Door: BetaDocent
Datum: 07-06-2026 | Cijfer: 9.5 | Gelezen: 421
Lengte: Lang | Leestijd: 32 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): Fantasy, Jong En Oud, Macht, Met Familie,
Lengte: Lang | Leestijd: 32 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): Fantasy, Jong En Oud, Macht, Met Familie,
Voor je start met deze serie moet je gelezen hebben:
- 'Tijd is Macht' t/m hoofdstuk 8 (maar bij voorkeur t/m 12)
- 'In gesprek met mezelf' t/m hoofdstuk 4 (maar bij voorkeur t/m 7)
- 'Ongrijpbare Materie' t/m hoofdstuk 1 (maar bij voorkeur t/m 4)
Veel leesplezier en geniet ervan!
Jan van Dijk zat in zijn oude leren fauteuil, de krant halfopen op zijn schoot, maar zijn ogen staarden al een kwartier naar hetzelfde artikel zonder dat er een woord tot hem doordrong. Buiten regende het zachtjes tegen de ramen van zijn kleine rijtjeshuis in een rustige buitenwijk van Den Haag. Hij had zijn pensioenleeftijd bereikt na ruim 40 jaar bij de recherche, als specialist verhoren, maar hij kon het werk niet helemaal uit handen laten vallen, dus werkte hij nog een paar dagen in de week door op een laag pitje. Hij had moordenaars laten bekennen met alleen een stilte en een blik, had leugens ontleed alsof het uienschillen waren. Maar vanavond voelde hij zich weer die jonge agent, nerveus en alert.
Zijn telefoon trilde op het bijzettafeltje. Het was zijn broer, Marcus.
Jan nam op. “Met Jan.”
Aan de andere kant van de lijn klonk Marcus zijn stem, lager dan normaal, bijna fluisterend. “Jan… ze hebben mijn munt gestolen.”
Jan verstijfde. Zijn hand gleed automatisch naar zijn hals, waar onder zijn trui de ronde oosterse hanger hing, warm tegen zijn borstbeen. “Wat bedoel je, gestolen?”
“Alles is overhoop, maar er is niks weg. Niks, alleen de munt. Iemand wist precies wat hij was, Jan. Dit was geen gewone diefstal. Dit was doelbewust.”
Jan sloot zijn ogen. De hanger leek zwaarder te worden, alsof hij zelf reageerde op de woorden. Al die jaren hadden ze het stilgehouden. Drie broers, drie voorwerpen, één pact: nooit praten, nooit laten zien, nooit samenbrengen. Ze hadden het gekregen toen ze nog jong waren, op het sterfbed van hun grootvader, en gezworen het geheim te houden. Na al die jaren… zou iemand ze op het spoor zijn?
“Ben je alleen?” vroeg Jan scherp.
“Ja. Ik heb de politie niet gebeld. Jij bent de enige die het weet.”
“Goed zo. Hou het stil. Voorlopig.” Jan stond op, liep naar het raam en tuurde naar buiten. De straat was leeg, alleen een paar natte bladeren die over de stoep rolden. “Ik bel Henk. Nu meteen.”
Hij verbrak de verbinding zonder afscheid te nemen – oude gewoonte van zijn tijd bij de politie – en zocht meteen het nummer van zijn andere broer. Henk nam na drie keer overgaan op, zijn stem vrolijk en onbezorgd zoals altijd.
“Hé ouwe, wat een verrassing. Alles goed?”
Jan ademde diep in. “Henk, luister. Waar is de zandloper?”
Er viel een korte stilte. Toen een zachte lach. “Die? Die heb ik een week geleden doorgegeven. Aan Thomas, mijn kleinzoon. Zoals wij hem ook van grootvader hebben gehad. Geen zorgen, ik heb hem gewaarschuwd voor de gevaren.”
Jan voelde het bloed uit zijn gezicht wegtrekken. “Je hebt hem dóórgegeven?”
“Ja, wat is daar mis mee? Het blijft in de familie.”
Jan greep de hanger steviger vast. De ronde vorm drukte in zijn palm. “Marcus zijn munt is gestolen, Henk. Vannacht. Iemand wist precies wat het was.”
