Twee weken later kregen we na onze laatste sessie van de dag in Maastricht te horen dat we de week daarna naar een Burcht aan de Rijn zouden gaan. Weer voor een door de organisatoren van het „feest“ in Weert georganiseerd evenement. Het zou een weekend worden, drie optredens, vrijdag, zaterdag en zondag. Corry en Kees waren ook daar de hele tijd bij ons. De Shop was na vandaag toch voor twee weken wegens vakantie gesloten. Dat was dus geen probleem.

Voor het feest was de burcht helemaal afgehuurd. Geld speelde blijkbaar helemaal geen rol. Voor die drie optredens kregen we 6000 Gulden, alles onder dezelfde voorwaarden. Overnachtingen en maaltijden werden betaald.

Gelukkig had Kees eraan gedacht, te vragen, of weer dezelfde mensen daar waren. Alleen het oudere echtpaar, die overigens Erik en José heetten, en zoon en schoondochter, die alles organiseerden. De andere gasten, ook weer ongeveer 20 tot dertig mensen, waren anderen dan die in Weert.

Anne en ik hadden wel al nagedacht, hoe we een eventueel volgend optreden op zo‘n evenement zouden inrichten. Het betrekken van de gasten bij onze act moest dan toch niet drie keer hetzelfde zijn. Daar moesten we nog iets op vinden.

Corry opperde, de deelneming te beperken tot telkens twee of drie mensen. “Zoals het in Weert was gegaan, was ontzettend leuk, zowel voor het publiek als voor jullie!” Bij dat laatste keek zij ons met een grote lach aan: „Ik zag dat jullie toen al bijna klaarkwamen, waar of niet?“ „Ja“ beaamden wij, „het was echt geil“. „En wij hebben van Erik en José gehoord, dat de gasten daar ook heel erg van genoten hebben. Bovendien, dat wil ik ook nog zeggen: De gasten, met name de vrouwen hadden van Johns solo-masturbatie genoten. De mannen hadden gehoopt, dat jij, Anne ook zo‘n solo zoudt doen. Misschien iets voor de volgende keer.

De selectie van twee of drie deelnemers moeten jullie bekijken. Misschien gewoon rondlopen en mensen vragen?” We zouden er nog eens goed over nadenken. We vonden wel een weg.

Ook bleek dat in Weert de Bediening inderdaad geen idee van ons optreden en ook niet van het aansluitende sexfeest had. Omdat voorheen geen “appetizer” geboden werd, hadden ze nooit doorgehad wat er daarna gebeurde. Na Weert hadden ze dat wel. Daarom had Erik geheimhoudingsverklaringen laten tekenen. Privacy ook van sexgasten moest gewaarborgd worden.

De vrijdagochtend haalden Corry en Kees ons op en gingen wij naar het slot in de nabijheid van Andernach. Het had meerdere zalen, hotelkamers etc. Een hoge muur omgaf de hof.

Erik en José kwamen naar ons toe. Zeiden meteen, dat we hen met de voornamen moesten aanspreken, Mijnheer en mevrouw was toch wel wat afstandelijk, zeker bij onze “dienstverlening”. Hij zei dat met een grote grijnslach en voegde toe: “En wat voor een dienst: Jullie optreden maakte zoveel indruk op onze gasten, dat zelfs bij het aansluitende feestje er nog over gesproken werd. Vooral jouw solo, John, had de Dames erg bevallen. Op onze feestjes zie je dat nooit, die mensen willen zoveel mogelijk neuken, spelen zoals jullie doen zit er niet in.”

Anne was zo vrij te vragen, of zij zelf ook aan de

feestjes deelnamen? “Nee,” antwoordde José, “wij zijn heel erg behoudend. Van Brigitte begreep ik dat ook jullie erg monogaam zijn. Zij had eigenlijk heel wat anders verwacht, bij het werk dat jullie doen?”

“Ons werk doen we met zoveel plezier, net omdat wij monogaam zijn en beiden een exhibitionistische ader hebben. De ene mens zoekt zijn spanning en kick bij verschillende partners, wij voornamelijk bij het vrijen voor toeschouwers, daarom ziet ons optreden niet alleen natuurlijk uit, het is ook natuurlijk. We begrijpen de andere keuzes wel, maar het zijn niet de keuzes voor ons.” zei Anne. “Gelijk hebben jullie. Wij houden het ook bij onze keuze. Deze evenementen organiseren wij, we blijven wel in de buurt, maar doen er echt niet aan mee. Onze zoon en schoondochter wel, die vinden dat geweldig. Wij begrepen dat Brigitte jou kent, John?” “Ja, van de lagere en middelbare school.” “Zal wel vreemd zijn geweest, haar in Weert onder die omstandigheden weer te ontmoeten?” “Geloof dat, José, het is een heel vreemde gewaarwording, een vroeger klasgenootje jaren later tegen te komen op een feestje, terwijl je in adamskostuum en in duidelijk zichtbare staat van opwinding staat, en dat ‘meisje’ je aftrekt en je leuter in haar mond neemt, terwijl je vrouw erbij staat en haar lachen moest inhouden!.” Anne voegde er lachend aan toe “hij vond het duidelijk wel erg lekker!”.

“Niet jaloers?” “Nee, José, ik ken mijn John nu bijna 20 jaar, hij kijkt graag naar vrouwen, ik wijs hem er soms zelf op. Wij weten van elkaar, dat we niet vreemd zouden gaan. En dit hoorde bij het spelletje, dat weet hij, en dat weet ik. Dat het nu een bekende was: toeval, maar niet vervelend. Eerlijk gezegd: ergens vond ik het wel komisch: Brigitte bleef tamelijk cool, maar John keek enerzijds wanhopig en anderzijds zo zalig. Ik lag bijna in een deuk, maar moest mij toen inhouden.”

