Deze serie is een spin-off van de fictieve serie 'Tijd is Macht', 'In Gesprek Met Mezelf' én 'Ongrijpbare Materie'. Het wordt almaar ingewikkelder om te volgen, dus petje af voor degene die het allemaal nog begrijpen.

Voor je start met deze serie moet je gelezen hebben:

- 'Tijd is Macht' t/m hoofdstuk 8 (maar bij voorkeur t/m 12)

- 'In gesprek met mezelf' t/m hoofdstuk 4 (maar bij voorkeur t/m 7)

- 'Ongrijpbare Materie' t/m hoofdstuk 1 (maar bij voorkeur t/m 4)

Veel leesplezier en geniet ervan!

Jan parkeerde zijn auto voor het kleine politiebureau en stapte uit. De regen was overgegaan in een lichte motregen die de straatverlichting deed glinsteren. Hij trok zijn jas strakker om zich heen en liep naar binnen. In de hal rook het naar koffie en natte jassen. Hoofdinspecteur De Vries stond hem al op te wachten, een stevige man van begin vijftig met een kaal hoofd en een vermoeide blik.

“Jan, goed dat je er bent,” zei De Vries terwijl hij hem een stevige hand gaf. “Dit is een raar geval. Echt raar. De verklaringen kloppen van geen kant. Iedereen laat een deel van het verhaal weg. Het is alsof niemand precies weet wat er gebeurd is, of ze het niet durven te zeggen.”

Jan knikte kort. “Wat hebben we precies?”

“Drie vriendinnen, allemaal rond de 21 jaar. Eén van hen, Lotte, is het slachtoffer. Ze zegt dat ze midden in het café verkracht is. De andere twee, haar beste vriendinnen, zeggen alles gezien te hebben. En dan heb je de barman nog, die zweert dat er magie in het spel was - zijn drugstest moet nog terugkomen. Hoe dan ook is elk verhaal incompleet, zelfs dat van Lotte zelf. En het ergste is dat er geen camerabeelden zijn, want die rotcamera’s hangen er weer eens alleen voor de show. We hebben ze allemaal hier gehouden voor verhoor.”

Jan voelde de hanger warm tegen zijn borst drukken, alsof het ding al wist wat er speelde. “Tijd om met ze te gaan praten dan.”

De Vries knikte. "Wil je ze apart of samen?"

"Samen is goed."

“Wil je dat ik erbij blijf? Voor de procedure?”

“Nee, dat zal niet nodig zijn” zei Jan meteen.

De Vries grinnikte kort. “Dat dacht ik al. Ik weet dat je graag alleen werkt. Ik breng ze naar kamer 4."

Jan knikte dankbaar en liep direct door de gang naar verhoorkamer 4. Zijn schoenen kraakten zacht op de linoleumvloer. Hij was alert, elke zintuig scherp. Zijn hart sloeg rustiger dan bij een jonge agent, maar zijn geest draaide op volle toeren. Hij hoopte, diep vanbinnen, dat dit niets met Thomas en die vervloekte zandloper te maken had. Een ordinaire verkrachting in een café. Drank, ruzie, een impuls. Niets meer.

Maar hij wist beter. Die tinteling in zijn nek, de manier waarop De Vries zei dat de verhalen “niet klopten”... dit droeg het stempel van de Heilige Voorwerpen. Incomplete verhalen. Magie. Als Thomas de zandloper had gebruikt, kon hij seconden, minuten, of - als hij haar geheimen kende - zelfs uren stilzetten. De volledige perceptie van tijd zou voor omstanders weg zijn. Het was genoeg om een hele scène in een vol café te laten gebeuren zonder dat iemand echt ingreep.

Jan opende de deur van kamer 4, knipte het felle tl-licht aan en ging zitten aan de metalen tafel. Hij legde zijn handen plat voor zich, sloot even zijn ogen en voelde aan de hanger onder zijn trui. Rustig aan, Jan. Luister eerst. Kijk wat ze denken. Ontdek wat ze weten.

Even later ging de deur open. De Vries liet drie jonge vrouwen binnen en een man van middelbare leeftijd. Jan schudde ze een voor een de hand. "Ga zitten, ga zitten." zei Jan tegen de jonge vrouwen, wijzend naar de drie stoelen die hij voor hen klaargezet had aan tafel. "Adam, jij kan daar even aan de zijkant gaan zitten. Dan laat ik graag eerst het slachtoffer en haar vriendinnen aan het woord."