Stilte. Toen een gesmoorde vloek. “Jezus… Thomas…”
“Precies,” zei Jan grimmig. “Vraag hem meteen of hij er met iemand over gepraat heeft. Iemand op school, een vriendin, wie dan ook. En hou hem in de gaten. Dit is niet meer ons geheim alleen.”
Henk klonk nu wakker, alert. “Ik bel hem direct. En Jan… als dit echt begint…”
“Dan eindigt het niet goed,” vulde Jan aan. “Bel me zodra je iets weet.”
Hij hing op en bleef staan, starend naar de regen. De hanger tegen zijn borst voelde nu niet meer warm, maar koud. Als ijs.
Na al die jaren waren de Drie Heilige Voorwerpen weer in beweging. En één ervan lag in handen van een zestienjarige jongen die geen idee had wat hij deed.
---
Jan van Dijk stond roerloos, de telefoon nog in zijn hand. De regen tikte harder tegen het raam, alsof de hemel zelf onrustig werd. Hij liet zich weer in de fauteuil zakken, zijn vingers sloten zich om de hanger onder zijn trui. De ronde, gladde vorm voelde vertrouwd, bijna levend.
Hij snapte de verleiding. God, hoe goed hij die snapte.
Zelf was hij negentien geweest toen zijn grootvader hem de hanger had gegeven. Een stille avond, hij en zijn broers in het oude huis aan de rand van de stad. “Dit is geen sieraad, jongen,” had de oude man gezegd, zijn stem schor van jaren rook en geheimen. “Dit is macht. Maar macht vreet aan je als je niet oppast.”
Hij herinnerde zich die eerste weken. In het begin was het voor hem alleen lezen. Gedachten van andere om hem heen die als fluisteringen in zijn hoofd binnenkwamen als hij zich concentreerde. Eerst vaag, als echo’s van een radio die niet goed afgestemd was. Wat mensen echt dachten achter hun glimlach. De leugens van collega’s, de angsten van verdachten tijdens verhoren. Later zou hij de beste verhoorder van het korps worden omdat hij wist wat ze dachten vóór ze het zelf beseften.
Hij merkte al snel dat hij dieper kon graven. Niet alleen oppervlakkige gedachten, maar herinneringen die mensen hadden weggestopt. Trauma’s, verlangens, dingen waar ze zelf niet meer aan durfden te denken. Hij trok ze naar boven als een visser een net vol vis uit modderig water haalde. En jaren later… jaren later ontdekte hij de diepste geheimen van de hanger; dat hij niet alleen gedachten kon lezen, maar ze zelfs kon sturen.
Hij weet nog goed hoe hij oefende om zijn nieuwe vaardigheden onder de knie te krijgen. Het was een warme zomerdag geweest, begin jaren tachtig. Hij liep langs het strand bij Scheveningen, de hanger tegen zijn borst. Hij zag haar liggen. Een jonge vrouw, alleen, op een handdoek in het zand. Lang bruin haar, een eenvoudig rood bikini’tje, haar ogen dicht achter een zonnebril. Ze heette Anna. Dat wist hij later pas.
Hij bleef op afstand staan en probeerde het voor het eerst bewust. Een zachte duw in haar gedachten: Je hebt het warm. Veel te warm in dat bovenstukje. Trek het maar uit. Niemand die het erg vindt.
Hij hield zijn adem in. En toen… deed ze het. Haar vingers haakten achter haar rug, het bandje klikte los, en het bovenstukje gleed op het zand. Haar borsten bloot in de zon, tepels die meteen hard werden in de zeewind. Jan voelde een golf van opwinding en ongeloof door zich heen gaan. Het werkte. Echt.
Hij kon niet stoppen. De macht was te nieuw, te verslavend. Hij duwde weer: Je bent geil. Je wilt jezelf aanraken. Nu. Hier. Laat iedereen maar zien hoe nat je bent.
Haar hand gleed omlaag. Eerst aarzelend, toen vastberadener. Ze schoof haar broekje opzij en begon zichzelf te strelen, haar vingers nat glinsterend in de zon. Haar heupen bewogen zachtjes, haar lippen weken vaneen in een stille kreun. Een paar mensen verderop keken verbaasd op, maar niemand greep in. Ze was te mooi, te openlijk geil om te storen.
