De Verboden Ontdekking - 8

Empathie door ervaring
Sven had de hele week moeten wachten en had elke dag gevochten tegen de drang om eerder verder te lezen. Maar nu, zaterdagochtend, zat hij eindelijk weer achter zijn laptop. Een kop koffie stond dampend naast hem. Hij was klaar voor wat Lisa voor hem had voorbereid. Tot nu toe had alles zich afgespeeld binnen de veiligheid van zijn eigen appartement, waar niemand kon zien wat hij deed en hij kon stoppen wanneer hij wilde. Maar toen hij verder scrolde en de volgende instructies las, besefte hij dat vandaag anders zou zijn.

---
Je hebt ervaren wat Bram heeft ervaren. Zijn reis heb je tot de jouwe gemaakt. Dat is precies wat echte overgave betekent. Niet alleen kijken, maar volledig deelnemen. Maar nu begint je eigen training. Bram heeft weken nodig gehad om te leren wat jij in een veel kortere tijd hebt ervaren, omdat je zijn voorbeeld hebt gezien.

Vandaag gaat het over iets anders. Vandaag ga je leren begrijpen wat vrouwen ervaren. Niet door erover te lezen of ernaar te kijken, maar door het zelf te voelen.

---
Sven fronste. Wat bedoelde Lisa?

---
Mannen verwachten veel van vrouwen. Gladgeschoren benen, speciaal ondergoed en ongemakkelijke kledij die er goed uitziet maar afschuwelijk zit. Hoge hakken die pijn doen na een uur lopen. Make-up aanbrengen, haar perfect stylen. Jullie zien het resultaat en vinden het mooi. Maar jullie hebben vaak geen idee hoeveel werk, ongemak en geld daarin zit. Vrouwen voelen zich vaak verplicht om dit te doen. Niet omdat ze het willen, maar omdat ze denken dat het moet. Dus vandaag ga je een klein stukje van wat vrouwen doen zelf ervaren. Niet om je belachelijk te maken, maar om te leren begrijpen. Je gaat vandaag de deur uit en opdrachten uitvoeren in de echte wereld.

Er is nog een tweede reden: Bram worstelde met zijn onzekerheid en zijn gebrek aan ervaring. Jij misschien ook? Dus vandaag leer je misschien ook nog iets praktisch. Iets wat je zelfverzekerder maakt als je met een vrouw intiem bent.

Eerst ga je dit document overzetten naar je telefoon. Maak er een PDF van, of kopieer de tekst naar een notitie-app. Voordat je de deur uitgaat: zoek een meetlint, of gebruik een stuk touw waarvan je daarna de lengde opmeet. Meet je onderbuste omtrek. Dat is net onder je borstkas, waar je ribben eindigen. Schrijf het getal op of onthoud het. Daarna ga je naar buiten. Pas als je buiten bent, lees je verder. Doe dit nu. Ik wacht.

---
Sven staarde naar het scherm. Meten? Zijn onderbuste omtrek? Waarvoor? Maar Lisa had gezegd: doe het, dus Sven ging dit doen. Hij vond een meetlint in zijn keukenla. Een oud ding dat hij ooit had gekocht om een kast op te meten. Hij trok zijn shirt omhoog en legde het meetlint om zijn borstkas, net onder waar zijn ribben ophielden met voelbaar zijn. 83 centimeter. Hij schreef het op in zin notitieapp op zijn telefoon: 83 cm.

Nu het werkboek naar zijn telefoon. Hij maakte een PDF van het werkboek en mailde het naar zichzelf. Hij opende het document op zijn telefoon. Alles stond er, klaar om gelezen te worden. Maar Sven mocht niet verder lezen, niet tot hij buiten was.

Hij stond op, trok zijn jas aan en controleerde of hij zijn portemonnee en zijn sleutels had. Voordat hij zich kon bedenken, verliet hij zijn appartement. De frisse buitenlucht raakte zijn gezicht toen hij de deur vanhet appartementencomplex uitstapte. Het was een grijze en bewolkte ochtend, maar droog. Mensen liepen voorbij, op weg naar de supermarkt, naar de koffiezaak op de hoek of wat ook hun bestemming was. Gewone mensen op een gewone zaterdagochtend.

Sven stond buiten en haalde zijn telefoon tevoorschijn. Hij scrolde naar waar hij gebleven was.

---
Als het goed is sta je nu buiten. Je hebt de eerste stap gezet. Die meting die je deed? Dat was je onderbuste omtrek die je gaat gebruiken om een BH-maat te bepalen.

Je opdracht
Ga naar de Action, de Zeeman, of een vergelijkbare winkel en koop daar:
1. Een damesstring, twee stuks, zwart, met een randje kant of helemaal kant. Belangrijk: MET kant, niet alleen glad katoen. Kijk naar de maattabel en kies je eigen maat. Als je normaal maat M broek draagt, neem dan maat M string.
2. Een dames-BH met haaksluiting op de rug. Zwart, met een randje kant (zelfde reden). Geen sport-BH - die hebben vaak geen sluiting. Voor de maat: neem je onderbuste omtrek die je hebt gemeten en tel daar 15 centimeter bij op. Dat is je bandmaat. Als je 77 hebt gemeten, is dat 92 - neem dan bandmaat 90 of 95. Voor de cup: neem A of B.
3. Glijmiddel op waterbasis.

Ga naar een winkel, zoek de items en betaal deze bij de kassa. Wanneer je de winkel uitloopt - en pas dan - mag je op je telefoon verder lezen. Ga nu.

- Lisa

---
Sven stond op de stoep en las de woorden drie keer. Een string met kant, een BH met kant en een flesje glijmiddel. Gewoon kopen, zonder uitleg waarom, al kon Sven voor een deel wel raden waar dit naar toe zou gaan….

Hij snapte nu waarom hij zijn borstkas moest opmeten. 83 centimeter plus 15 was 98. Dat zou bandmaat 95 of 100 zijn. Cup A of B.

Sven zijn eerste impuls was om terug naar binnen te gaan en te doen alsof hij dit niet had gelezen. Maar hij wist dat dat niet zou werken. Hij zou weten dat hij was gestopt bij de eerste echte uitdaging. Sven zijn handen trilden. Dit was geen verhaal meer, dit was echt.

De Action was een kleine twintig minuten fietsen. Hij had er wel eens schoonmaakspullen gekocht en een paar van die goedkope handdoeken die toch verrassend goed bleken voor de prijs. Hij stopte de telefoon in zijn zak en liep naar de fietsenkelder van zijn appartement.

Onderweg bedacht Sven: ik kan dit niet gewoon kopen. Alleen die dingen. Dat is té vreemd voor een man alleen. Ik moet ook andere spullen kopen. Normale spullen, alsof ik gewoon boodschappen doe en toevallig ook dit nodig heb. Het was een slimme en rationele gedachte, maar hij wist dat het vooral schaamte was die sprak.

Twintig minuten later stond hij voor de Action aan de Hoofdstraat. Mensen liepen in en uit. Gewone mensen die gewone boodschappen deden of aan het shoppen waren. Hij haalde diep adem en ging naar binnen.

De winkel was drukker dan hij had gehoopt. Zaterdagochtend, mensen deden boodschappen en vulden hun mandjes met prullaria, huishoudelijke spullen en snacks. De winkel was zoals altijd. Goedkoop, rommelig en overal rekken met van alles en nog wat. Sven pakte een mandje en liep de winkel binnen.

Eerst een paar normale dingen, zijn zelfbedachte camouflage. Hij liep naar de schoonmaakmiddelen en pakte een fles allesreiniger, vaatdoekjes en een kleine handdoek. Spullen die hij toch wel nodig had, maar die nu vooral dienden om zijn mandje normaal te laten lijken. Nu hij een paar normale dingen in zijn mandje had die elke andere man ook zou kunnen kopen was het tijd voor het andere.

Hij wist ongeveer waar de ondergoedrekken waren. Achterin, bij de sokken en de t-shirts. Hij liep naar achteren. Geen afdeling, maar gewoon rekken met items aan hangers en in zakjes. Daar aangekomen voelde Sven zijn wangen warm worden. Rekken vol damesondergoed, van praktische katoenen slips tot meer sexy modellen. Hij zocht tussen de strings en probeerde nonchalant te doen alsof hij iets voor zijn vriendin kocht.

Iets verder stond een vrouw van middelbare leeftijd naast hem, bezig met het bekijken van vleeskleurig damesondergoed. Ze keek even op toen Sven tussen het meer sexy damesondergoed zocht. Haar blik gleed langzaam over hem heen. Een man bij het damesondergoed? Even later keek ze weer terug naar de onderbroeken voor haar alsof ze besloot dat het haar niet aanging. Maar Sven voelde die blik en wist dat ze zich afvroeg waarom hij hier was.

Sommige strings hingen los aan een hangertje en een paar waren verpakt in dun plastic. Hij moest ze bekijken. Maten vergelijken, kleur, met kant? Sven moest het juiste vinden en niet snel pakken en wegrennen.

Hij zocht naar een zwarte string met kant. Zijn vingers gleden over de labels, M, L, S, te veel keuze. Daar. Een duo verpakking met twee zwarte strings met een klein randje kant langs de randen. Maat M stond op het label. Hij pakte het, maar niet snel of te opvallend. Alsof dit normaal was. Zijn handen trilden licht toen hij het in zijn mandje stopte. Het voelde zo klein en minimaal vergeleken met zijn eigen boxershorts.

De vrouw stond er nog steeds. Ze had iets gepakt, maar ze was er nog. Hij stopte de string onder de vaatdoekjes in zijn mandje.

Nu de BH. Die hingen los aan hangertjes ernaast, met kartonnen labels eraan. Nog meer keuze en Sven had nog meer tijd nodig. Hij moest de maten bekijken, de sluiting controleren en het kant zien. Een oudere dame verscheen aan het einde van het gangpad, op weg naar de handdoeken. Ze zou hier langslopen?

Sven concentreerde zich snel weer op de BH's en deed alsof hij volledig geabsorbeerd was in zijn zoektocht. 85B - te klein. 100B - te groot. 95B - dat zou moeten passen volgens zijn berekening, maar hij zag het niet hangen. Wel 90B. Die was iets kleiner, maar misschien was dat niet erg? Hij was toch een man en had geen perfecte pasvorm nodig. Hij moest gewoon iets wat paste.

Hij pakte de 90B van het rek. Zwart met een smal randje kant langs de cups en bandjes. De sluiting op de achterkant had drie haakjes. Perfect. Hij vouwde hem snel dubbel en wilde hem in het mandje stoppen toen de oudere dame voorbijliep. Haar ogen gingen naar de BH in zijn handen, naar hem en weer naar de BH. Ze zei niets en liep door, maar die blik was genoeg. Die blik die vroeg: wat doe jij hier? Sven stopte snel de BH onder de handdoek en zijn wangen gloeiden.

Het glijmiddel vond hij een paar gangpaden verder bij de condooms en andere intieme producten. Er stond er maar één en die was op waterbasis. Hij pakte de tube en stopte deze in zijn mandje.

Nu naar de kassa. Hij had een mandje met normale boodschappen. Schoonmaakmiddelen, vaatdoekjes en een handdoek. Daaronder verstopt de andere dingen. Er waren drie kassa's open. Sven koos de middelste, waar een jonge vrouw zat. Ze was misschien begin twintig, met haar haar in een staart. Ze keek verveeld om zich heen tussen de klanten door.

Sven begon de items op de band te leggen. De allesreiniger eerst, daarna de vaatdoekjes en de handdoek. En toen, alsof het niets bijzonders was, de strings, de BH en het glijmiddel.

De jonge vrouw, waarschijnlijk een studente, scande zijn aankopen zonder veel aandacht. Het was gewoon routine voor haar, maar Sven voelde alsof iedereen in de winkel naar hem keek. Alsof zijn intenties op zijn voorhoofd geschreven stonden.

Ze begon te scannen, piep piep piep, de allesreiniger, de vaatdoekjes, de handdoek. Automatisch en niet echt kijkend. Daarna pakte ze de strings. Piep, en vervolgens de BH. Ze hield deze even stil. Haar hand bleef hangen boven de scanner en keek naar Sven.

Geen woorden, gewoon een nieuwsgierige en bijna vragende blik. Sven kon het niet lezen en wist niet wat ze dacht, maar die stilte zei genoeg. De kassière pakte als laatste het glijmiddel en scande deze. Haar blik werd iets anders. Begrip misschien, of juist meer nieuwsgierigheid? Of het besef van wat deze combinatie misschien betekende?

"€17,85," zei de kassière, eindelijk, haar stem neutraal alsof ze niets ongewoons had gezien en dit een doodgewone aankoop was. Sven betaalde met zijn bankpas. Zijn hand trilde licht toen hij zijn pincode intypte. Sven stopte zijn aankopen in een meegebracht plastic tasje. De kassière keek al naar de volgende klant, maar Sven had haar blik gezien en de stilte gevoeld. Ze had niets gevraagd of geoordeeld met woorden, maar die pauze had alles gezegd.

