Deel 5 van deze serie heeft laten zien dat Peter zijn lusten niet alleen op Daphne kan botvieren, dit keer was het heerlijk strakke kutje van Marjolein zijn slachtoffer. Vol zelfvertrouwen heeft hij Marjolein bij de achterdeur van het clubhuis heerlijk kunnen neuken. Het verlegen meisje heeft van elke minuut genoten en aan het eind kon ze aan niks anders denken dan zijn zaad. Voor Peter een overwinning, maar wat doet dit met Daphne?
Vanaf het moment dat Peter en Marjolein contact maakten bij de bar, wist Daphne eigenlijk al genoeg. In haar ooghoeken zag ze hoe verwachtingsvol Marjolein naar Peter keek, en Daphne had meteen spijt. Spijt van het moment dat ze, na een paar wijntjes, aan Marjolein had verteld dat hun coach ook andere kwaliteiten had. Dat ze nog nooit zo’n geweldig orgasme had ervaren, en dat Peter precies wist wat ze eigenlijk nodig had. Marjolein had haar met grote ogen aangekeken.
‘’Peter? Onze coach die net
gescheiden is?’’ had ze verbaasd geroepen.
Eerst had Daphne er niet zo’n probleem in gezien. Maar tijdens de training viel het haar al op dat Marjolein de kant van Peter op keek. Het zal toch niet..., dacht ze. Nu zag ze het moment aan de bar en daarna ging het alleen maar van kwaad tot erger. Aan de tafel viel het contact tussen Marjolein en Peter natuurlijk meteen op. Vlak daarna verdwenen ze beide door de achterdeur en de rest van de avond heeft niemand ze meer gezien. Met de kennis en ervaring die Daphne inmiddels heeft wist ze al meer dan genoeg. Ze moest zekerheid hebben, misschien zocht ze er meer achter dan in de werkelijkheid het geval is. Laat op de avond stuurt Daphne nog een berichtje naar Marjolein.
‘’Hey, ik was je kwijt. Waar ben je opeens gebleven?’’ vraagt ze. Daarna stapt ze de douche in en als ze terugkomt ziet ze dat Marjolein gereageerd heeft.
‘’Ik was moe en mijn fietsband bleek lek te zijn. Gelukkig heeft Peter mij thuisgebracht!’’ krijgt Daphne als antwoord. Ik weet nu eigenlijk al genoeg, denkt ze. Daphne besluit een lijntje uit te gooien.
‘’Heb je hem nog goed kunnen bedanken voor zijn hulp 😉 ?’’ reageert ze.
‘’Ik voel het morgen nog, denk ik...’’ krijgt Daphne meteen terug. Dit is de zekerheid waar ze naar op zoek was. Dit laat niks meer aan de verbeelding over, denkt Daphne. Voor Peter is zij dus niet genoeg, is haar conclusie. Diep van binnen had Daphne gehoopt dat ze de goedkeuring van Peter verdiend had en dat zij alles kon bieden. Maar zonder wikken of wegen is hij met mijn beste vriendin uit het team aan de slag gegaan, denkt Daphne. Maar wat hij kan, dat kan ik ook, denkt ze. En ik kan het beter.
Elke zomer sluit de hockeyvereniging de zomer af met een BBQ voor de hele club. Het is altijd een gezellig samenkomen en ook dit jaar zit het weer goed mee. Het is een lekkere warme dag. Zodra Daphne aan komt lopen ziet ze meteen dat de ogen van een aantal van de vaders van haar teamgenoten haar kant op schieten. Ze draagt een kort shirtje dat tot aan haar navel loopt. Het shirtje heeft een rits die vrijwel helemaal open staat waardoor haar mooie borsten erg goed te zien zijn. Daaronder draagt ze een hele korte spijkerbroek waar de onderkant van haar billen in te zien zijn. Door haar verhoogde schoenen worden deze goed geaccentueerd. Zoals verwacht trekt het de aandacht van het mannelijk gezelschap. Daphne loopt in een streep naar de bar en bestelt een rosé voor zichzelf. Nu kijken of ik mijn doel kan bereiken, denkt ze. Daphne loopt rustig rond tot ze Peter ziet. Hij kijkt haar kant uit en hun ogen ontmoeten elkaar. Daphne voelt meteen de spanning die ze altijd op dit soort momenten voelt. De hunkering naar een vorm van goedkeuring. Peter kijkt al snel weer weg. Daphne loopt nog een paar passen in zijn richting en gaat dan bij twee vaders, die met elkaar aan het praten zijn, staan. Ze stoppen vrijwel direct met praten en kijken naar de geile Daphne.