Jan liep langzaam dichterbij, zijn hart bonzend. Hij stuurde nog één gedachte: Je wilt dat ik je help. Roep me.
Ze opende haar ogen, keek recht naar hem en zei met een stem die schor was van verlangen: “Kom je me helpen?”
Daar zat hij even later. Op zijn knieën in het zand naast een vreemde vrouw, zijn vingers diep in haar terwijl ze kreunde en tegen zijn hand aan reed. Haar kutje nat en strak om zijn vingers, haar borsten trillend bij elke beweging. Hij liet haar klaarkomen, hard en luid, terwijl mensen om hen heen wegkeken of juist stiekem toekeken. Tegenwoordig zou het binnen 5 seconden op internet hebben gestaan, maar toen waren er nog geen mobiele telefoons.
De eerste dates daarna gebruikte hij haar als een levende sekspop. Hij liet haar alles doen wat hij wilde. In de bioscoop haar shirt optillen en haar tepels likken terwijl de film draaide. In een steegje achter een café haar op haar knieën zetten en haar mond neuken tot hij in haar keel spoot. Thuis liet hij haar urenlang naakt rondlopen, haar gedachten vol lust houden terwijl hij haar van achteren nam, haar borsten kneedde, haar liet smeken om meer.
Maar ergens onderweg gebeurde er iets vreemds. Hij begon van haar te houden. Echt van haar. Niet alleen van haar lichaam, maar van haar lach, haar stem, de manier waarop ze naar hem keek als hij even niet stuurde.
Op een avond, na weer een nacht vol seks, liet hij de macht los. Helemaal. Hij trok zich terug uit haar gedachten, liet haar vrij om te voelen wat ze echt voelde. Hij verwachtte dat ze zou schreeuwen. Weg zou rennen. Hem zou aanklagen, haten, alles. Maar ze keek hem alleen aan, met tranen in haar ogen, en zei: “Ik hou van je.”
Ze trouwden een paar jaar later. Ze kregen kinderen. Ze werden oud samen. Anna overleed vijf jaar geleden, aan een verschrikkelijke ziekte, maar ze hadden een prachtig leven gehad samen.
Jan zuchtte diep en wreef over zijn gezicht. Hij snapte Thomas. Hij snapte de jongen beter dan wie ook. Want hij wist hoe makkelijk het was om te beginnen met een klein duwtje… en hoe moeilijk het was om ooit nog te stoppen.
Even haalde Jan de hanger uit zijn shirt, nam hem in zijn hand en staarde ernaar. De ronde vorm glansde zacht in het schemerlicht van de lamp. De herinnering aan Anna had hem even verzacht, maar terwijl hij aan Thomas dacht – aan een jongen van zestien met de zandloper in handen – wist hij hoe makkelijk het gebruik van de Heilige Voorwerpen van Brahma verkeerd af kon lopen.
Zijn telefoon trilde weer. Henk.
“Jan,” klonk zijn broer gejaagd, “Thomas zegt dat hij met niemand gepraat heeft. Helemaal niemand. Maar… ik weet niet. Hij klonk raar. Alsof hij iets achterhoudt.”
Jan sloot zijn ogen. “Hou hem in de gaten, Henk. Strak in de gaten.”
---
Jan dacht terug aan die eerste jaren dat hij en zijn broers de waarheid hadden leren kennen. De eerste jaren dat ze experimenteerde met de zandloper, de munt en de hanger. Zo machtig voelde ze zich, alsof het leven geen grenzen kenden. Ze speelden voor god, geen vrouw was veilig en Jan kon niet eens tellen hoe vaak de ene broer de andere uit de brand moest helpen. Hoe vaak had hij wel niet met herinneringen gesleuteld om vrouwen te laten vergeten wat Henk of Marcus hadden uitgespookt.
Zelf was hij ook niet heilig geweest, nog steeds niet trouwens. Hij wist als geen ander hoe dun de lijn tussen goed en kwaad was, tussen macht en monster. Hij was een goede echtgenoot geweest voor Anna, had zielsveel van haar gehouden, maar achter haar rug om gebruikte hij vrouwen naar hartelust. Hij hoefde ze maar te laten denken dat ze het zelf wilden, zo simpel was het. Hij dacht terug aan een van de eerste keren dat hij helemaal zelf een verhoor mocht voeren, de eerste keer dat er niet eens een collega bij hoefde te blijven.