“De goede instelling, meid,” zei Erik, “maar wij moeten gaan, we hebben nog wat werk te doen”. Hij riep een van de jongens van de bediening en zei dat hij ons naar de kamers moest brengen. De bagage werd ook gebracht.

We kregen naast elkaar gelegen kamers met een tussendeur. Erik had goed nagedacht. Wij zouden de hulp van die twee niet willen missen.

Corry riep ons voor het uitzoeken van “kleding”. Aangezien wij die in het publiek gooiden had ze geen heel dure zaken meegenomen. Wij hielden, en dat wist zij heel goed, niet zo van de klassieke sexy-lingerie. Wat leuks, eenvoudigs en simpel te verwijderen. Lingerie ziet er goed uit, maar tijdens het vrijen zit het doorgaans in de weg, gladde huid is dan makkelijker.

Voor de eerste avond kozen we onze gebruikelijke schaamlapjes en voor Anne nog een bijpassende borstbedekking. Allemaal in lichtbruin kunstleer. Deze keer droeg Anne geen pumps.

De voorstelling zou, aangezien het goed weer was, in de Burghof plaatsvinden. Zodat de grote zaal van het slot vrij bleef voor hun na-diner feestje.

De Burghof was van kunstgrasmatten voorzien. Gelukkig, want op blote voeten op ouderwetse kinderkopjes lopen leek ons onprettig.

Net als in Weert stond “ons” podium gereed, de tafeltjes voor het diner waren rondom het podium opgesteld.

Een paar spots waren op het podium gericht.

Het diner zou om 4 beginnen, dus ons optreden rond 7 uur. Ze wilden blijkbaar een heel lange nacht beleven.

We hadden diverse mensen gezien van de bediening, die wij van Weert herkenden. Zo’n feest moest een vermogen kosten, want ook die moesten die drie dagen overnachten. Dat echter zal voor deze “Betere Kringen” niet zo’n probleem zijn.

De tussendeur hadden we open gelaten, zodat we makkelijk met elkaar contact konden hebben. Kees was met podium en verlichting bezig. Wij aten een kleinigheid, en gingen nog gauw even onder de douche. Rond zes begonnen wij met onze “rituele” voorbereiding. Corry zat erbij en keek toe. Ze had er duidelijk plezier aan. “Jullie zijn een heerlijk koppel, geen wonder dat jullie dit werk zo lang kunnen doen. Het is geen werk voor jullie, dit zijn jullie! Dat straalt er helemaal vanaf. Het liefst zouden jullie, denk ik, nu naar buiten rennen, het podium op springen en een uur lang vrijen, nietwaar?”. ”ja, maar dat zou Erik niet prettig vinden.” “Klopt, hij wil dat alles op rolletjes loopt”

Kwart voor zeven klopte het op de deur van Kees en Corry, die vanuit onze kamer riep: “Binnen!”. Het meisje van de karaf uit Weert kwam naar binnen, keek heel even verbaasd, dat ik naast Anne stond, die mijn pik in de mond had, terwijl ik haar, die met wijd uitgespreide benen in de stoel zat, aan het vingeren was. “Sorry voor de storing, ik wist niet …” “Niet erg, meid, ook wij moeten ons een beetje voorbereiden.” “Jullie kunnen dadelijk komen, het diner is bijna voorbij. Oh, veel succes en eh, eh … heel veel plezier!” We moesten lachen, “Dankjewel, mogen jullie vanavond ook kijken?” “Ja, dat denk ik wel. Sinds jullie optreden in Weert wordt bij ons in het bedrijf bijna over niets anders gesproken. Ze vochten bijna om de dienst hier. Gaan jullie vaker voor Onze firma optreden?” Corry zei: “Waarschijnlijk wel, ze zijn ook bij de bazen in de smaak gevallen. Maar kom, die twee moeten zich ‘aankleden’. Wacht je nog even, dan lopen we met jou mee? Hoe heet jij overigens?“ „Astrid, mevrouw”.

Wij deden onze schaamlapjes aan. Astrid keek ernaar: “Dat is niet veel materiaal, maar wat eronder zit, maakt het weer goed”. Wij schoten in de lach. Met Astrid en Corry liepen we naar de grote deur naar de hof. We keken vanaf een kleine hoogte op de hof neer, Zes treden leidden naar de hof. Kees zat op zijn plekje voor de bediening van podium en spots. Corry stapte opzij zodat wij alleen in het midden bovenaan de trap stonden.

De verlichting bij de tafeltjes werd gedimd. Kees schakelde de op ons gerichte spot in. De gasten klapten.

Wij liepen hand in hand, gevolgd door de spot, tussen de tafeltjes door naar het podium. Op het podium omhelsden we elkaar. Het was helemaal verlicht en draaide. Hartstochtelijk kusten wij elkaar. Mijn schaamlap stond al flink omhoog, maar liet nog niks zien. Ik legde mijn armen op haar schouders, draaide haar om, zodat zij voor mij stond.

Naar het publiek riep ik: “Heeft zij niet teveel aan?” “Ja” klonk het. “De top eerst?” “Ja”. Ik rukte het bovenstukje weg, gooide het naar het publiek. Anne trok haar schouders naar achteren, om met haar borsten te pronken. Ze was er trots op, en dat mocht zij ook. Ik omvatte haar borsten, masseerde haar tepels, die daarop meteen regeerden.

Na nog twee rondjes vroeg ik “De rest ook?” “Ja”, en weg was de nog overgebleven schaamlap, die ook tussen het publiek landde. “Zo beter?” “Ja”. “Kunnen jullie alles goed zien?” “Nee”. “Ah, jullie zijn fijnproevers, jullie willen alles zien! Goed!” Ik ging een beetje door de knieën, pakte haar benen vast en trok ze uiteen. Anne stond nu met wijd geopende benen. Haar kutje zichtbaar. Luid klonk het geklap.

