We reden zeker een kilometer over de slingerende oprijlaan heuvelopwaarts tot we een tweede, minstens zo zwaar beveiligd hek passeerden. Een kleine honderd meter verder opende het terrein zich en stonden we oog in oog met een indrukwekkend, groot Victoriaans gebouw dat statig afstak tegen de Franse hemel.

"We zijn er!" riep Eden met een volstrekt triomfantelijk gezicht.

Nog voordat Joshua de ronkende motor van de limousine goed en wel uit kon zetten, gooide ze het portier al open en stapte gehaast uit. Op het bordes stonden Polina en Gérard al op ons te wachten, het dertigers-echtpaar dat hier als vaste krachten de villa onderhield. Eden vloog hen meteen enthousiast om de nek, nog voordat de rest van ons überhaupt de kans had gekregen om fatsoenlijk uit te stappen.

Mirjam, Rianne en ik keken elkaar lachend aan en maakten ons op om ook de limousine te verlaten en het immense pand te betreden.

We liepen tussen de statige zuilen van het bordes omhoog en begroetten Polina en Gérard. Hoewel we instaken op een hartelijke handdruk, werden we volgens het vertrouwde Franse recept direct getrakteerd op warme kussen op de wangen. De gastvrijheid was meteen voelbaar.

Voordat we naar binnen gingen, draaide ik me even om, om de omgeving in me op te nemen. Het uitzicht vanaf deze heuveltop was werkelijk adembenemend. Diep beneden ons lag het schilderachtige stadje en het levendige haventje van Saint-Tropez, omlijst door een weidse blik over de glinsterende baai. Een indrukwekkend aantal kapitale jachten lag daar vredig voor anker, en mijn oog viel direct op ons eigen jacht. Het lag er majesteitelijk bij en behoorde zo te zien absoluut tot de topklasse van de aanwezige schepen.

Vlak voor het gebouw schitterde een riante infinity pool. Het water had exact dezelfde diepblauwe, azuren kleur als de Middellandse Zee daarachter, wat de perfecte optische illusie gaf alsof het zwembad naadloos overging in de golven diep beneden ons. Een magnifieke plek om de komende tijd door te brengen.

We stapten de koelte van het reusachtige gebouw binnen en kwamen terecht in een salon van een adembenemend formaat. Het had met recht de grandeur van een balzaal. De ruimte was met veel smaak ingericht; geraffineerd antiek werd er moeiteloos gecombineerd met strak, modern meubilair, verdeeld over verschillende uitnodigende zithoeken.

Mijn blik werd echter meteen getrokken door de enorme schilderijen die de muren sfeervol opvulden. Ik hield mijn pas in en kneep mijn ogen een beetje samen bij het zien van een specifiek doek. De penseelstreken, het zachte licht, de herkenbare stijl... Ik stootte Mirjam zachtjes aan en wees subtiel omhoog.

"Zeg, kijk daar eens," fluisterde ik, terwijl ik mijn ogen niet van het doek kon houden. "Zou dat werkelijk een echte Monet zijn? Als dat zo is, hangt hier voor een klein fortuin aan de muur."

Polina merkte mijn bewondering op, keek glimlachend achterom en knikte bevestigend nog voor we er verder naar konden vragen. Het was duidelijk dat deze villa in alle opzichten pure luxe ademde.

Nadat we de schilderijen hadden bewonderd, nam Eden ons mee voor een korte rondleiding door het huis. Ze leidde me direct mee naar de belle étage, waar onze slaapkamersuite zich bevond. De ruimte was ronduit enorm, smaakvol ingericht en straalde een koninklijke luxe uit.

Het uitzicht vanaf deze verdieping bleek zo mogelijk nog indrukwekkender dan beneden op het terras. We stapten door de grote, openslaande deuren en kwamen terecht op een privéterras, compleet met een comfortabel zitje en een dampende whirlpool die al uitnodigend klaarstond.

Ik liep naar de rand en steunde met mijn handen op de stenen balustrade. Vanaf dit hoge punt kon ik perfect over de glooiende heuvel heen kijken. Helemaal beneden in de diepte glinsterde de weg waar we even tevoren over waren aangekomen. Vanaf de plek waar wij net het terrein op waren gegaan, slingerde het asfalt zich echter nog veel verder naar beneden, als een smal lint dat zich verloor in het indrukwekkende Zuid-Franse landschap. Dit was absoluut een droomplek voor de komende tijd.

"En?" vroeg Eden, terwijl ze met een nieuwsgierige en trotse blik dicht tegen me aan kwam staan. "Lijkt het je wel wat?"

Als antwoord nam ik haar teder in mijn armen. Ik trok haar stevig tegen me aan en kuste haar liefdevol en intens, waarmee ik alle woorden die nog nodig waren in één keer verving. Onze lippen vonden elkaar vol passie op het zonovergoten terras, met de wind die zachtjes door haar haren blies en het adembenemende uitzicht op Saint-Tropez als het perfecte decor op de achtergrond.

