De ochtend na de heftige confrontatie op het strand was anders. Geen kater deze keer, geen harde macho-praat, geen ontkenning. Jeroen werd wakker met Lucas’ arm nog steeds om hem heen. Voor het eerst in dagen voelde hij geen onmiddellijke paniek. Alleen een diepe, warme vermoeidheid en iets wat leek op… rust.
Hij draaide zich om en keek naar Lucas, die nog sliep. De krullen over zijn voorhoofd, de rustige ademhaling, de lichte stoppels op zijn kaak. Jeroen liet zijn vingers zacht over Lucas’ arm glijden. “Vandaag doen we het rustig,” fluisterde hij, meer tegen zichzelf dan tegen Lucas. “Geen bewijs meer. Geen toneelspel.”
Lucas opende zijn ogen en glimlachte slaperig. “Klinkt goed.”
Ze ontbeten op het balkon: verse fruit, yoghurt, koffie. Jeroen droeg een los wit linnen overhemd dat half openhing en een lichtgrijze zwemshort die laag op zijn heupen hing, de witte rand van zijn zwarte CK-boxer duidelijk zichtbaar. Lucas had een simpel donkerblauw tanktop aan en een zwarte zwemshort die zijn eigen gespierde benen en strakke kont mooi accentueerde.
Na het ontbijt pakten ze hun snorkelspullen en gingen op pad. Ze gingen niet naar het strand van het begin, maar naar een iets levendiger baai verderop. Er waren een handvol andere mensen: een paar stellen, een familie met kinderen verderop. Genoeg privacy, maar niet helemaal alleen. Het water was kristalhelder, de vissen kleurrijk. Jeroen koos een strak zwart rashguard-shirt dat als een tweede huid om zijn borst en schouders spande, gecombineerd met een donkerblauwe boardshort die strak om zijn bolle billen sloot. Lucas droeg een witte rashguard en een grijze boardshort. Ze zagen eruit als twee fitte vrienden op vakantie, maar de lucht tussen hen was zachter, intiemer dan ooit.
Ze snorkelden samen, zwommen naast elkaar, wezen elkaar stille dingen aan onder water. Toen ze terugkwamen op het strand trokken ze hun kleding, behalve de broek uit en legden hun spullen neer. Jeroen pakte als eerste de zonnebrandcrème en smeerde zich goed in.
“Nu jij,” zei hij zacht terwijl hij
Lucas aankeek.
Lucas ging op zijn buik liggen. Jeroen knielde naast hem en kneep een flinke hoeveelheid crème in zijn hand. Hij begon bij Lucas’ schouders – brede, gespierde schouders die hij al zo vaak had gezien tijdens het sporten, maar nu voelde hij ze anders. Zijn handen gleden langzaam over de gladde, licht gebruinde huid, over de duidelijke lijnen van Lucas’ rugspieren, over de diepe gleuf van zijn wervelkolom. Jeroen voelde niet alleen het lichaam. Hij voelde Lucas, anders, intenser dan eerder. Hij voelde zijn wangen rood worden en het kwam niet door de warme zon die meedogenloos op het strand brandde. Lucas genoot, eindelijk had hij de volledige aandacht van Jeroen.
Jeroens handen gingen lager, over de smalle taille, naar de twee perfecte, strakke billen die strak in de grijze boardshort zaten. Jeroen schoof de stof iets omhoog en smeerde de crème zorgvuldig uit, zijn vingers streelden de zachte huid net onder de rand. Hij voelde de warmte, de lichte spanning die Lucas nog had, de subtiele spiertjes die samentrokken onder zijn aanraking. “Je bent zo fucking mooi,” fluisterde Jeroen, zijn stem dik van emotie. “Niet alleen je lichaam. Alles. Hoe je hier ligt. Hoe je me laat voelen dat ik niet alleen ben.”
Lucas ademde diep in en uit, zijn ogen gesloten. “Ga door… het voelt goed als jij het doet.” Jeroen nam alle tijd. Hij masseerde de crème in Lucas’ dijen, gleed met zijn duimen langs de binnenkant, kwam weer terug naar die strakke kont. Hij kneep zacht, niet
geil maar teder, alsof hij Lucas wilde zeggen: ik zie je. Ik voel je. Ik wil je.