‘’Hebben jullie er een beetje zin in, heren?’’ vraagt Daphne met een lach.
‘’Met dit weer zeker wel!’’ reageert Ricardo, de vader van Bente. Daphne heeft hem wel vaker gezien. Hij is vrij lang en heeft een kale kop. Zijn strakke shirt verraad dat hij vaak naar de sportschool gaat.
‘’Ja, zeker. Als het zo warm is trek ik het liefst ook geen beha aan. Veel beter zo!’’ zegt Daphne
ondeugend. Ze ziet een overduidelijke schrikreactie in beide ogen. Er volgt ook niet meteen een antwoord.
‘’Ja... dat snap ik wel hoor.’’ reageert Stan voorzichtig. Hij is de vader van Danique. Een stukje kleiner dan Ricardo maar op het eerste oog nog steeds wel een fit overkomen, denkt Daphne.
‘’Als ik thuis was geweest dan had ik dit shirt denk ik ook niet eens aan gehad.’’ lacht Daphne. Terwijl ze dit zegt kijkt ze schuin achter de mannen naar Peter, in de hoop dat hij haar kant op kijkt. Peter is druk in gesprek maar haar gevoel zegt dat hij dit gesprek in de gaten houdt.
‘’Dan moet ik misschien maar eens bij jou thuis langskomen.’’ zegt Ricardo ineens met een grijns. Zo, die hapt makkelijk, denkt Daphne.
‘’Oh, dat zou zo fijn zijn! Ik heb nog een aantal boekenplanken die al maanden opgehangen moeten worden.’’ zegt Daphne enthousiast.
‘’Dat klinkt als een klus voor twee.’’ zegt Stan snel tussendoor. Bingo, denkt Daphne.
‘’Morgen ben ik toevallig thuis, en volgens mij wordt het nog warmer dan vandaag.’’ zegt ze met een ondeugende knipoog.
‘’Dat moet wel lukken, toch Stan?’’ vraagt Ricardo.
‘’Vast wel.’’ reageert hij. Daphne laat haar blik weer in de richting van Peter vallen maar ziet dat hij er niet meer staat. Hij moet dit wel gezien hebben, denkt ze.
‘’Wie weet, tot morgen dan. Ik ga nog een rosétje halen!’’ roept Daphne terwijl ze al wegloopt. Ik had niet verwacht dat het zo makkelijk zou gaan, maar mijn doel lijkt te zijn bereikt, denkt ze.
De volgende dag wacht Daphne geduldig op de bank in dezelfde bodysuit die ze droeg toen ze voor het eerst naar het huis van Peter ging om seks met hem te hebben terwijl hij nog getrouwd was. Deze keer heeft ze wel een beha er onderaan om de mannen toch te
plagen, zo is het idee. Alleen de gedachte dat de twee mannen mogelijk langs komen en dat zij hier op deze manier op de bank zit te wachten wind haar al op. Dan hoort Daphne ineens dat er op de deur geklopt wordt, geen deurbel terwijl ze die wel heeft. Ze springt vrijwel meteen op en loopt naar de deur en kijkt door het spionnetje. Ricardo en Stan staan voor de deur. Ze opent de deur en ze staat daar in de bodysuit, precies zoals ze had bedacht. Haar haar is perfect, haar glimlach is uitnodigend, maar haar ogen zijn scherp. Ze denkt dat ze het toneel klaarzet. Ze denkt dat ze de regie heeft.