"Dank je wel, De Vries" zei hij tegen zijn collega. Hij sloot de deur en ging zitten. Jan richtte zich tot het slachtoffer, het meisje dat zich had voorgesteld als Lotte. Zijn stem kalm en gezaghebbend. “Ik ben Jan van Dijk. Ik ga je helpen om dit helder te krijgen en hopelijk kunnen met jouw hulp de verantwoordelijke vinden.”

Lotte was 21 jaar, slank, met een lieflijk gezichtje. Ze had lang roodblond haar dat nu warrig over haar schouders hing. Ze droeg een strak zwart topje en een kort leren rokje - een outfit waar tegenwoordig niemand meer van opkeek op een zaterdagavond, maar die in zijn tijd als praktisch naakt beschouwd zou worden. Haar ogen waren rood van het huilen, haar make-up was uitgelopen. Ze zag er kwetsbaar uit, maar Jan zag meteen de verwarring achter de angst.

Ze keek omlaag, haar handen trilden licht in haar schoot. Jan keek haar recht aan, liet de stilte even hangen. Hij voelde de hanger warm worden. Het was tijd om voorzichtig te peilen.

Hij concentreerde zich. Eerst oppervlakkig, als een lichte aanraking.

"Het spijt me dat ik je dit opnieuw laat herbeleven, maar zou je nog eens kunnen vertellen wat er gebeurd is?" vroeg hij haar met een kalme stem.

Lotte’s ogen werden even wazig. Ze slikte. “Ik… ik weet het niet precies. We zaten aan de bar en opeens voelde ik zijn vingers in me..." ze snikte, "...in me...je weet wel. En...ik stond helemaal in me blootje. Ik weet niet hoe. Ik kan me helemaal niet herinneren dat hij me uitgekleed had, het was gewoon opeens zo. Alstublieft, geloof me."

"Ik geloof je." zei Jan rustig. "Ga door. Dus je was naakt en hij zat met zijn vingers in je vagina. Wat gebeurde er toen?"

"Ik schreeuwde natuurlijk. Om hulp. Maar toen...opeens...ik lag op me rug op een tafel en ik voelde zijn...zijn pik in me. Ik weet nog dat ik schreeuwde. Ik schreeuwde weer om hulp. En ik weet nog dat ik in zijn gezicht keek, het was maar een jongen, hij lachte en toen trok hij zijn pik uit me en kwam klaar. Helemaal over mij heen. Ik zat onder zijn spul. Het kwam...het kwam helemaal tot op me gezicht.”

Jan luisterde aandachtig. Hij voelde zijn pik half hard worden bij de gedachten aan deze jonge vrouw die daar naakt op tafel lag, maar hij bleef professioneel. Hij knikte rustig en ze ging door met vertellen.

"En toen...ik weet het niet. Ik knipperde met mijn ogen en hij was weg. Gewoon weg."

Jan wist al genoeg. Hij had alles gehoord dat hij nodig had. Normaal zou hij nog doorvragen, vragen naar de situatie, naar het uiterlijk van haar verkrachter, hij zou graven in haar geheugen om elk detail boven te halen, maar dat was niet nodig. Dit verhaal ademde 'zandloper'. Thomas vermaakte zich blijkbaar iets te goed met zijn nieuwe speeltje. Zijn onderzoek was klaar, een paar minuten nadat het begonnen was.

Hij voelde hoe zijn pik zich roerde in zijn broek, zoals het altijd deed als het serieuze deel van het verhoor erop zat en hij kon gaan genieten van zijn eigen macht, de macht van de hanger.

---

Jan concentreerde zich op Lotte, de hanger warm en pulserend tegen zijn borst. Hij duwde de gedachte diep en stevig in haar hoofd, als een anker dat zich vastzette:

Jij bent het altijd 100% met me eens, en je vindt alles wat ik voorstel volkomen logisch en een goed idee.

Lotte’s ogen werden even glazig, maar ze knikte licht, bijna onzichtbaar.