Ze lagen een paar uur op het strand, gingen nogmaals zwemmen om later die middag te verplaatsen naar een eenvoudige strandbar, schaduw van palmbomen, uitzicht op de zee. Ze dronken alleen verse kokoswater en ijsthee – geen alcohol vandaag. Ze zagen er ontspannen uit, maar hun ogen waren serieus.
Jeroen keek naar de horizon. “Ik heb nagedacht. Over thuis. Over drie dagen. Over wat er gebeurt als we weer in Nederland zijn.”
Lucas knikte langzaam. “Ik ook.”
“Ik wil dit niet kwijt,” zei
Jeroen eerlijk. “Niet de vriendschap. Niet… dit. Maar ik ben nog steeds bang. Bang dat mensen het merken. Bang dat ik het zelf niet aankan. Bang dat ik jou kwijtraak als ik niet weet hoe ik dit moet noemen, hoe we verder moeten.”
Lucas leunde iets dichterbij, legde zijn hand losjes op Jeroens knie onder de tafel. “Ik ben ook bang. Niet voor wat mensen denken, maar voor jou. Ik wil niet dat je jezelf dwingt om ‘normaal’ te zijn en dat je eraan onderdoor gaat. Ik heb je al mijn hele leven gekend. Ik heb gezien hoe je altijd de sterkste wilde zijn. Maar bij mij hoef je dat niet te zijn. Je mag gewoon Jeroen zijn. Met al je twijfels. Met alles wat je nu voelt.”
Jeroen slikte. “En wat voel jij dan precies?”
Lucas keek hem lang aan. Zijn stem was zacht maar vast. “Ik voel dat ik al jaren iets voor je gevoeld hebt dat verder gaat dan gewone vriendschap. Ik wist het alleen nooit te benoemen. Toen jij met meisjes thuiskwam, voelde ik jaloezie. Ik dacht dat ik je gewoon wilde beschermen, zoals jij mij beschermde. Nu weet ik beter. Ik wil jou vasthouden. Ik wil je beschermen. En ja… ik wil je ook neuken. Maar vooral wil ik dat je jezelf bent. Bij mij en met mij.”
Ze praatten lang. Over hoe ze het thuis zouden kunnen doen. Over hoe ze hun
geheim zouden bewaren, in ieder geval voorlopig. Over dat ze elkaar beloofden eerlijk te blijven, ook als het moeilijk werd. Geen grote beloftes. Geen labels. Alleen de
afspraak dat ze dit niet zouden laten doodbloeden zodra ze het vliegtuig instapten.
Terug in het
hotel was de sfeer warm en rustig. Ze douchten apart, poetsten hun tanden. Jeroen stond in de badkamer en zag hoe Lucas zich vooroverboog om zijn mond te spoelen. De zwarte zwemshort hing laag, de stof spande strak om Lucas’ strakke, gespierde kont. Jeroen voelde een plotselinge, diepe golf van verlangen. Niet om genomen te worden. Niet om zich over te geven. Hij wilde Lucas. Hij wilde hem domineren. Hij wilde hem hebben.
Hij stapte achter Lucas, legde zijn handen op diens heupen en drukte zich tegen hem aan. Zijn stem was laag, besluitvaardig, maar lief.
“Lucas… ik wil je. Vanavond wil ik jou neuken. Niet andersom. Ik wil jou, helemaal.”
Lucas verstijfde even, toen ontspande hij. Hij draaide zijn hoofd, keek Jeroen aan in de spiegel. Zijn wangen kleurden licht. “Ik… ben nog nooit geneukt.”
“Ik weet het,” zei Jeroen zacht maar
dominant. Hij kuste Lucas’ nek. “Ik doe het lief. Maar ik wil het. Laat alles los, voor mij.”
Ze liepen naar het bed. Jeroen voelde zijn piemel opzwellen terwijl hij naar Lucas keek. Bij het bed trok Lucas’ short langzaam naar beneden. Lucas’ strakke kont kwam vrij, twee perfecte, gespierde halve bollen met een paar donkere haartjes. Jeroen stond tegen Lucas aan, zijn harde piemel tegen Lucas’ billen aan, zijn gezicht in zijn nek. Hij snoof en voelde een diepe ontroering en een rauwe
lust tegelijk.