Sven liep naar buiten met stappen die net iets te snel waren. De snelle stappen verraadden hem dat hij weg wilde en zich schaamde. Hij wilde niet blijven in die ruimte waar de kassière hem had aangekeken met een blik die hij niet kon doorgronden. Zijn hart bonsde in zijn keel.

Buiten haalde hij diep adem. De frisse lucht vulde zijn longen terwijl hij naar zijn fiets liep. Het plastic tasje ritselde in zijn hand met elk beweging, alsof het aan iedereen wilde vertellen wat erin zat. Hij fietste weg. Zijn benen bewogen automatisch terwijl zijn hoofd nog steeds vol was van dat moment bij de kassa. Van blikken van de kassière en andere klanten. Van de schaamte die hij had gevoeld en nog steeds aanwezig was in zijn lijf.

Een paar straten verder stopte hij bij een bankje. Zijn hart klopte snel en zijn handen zweetten een beetje ondanks de koele buitenlucht. Het plastic tasje voelde zwaar in zijn hand alsof het schreeuwde wat erin zat. Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn en scrollde verder. Sven moest verder lezen wat Lisa van hem verwachtte nu hij dit had gedaan.

---
Goed gedaan. Je hebt de eerste barrière genomen. De eerste stap is gezet. Je hebt het gekocht, ondanks misschien schaamte en wat ongemak. Je hebt de eerste hindernis genomen, maar nu komt het echte werk. Voordat je naar huis gaat, trek je de string aan. Waar je dat doet…., op een openbaar toilet, in een parkeergarage met auto's waar je tussen kunt staan, of ergens buiten in een park in de bosjes of een verlaten steegje.. Dat laat ik aan jou over. Maar het moet nu! Voordat je thuiskomt.

Leer wat kwetsbaarheid betekent in de echte wereld. Niet alleen achter je computer. Als je hem aanhebt, ga je naar huis en lees je verder.

- Lisa

---
Sven las de woorden twee keer, alsof herlezen zou veranderen wat er stond. Hij moest het nu aantrekken. Niet thuis in de veiligheid van zijn appartement maar hier, ergens in de buurt. Ergens waar mensen hem konden zien of ontdekken. Dit was geen theoretische opdracht meer die hij later kon doen, dit was nu.

Hij herinnerde zich een parkje vlakbij. Een klein parkje met bomen en struiken waar hij wel eens doorheen fietste op weg naar huis. Daar waren bosjes. Meer privacy maar ook risico als iemand toevallig voorbij wandelde. Hij stopte zijn telefoon weg, pakte het plastic tasje steviger vast en fietste erheen. Zijn hart bonsde harder bij elke trap op de pedalen. Zijn gedachten schreeuwden dat dit waanzin was. Wat als iemand hem zou zien terwijl hij een damesstring aantrok?

Achter een groepje struiken, niet helemaal verborgen maar wel afgeschermd van de hoofdpaden, liet hij zijn fiets tegen een boom vallen en bleef hij staan. Zijn ogen schoten rond om te checken of iemand keek. In de verte speelden kinderen in het speeltuintje, hun stemmen hoog, vrolijk en onschuldig. Een oudere man wandelde met zijn hond langzaam voorbij. Zijn aandacht was volledig bij het dier aan de lijn. Niemand lette op hem of keek zijn kant op.

Hij liep nog iets verder de bosjes in en met trillende vingers maakte hij zijn riem los. Het plastic tasje ritselde terwijl hij de string eruit haalde. Het geluid leek zo hard in de stilte van het park, dat Sven dacht dat iedereen het moest kunnen horen. De string was zo klein en zo simpel. Slechts een paar stukjes stof en een rand van elastiek. Op dat moment voelde het voor Sven als het gewichtigste voorwerp ter wereld.

Hij schoof zijn schoenen uit, liet zijn broek zakken en keek nog een keer om zich heen voordat hij zijn boxershort naar beneden trok. De koele lucht op zijn blote huid deed hem beven. Zijn penis trok zich instinctief terug van de kou of van de onverwachte blootstelling of van beide. Hij voelde zich zo kwetsbaar en blootgesteld, ondanks de bescherming van de struiken. Alsof iedereen in het park wist wat hij aan het doen was en allemaal keken ook al zag hij niemand.

Ineens hoorde Sven stemmen. Stemmen die langzaam dichterbij kwamen. Twee vrouwen die praatten en lachten. Hun voetstappen naderden op het pad aan de andere kant van de struiken. Zijn hart leek even te stoppen. Sven stond half naakt in de stuken met zijn broek op de grond en de string in zijn hand. Als ze om de hoek kwamen en toevallig deze kant op keken, zouden ze hem zien. Hij durfde niet te bewegen en durfde nauwelijks adem te halen. De stemmen kwamen dichterbij… Zo dichtbij dat hij kon verstaan wat ze zeiden. Iets over een restaurant en een afspraak vanavond. Ze liepen zo dichtbij langs de struiken dat hij hun parfum bijna kon ruiken. Sven stond even bevroren en zijn hele lichaam voelde gespannen.

De stemmen werden weer zachter, vervaagden en verdwenen. Ze waren voorbij en ze hadden hem niet gezien…

Maar zijn lichaam had wel gereageerd. Ondanks de angst, of misschien juist door de angst, was zijn penis gegroeid. Niet volledig hard maar wel een stuk groter dan in rust en stond al een beetje naar voren. Een verwarrende mix van schaamte en opwinding die hij niet begreep maar wel voelde. Het gevaar van bijna betrapt worden, de spanning van daar staan waar iemand hem kon zien… Het had iets gedaan met hem. Iets wat hij niet wilde erkennen maar ook niet kon ontkennen.

De string in zijn handen voelde vreemd. Het katoenen kruis was smal en de bandjes zo dun. Dit was gemaakt voor een vrouwenlichaam. Voor iemand met andere verhoudingen en een andere anatomie. Dit was duidelijk niet voor een man gemaakt. Hij stapte in de string en trok het omhoog. Sven voelde de dunne bandjes over zijn benen glijden en trok de string over zijn heupen.

Onmiddellijk voelde hij het probleem. Zijn anatomie paste gewoonweg niet. Zijn gedeeltelijk gezwollen penis en zijn testikels waren te veel voor het kleine katoenen driehoekje. Zijn mannelijkheid had veel meer ruimte nodig. Het kruis was te smal en te kort. Ontworpen voor iemand die daar niets had. Er was geen ruimte voor een uitstulping. Alles werd naar voren gedrukt en samengeperst in een oncomfortabele bult die onmogelijk te verbergen zou zijn.

Sven probeerde zichzelf te herschikken. Hij duwde zijn penis naar links, naar rechts, naar boven en naar beneden op zoek naar een positie die niet oncomfortabel was. Maar zijn penis stak obsceen uit. Er was gewoon geen ruimte in de stof. Elke aanraking maakte hem harder en maakte het probleem alleen maar erger. Een vicieuze cirkel van proberen te schikken, waardoor je jezelf moet aanraken en daardoor de opwinding alleen maar verder toeneemt. Het dunne bandje tussen zijn billen voelde vreemd en onnatuurlijk. Een constante aanwezigheid die hem herinnerde aan waar hij was en wat hij deed. Bij elke beweging schoof alles weer uit de juiste positie. Zijn testikels protesteerden tegen de beperkte ruimte en zijn penis die geen plek kon vinden en nu ook nog harder werd. Zijn penis drukte duidelijk zichtbaar tegen de stof. Zijn ballen staken half uit aan de zijkant van de stof, wat er onnatuurlijk uitzag. Maar dat was waarschijnlijk precies de bedoeling van Lisa realiseerde hij zich terwijl hij met zijn handen nog steeds de string probeerde te fatsoeneren om het comfortabel te krijgen. Lisa wilde dat hij zich ongemakkelijk voelde. Kwetsbaar en bewust van zijn lichaam op een manier die hij nooit eerder had ervaren. Ze wilde dat hij begreep wat het betekende om kleding te dragen die niet paste en niet gemaakt was om comfortabel te zijn.

Hij trok zijn broek weer aan over de knellende string. Elke beweging herinnerde hem eraan dat hij iets droeg wat niet paste. Zijn boxershort stopte hij in het tasje, naast de BH en het glijmiddel. Als iemand in het tasje zou kunnen kijken...

Weer terug op zijn fiets voelde elk beweging als een kleine marteling. Bij elke beweging verschoof de string, kneep de stof en herinnerde hem eraan dat hij iets deed wat tegen alle conventie inging. Bij elk verkeerslicht vroeg hij zich af of anderen het konden zien. De vreemde bobbel in zijn broek en de onnatuurlijke manier waarop hij zat.

Een vrouw op de stoep keek naar hem en hij vroeg zich af of ze het kon zien. Dat zijn hele houding verraadde wat hij onder zijn kleren droeg. Een groepje tieners lachte onderling toen ze voorbijliepen en hij was er zeker van dat het om hem ging. Dat ze de grote bobbel naar voren in zijn broek duidelijk konden zien en ze wisten wat hij had gedaan.

Elke meter naar huis voelde eindeloos en elke seconde een strijd tegen het ongemak de schaamte en de angst dat iemand het zou zien. Maar Sven fietste door. Zijn benen bleven doortrappen ook al deed elke beweging pijn. Hij wilde het liefste stoppen, alles uittrekken en vergeten dat dit ooit was gebeurd.

Thuis aangekomen voelde zijn lichaam nog steeds ongemakkelijk. Sven was zich constant bewust van de damesstring en hoe verkeerd het aanvoelde. Hij ging naar zijn laptop, opende het document en las verder.

De BH-oefening
Sven scrollde verder door het werkboek tot hij bij het volgende hoofdstuk kwam dat simpelweg “Praktische vaardigheden” heette.

---
Praktische vaardigheden: de BH-sluiting
Voor sommige mannen is dit geen probleem. Als je dit al soepel kunt, sla dit gerust over. Maar voor veel mannen is dit precies zo'n moment waarop onzekerheid toeslaat. Het gefriemeld achter iemands rug, de groeiende spanning en dan vaak het moment waarop zij zich omdraait en het zelf doet. Een blik van begrip die eigenlijk medelijden is.

Weet je wat het verschil is tussen iemand die friemelend aan een BH-sluiting trekt en iemand die het soepel opent? Voorbereiding en oefening. Dat is alles. De één heeft het toevallig een keer geleerd, de ander niet.

Het doel van deze oefening is niet alleen een technische vaardigheid. Het doel is dat je een moment van intimiteit niet laat verpesten door onzekerheid. Dat je handen weten wat ze doen terwijl je hoofd bij haar kan blijven. Dat je niet hoeft na te denken of te worstelen met de spanning "krijg ik dit wel voor elkaar?"

Wat je nodig hebt:

Pak de BH die je hebt gekocht en een groot kussen.

Stap 1: Bestudeer de sluiting
Pak de BH en leg hem voor je neer. Kijk naar de achterkant, waar de sluiting zit. Je ziet twee delen:
- Links: een stukje stof met haakjes (meestal 2 of 3 kleine metalen haakjes naast elkaar)
- Rechts: een stukje stof met oogjes (kleine lusjes waar de haakjes in passen)

Bestudeer de sluiting en doe deze een paar keer open en dicht.

Stap 2: De BH "aandoen" om het kussen
Nu ga je het kussen gebruiken alsof het een bovenlichaam van een vrouw is. Pak het kussen en leg het voor je.

Leg de BH om het kussen heen:
- De cups naar voren;
- De sluiting naar achteren (aan jouw kant, zodat je kunt zien wat je doet);
- De bandjes over de "schouders" van het kussen.

Pak beide uiteinden van de sluiting achter het kussen. Maak de sluiting vast, zoals je net hebt geoefend. De BH zit nu om het kussen, alsof het kussen hem draagt. Zorg dat de BH-band een beetje strak om het kussen zit (pak een ander kussen als het niet goed past)

Stap 3: Oefenen met de sluiting terwijl je hem ziet
Houd het kussen voor je, met de BH-sluiting naar je toe. Houd beide kanten van de BH-sluiting vast. Duw ze naar elkaar toe. Dit haalt de spanning weg. Je voelt dat het materiaal iets losser wordt. Nu schuif je de kant met de haakjes opzij (meestal naar links). De haakjes glijden uit de oogjes en de BH is open.

Doe dit een paar keer. Sluit, open. Sluit, open. Begrijp het mechanisme. Het gaat niet om trekken of forceren. Het gaat om eerst de spanning wegnemen, dan schuiven.

Als je dit onder de knie hebt, ga je het met één hand doen (je dominante hand). Pak met je duim en wijsvinger beide delen van de sluiting vast (gebruik de lipjes aan de zijkanten voor grip). Knijp ze naar elkaar toe. Met diezelfde beweging til je de haakjes omhoog en schuif je ze los. Het is één vloeiende beweging: knijpen, tillen, schuiven. Oefen dit tot je het soepel kunt.

