Peter heeft zich in het afgelopen deel flink laten gaan bij Daphne. Alle opgebouwde frustratie moest eruit, en haar natte gleuf was de perfecte plek voor deze ontlading. Daphne onderging het als een echte slet, precies wat Peter ervan verlangt. In de materiaalruimte heeft hij haar kunnen gebruiken voor zijn plezier. Het orgasme van Daphne werd haar zelfs onthouden. Niemand lijkt het op te vallen dat Peter nog steeds bezig is. Toch?
Het zelfvertrouwen van Peter is enorm toegenomen sinds zijn avonturen met de mooie Daphne. Ze is een van de mooiste dames die hij ooit heeft gezien. Het feit dat hij de laatste keer zo van haar heeft kunnen
genieten laat Peter flink naast zijn schoenen lopen. Het moment dat ze zo snel haar eigen sportrok en slipje uittrok gaf een enorm gevoel van
dominantie. Peter geniet van de controle die hij heeft en weet dat Daphne geniet van de aandacht die ze krijgt. Ik kan doen wat ik wil, denkt hij.
Het toegenomen zelfvertrouwen van Peter heeft er ook voor gezorgd dat hij weer tot coach is benoemd van het team van zijn dochter, en Daphne natuurlijk. Het lijkt alsof iedereen is vergeten wat er is gebeurd en de dames vooral naarstig op zoek zijn naar een coach die ze aan punten kan helpen. Peter heeft tijdens de momenten langs de lijn toch een bepaalde visie laten zien die het team kon waarderen. Toen de huidige coach uitviel omdat ze ging verhuizen, kwam de vraag al vrij snel bij Peter terecht. Zonder aarzeling nam hij het roer over. Zijn dochter had er uiteraard moeite mee, maar is uiteindelijk wel blij met het feit dat het team gewoon door kan. Peter heeft inmiddels ook goede contacten gekregen met de andere vaders die vaak komen kijken bij wedstrijden. Deze toeschouwers zorgden er met regelmaat voor dat het na de wedstrijd ook gezellig is in de kantine. Als de dames hebben gewonnen dan betalen deze mannen vaak al het eten en drinken voor de rest van de dag. En Peter staat aan het roer van dit allemaal.
Tijdens de training is iedereen druk bezig met de instructies die ze hebben gekregen. Alle dames lijken met de juiste dingen bezig te zijn en Peter is alvast aan het nadenken over de opstelling die hij voor het weekend wil neerzetten. Hij zit in de dug-out want het waait deze avond wat feller. Als hij omhoogkijkt ziet hij dat Marjolein hem aankijkt, maar zodra haar ogen die van Peter ontmoeten kijkt ze meteen weg. Bijna alsof ze ergens mee gepakt is, denkt Peter. Zijn blik blijft Marjolein volgen. Hier zit meer achter, denkt Peter. Opeens valt het kwartje bij hem. Ze weet waarschijnlijk meer over wat hij met Daphne heeft gedaan dan ze zou moeten weten. Het was Peter al opgevallen dat Marjolein de beste vriendin van Daphne binnen het team is. Hij ziet ze vaak met elkaar praten en lachen. Die blik die hij net kreeg gaf net iets te veel weg. Er verschijnt een grijns op het gezicht van Peter.
Marjolein komt veel minder zelfverzekerd over en lijkt nogal verlegen. Peter heeft nog maar weinig met haar gesproken omdat ze niet snel wat zegt. Ze ziet eruit als een typische hockeyvrouw. Ze is wat langer en vrij slank. Ze heeft lang, blond gekruld haar. Ze heeft een hele blanke huidskleur met een knap gezicht en hele blauwe ogen. Marjolein heeft een strakke kont en kleine tieten, waarschijnlijk cup B, denkt Peter. Haar lichaam is bij lange na niet zo
spannend als dat van Daphne maar het is nog steeds een leuke vrouw om te zien, denkt hij. Van de spelerslijst weet hij dat ze 27 is. Tijdens het voorstelrondje vertelde ze dat ze nog studeert, dat heeft Peter onthouden. Hij wendt zijn blik van haar af en kijkt weer verder naar de opstelling. Maar ook dan voelt hij dat er weer zijn kant op wordt gekeken. Dat kan natuurlijk ook Daphne zijn, lacht hij in zichzelf.
