Dit verhaal staat helemaal op zichzelf. In de tijd kort voor het verhaal van Show In De Studentenflat

In 1974 begon ik mijn studie Engels aan de Universiteit in Nijmegen. 18 jaar oud, voor het eerst op kamers. Via via had ik een aardige kamer bij leuke mensen gevonden.

Alles was nieuw, van Nijmegen wist ik niet veel, behalve dat het in de Romeinse tijd Noviomagus heette, later een Palts van Karel de Grote was, en eerlijk gezegd: dat was het zo’n beetje.

Het Gymnasium had ik met grote moeite gehaald. Door ziekte had ik in het vijfde jaar behoorlijk wat achterstand opgelopen, zodat zowel dat jaar als het eindexamenjaar een ware kwelling waren.

Maar met frisse moed en behoorlijk nerveus gestart met de studie. Van begin af aan voelde ik mij qua studie op mijn plek. Ik kon makkelijk mee, vond zelfs oude taalwetenschappen en hedendaagse grammatica leuk. Anders dan de meeste studiegenoten.

Ook anders dan veel studenten, had ik niks op met het zgn. studentenleven, uitgaan, feestvieren etc. Voor een enkele keer vond ik het wel leuk, maar het begon al meestal ermee, dat ik niet tegen harde muziek kon en geen alcohol dronk. Dat luste ik niet en het paste ook niet bij mijn hobby: Atletiek, m.n. kogelstoten en discuswerpen.

In de grote leeszaal van de bibliotheek voelde ik mij meer op mijn gemak. Daar ook zou ik uiteindelijk de vrouw van mijn leven treffen: Anne.

In de leeszaal wilde ik een lexicon van de linguistiek pakken, waar een studente blijkbaar ook naar op zoek was. Als “gentleman” wilde ik haar natuurlijk voorrang geven, dat wilde zij nu weer niet. Zij stelde als compromis voor: we gaan samen aan een van de leestafels zitten, om op te zoeken wat we wilden. Ook dat bleek hetzelfde te zijn, iets over Ferdinand de Saussure. Wat was het geval: Zij studeerde Frans en had samen met alle eerstejaars Engels en Duits college Algemene Taalwetenschap; we waren dus met dezelfde opdracht bezig. We stelden ons aan elkaar voor en maakten onze benodigde notities uit het boek. Na het boek weer op z’n plek te hebben gezet, vroeg ik of ze zin had een kop koffie te gaan drinken.

Samen zijn we naar de Erasmustoren gelopen, hebben gezellig koffie gedronken. Zij was eveneens nieuw in Nijmegen, had een kamer in een Studentenflat in Zwanenveld.

Zij moest nog naar een werkcollege, ik had de rest van de dag vrij. We zouden ons morgen weer treffen bij het college Algemene Taalwetenschappen. Zij stond op en met een grote lach zei ze “Leuk, dan zien we elkaar morgen weer!” Ik zei “Ik verheug mij er nu al op!”

Toen ze wegliep realiseerde ik mij pas, dat ze een mooi figuur had. Haar stevige benen en billen kwamen in de enge jeans goed uit. Haar ruitenshirt spande mooi over haar volle ronde borsten. Haar stevige, soepele pas.

Een medestudent, Daan, met wie ik de eerste paar maanden van de studie wat meer was opgetrokken, en die met zijn vriendin en een paar andere vrienden aan een tafeltje verderop gezeten had, zei “Ik geloof dat je het te pakken heb, of niet, John?” Hij kwam bij mij zitten en zei: “Laat die kans niet voorbijgaan Joh, daar zou je spijt van krijgen. Ze heeft flink indruk op je gemaakt. En mijn vriendin meent opgemerkt te hebben: jij ook op haar. Denk erom: vrouwen zien dat soort zaken veel beter en eerder dan wij!” sloeg mij op de schouder en ging weer.