Jan leunde achterover en zei met kalme, autoritaire stem hardop: “Het lijkt me een goed idee om even naar het plaats delict te gaan kijken. Het gebeurde allemaal in jouw lichaam, Lotte. Dus kleed je maar uit en ga op tafel liggen.”

De twee vriendinnen reageerden meteen. De ene, een blonde met een strak shirtje, schoot rechtop. “Huh, nee, dat slaat nergens op!”

De andere, met donker krullend haar, keek hem vol ongeloof aan. “Dat is toch helemaal niet nodig? Dit is een politiebureau, geen… geen dokterskamer!”

Jan genoot van dit soort momenten. Die fractie van een seconde waarin de realiteit scheurde, die blik van pure verwarring en ontsteltenis in hun ogen. Vooral wanneer de reactie van de anderen niet strookte met die van het slachtoffer zelf.

Lotte stond op zonder aarzelen. “Ja, dat lijkt me een goed idee,” zei ze rustig, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Haar handen gingen naar de zoom van haar strakke zwarte topje. Ze trok het in één beweging over haar hoofd. Daaronder droeg ze een lichtroze kanten bh’tje dat haar kleine, stevige borsten mooi omvatte. Haar huid was bleek en licht sproetig op haar schouders. Ze maakte haar rokje los, liet het op de grond vallen en stapte eruit. Haar bijpassende stringetje was zichtbaar vochtig bij de kruis. Ze haakte haar bh los, liet hem vallen en trok daarna haar string uit. Volledig naakt klom ze op de metalen verhoortafel, ging op haar rug liggen en spreidde haar benen iets, alsof ze zich klaarmaakte voor een medisch onderzoek.

Haar lichaam was slank en jong: kleine borsten met roze tepels die door de kou van de kamer meteen hard werden, een gladgeschoren kutje met zachte, lichtroze schaamlippen en lange benen die licht trilden.

De vriendinnen staarden met open mond. “Lotte, wat dóé je?!” siste de blondine.

Jan glimlachte in zichzelf. Hij had ondertussen ook de gedachten van de barman opgevangen – Adam, een man van rond de vijfenveertig met een bierbuik en een hongerige blik. De hele tijd had Jan flarden opgevangen: hoe hij de drie meiden al de hele avond in het café had zitten begluren, hoe geil hij was geworden door de verkrachting van Lotte die naakt en volgespoten op die tafel lag, hoe hij eigenlijk elke jonge vrouw die aan zijn bar kwam wilde neuken. Geen greintje mededogen.

Jan duwde bij Adam een simpele, krachtige gedachte: Jij bent 100% eerlijk. Je zegt precies wat je denkt, zonder filter.

Hij richtte zich tot de barman, die stil aan de zijkant zat. “Adam, wat dacht je toen je zag dat zij verkracht werd?”

Adam keek op, zonder schaamte. “Geil.”

De twee vriendinnen draaiden zich geschokt naar hem om. “What the fuck?!” riep de ene. “Dat kan je echt niet zeggen!”

Adam haalde zijn schouders op, zijn ogen gleden wellustig over Lotte’s naakte lichaam op de tafel. “Het is toch zo? Ze is gewoon lekker toch. Kijk dan naar die tietjes en dat strakke kutje. Ik wil haar ook wel neuken. Sterker nog, ik werd keihard toen ik zag hoe die jongen haar vingerde en neukte terwijl iedereen toekeek. Ze lag daar te kreunen als een hoer. Mooi gezicht.”

Lotte lag nog steeds rustig op de tafel, haar benen iets uit elkaar, haar kutje zichtbaar voor iedereen in de kamer. Ze keek Jan aan met een serene, instemmende blik, volledig overtuigd dat dit de juiste procedure was.

Jan voelde zijn eigen pik nu helemaal stijf in zijn broek drukken. De macht van de hanger, de schaamte en woede op de gezichten van de vriendinnen, de complete overgave van Lotte en de rauwe eerlijkheid van de barman – het was een perfect tableau. Hij liet zijn blik langzaam over Lotte’s naakte lichaam glijden, van haar harde tepels naar haar licht gezwollen schaamlippen.

Jan richtte zich tot Lotte, die naakt en kwetsbaar op haar rug op de verhoortafel lag. Haar benen waren nog licht gespreid, haar gladde kutje zichtbaar voor iedereen in de kamer. Haar kleine borsten rezen en daalden snel door haar zenuwachtige ademhaling, de roze tepels hard van de kou en de spanning.