Anne was nu aan de beurt: “Dames, de heren hebben nu hun zin gekregen, nu mogen jullie. Jullie willen vast en zeker ook meer zien van die man hier achter mij, of niet?” “Ja”. Een hand greep naar achter en omvatte mijn pik. Zij draaide zich om en liet zien wat zij vasthad. Met één ruk trok ze mijn lapje ook weg. Rook eraan “Mijn afrodisiacum, ook voor jullie?” en weg vloog het het publiek in.

Ze knielde voor mij, nam mijn staaf in haar handen en begon hem langzaam af te trekken. Ik voelde mijn opwinding groeien. ik keek naar het publiek, terwijl wij ronddraaiden. Anne moest zo niet te lang doorgaan, dan zou ik komen. Op tijd stopte ze. „Vinden jullie dat ook zo‘n heerlijk apparaat, wat mannen hebben? Ja? Wat kun je niet voor lekkers daarmee doen: aftrekken, zuigen en lekker neuken. En die man aan de andere kant van die staaf vindt dat nog lekker ook. Dit exemplaar is van mij. Hij daar“; wijzend naar mij, „mag dan denken dat die staaf van hem is. Dat heeft hij mis. Dat ding is van mij, en dat wat eraan vast zit ook! Dat heeft hij op het stadhuis ondertekend. Kijken, dat is helaas alles wat voor jullie overblijft!“

Ze stond op en leidde mij naar de rand van het podium. Mijn pik stond rechtop als een vlaggemast, hard als een stuk ijzer, bijna pijnlijk en heerlijk tegelijk. Zij gaf een teken en het podium draaide. Mijn staaf streelde zij ondertussen zachtjes met één vinger.

In de tweede ronde riep ze: „Eigenlijk zielig voor jullie, Dames, hier staat zo‘n trotse staaf. Ik weet zeker dat jullie hem maar wat graag eens zouden vasthouden. En ik weet ook, dat mijn man dat wel héél lekker zou vinden. Ik strijk vanavond over mijn hart. Jullie mogen hem allemaal even vasthouden. Maar niet beschadigen! Hij moet mij nog lang plezier geven! Blijf rustig zitten, wij komen naar jullie toe.” We stapten van het podium af en alleen in het licht van de spot, de rest van de verlichting was vrijwel weggedimd, liepen we naar het eerste tafeltje, waar twee heren en twee dames zaten. Allemaal vijftigers.

Anne zag nog een karaf Olijfolie op het tafeltje en goot daaruit wat over mijn pik. Gretig grepen de dames naar mijn staaf. Het aftrekken ging nu makkelijker. Zo liepen we tafeltje na tafeltje na. Net als in Weert kreeg ik het een beetje benauwd. Met name de olie maakte de prikkeling erger. Als dat zo zou door gaan, zou ik in deze ronde al klaar komen.

Anne had dat door en onderbrak voor het laatste tafeltje de rondwandeling. We stapten weer op het podium. “De dames zijn te goed in dit werk. Hij zou bijna zijn gekomen. Dat willen we niet. De show moet eigenlijk nog beginnen, en Ik moet er ook nog wat van hebben.”

Gelukkig, saved by Anne. Ze omhelsde mij en zei, “nu mag je mij rondshowen: net als de vorige keer? Was best geil.” “ok”.

Ik greep Anne vast, “Heren, jullie dames hier hebben mij bijna te ver gebracht. Kunnen jullie dat ook bij dit hemels schepsel?” “Ja” klonk het zelfverzekerd.

Ik nam van het dichtstbijzijnde tafeltje ook de karaf met olijfolie en nam die mee het podium op, dat weer ging draaien.

Ik zette Anne op de rand van het podium, trok haar op de rug, ze stak willig haar benen in de lucht, spreidde die en ik liet er olie op lopen. Haar kutje zag er heerlijk glanzend uit. Ik gaf de karaf terug, trok de benen van Anne terug, zodat haar gleuf er volkomen vrij bij lag. Ik wreef over haar poes, kneedde haar klit zachtjes, totdat zij begon te kreunen.

“Heren, grijpt Uw kans, kom naar het podium en voel dit heerlijk kutje, voelen, niet vingeren!”

Kees liet het podium stap voor stap draaien, zodat alle mannen de kans hadden, Anne’s kutje te strelen. Sommigen dachten er aan ook haar klitje wat aandacht te geven. Ik gunde haar twee complete rondjes, en genoot ervan dat zij het steeds moeilijker kreeg, niet klaar te komen. Maar wonderbaarlijk, het lukte haar ook deze keer weer.

Ik hielp haar op te staan.

“Mensen, ik moet toegeven, zij heeft zich goed gehouden. Ik haalde niet alle Dames, zij wel alle heren, en dat ook nog twee keer!”

Anne riep „Dat is niet eerlijk, alle heren en de meeste dames hebben wat gehad, en alleen deze twee dames niet.“ Ze wees naar het tafeltje waar Brigitte zat en keek naar mijn pik, die hard als een rots omhoogstak. „Dat kan natuurlijk niet. Dames, komt op het podium en tast toe!“ De mij onbekende dame van ongeveer 40 jaar greep als eerste toe. Daarna was Brigitte aan de beurt. Ze knielde voor mij, vatte met een hand de basis van mijn penis en met de andere trok ze mij zachtjes af. Anne legde haar arm om mijn taille, en keek geïnteresseerd toe. Ze voelde aan mij, dat het „gevaarlijk“ werd en legde een hand op de hand van Brigitte, ten teken dat het genoeg was.

Brigitte verliet onder applaus het podium.