Toen we na een lange, innige kus heel even van elkaar loskwamen, keek ik haar glimlachend aan. "Het is hier werkelijk fantastisch, Eden. Je hebt me zeker geïmponeerd."

Ze straalde van oor tot oor en nestelde haar hoofd tegen mijn borst, terwijl we samen over de balustrade bleven kijken naar de baai diep beneden ons. De middag liep langzaam ten einde, en de rust op het landgoed voelde als een deken na alle hectiek en de wilde rit in de limousine.

We liepen samen de trap weer af naar de benedenverdieping en kwamen daar Rianne tegen. Ze liep alsof ze in een museum liep, totaal onder de indruk, terwijl Polina haar vriendelijk begeleidde en wegwijs maakte.

"Man, wat een fantastische kamer heb ik!" zei ze, en er klonk zowaar een beetje eerbied in haar stem. "En het uitzicht... dat is echt adembenemend."

Ik moest grinniken om haar reactie. "Nou, dan heb je onze kamer nog niet gezien," zei ik plagend. "Die is echt bijna over the top, inclusief eigen whirlpool op het terras."

We liepen met z'n allen door naar het grote terras aan de voorzijde van de villa, waar de glazen met verfrissende drankjes door Gérard al netjes waren ingeschonken en voor ons klaarstonden. Het ijs tinkelde zachtjes tegen het glas. We gingen zitten in de comfortabele loungebanken en Rianne nam een grote slok. Ze kon simpelweg niet stoppen met het uiten van superlatieven over het hele landgoed; volgens haar leek het wel een paleis. We keken uit over het azuurblauwe water van de infinity pool, genietend van de rust die over de heuvels was gedaald.

"Ja, wat we hier hebben gezien is nog maar een fractie van het hele landgoed," zei Eden met een veelzeggende knipoog, terwijl ze haar glas neerzette. "Aan de achterkant op het plateau loopt het nog kilometers door en er staan ook nog een aantal bijgebouwen. Maar dat bewaren we mooi voor de grand tour. Eerst maar eens lekker relaxen en uitrusten van de reis."

Rianne leunde diep achterover in de kussens en slaakte een zucht van verlichting. Het idee dat dit paradijs nóg groter was, leek bijna onwerkelijk na alles wat we die middag al hadden meegemaakt. De lome warmte van de vroege avond begon over het terras te vallen, en de rust die hier heerste vormde een perfect contrast met de zinderende, hectische rit in de limousine. We nipten van onze drankjes, terwijl de zon langzaam begon te zakken en de baai van Saint-Tropez beneden ons in een gouden gloed zette.

Polina en Mirjam kwamen niet veel later lachend het terras op lopen, rinkelend met grote, zwaarbeladen dienbladen vol hapjes. Mijn mond viel bijna open toen ik Mirjam zag; ze had zich in exact hetzelfde sexy uniform gehesen als Polina. Het strakke schortje en het korte rokje stonden haar waanzinnig, en het was zo mogelijk nóg uitdagender dan het tenue dat ze in de villa bij de Maas droeg. Het leek er bovendien op dat die twee in de keuken al meteen dikke vriendinnen waren geworden, want ze liepen giechelend en smoezelend naast elkaar.

"Na die copieuze lunch van vanmiddag dachten we dat een lichte maaltijd nu wel op zijn plaats was," zei Polina met een charmant Frans accent.

Ze zetten de schalen pontificaal op de loungetafel neer. Het stond meteen vol met heerlijke, verfijnde fingerfood-gerechtjes: van dungesneden Franse hammen en olijfjes tot kleine, krokante hapjes die perfect pasten bij de nazomerse avond. Gérard kwam er direct achteraan gelopen met een ijskoeler en schonk de glazen vol met een prachtige, ijskoude rosé uit de streek.

Rianne nam meteen een hapje aan en keek haar ogen uit naar Mirjam. "Nou Mirjam, dat uniform staat je alsof je hier al jaren in dienst bent," lachte ze, terwijl ze haar glas hief. Mirjam lachte even ondeugend naar haar, draaide zich toen om en boog even diep voorover zodat we haar blote kutje konden bewonderen. “Ja de regel van Mor geld ook hier in Frankrijk.” Zei ze met een uitdagende grijns. De sfeer zat er meteen weer goed in, en met de zakkende zon voor ons beloofde het een heerlijke, lome avond op de heuvel te worden.

Toen de koffie eenmaal op was, was Rianne niet meer te houden. Ze keek met glinsterende ogen naar het enorme azuurblauwe wateroppervlak. "Ik ga die pool testen!" riep ze enthousiast. Hij was immers minstens twee keer zo groot als het zwembad dat ze in Nederland gewend was.

Ze stormde het terras af richting de rand van de infinity pool. Terwijl ze rende, liet ze met een paar soepele bewegingen het ene kledingstuk na het andere vallen—en veel was dat sowieso al niet. Eerst trapte ze haar schoenen uit, waarna haar kokerjurkje in het gras belandde, totdat ze volledig naakt en met een grote sprong het water in dook. Het spatte hoog op in de avondlucht.

