Ze spreidde haar armen. "Kom hier, in mijn armen en kus me... precies zoals je Maria daarnet kuste."

Ik gaf gehoor aan haar verzoek en we verloren ons in een kus die de diepe verbondenheid tussen ons bevestigde. Na die kus lagen we nog enkele minuten doodstil, elkaar bewonderend aankijkend in het laatste restje maanlicht, terwijl onze handen elkaars huid loom bleven strelen.

"Slaap lekker verder, pook," fluisterde ze liefdevol. "Ons leven gaat één groot avontuur worden en het zal nooit saai zijn met jou erbij. Maar morgen heb je al je krachten nodig voor het grote feest. Heb je trouwens al een doel voor ogen, John?"

Ik deed alsof ik diep na moest denken en kneep mijn ogen een beetje samen, maar in mijn hoofd stond het beeld al haarscherp: een dame uit het gezelschap dat morgen zou arriveren, een verschijning die vloeiend Duits sprak en een autoriteit uitstraalde die ik maar al te graag wilde ondermijnen.

"Dat ga je morgen wel zien, schatje," antwoordde ik met een mysterieuze glimlach. Ik gaf haar een laatste, teder kusje op haar voorhoofd. Ze knikte tevreden, sloot haar ogen en gleed binnen enkele seconden weer terug naar dromenland. Niet veel later volgde ik haar, terwijl de eerste grijze strepen van het ochtendgloren aan de horizon verschenen. De dag van de waarheid was aangebroken.

Was getekend: John Adams

Trefwoord(en): Broer, Feest, Hakken, Hypnose, Italië, Jarretels, Kousen, Latex, Likken, Lingerie, Lust, Neuken, Orgasme, Orgie, Parijs, Partnerruil, Passie, Pijpen, Pik, Slikken, Verlangen, Vibrator, Vrienden, Vriendinnen, Zus, Zweden, Zwemmen, Zwitserland, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!