Dan stappen ze binnen. Twee vaders, niet de verlegen, opgewonden mannen die ze verwachtte. Hun blikken zijn niet
hongerig, niet
gretig. Ze zijn kalm. Gericht. Alsof ze hier zijn voor werk. Daphne biedt ze een drankje aan. Haar hand trilt lichtjes terwijl ze de glazen pakt. Ricardo schudt zijn hoofd.
"Niet nodig," zegt hij. Zijn stem is neutraal, bijna saai. Stan zegt niets. Hij kijkt naar haar alsof hij haar opmeet, alsof hij een plan uitvoert dat al is opgesteld. Daphne probeert te
flirten. Ze laat haar hand over zijn arm glijden. Hij pakt haar pols, niet hard, niet ruw, maar met een vastberadenheid die geen ruimte laat voor discussie.
"We zijn hier niet voor praatjes," zegt hij. Alsof hij een instructie opdreunt. Haar glimlach verzacht. Haar zelfvertrouwen begint te barsten.
‘’De planken moeten in de slaapkamer komen, lopen jullie mee?’’ vraagt Daphne met gemaakte zekerheid. Ricardo geeft een goedkeurend knikje. Ze leidt ze naar de slaapkamer, haar voeten voelen plotseling zwaar aan op het parket. Daphne hoort de deur dicht klikken. Ze draait zich om, haar mond al half open voor een uitnodiging die nooit komt. De twee mannen staan daar, niet als gasten, maar als uitvoerders. Ricardo en Stan kijken haar aan alsof ze op een bus staan te wachten. Geen glimlach. Geen gretigheid. Alleen geduld.
"Peter zei dat je wist hoe dit moest." zegt Stan ineens, zijn stem is vlak, alsof hij een feit constateert. Hij stapt naar voren en komt heel dicht op Daphne staan waardoor de ruimte tot de muur ineens een stuk kleiner voelt.
"Hij zei dat je niet veel tijd zou verspillen." De adem van Daphne stokt, haar ogen worden groter. Wat heeft Peter hiermee te maken? denkt ze. Weten deze twee mannen wat ik met hem heb gedaan? vraagt Daphne zichzelf af. Ze denkt koortachtig na maar besluit dat ze nu niet meer terug kan, al helemaal als Peter dus wel op de hoogte is van dit bezoek bij haar thuis. Daphne zakt twijfelend door haar knieën. Het tapijt is ruw tegen haar huid. Haar handen trillen niet, ze zijn stil, bijna koud. Ze kijkt omhoog, haar blik vastzittend op de gesp van Stan's broek. Ricardo blijft bij de deur staan met zijn armen over elkaar. Daphne begint zich klein te voelen. Stan maakt beheerst zijn riem los en laat zijn broek op de grond vallen. Hij stapt eruit en heeft nu alleen nog zijn onderbroek aan.
‘’Ik heb hier al zo vaak over gefantaseerd. Nooit geweten dat het zo makkelijk had kunnen zijn.’’ zegt Stan met een donkere grijns. Hij haalt zijn halfstijve pik uit zijn onderbroek en begint zichzelf af te trekken. Daphne kijkt hem onzeker aan.
‘’Laat maar zien dat Peter gelijk heeft.’’ zegt Stan kalm. Hij zet een stap naar voren en brengt zijn lul vlak bij haar gezicht. Daphne opent voorzichtig haar mond en laat zijn eikel naar binnen glijden. Ze begint voorzichtig met haar
lippen over de top van zijn lul heen en weer te gaan. Ze gebruikt haar handen niet. Stan maakt geen geluid en kijkt naar hoe ze bezig is, als Daphne zijn blik ontmoet ziet ze geen emotie in zijn gezicht. Alsof ze een instrument is dat zijn stemgeluid afstelt. En het ergste? Het ergste is dat het lichaam van Daphne reageert. Haar vagina vraagt om gevuld te worden. Ze probeert de inmiddels stijve pik van Stan verder in haar mond te nemen en begint slurpende geluiden te maken. Het tempo wordt iets hoger en Daphne doet haar best in de hoop dat Stan snel klaarkomt. Ze probeert de regie weer over te nemen. Ze trekt zich even terug, haar lippen glanzend en gezwollen, en kijkt omhoog naar Stan. Haar stem klinkt schor, maar ze probeert hem scherp te maken, uitdagend.