Eden sprong ook meteen op, aangestoken door het enthousiasme. Met een vlotte beweging ontdeed ze zich van haar kleding en rende achter haar vriendin aan. Ik bleef als laatste achter op het terras, keek grinnikend naar de twee meiden die al lachend door het water zwommen, en begon toen zelf ook rustig mijn kleren uit te trekken. Naakt liep ik naar de rand en liet me in het heerlijke, lauwe water zakken, met de verlichte baai van Saint-Tropez als een schitterend decor in de verte.

Het water van de infinity pool was perfect op temperatuur, en met de fonkelende lichtjes van de stad in de diepte voelde het inderdaad alsof we in een volstrekte droomwereld waren beland. De grens tussen de rand van het bad en de donkere zee leek volledig weg te vallen.

Zodra mijn hoofd boven water kwam, zwommen Eden en Rianne direct met vloeiende bewegingen naar me toe. Hun natte lichamen gleden in het water soepel tegen het mijne aan, en ze omhelsden me vol enthousiasme. Ik werd om en om door hen gekust; hun lippen waren koel van het water, maar hun monden gloeiend heet. De speelse sfeer sloeg vrijwel meteen om in pure passie.

Terwijl ik me met mijn rug tegen de rand van het zwembad liet zakken om steun te zoeken, zocht Eden onder water al snel contact. Ze spreidde haar benen, hield zich stevig aan mijn schouders vast en manoeuvreerde mijn pik trefzeker bij haar naar binnen. Het contrast tussen het kille zwembadwater en haar nauwe, warme binnenkant was overweldigend.

Terwijl ik haar rustig en in een kalm ritme begon te neuken, sloeg Rianne haar armen om mijn nek en bleef me ondertussen teder en intens kussen. Dit voelde oprecht als de hemel op aarde.

Tussen twee diepe kussen door zag ik echter mijn kans schoon om de meiden lachend te waarschuwen. "Ik moet jullie er wel even op attent maken," fluisterde ik hees, "mijn zaadvoorraad is na deze heftige dag in de limousine waarschijnlijk tot een absoluut minimum beperkt. Verwacht niet te snel wonderen."

Eden keek me met een ondeugende glinstering in haar ogen aan, terwijl ze haar heupen synchroon met mijn stoten omhoog bewoog. "Oh, dat vinden we helemaal niet erg, John," zei ze meteen met een uitdagende glimlach. "Dat wordt dan gewoon lekker lang neuken voor ons!"

En zo was het. Omdat de druk van de ketel was, hield ik het moeiteloos vol. Ik neukte haar zeker tien minuten lang in het zacht kabbelende water, waarbij elke stoot gepaard ging met het soppende geluid van water en zweet. De meiden bleken, ondanks alle uitputtende avonturen van de middag, nog altijd onverzadigbaar geil. Eden klemde haar benen steeds strakker om mijn middel en begon plotseling heftig en ongecontroleerd op mijn pik te schokken toen haar eigen, zoveelste climax die dag zich aandiende. Ze hield haar adem in en kneep haar ogen strak dicht toen de rillingen door haar lijf gierden.

Zodra Eden trillend van mij af gleed om op adem te komen, liet Rianne er geen gras over groeien. Ze nam het stokje meteen over, gleed soepel over mijn schoot en liet zich vlot op mijn stijve pik zakken. Haar bewegingen waren sneller, hongeriger. Ik pakte haar stevig bij haar natte heupen beet om het ritme te bepalen, totdat ook zij na een paar minuten luid kreunend haar hoofd in haar nek wierp en een heerlijk, intens orgasme kreeg dat door het water voelbaar was. We bleven daarna met z'n drietjes dicht tegen elkaar aan drijven, volledig uitgeput maar voldaan, kijkend naar de sterrenhemel boven de Franse Riviera.

Naakt liepen we het water uit, de warme avondlucht in, en zochten de comfortabele kussens van de loungebanken weer op. Terwijl we daar heerlijk ontspannen bij elkaar kropen om op te drogen, namen we de bizarre en intense gebeurtenissen van de dag nog eens door.

Ik keek Rianne met een schuin oog aan en besloot haar eens lekker te plagen. "Nou," zei ik met een brede grijns, "volgens mij vond jij die Peter, de copiloot, wel een heel erg lekker ding als ik het zo inschat."

Rianne kreeg meteen een blos op haar wangen, maar ze draaide er absoluut niet omheen. "Nou, 'lekker ding' is nog een zwaar understatement," gaf ze grif toe, terwijl haar ogen weer begonnen te glinsteren. "Het was echt een absolute spetter! Ik zou nu al bijna gaan verlangen naar de terugreis, puur om nog eens lekker door hem genomen te worden."