Stap 4: Oefenen zonder te kijken (de echte situatie)
Nu komt de belangrijkste stap. Draai het kussen om. In plaats van dat de "rug" naar je toe is, draai je het kussen zo dat de "voorkant" naar je toe is. Alsof de vrouw je nu aankijkt in plaats van dat ze van je af staat. De BH-sluiting zit nu aan de achterkant van het kussen.

Reik om het kussen heen, alsof je iemand omhelst. Je handen voelen nu de sluiting aan de achterkant. Doe het zonder te kijken, net zoals in een echte situatie. Voel waar de sluiting zit en pak hem tussen duim en wijsvinger vast. Dezelfde beweging: knijpen (spanning weg), tillen, schuiven. Los.

Dit is geen triviale oefening. Dit is investeren in je eigen zekerheid. Dit is het verschil tussen fummelen en weten wat je doet.

---
Sven staarde naar het scherm en voelde iets in zijn maag draaien. Een BH losmaken, hij had er nog nooit één vastgemaakt, laat staan losgemaakt. De paar keren dat hij dichtbij genoeg was geweest om dat te doen, had hij gefaald voordat het überhaupt zover kwam of ze het zelf deed.

Hij dacht aan die avond, een paar jaar geleden, toen zijn vingers trilden terwijl zij zijn hand naar haar rug leidde. Het zweet stond in zijn handpalmen terwijl hij voelde dat ze wachtte. Zijn vingers friemelde over de sluiting zonder iets te bereiken totdat zij zich uiteindelijk had omgedraaid en hem had aangekeken met een blik die begripvol, maar ook teleurgesteld was. Ze had het toen zelf gedaan.

Hij herinnerde zich nog hoe de bandjes over haar schouders gleden, de stof langzaam naar beneden viel en onthulde wat eronder zat. De zachte ronding van haar borsten kwamen tevoorschijn. Sven herinnerde zich de delicate curve van haar sleutelbeen naar haar schouders en de manier waarop haar huid glansde in het halfdonker. Het was prachtig geweest. Iets wat hem even de adem ontnam. Sven had daar gestaan en alleen maar gekeken, overweldigd door het geschenk van dat moment en haar vertrouwen.

Maar de herinnering aan die schoonheid werd overschaduwd door zijn eigen falen daarvoor. Door de schaamte die hij had gevoeld. Niet van de mislukte techniek, maar van wat het betekende. Dat hij niet wist wat hij deed en het zo overduidelijk was dat hij onervaren was. Dat hij onhandig zat te kloten met een BH-sluiting op het moment suprême. Hij had haar onnodig laten wachten terwijl ze zich kwetsbaar opstelde.

Dat wilde hij niet meer. De volgende keer, als er een volgende keer zou zijn, wilde hij die overgang soepel laten verlopen. Hij wilde dat zijn handen wisten wat ze deden, zodat hij zich kon concentreren op haar en op de waardering van wat ze hem toonde.

Sven stond op en liep naar de woonkamer waar de BH nog in de tas zat. Hij pakte de BH uit de tas. Een simpele zwarte BH met een beetje kant. Hij had zich die ochtend belachelijk gevoeld bij de kassa. Een man alleen die een BH koopt en de kassière had hem aangekeken zonder iets te zeggen. Maar hij had de vraag in haar ogen gezien…

Nu pakte hij een dik en groot sierkussens van de bank en liep terug naar zijn slaapkamer. Hij trok zijn spijkerbroek en shirt uit. Het voelde logischer om dit in zijn ondergoed te doen, alsof dat de situatie realistischer maakte of zo. Hij ging op de rand van zijn bed zitten en legde de BH om het kussen. Het moest stevig zitten, had Lisa geschreven, anders voelde het niet realistisch. De sluiting wees naar hem toe, alsof hij nu achter een denkbeeldige vrouw zat.

Hij staarde ernaar en moest bijna lachen. Dit had hij nog nooit eerder gedaan. Oefenen met een kussen hoe je een BH moet losmaken. Als iemand nu binnen zou lopen... Maar waarom had hij dit zelf nooit eerder bedacht eigenlijk? Al die jaren van onzekerheid en al die momenten van gefröbel. Het had zo simpel kunnen zijn. Gewoon oefenen. Maar ja, wie oefent er nou zoiets? Iedereen rommelt toch maar wat aan en hoopt dat het lukt? Of niet? Hij in ieder geval nu niet meer.

Zijn handen trilden een beetje, wat idioot was natuurlijk, het was maar een kussen.

Hij stak beide handen uit en pakte de sluiting vast. Linkerhand de kant met de oogjes, rechterhand de kant met de haakjes. Sven bestudeerde het zorgvuldig. Drie kleine metalen haakjes die in drie oogjes grepen. Zoiets simpels, en toch had hij er die avond geen grip op gekregen.

Hij duwde beide kanten naar elkaar toe zoals in het werkboek stond beschreven en schoof de haakjes in de oogjes. Zo simpel.

Nu openmaken. Hij pakte beide kanten weer vast, duwde naar elkaar toe en voelde de spanning weggaan. Hij schoof de sluiting naar links en twee haakjes lieten los, maar het derde haakje bleef hangen. Hij moest iets meer kantelen. Nog een keer. Schuiven, los.

Hij deed de BH weer dicht en probeerde opnieuw, duw, schuif, los. Het mechanisme was logisch als je het begreep. Hij oefende het vijf, zes keer terwijl zijn handen het ritme begonnen te pakken. Maar twee handen was niet het doel.

Sven haalde diep adem en trok zijn linkerhand terug, zodat alleen zijn rechterhand overbleef. Hij probeerde beide kanten van de sluiting te pakken, duim aan de ene kant, wijsvinger aan de andere en voelde hoe krap het was. Hij duwde de sluiting naar elkaar toe zoals hij net met twee handen had gevoeld en probeerde dan omhoog te tillen. Nu ging alleen het eerste haakje ging los terwijl de andere twee bleven zitten. Natuurlijk ging dat niet in één keer goed...

Hij deed de BH weer dicht terwijl zijn vingers log en onzeker aanvoelden en probeerde het nog een keer. Deze keer kreeg hij twee haakjes los, maar het derde bleef nog vast.

Sven ging door en deed de sluiting weer vast om het opnieuw te proberen. De derde keer lukte het bijna, maar op het laatste moment gleed zijn duim weg.

Weer opnieuw.

Hij merkte dat hij zijn adem inhield met opgetrokken schouders en dwong zichzelf te ontspannen. Dit was geen examen, het was oefening.

Hij probeerde het anders te benaderen, niet forceren maar gewoon voelen waar de spanning zat en waar de haakjes zaten. Hij voelde de spanning weggaan toen hij ze naar elkaar duwde voordat hij omhoogtilde. Alle drie de haakjes tegelijk los. Yes!

Sven voelde iets in zijn borst openbloeien en deed de BH weer dicht om het nogmaals te proberen. Het lukte. En nog een keer.

Na tien minuten had zijn rechterhand het ritme te pakken, niet elke keer perfect, maar steeds vaker wel. Zijn vingers begonnen te begrijpen waar ze moesten zijn en hoeveel druk ze moesten geven.

Nu sloot Sven zijn ogen. Het kussen voelde ineens anders in het donker. Warmer en meer aanwezig. Sven stelde zich voor dat het geen kussen was maar dat het een echte vrouw was met borsten en een zachte huid… Dat er iemand voor hem stond die wachtte en hem vertrouwde om dat stukje vrouwelijkheid helemaal bloot te geven. Zijn vingers zochten de sluiting. Duw, til, los, het lukte meteen.

Hij deed zijn ogen open, deed de BH weer dicht, sloot zijn ogen opnieuw en probeerde het te voelen zoals het zou zijn. Staand, met iemand die naar hem toe leunde, met de spanning van het moment en de zachte druk van verwachting…. Duw, til, los.

De sluiting gaf mee en de BH zat weer los. Sven stelde zich het moment voor. Het moment van stilte waarin zij wacht. Misschien pakt ze haar BH voor haar borsten vast en kijkt ze hem aan met die blik die niet medelijdend is maar iets anders, verlangen misschien? En dan wat erna komt? Haar handen die de bandjes langzaam en bewust naar beneden schuiven over haar huid. Sven voelde hoe kwetsbaar dit moment voor haar kan zijn. Wat hij zou zien als de stof langzaam van haar afglijdt. Hij stelt zich voor hoe zij daar staat. Een beetje nerveus misschien? Het werkboek had hem geleerd hoe kwetsbaar dat moment is voor een vrouw als ze zich blootgeeft. Letterlijk en figuurlijk. Hoe ze zich afvraagt of hij haar mooi vindt, of haar lichaam goed genoeg is.

In zijn fantasie stelde Sven het zich voor. Een kleine asymmetrie, de ene borst net iets voller dan de andere. Iets wat zijzelf misschien als een imperfectie ziet en ze zich misschien voor schaamt. Maar het raakt hem juist. Het maakt haar echter, menselijker. Het is niet een plaatje uit een tijdschrift maar een echt lichaam. Haar lichaam met een kleine onvolmaaktheid wat het des te mooier maakt omdat het van haar is. Omdat ze hem dit laat zien ondanks haar eigen onzekerheden. Omdat dit moment van vertrouwen zo kostbaar is.

Sven zijn hart klopte sneller en hij voelde een warmte door zijn lichaam trekken. Een gespannenheid die zich verplaatste naar zijn kruis. De fantasie was zo helder geworden, zo tastbaar bijna, dat het voelde alsof hij er middenin stond in plaats van op zijn bed met een kussen.

Hij voelde het voordat hij het bewust registreerde. Een druk tegen de dunne stof van zijn string. Sven opende zijn ogen, keek naar beneden en zag zijn erectie tegen de stof duwen. Hij legde zijn hand erop, half uit nieuwsgierigheid, half om te bevestigen wat hij al wist. Hij voelde dat de stof vochtig was. Niet een beetje, maar een duidelijke natte plek. Voorvocht, en behoorlijk wat ook. De stof was nat geworden, alsof zijn lichaam al had gereageerd op iets veel echter dan een simpele oefening met een kussen. Hij was langer bezig geweest met deze fantasie dan hij had beseft.

Sven zat op zijn bed in zijn string met een sierkussen en een goedkope BH van de Action. Zijn lichaam reageerde alsof het echt was. Alsof er werkelijk een vrouw voor hem stond en hij werkelijk haar huid zou voelen en haar kwetsbaarheid zou zien. Alsof dit moment van oefening echt leidde naar wat hij zich had voorgesteld.

Het was een beetje belachelijk als hij erover nadacht. Hij zat hier met een kussen en een BH te oefenen en zijn lichaam reageerde heftiger dan op al die pornovideo's die hij de afgelopen jaren had bekeken. Dit was zijn eigen verbeelding waarin hij niet passief toekeek maar de hoofdrol speelde. Hij had de controle over wat er gebeurde. En zijn lichaam reageerde hier veel heviger op dan op al die video's samen, op een manier die hij niet helemaal begreep maar die wel intens voelde. Alsof zijn brein het verschil kende tussen kijken en voorstellen, tussen consumeren en creëren.

Misschien was het niet belachelijk. Misschien was dit juist het punt. Dat zijn verbeelding sterk genoeg was, dat hij zich zo volledig kon inleven in de situatie dat zijn lichaam het geloofde. Dat de oefening niet alleen zijn handen trainde maar ook zijn hoofd. Zijn vermogen om zich voor te stellen hoe het zou zijn en om zich te verheugen op dat moment in plaats van het te vrezen.

Hij voelde zich warm en een beetje buiten adem. De string plakte nu echt oncomfortabel tegen zijn penis. Nat en koel waar het voorvocht zich had verspreid. De confrontatie met zijn eigen lichaam, met hoe heftig het had gereageerd op wat eigenlijk gewoon een oefening had moeten zijn, maakte hem een beetje verlegen. Alsof hij iets had ontdekt over zichzelf wat hij niet helemaal onder controle had.

Hij draaide het kussen een kwartslag en probeerde het vanuit een andere hoek, waarbij de sluiting nu meer opzij zat. Dat was moeilijker omdat zijn vingers anders moesten pakken en de hoek onhandiger was.

De eerste keer lukte het niet, maar de tweede wel.

Hij oefende vanuit elke hoek die hij kon bedenken, van achteren, van de zijkant, een beetje scheef. De manier bleef hetzelfde maar elke hoek veranderde hoe zijn hand moest bewegen. Na een halfuur kon hij het. Niet perfect en niet elke keer foutloos, maar wel consistent. Zijn vingers kenden de beweging nu en konden deze uitvoeren zonder dat zijn hoofd erbij betrokken was.

Sven legde het kussen en de BH opzij en keek naar zijn rechterhand. Een gewone hand, maar nu een hand die iets kon wat hij een uur geleden niet kon. Het was iets kleins. Iets wat belachelijk klein leek als je het hardop zou zeggen. Maar het was niet klein, het was het verschil tussen onhandig friemelen en weten.

Sven stond op, pakte een tissue van zijn nachtkastje en trok de natte string uit. Het elastiek bleef even plakken aan zijn huid toen hij het naar beneden trok. Hij veegde het glimmende voorvocht van zijn penis en maakte zichzelf schoon, Hij pakte de andere string die hij die ochtend had gekocht en trok hem aan. Droog nu, maar even onwennig als de eerste.