De volgende dag stond ik al vroeg bij de toegangsdeur tot de grote collegezaal. Anne kwam samen met enkele andere studentes aanlopen. er werd een beetje gegiecheld en gewezen. Naar mij? Toen ze dichterbij waren zei Anne eenvoudig “Hoi” en bleef staan. de anderen liepen door en zeiden giechelend dingen als “Succes”, “zet’m op”. Ik werd een beetje rood. Anne keek mij aan, gaf mij een kus op de wang en zei “gaan we naar binnen?”. We gingen naast elkaar aan een tafeltje zitten. Haalden onze spullen uit de tassen. Het college begon. Ik keek vooruit, maar hoorde niks van wat die Docent daar vertelde, ik dacht alleen “Anne, Anne, Anne”. Ik durfde haar niet aan te kijken. Opeens kreeg ik een por in mijn zij: “Opstaan” zei een heldere stem “het college is om”, “Oh Ja”, ik greep mijn onaangeraakte spullen, stopte die in mijn tas en stond op. Anne keek mij lachend aan: “Volgens mij heb ik geen goede invloed op jou.” “Sorry, Anne, ik ben niet helemaal thuis.” “Dat merk ik, ik geloof dat ik je vandaag maar niet alleen laat rondlopen. Daar komen anders alleen maar ongelukken van. Ik heb verder vandaag geen college, jij wel?” “Nee, ook niet.” “Ik wilde in de stad nog wat gaan winkelen. Ga je mee?” “Ik zou niks liever doen.” “Gezellig!”.

We liepen samen naar het centrum. Anne had mijn hand gepakt en zo liepen we hand in hand via de St. Annastraat en het Karelplein keuvelend richting het centrum. Op het Karelplein stopte Anne plots, draaide zich naar mij en zei: “John, het is snel maar ik geloof dat ik verliefd ben op jou.” Ik kon niet meer uitbrengen dan “Gelukkig, ik ook!” We omhelsden elkaar en gaven ons onze eerste tongzoen. Die zou ik, en zij ook, nooit meer vergeten. Mensen bleven even staan en keken naar ons. Sommigen zeiden ‘Veel geluk jullie twee!”

Stralend liepen we verder hand-in-hand door de stad. Anne moest nog bij een jeans-shop kijken. Ze vond twee broeken en een shirt, die haar wel bevielen, alleen moest ze nog even passen. Buiten het pashokje wachtte ik netjes. Eerst showde ze de twee broeken. Zaten als gegoten. Het shirt was te groot, of ik even hetzelfde shirt een maat kleiner wilde halen. Braaf deed ik dat (wist ik veel, dat die taak de rest van mijn leven op mij zou rusten, als mevrouw moest shoppen). Ik gaf haar het shirt door het gordijn. Plots greep zij mij bij mijn arm en trok mij het hokje in, omhelsde mij opnieuw en kuste mij lang en diep. Ze keek mij in de ogen en zei “Ik ben zo gelukkig” “Ik ook, ik zweef sinds gisteren”. Ik keek haar aan, keek ook even naar het nieuwe shirt: “Dat zit ook prima!” “Ja,” lachte Anne, “maar van die bovenste drie openstaande knoopjes moeten er nog twee dicht.” “Jammer, ik vond het wel een mooi plaatje” en toen duwde ze mij weer naar buiten. Net op dat moment kwam de winkeljuffrouw aan, ze gniffelde, “Zit alles goed?” “Prima!” riepen Anne en ik tegelijk. De mevrouw keek mij aan: “U heeft zich daar dan zeker ook van overtuigd?” Een beetje beschaamd antwoordde ik “Ja mevrouw”, Anne kwam naar buiten en zei tegen de dame “Ja, ik geloof hij heeft een goed oog voor maten” “Ik ben er heilig van overtuigd dat dat zo zal zijn”, zei de mevrouw lachend. Nadat Anne afgerekend had gingen we naar buiten, de mevrouw riep ons nog na “Heel veel geluk!”