"Vind je het lekker?" zegt Daphne, haar blik vastberaden.
"Vind je het lekker hoe mijn keel om je lul zit?" Ze hoopt op een reactie, een kreun, een blik van erkenning, iets dat haar het gevoel geeft dat ze nog steeds een persoon is, niet alleen een instrument. Stan kijkt haar aan, zijn gezicht onbewogen. Alsof hij een vlieg heeft horen zoemen. Plotseling schieten zijn handen naar voren. Niet naar haar hoofd, naar de bandjes van de bodysuit op haar schouders. Zijn vingers graaien naar de stof, rukken het naar beneden tot de naad kreunt en haar bh blootlegt. Daphne schrikt even, verrast, haar blik naar haar borsten gericht. Maar dit was overduidelijk niet genoeg voor de man die klaargepijpt wil worden. Hardhandig maakt hij de sluiting van haar beha open en trekt het kledingstuk van haar tieten af. Hij smijt het ergens anders naartoe. De prachtige tieten van Daphne komen tevoorschijn, haar tepels roze en hard.
"Blijven gaan," zegt hij, zijn stem is laag en onbewogen.
"En houd je tieten omhoog. Peter zei dat je wist hoe je jezelf moest presenteren." Haar handen, die eerder in het tapijt grepen, twijfelen. Ze probeert haar borsten omhoog te houden zoals hij zei, haar handpalmen eronder, haar vingers gespreid. Het voelt belachelijk, vernederend, alsof ze zichzelf aanbiedt op een presenteerblad. Haar tepels zijn hard van de koude lucht en de schaamte.
Stan’s hand kneedt in haar haar, niet gretig, maar functioneel. Alsof hij een handvat vastpakt. Hij duwt haar mond over zijn stijve pik, niet met een zwoele glijdende beweging, maar met een directe, harde stoot. De eikel van zijn pik ramt tegen haar huig. Ze stikt, een natte, kokhalsende reflex die door haar hele lichaam trekt.
“Open je mond.” zegt hij, zijn stem is vlak, zonder emotie.
“Wijd.” Stan begint te neuken. Niet haar mond, maar haar gezicht. Een mechanisch tempo, in en uit. Het geluid is vies: het ploffen van zijn ballen tegen haar kin, het gespetter van speeksel, de raspende ademhaling die door haar neus gierpt als hij te diep gaat. Hij trekt haar abrupt terug. Een draadje slijm en speeksel bungelt tussen haar gezwollen lip en zijn glanzende lul. Haar ogen zijn rood, vol tranen van de verstikking.
“Kijk me aan,” beveelt Stan. Zijn hand in haar haar is niet een grijpende, maar een vastzetting. Hij houdt haar hoofd stil.
“Handen.” zegt hij, zijn stem is een monotone instructie.
“Achter je rug.” Daphne’s armen schuiven achter haar rug, haar ellebogen klikken tegen elkaar. Nu kan ze haar borsten niet meer ondersteunen. Ze hangen vrij, zwaar en vol, schommelen met elke beweging van haar lichaam. Haar tepels zijn hard, roze punten in het koele licht van de slaapkamer.