De opstelling van Peter heeft schijnbaar goed uitgepakt want dat weekend wordt er een goede winstpartij bijgeschreven. De keuze om hem als coach aan te stellen lijkt een succes te worden. Daphne heeft gelukkig niet met opzet punten verspeeld dus blijkbaar heeft de afstraffing zijn vruchten afgeworpen. De vaders die langs de zijlijn staan zijn blij dat er weer gewonnen is en ze weten dat ze hun portemonnee weer mogen trekken. Na de wedstrijd verdwijnt het team de kleedkamers in en de rest gaat alvast naar de kantine. Peter zorgt voor een grote tafel en genoeg stoelen zodat iedereen een plek heeft. Het team komt langzaam uit de kleedkamers en Peter loopt vast naar de bar voor de eerste ronde. Als hij staat te wachten komt Marjolein naast hem staan, maar ze zegt niks. De bestelling van Peter wordt opgenomen en als hij bezig is kijkt hij opzij naar Marjolein, om te vragen wat zij wil. Echter kijkt Marjolein hem al aan en zodra hun ogen elkaar ontmoeten ziet Peter dat ze rood wordt.
‘’Wat wil jij, Marjolein?’’ vraagt Peter.
‘’Ik euh... Doe maar een dubbele baco!’’ probeert Marjolein stoer te zeggen.
‘’Toe maar, een dubbele zelfs...’’ lacht Peter. Hij neemt het drankje mee in zijn bestelling en wacht tot het op de bar staat. Bewust kijkt hij verder niet meer om naar Marjolein. Zodra alles op de bar staat pakt hij precies de drankjes die hij zelf besteld heeft en laat de dubbele baco op de bar staan. Dan loopt hij richting de tafel waar de rest van het team aan zit. Als Peter eenmaal zit ziet hij dat Marjolein ook richting de tafel loopt, met de baco in haar hand. Ze kijkt hem onzeker aan. Marjolein draagt een strakke jeans die perfect om haar billen heen sluiten. Hierdoor is duidelijk te zien dat ze een strakke, ronde kont heeft. Ook draagt ze een strak blouseje met lange mouwen, hierdoor zijn haar kleine borsten nog enigszins te zien. Op haar zou ik wel een kunstje kunnen, denkt Peter. Een heerlijke meid om te zien, die vast maar al te graag een keer aangeduwd wil worden.
Peter kijkt hoe Marjolein onhandig haar baco opdrinkt terwijl ze met een andere dame uit het team praat. Aan haar gezicht te zien geniet ze er niet echt van, denkt Peter. Waarschijnlijk wilde ze gewoon laten zien dat ze een stoere meid is, denkt hij. Marjolein begint ook al vrij snel harder te giechelen dus het lijkt erop dat ze ook niet erg goed tegen de drank kan. Een van de vaders staat op en vraagt:
‘’Wie wilt er nog wat drinken?’’
‘’Nog een dubbele baco voor Marjolein!’’ lacht Peter. Marjolein kijkt verschrikt op, maar weet dat ze nu natuurlijk niet kan terugkrabbelen.
‘’Kom maar door...’’ zegt Marjolein vertwijfeld. Binnen 5 minuten staat het glas voor haar neus en begint ze weer met hetzelfde gezicht slokjes te nemen. Peter leunt achterover in zijn stoel, zijn blik blijft op Marjolein gericht terwijl ze worstelt met die tweede baco. Haar vingers trillen lichtjes rond het glas, haar nek kleurt rood van de alcohol en verlegenheid. Hij grinnikt zachtjes, niet luid genoeg voor anderen om te horen, maar precies genoeg zodat zij het ziet. Hij staat op, loopt naar de bar alsof hij nog iets wil bestellen, maar buigt zich in plaats daarvan naar haar oor wanneer hij langs haar stoel glijdt.
"Die dubbele smaakt vast niet zo zoet als de blikken die je me tijdens de training gaf," fluistert hij, zijn adem warm tegen haar oorlel.
"Of probeer je jezelf moed in te drinken voor iets?" Ze verstijft, haar ogen wijd open.
"Ik... ik weet niet wat u bedoelt."
"Hè, Marjolein," zegt hij, zijn stem zacht maar doordringend.
"Je beste vriendin heeft me alles verteld over hoe jij naar me kijkt wanneer je denkt dat ik het niet zie. Over hoe je haar vroeg hoe mijn vingers aanvoelden." Peter laat een pauze vallen, zijn blik daalt af naar haar mond die lichtjes opent.