Hij zat tegenover twee meisjes in de verhoorkamer. Twee zussen, van zeventien en negentien, en ze hadden eindelijk de moed gevonden om aangifte te doen tegen hun vader. Jarenlang misbruik. Incest. De details waren gruwelijk: hij had ze vanaf hun tienerjaren gebruikt, soms samen, soms apart. Ze waren gebroken toen ze tegenover hem zaten. Tranen, trillende stemmen, lichamen die in elkaar krompen bij elke herinnering.
Jan had moeten luisteren. Moeten troosten. Moeten helpen.
Maar in plaats van medelijden voelde hij iets anders. Een donkere, zieke opwinding die als een vuurbal in zijn onderbuik ontbrandde. De hanger pulseerde warm tegen zijn borst, alsof die hem aanmoedigde, alsof hij fluisterde: Doe het. Neem ze. Maak ze van jou, zoals hun vader deed.
Hij keek naar de oudste zus – lang blond haar dat over haar schouders viel, bleke huid met sproeten op haar decolleté, ogen vol angst die smeekten om genade. Ze heette Sanne. De jongste, Suze, kleiner en ronder, met volle borsten die strak tegen haar trui drukten en een kontje dat zelfs in haar wijde broek uitnodigend wiegde.
Hij duwde. Eerst zachtjes, een fluistering in hun gedachten: Jullie voelen je veilig bij mij. Vertel alles. Laat het zien. Jullie willen het laten zien.
Ze begonnen te praten. Eerst aarzelend, toen gedetailleerder. Hun stemmen werden lager, heser, hun wangen rood van een hitte die niet van schaamte kwam. Hij duwde harder, dieper, als een vinger die in natte klei drukt.
Jullie zijn geil. Jullie herinneren je hoe hij jullie aanraakte. Jullie willen het naspelen. Precies zoals hij het deed. Voor mij. Zodat ik het begrijp. Zodat ik jullie kan helpen. Trek je kleren uit. Raak elkaar aan.
"Misschien een beetje raar, maar is het anders handig als we het laten zien? Dan begrijp je het denk ik beter" vroeg Sanne, zoals ik wist dat ze zou doen.
"Goed idee", antwoordde ik.
Sanne stond langzaam op, haar handen trilden licht – niet van angst, maar van de warme gloed die Jan in haar gedachten had geplant. Ze trok haar trui over haar hoofd, onthulde een simpel maar verrassend sexy zwart kanten bh’tje dat haar kleine, stevige borsten mooi omvatte. Haar lichaam was slank, bijna jongensachtig atletisch, met een smalle taille en heupen die net genoeg ronding hadden. Haar borsten zaten ergens tussen B en C, perfect passend bij haar tengere postuur, niet te groot maar mooi gevormd en stevig.
Jan leunde achterover in zijn stoel, zijn ogen gretig over haar heen glijdend. Hij knikte goedkeurend, precies zoals ze beschreef.
“Zo keek hij ook altijd,” fluisterde Sanne, haar stem hees. Ze maakte haar broek los en liet hem zakken, stapte eruit. Daaronder droeg ze een bijpassend zwart stringetje, de stof dun en doorschijnend. Haar huid was bleek, met hier en daar een paar sproetjes op haar buik en bovenbenen. Ze draaide langzaam een rondje, zodat Jan alles goed kon zien.
“Hij keek altijd zo… goedkeurend. Met zo’n knikje.” Ze deed het na, precies zoals Jan net had gedaan. Toen bracht ze haar handen naar haar borsten. “Hij kneep altijd even in mijn tepels, om ze hard te maken zei hij. Zoals dit…”
Ze haakte haar vingers achter de cups van haar bh, trok die omlaag zodat haar borsten vrijkwamen. Haar tepels waren klein en roze. Ze pakte ze tussen duim en wijsvinger, kneep er zachtjes in, rolde ze, trok er licht aan. Ze werden meteen hard, staken puntig vooruit. Sanne beet op haar lip en kreunde zachtjes terwijl ze het deed, haar ogen halfdicht van de kunstmatige lust die Jan in haar pompte.