Hij duwde Lucas voorzichtig op zijn rug, ging op zijn bovenbenen zitten en boog voorover. Hun ogen vonden elkaar,
lippen op slecht enkele centimeters. Jeroen voelde de adem van Lucas, zag zijn borst onder hem rustig op en neer gaan. Hij sloot zijn ogen, draaide zijn hoofd licht en boog verder voorover. Het moment dat hun lippen elkaar raakten voelden als een elektrische schok. Een golf van liefde en lust verspreidde zich door zijn hele lichaam. Hun tongen vonden elkaar in een worsteling die minutenlang duurde. Toen hij zich iets terugtrok en zijn ogen opende keken hij en Lucas elkaar diep in de ogen, een glimlach op hun lippen. Jeroen spreidde Lucas zijn benen en kuste nu uitgebreid Lucas’ borst, zoog aan zijn tepels, gleed lager met zijn tong. Lucas hield zijn adem in toen hij Jeroens adem en tong bij zijn piemel voelde. Hij voelde de lippen en tong van Jeroen langs zijn schacht omhoogschuiven... En toen stopte het. Teleurgesteld keek hij naar beneden, recht in Jeroen zijn ogen. De mond van Jeroen opende zich opnieuw en zijn lippen gleden over Lucas eikel, zijn tong verkende ieder plekje. Lucas ingehouden adem ontsnapte in een kreun toen hij zich achterover liet vallen. Jeroen zijn mond voelde warm, zijn tong heerlijk. Jeroen deed precies wat hij lekker vond als hij zelf gepijpt werd. Hoewel het de eerste keer was dat hij een piemel in zijn mond had deed hij het goed, zo goed dat Lucas na een paar minuten al een hoogtepunt voelde naderen, Jeroen had dit zelf ook door en stopte. Hij liet de piemel uit zijn mond glijden, hard klapte hij tegen Lucas’ buik aan. Lucas kwam overeind, gaf Jeroen een lange, intense
zoen en draaide zich toen om, op handen en knieën zat hij op bed. Jeroen spreidde langzaam Lucas’ billen en zag het roze, nog maagdelijke gaatje. Nog een golf van lust overviel hem, hij boog zich voorover en likte hij hem langzaam, nat en grondig, zijn tong cirkelend rond het strakke gaatje, duwend naar binnen, sabbelend aan de randjes. Lucas kreunde zacht, zijn hoofd diep in een kussen. “Fuck… dat voelt… zo vreemd… maar goed…”
Jeroen was geduldig maar dominant. Hij gebruikte zijn tong en veel speeksel. Daarna een volgende stap, vingers. Eerst één vinger, toen twee, langzaam draaiend, spreidend, voorbereidend. Hij fluisterde lieve maar besliste woorden. “Ontspan je voor me. Laat me er zo in. Je gaat me zo goed voelen… je bent zo warm… je bent... zo van mij vanavond.”
Toen hij eindelijk zijn harde, dikke pik tegen het strakke gaatje zette, aarzelde hij geen seconde. Jeroen was nog nooit zo geil geweest als nu. Hij duwde zijn eikel naar binnen, langzaam, centimeter voor centimeter. Lucas’ gaatje was ongelooflijk strak –
heet, pulserend, knijpend rond Jeroens schacht alsof het hem nooit meer wilde loslaten. “God… wat ben je strak,” kreunde Jeroen, zijn stem rauw. “Ik voel elke millimeter… je knijpt me af… zo heet… zo perfect.”
Hij gleed dieper, steeds dieper, tot hij helemaal in Lucas zat, zijn ballen tegen die strakke billen gedrukt. Lucas hapte naar adem, zijn ogen wijd open, nagels samengetrokken in de lakens. Jeroen hield even stil, genietend van de ongelooflijke druk, de hitte, de manier waarop Lucas’ lichaam hem omarmde. Toen begon hij te stoten: eerst langzaam en diep, rollend met zijn heupen, elke stoot raakte precies het juiste plekje. Hij keek naar Lucas, kuste zijn rug, fluisterde: “Voel je me? Voel je hoe diep ik in je zit? Je bent zo strak om mijn pik… je zuigt me naar binnen bij elke stoot.”