Anne fluisterde mij één woordje toe: “Supernova”. Ik schrok, dat gaat niet op een ronddraaiend podium. Twee jongens van de bediening plaatsten op het podium een wat groot uitgevallen poef. “Zo lukt het wel” zei Anne. Ik was opgelucht! Goede voorbereiding Anne! Ik ging op de poef liggen, schoof zover naar de rand, dat ik daarop met mijn heupen lag, terwijl mijn schouders op het podium lagen. Zo stak mijn pik rechtop boven alles uit.

Anne liep een rondje rond de poef. Keek naar mijn Pik, alsof ze hem aan het bestuderen was. Zij boog over mij heen, benen uit elkaar, zodat ik recht in haar kruis keek. Het podium begon weer te draaien. Ik voelde mijn pik kloppen. Blijkbaar hadden de gasten dat ook gezien, want er stak wat geroezemoes op. Anne nam hem in de hand, tergend langzaam gleed haar hand langs de geöliede stam. Ik voelde haar tong langs mijn staaf en over de eikel gaan. Mijn eikel voelde aan alsof hij gezwollen was tot formaat voetbal. Ze stopte en stapte op de poef, priemde zich met haar olie-kutje op mijn olie-pik. En langzaam bereed ze mij. Ik kon niks, helemaal niks doen. Alleen naar Anne kijken. Ze glimlachte en knipoogde naar mij. De wereld om ons heen verdween. Zij en ik, dat was alles wat bleef. Ik hoorde niks meer, behalve het zachte soppen van mijn pik in haar doosje. Ik was in het sex-paradijs, steeds heter, steeds geiler. Hetzelfde zag ik in Anne. Haar ademhaling werd sneller, net als die van mij. Haar schedespieren begonnen mijn pik te knijpen. Met oliesmering voelde dat speciaal. Mijn eikel reageerde intenser. Het was of haar spieren mijn eikel uitmolken. Anne stimuleerde haar klit met haar handen. Ik voelde mijn zaad opkomen, Anne gooide haar hoofd naar achter en kreeg een gigant van een orgasme, direct daarna spoot ook ik mijn eerste straal in haar. We schreeuwden beiden, maar het wilde niet stoppen, zij kreeg het ene orgasme na het andere, en het leek of ik het zaad van een jaar moest lozen, straal na straal schoot ik in haar. Het liep samen met haar sap uit haar kut over mijn onderlijf, buik en borst.

Uitgeput bleven wij liggen. Het was doodstil. En toen kwam een daverend applaus. Anne was de eerste die weer kon gaan zitten. Mijn pik stak nog steeds in haar. Mijn opwinding liet slap worden blijkbaar niet toe. Ik voelde haar nog wat naknijpen, een heerlijk gevoel, en de resten van mijn zaad en haar sap werden er uitgeperst, ik voelde het op mijn buik en borst. Met één hand veegde ik wat ervanaf en likte het op. Anne stak haar handen naar mij uit, ik greep ze vast en zo trok zij mij rechtop. Ik nam haar hoofd tussen mijn handen en gaf haar een diepe tongzoen. Ik hield haar vast, alsof ik haar nooit meer los zou kunnen laten.

Het podium stopte. Wij stonden op. Ik zag dat Kees het tijd vond te stoppen. We bogen naar ons publiek en liepen terug naar de hofdeur. Corry kwam naar ons toe met twee baddoeken, om ons een beetje te fatsoeneren, mij met name. Toen we naar binnen gingen, stond een groot deel van de bediening in de hal. Ook van hen kregen we een applaus. Astrid stak een duim op.

Ik blijf het, ook na jaren van optreden in het theater in Maastricht, een vreemde gewaarwording vinden, met z’n tweetjes naakt na een hevig sexnummer tussen allemaal geklede mensen te staan. Maar samen met Anne is dat geen probleem.

In onze kamer dronken we wat en gingen samen onder de douche, spaart water en is lekkerder dan alleen.

We gingen bij Corry zitten. “Dat was schitterend! Jullie leken wel in een andere wereld te zijn geweest.” “Klopt”, zei ik “ik was in het paradijs, en, verbazingwekkend, Anne was daar ook.” Anne moest lachen en gaf mij een kus. We keken wat televisie, maar zoals dat in Duitsland vaak is: Bijna op elke zender een “Krimi”. Op sommige avonden vallen er wel 10 doden op de televisie. Is er niks leukers dan dat? Wij hadden wel ideeën, maar die waren waarschijnlijk “nicht jugendfrei”, moord wel?

De deur ging open en Kees met Erik en Jose kwamen binnen. “Sorry” zei Kees, “vergeten te kloppen!” “Niet erg” zei Anne, “Wij dragen nog ons werkkloffie.”

“Dat kloffie ga ik voor mijn personeel voorschrijven, veel goedkoper dan die uniformen.” Zei Erik lachend. “Dat zal de Horeca-vakbond geen goed idee vinden” merkte José op.

“Weer zijn we heel tevreden met jullie show. Steeds weer genieten wij ervan. Ook onze klanten waren heel enthousiast. Die zijn inmiddels aan het voor hen belangrijkste deel van de avond begonnen. Twee mensen van ons houden een oogje in het zeil, zodat wij niet elke avond bij hun feestje aanwezig hoeven te zijn. Eerlijk gezegd, vraag ik mij wel eens af, wat die mensen bezielt. Maar goed, ieder diertje z’n pleziertje. Wij leveren de entourage, zij zorgen verder voor hun eigen entertainment. Jose en ik eten dadelijk in het restaurant gedeelte, hebben jullie zin mee te eten. Geen haute-cuisine hoor, gewoon Hollandse pot. Daar hadden wij wel oren naar. We kleedden ons aan en hadden met z’n zessen nog een paar gezellige uurtjes.