Jan voelde zijn pik hard worden in zijn broek. Hij zat bijna te kwijlen.
“En dan… dan wilde hij dat ik met mezelf speelde voor hem,” ging Sanne verder, haar stem steeds geiler. “Dan zou ik bijvoorbeeld zo op de rand van de tafel gaan zitten en moest ik zorgen dat mijn spleetje goed zichtbaar was voor hem.”
Ze liep naar de verhoortafel, leunde er met haar billen tegenaan en hees zichzelf erop. Ze zette één voet stevig op de grond, de andere tilde ze hoog op de tafel, haar knie gebogen. Haar benen waren wijd gespreid. Het stringetje zat strak tussen haar schaamlippen. Met twee vingers schoof ze de dunne stof opzij, zodat haar gladgeschoren kutje volledig zichtbaar werd voor Jan. Haar lippen waren al een beetje gezwollen en glinsterden vochtig.
Ze liet een vinger langzaam door haar gleuf glijden, van onder naar boven, over haar clitje. Haar lichaam schokte even en ze liet een zachte, oprechte kreun ontsnappen.
“En dan moest ik kreunen… moest ik laten zien dat ik het lekker vond.”
Sanne keek Jan recht aan, haar kin iets naar beneden, een geile, onderdanige blik in haar ogen. Terwijl ze met twee vingers over haar clitje bleef wrijven, pakte ze met haar andere hand een borst vast, kneedde die stevig. Haar heupen bewogen zachtjes mee op het ritme van haar vingers. Haar kutje was nu duidelijk nat, de glans zichtbaar in het tl-licht van de verhoorkamer.
“Mmm… zo lekker…” kreunde ze zacht, precies zoals hij het wilde. Haar vingers maakten zachte, natte geluidjes terwijl ze zichzelf streelde.
Jan zat voorovergebogen, zijn adem zwaar. Zijn hand lag onbewust op zijn kruis, drukte tegen zijn harde pik aan.
“En wat deed je papa dan op dat moment?” vroeg hij, zijn stem laag en hees van opwinding.
Sanne bleef zichzelf strelen, haar vingers nu iets dieper tussen haar lippen glijdend. Ze hijgde licht.
“Hij… hij kwam meestal dichterbij. Soms zat hij op zijn knieën voor me, keek hij van heel dichtbij. Dan duwde hij mijn benen nog verder uit elkaar en… en dan likte hij me. Of hij stak twee vingers bij me naar binnen terwijl hij zei dat ik een brave meid was. Soms moest ik Suze erbij roepen en dan… dan moest zij naast me zitten en hetzelfde doen, zodat hij ons allebei kon zien.”
Ze kreunde harder toen ze twee vingers bij zichzelf naar binnen duwde, haar kutje maakte een duidelijk soppend geluid. Haar ogen bleven op Jan gericht, vol namaak-lust en overgave.
“Suze, kom naast me, zoals voor papa altijd,” zei Sanne met een hese, gedweeë stem.
Suze aarzelde geen moment. Ze stond op, trok haar trui en broek uit en ontblootte een lichaam dat duidelijk anders gebouwd was dan dat van haar zus. Ze was kleiner van stuk, maar voller en zachter. Haar borsten waren een ruime C-cup, rond en zwaar, met dikkere, donkerroze tepels. Haar heupen en billen waren steviger, met zachte, vrouwelijke rondingen. Haar dijen waren dikker en haar kutje had vlezige, volle schaamlippen. Ze leken bijna niet op elkaar, behalve in de manier waarop ze nu beiden gehoorzaamden.
Suze hopte op de tafel naast Sanne. Omdat ze klein was, raakten haar voeten de grond niet. Ze leunde achterover, zette haar hakken op de rand van de tafel en spreidde haar benen zo wijd mogelijk. Haar vlezige poesje opende zich, roze en al vochtig. Met twee vingers haalde ze langzaam door haar schaamlippen, trok ze iets uit elkaar zodat Jan goed kon kijken.