“Jij bent vast niet klaargekomen toen je verkracht werd net?” vroeg Jan met een zachte, begripvolle stem.

Lotte schudde langzaam haar hoofd, haar wangen rood van schaamte. “Nee… hij kwam klaar over me heen, maar ik… ik niet.”

“Wat is dat nou weer voor vraag?!” riep een van haar vriendinnen – de blondine met het strakke shirtje – nu zichtbaar woedend. Ze stond half op, haar vuisten gebald. “Dit is ziek! Dit heeft niks met onderzoek te maken!”

Jan negeerde haar volledig en ging onverstoord verder tegen Lotte, zijn stem kalm en overtuigend: “Weet je, taken onafgerond laten vreet altijd aan je. Dat geldt in zo’n situatie ook. Als jij nu lekker klaarkomt, dan ben je die verkrachting zo vergeten. Sterker nog, dan denk je er waarschijnlijk met veel plezier aan terug. Ga je dus maar lekker even vingeren, meisje.”

De twee vriendinnen reageerden meteen woest. “Ben je helemaal gek geworden?!” schreeuwde de krullenbol. “Dit is een politieverhoor, geen pornoshoot! Lotte, doe het niet!”

Maar Lotte keek Jan aan met die serene, volledig overtuigde blik. “Ja… dat lijkt me inderdaad een goed idee,” zei ze rustig. “Misschien helpt het echt.” Ze liet haar rechterhand over haar platte buik naar beneden glijden, spreidde haar benen iets wijder en liet twee vingers tussen haar schaamlippen glijden. Langzaam begon ze zichzelf te strelen, cirkelend over haar clitje. Haar ademhaling werd dieper. Al snel werden haar vingers glibberig en maakten zachte, natte geluidjes terwijl ze zichzelf vingerde op de koude metalen tafel.

Haar vriendinnen staarden met open mond van pure verbijstering en afschuw. De blondine sloeg een hand voor haar mond. “Lotte… wat dóé je in godsnaam?”

Jan leunde achterover en genoot van het schouwspel. Lotte’s kutje werd steeds natter, haar vingers gleden nu makkelijker naar binnen terwijl ze zachtjes kreunde. Haar heupen begonnen licht mee te bewegen.

Toen ving hij opnieuw de rauwe, perverse gedachten van de barman op – Adam zat nog steeds aan de zijkant, zijn ogen gefixeerd op Lotte’s vingerende hand, zijn eigen broek strak gespannen.

Jan duwde een nieuwe gedachte bij Lotte: Jij vindt het vast prettig om dan ook een pik te zien, hè? Vraag anders de barman maar.

Lotte draaide haar hoofd naar Adam, haar vingers nog steeds ritmisch over haar clitje wrijvend. Met een zachte, bijna verlegen stem vroeg ze: “Wilt u zich misschien komen aftrekken hier naast me? Dat zou ik heel prettig vinden.”

Adam keek even verbaasd, maar de manipulatie van Jan had hem al volledig eerlijk en willig gemaakt. Hij sprong op, liep snel naar de zijkant van de tafel en trok zijn broek en onderbroek in één beweging naar beneden. Zijn stijve pik sprong tevoorschijn. Hij pakte hem vast en begon zichzelf meteen af te trekken, zijn hand pompend terwijl hij naar Lotte’s naakte lichaam en kutje staarde.

“Fuck… wat een lekker wijf,” mompelde hij eerlijk, zijn ogen glazig van geilheid.

Jan zat ontspannen in zijn stoel en nam alles in zich op. Het uitzicht was heerlijk: Lotte die zichzelf steeds geiler vingerde, twee vingers nu diep in haar natte kutje stekend terwijl ze met haar duim over haar clitje wreef. Naast haar de barman die steeds harder aan zijn pik trok, zijn voorvocht druppelend op de vloer.

Maar nog het allerlekkerste waren de gezichten van haar vriendinnen. Pure afschuw, ontzetting en machteloze woede. Ze zaten daar, trillend, niet wetend wat ze moesten doen terwijl hun beste vriendin naakt op tafel lag te masturberen en een vieze barman zich naast haar stond af te trekken.