De volgende ochtend was ik als eerste wakker. Ik keek op mijn ellebogen geleund naar mijn schone slaapster. Ik raakte niet uitgekeken. Omdat het warm was lag alleen een laken over haar heen, zodat de contouren van haar lichaam goed te zien waren. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Was zo een verslaving eigenlijk gevaarlijk? Vroeg ik mij af. Ach wat zou het, het is de lekkerste verslaving die ik mij kan voorstellen. Dan geef je daar maar fijn aan over, oude jongen!

Ik rukte mij los van het plaatje, stond op en trok mijn Kimono aan. Nog steeds die, die Corry ons bij ons allereerste inval-optreden, jaren geleden gegeven had.

Stilletjes ging ik de gang op naar het restaurantgedeelte. Ik vroeg aan een van de mensen, die daar aan het werk waren. Of wij ontbijt op de kamer konden krijgen. Dat kon. Ik vroeg ook of zij wisten of Kees en Corry al ontbijt hadden gehad. Dan graag ook voor hen ontbijt brengen. Ik bedankte hen en ging terug. Klopte bij Corry en Kees aan. die waren al op en aangekleed. Ik vroeg of we met z’n vieren op onze kamer zouden eten. Dat was ok. Ik ging via de tussendeur naar onze kamer. Anne werd net wakker, rekte zich uit.

Klop, klop, het ontbijt kwam. Ik zei tegen de Jongeman dat beide tabletten op onze kamer konden worden gezet, omdat de buren bij ons aten. Anne lag op haar zij naar de jongeman te kijken. Hij beviel haar zeker, kon ik zien. Hij keek ook naar Anne en wilde wat zeggen. Hij begon te stamelen: “U bent …eh … U bent heel mooi … eh eh .. mevrouw. Ik vond Uw voorstelling gisteren heel .. eh .. eh …mooi.” En met haar allerliefste glimlach en sensuele blik zei ze tegen hem “dankjewel, maar jij mag er ook zijn hoor …ik zou best ….” De knul werd vuurrood van verlegenheid. Ik moest mijn lachen verbijten. Af en toe is die fee van mij eerder een feeks! De arme jongen kon alleen nog “Smakelijk eten” uitbrengen en verliet snel onze kamer. Wij schoten in de lach, net toen Kees en Corry binnenkwamen. Toen ik vertelde wat er gebeurd was, zei Corry : „Anne toch, zo‘n arme drommel. Die durft dadelijk nooit meer gewoon een vrouw een complimentje te geven.“ „Ik zal het nooit meer doen, Moeders“. „En dat moet ik geloven“ zei Corry.

De ochtend maakten wij tweetjes een wandeling door de omgeving. We spraken ook nog over ons avondprogramma. Vanavond geen participatie (we waren dit woord er maar voor gaan gebruiken, lijkt wel een beetje ambtenarentaal, maar wat zou dat). Een deel met z’n tweetjes en twee solo’s. Anne kon binnen een half uur twee keer klaarkomen, ik soms ook maar niet altijd zeker. Dus eerst duo, daarna Anne en als laatste ik. Een eenvoudige maar geen gemakkelijke opgave. Voor het duo-deel kozen we doggy, cowgirl en reverse-cowgirl. Een beetje planning hoort er soms bij. Een compromis tussen ons plezier en het entertainment van het publiek. Voor ons stond plezier altijd op de eerste plaats.

We droegen deze avond allebei een soort korte, eenvoudige witte, tuniek die met een eenvoudig koord dicht gehouden werd, meer niet. Mijn pik hadden we deze keer al geölied, haar gleuf ook. Hand in hand liepen wij in het licht van de spot naar het podium. Gingen tegenover elkaar staan; het podium begon te draaien. We trokken bij elkaar aan de koorden, zodat de tunieken tegelijk openvielen; elk schoof bij de ander de tuniek over de schouders omlaag. Tegelijk wierpen we ze in het publiek.

We keken elkaar recht in de ogen, onze gezichten bewogen langzaam naar elkaar toe, eindigden in een innige tongkus.

Anne draaide zich om naar het publiek, met de rug tegen mijn buik, gleed dan op haar knieën en bukte voorover. Ik knielde achter haar, mijn pik schoof door de olie gemakkelijk in één keer helemaal naar binnen. Anne schokte even, begon ook naar voren en naar achter te bewegen. Ik bewoog niet, liet alles gebeuren. Allebei keken we ons publiek recht in de ogen. Vreemd genoeg had ik de indruk, dat sommigen dat als ongemakkelijk ervoeren, alsof ze betrapt werden bij het gluren. Mijn pik klopte als een gek, net als mijn hart. Anne voelde dat natuurlijk ook.

We veranderden na drie of vier rondjes onze positie. Ik ging op het podium liggen. Anne ging als cowgirl, voor mijn gevoel eerder als mijn Amazone op mij zitten, greep achter zich naar mijn pik en leidde die vakkundig terug in de voor hem bestemde schede.

Langzaam bereed mijn amazone haar te temmen hengst, keek mij in de ogen. Beiden waren wij één.

Zij boog helemaal naar voren, kuste mij en bood tegelijk het publiek een heerlijk plaatje van onze vereniging daaronder. Zij bleef op en neer gaan, haar schedespieren knepen mijn staaf samen. Het voelde alsof hij in een bankschroef zat, en toch bleef zij rijden. Haar adem werd snel. Ze ging rechtop zitten, kromde haar rug naar achteren en gooide haar hoofd in de nek. Met een schreeuw kwam haar eerste orgasme, wild ging haar lijf tekeer. Ik kon niks anders doen dan haar vol verbazing te bekijken. Het ene orgasme volgde op het andere. Ik was zo afgeleid en gefascineerd door het schouwspel dat mijn eigen drift naar een orgasme verdwenen was. Toen zij uitgeraasd was, viel ze voorover op mijn borstkas. Ik omarmde haar stevig. Ze was uitgeteld.