“Hier komt je goedkeuring.” zegt Stan, en hij begint. Het is niet ritmisch. Het is chaos. Hij duwt haar mond op zijn pik en begint te stoten, een ongecontroleerde, haastige serie van stoten. Hij neukt haar gezicht, zijn heupen slaan tegen haar neus, zijn ballen slaan tegen haar kin. Het geluid is een mix van gesmoorde gaggeluiden en het natte, ploffende geluid van zijn huid tegen haar lippen. Hij houdt haar daar, zijn greep in haar haar wordt steviger. Hij trekt niet terug om lucht te geven. Hij gaat alleen dieper, harder, sneller. Daphne’s lichaam trilt, haar tieten schudden
wild, het vlees klapt tegen haar ribben. Haar ademhaling wordt een serie van paniekerige, gesmoorde snuiven door haar neus. Dit alles terwijl Stan haar zo vasthoudt dat ze hem moet aankijken, de paniekerige blik in haar ogen. En dan, zonder waarschuwing, zonder een kreun of een teken, verstijft hij. Een laatste, diepe stoot die haar keel volledig vult. En dan de zaadlozing:
heet, dik, een volle straal die haar slokdarm in brand zet. Hij pompt zijn zaad in haar keel, zijn lichaam schokt, terwijl haar mond gevuld wordt met zijn orgasme. Stan trekt zijn lul terug en zijn sperma loopt van Daphne’s gezwollen, rode lippen uit haar mond. Hij laat zijn grip op haar los en ze valt verslagen achterover tegen de muur aan. Haar bovenlichaam is smerig van het speeksel en zaad, haar gezicht zit vol uitgelopen mascara en haar ogen zijn rood doorlopen van de ruwe pijpbeurt die ze heeft gegeven.
“Ricardo. Jij bent aan de beurt.” zegt Stan, terwijl hij zijn lul wegstopt en zijn broek weer aan trekt. Ondertussen heeft Ricardo al zijn kleding uitgetrokken en stapt hij met een duistere grijns op zijn gezicht richting Daphne. Voordat ze kan hijgen, kan hoesten, iets doen wat op herstel lijkt, grijpt hij haar bij haar bovenarmen. Ricardo trekt Daphne ruw omhoog, haar knieën geven bijna onder haar gewicht, en duwt haar naar het bed. Zijn handen zijn niet zacht, niet uitnodigend. Ze zijn functioneel. Alsof hij een pakketje verplaatst. Hij gaat op zijn rug liggen, zijn pik staat stevig omhoog. Hij kijkt haar aan, zijn ogen zijn donker, verwachtingsvol, maar niet opgewonden. Meer geamuseerd. Alsof hij wacht om te zien hoe ver ze zal gaan.
"Kom op," zegt hij, zijn stem is laag, bijna ongeduldig.
"Peter zei dat je wist hoe je moest rijden. Laat zien wat voor slet je bent." Haar benen zijn trillerig, haar ademhaling is nog steeds ongelijk. Daphne klimt boven op Ricardo, haar handen rusten op zijn borst voor balans. Met een hand opent Daphne de onderkant van haar bodysuit zodat haar glinsterende spleetje helemaal vrij is. Zijn pik drukt tegen haar opening, nat, klaar, alsof haar lichaam al heeft besloten wat haar geest nog probeert te verwerken. Ze laat zich zakken, langzaam, alsof ze probeert de controle terug te pakken. Maar Ricardo’s handen grijpen haar heupen, zijn vingers drukken in haar vlees, en hij duwt haar naar beneden, hard, in één beweging. Ze hapt naar lucht, haar ogen wijd open, verrast door de plotselinge volheid.
"Rijd," zegt hij, zijn stem is grimmig nu.
"Niet alsof je geniet. Rijd alsof je betaald wordt. Alsof het werk is." En ze beweegt. Haar heupen cirkelen, stoten, haar handen graaien in zijn gespierde borst. Haar gezicht is een masker van concentratie, niet van genot. Alsof ze een taak uitvoert. Alsof ze probeert te voldoen. Haar borsten wiegen met de beweging, haar ademhaling wordt zwaarder. Hij kijkt naar haar, zijn blik blijft op haar gezicht gericht, alsof hij wacht tot ze breekt. Tot ze iets zegt, iets doet wat haar verraadt. Maar ze zegt niets. Ze rijdt. Harder, sneller, alsof ze probeert iets weg te werken. Alsof ze hoopt dat als ze maar genoeg geeft, er niets van haar overblijft. Zijn handen bijten in haar heupen, zijn vingertoppen drukken blauwe plekken in haar huid.
"Niet zo slap," gromt hij, zijn stem laag en dringend.