Wij gingen verder de stad in, we kochten bij een kraampje een paar broodjes en wat flesjes fris en liepen naar de Waalkade. Daar gingen we naast elkaar op een muurtje zitten, mijn arm om haar schouder, haar arm om mijn middel geslagen. Volkomen gelukkig zaten we daar. Keken uit over de waal. Zwaaiden naar langsvarende binnenvaartschepen.

Het werd tijd huiswaarts te gaan. Anne vroeg of ik nog met haar mee ging naar haar flat, konden we daar samen avondeten. Met de bus naar Zwanenveld. Op de gang werden we vrolijk begroet. Anne stelde mij voor als haar vriend. Mijn borstkas zwol van trots. We gingen naar haar kamer, om de gekochte spullen op te bergen. Onderweg hadden we wat te eten meegenomen van de Chinees. We aten samen aan het kleine tafeltje. Daarna samen even afwassen in de keuken.

Anne zette koffie en we gingen op haar bed zitten, even naar het journaal kijken. Wisten we ten minste een beetje over de rest van de wereld. Op het moment waren wij alleen met ons heel kleine maar oh zo gelukkige wereldje bezig. Het journaal was voorbij. Anne zette het televisietje uit en zei tegen mij: “Blijf je vannacht hier bij mij? Ik wil dit zo lang mogelijk rekken.” “Ik wil hier ook niet weg, Anne” en kuste haar. We gingen op het bed liggen. We konden elkaar niet loslaten. Onze handen waren overal. Alleen onze monden en lippen bleven op elkaar, als waren geheimzinnige aantrekkingskrachten aan het werk.

Anne deed plots haar shirt uit, ook haar bh en haar mooie borsten kwamen tevoorschijn. Bewonderend keek ik ernaar, nam ze vast en kuste ze. Zij frunnikte intussen aan mijn shirt, aan de riem van mijn broek. Het shirt trok ze uit de broek, trok het mij uit en gooide het in de hoek. Toen ze de riem los had, sjorde ze mijn broek omlaag en zei, “schoenen uit en ook die broek”.

Zij pelde zich ook uit haar enge jeans, wat sneller ging dan ik gedacht had.

Naakt ging zij weer op het bed liggen. Ik keek met grote verwondering naar dat prachtige lichaam, dat daar voor mij lag. Ik kreeg van de zenuwen mijn broek niet goed uit. Anne moest haar lachen inhouden. Uiteindelijk lukte het en ik ging naast haar liggen. Ook nu plakten onze monden op elkaar, zwierven onze handen overal over onze lichamen.

Voor het eerst in mijn leven, had ik een naakte vrouw in mijn armen. Ik was de gelukkigste man van de wereld.

Mijn handen bereikten ook haar schaamstreek. Langzaam opende zij haar benen. Opende zich zo. Voor mij? Mijn hand raakte haar klitje, zij kreunde zacht maar rustig. Het was goed. Mijn hand gleed weer omhoog. Zij vroeg : “Eerste keer?” “Ja, ik ben een beetje nerveus”. “Voor mij ook, en ook ik ben hels zenuwachtig. Maar de mensheid doet dit spel al duizenden jaren, dan moet het ons tweetjes ook lukken.”

Ik kuste haar voorhoofd, gleed met mijn lippen en tong langs haar oren, nek, borsten, navel (waar ze wat kietelig was), naar haar liesstreek, binnenzijde van de benen en uiteindelijk naar het doel van de zwerftocht, haar gleufje, dat al verlangend op tong, lippen en vingers wachtte, gezwollen was, net als de kleine kittelaar. Ik voelde Anne schokken toen mijn lippen haar gleuf raakten, nogmaals toen ik haar kittelaar tussen mijn lippen nam. Mijn tong drong naar binnen. Ik voelde Anne’s opwinding toenemen. Ik proefde haar vocht, ik vond het heerlijk. Haar lichaam spande zich, haar heupen kwamen omhoog, haar benen trilden, schokten, haar gekreun werd intensiever en … ze kwam “Ja John, ga door, ga door … Jaaah, Jaaah …” schreeuwde Anne. Ik kon zien hoe zij schokte, hoe haar hoofd heen en weer ging. Zij hield mijn hoofd vast en drukte het op haar gleuf, ik moest doorgaan, eerst nog zachtjes, maar al gauw kwam “sneller, sneller, harder ….” en nogmaals kwam de volgende genotsgolf over Anne, en ik genoot van haar genot. Het was het indrukwekkendste wat ik ooit had meegemaakt.