We bleven zo liggen. Het podium draaide nog steeds langzaam rond.

Ik hoorde niks meer, ik zag niks meer, ik was alleen een gelukkige man.

Er kwam weer leven in haar. Ze tilde haar hoofd op en keek mij aan, ik gaf haar een lichte kus op de mond. “Ik geloof dat mijn solo nu niks wordt” zei Anne. “Ik kruip wel voor,” zei ik “geloof het of niet maar jouw orgasme was zo indrukwekkend, dat ik helemaal vergeten ben zelf klaar te komen”. Anne moest bijna schaterlachen, maar hield zich in. “Arme knul, en nu moet je het zonder mij doen?”. Ze rolde van mij af, en wijdde zich aan mijn staafje, dat wat hulp nodig had, om weer een staaf te worden. Dat liet ik maar aan de vakkundige over. Zij nam hem in de mond en toen hij weer stijf was, vroeg ze om nog een karaf olie. Die werd haar door een van de dames aangereikt. Boven mij staand, benen wijd, zodat ik in haar kut keek, waaruit ook nog haar vocht droop, liet zij een hele straal olie op mijn inmiddels weer volledig stijve pik lopen. De karaf gaf ze weer terug. Kwam naast mij zitten en masseerde mijn flink geöliede pik. Ik fluisterde dat ik gereed was. Ze kuste mij op mijn voorhoofd en ging.

ik lag alleen op het langzaam draaiende podium, ogen gesloten. Het duurde even voordat ik begon te masturberen. Ik had nog het beeld van Anne’s orgasme van zonet voor mij. Alleen al dat liet mijn pik kloppen.

Het was doodstil om mij heen. Ik was alleen, en toch was Anne bij mij. Nooit meer mocht zij weggaan.

Ik nam mijn staaf vast, linkerhand aan de basis, rechterhand aan de stam. Langzaam masseerde ik de stam. Door al die olie, was die heel glad. Ik gaf ook aandacht aan mijn eikel. Ik nam alle tijd die ik wou hebben, of het publiek dat leuk vond of niet, kon mij niks meer schelen. Heel traag ging ik voort, omhoog, omlaag, omhoog, omlaag … Ik had geen idee, hoelang ik daar zo lag, voordat ik voelde dat het punt voor mij was gekomen. Dat was ook het punt, waarop Anne weer op het podium stapte. Ik had niet eens gemerkt, dat het stilstond. Anne ging wijdbeens boven mijn gezicht staan. Het podium draaide weer. Ik had mijn masturberen niet onderbroken. Ik keek toe hoe Anne zich vingerde. Heel even dacht ik aan Marleen. Zou Anne ook zo stevig kunnen blijven staan? Terwijl ik mij aftrok keek ik gefascineerd wat er boven mij gebeurde. Anne was geil en heet, al meteen drupte vocht op mijn gezicht. Haar vingers gleden volleerd langs schaamlippen en klit, drongen in haar schede, en ze bleef staan, alsof zij van marmer was gemaakt. Niets bewoog verder aan haar. Het druppen nam toe, ik zag haar ademhaling versnellen. Mijn orgasme zou ook niet meer lang op zich laten wachten. Anne’s hoofd zakte wat omlaag, ze keek nu naar mijn pik. Het leek of haar blik mijn zaad eruittrok, ik ging klaarkomen. Mijn heupen kwamen omhoog, de eerste grote straal schoot eruit, ik schreeuwde het uit. Met mijn tweede straal kwam ook het orgasme van Anne. Niet meer zo luid, niet meer zo hevig, maar wel lang, het vocht leek nu op een straal die op mijn gezicht kletterde. Ik spoot nog een derde straal. Het was op. Ik ook. Anne stond nog als een rots. Staarde in de verte, een hand nog in haar kruis. De ademhaling weer wat langzamer, wel nog zwaar, alsof ze buiten adem was. Ze keerde zich om, zodat ze mij kon aankijken.

Langzaam zakte zij door de knieën, ging op mijn onderlichaam zitten, greep mijn hoofd met beide handen en kuste mij. We hadden beide tranen van geluk in de ogen.

Het applaus ging aan ons voorbij. We bleven zo nog even liggen. Het podium draaide nog steeds.

We stonden op, bogen voor het publiek, ook speciaal richting bediening, die op de eerste verdieping van het slot aan de vensters stonden.

Hand in hand liepen we, bijna als in trance, terug naar de hofdeur. In de hal stond weer de bediening, die ons met gejuich ontving. Samen met Kees en Corry liepen we door naar onze kamer.

We lieten ons allebei op het bed vallen, hielden elkaar vast. Kees en Corry lieten ons alleen en gingen naar hun kamer.

We bleven een tijdje liggen, allebei wakker, zwijgend.

Op de tussendeur werd geklopt. “Binnen, wij zijn decent …” De deur ging open en Kees, Corry en Astrid kwamen binnen. “Decent ?” zei Astrid. Anne: “Ja hoor, dit is onze officiële arbeidskleding. Jullie baas overweegt dat ook voor jullie in te voeren”. “Ja, ja, maar niet met mij. Ik zou niet durven. Maar ik ben gekomen om jullie namens de bediening deze bos bloemen aan te bieden, als teken van bewondering voor jullie acts.” En ze haalde van achter haar rug een grote bos rode rozen tevoorschijn, die ze aan Anne gaf. Wij bedankten haar met een omhelzing en kussen op de wang. “Ik had nooit gedacht, toen ik voor dit bedrijf ging werken, dat ik nog eens door een naakte vrouw en een naakte man omhelsd en gekust zou worden. Als mijn collega’s dat horen zullen er veel jaloers zijn. Maar ik moet weer aan het werk. Slaap straks lekker.”

En weg was ze.