Ze nam een slokje van haar inmiddels lauw geworden rosé, dacht even terug aan het moment in het vliegtuig en ging verder: "Toen hij me daar zo onverwacht in mijn reet nam, wist ik werkelijk even niet wat me overkwam. Het was zo intens. Maar uiteindelijk... man, het was echt een hemels gevoel."

Eden lachte hardop om de openhartigheid van haar vriendin en stootte haar aan. Het was duidelijk dat de toon voor deze vakantie gezet was; de remmen waren er nu al aan alle kanten volledig vanaf.

"Maar Eden," vroeg ik, terwijl ik me wat verder in de kussens liet zakken en aan mijn glas nipte, "die schilderijen die ik daarnet binnen zag hangen... zijn dat echt de authentieke werken van de meesters zelf?"

Eden keek me even met een mysterieuze, veelzeggende blik aan voordat ze antwoordde. "Ja," zei ze zacht, terwijl een trotse glimlach om haar lippen speelde. "Hier genoot mijn vader pas echt van zijn absolute rijkdom. Als hij die specifieke schilderijen in Nederland aan de muur zou ophangen, zouden er alleen maar nieuwsgierige en lastige vragen van komen. En na alles wat ik inmiddels weet, zou hij waarschijnlijk ook niet helemaal eerlijk kunnen zijn over de exacte herkomst ervan, hoewel sommige van die kostbare stukken gelukkig al heel erg lang in het bezit van de familie zijn."

Ze nam een slokje van haar drankje en leunde dichter naar me toe. "We hebben hier echt topstukken hangen; werken van Vermeer, Degas en zelfs Picasso—die hier in het verleden trouwens ooit nog zelf gelogeerd heeft. En in de gang hierboven hangt een Jeff Koons die hij destijds tijdens een vakantie op deze plek heeft geschilderd, het heet 'Gezicht op Saint- Tropez'. In de tuin zul je ook nog een beeld van hem ontdekken. Als je morgen de tijd neemt en eens rustig door het oude gastenboek wilt bladeren, dan zul je daar nog de namen en handtekeningen van vele andere wereldberoemde grootheden tegenkomen."

Ik floot zachtjes tussen mijn tanden door. Het idee dat we hier letterlijk tussen de museumstukken van onschatbare waarde sliepen, gaf deze hele luxueuze droomwereld aan de Côte d'Azur een nóg exclusiever en bijna gevaarlijk tintje.

"Daarom hebben we het hier ook extreem moeten beveiligen," legde Eden uit, terwijl ze over de verlichte baai keek. "Ik zal je nog eens kennis laten maken met de beveiligers die in een gebouwtje achter het huis zitten. Het is een klein legertje, hoewel ze bijna onzichtbaar voor ons hun werk doen. Kijk, wij zitten nu een maand hier, maar de rest van het jaar, als wij er niet zijn, wordt de villa verhuurd aan beroemdheden en miljardairs die rustig drie ton per week neerleggen om hier in alle rust en privacy vakantie te kunnen vieren."

Ik knikte begrijpelijk terwijl ik de omvang van de situatie op me in liet werken. Met zo’n fortuin aan de muur en de absolute top van de wereldwijde elite als gasten, was zo'n onzichtbaar leger inderdaad geen overbodige luxe. Het gaf een veilig, maar tegelijkertijd ook spannend gevoel om hier te verblijven. De gedachte dat we de komende weken de absolute koningen van dit beveiligde paradijs zouden zijn, smaakte naar meer.

Ik zag hoe Eden even begon te gapen. "Je bent moe hè, schatje?" zei ik tegen haar.

"Ja," antwoordde ze met een slaperige glimlach, "ik denk dat we langzamerhand maar eens ons bedje moeten opzoeken."

Even later, toen we eenmaal boven in onze suite stonden, besefte ik dat het woord 'bedje' een gigantisch understatement was. Voor ons stond een monumentaal meubelstuk van wel vier bij vier meter. Het was een prachtig, antiek hemelbed met zware, fluwelen gordijnen en gedetailleerd houtsnijwerk, maar de matrassen waren volledig aangepast aan de moderne standaarden van absolute topklasse en luxe. Je zakte er koninklijk in weg.

Toen ik het imposante ding bewonderde en vroeg of er over dit specifieke bed nog wat te vertellen viel, keek Eden me meteen weer met die mysterieuze, ondeugende blik van haar aan.

"Weet je," begon ze, terwijl ze zich loom tegen de zachte kussens liet vallen, "ik denk dat er over zo ongeveer ieder item in dit huis wel een bizar verhaal te vertellen is. Dit bed heeft oorspronkelijk namelijk in Versailles gestaan. Het verhaal gaat dat Lodewijk de Veertiende hier jarenlang in geslapen heeft met zijn talrijke maîtresses. Toen hij later voor de tweede keer en in het geheim trouwde, was een van de harde voorwaarden van zijn nieuwe vrouw dat dit bed onmiddellijk vervangen moest worden. Ze weigerde pertinent om in hetzelfde bed te slapen waarin hij honderden maîtresses had liggen neuken. Na vele omzwervingen door Europa is het uiteindelijk hier op het landgoed terechtgekomen."