Lotte’s ademhaling werd sneller. Haar kreuntjes werden luider. Haar heupen schokten terwijl ze zichzelf dichter naar een orgasme toe werkte.

Jan glimlachte tevreden, zijn eigen pik keihard in zijn broek. Hij liet de stilte en de geluiden even hangen – het natte vingeren, het gehijg van de barman, het geschokte gefluister van de vriendinnen.

Jan concentreerde zich opnieuw, de hanger brandend warm tegen zijn borst. Hij stuurde de gedachte diep en subtiel Lotte’s hoofd in:

Je kan niet alleen klaarkomen. Je hebt hulp nodig. Je wilt dat een van je vriendinnen je helpt, omdat je hen het meeste vertrouwt.

Lotte stopte abrupt met vingeren. Haar vingers bleven rusten op haar natte, gezwollen kutje terwijl ze haar hoofd draaide naar haar twee vriendinnen. Haar wangen waren rood, haar ogen glazig van opwinding en verwarring.

“Het lukt me niet goed…” zei ze zacht, bijna smekend. “Wil een van jullie me alsjeblieft helpen? Je hoeft me alleen even te vingeren.”

De reactie kwam onmiddellijk.

“Wat the fuck, Lot?! Nee, ik ben geen pot!” riep de blondine vol afschuw, terwijl ze achteruit deinsde.

“Wat is er met jou, Lot? Waarom doe je zo raar?!” viel de krullenbol haar bij, haar stem schril van ongeloof.

Lotte’s onderlip trilde. Ze keek hen smekend aan, haar benen nog steeds wijd op de tafel, haar kutje glimmend van haar eigen sappen. “Please… anders moet ik het de barman vragen en dat wil ik niet. Jullie zijn mijn beste vriendinnen. Jullie vertrouwen… alsjeblieft?”

Jan zat stil en luisterde naar de storm van gedachten in de hoofden van de twee vriendinnen. Hij ving alles op: de pure shock, de walging, het diepe onbegrip waarom Lotte dit deed, maar ook het medelijden dat langzaam opborrelde. Dit is niet normaal… maar ze klinkt zo wanhopig… ze is mijn beste vriendin…

Hij koos voor de krullenbol – laten we haar Sophie noemen. Jan duwde heel lichtjes, bijna als een zachte fluistering: meer medeleven, meer hulpvaardigheid, zonder haar volledig over te nemen. Hij wilde dat ze het uit zichzelf deed, of in ieder geval geloofde dat ze het uit zichzelf deed.

Sophie slikte moeizaam. Haar handen trilden. “Ik… ik snap er niks van, Lotte. Maar… oké. Alleen voor jou. Omdat je mijn vriendin bent en je het nodig hebt. Niet omdat ik dit wil, hoor.”

Jan voelde een diepe, duistere opwinding. Dit was extra geil. Hij had haar niet volledig overheerst zoals bij Lotte. Hij had alleen een klein duwtje gegeven in de richting van haar eigen medelijden. De rest kwam uit haarzelf.

Sophie schoof haar stoel dichterbij tot aan de tafel, ter hoogte van Lotte’s buik. Ze aarzelde even, keek nog één keer naar Jan en toen naar de barman die nog steeds langzaam aan zijn pik trok. Met een diepe zucht legde ze haar arm over Lotte’s platte buik, liet haar pols rusten op de schaamheuvel en liet haar hand langzaam zakken.

Haar vingers raakten Lotte’s gladde kutje voorzichtig aan, bijna alsof ze bang was het te breken. Ze streelde eerst alleen de buitenkant, heel licht over de natte schaamlippen.

Op het moment dat Sophies vingers echt contact maakten en tussen Lotte’s lippen gleden, liet Lotte een diepe, opgeluchte kreun ontsnappen. “Ohhh… ja…” Haar heupen schokten licht omhoog.

Sophie keek verbaasd op naar het gezicht van haar vriendin. Er lag iets zachts, bijna liefdevols in haar blik terwijl ze zag hoe Lotte’s ogen half dichtvielen van genot. Haar vingers werden iets dapperder, gleden nu over Lotte’s clitje en zakten langzaam naar haar opening.

“Zo goed?” fluisterde Sophie, haar stem onzeker maar zorgzaam.