“Papa likte ons dan vaak zo,” zei Suze zacht. “Hij zei dat we net zo verschillend smaakten als dat we eruit zagen. Misschien, meneer… kunt u papa spelen en wilt u ons likken? Dan begrijpt u echt goed wat hij ons heeft aangedaan.”
Jan wist dat hij die zin zelf in haar hoofd had geplant. Hij liet zich langzaam op zijn knieën zakken tussen de benen van Sanne. Zijn handen gleden over de binnenkant van haar slanke dijen, van haar knieën omhoog tot vlak bij haar kutje. Sanne kreunde zacht toen zijn warme adem over haar natte spleetje streek.
Hij boog zich naar voren, zijn neus centimeters van haar gladde kutje. De zoete, opgewonden geur drong in zijn neus. Sanne haalde haar vingers weg. Jan liet zijn tong langzaam en genietend over haar hele gleuf glijden, van onder naar boven, cirkelend om haar clitje. Ze smaakte heerlijk – fris en lichtzoet. Hij duwde zijn tong iets naar binnen, likte haar diep, en Sanne’s heupen schokten terwijl ze een gedempte kreun liet ontsnappen.
Hij genoot volop. Dit waren geen slachtoffers meer in zijn hoofd – dit waren twee prachtige, willige jonge vrouwen die hij volledig in zijn macht had.
“Hmmm…” kreunde Sanne. “Vaak stopte hij dan, altijd voor ik klaarkwam… en dan ging hij verder bij Suze.”
Jan trok zich met tegenzin terug van Sanne’s glinsterende kutje. Op zijn knieën schoof hij opzij tot hij recht voor Suze zat. Haar vlezige schaamlippen hingen iets zwaarder, voller. Ze was duidelijk natter dan haar zus. Suze trok met haar vingers haar lippen iets uit elkaar, liet hem haar lichtroze, glinsterende binnenste zien.
Jan spreidde haar dikke schaamlippen nog iets verder met zijn vingers en drukte zijn mond erop. Hij likte haar langzaam, diep, genietend van de rijkere, zoetere smaak. Suze was voller, romiger, bijna nectarachtig. Hij kreunde hard tegen haar kutje aan, zijn tong verdween tussen haar vlezige plooien terwijl hij haar gretig at.
“Jullie vader had gelijk,” mompelde hij met dikke stem, zijn kin glimmend van haar sappen. “Jullie smaken heel anders… maar allebei zo zoet als nectar.”
Hij dacht aan ambrosia, de drank van de goden. Dit moest het geweest zijn. Dit was goddelijk.
Jan likte Suze nog intenser, zoog zachtjes aan haar clitje, duwde twee vingers bij haar naar binnen terwijl hij doorging. Suze kreunde harder, haar volle borsten deinden mee met haar hijgende ademhaling. Naast haar zat Sanne nog steeds wijdbeens, haar vingers langzaam over haar eigen clitje wrijvend terwijl ze toekeek.
Jan keek op naar de twee naakte zussen op de tafel, allebei open en klaar voor hem. Zijn pik drukte pijnlijk hard tegen zijn broek.
Hij stond op, trok zijn riem los en ritste zijn broek open. Zijn harde, dikke pik sprong tevoorschijn.
“En wat deed papa daarna meestal?” vroeg hij met een donkere, bevelende stem, terwijl hij zijn hand langzaam over zijn erectie liet glijden.
Beide zussen keken naar zijn pik, hun ogen glazig van de kunstmatige lust die hij in hun hoofden had geplant.
Sanne beet op haar lip en fluisterde: “Dan… dan wilde hij dat we hem om de beurt pijpten…”
Jan glimlachte tevreden en leunde achterover in zijn stoel, zijn hart bonkend van pure lust. Beide zussen sprongen van de tafel en zakten direct voor hem op hun knieën. Sanne nam als eerste zijn harde pik in haar mond, zoog hem diep naar binnen terwijl haar tong cirkelend rond zijn eikel draaide. Suze boog zich eronder en sabbelde gretig aan zijn ballen, likte ze nat en zoog ze zachtjes naar binnen. Ze wisselden af: Suze nam zijn pik diep in haar warmere, vollere mond terwijl Sanne langs de onderkant likte. Hun tongen ontmoetten elkaar op zijn eikel, streelden elkaar nat en geil terwijl ze hem samen aftrokken.