"Dus hou op met die onschuldige act. Je wilt iets van me, en vanavond ga je het krijgen." Peter recht zijn rug, zijn hand rust even op haar schouder, een beetje te lang, een beetje te stevig, voordat hij verder loopt.
"Drink op. Over vijf minuten wacht ik bij de achterdeur. Als je niet komt, weet ik dat al dat staren gewoon spelletjes waren." Peter laat haar daar achter. Hijgend, haar glas halfvol, haar lichaam trillend van anticipatie. De keuze is aan haar, maar ze weet al wat ze gaat doen. Peter loopt naar de achterdeur en verdwijnt naar buiten.
De achterdeur klikt zachtjes dicht achter haar. De koele avondlucht doet haar rillen, of misschien is het de manier waarop Peter tegen de muur leunt, zijn armen over elkaar, alsof hij al uren op haar wacht.
"Je bent gekomen," zegt hij, zijn stem laag.
"Ik vroeg me af of je genoeg moed had." Zegt Peter gemeen. Marjolein wringt haar handen, haar blik blijft op de grond gericht.
"Ik... ik weet niet waarom ik hier ben." zegt Marjolein met een onzekere stem.
"Dat is een leugen," zegt Peter zacht, hij duwt zich van de muur af en komt een stap dichterbij.
"Je weet precies waarom je hier bent. Omdat je naar me hebt gekeken alsof je wilde dat ik je tegen de dichtstbijzijnde muur duwde." zegt Peter streng. Marjolein slikt, haar ademhaling wordt sneller.
"Daphne zei dat u... dat u erg... overtuigend bent." piept Marjolein. Peter grijpt haar kin, tilt haar gezicht omhoog zodat ze hem moet aankijken.
"Daphne praat te veel. Jij daarentegen, je zegt niets, maar je lichaam schreeuwt." Zijn duim strijkt over haar onderlip. "Hoeveel van die bacos heb je op? Genoeg om eindelijk toe te geven wat je wilt?" zegt Peter lachend.
"Misschien..." fluistert ze, haar ogen glanzen in het schemerlicht.
"Geen misschien." Zijn hand glijdt naar haar nek, zijn vingers drukken zacht maar onontkoombaar. "Je bent hier omdat je wilt voelen wat zij voelde. Omdat je
geil wordt van de gedachte dat ik je neem alsof je niets meer bent dan een sletje dat om mijn aandacht smeekt." Ze kreunt, haar lichaam leunt naar hem toe.
"Ik ben bang..." zegt Marjolein zachtjes.
"Goed," zegt hij, zijn mond krult in een grijns. "Angst maakt het alleen maar lekkerder. Zeg me wat je wilt. Nu."
"Alstublieft..." haar stem breekt. "Neem me zoals u Daphne zou nemen." De hand van Peter glijdt naar beneden, rukt haar blouseje open, knoppen vliegen weg. Het kledingstuk valt open en haar BH komt tevoorschijn. Peter geniet van de voorzichtige aanblik die hij heeft op haar kleine borsten.
"Niet zoals Daphne. Erger. Jij zult er harder om moeten vragen." Zegt hij met een duistere grijns. Zijn hand sluit zich om de hare en leidt haar vingers naar zijn broekriem.
"Doe hem open," beveelt hij, zijn stem een lage, onverbiddelijke dreiging. "Ik wil je handen voelen trillen terwijl je ontdekt wat je al de hele tijd wilt
aanraken." Haar vingers zijn onhandig, bijna stuntelig, terwijl ze met de gesp worstelt. Het metaal klikt zachtjes wanneer de riem eindelijk openspringt. Peter grijnst, de onzekerheid in haar bewegingen maakt het alleen maar beter.
"Goed zo. Nu de rits. Langzaam. Laat me voelen hoe je aarzelt." Marjolein trekt de rits omlaag, haar adem stokt wanneer ze de volle lengte van hem voelt door het katoen van zijn boxershort. "Zeg het," dringt hij aan, zijn vingers grijpen in haar haar. "Zeg me wat je voelt."
"Hij is... groot," fluistert ze, haar wangen branden. Hij lacht, een donker, tevreden geluid.