Ik keek met hernieuwd ontzag naar het enorme hemelbed. Het idee dat we de nacht gingen doorbrengen in een historisch nest vol koninklijke zonde, paste perfect bij de decadente sfeer van deze hele reis.

We stapten er in, want we waren nog steeds allebei naakt. De lakens voelden heerlijk koel en luxueus aan tegen onze huid. We gingen teder lepeltje-lepeltje liggen, waarbij ik haar warme lichaam strak tegen het mijne aan trok. We kusten elkaar nog eenmaal heel teder en zacht voor het slapengaan.

"Welterusten John, en welkom in Frankrijk met al zijn ‘Décadence," wenste ze me nog met een slaperige, fluisterende stem.

Ik sloeg mijn arm stevig om haar heen en sloot mijn ogen, terwijl de rust over de koninklijke suite neerdaalde en de geluiden van de Franse nacht zachtjes door de geopende terrasdeuren naar binnen zweefden.

Die nacht gleed ik weg in een diepe, zinderende slaap waarin de geschiedenis van het monumentale hemelbed zich naadloos verweefde met mijn eigen fantasie. Ik was niet langer mezelf; ik was Lodewijk de Veertiende, de Zonnekoning, heerser over Frankrijk en het absolute middelpunt van een decadente, weelderige droomwereld.

In de droom lag ik te midden van de koninklijke, zijden lakens van het reusachtige bed in Versailles. De ruimte was gevuld met de geur van zware parfums, brandend kaarsvet en de bedwelmende sfeer van pure wellust. Om mij heen bewogen zich tientallen maîtresses, de een nog beeldschoner en uitdagender gekleed dan de ander. Gehuld in flinterdunne korsetten, kanten jupes en weelderige satijnen gewaden deden ze stuk voor stuk onvoorstelbaar hun best om het mij volledig naar de zin te maken.

Handen streelden overal mijn lichaam, lippen kusten mijn borst, en wellustig gekreun vulde de koninklijke kamer. Ik pakte ze een voor een, in een eindeloze, broeierige estafette van passie. De ene hofdame boog zich gewillig voorover terwijl een andere mijn stijve scepter met haar mond verwende, alles om de gunst van de koning te verdienen. Het was een uitputtende maar goddelijke orgie die uren leek te duren; ik neukte ze allemaal met een onuitputtelijke energie, genietend van de absolute macht en de overgave van de vrouwen.

De droom maakte plotseling een bizarre sprong in de tijd. Negen maanden later heerste er een ware geboortegolf in Versailles. De gangen van het paleis galmden van het gehuil van tientallen pasgeboren koninklijke bastaarden. Maar toen ik in de droom langs de wiegjes liep om mijn nageslacht te inspecteren, stokte mijn adem. Tussen de baby's lag een kerngezonde tweeling die wel heel erg specifiek opviel. Ze hadden dezelfde gelaatstrekken, als die twee knulletjes waar ik die morgen thuis nog mee voetbalde, de zonen van Joshua en Ada.

Volkomen verward door deze vreemde, historisch verdraaide droom schrok ik de volgende ochtend wakker. Het zweet stond lichtjes op mijn voorhoofd en de beelden van de koninklijke orgie en de tweeling stonden nog scherp op mijn netvlies gebrand. Terwijl ik probeerde te beseffen waar ik was, hoorde ik door de openslaande deuren het duidelijke, luide gespetter van water van het privéterras komen. Vanaf de whirlpool klonk zacht giechelend stemgeluid.

Ik lachte en stapte het heerlijk warme, bruisende water in, waar Eden me meteen tegen haar zachte, natte lichaam aan trok. De herinnering aan de wilde droom vervloog direct toen haar warme lippen de mijne vonden en ze me bedolf onder de liefdevolle kusjes.

"Man, wat had jij een droom vannacht," zei ze lachend, terwijl ze haar armen om mijn nek sloeg. "Het gekreun duurde wel uren! Het leek wel alsof je een hele harem aan het neuken was."

Ik moest grinniken en begon haar uitgebreid te vertellen over de bizarre droom: hoe ik als de Zonnekoning het monumentale hemelbed had ingewijd met tientallen maîtresses, en hoe die droom eindigde in een ware geboortegolf in Versailles, inclusief een tweeling die sprekend leek op de zonen van Joshua en Ada met wie ik die ochtend nog had gevoetbald.

Eden keek me met een ondeugende, zwoele blik aan en liet haar hand onder water langzaam over mijn bovenbeen glijden. "Nou, misschien kunnen we die droom nog wel eens werkelijkheid laten worden deze vakantie. Er zal hier de komende tijd genoeg vrouwelijk schoon voorhanden zijn," zei ze, en haar stem hield een duidelijke, prikkelende belofte in.