Lotte knikte heftig, haar ademhaling snel en geil. “Ja… alsjeblieft… dieper…”

De blondine zat er compleet verstijfd bij, haar mond open van ongeloof terwijl ze toekeek hoe haar twee beste vriendinnen dit deden – op een politiebureau, onder toeziend oog van een oude rechercheur en een geile barman die zichzelf nog steeds stond af te trekken.

Jan leunde achterover, zijn pik pijnlijk hard in zijn broek. Hij genoot van elk detail: Sophies voorzichtige vingers die steeds makkelijker in en uit Lotte’s natte kutje gleden, Lotte’s zachte kreuntjes, de mengeling van afschuw en fascinatie op het gezicht van de blondine, en de rauwe lust van de barman.

Op dat moment keek Lotte even naar rechts, haar ogen gericht op de harde lul van de barman. Jan verwachtte dat hij een duwtje zou moeten geven, maar tot zijn verbazing strekte ze zonder enige aanmoediging haar slanke hand naar hem uit.

De barman stopte abrupt met rukken en haalde zijn hand weg. Lotte pakte zijn stijve pik voorzichtig vast, haar vingers sloten zich eromheen. Ze liet even los, liet haar hand zakken naar zijn zware balzak en speelde zachtjes met zijn ballen, kneedde ze voorzichtig, woog ze. Daarna pakte ze zijn pik weer beet en begon hem langzaam en zachtjes af te trekken, haar hand op en neer glijdend over de dikke schacht.

De barman kreunde diep van genot, zijn ogen half dicht. Zijn blik gleed wellustig over haar naakte lichaam – van haar kleine, stevige borsten met harde tepels naar haar kutje dat door Sophie werd gevingerd. Hij zocht oogcontact met Lotte, maar ze keek gefixeerd naar zijn pik in haar hand. Hij schuifelde een paar kleine stapjes dichterbij tot zijn bovenbenen tegen de rand van de tafel drukten.

Voorzichtig waagde hij een stapje verder. Zijn grote hand legde zich op Lotte’s borst, kneedde die stevig. Lotte kreunde goedkeurend en trok hem iets sneller af.

Sophie keek verbaasd op, haar vingers stopten onbewust met bewegen. “Lotte… wat doe je nou?” fluisterde ze geschokt.

“Ga door, Sophie,” kreunde Lotte zonder op te kijken, haar hand nog steeds ritmisch pompend rond de pik van de barman.

Sophie slikte, duidelijk in tweestrijd, maar hervatte haar taak. Haar vingers zakten weer tussen Lotte’s schaamlippen, nu dieper en sneller, terwijl de ontsteltenis groot was op haar gezicht. Dit was haar beste vriendin die vrijwillig de vieze oude barman lag af te trekken.

Jan kon het zelf nauwelijks geloven. Hij had geen enkele gedachte gestuurd. Dit kwam helemaal uit Lotte zelf. Ze is dus echt een sletje, dacht hij bij zichzelf, en een brede, duistere glimlach trok over zijn gezicht. De hanger pulseerde warm tegen zijn borst, alsof hij het ook voelde.

Alsof ze zijn gedachten wilde bevestigen, tilde Lotte haar hoofd op van de tafel. Ze draaide zich naar de barman, keek even naar zijn kloppende pik en opende haar mond. Zonder aarzelen nam ze hem naar binnen, haar lippen sloten zich rond zijn eikel en ze zoog hem dieper haar warme, natte mond in.

De barman slaakte een harde kreun van pure genot. “Oh fuck… dit is zo lekker,” zei hij eerlijk, zijn stem rauw. Zijn heupen schokten licht naar voren terwijl Lotte’s hoofd op en neer bewoog, haar tong cirkelend rond zijn schacht. Haar hand bleef zijn ballen masseren terwijl ze hem pijpte met duidelijk enthousiasme.

Sophie keek met grote ogen toe, haar vingers nog steeds in Lotte’s kutje, maar haar bewegingen werden onregelmatig van pure verbijstering. De blondine zat nog steeds als bevroren op haar stoel, niet in staat iets te zeggen.