"Groot? Dat is het beste wat je kunt verzinnen?" Zijn hand bedekt de hare en duwt haar palm steviger tegen hem aan. "Voel hoe hard ik voor je word. Hoe elke centimeter van me klaar is om je op te vullen." Marjolein laat haar hand voorzichtig in de onderbroek van Peter gaan. Haar vingers sluiten zich onwillekeurig om hem, haar aanraking aarzelend maar
nieuwsgierig. Met haar andere hand duwt ze zijn onderbroek een stukje naar beneden en Marjolein haalt de lul van Peter eruit. Hij kreunt, zijn heupen duwen lichtjes naar voren.
"Zeg me hoe je wilt dat ik je neem. Wil je dat ik je tegen deze muur druk? Dat ik je zo hard neuk dat je morgen nog aan me denkt?" Zegt Peter met een lage stem.
"Ja..." hijgt Marjolein, haar hand begint langzaam, onzeker te bewegen. "Ik wil dat u me... helemaal volpropt."
"Beter," gromt hij, zijn ogen donker van genot. "Blijf praten. Vertel me hoe nat je kut al is alleen al hierdoor. Zeg dat je niet kunt wachten tot ik je openscheur." Hij grijpt haar polsen en duwt haar tegen de muur, zijn lichaam vormt een kooi om haar heen.
"Trek je broek uit," beveelt Peter, zijn blik gefixeerd op de nervositeit in haar ogen. "Je broek. Je string. Laat me zien wat je voor me verborgen houdt." De handen van Marjolein trillen terwijl ze de knoop van haar jeans losmaakt, de rits omlaag trekt. Voorzichtig stroopt Marjolein haar broek naar beneden, over haar enkels heen. Ze aarzelt bij haar string, haar vingers trekken aan de kantjes.
"Doe het," zegt Peter, zijn stem een lage waarschuwing. "Of ik scheur ze eraf en je loopt straks bloot terug naar de kantine." Marjolein duwt de stof naar beneden, haar adem stokt wanneer de koele lucht haar natte kut raakt. Peter grijnst, een donkere, tevreden uitdrukking. "Kijk eens aan. Druipend voor me alsof je geen seconde kon wachten." Zijn vingers strijken langs de
lippen van haar kutje. Peter voelt gelijk hoe nat ze is. "Ik wil horen hoe nat je bent. Laat me zien hoe graag je het wilt." Ze aarzelt, maar doet het, haar ogen wijd open van schaamte en opwinding. Marjolein gaat met haar hand naar haar natte gleufje toe en laat twee vingers naar binnen glijden. Deze beweegt ze voorzichtig heen en weer en haar vagina begint soppende geluiden te maken.
"Vertel me nu hoe je het wilt," hijgt Peter, zijn hand tilt haar dij op, zijn lul drukt tegen haar opening. "Wil je dat ik je langzaam neuk? Of hard, zo hard dat je morgen nog aan me denkt?"
"Hard," fluistert ze, haar stem overslaand. "Alstublieft, doe het hard."
"Zoals je wilt," gromt hij. Zijn eikel glijdt langs haar lippen, een keer, twee keer, Marjolein duwt haar bekken naar voren en probeert haar benen wijder te doen. Als uitnodiging om bij haar naar binnen te treden. Dan, met een diepe, meedogenloze stoot, duwt Peter zichzelf volledig in haar. Marjolein gilt, haar nagels grijpen in zijn schouders. Peter voelt hoe het strakke poesje van Marjolein zich om zijn lul heen vouwt. Haar kutje smeekt om genomen te worden.
"Zo," hijgt Peter, zijn tempo meteen hard en claimend. "Nu hou je je ogen open en kijk je me aan terwijl ik je neuk. Zeg me hoe diep ik in je zit." Met een hand slaat Peter tegen de bakstenen muur aan weerszijde van haar hoofd, zijn lichaam drukt haar vast terwijl hij diep en meedogenloos in haar doordringt. Zijn andere hand grijpt haar heup om controle te houden.
"Kreun harder," gromt Peter, zijn adem
heet tegen haar oor. "Ik wil dat iedereen in die kantine hoort hoe hun stille teamgenoot wordt geneukt alsof ze een sletje is." Haar lichaam buigt onder hem, elke stoot laat een nat geluid horen. Haar kut is zo doorweekt dat het obscene echo's produceert tegen de stille avondlucht.
