Weekend In De Ardennen - 20

Sandra trekt de glazen schuifdeur achter zich dicht, waardoor de kille Ardense buitenlucht plaatsmaakt voor de behaaglijke warmte van de villa. De rust in de keuken is een scherp contrast met het luidruchtige gejoel in de jacuzzi dat ze zojuist heeft achtergelaten. Ze ziet de rug van Leen bij het aanrecht, die volledig in beslag genomen wordt door de voorbereidingen voor de lunch. Het ritmische getik van een mes op een houten plank vult de ruimte. Sandra observeert haar een moment; Leen ziet er kwetsbaar uit in haar oversized trui, terwijl ze methodisch een rode ui in flinterdunne ringen snijdt. De scherpe geur van ui hangt in een lichte walm om haar heen.

"Lekker bezig, Leen?" vraagt Sandra, terwijl ze haar natte haren in een handdoek wringt en op een barkruk bij het kookeiland klimt. Leen kijkt over haar schouder en gunt haar een korte glimlach. Haar ogen glimmen een beetje door de ui. "Ja, ik dacht: als we wachten tot de mannen honger krijgen, eten we pas om drie uur. Ik maak vast wat salade."

Sandra kijkt toe hoe Leen een tros tomaten pakt en ze met precisie in partjes verdeelt. "Laat Kristof je nu alweer alleen voor het eten opdraaien?" werpt ze er luchtig in. Ze pakt een stukje komkommer van de snijplank en steekt het in haar mond. "Hij zit buiten lekker te ontspannen, terwijl jij hier alles staat te regelen." Leen stopt even met snijden en veegt met de rug van haar hand een haarlok uit haar gezicht. "Hij wilde nog even blijven zitten met David. Ik vind dit eigenlijk wel rustig. Even geen gedoe aan mijn kop."

Sandra leunt voorover, haar ellebogen steunend op het granieten blad. Ze wacht tot Leen een nieuwe tomaat pakt. "Over gedoe gesproken... Dirk vertelde me net een bizar verhaal over gisteravond. Hij was er behoorlijk door van de kaart." Ze ziet hoe Leens hand met het mes heel even hapert. "O ja? Dirk is sowieso nogal stil vanochtend. Ik dacht dat hij gewoon een kater had."

"Nee, het is meer dan dat," zegt Sandra, haar stem nu gedempt en vertrouwelijk. "Hij heeft Els en Kristof gisteravond op de inrit bezig gezien. Of nou ja, vooral hoe Kristof Els aanpakte nadat Annelies en jij blijkbaar wat flarden van hun gesprek hadden opgevangen?" Leen legt het mes neer en droogt haar handen af aan een theedoek. Ze kijkt Sandra nu recht aan. "Annelies en ik hoorden inderdaad iets op de inrit," zegt ze voorzichtig. "Kristof wilde het gewoon oplossen, Sandra. Hij wilde voorkomen dat Els de sfeer voor iedereen zou verpesten met haar gedrag."

Sandra slaakt een korte, spottende lach uit. "Oplossen? Leen, wees nu niet zo naïef. Dirk zei dat Kristof Els echt tot op het bot kleineerde. Hij deed lacherig over haar, noemde haar een 'geile slet' waar Dirk bij stond. Dat is geen sfeer redden, dat is gewoon iemand genadeloos afbreken. Maar wat Dirk me daarna vertelde... dat vond ik eigenlijk nog erger."

Leen pakt de ui weer op en begint die met korte, felle bewegingen te snipperen. "Wat bedoel je?" Sandra zucht eens diep en neemt de houding aan van een bezorgde vriendin. "Nou, Dirk herinnerde me aan vorig jaar in de Provence. Weet je nog hoe close Kristof en Els toen waren? Elke keer als jij even lag te slapen bij het zwembad, waren die twee samen op pad of zaten ze urenlang in de keuken te smoezen." De kleur trekt langzaam weg uit Leens gezicht. Ze negeert de prikkende ui in haar ogen en staart naar de stapel groenten. "Ze zijn al jaren bevriend, Sandra. Dat weet je."

"Het is meer dan dat, en dat weet je zelf ook wel," zegt Sandra scherp. "Die twee hadden iets samen." Leen schudt langzaam haar hoofd, haar blik gefixeerd op het mes. "Kristof vertelt me alles, Sandra. Wij hebben geen geheimen." "Mannen vertellen je alleen wat je moet weten om de vrede te bewaren," reageert Sandra direct. Ze stapt van de kruk en komt vlak naast Leen staan bij het aanrecht. Ze legt een hand op Leens onderarm, een aanraking die dwingend aanvoelt.

"Dat geloof ik niet," fluistert Leen, terwijl ze probeert weg te kijken. Sandra knijpt even in haar arm om haar aandacht vast te houden. "Waarom denk je dan dat hij gisteravond zo heftig reageerde op Els? Hij is doodsbang dat het alsnog uitkomt, Leen. Al dat haantjesgedrag op die inrit... hij wil gewoon de aandacht afleiden van wat er vorig jaar echt is gebeurd. Hij zet haar nu neer als een blok aan het been van de groep, zodat jij geen vragen stelt over hun eigen verleden."

Leen hapt naar adem en de lucht in de keuken lijkt plotseling te kort te schieten. Ze kijkt naar de kom met tomaten alsof ze de kleuren niet meer herkent. "Waarom vertel je me dit nu, Sandra?" Sandra strijkt een natte lok haar achter Leens oor. "Omdat ik niet wil dat je hier voor schut staat, Leen. Ik wil niet dat je de enige bent die de waarheid niet ziet, terwijl de rest van de groep misschien allang meer weet."

De eerste barst in Leens vertrouwen is een feit. De hyperalertheid die haar normaal beschermt tegen de buitenwereld, lijkt zich nu voor het eerst tegen haar eigen man te richten. Sandra voelt een harde voldoening in haar borstkas opwellen terwijl ze ziet hoe de onzekerheid in Leens ogen groeit.

Op dat moment gaat de glazen deur open. Het gedempte gelach van David en Kristof klinkt op het terras terwijl ze de villa naderen. "Lunchtijd!" roept Kristof vanuit de gang. Leen deinst een stap achteruit en rukt zich los uit de aanraking van Sandra. Ze pakt het mes weer op en begint koortsachtig de laatste ui te snijden, maar haar handen trillen zo erg dat de punt van het mes gevaarlijk over de plank schiet. Ze kijkt Sandra aan met een blik van pure paniek, vermengd met een plotselinge, defensieve hardheid. "Laat ons met rust, San," fluistert ze hees, haar stem trillend van ingehouden woede. "Bemoei je niet met onze zaken."

Sandra trekt haar mondhoek op in een flinterdunne grijns en neemt weer plaats op haar kruk. Terwijl Kristof de keuken binnenloopt, ziet ze hoe Leen zijn blik ontwijkt en zich volledig concentreert op het slaatje. De bom tikt nu midden in de keuken, en Sandra weet dat zij zojuist de ontsteker heeft ingedrukt.

Trefwoord(en): Ardennen, Vrienden, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!