Jan voelde zijn eigen pik pijnlijk hard kloppen in zijn broek. Dit was beter dan hij had durven hopen. Lotte lag daar naakt op de verhoortafel, vingerde zichzelf via haar vriendin, pijpte een vieze barman en leek er zelf intens van te genieten – allemaal zonder dat hij haar daartoe hoefde te dwingen.

Hij liet de geluiden even de kamer vullen: het natte soppen van Sophies vingers, het slurpende geluid van Lotte’s mond om de pik van de barman, en de diepe, eerlijke kreunen van de man zelf.

“Zo zie je maar, Lotte,” zei Jan zacht, zijn stem vol tevredenheid. “Soms helpt een verkrachting juist om je echte natuur te ontdekken.”

Jan keek gefascineerd toe hoe Lotte’s gekreun rond de pik van de barman steeds dieper en wanhopiger werd. Haar heupen duwden ritmisch omhoog, tegen Sophies vingers aan die nog steeds in haar natte kutje pompten. Haar lichaam spande zich strak, haar kleine borsten trilden, en met een gedempte, intense kreun rond de lul in haar mond kwam ze klaar. Haar hele lichaam schokte hevig, haar kutje klemde zich om Sophies vingers en er spoot een klein straaltje helder vocht over Sophies hand.

Perfect, dacht Jan. Tijd om af te ronden.

Hij keek Lotte recht aan en zei kalm: “Je vindt het vast wel fijn als ik je nog even neuk, hè meisje?”

Lotte liet de pik van de barman even uit haar mond glijden, haar lippen glimmend van speeksel. Ze knikte zonder aarzelen. “Ja, graag.”

Meteen barstte de weerstand los. De blondine sprong bijna overeind. “Dit gaat veel te ver! Lotte, Sophie, wat de fuck is er mis met jullie?!” Sophie keek even geschokt op, maar zei niks.

Jan negeerde hen volledig. Hij stond op, trok zijn broek en onderbroek omlaag en liet zijn harde pik vrij. Hij ging tussen Lotte’s wijd gespreide benen staan, richtte zijn eikel op haar glinsterende, nog natte opening en wreef hem even langs haar schaamlippen.

Terwijl hij dat deed, stuurde hij snel een gedachte naar Sophie: Jij bedenkt je dat met alles dat hier gebeurt, je net zo goed zelf ook lekker geneukt kan worden en je wilt dat de barman je volspuit.

Sophie knipperde even, keek naar de barman en toen naar zijn nog steeds stijve, vochtige pik. “Yo, barman… zullen wij dan ook maar?” zei ze opeens, haar stem een beetje hees.

Nog voordat de barman kon antwoorden, stond ze op en trok in een paar snelle bewegingen haar kleren uit. Jan bewonderde haar lichaam: stevige C-cup borsten, een smalle taille en een ronde, uitnodigende kont. Ze droeg een klein zwart stringetje dat ze ook uittrok. Ze draaide de stoel om, klom erop met haar knieën op het zitvlak, leunde ver over de leuning en stak haar kont uitnodigend naar achteren.

De barman aarzelde geen seconde. Hij liep snel naar haar toe, pakte zijn pik vast en drukte hem van achteren in één stoot diep in Sophie's kutje. Sophie kreunde hard toen hij haar vulde.

Jan keek vol bewondering en geilheid toe hoe de barman Sophie hard van achteren begon te neuken, zijn heupen klappend tegen haar billen. Toen richtte Lotte zich tot hem: “Meneer de politieagent…?”

Jan kwam uit zijn trance, duwde zijn pik bij Lotte naar binnen in haar warme, kletsnatte kutje. Ze was strak en nog extra nat van haar eigen orgasme. Hij begon haar te neuken met diepe, rustige stoten, terwijl hij afwisselend keek naar haar borsten die meetrilden en naar Sophie die zich kreunend liet nemen door de barman.

De blondine zat er radeloos bij. “Dit kan niet! Stop hiermee! Lotte! Sophie! Dit is ziek, dit zijn jullie niet!” Haar stem brak. Jan hoorde de chaotische storm in haar hoofd: woede, onbegrip, machteloze frustratie en het opkomende huilen. Ze stond op het punt in tranen uit te barsten. Het wond Jan alleen maar meer op.