Ze moest hardop lachen toen ik over het einde van de droom vertelde. "En over die bizarre wending met al die baby's, en vooral die tweeling... Nou, wie weet lopen er over een paar jaar inderdaad wel een hele horde kindertjes rond op dit landgoed!"

Ze drukte zich nog wat dichter tegen me aan in het bruisende water, genietend van de vroege ochtendzon die langzaam over de baai van Saint-Tropez opkwam.

Een uur later zaten we gezellig aan de grote ontbijttafel, samen met Rianne die na alle hectiek ook uitstekend had geslapen. De meiden hadden zich speciaal voor de gelegenheid weer bijzonder sexy gekleed om de dag meteen goed te starten. Toen Gérard de warme broodjes en verse croissants kwam brengen, kon hij zijn ogen amper van hen afhouden. Rianne merkte zijn blik op en streelde de knappe Franse man nog even speels over zijn arm toen hij haar bediende, wat hem direct een kleur bezorgde. Het beloofde een absolute perfecte dag te worden onder de Zuid-Franse zon. Na het ontbijt bleven Eden en ik nog even rustig nagenieten op het terras, terwijl Rianne aangaf dat ze nog heel even naar haar kamer moest.

Na een minuut of tien hoorden we plotseling een ijselijke gil van haar kamer komen. Het ijzingwekkende geluid sneed door de rust van de villa. Eden en ik sprongen meteen op van onze plaatsen op het terras en renden gehaast de trap op naar haar suite.

Toen we de kamer binnenstormden, troffen we Rianne aan met een volstrekt verward gezicht en haar armen theatraal ten hemel gestrekt. Ze ijsbeerde wild door de ruimte.

Eden liep direct op haar af en vroeg bezorgd wat er aan de hand was. "Nou, het personeel heeft alle koffers netjes uitgepakt," bracht Rianne gefrustreerd uit, "maar ik kan mijn gloednieuwe bikini's nergens vinden!"

We hielpen haar nog even grondig met zoeken, openden alle kasten en lades, en riepen toen Polina erbij. Die kwam direct aangelopen en beaamde vriendelijk dat ze tijdens het uitpakken van de bagage inderdaad nergens bikini's was tegengekomen.

Ineens bleef Rianne stokstijf staan en kreeg een vuurrood hoofd van schaamte. "Oh ja, dat is waar ook!" riep ze uit, terwijl ze haar hand tegen haar voorhoofd sloeg. "Ik heb die tas thuis apart gezet. Ik wilde hem speciaal als handbagage meenemen om juist te voorkomen dat ze kwijt zouden raken... en nu ben ik ze dus zelf vergeten! Ze staan gewoon nog in Nederland."

Eden en ik keken elkaar aan en schoten hardop in de lach om deze hilarische blunder. Het bleek gelukkig een storm in een glas water, al zat Rianne nu wel zonder zwemkleding in het Franse paradijs.

Eden kwam meteen met een passende oplossing voor het probleem. "Er zijn in de stad zat modehuizen met prachtige badkleding, meis," zei ze opgewekt. "We gaan straks gewoon gezellig shoppen, dan hebben we meteen een leuk doel voor de ochtend. En John, jij moet absoluut mee als jury!"

Ik kon natuurlijk weinig anders dan instemmen met die rol. Het vooruitzicht om als privé lid van de jury op te treden terwijl de meiden de nieuwste, ongetwijfeld zeer gewaagde Franse bikini's zouden passen, was beslist geen straf.

Rianne klaarde direct helemaal op bij het horen van dat plan. Haar aanvankelijke paniek sloeg onmiddellijk om in enthousiasme bij het idee dat ze de exclusieve boetieks van Saint-Tropez mocht gaan plunderen op zoek naar een nieuwe garderobe voor aan het strand. We dronken snel onze koffie leeg en maakten ons klaar om richting het centrum van het mondaine havenstadje te vertrekken.

Even later stuurde Joshua behendig de zware limousine weer over de kronkelende privétoegangsweg naar beneden, richting de bewoonde wereld. Het reusachtige voertuig gleed soepel door de scherpe bochten van de heuvel.

Terwijl hij zijn ogen op de weg hield, keek hij kort in de achteruitkijkspiegel en vroeg beleefd of het akkoord was dat Ada en de kinderen, die in een gastenhuis op het landgoed verbleven die middag gebruik mochten maken van het zwembad bij de villa. Eden en ik hadden daar natuurlijk geen enkel bezwaar tegen; hoe meer zielen, hoe meer vreugd in dat gigantische bad. We gaven wel aan dat ze het voor de goede orde even moesten afstemmen met de staf, zodat Polina en Gérard ervan op de hoogte waren.

Joshua straalde helemaal en begon meteen handsfree naar huis te bellen om het goede nieuws aan Ada door te geven. Terwijl zijn enthousiaste stem door de auto klonk, reden we langzaam Saint-Tropez binnen. Het was inmiddels al behoorlijk druk in de smalle straatjes, die nu al overspoeld werden door flanerende toeristen, ronkende sportwagens en dagjesmensen die genoten van de Zuid-Franse ochtendzon. Het jachtseizoen was overduidelijk in volle gang.