BH aantrekken
Sven opende het werkboek weer en scrollde verder naar het volgende hoofdstuk.

---
Welkom terug.
Hoe voelt de string na een tijdje dragen? Ongemakkelijk? Hoe voelt die dunne strook stof tussen je billen? Onwennig, vreemd?

Nu komt het volgende deel. Nu je geoefend hebt met de BH-sluiting en begrijpt hoe het mechanisme werkt, is het tijd om te ervaren hoe het voelt om een BH te dragen. Dit gaat niet alleen om het aantrekken, dit gaat om begrijpen wat vrouwen elke dag dragen.

Pak de BH en trek hem aan. Cups vooraan, bandjes over je schouders, dan je armen achter je rug om de sluiting vast te maken. Gebruik de kennis wat je net hebt geoefend.

De BH zal waarschijnlijk wat onwennig aanvoelen. De bandjes over je schouders en de band om je borstkas. Je gaat dit onder je normale kleding dragen tot morgenochtend. Doe gewoon wat je zou doen op een normale dag, maar hou de BH aan, ook als je gaat slapen. Pas morgenochtend, als je wakker wordt, mag je hem uittrekken. Voel hoe het is om iets te dragen dat constant aanwezig is.

---
Sven staarde naar het scherm. De hele dag en nacht? Hij keek naar de simpele zwarte BH op zijn bed. Er was een moment waarop hij kon stoppen, het werkboek kon sluiten en kon doen alsof hij dit nooit had gelezen. Maar hij had al zoveel gedaan. Hij droeg weer een schone string en die herinnerde hem er constant aan dat hij al midden in dit proces zat. Stoppen was geen optie meer.

Hij stond op, pakte de BH en vouwde hem open zoals hij vrouwen wel eens had zien doen. Sven stak zijn armen door de bandjes en bracht de cups tegen zijn platte borst. Als laatste schoof hij de bandjes over zijn schouders. De stof voelde vreemd tegen zijn huid en het kant kriebelde een beetje. Hij liet de cups los en bracht zijn armen achter zijn rug waar zijn vingers zochten naar de sluiting.

Dit was het moment. Die intieme handeling die hij net had geoefend met het kussen maar dan in omgekeerde volgorde op zijn eigen lichaam. Zijn handen achter zijn rug in een onnatuurlijke hoek. Zijn vingers frummelde op zoek naar de haakjes en oogjes.

Het voelde vreemd en intiem. Veel intiemer dan hij had verwacht. Zijn schouderbladen trokken naar elkaar toe waardoor zijn borst naar voren kwam. Een kwetsbare houding van iemand die zichzelf aankleedt op een manier die niet natuurlijk voelt. Vrouwen doen dit duizenden keren in hun leven. Een beweging die voor hen routine was maar die voor Sven nieuw en ongemakkelijk aanvoelde. Hij deed iets wat niet voor hem bedoeld was.

Zijn vingers vonden de haakjes en probeerden ze in de oogjes te krijgen. De hoek was moeilijk en zijn handen trilden een beetje. De eerste poging mislukte. De haakjes gleden langs de oogjes zonder erin te gaan. Hij probeerde het opnieuw en concentreerde zich op wat hij had geoefend. Bij de derde poging voelde hij de haakjes in de oogjes schuiven. De BH zat vast.

Direct kreeg Sven een reactie die hij niet had verwacht. Zijn penis begon te zwellen in de krappe ruimte van de string. Die intieme handeling van de BH vasthaken achter zijn rug had iets met hem gedaan. Sven voelde een vreemde sensatie. Bandjes op zijn schouders, een band om zijn borst. Zijn lichaam interpreteerde het als iets opwindends. Of misschien was het juist de verwarring zelf die opwindend was. Een grensoverschrijding van wat mannelijk was en wat vrouwelijk.

Hij keek naar beneden en zag zichzelf harder worden in de string. De ruimte voor zijn penis werd nog krapper. Zijn wangen gloeiden. Dit was niet de bedoeling geweest van het werkboek. Dit was leren om empathie te ontwikkelen en begrijpen hoe het voelt voor vrouwen om een BH te dragen. Maar het werd ook een moment van opwinding die hij niet kon controleren. Zijn lichaam luisterde niet naar zijn hoofd. De opwinding nam alleen maar toe in plaats van af. De string werd veel te krap. De stof duwde tegen zijn erectie en hield naar beneden wat omhoog wilde komen. Er was iets aan het dragen van vrouwenondergoed. Iets dat een grens overschreed.

Waarom reageerde zijn lichaam zo? Was dit normaal? Was dit iets wat iets zei over wie hij was?

Hij liep naar de spiegel op zijn kledingkast. Hij moest zichzelf zien. Het beeld in de spiegel was confronterend. Een man in vrouwenondergoed. Zijn eigen gezicht, zijn eigen lichaam, maar gekleed in iets wat niet voor hem gemaakt was. De BH was simpel. Zwart en goedkoop. Maar op zijn lichaam kreeg het iets anders. Iets dat niet klopte. De lege cups lagen plat tegen zijn borst en het zwarte kant contrasteerde scherp tegen zijn bleke huid. Daaronder de string. Zwart, en veel te weinig stof. De bobbel van zijn erectie was obsceen duidelijk zichtbaar. De stof kon het niet verbergen en kon niet verhullen wat eronder gebeurde. Het kleine driehoekje stof was bedoeld voor een vrouwenlichaam, niet voor een man zijn penis die nog eens hard was geworden. De bobbel duwde tegen de krappe stof en zocht naar ruimte die er niet was.

Hij draaide een beetje voor de spiegel en zag zichzelf van opzij. De string verdween tussen zijn billen en de BH-band zat om zijn ribben. Het beeld was bizar. Het leek iets uit een andere wereld. En toch was het gewoon hijzelf. Een man in sexy dameslingerie, opgewonden door wat hij droeg, zonder te weten wat dat betekende. Hij dwong zichzelf om zich om te draaien, weg van de spiegel. Hij trok een joggingbroek aan en een ruim shirt dat de BH volledig verborg. Van buiten was er niets te zien. Een normale man in normale kleding. Maar hij voelde alles, constant.

---
Het eerste uur was vooral vreemd. Elke beweging herinnerde hem eraan wat hij droeg. De string wreef bij elke stap en trok aan zijn aandacht. De BH-bandjes bewogen mee met zijn schouders en de band om zijn ribben gaf een constante druk. Het kant begon te kriebelen. Kleine irritaties die zich opstapelden tot iets dat moeilijk te negeren was.

Na een paar uur begon het echt vervelend te worden. Het elastiek drukte voelbaar op zijn schouders en de band om zijn ribben zat net iets te strak zodat hij moeite had om diep adem te halen. De maat was verkeerd, negentig was te klein geweest. Hij had vijfennegentig moeten nemen, of honderd zelfs. Hoe droegen vrouwen dit elke dag? Uren achter elkaar, dag in dag uit, jarenlang? Hij had het nu een paar uur aan en wilde het al uittrekken.

Tegen het einde van de middag reageerde zijn lichaam weer. De constante wrijving van de string en de druk van de BH. Het vreemde gevoel van het vrouwenondergoed werkten samen en zijn penis begon opnieuw te zwellen zonder dat hij eraan dacht. Hij probeerde aan iets anders te denken maar de erectie bleef. Na een minuut of tien zakte zijn erectie eindelijk weer, maar de herinnering bleef hangen.

---
Iets voor elf uur kroop hij in bed met de BH en string aan. Op zijn rug voelde Sven de BH-band tegen zijjn rug drukken. Op zijn zij voelde het gelukkig wat beter. Na een tijdje viel hij eindelijk in slaap. Meer van uitputting dan van ontspanning.

Een paar uur later werd hij wakker in het donker. Hij had geen idee hoe laat het was. Een nachtelijke erectie had hem wakker gemaakt. Zijn lichaam had hem vanzelf geproduceerd tijdens zijn slaap en kreeg geen ruimte in de string. Het voelde bijna pijnlijk. De BH-band drukte om zijn ribben. Hij overwoog even om alles uit te trekken. Maar Lisa's instructie kwam terug. "Pas morgenochtend." Hij wachtte tot de erectie wegebde en viel in een onrustige slaap vol dromen die hij zich de volgende ochtend niet meer zou herinneren.

---
Toen hij in de ochtend wakker werd was het eerste wat hij voelde de BH-band om zijn ribben en de bandjes op zijn schouders. Hij stond op en liep naar de spiegel.

Zijn spiegelbeeld in dameslingerie was confronterend. De BH was een beetje verschoven na een nacht slapen en het kant was gekreukeld. De zwarte string contrasteerde met zijn bleke huid. Terwijl hij keek voelde hij zijn lichaam opnieuw reageren. Zijn penis begon te zwellen. Hij zag er belachelijk uit en toch begon hij te zwellen in de string. Beschaamd en opgewonden tegelijk, alsof die twee emoties niet gescheiden konden worden.

Hij bracht zijn handen naar zijn rug, voelde de sluiting en maakte hem los. Duw, til, los. De haakjes gingen direct uit de oogjes en de spanning om zijn borstkas verdween onmiddellijk. Hij kon weer volledig ademen. Zijn ribben expandeerden zonder weerstand. Hij liet de BH van zijn schouders glijden.

De opluchting was overweldigend.

Vervolgens rolde hij de string langzaam naar beneden en voelde meteen dat de stof nat was. Doorweekt met voorvocht op de plek waar zijn erectie de hele nacht tegen de stof had gedrukt. De stof plakte een beetje aan zijn huid. Hij rolde de string voorbij zijn erectie en zijn penis sprong eindelijk vrij. Hard en persistent, alsof het een bevrijding vierde.

Hij liet de natte string langs zijn benen op de grond vallen en stapte eruit.

In de spiegel zag hij de rode strepen. Lijnen op zijn schouders waar de bandjes hadden getrokken en een rode band om zijn ribben waar de BH had gezeten. Uren van constante druk hadden hun sporen achtergelaten. Zijn erectie wees hard en krom naar voren. Op de een of andere manier maakte dat het alleen maar kwetsbaarder. Hij zag zichzelf compleet naakt, gemerkt door achttien uur vrouwenondergoed dragen.

Zijn hand bewoog bijna automatisch naar zijn penis. Zijn vingers sloten zich eromheen en begonnen langzaam te bewegen. Hij keek naar zichzelf in de spiegel en zag zichzelf masturberen. Hij zag hoe de voorhuid over zijn natte eikel op en neer bewoog. Een man die zichzelf aftrok terwijl hij keek naar de rode strepen op zijn lichaam. De BH en string naast hem op de grond als bewijs van wat hij had gedaan.

Zijn andere hand raakte zijn borst aan, waar de BH-cups hadden gezeten. Hij gleed met zijn hand over zijn ribben waar de band had gedrukt. Hij verbeeldde zich dat hij de BH nog droeg. Die gedachte maakte hem harder en zijn hand bewoog sneller. De sensatie was intens. Niet alleen fysiek maar ook mentaal. Hij deed iets wat hij niet zou moeten doen, op een moment dat het niet zou moeten en dat maakte het alleen maar geiler.

Zijn ademhaling ging sneller. Hij keek naar zichzelf in de spiegel en zag een man die volledig overgegeven was aan iets wat hij niet begreep. De sensaties bouwden snel op. Te snel. Hij voelde hoe hij dichterbij kwam en zijn lichaam zich spande.

Nee.

Sven stopte abrupt. Hij liet zijn penis los alsof het hem brandde en stapte achteruit, weg van de spiegel. Zijn hart bonkte en zijn lichaam protesteerde tegen het plotselinge stoppen. Zijn erectie stond pijnlijk hard voor hem uit, verlangend naar een afronding die niet zou komen.

Wat deed hij? Wat was hij aan het doen?

Hij keek naar zijn hand, naar zijn spiegelbeeld en naar zijn lichaam dat zich in hoge seksueel opgewonden staat bevond. De schaamte kwam plotseling en overspoelde hem als een golf. Hij had zichzelf staan aftrekken terwijl hij keek naar de sporen van vrouwenondergoed op zijn lichaam. Hij was opgewonden geraakt door het zien van zichzelf op deze manier. Hij draaide zich om van de spiegel en liep naar de badkamer zonder nog een blik op de spiegel te werpen. Hij kon zichzelf niet meer aankijken.

De douche. Hij moest onder de douche. Het warme water zou helpen om de rode strepen verzachten. De douche zou hem schoonmaken van wat hij zojuist had gedaan. Hij draaide de kraan open, maar wachtte niet tot het water warm was. Sven stapte direct onder de douche terwijl het water nog koud was. De schok deed zijn erectie snel zakken. Hij stond onder de douche terwijl het water langzaam warmer werd en over zijn huid liep. De rode strepen begonnen langzaam te vervagen.