Jan kreunde diep, zijn hand rustte op Sanne’s hoofd. Hun speeksel droop langs zijn schacht.
“En dan… dan neukte hij ons,” hijgde Sanne, terwijl ze even opkeek met glazige ogen. “Soms allebei, soms maar een van ons.”
Jan stond op, trok zijn broek helemaal uit en ging op de verhoortafel liggen, zijn stijve pik omhoog wijzend. Hij wenkte Suze.
Ze klom meteen bovenop hem, sloeg een been over hem heen en ging in cowgirl positie zitten. Met één hand pakte ze zijn pik vast, leidde hem naar haar vlezige, natte kutje en liet zich langzaam zakken. Jan voelde hoe haar warme, strakke binnenste hem centimeter voor centimeter opslokte tot hij helemaal in haar zat.
Suze boog voorover, haar zware borsten drukten tegen zijn borst. Jan pakte haar achterhoofd vast en zoende haar diep, tong tegen tong, terwijl hij zijn heupen omhoog begon te stoten. Hij neukte haar met krachtige bewegingen, zijn pik gleed steeds sneller in en uit haar soppende kutje. Met beide handen greep hij haar stevige billen vast, kneedde ze hard en trok ze uit elkaar. Als er iemand achter hen had gestaan, had die perfect zicht gehad op haar roze sterretje dat mee bewoog bij elke stoot.
“Oh papa…” kreunde Suze in zijn mond, haar stem trillend van de kunstmatige lust.
Sanne stond naast de tafel, haar slanke benen iets gespreid. Jan draaide zijn hoofd opzij en keek recht tegen haar gladde kutje aan, dat ze met twee vingers openhield terwijl ze zichzelf vingerde. Ze boog voorover en zoende hem hongerig, haar tong diep in zijn mond terwijl Suze rechterop ging zitten. Suze kneedde haar eigen volle borsten, trok aan haar tepels en reed steeds harder op zijn pik.
Jan voelde zich in de zevende hemel. De combinatie van Suze’s strakke, natte kutje om zijn pik en Sanne’s tong in zijn mond was te veel. Hij wist dat hij dit niet lang zou volhouden.
Een paar diepe, harde stoten later voelde hij het orgasme opkomen. Met een lage grom spoot hij zijn zak helemaal leeg diep in Suze, pulserende stralen sperma vulden haar kutje terwijl ze kreunend doorging met rijden.
Suze gleed van hem af, haar kutje rood en glimmend van hun mengsel. Meteen boog Sanne zich over Jan heen en nam zijn nog halfharde, besmeurde pik in haar mond. Ze likte hem schoon met lange, langzame halen van haar tong, zoog de combinatie van Suze’s sappen en zijn sperma op en kreunde goedkeurend.
“En dan moest de ander hem altijd schoonlikken als hij klaar was,” zei ze zacht, terwijl ze een laatste keer over zijn eikel likte.
Jan lag na hijgend op de tafel, zijn borst op en neer gaand. Hij keek naar de twee naakte zussen – Sanne die hem nog steeds liefkozend schoonlikte, Suze die naast hem stond met zijn zaad langzaam uit haar kutje druppelend – en voelde een duistere tevredenheid.
Elke kans dat hij kreeg, elk verhoor van een jonge vrouw, zijn hele carrière lang, eindigde op dezelfde manier. Een volgespoten gat bij haar - soms haar mond, soms haar kutje, soms het strakste gaatje - en een tevreden en voldaan gevoel bij hem.
Die tevredenheid maakte later altijd plaats voor een schuldgevoel. Soms dezelfde middag al, soms pas in de avond, maar schuld voelde hij altijd. Hij wist dat hij deze vrouwen verder beschadigde, hij wist dat het fout was wat hij deed, maar de lust van het moment was altijd sterker dan zijn ethische discipline in het moment zelf.
Herinneringen als deze vulde hem altijd met schaamte, al voelde hij ook dat zijn pik stijf was geworden bij dezelfde gedachten. Hij was geen steek beter dan Thomas, dat wist hij ook wel, maar hij moest er nu wel alles aan doen om te zorgen dat de munt van Marcus gevonden zou worden. Gevonden, voordat de zandloper of zijn hanger ook in gevaar zouden komen.