"Alstublieft..." hijgt Marjolein, haar vingers graaien in zijn shirt.
"Het is zo... zo goed..." Kreunt ze.
"Goed?" Hij grijpt haar kin, dwingt haar hem aan te kijken. "Dat is niet het woord dat ik wil horen. Zeg 'neuk me harder'. Zeg dat je mijn lul nodig hebt." Gromt Peter.
"Neuk me harder," kreunt Marjolein, haar stem trilt van overgave. "Ik heb uw lul nodig... ik kan niet zonder..." Peter versnelt zijn tempo, zijn heupen slaan tegen haar aan met een hard, voorspelbaar ritme. Haar handen gaan naar haar blouseje, rukken het wanhopig uit over haar schouders en laten het op de grond vallen.
"Niet zo," zegt hij, zijn ogen donker. Peter stopt met stoten en laat de muur los. Hij grist naar de BH-bandjes over haar schouders en duwt deze naar beneden. Dan trekt hij van onder de BH van Marjolein tot aan haar buik waardoor haar kleine tieten tevoorschijn komen. Zijn handen pakken haar borsten vast, niet zachtjes, maar met een ruwe, claimende greep. "Deze zijn ook van mij vanavond," hijgt hij, zijn duimen wrijven hard over haar gevoelige tepels. Plotseling zet hij zijn hand weer tegen de muur en begint op een straf tempo door te neuken.
"Voel je hoe je lichaam reageert? Hoe je tepels hard worden voor mijn handen?" Marjolein kreunt, haar hoofd valt achterover tegen de muur.
"Ja... het doet zo'n pijn maar... het is zo goed..." Kreunt ze.
"Hoe goed?" Peter buigt zich naar voren, zijn tanden grijpen zachtjes in haar nek, niet genoeg om te markeren, maar genoeg om haar te laten weten wie de controle heeft. Dan voelt Peter hoe het lichaam van Marjolein verkrampt om hem heen, een lange, trillende kreun ontsnapt haar lippen terwijl haar orgasme haar overspoelt. Hij voelt hoe haar natte binnenwanden zich samenspannen om zijn lul.
"Alstublieft..." hijgt Marjolein, haar vingers klauwen in zijn armen. "Kom over mijn tieten... ik wil het voelen... ik wil het zien..." Peter grinnikt, een donker, geamuseerd geluid terwijl hij zichzelf uit haar terugtrekt.
"Daphne doet dat veel beter," zegt hij koel, zijn vingers strijken langs haar gezwollen lippen. "Zij smeekt niet, ze eist het." Marjolein's ogen worden wijd, gekwetst, maar nog steeds glanzend van opwinding. Zonder een woord zakt ze door haar knieën, haar handen vouwen zich in haar schoot, haar mond gaat zachtjes open. Een stille, onderdanige uitnodiging. Peter grijnst, zijn hand sluit om zijn nog steeds harde pik.
"Zo hoort het," mompelt hij, zijn duim wrijft over de gevoelige kop. Hij richt zich op haar gezicht, haar wangen zijn nog rood van haar orgasme, haar lippen trillen lichtjes. Met een lage grom komt Peter klaar, zijn zaad spuit in witte strepen over haar kin, haar wangen, haar halfopen mond. Ze slikt instinctief, haar ogen sluiten terwijl hij haar markeert. Wanneer hij klaar is, blijft ze knielen, ademend, bedekt met sperma. Het valt via haar gezicht op haar tieten. Peter strijkt een druppel van haar kin met zijn duim en stopt het in haar mond. "
Leer dit," zegt hij zacht. "En volgende keer vraag je niet. Je neemt gewoon wat je wilt." Zegt hij met een vriendelijke lach.
Peter helpt Marjolein overeind en raapt haar string en broek op van de grond. Hij stopt zijn lul weer in zijn onderbroek en gespt zijn broek weer dicht. Ondertussen heeft Marjolein haar string en jeans weer aangetrokken. Haar blouseje is helaas kapot dus Peter biedt Marjolein aan om haar naar huis te brengen.
‘’Zo kun je natuurlijk niet gaan fietsen.’’ lacht hij. Marjolein gaat in op zijn aanbod en samen stappen ze in de auto.
‘’Daphne heeft geen woord gelogen.’’ zegt Marjolein met een lach.
FrenkeG (30)
Mirijneke (21)
Allilaida (21)
Ladyrood (56)