De barman gromde luid, greep Sophies heupen stevig vast en stootte diep in haar. Zijn lichaam spande zich en hij kwam klaar, pompend terwijl hij haar volspoot met zijn zaad. Sophie kreunde luid mee, haar knokkels wit om de leuning van de stoel.

Jan voelde zijn eigen orgasme opkomen. Hij kneedde Lotte’s borsten stevig, kneep in haar tepels en stootte nog een paar keer diep en hard. Met een lage grom spoot hij zijn pik helemaal leeg diep in haar kutje, pulserende stralen sperma vulden haar terwijl hij zichzelf helemaal in haar drukte.

Hij bleef even zo staan, na hijgend, zijn pik nog diep in Lotte begraven. De kamer rook naar seks, zweet en ontlading. Sophie leunde uitgeput over de stoel, zaad druppelend langs haar dijen. Lotte lag met een tevreden, dromerige blik op de tafel.

De blondine zat huilend in haar stoel, trillend van woede en verwarring.

Jan trok zijn broek netjes omhoog en ritste hem dicht. Tijd om alles netjes op te ruimen, dacht hij bij zichzelf. Hij legde een hand op de hanger onder zijn trui en concentreerde zich.

Eerst richtte hij zich tot Lotte. Hij duwde de nieuwe herinneringen en overtuigingen diep en stevig in haar hoofd, laag voor laag, zodat ze volledig zouden wortelen:

Jij bent helemaal niet verkracht. Je wilde aandacht, daarom heb je je midden in het café uitgekleed en begon je om hulp te roepen. Je hebt er heel veel spijt van en je schaamt je zo erg dat je meteen moet huilen als iemand je ernaar vraagt. Je trekt je aangifte in en verontschuldigt je bij het hoofd van de recherche als je hem zo ziet.

Lotte knipperde een paar keer. Haar blik werd wazig en toen vulden haar ogen zich al met tranen. Ze sloeg haar armen om haar naakte lichaam en begon zachtjes te snikken.

Vervolgens richtte Jan zich op Sophie, de blondine en de barman. Bij alle drie plantte hij dezelfde simpele, krachtige gedachte:

Jullie herinneren je weinig van de avond in het café. Alleen dat Lotte opeens naakt was en om hulp begon te roepen. Verder is alles vaag en onbelangrijk.

De barman knikte langzaam, zijn gezicht ontspande zich. Sophie en de blondine keken verward, maar de ergste paniek ebde weg uit hun ogen.

Als kers op de taart stuurde Jan nog een laatste, diepere gedachte naar de drie vriendinnen:

Vanaf nu gaan jullie elke avond dat jullie uitgaan naar ditzelfde café. Jullie kleden je altijd erg sexy en houden ervan om te teasen. Jullie doen alles voor gratis drankjes: je rokje optillen, flashen, mannen laten voelen. Het maakt jullie geil en jullie vinden het spannend.

Jan leunde tevreden achterover. Hij voelde de hanger warm en voldaan tegen zijn borst kloppen.

Weer wat goeds voor de wereld gedaan, dacht hij met een wrange glimlach. Drie jonge meiden die voortaan bij het café wat meer leven in de brouwerij zouden brengen. De barman zou er vast geen bezwaar tegen hebben. En Lotte… nou ja, die had eindelijk geleerd wat ze écht wilde.

Hij stond op, opende de deur van de verhoorkamer en riep De Vries.

“Het is opgelost,” zei Jan kalm toen De Vries binnenkwam. “Vals alarm. Lotte trekt haar aangifte in. Ze wilde alleen maar aandacht. Ze schaamt zich kapot.”

Lotte begon meteen harder te huilen, precies zoals hij het had geprogrammeerd. “Het spijt me zo…” snikte ze. “Ik… ik weet niet wat me bezielde. Alstublieft, laat me naar huis gaan.”

De Vries keek verbaasd, maar Jan’s reputatie was genoeg. Hij knikte langzaam. “Goed… dan sluiten we dit af. Jullie kunnen gaan.”

Toen ze weg waren, liep Jan de gang in. Buiten was de motregen overgegaan in een lichte mist. Hij stapte in zijn auto, startte de motor en voelde de hanger zwaar en tevreden tegen zijn borst.

Thomas en die zandloper waren nog steeds een probleem. Maar voor vanavond… had hij zichzelf in ieder geval een mooie herinnering bezorgd.