---
De twee dagen die volgden waren een kwelling voor Jan van Dijk. Hij sliep nauwelijks, draaide zich om in zijn bed terwijl de hanger zwaar op zijn borst drukte, alsof het ding zelf wakker lag en waakzaam was. Overdag dwaalde hij door het huis, pakte klusjes aan die hij normaal uitstelde – een kraan die lekte, een plank die scheef hing – maar zijn gedachten waren elders. Bij Marcus zijn lege kluisje. Bij de zandloper in handen van een puber. Bij de mogelijkheid dat het pact, na al die decennia stilte, nu echt gebroken was.
Op zaterdagmiddag reed hij naar Marcus toe. Marcus deed open in een oude trui, zijn gezicht grauwer dan Jan zich herinnerde. De woonkamer rook naar koude koffie en sigarettenrook die er nog hing van jaren geleden.
Ze zaten tegenover elkaar aan de keukentafel. Marcus schonk thee in zonder iets te zeggen.
“Vertel nog eens precies hoe het ging,” zei Jan zacht.
Marcus zuchtte, vertelde hoe hij binnen alles overhoop had aangetroffen, laden open, kasten leeg. Maar zijn portemonnee lag er nog, zijn laptop stond nog open op tafel. Alleen de munt was weg. Alsof iemand een kaartje had achtergelaten: wij weten wat je hebt.
“Alleen wij drieën wisten dat. En Thomas nu, via Henk.” Marcus oogde vermoeid, verslagen.
Jan keek zijn broer strak aan. “Denk je dat Henk…”
Precies op dat moment ging zijn telefoon. Een nummer van het bureau in zijn oude dorp, waar hij nog steeds een paar diensten draaide als ze tekort aan handen hadden of als ze zijn expertise nodig hadden.
“Van Dijk,” nam hij op.
“Jan, met De Vries. Sorry dat ik je op zaterdag stoor, maar we hebben hier iets raars. Kun je komen? Er is iets gebeurd in het centrum, café De Drie Kronen. Aangifte van verkrachting, midden in het café, rond acht uur. Maar de verhalen lopen totaal uiteen.”
Jan voelde een rilling over zijn rug gaan. “Verkrachting? In een vol café?”
“Ja. Het slachtoffer, een meisje van negentien, komt met raar verhaal. Getuigen zeggen van alles. We hebben je nodig, Jan.”
Jan stond al bij de deur, jas half aan. “Ik kom eraan.”
Hij reed door de polder, de koplampen sneden door de mist die boven de weilanden hing. Het dorp was stil op zaterdagavond, alleen wat licht uit de cafés en huizen. Maar terwijl hij het centrum naderde, kreeg hij dat gevoel. Dat oude rechercheursgevoel, maar sterker nu. Een druk achter zijn ogen, een tinteling in zijn nek. Alsof de hanger zelf reageerde.
Dit was geen toeval.
Hij moest het meisje spreken. Als het de zandloper was, of de munt, dan zou hij haar verhaal begrijpen.
Jan parkeerde voor het politiebureau, een laag gebouw naast de kerk. Zijn hart bonsde harder dan in jaren. Want als dit was wat hij dacht dat het was – als een zestienjarige jongen met de zandloper van Brahma had ontdekt wat tijd kon doen met herinneringen, met perceptie, met wil…dan was niemand meer veilig.
Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt
- Dryaden (7.9) door Bookolos
- Anna En De Kabouter (9.0) door Pulsar35
- De Onconventionele Psychiaterpraktijk (9.4) door Coot
- De Suikeroom (9.0) door Hotw365
- Vrouwen Aan De Macht (8.0) door Travestiet
- Alicia (9.1) door Coot
- De Verlegen Buurvrouw (9.1) door J. Storm
- De Vader Van Bloem Gaat Een Stap Te Ver ... (9.1) door Twenty4-7
- Blog Van De Zeemeermin (8.8) door Bookolos
- Sex Potion (8.6) door Remco17652
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Zoerly (60)
Denooij (62)
Ookzat (25)
Magichands (37)