"Peter zei dat je kon kreunen. Dat je ervan hield om te laten horen hoe smerig je was." Haar adem stokt. Ze probeert zichzelf te beheersen, maar zijn blik laat geen ruimte voor terughoudendheid. Dus opent ze haar mond, en de woorden komen eruit alsof ze worden uitgespuugd. Hard, hees, vol zelfhaat.
"Voel je hoe nat ik voor je ben?" kreunt ze, haar stem breekt bijna.
"Voel je hoe mijn kut je hele lul omklemt alsof ik niet wil dat je weggaat?" Hij zegt niets. Zijn ogen blijven op haar gericht, zwart en eisend. Dus ze gaat verder, haar heupen pompend met een wreed, overdreven enthousiasme.
"Je bent zo diep in me," hijgt ze, haar nagels krassen over zijn borst.
"Dieper dan hij ooit kwam. Vul me maar helemaal, verpest me maar." Haar eigen woorden branden in haar keel, maar ze kan niet stoppen. Alsof haar mond niet meer van haar is. Alsof het een instrument is dat hij bespeelt.
"Ja, gebruik me maar," kreunt ze, Daphne gooit haar hoofd achterover, haar haar plakt aan haar gezicht van het zweet.
"Maak me maar kapot. Laat me maar voelen wat een goedkope slet ik ben." Zijn handen trekken haar harder naar beneden, zijn heupen stoten omhoog om haar te ontmoeten. Een grijns trekt over zijn gezicht. Niet van genot, maar van triomf. Omdat hij ziet hoe ze zichzelf vernietigt met haar eigen woorden. Zijn ademhaling wordt ruw, zijn greep in haar heupen wordt bijna pijnlijk. Zijn ogen zijn donker, gefixeerd op haar gezicht dat glanst van zweet en opwinding.
"Vraag erom." Gromt Ricardo. Daphne’s bewegingen vertragen, haar lichaam trilt van de spanning. Ze buigt zich naar voren, haar lippen vlak bij zijn oor, haar adem een warme stroom tegen zijn huid.
"Alsjeblieft," fluistert ze, haar stem hees en vol valse onderdanigheid die toch oprecht klinkt.
"Kom in me... vul me... ik wil je warmte voelen stromen." fluistert Daphne.
"Vuiler." onderbreekt Ricardo, zijn vingers knijpen nog dieper in haar vlees.
"Vraag erom alsof je het verdient." Ze sluit haar ogen even, alsof ze zich concentreert, en wanneer ze weer spreekt is haar stem een laag, wellustig gemompel dat alleen voor hem bestemd is.
"Kom alsjeblieft in je slet... verpest mijn kut met je zaad... ik wil het voelen druipen langs mijn dijen en later weten dat jij het daar hebt achtergelaten." Haar woorden worden afgesneden door een scherpe hijging als zijn lichaam plotseling verkrampt. Ricardo’s handen trekken Daphne hard tegen zich aan, zijn heupen stoten een laatste keer omhoog terwijl een diepe, stille zucht zijn lippen verlaat. Ze voelt de warme pulseringen in haar kutje, de plotselinge volheid die haar eigen climax uitlokt. Haar lichaam verkrampt om hem heen, trillend van de intensiteit. Ze blijft boven op hem zitten, haar ademhaling zwaar, haar lichaam nog steeds trillend van de naschokken. Zijn handen ontspannen zich langzaam in haar heupen. Hij kijkt naar haar, zijn ogen halfgesloten, een vage, tevreden glimlach op zijn gezicht.
"Goed zo." mompelt Ricardo, zijn stem is nu slaperig, bijna achteloos.
"Precies zoals Peter zei dat je zou doen." zegt hij. Ricardo duwt Daphne van zich af en trekt zijn kleding aan. Daphne ligt uitgeput en uitgewoond op haar bed. Haar vagina voelt beurs en de woorden van Ricardo dreunen door in haar hoofd. Ze dacht een toneelstuk op te voeren waar zij de regie zou hebben. Maar Peter heeft vanaf het begin de regie gehad, denkt ze. De heren hebben instructies gehad en ik kon het alleen maar ondergaan.
‘’Nou Stan, laten we die planken maar ophangen dan.’’ hoort ze Ricardo in de verte zeggen.