Corry vroeg of deze dag wat speciaals was geweest. Zij had gemerkt dat er wat anders was. Anne antwoordde: “Niks ergs hoor, eerder iets fijns. We hadden vandaag allebei een, hoe moet ik het zeggen, ontzettend gelukkig gevoel, een gevoel van gelukzalige zielsverwantschap. Het was allemaal intensiever, emotioneler, vertrouwelijker. Ik hoop dat het niet storend was, maar dan kunnen we daar ook niks aan doen.”

“Nee hoor, helemaal niet storend. Ik merkte dat iets anders was. We kennen jullie nu al jaren, hebben jullie vaak genoeg gezien. Ik heb vaak genoeg in Maastricht gedacht in jullie slaapkamer te zijn en toe te kijken, zonder dat jullie het weten. Vandaag had ik de indruk dat het publiek, de gasten en de bediening, dat gezien hebben, geen mensen die gewoon een sex-act uitvoeren, hoe echt dan ook. Vandaag waren wij allemaal er niet voor jullie. Jullie waren daar helemaal alleen met z’n tweetjes. Alle anderen waren er niet.

Hebben jullie niet gemerkt, dat het doodstil was, toen jullie tweetjes bezig waren, zelfs tijdens het kwartier dat John daar alleen lag? De mensen keken gefascineerd toe, leken te beseffen, dat daar twee mensen iets speciaals hadden met elkaar.”

“Dank je. Ik wist niet dat ik daar een kwartier lang gelegen heb. Toen ik daar alleen lag en niks deed, behalve mijn penis langzaam te masseren, had ik de hele tijd Anne voor ogen, ze was er niet en toch wel. Ik dacht niet meer aan het publiek, dat weet ik hoelang naar een naakte kerel moest kijken, die zachtjes zijn pik aan het strelen was. Dat kon mij niks meer schelen. ik dacht alleen nog aan Anne. Pas toen zij het podium weer betrad ging het plaatje weer weg. Ze was er weer, alles goed”.

Anne kuste mij. “Gaan we samen wat eten?”

“Ja” zei Kees, “maar niet in jullie arbeidskleding kinders!”

Kees trakteerde ons op een italiaans etentje. In een naburig stadje was een goede Italiaan. Die man wist ook overal de weg!

Nadat we de volgende ochtend onze ochtendwandeling in de omgeving hadden gedaan, vonden we een briefje op onze kamer van Brigitte en haar man. Of we bij hen een kop koffie kwamen drinken. We belden het aangegeven nummer en konden meteen komen. Zij hadden een grote suite met eigen kitchenette. Tja, zoon van de boss zijn heeft zo zijn voordelen.

Hij heette Rudy, een aardige stille man, achter in de dertig.

Brigitte vroeg hoe we het vonden. Zowel in Weert als hier was alles voor ons prima verlopen. Voor Kees en Corry ook. Brigitte en Rudy bevestigden, wat we al eerder gehoord hadden, dat ook hun gasten echt genoten hadden. Wat wij deden, had niets te maken met de sex die zij hadden op hun feestjes. Daar ging het, om het een beetje plat te zeggen, om zoveel mogelijk te neuken, en dat zonder enige vorm van liefde. Diezelfde mensen zouden niet in staat zijn, dat wat ze in hun slaapkamer met hun partner doen, in bijzijn van anderen te doen. Zijzelf ook niet. Het ene was pure sex, het andere sex met liefde, als het goed is.

“Gisteren hadden de mensen van het moment af dat jullie alleen bezig waren, gemerkt dat iets anders was. Het was doodstil. Gefascineerd had men toegekeken. Er gebeurde niks, wat mensen niet al eens ergens gezien hadden. Behalve jullie masturbatie-deel. Dat had niemand zo eerder gezien. En desondanks merkte iedereen, hier zie ik wat anders, maar wat?”

“Dat weten wij ook niet,” zei Anne “Het enige wat ik daarover zeggen kan: We voeren geen nummertje op, we leven onze intimiteit op dat kleine podium.”

Ik vroeg aan Rudy, of die gasten allemaal steenrijk waren. Die feestjes moesten toch een vermogen kosten. “Ach”, zei hij “daar zijn er tussen, die ‘s morgens kunnen kiezen uit drie privévliegtuigen, die per dag 20.000 gulden voor ‘huidverzorging” uitgeven. Die mensen malen niet om honderd-, tweehonderd- of zelfs driehonderdduizend gulden voor een feestje als dit. Brigitte en ik mogen meedoen omdat ik de zoon van de baas ben, die dit allemaal organiseert. Ik krijg geen slecht salaris van pa, maar dat zou ik niet kunnen betalen. Wij doen mee en houden tegelijk een oogje in het zeil. Soms zitter er ook in die kringen extreem rare figuren bij. Die moeten weg.”

Wij namen afscheid, want wij wilden nog wat eten en dan lekker wat zitten. Voor de avond wilden wij ook weer goed voor de dag komen. “Dat doen jullie zeker”, zei Brigitte.

Anne had voor ons laatste optreden voor dit weekend voor ons allebei een witte string uitgekozen, geen bovendeel voor haar. Van mij hoefde dat ook niet, haar borsten mochten gezien worden. Zij droeg witte pumps. De afscheidsavond moest een beetje chique hebben. Corry, Kees en ik proestten het uit: “Daar staat de chique mevrouw, stylish pumps en verder niks!” Anne deed alsof ze zeer verontwaardigd was.

Zoals de twee voorgaande dagen liepen we rond 7 uur van de kamers door het slot naar de hofdeur. De bediening was al gewend aan onze tenues, de ene wenste ons succes, anderen staken een duim op.

Hand in hand liepen we van de hofdeur naar het podium.

Anne vroeg, of men onze keuze van Unisex-kleding goed vond. “Ja”.

“Dus die hoeft niet uit?”: “Jawel”

“Wie eerst?”