Joshua reed naar een van de bekende badmodehuizen alsof hij er dagelijks over de vloer kwam en parkeerde de glanzende limousine perfect voor de ingang. Hij stapte vlot uit en opende met een strakke handbeweging de deur voor ons. De indrukwekkende wagen en onze entree trokken direct de aandacht; een aantal toeristen bleef nieuwsgierig op de stoep staan en begon meteen foto's van ons te maken, in de stellige veronderstelling dat wij wel wereldberoemde sterren moesten zijn die daar zo chique werden afgezet.

De meiden genoten zichtbaar van de aandacht. In plaats van snel naar binnen te glippen, poseerden ze zelfs nog even lachend voor de camera's in hun korte, uitdagende leren rokjes en strakke topjes, wat de nodige bewonderende blikken opleverde. Er kwam zelfs een jong meisje enthousiast aangehold met een blocnootje en een pen, die giechelend om hun handtekeningen vroeg. Rianne en Eden zetten er met een grote zwaai een sierlijke krabbel op, tot grote vreugde van de jonge fan.

Een andere bloedmooie jonge tiener in bikinitop trok mij meteen aan de arm naar haar toe, richtte haar camera op ons en maakte een selfie, terwijl ik nog nietsvermoedend naar het schermpje staarde plantte ze haar lippen op de mijne en kuste me vluchtig terwijl ik de mobiel weer hoorde klikken. Met een rood hoofd en een dankbare blik keerde ze terug naar haar vriendinnen, opgewonden en verbaasd over zoveel durf. Ze waren met zijn vijven en plots liepen ze gezamenlijk op me af, gaven de telefoon aan een omstander en grepen me van alle kanten overal vast, ik voelde zelfs hoe een hand mijn kruis betastte. Terwijl ze gezamenlijk cheese riepen werd er een groepsfoto gemaakt.

De manager van het exclusieve modehuis had het spektakel voor zijn ruit al snel in de gaten. Hij stapte haastig naar voren en opende met een gulle, gastvrije glimlach de deur wijd voor ons. Hij boog lichtjes en vroeg Eden meteen joviaal hoe het met haar en de familie ging sinds haar vorige bezoek verleden jaar. Het was duidelijk dat de naam van Edens vader hier de deuren moeiteloos opende en dat we een koninklijke behandeling konden verwachten.

Eden glimlachte charmant en zei dat het uitstekend ging, waarbij ze natuurlijk wijselijk haar mond hield over het recente lot van haar vader. Toen ze de manager vervolgens uitlegde dat Rianne dringend een nieuwe bikini nodig had omdat ze haar eigen exemplaren in Nederland had laten liggen, aarzelde de man geen moment. Met een zwierig gebaar liep hij naar de entree en sloot de winkeldeur direct af om ons absolute privacy te waarborgen. Vanaf dat moment was de zaak exclusief voor ons.

Hij richtte al zijn professionele aandacht op Rianne. Hij bekeek haar silhouet eens goed van top tot teen en schatte haar maten deskundig in met de blik van een ervaren kenner. "Komt u maar even mee, mevrouw," zei hij met een Franse flair, terwijl hij naar een van de rekken liep en er een chique bikini vanaf haalde.

Rianne wierp er één blik op en wees het kledingstuk meteen resoluut af. De kleur stond haar absoluut niet aan en het model kon haar al helemaal niet bekoren. "Veel te degelijk," zei ze met een veelzeggende blik naar Eden en mij. Ze was duidelijk op zoek naar iets dat véél gewaagder en pikanter was, passend bij de sfeer van deze vakantie.

Na nog twee bikini’s te hebben afgewezen, nam Rianne zelf het heft in handen. Ze speurde de rekken af en trok er eentje tussenuit die haar wel wat leek. We vertrokken met z'n allen naar de kleedruimte achterin de zaak. De manager keek wel even vreemd op toen hij zag dat ik ook gewoon mee naar binnen liep, maar Eden stelde hem lachend gerust: "Ja, hij is de jury, hoor!"

Achter het grote kamerscherm kleedde Rianne zich vlot om. Toen ze tevoorschijn kwam, keek ze toch nog een beetje teleurgesteld. De manager had dat blijkbaar niet in de gaten; hij begon meteen enthousiast te roepen dat deze haar perfect paste en werkelijk fantastisch stond. Rianne liep naar de grote passpiegel om zichzelf eens goed te bekijken. De man ging gedienstig achter haar staan en begon her en der wat bandjes recht te trekken zodat de bikini overal strak aansloot, maar Rianne had haar zinnen simpelweg op iets veel spannender en uitdagender gezet dan dit model.

Eden zag de twijfel op haar gezicht en greep in. "Als deze je niet bevalt, Rianne, dan kijken we toch gewoon lekker verder?"