Hij had iets geleerd. Over vrouwen en over het ongemak dat zij dagelijks droegen. Maar ook iets over zichzelf wat hij niet had gezocht en waarover hij geen makkelijke antwoorden had.

Het werkboek stond nog open op zijn laptop. Er waren meer opdrachten, meer lessen en meer grenzen om over te gaan. Hij wist, terwijl hij daar stond onder het stromende water met zijn ogen halfgesloten en zijn hoofd achterover, dat hij verder zou lezen. Hij niet zou stoppen. Niet omdat het te moeilijk zou worden. Maar omdat hij nu te ver was om terug te gaan. Omdat hij vragen beantwoord wilde krijgen en hij moest weten wie hij was aan de andere kant van deze reis…

De winkeloefening
Na de douche kleedde Sven zich aan. Normale kleren voor een normale zondag. Hij probeerde niet te denken aan wat er die ochtend was gebeurd. Hij had beloofd vanmiddag bij zijn ouders langs te gaan voor een gewone zondagse lunch. Dat was precies wat hij nodig had. Normaliteit.

De lunch was zoals altijd. Zijn moeder had te veel gemaakt en zijn vader vertelde over zijn werk. Gewone gesprekken over gewone dingen. Niemand die iets zag of iets vermoedde. Sven zat aan tafel en deed alsof er niets aan de hand was. Alsof hij gisteren niet achttien uur in vrouwenondergoed had doorgebracht. Alsof hij vanochtend niet voor de spiegel had gestaan en bijna was klaargekomen van het zien van zichzelf in dameslingerie.

Aan het einde van de middag ging hij terug naar huis. De zon stond al wat lager en de stad kleurde warmer. Thuis aangekomen liep Sven naar zijn appartement en deed de deur achter zich dicht. Eindelijk alleen. Sven trok direct zijn kleren uit en liet ze op de grond vallen. Volledig naakt liep hij naar zijn laptop en ging zitten. De stoel voelde koud tegen zijn blote huid. Hij opende het werkboek en scrollde door naar het volgende hoofdstuk. De titel maakte dat er iets in zijn maag samentrok: Optioneel: bekeken worden.

---
Optioneel: bekeken worden
Een stap verder, alleen als je durft. Deze oefening is niet verplicht. Lees eerst, beslis dan.

Vrouwen leven met een constant bewustzijn van hoe hun lichaam gezien wordt. Of ze willen of niet. Een BH-lijn die misschien zichtbaar is door een shirt. Tepels die door de kleding zichtbaar zijn als het koud is. De angst dat er bloed doorlekt tijdens menstruatie. Het gevoel dat mensen kijken en oordelen.

En soms is er ook geur. De constante alertheid op hoe hun lichaam ruikt. Menstruatie, afscheiding, zweet - de angst dat anderen iets ruiken wat privé zou moeten blijven. Die constante check of alles fris en schoon genoeg is.

Voor mannen is dit vaak moeilijk te begrijpen. Jouw lichaam wordt niet op deze manier constant geobserveerd. Je hoeft meestal niet na te denken over wat er allemaal zichtbaar kan zijn, hoe je ruikt of wat anderen zouden kunnen opmerken en wat voor oordeel ze daarover kunnen hebben.

Maar je kunt het wel ervaren.

Deze oefening vraagt dat je jezelf in die positie brengt. Dat jij degene bent die bekeken wordt. Iemand die zich bewust is van zijn lichaam op een manier die ongemakkelijk kan zijn. Schaamte kan voelen van iets zichtbaars en iets dat ruikt/ Beide dingen die privé zouden moeten zijn.

Dit is wat je gaat doen: masturbeer. Vang je sperma op in de cups van de BH die je hebt gebruikt voor eerdere oefeningen. Doe daarna de BH aan. Je gaat je eigen geur dragen, constant dicht bij je gezicht. Je gaat ervaren hoe het is om bang te zijn dat anderen iets ruiken. Om je af te vragen of jouw geur verraadt wat er aan de hand is.

Trek een strak shirt aan - niet té strak, maar strak genoeg dat de contouren van de BH net zichtbaar zijn. Maak een klein vlekje nat op je broek bij je kruis. Niet overduidelijk, maar genoeg dat mensen het kunnen zien als ze kijken.

Stop een sok in je broek. Iets wat een extra grote bult creëert bij je kruis zodat het opvalt als mensen kijken. Vrouwen hebben borsten die gewild of ongewild aandacht trekken. Jij gaat ervaren hoe het is als je kruis aandacht trekt.

Hier is het belangrijke: aandacht is niet altijd slecht. Soms voelt het goed om aantrekkelijk gevonden te worden en een blik van bewondering te krijgen. Je kunt je dan heel sexy voelen. Vrouwen ervaren dat soms ook. Een blik van iemand die je aantrekkelijk vindt kan fijn en opwindend zijn.

Maar context maakt alles. Wie kijkt maakt het verschil tussen gevleid en bang. Een blik van interesse kan prettig zijn. Diezelfde blik van iemand anders kan ook bedreigend voelen. Je hebt geen controle over wie kijkt, hoe lang ze kijken of wat ze denken.

Dat ga je vandaag ervaren.

Ga daarna naar buiten naar een winkel, een supermarkt bijvoorbeeld. Koop iets en zorg dat mensen je zien. Ga in de rij bij de kassa staan en ervaar hoe het voelt om daar te staan, wetend dat mensen kunnen zien wat je waarschijnlijk liever verborgen wil houden.

Dit is misschien niet leuk of makkelijk. Maar als je wilt begrijpen - echt begrijpen - hoe het is om als vrouw door de wereld te bewegen met een lichaam dat constant beoordeeld wordt, dan is dit misschien de enige manier. Je hoeft dit niet te doen. Maar als je het doet, doe het dan echt. Geen half werk. Voel wat het is om bekeken te worden.

---
Sven staarde naar het scherm en voelde kriebels in zijn buik. Dit was anders dan de andere oefeningen. Dit was niet privé. Geen oefening om veilig binnen zijn eigen vier muren van het appartement te doen. Dit was naar buiten gaan, gezien worden, geroken worden en bekeken worden terwijl er iets zichtbaar was dat privé zou moeten zijn. Iets wat hem kwetsbaar maakte.

Hij kon het overslaan. Lisa zei het zelf - optioneel. Niemand zou het weten. Hij kon gewoon doorscrollen naar het volgende hoofdstuk en doen alsof hij deze pagina nooit had gezien.

Maar Sven wilde het niet overslaan. Niet omdat het leuk klonk - het klonk verschrikkelijk - maar omdat hij wist dat als hij het oversloeg, hij iets zou missen. Een begrip dat hij nu niet had. Een ervaring die hij nodig had om te begrijpen wat Lisa hem probeerde te leren.

Hij stond op voordat hij zich kon bedenken.

De BH lag op zijn bed waar hij hem deze ochtend had achtergelaten. Een zwart ding dat er zo onschuldig uitzag als het daar lag, alsof het niet het instrument zou worden van wat komen ging. Hij pakte hem op en legde hem voor zich neer op het dekbed met de cups naar boven. Het zwarte materiaal zag er dof uit in het gedempte licht van zijn slaapkamer dat door de halfgesloten gordijnen naar binnen viel. Hij keek ernaar en voelde hoe absurd dit allemaal was. Hoe ver hij al was gegaan in dit werkboek. Het was allemaal begonnen met simpele oefeningen en nu was hij hier was beland. Het moment waarin hij iets moest doen wat zo intiem en privé was, om het vervolgens publiek te maken.

Sven had het al lang besloten om het hele werkboek volledig te doorlopen. Hij wist dat als hij nu stopte, hij altijd zou blijven wie hij nu was. Iemand die niets begreep van vrouwen.

Sven voelde de koele lucht van zijn slaapkamer tegen zijn huid en pakte zijn penis vast met zin rechterhand. Zijn hand aarzelde, alsof zijn lichaam nog steeds niet helemaal zeker wist of dit wel moest gebeuren. Het voelde vreemd, deze handeling die hij duizenden keren had gedaan maar nu met een doel dat niets met plezier te maken had. Dit was een opdracht, zakelijk bijna. Een middel tot een doel. En die gedachte maakte het moeilijker in plaats van makkelijker.

Hij bewoog zijn hand langzaam over zijn slappen penis en probeerde zijn hoofd op de juiste plek te krijgen zoals hij dat altijd deed. Een herinnering, een fantasie, iets wat hem opwond. Het lukte niet echt omdat zijn gedachten steeds weggleden naar wat er na zou komen. Naar de winkel gaan met de sterke geur van sperma op hem. Zijn lichaam reageerde langzaam en met tegenzin. Bloed stroomde langzaam naar zijn slappe penis, omdat het dat nu eenmaal deed als hij zichzelf aanraakte. Maar zonder die opbouw van verlangen wat het normaal makkelijk maakte.

Het duurde langer dan het ooit had geduurd voordat hij een volledige erectie kreeg. Zijn hand bleef bewegen in een ritme dat mechanisch aanvoelde. Zijn ademhaling werd sneller. Niet zozeer van opwinding, maar van de inspanning. Van geforceerde concentratie waarbij Sven zijn lichaam probeerde te overtuigen dat dit oké was. Hij dacht aan hoe dit eruit moest zien. Hijzelf op de rand van zijn bed met een BH voor hem. Masturberend niet omdat hij wilde maar omdat een werkboek het hem had opgedragen. Die gedachte was zo bizar dat hij bijna moest lachen. Alleen zou het lachen alles onderbreken dus hij liet het gaan en concentreerde zich op zijn hand en de beweging naar dat punt waarvan hij wist dat het zou komen als hij maar lang genoeg doorging.

Uiteindelijk bouwde het op. Die spanning die zich ergens diep van binnen concentreerde en naar buiten wilde. Zijn vrije hand pakte de BH op en hield hem dichterbij zijn penis terwijl hij voelde hoe het hoogtepunt onvermijdelijk werd. Na nog een paar snelle bewegingen over zijn harde pik was het zover. Eerst een klein aarzelend scheutje sperma, alsof zijn lichaam nog twijfelde. Het werd snel gevolgd door twee, drie, vier snelle pulsaties waarin wit sperma uit hem spoot en in de zwarte cups van de BH belandde. Witte strepen die uitliepen in de bh-cups en glansde in het zachte licht van de slaapkamer. Het materiaal absorbeerde een deel van het zaad direct. Sven had meer gespoten dan hij had verwacht. Een flinke hoeveelheid lag verspreid over beide cups en bleef grotendeels liggen als bewijs van wat hij had gedaan.

Hij hijgde een beetje terwijl hij naar beneden keek. Niet van plezier maar van opluchting dat dit deel achter de rug was. De geur steeg op uit de BH-cups en Sven realiseerde zich dat het nog helemaal niet voorbij was, maar pas net begon. Die geur…, scherp, muskusachtig en onmiskenbaar. De geur van sperma kende hij maar al te goed van duizenden keren masturberen. Maar nu zou hij het op zijn lichaam naar buiten gaan dragen. Sven voelde zich vies op een manier die moeilijk te beschrijven was. Niet fysiek vies zoals na het sporten of een lange dag, maar innerlijk vies.

Hij trok de BH aan zoals hij inmiddels had geleerd. De bewegingen waren natuurlijker geworden door oefening maar nu weer nieuw voelden door wat erin zat. Sven stak zijn armen door de bandjes, boog voorover en plaatsen de cups tegen zijn borst. Hij voelde hoe de cups koel en nat aanvoelde en hoe het vocht zich direct verspreidde over zijn huid waar het materiaal hem raakte. De koele en klamme aanraking deed hem huiveren. Sven maakte de sluiting achter hem vast en voelde hoe het elastiek rond zijn ribbenkast hem omsloot. De spermageur die opsteeg uit de cups werd direct sterker. Ingesloten tussen zijn huid en de BH, gevangen in die kleine ruimte en oprijzend naar zijn neus met elke ademhaling die hij nam.

Sven liep naar zijn kledingkast, pakte een boxershirt en een wit shirt. Niet zijn strakste, maar wel één dat zijn lichaam volgde in plaats van verhulde. Sven trok de boxershort aan en trok vervolgens het shirt over zijn hoofd en voelde hoe de stof over de BH gleed. Het shirt viel ietwat losjes over zijn bovenlichaam. De geur bleef, misschien zelfs sterker nu omdat de katoen hem opslokte en vasthield tussen de lagen stof. Een gevangenis van textiel die ervoor zorgde dat die muskusachtige geur constant bij hem bleef.

Hij draaide zich om naar de spiegel en zag wat hij had gecreëerd. De BH was subtiel zichtbaar onder het shirt. Niet dramatisch zoals iemand die het expres liet zien, maar duidelijk genoeg als je goed keek. De lijnen van de bandjes liepen over zijn schouderbladen en de afdruk van de cups tegen de witte stof waren te zien. De plek van de sluiting aan zijn rugzijde stak uit als een klein bultje. Terwijl Sven zichzelf in de spiegel stond te bekijken, zag hij hoe het shirt iets donkerder begon te worden ter hoogte van de cups. Het sperma begon een beetje door te lekken door het zwarte materiaal van de BH in het witte katoen van zijn shirt. Kleine natte plekken die groeiden en werden donkerder terwijl hij keek.