Lucas kreunde luid, zijn lichaam trilde onder Jeroen. Hij liet zich volledig domineren en genoot van elke aanraking, elke stoot, elke keer dat Jeroens dikke pik hem helemaal vulde. Jeroen versnelde geleidelijk, stootte dieper, harder, maar bleef lief – zijn handen strak om de heupen van Lucas. Het bed kraakte zacht mee, huid klapte tegen huid, de geuren van seks en zweet vulden de kamer.
Jeroen voelde zijn eigen orgasme opbouwen. Hij ramde steeds dieper, steeds sneller, zijn handen grepen Lucas’ heupen stevig vast. Hij liet zich helemaal gaan terwijl Lucas kreunde bij elke stoot. “Ik ga in je komen… ik vul je helemaal… voel je dat?” Met een diepe, langgerekte kreun spoot Jeroen heet, dik zaad en pompte het diep in Lucas’ strakke binnenste, golf na golf. Bijna stuiptrekkend kwam hij klaar en liet zich daarna langzaam op Lucas zakken.
Hij bleef nog even in hem, na hijgend, kuste Lucas’ nek, zijn schouder. Toen trok hij zich langzaam terug. Zonder een woord schoof hij naar beneden, draaide Lucas om en nam zijn harde, kloppende pik in zijn mond en zoog hem diep. Zijn tong draaide rond de eikel, hij nam hem helemaal tot in zijn keel, sabbelde, likte, terwijl zijn vingers zacht over Lucas’ ballen streelden, verder naar achteren, Lucas druipende gat in. Lucas kreunde luid, zijn heupen schokten. “Jeroen… fuck… ik kom… ik ga echt komen”.
Jeroen zoog harder, dieper, tot Lucas met een schorre kreet klaarkwam zijn heupen schokten naar voren. Dik, warm zaad spoot in Jeroens mond, golf na golf, Jeroen slikte alles door, bleef zuigen tot Lucas helemaal leeg was, tot het laatste druppeltje eruit was.
Daarna kroop Jeroen omhoog, kuste Lucas diep, liet hem zichzelf proeven. Ze lagen lepeltje-lepeltje, Jeroen nog na hijgend tegen Lucas rug, armen strak om hem heen, eentje op zijn borst, eentje op zijn buik. Geen woorden meer nodig. Alleen ademhaling, warmte en de wetenschap dat ze nog twee dagen hadden voordat het echte leven begon.
Ze vielen langzaam in slaap, verstrengeld, uitgeput maar vredig.
In de loop van de nacht draaide Lucas zich om in zijn slaap. Kort daarna volgde Jeroen. Zonder dat hij er bewust bij nadacht, trok Lucas Jeroen weer tegen zich aan. Zijn arm gleed als vanzelf om Jeroens middel, zijn borst drukte tegen Jeroens rug, zijn been haakte zich om Jeroens been. Het was volkomen natuurlijk, alsof zijn lichaam precies wist waar het hoorde.
Jeroen werd wakker in de armen van Lucas. De eerste schemering van de nieuwe dag kleurde de kamer zacht grijsblauw. Door de balkondeuren zag hij de zee nog donker liggen, met hier en daar een eerste zilveren glinstering van de opkomende zon. Lucas’ ademhaling was diep en regelmatig tegen zijn nek, zijn arm lag zwaar en beschermend om hem heen.
Nog twee dagen.
Twee dagen tot de terugreis. Twee dagen tot Nederland. Twee dagen tot de echte wereld weer zou beginnen.
Jeroen bleef heel stil liggen, voelde Lucas hartslag tegen zijn rug, de warmte van zijn lichaam, de rust die hij alleen bij hem vond. Hij sloot zijn ogen weer, nestelde zich iets dieper in die omhelzing en liet de gedachte even toe:
Misschien hoefden ze niet alles op te lossen voordat ze vertrokken. Misschien was het genoeg om dit, precies dit, mee te nemen naar huis. Lucas mompelde iets onverstaanbaars in zijn slaap en trok Jeroen nog iets dichter tegen zich aan. Jeroen glimlachte zacht in het schemerdonker, zijn ogen gesloten.
Kastdeur (37)
Lukaszoekt (50)