Anne moest even bijkomen. We lagen lekker tegen elkaar. Ik genoot van de aanraking van onze lichamen. Ik kuste haar wangen, haar neus, haar lippen.

Anne streelde mijn lijf, gleed omlaag. Ik zei tegen haar “Van de zenuwen krijg ik geen erectie.” “Geeft niks, dat komt vanzelf.” Wij concentreerden ons op het kussen en strelen, ik vergat alles en genoot alleen van haar. Doordat mijn jongeheer nu regelmatig zacht met haar lichaam in aanraking kwam, begon hij vanzelf te steigeren. Anne gleed nu langs mij omlaag, greep mijn pik vast. Ik had het gevoel, alsof ik meteen zou gaan spuiten. Dan voelde ik, hoe Anne hem likte, langs de stam van beneden omhoog, langs de eikel en naar de pisbuis. Ik voelde hoe ze de eikel in de mond nam, Heel warm voelde dat, haar tong speelde ermee. Ze liet hem vrij en likte heel zachtjes het toompje. Ze nam opnieuw mijn eikel helemaal in de mond, liet veel speeksel langs mijn staaf lopen, en begon daarna mijn pik met één hand af te trekken, Haar hand gleed langs de stam langzaam omhoog en omlaag. Terwijl mond en tong mijn eikel verwenden.

Mijn buikspieren trokken samen, mijn heupen drukte ik omhoog, “ik kom zo …” zei ik. Anne liet mijn pik uit haar mond maar ging verder met aftrekken. Voor haar ogen kwam ik, ik spoot, de ene straal na de andere. Zonder onderbreking ging Anne voort mij af te trekken, en riep bij elke straal “Oei”. Ik was na een paar keer leeg en uitgeput. Anne haalde een vinger door mijn sperma en likte hem af. “Eigenlijk best lekker” zei ze.

Ze hield nog steeds mijn pik vast. “Ik had wel al foto’s van een stijve penis gezien, dat zul jij ook wel gezien hebben van kutjes, of niet?” “Ja, wel foto’s, maar echt is toch anders” “Precies, ik had eigenlijk geen idee hoe groot en dik een stijve zou zijn, laat staan hoe die aanvoelt, zo hard. Doet dat niet pijn?” “Nee, is gewoon lekker.” “Dat is nou precies wat ik van jouw staaf vind: Die is hartstikke lekker en mooi. Ik denk dat ik hem maar houd.” “Als ik dan jouw lekker gleufje en jouw heerlijke borsten mag houden, dan vind ik alles goed.”

Anne kwam weer genoeglijk tegen mij aan liggen. We kusten ons weer. “Ik had niet gedacht,” zei Anne, “dat uit die penis zoveel van dat spul komt, en hoe hoog dat spuit. Ik vond het heerlijk om te voelen, te zien en te doen. En dat allemaal omdat jij mij lekker vindt en ik jou lekker vind.”

Onze eerste keer, … meer dan 50 jaar geleden. Hoe vaak tot nog toe? Geen idee.

Wat Anne en ik wel weten: Wij zouden alles in die 50 jaar opnieuw precies zo doen. En die jonge jaren met z’n tweetjes: Dat waren de mooiste jaren, een beetje gek, onbezorgd, gelukkig.