Hij voelde zich nu al blootgesteld en hij was nog niet eens de deur uit. Zijn lichtblauwe spijkerbroek hing over de stoel waar hij hem gisteravond had neergegooid. Hij trok hem aan, voelde hoe de spijkerstof strak om zijn benen sloot en liep dan naar de badkamer waar het felle licht van de lampen boven de spiegel alles te zichtbaar maakte. Hij liet een dun straaltje water uit de kraan lopen over zijn vingers. Hij schudde ze af tegen zijn kruis en voelde de koude druppels door de spijkerstof heentrekken en tegen zijn boxershort plakken. Een klein vlekje tekende donker af tegen op de lichtblauwe stof van de broek. Niet overduidelijk zichtbaar, maar genoeg als je keek. In zijn ervaring keken mensen altijd op de plekken waar je niet wilde dat ze keken. Het kon van alles zijn in de ogen van wie het zag. Water, zweet of een ongelukje. Die ambiguïteit maakte het op de een of andere manier erger, alsof de verbeelding van anderen invulde wat er mis was gegaan.

Hij liep terug naar zijn slaapkamer en opende zijn kledingkast waar zijn sokken netjes gerold in een la lagen. Hij pakte er een uit. Een gewone zwarte sok, niks bijzonders. Sven propte hem in zijn boxershort en positioneerde het zo dat het een bult creëerde tegen de spijkerstof. Niet enorm, niet alsof hij expres wilde opscheppen, maar duidelijk meer dan normaal. Het soort bult waar je ogen naartoe getrokken werden ook al wilde je niet kijken. Sven besloot op het laatste moment om ook een overhemd te pakken en trok deze aan over zijn t-shirt.

Hij ging weer voor de spiegel staan en nam het beeld van zichzelf op. Het totaalplaatje van wat hij geworden was. Een BH waarvan de lijnen zichtbaar waren, een klein vlekje op zijn kruis dat teveel vragen opriep en een bult in zijn broek die om aandacht schreeuwde. Dit ging hij niet doen... Het was te veel, te ver, te blootstellend in alle betekenissen van het woord.

Maar zijn lichaam bewoog al voordat zijn hoofd hem kon tegenhouden. Alsof de beslissing ergens dieper al was genomen en zijn bewuste gedachten alleen maar toeschouwer waren in plaats van regisseur. Zijn voeten droegen hem naar de gang waar zijn schoenen netjes naast elkaar stonden bij de deur. Hij bukte en trok een paar aan. Sven voelde hoe zijn vingers de veters strikten terwijl zijn hoofd schreeuwde dat dit waanzin was. Hij greep zijn portemonnee van het tafeltje en de sleutels. Zijn hand rustte op de deurklink. Dit was het moment waarop hij nog terug kon. Dat hij zijn besmeurde kleren kon uittrekken, een douche kon nemen en kon doen alsof dit nooit gebeurd was.

Maar hij wist dat als hij nu stopte, hij het nooit zou doen. En dan zou hij blijven wie hij was geweest voordat hij aan dit werkboek begon. Iemand die vrouwen en vrouwelijke seksualiteit niet begreep. Iemand die kon blijven denken dat hij wel snapte hoe het zat maar eigenlijk geen idee had. En ergens, dieper dan zijn angst en zijn schaamte, was er iets in hem wat dit wilde weten Hij was bereid om deze prijs te betalen voor dat begrip. Sven opende de deur en stapte naar buiten.

De zon stond al wat lager en het avondlicht had al die zachte kwaliteit gekregen die het krijgt in het gouden uur. Dat moment tussen dag en avond waarop schaduwen langer worden en de wereld iets vriendelijker lijkt dan midden op de dag. Hij liep richting de supermarkt en elke stap herinnerde hem aan wat hij droeg. De sok in zijn broek verschoof met elke beweging die hij maakte en de BH plakte tegen zijn borst waar het nat was. De geur van sperma was constant aanwezig, alsof zijn eigen lichaam hem volgde en verried van wat hij eerder had gedaan.

Een vrouw kwam hem tegemoet op het trottoir. Een stuk ouder dan hij, misschien zestig, met twee volle boodschappentassen. Sven voelde haar blik, of dacht dat hij die voelde en meteen was al zijn bewustzijn geconcentreerd op hoe hij eruitzag. Op wat ze zou kunnen zien als ze goed keek. Of ruiken. De geur die voor hem zo overweldigend was en misschien ook tot haar doordrong. Hij sloeg zijn armen over elkaar in een reflex om iets te verbergen, maar juist dat trok meer aandacht naar zijn bovenlichaam. Sven realiseerde zich hoe defensief dat eruitzag, alsof iemand zich schuldig voelt en dat laat zien door zijn houding.

Hij liet zijn armen weer zakken en dwong zichzelf om gewoon te lopen, alsof er niks aan de hand was. De vrouw passeerde hem en hij ving een fractie van haar gezicht op. Neutraal en met haar gedachten waarschijnlijk bij wat ze nog moest koken vanavond in plaats van bij de vreemde man die ze net was gepasseerd. Maar Sven wist het niet zeker en kon het nooit zeker weten. Die onzekerheid was misschien wel erger dan als ze openlijk had gestaard.

De supermarkt doemde op aan het einde van de straat. Een laag gebouw met grote ramen waarin het licht van de tl-buizen naar buiten scheen. Te wit en te helder. Een ruimte van normaliteit waarin hij zo dadelijk zou moeten functioneren terwijl er niks normaals was aan wat hij droeg. De automatische deuren schoven open toen hij dichterbij kwam en koele lucht kwam hem tegemoet. De kunstmatige kou van de airconditioning die altijd net te koud was in de zomer. De koele lucht leek de geur van zijn sperma te pakken en te verspreiden. Alsof de winkel zelf hem waarschuwde voor wat komen ging.

Fel licht viel over hem heen toen hij naar binnen stapte. Licht dat alles zichtbaarder maakte en elke vlek, lijn en bult blootlegde aan iedereen die maar wilde kijken. Hij pakte een mandje van de stapel bij de ingang, voelde het koude plastic van het handvat in zijn hand en dwong zichzelf om naar binnen te lopen alsof hij hier thuishoorde.

Melk. Hij zou melk kopen. Iets simpels dat een reden gaf voor zijn aanwezigheid hier. Iets wat een normaal persoon zou kopen die normale boodschappen deed. De zuivelafdeling was helemaal achter in de winkel, wat betekende dat hij door het hele gebouw moest lopen. Langs alle gangpaden en alle mensen. Dat was ook de opdracht, bekeken worden en ervaren hoe het was.

Groente en fruit lagen aan de linkerkant. Kleurrijk en kunstmatig glanzend onder het witte licht. Vers brood lag rechts van hem. De geur mengde zich met de andere geuren van de winkel en voor een moment werd zijn eigen geur overstemt. Mensen liepen rond met winkelwagentjes of mandjes. Een gezin met kinderen zeulde aan hun moeders arm. Een oudere man bestudeerde aandachtig tomaten alsof de juiste keuze het verschil zou maken tussen een goede en een slechte dag. Iets verderop stond een stel dat fluisterend overlegde over wat ze die avond zouden eten. Normale dingen, normale mensen, een normale avond in een normale supermarkt.

Maar Sven voelde zich allesbehalve normaal terwijl hij door het gangpad liep met dat constant bewustzijn van wat hij droeg. Sven voelde hoe zijn shirt aan zijn borst plakte en de geur die hem volgde zoals een schaduw. En dan was er nog die bult in zijn broek die bij elke stap subtiel verschoof. Hij liep langs mensen en vroeg zich bij elk van hen af of ze iets zagen of roken. Keken ze überhaupt wel naar hem? Of was hij gewoon één van die vele anonieme mensen die door een supermarkt liep zonder ooit echt gezien te worden?

Bij de zuivelafdeling stond een vrouw van ongeveer zijn leeftijd. Misschien begin dertig, met donker haar dat in een losse knot zat en een groene jurk die simpel was maar goed paste. Het soort vrouw die hij onder andere omstandigheden misschien aantrekkelijk zou hebben gevonden op een manier die niets te maken had met dit moment. Ze stond voor het yoghurtrek met haar hoofd een beetje schuin alsof ze de verschillende merken aan het vergelijken was. Ze stak twijfelend een hand uit naar een bakje, maar was nog niet helemaal overtuigd.

Sven liep naar de koeling ernaast waar de melk stond en opende de glazen deur. Hij voelde de koude lucht naar buiten stromen over zijn gezicht en lichaam. Op dat moment keek ze op, een automatische reactie zoals je naar iemand kijkt die plotseling in je persoonlijke ruimte komt. Hun ogen ontmoetten elkaar voor een seconde, misschien twee. En in die seconde zag hij iets registeren in haar blik. Een herkenningsmoment van "hier staat iemand" dat dan verschoof naar "hier staat iemand die... wacht eens."

Op dat moment bleef haar blik even hangen in plaats van door te gaan naar het volgende zoals blikken dat normaal doen. Sven was zich plotseling hyper-bewust van alles. Van hoe dicht ze bij hem stond, minder dan een meter van hem vandaan. Van hoe zijn shirt rook en of die geur de ruimte tussen hen vulde. Van hoe zijn lichaam eruitzag in dit licht. Van wat zij zou zien als ze echt keek in plaats van alleen maar langs hem heen te kijken zoals mensen meestal doen met vreemden in een supermarkt.

Haar ogen gleden over zijn lichaam en hij kon bijna het pad volgen dat ze met haar ogen maakten. Eerst zijn gezicht, dan lager naar zijn borst waar de BH met de natte plekken zichtbaar was. Vervolgens verder naar beneden naar zijn kruis waar dat vlekje zat en waar de bult van de sok tegen de spijkerstof drukte. Er was iets in haar blik wat niet was wat hij had verwacht. Niet die afkeer of verwarring of dat snelle wegkijken dat hij had gedacht te zullen zien, maar iets anders. Iets wat leek op... interesse? Nieuwsgierigheid? Een soort van opgetrokken wenkbrauw van "Nou, dit is anders." Niet negatief, maar juist geïntrigeerd.

Ze glimlachte heel even toen ze naar de bult in de broek keek. Een subtiele beweging van haar mond die maar een fractie van een seconde duurde voordat ze zich omdraaide, haar yoghurt pakte en verder liep naar de kassa's. Haar glimlach bleef hangen in Svens hoofd alsof het op zijn netvlies was gebrand.

Iets in hem reageerde op een manier die hij niet had verwacht en die hem verwarde omdat het tegenstrijdig was met wat hij hoorde te voelen. Zijn hoofd zei dat dit gênant was. Dat hij hier stond met zijn eigen sperma op zijn lijf in een bh en een vlekje op zijn broek. Dat was niet iets om je goed over te voelen. Maar zijn lichaam voelde iets anders. Een warm kriebelen ergens laag in zijn buik. Een soort van opwinding die hij niet kon plaatsen maar die er wel degelijk was. Die vrouw had naar hem gekeken…, echt gekeken. Niet alleen maar gezien maar ook geobserveerd. Ze was niet weggelopen vol afschuw maar had geglimlacht. Wat betekende dat? Dat wat zij zag niet afstotelijk was geweest maar interessant? Dat hij, ondanks alles, op de een of andere manier aantrekkelijk was geweest in zijn vreemdheid?

Hij pakte de melk uit de koeling en voelde het koude pak in zijn hand. Hij liep terug het gangpad in met dat gevoel dat een beetje bleef hangen. Die vreemde mix van schaamte en iets wat misschien op opwinding leek. Of op macht misschien? Aandacht was soms complex en niet altijd zwart-wit.

Tot hij die man zag en alles veranderde...

Hij stond bij het brood. "Stond" was eigenlijk niet het juiste woord want hij vulde de ruimte op een manier die verder ging dan alleen zijn fysieke aanwezigheid. Hij was groot en breed. Een man met dat soort lichaam dat kwam van uren trainen in de sportschool. Armen vulde zijn strakke zwarte T-shirt op een manier die intimidatie leek te suggereren in plaats van gezondheid. Hij had een kaalgeschoren hoofd dat glom onder het felle winkellicht en een zorgvuldig getrimde baard tot een precisie die niet casual was maar gecontroleerd. Hij stond daar alsof hij naar het brood keek, zijn hand uitgestoken naar een heel brood, maar zijn ogen waren niet op het brood gericht. Ze waren gericht op Sven met een focus die niet te missen was. Hij probeerde niet eens om subtiel te zijn.

Sven liep langs hem omdat er in de gangpaden teveel mensen stonden. Stilstaan of omkeren zou verdachter lijken en Sven wilde juist niet opvallen. Terwijl Sven richting de man liep, voelde hij zijn blik over zijn lichaam glijden als vingers die hem ongewenst aanraakten. Zijn ogen bekeken Sven met een intensiteit die grensoverschrijdend voelde, bezitterig. Zijn ogen bleven niet bij zijn gezicht zoals ogen normaal doen wanneer twee vreemden elkaar passeren, maar gleden naar beneden. Bijna systematisch. Over zijn borst naar beneden naar Sven zijn kruis waar de bult tegen de spijkerstof drukte. Vervolgens keek hij weer omhoog met een blik die alles had geregistreerd.