“Tegelijk!”

“OK, tellen jullie af?” “Ja”

We draaiden naar elkaar toe. Stonden met gespreide benen. Allebei grepen we de stringbandjes vast, die maar met een klein stukje klittenband sloten.

Anne knikte en de Gasten telden af “Drie - Twee - Een - UIT!” En wij trokken tegelijk de slips uit. Ze werden in het publiek gegooid.

Anne greep mijn stijve pik vast en riep : “Dames, jullie hebben dit stuk gezien en vastgepakt. En John hier vond het wel wat. Ik wil eens zien wat hij hiervan vindt” en ze knielde voor me, likte eraan alsof het een heerlijk ijsje was, zoog er even aan. stond weer op en zei “Vandaag gun ik het jullie: Jullie mogen hem proeven. Elk krijgt één ronde op het podium, dan is de volgende aan de beurt. Gebruik van handen is streng verboden!”

Om de beurt kwamen de dames het podium op. Gingen voor mij door de knieën en stulpten hun lippen over mijn pik. Anne had een arm om mijn taille gelegd en hield mij zo vast. Met de andere hand hield ze de basis van mijn pik stevig omkneld. Zo voelde ze, of ik het nog hield. steeds als een ronde geweest was en de dame van het podium ging, vroeg ze zachtjes of het nog ging. Het verbaasde mij, dat ik het deze keer al die tijd goed doorstond. Brigitte was weer als laatste geweest, maar ook dat was niks bijzonders meer. Toen ze opstond knipoogden Anne en ik naar haar. Zij fluisterde zachtjes “dankje”.

Daarna was het de beurt aan de Heren. „Heren,“ riep ik „jullie partners hebben hun appetizer gehad. We kunnen jullie natuurlijk niet zonder laten zitten. Deze schat hier naast mij, heeft zich bereid verklaard, ook jullie een voorproefje te geven. Er gelden dezelfde regels: één ronde, alleen likken en handjes thuis!“

Ik ging achter Anne staan, en hield haar vast. Zo zou zij wijdbeens lichtjes achterover kunnen leunen.

Stuk voor stuk kwamen de heren het podium op, knielden voor Anne, die hen vriendelijk toelachte. En hadden dan één ronde om haar met de tong te proeven.

Ook zij doorstond deze “beproeving” zonder grote problemen.

Wij dankten het Publiek voor hun medewerking.

We vlijden ons op het podium en Anne ging voor standje 69 op mij liggen. Rustig en langzaam verwenden wij elkaar. Wij vonden dit het heerlijkste standje, dat de mensheid bedacht heeft. Het heeft iets van een uiterste intimiteit, die niets met het voortplantingsdoel van sex van doen heeft. Het dient alleen voor het gezamenlijk genot.

Ik kwam dichtbij een climax, ik merkte aan Anne’s lichte trillingen in de benen, dat zij ook niet meer ver daarvandaan was.

We hadden echter nog een kleine verrassing voor onze gasten en daar was nu zo ongeveer het tijdstip voor gekomen.

We gingen ruggelings op de knieën, zodat onze bovenlichamen schuin naar achter helden, elkaar steunend, de hoofden op elkaars schouders. Een duo-masturbatieshow was de slotronde. Anne vingerde zich, ik trok mij af. Na een aantal rondes kwamen wij tegelijk. We schreeuwden ons genot uit, mijn stralen spoten over het podium heen. Ik voelde en hoorde dat Anne meermaals kwam.

De show was ten einde.

Het applaus ebde weg.

We verlieten hand in hand de Burghof. Met de vrije hand opgestoken en zwaaiend.

Samen met Kees en Corry liepen we naar onze kamers.

We gooiden ons naast elkaar op het bed en keken naar het plafond. Corry en Kees stonden naast ons, keken naar ons.

„Zwaar geweest?“ vroeg Kees.

„Ja, best wel. Ook heel lekker, echt lekker en geil“ zei Anne, “We hebben er allebei plezier en genot van gehad. Het is heel anders, dan het optreden in Maastricht. Daar is het iets van een routine, niet de sex is daar routine, maar de regelmaat van de optredens en de duur geeft meer vrijheid voor spontaniteit. Hier moeten we ongeveer een uurtje vullen, dat is zwaarder en vergt een zekere mate van planning. Een beetje spontaniteit gaat dan verloren.”

“Niet meer doen dan?” vroeg Kees wederom.

“Geen sprake van!” wierpen wij simultaan tegen. “Daarvoor is het veel te geil!”

Kees zuchtte van opluchting. “Maar drie optredens achterelkaar met hetzelfde publiek zal ook echt niet vaak voorkomen” zei Corry, “Dat maakt het dan waarschijnlijk wat makkelijker. Doorgaans is het één optreden per keer.”

“Gelukkig, elke week zo’n weekend zou mijn dood betekenen.” zei ik. “Als je dat maar laat!”, zei Anne en gaf mij een ellenboogje, “wat moet ik dan zonder jouw staaf?” “Ach schat, er zijn zoveel andere!” “Maar niet zo een als die van jou!” “Dan blijf ik nog maar een beetje in leven, ik kan je toch niet zonder staaf laten! Die laat zich overigens weer roeren.” Alle drie keken ze naar mijn pik, die weer fier rechtop stond. “Daar moet dringend voor gezorgd worden,” zei Anne en klom er meteen op. Kees zei tegen Corry: “Dat personeel van tegenwoordig is onverzadigbaar! Kom we laten ze even”. “Hoeft niet, is wel gezellig als jullie blijven, voelt alsof we thuis zijn.” zei Anne. Corry zuchtte “Jullie twee zijn uniek, maar oh zo lief.” En ging met Kees zitten, terwijl Anne mij naar een orgasme reed: Mijn Amazone was weer in haar element. En ik, ik had daar niks op tegen!