Vervolgens deed de man iets wat alle twijfel wegnam over wat die blik betekende. Zijn tong gleed langzaam en overduidelijk over zijn bovenlip. Een beweging die zo geladen was dat het bijna obsceen was in zijn openheid. Zijn lichaam draaide zich een fractie naar Sven toe. Niet veel maar genoeg, een halve stap die de ruimte tussen hen verkleinde. Hij wilde dat Sven bleef staan in plaats van doorliep. Vervolgens, en dit was wat Svens hart deed overslaan, bewoog de hand van de man naar zijn eigen kruis. Een subtiele beweging die iemand die niet oplette misschien zou missen maar die Sven zag met een helderheid die pijnlijk was. Zijn hand drukte even tegen de stof van zijn eigen broek in een gebaar dat kristalhelder was in zijn betekenis. Het gebaar dat zei "ik wil" en "jij bent" en "dit zou kunnen" allemaal tegelijk zonder een woord te zeggen.

Svens zijn hart bonkte in zijn keel en alle warmte die hij had gevoeld bij die vrouw bij de yoghurt verdween alsof het nooit was gebeurd. Het was vervangen door iets kouds en scherps dat angst was. Pure en onversneden angst. Dit was niet zoals bij die vrouw waar die blik iets van gelijkwaardigheid had gehad. Dit was jagen, claimen. Kijken naar iets wat je wilde nemen, bezitten of gebruiken. Die man keek niet naar hem als een persoon maar als naar een ding, een object. Sven voelde hoe kwetsbaar en blootgesteld hij was en hoe weinig controle hij had over wat er gebeurde.

Hij liep door, sneller nu. Zijn benen bewogen al voordat zijn hoofd besloot dat dat moest. Hij voelde die blik in zijn rug branden alsof zijn ogen vingers waren die zijn lichaam wilde vastpakken en hem niet meer loslieten. Zelfs niet toen hij al meters verder was. Sven zijn adem was oppervlakkig en snel. Sven zijn handen trilden een beetje rond het handvat van het mandje en hij wilde rennen en schreeuwen. Hij wilde zich omdraaien en die man vertellen dat hij moest stoppen met kijken. Dat hij geen recht had om dit te doen en dat dit niet oké was.

Maar wat zou hij zeggen? De man had hem alleen maar aangekeken. Hij had zijn tong over zijn lip gehaald, een stap gezet en hij had zijn eigen kruis aangeraakt. Geen van die dingen was technisch gezien een aanranding. Geen van die dingen was iets wat je kon benoemen als verkeerd. Wat zouden mensen geloven als Sven het zou vertellen aan iemand anders? "Hij keek naar me…" Ja, en? Mensen kijken. "Hij bewoog zijn hand…" Ja, en? Mensen bewegen. Er waren geen woorden geweest, geen aanraking, geen expliciete dreiging die je kon aanwijzen en zeggen "dit, dit hier is wat er mis was."

En toch was alles mis geweest. Alles had aangevoeld als geweld ook al was er geen geweld geweest. En dat maakte het op een bepaalde manier erger omdat er geen taal was voor wat hij voelde. Geen manier om het te valideren. Geen recht op angst als er technisch niks gebeurd was.

De geur die hij droeg voelde niet meer als iets neutraals wat misschien door niemand werd opgemerkt. Nu voelde het als iets wat hem had verraden. Wat had die geur die man verteld? Dat Sven iemand was die... wat? Die opgewonden was? Beschikbaar was? Wilde? Hij wist het niet maar het voelde alsof zijn eigen lichaam tegen hem had samengespannen. Alsof de geur die uit hem kwam een signaal was geweest dat dingen zei die Sven niet wilde zeggen.

Sven liep snel naar de kassa. Bij de kassa waren twee rijen van mensen die er allemaal vermoeid uitzagen. Klaar met hun dag en klaar met boodschappen doen. Mensen die snel naar huis wilde. Sven koos de kortste rij en ging achteraan staan met alleen een pak melk in zijn mandje. Zo'n minimale aankoop dat het bijna verdacht leek. Drie mensen voor hem, elk met hun eigen mandjes vol met de ingrediënten voor hun avondeten. Hij kon nergens heen nu. Sven moest hier gewoon staan en wachten. Hopen dat die man niet achter hem in de rij zou komen staan.

De warmte van de winkel begon zijn tol te eisen. Misschien was het niet de warmte maar zijn eigen stress die zijn lichaam liet reageren zoals lichamen doen wanneer ze bang of gespannen zijn. Hij voelde zweet prikken onder zijn armen. Kleine druppels die zich vormden en over zijn huid gleden. Even later voelde Sven zweetdruppels in zijn nek en - dit was het ergste - op zijn borst waar het shirt al nat was van het sperma dat door de BH was getrokken. Nu voegde het zweet zich daarbij en mengde zich met het sperma in de bh wat de stof nog klammer maakte. De geur leek sterker te worden met het zweet, alsof de warmte van zijn lichaam die muskusachtige lucht van sperma activeerde en verspreidde. Het was alsof zijn eigen angst hem verried door die geur potenter te maken. Onmogelijk te negeren voor iedereen die dicht genoeg bij hem stond.

De vrouw voor hem in de rij draaide zich om. Misschien om te zien hoe lang de rij was. Haar blik gleed over hem op die automatische manier waarop blikken dat doen wanneer je in een rij staat. Neutraal eerst, maar later meer registrerend zoals blikken worden als ze iets opmerken wat niet klopt. Haar ogen bleven even hangen bij zijn borst waar die natte plekken nu groter waren dan toen hij het huis verliet, maar gelukkig door het overhemd bijna niet te zien. Haar blik had iets van verwarring of vraag voordat ze zich weer omdraaide naar voren. Sven wist niet wat ze had gezien of geroken. Sven had geen idee wat ze dacht, en die onzekerheid was een kleine marteling op zich.

Sven probeerde zijn adem onder controle te houden. In door zijn neus, uit door zijn mond. Het ritme wat hij had geleerd en dat je ook hoorde te volgen als je niet wilde hyperventileren. Zijn armen hield Sven gewoon langs zijn lichaam hangen. Gewoon normaal staan, zei hij tegen zichzelf. Gewoon een man die boodschappen doet. Niks bijzonders. Niks aan de hand….

Maar alles was aan de hand en zijn lichaam wist dat zelfs, al probeerde zijn hoofd het te ontkennen.

De rij schoof langzaam op. Eén persoon tegelijk. Twee mensen nu voor hem, dan één. Zijn shirt voelde steeds natter tegen zijn huid. Het absorbeerde vocht uit zijn eigen poriën. Die geur was overal om hem heen en constant aanwezig nu. Iets waaraan hij niet kon ontsnappen zelfs al wilde Sven niets liever.

Bij de kassa stond een jonge man van begin twintig misschien, met haar dat te lang was en in zijn ogen viel. Een verveeld gezicht suggereerde dat deze baan niet was wat hij met zijn leven had gewild. Snelle handen die producten scanden zonder echt te kijken alsof hij het al zo vaak had gedaan dat zijn lichaam het automatisch deed terwijl zijn hoofd ergens anders was. De vrouw voor Sven legde haar boodschappen op de band. Brood, kaas, een pak sinaasappelsap en een trosje bananen die nog groen waren aan de uiteinden.

De kassamedewerker pakte het brood en scande ze met die automatische beweging. Maar toen bleef hij even stil staan. Zijn neus rimpelde heel subtiel een beetje. Iemand die niet oplette zou het missen maar Sven zag het met die hyperalerte waarneming die angst geeft. De jongen keek op, zijn ogen gingen van links naar rechts alsof hij probeerde te lokaliseren waar die geur vandaan kwam die hij blijkbaar rook. Want die geur klopte niet met de normale supermarktgeuren van brood, koffie of schoonmaakmiddel. Hij bracht de bananen iets dichter bij zijn neus en rook heel subtiel eraan met een gefronst voorhoofd en legde ze toen op de weegschaal met een gezicht van "misschien toch niet zo vers."

Hij keek op en zijn blik gleed over de vrouw die niks vreemds leek te ruiken. Hij keek in de ruimte om hem heen en bleef met zijn blik heel even hangen bij Sven. Een vragende blik die probeerde te plaatsen wat hij rook, voordat hij verder ging met scannen.

Sven voelde zijn gezicht warmer worden. Hij voelde hoe het bloed naar zijn wangen steeg en hem liet gloeien op een manier die zichtbaar moest zijn voor iedereen die keek. Die geur was van hem. Het was zijn geur, zijn lichaam, zijn sperma en zijn zweet die deze ruimte vulden met iets wat intiem was en privé hoorde te zijn. De kassamedewerker rook hem. Maar hij wist alleen niet dat het van een persoon kwam in plaats van een product. Hij dacht dat er misschien iets mis was met het fruit in plaats van te beseffen dat de bron vlakbij hem stond en zich stilletjes doodschaamde.

De vrouw betaalde en liep weg. Sven stapte naar voren en legde zijn melk op de band. "Goedenavond," zei de kassamedewerker, zijn ogen alweer gericht op zijn scherm en zijn hand al reikend naar de melk.

Hij scande het en Sven zag hoe zijn neus weer bewoog. De medewerker keek op en recht naar Sven nu. Er was iets in zijn gezicht - geen afkeer precies, maar wel iets van "er klopt iets niet en ik weet niet wat."

"Eén euro negenentwintig," zei hij, en zijn stem klonk normaal maar zijn ogen bleven zoeken. Probeerden te plaatsen wat hij rook.

Sven betaalde snel. Zijn handen trilden een beetje terwijl hij zijn pinpas voor het apparaat hield. De seconden duurden eindeloos terwijl de machine nadacht.

"Fijne avond," zei de medewerker toen de betaling “akkoord” aangaf. Het klonk mechanisch en zodra Sven zijn melk pakte en zich omdraaide zag hij hoe de jongen nog steeds zoekende was naar de geur.

Buiten, op straat, met de supermarkt achter zich, haalde Sven eindelijk diep adem. Zijn schouders zakten en de spanning die zijn hele lijf had vastgehouden begon los te laten. Maar de schaamte bleef.

Tien minuten. Hij was tien minuten in die winkel geweest. Tien minuten van constant bewustzijn van zijn lichaam, hoe het eruitzag en hoe het rook. Tien minuten van blikken die soms oké voelden, maar soms ook beangstigend. Een geur die hij niet kon verbergen en een kwetsbaarheid die hij niet kende.

Thuis trok hij alles uit zodra de deur dicht was. De bh volgde meteen nadat hij zijn shirt had uitgetrokken. De cups waren bijna helemaal droog. Het sperma had een korstig laagje tegen het zwarte materiaal gevormd en hij voelde een golf van opluchting dat die geur eindelijk weg zou zijn van zijn gezicht. Het shirt, voelde klam aan van het zweet en de spermaresten. Vervolgens trok hij zijn spijkerbroek met het kleine vlekje uit. De sok viel uit zijn boxershort op de grond toen hij die uittrok.

Hij gooide alles op een hoop op de grond en stond nu naakt in zijn woonkamer.

Sven dacht terug aan die twee momenten in de winkel. De vrouw bij de yoghurt had geglimlacht en de man bij het brood had gekeken met een hongerige blik. Hetzelfde lichaam, dezelfde kleding en dezelfde geur. De ene keer had het hem - ondanks alles - een fractie van een seconde goed laten voelen. Aandacht die oké was en misschien zelfs welkom was. De andere keer had het hem doodsbang gemaakt. Alsof zijn lichaam niet van hem was maar iets wat anderen konden claimen.

Hij had geen controle gehad over wie er keek. Dat was het meest confronterende. Als je lichaam op een bepaalde manier zichtbaar was, of op een bepaalde manier rook, dan trok het de aandacht. Soms voelde die aandacht goed en soms juist verschrikkelijk. En hij had er niks over te zeggen.

Hij dacht aan de seksverhalen die hij online wel eens had gelezen. Verhalen waar vrouwen hoeren of gewillige sletjes werden genoemd. Waar ze werden gepakt en/of gebruikt en waar ze het allemaal heerlijk leken te vinden. Hij had ze destijds spannend gevonden. Fantasie was fantasie. Het was niet echt hield hij zichzelf voor.

Maar nu, met de herinnering aan de blik van die man en de daaropvolgende reactie nog zo vers in zijn geheugen, voelde het anders. Die verhalen gingen over mensen die geen controle hadden. Vrouwen die werden gereduceerd tot een lichaam of een object. En misschien vonden sommigen dat in fantasie wel spannend, dat wist hij niet. Maar hij begreep nu dat in de echte wereld, wanneer iemand naar je keek zoals die man naar hem had gekeken, dat gevoel van geen controle niet opwindend was maar beangstigend. Het zat hem niet lekker. Hij voelde zich er ongemakkelijk bij, alsof hij nu iets begreep wat hij toen niet had begrepen.

Hij dacht aan wat Lisa had geschreven. Dat sommige mensen dit constant ervoeren. Niet één keer als oefening die je kon doen en dan afronden, maar elke dag. Elke keer dat ze naar buiten gingen. Een constante alertheid over wat er zichtbaar was en wie er keek. Was dat een veilige blik of een gevaarlijke? Was dit iemand die apprecieerde wat hij zag? Of iemand die kwade bedoelingen had?

Tien minuten in de supermarkt en hij voelde zich opgelucht dat het voorbij was. Anderen konden dat gevoel niet uitzetten. Voor hen was er geen moment van "nu trek ik dit uit en dan is het klaar." Hun lichaam was altijd hun lichaam. Altijd zichtbaar en altijd onderwerp van blikken. Soms welkom, maar soms ook niet. Sven begreep het nog niet helemaal. Tien minuten was niet hetzelfde als een leven lang. Zijn ervaring, ook al was het wat uitvergroot, was slecht een glimp. Maar hij begreep het nu wel een stuk beter dan een uur geleden. En misschien was dat het punt. Sven zou in ieder geval nu zelf ook wel twee keer nadenken over hoe hij naar vrouwen zou kijken en zou reageren.

---
Hij pakte zijn telefoon en scrollde in naar het werkboek, naar Lisa’s volgende instructie:

---
Als je dit hebt gedaan, heb je iets ervaren wat geen enkele uitleg je had kunnen geven. Onthoud dat gevoel. De volgende keer dat iemand zich ongemakkelijk voelt over hoe ze eruitzien, of dat ze zich bekeken voelen of zorgen maken over hoe ze ruiken, onthoud dan hoe jij je nu voelde en wees vriendelijk. Lees over één week weer verder. Je mag komende week twee keer masturberen en één keer klaarkomen.

---
Sven legde zijn telefoon neer. Hij dacht aan die vrouw bij de yoghurt en hoe ze snel had weggekeken na die glimlach. Hij dacht aan de kassamedewerker die aan die bananen rook omdat hij niet begreep waar die geur vandaan kwam. Hij dacht aan al die momenten in zijn eigen leven waarin hij misschien te lang en te duidelijk had gekeken en waar hij misschien een opmerking had gemaakt zonder na te denken over hoe het was voor de andere persoon.

Hij besefte het nog steeds niet helemaal. Niet echt. Dit was slechts één oefening en één ervaring. Eén keer… Maar het was een begin.

Sven legde zijn telefoon neer en bleef op de bank zitten. Zijn lichaam voelde leeg en moe, maar zijn hoofd draaide nog door. De man bij het brood zat er nog in, die blik die als vingers over zijn huid had gevoeld. Maar ergens tussen alle schaamte en angst en ongemak zat nog steeds die andere herinnering. Kleiner, maar warmer. De herinnering van de vrouw bij de yoghurt en haar glimlach.

Die fractie van een seconde waarin haar blik niet weggleed maar geïntrigeerd bleef hangen. Haar ogen die even naar zijn kruis gleden en die subtiele mondhoek die omhoogtrok voordat ze zich omdraaide. Dat ene moment dat anders was geweest dan al het andere. Hij liet de herinnering zijn gang gaan in zijn hoofd en veranderden langzaam in een fantasie.

In zijn fantasie had ze niet weggekeken. Ze had een stap naar hem toe gezet in plaats van weg, haar hoofd een beetje schuin. Dichtbij genoeg dat hij haar parfum rook, bloemig en warm, maar ook iets anders eronder. Iets vrouwelijks en intiems dat zijn lichaam herkende voordat zijn hoofd het kon benoemen. Ze had haar neus licht opgehaald. Haar ogen sloten even en gingen daarna weer open. "Interessant," had ze gezegd, met precies de toon van iemand die iets heeft gevonden wat ze niet had verwacht maar wel mooi vond. Haar vingers hadden licht en onderzoekend zijn shirt aangeraakt en ze voelde de contouren van de BH door de stof heen. Ze had hem niet gevraagd om iets te verklaren. Ze had gewoon gekeken, aangeraakt en begrepen.

"Jij ruikt naar..." Ze zocht naar woorden maar vond ze niet helemaal. Haar blik veranderde. Niet van afkeer, maar van herkenning. Ze boog licht naar hem toe en haalde nog een keer adem, langzamer nu en bewuster. Haar lippen gingen een fractie van elkaar. "Dat is jij," zei ze zacht, meer tegen zichzelf dan tegen hem.

Ze pakte zijn hand. Niet voorzichtig maar besluitvaardig, zoals iemand die weet wat ze wil. Ze legde zijn vingers tegen haar pols waar haar huid dun was en warm en Sven voelde haar hartslag sneller dan normaal. Ze leidde zijn hand iets verder, langs haar onderarm naar haar zij en hij voelde hoe haar lichaam reageerde op zijn nabijheid. Ze stonden nog steeds in het gangpad van de supermarkt, vlakbij het yoghurtrek op twee meter van een oudere vrouw die aandachtig het etiket op een pak kwark bestudeerde.

Ze maakte zijn broekriem los en trok zijn broeksband naar beneden. Langzaam met een blik die zei dat ze precies wist wat ze deed. De spijkerstof gleed een beetje over zijn heupen naar beneden en ze keek naar wat eronder zat. Naar zijn boxershort en de bult die erin stak. Ze trok haar wenkbrauwen op. "Wat heb je daar?" Ze stak haar hand in zijn boxershort, voelde de sok en trok hem eruit. Ze hield hem voor zich en keek hem aan met die glimlach die ze ook in de winkel had gehad. Geamuseerd en geïntrigeerd tegelijk. "Dat heb je helemaal niet nodig," zei ze zacht.

Ze liet de sok op de vloer van het gangpad vallen. Haar hand ging terug naar zijn boxershort en vond wat er echt was. Sven zijn penis was hard geworden van haar aanraking, haar blik en de manier waarop ze de sok had weggegooid alsof het vanzelfsprekend was dat wat eronder zat beter was. Haar vingers sloten zich om zijn erectie en hij voelde de warmte van haar hand en de zachtheid van haar greep. Ze keek hem diep in de ogen aan terwijl ze dat deed. Ze trok zich niets aan van de andere klanten die om hen heen bewogen en niets leken te merken. Ze keek alleen naar hem.

"Veel beter," zei ze.

Op dat moment liep in Sven zijn fantasie een beeldschone vrouw het gangpad in. Een vrouw van begin dertig met donker haar los over haar schouders en een dun zomerjurkje aan dat meebewoog bij elke stap. Ze droeg geen beha en haar kleine borsten bewogen licht mee. Haar tepels waren zichtbaar door de dunne stof. Ze liep langs hen heen met haar blik op haar telefoon, volledig in haar eigen wereld, op slechts een halve meter afstand.

De vrouw in het groene jurkje bewoog niet. Ze bleef staan met haar hand om zijn erectie. Haar lichaam dicht bij het zijne en keek kalm opzij naar de passerende vrouw alsof er niets aan de hand was. Haar hand bewoog niet weg. Ze wachtte gewoon tot de vrouw voorbij was.

Svens hart bonkte zo hard dat hij het in zijn keel voelde. Zijn hele lichaam was gespannen van het bijna-betrapt-worden. Zijn penis klopte in haar hand en een druppel voorvocht gleed over haar vingers.

In zijn fantasie deed zij ongegeneerd haar groene jurk uit en was deze op de grond gevallen. Eronder droeg ze niets. Ze stond volledig naakt in de supermarkt. Haar lichaam was vol en zacht en haar borsten zwaar en rond. Groter dan hij had gedacht onder die jurk. De koele lucht van de koeling had haar donkerroze tepels hard gemaakt en staken prominent naar voren. Ze hadden de grootte van een vingertop. Ze had ze niet bedekt maar hem laten kijken, haar armen langs haar lichaam, volledig op haar gemak met zijn blik.

Zijn ogen gleden in de fantasie verder naar beneden. Haar buik zacht en vrouwelijk en daaronder een weelderig donker driehoek van dik en ongeschoren schaamhaar. Zo anders dan de gladde onthaarde lichamen die hij online zag. Iets echters. Iets wat rook naar vrouw. Tussen het haar waren haar vollle en donkerroze schaamlippen zichtbaar. De buitenste lippen stonden al iets geopend en glinsterend van haar eigen vochtigheid. De binnenste lippen staken net buiten de buitenste, nat en glanzend in het licht. Hij stelde zich voor hoe ze zouden aanvoelen onder zijn vingers. Hoe het haar zacht zou kriebelen tegen zijn handpalm terwijl hij haar aanraakte en hoe zijn vingers nat zouden worden van haar opwinding.

Ze had zijn hand gepakt, naar zich toe getrokken en tussen haar natte schaamlippen geleid. Haar eigen geur had zich vermengd met zijn geur. Muskusachtig, warm en intiem op een manier die geen schaamte had maar alleen aanwezigheid. Hij voelde in zijn fantasie de warmte, het vocht en de zachtheid van haar vrouwelijkheid. Haar adem stokte bij zijn aanraking. Ze boog haar hoofd naar achteren en kreunde zacht. Het gekreun was nauwelijks hoorbaar in het gangpad van de supermarkt.

Terwijl de fantasie in zijn hoofd afspeelde merkte Sven dat zijn hand naar beneden was gegleden. Zijn penis was volledig hard en klopte bij elke hartslag. Zijn vingers sloten zich om zijn erectie en hij voelde hoe gevoelig hij was. Zijn voorhuid bewoog soepel over zijn eikel en aan de tip hing een druppel voorvocht. Zijn eikel voelde warm en glibberig tussen zijn vingers. Hij bewoog langzaam om de fantasie vast te houden en in het beeld te blijven van haar glimlach, haar harde tepels, het donkere schaamhaar en de natte warmte van haar schaamlippen. Haar hand om zijn erectie terwijl ze midden in de supermarkt stonden en elk moment betrapt zouden kunnen worden.

Dat laatste detail was het hevigst. Zijn lichaam reageerde daar sterker op dan op alles wat ervoor was gekomen. Hij voelde hoe zijn voorvocht verder druppelde over zijn vingers en hoe zijn penis harder klopte naarmate de fantasie intenser werd.

Hij hield zichzelf op de rand. Sven voelde hoe zijn lichaam schreeuwde om verder te gaan. Zijn penis klopte en zijn vingers waren nat van zijn eigen voorvocht. En toen, precies op dat moment, drong het tot hem door wat hij aan het doen was. Naakt op zijn bank, zijn hand om zijn eigen penis en dicht bij een hoogtepunt voor een fantasie over een vrouw in een supermarkt die hij vijf minuten had gezien.

Hij haalde langzaam zijn hand weg. Bijna pijnlijk langzaam. Zijn lichaam protesteerde met elke vezel. Zijn penis klopte veeleisend en onvervuld in de lucht. Een draad voorvocht hing nog aan de tip en glansde in het licht van de lamp boven hem. Hij haalde diep adem. Daarna nog een keer. Hij wachtte tot de intensiteit langzaam begon te zakken.

Na een paar minuten lag hij stil.

De schaamte van eerder was er nog steeds. Een vage echo van die man bij het brood en de kassamedewerker die rook aan de bananen. Maar erbovenop lag ook iets anders. Twee dingen vlochten zich door elkaar op een manier die hij niet goed kon ontwarren.

Dezelfde avond, hetzelfde lichaam en dezelfde geur. De vrouw bij de yoghurt had geglimlacht en hem naar zich toe getrokken in zijn fantasie. Haar blik was warm en geïntrigeerd. De man bij het brood had hem bekeken als iets wat hij wilde nemen. Twee mensen die hetzelfde hadden gezien maar op een totaal andere manier erop reageerde. En Sven had daar geen controle over gehad. Geen enkele.

Dat was het wat bleef hangen. Niet de opwinding van de fantasie en niet de angst van die blik, maar het besef dat die twee dingen zo dicht naast elkaar konden bestaan. Dat aandacht soms kon voelen als een geschenk en soms als een bedreiging, en dat je van tevoren nooit wist welke het zou zijn. Sven draaide zich op zijn zij en sloot zijn ogen. Volgende week zou hij weer verder lezen...

Einde deel 8

Trefwoord(en): Erotisch, Lingerie, Openbaar, String, Submission, Transformatie, Verboden, Suggestie?

Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt

• De Uitdaging (9.5) door Opwindendeverhaaltjes
• Big Dick In Haar Kut (8.5) door Bo
• Een Avondje Biljarten (9.2) door John Adams
• Ellen, Projectmanager (9.2) door Steve
• Dare 2 Earn (9.3) door Leen
• Een Bijzondere Kerst (8.9) door H.K.
• Marloes Mijn Stoeipoes (8.7) door Dhr. CDM B.
• Anna Een Lerares Met Talenten (9.4) door Michel10274
• Oude Vlam (8.3) door Hendrik19691
• Ontmoeting Met Een Leerling (9.4) door Louise

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!