Rianne was het meteen met Eden eens. Ze kleedde zich weer om en niet veel later stapten we met z'n drietjes weer in de klaarstaande limousine, een manager met een behoorlijk teleurgesteld gezicht achterlatend op de stoep.

Het volgende modehuis lag wat meer achteraf in een van de sfeervolle zijstraatjes. Zodra de limousine stilhield, kwam de manager—een knul van een jaar of dertig—meteen naar buiten gestormd. Met een veel theatraler omhaal dan de vorige winkelier hielp hij de dames uitstappen door galant hun handen aan te nemen en er een lichte kus op te drukken.

Eenmaal binnen ging de deur ook hier meteen op slot om onze privacy te garanderen. De man had kort geblondeerd haar en er viel direct op dat hij zelfs een beetje was opgemaakt, wat zijn sprekende gezicht accentueerde. Zijn zijden blouse hing gewaagd ver open, waardoor je zo op zijn perfect geschoren en getrainde borstkas keek; hij zag er absoluut niet verkeerd uit. Maar uit zijn zwierige maniertjes, de manier waarop hij bewoog en zijn theatrale stemgeluid, wist je echter meteen uit welke hoek de wind woei. In zijn hele doen en laten kwam hij behoorlijk nichterig en extravert over, wat meteen een compleet andere, lossere dynamiek aan de ruimte gaf zijn hele voorkomen schreeuwde: “ik ben gay uit”.

"Welkom, welkom, luidruchtige schoonheden!" riep hij uit met een weids gebaar naar de rekken vol met de meest exclusieve, minuscule stukjes stof die je je maar kon voorstellen. "Ik zie het al, jullie zijn hier niet gekomen voor een degelijk pak voor de zondagsschool. Vertel me alles: wat gaan we creëren vandaag?"

Rianne draaide er niet omheen en zei direct dat ze een bikini zocht, maar dat het model wel écht sexy moest zijn.

"Oh, dan bent u hier aan het absolute perfecte adres, schatje!" riep hij uit met een theatraal handgebaar.

Hij liet zijn ogen deskundig over haar lichaam glijden om haar maten in te schatten. Om zogenaamd nóg meer zekerheid te hebben over de pasvorm, legde hij met een vlot, ietwat brutaal gebaar heel even een hand op de bovenkant van haar borst om de cup te voelen.

Door zijn overduidelijke geaardheid en zijn professionele air kwam hij er nog mee weg ook; Rianne moest er alleen maar om lachen.

Zonder te aarzelen griste hij meteen drie piepkleine bikini's uit het rek die glinstereden in het winkelentree. "Dit gaat gevaarlijk mooi worden," giechelde hij, terwijl hij ons meenam naar de kleedkamers achterin de zaak. Ook nu liep ik gewoon mee als de officiële jury, en de manager vond het alleen maar prachtig dat er een man bij was om de boel te beoordelen.

In deze kleedruimte was geen kamerscherm te bekennen waar Rianne zich achter kon verschuilen. Eden en ik namen ontspannen plaats in de twee comfortabele fauteuiltjes die klaarstonden, terwijl Rianne met een vragende blik naar de manager keek.

De man twijfelde geen seconde. "Ach welnee, schatje, kleed je maar gewoon meteen uit," zei hij vlot. Hij ging direct achter haar staan en hielp haar galant om haar strakke topje over haar hoofd uit te trekken. Aan de fonkeling in Riannes ogen zag ik meteen dat ze enorm veel plezier beleefde aan deze situatie. Daar stond ze dan, met haar blote borsten trots naar voren, volop genietend van de aandacht.

De verkoper, die zich inmiddels had voorgesteld als Julien, keek gefascineerd over haar schouder mee in de grote passpiegel. Hoewel hij overduidelijk op mannen viel, kon hij deze pure vrouwelijke schoonheid esthetisch gezien absoluut waarderen. De uitdagende glimlach van Rianne werd alleen maar breder; ze leek er een sport van te maken om te kijken of ze met haar charmes zelfs een homo nog een klein beetje van zijn stuk kon brengen.

Daarna was haar leren minirokje aan de beurt. Toen Julien het samen met haar soepel naar beneden schoof, bleek al snel dat ze daaronder helemaal geen slipje droeg. Eden en ik keken geamuseerd toe vanaf de fauteuils. Rianne speelde haar spel werkelijk perfect; ze spreidde haar benen doelbewust nog iets verder om de kledingverkoper nog meer van zijn apropos te brengen.

De man ging weer achter haar staan en legde zijn handen op haar schouders om haar silhouet nog beter te kunnen bestuderen in de spiegel. Er verscheen nu zelfs een lichte blos op zijn wangen. Hij raakte duidelijk onder de indruk van haar zelfverzekerdheid en begon haar schouders langzaam te strelen. Rianne hield zijn blik via het spiegelglas strak gevangen, terwijl zijn handen terloops verder naar beneden gleden, de zijkanten van haar volle borsten ook nog even meenamen en op haar heupen eindigde.

Ineens leek Julien zich te realiseren waarvoor we eigenlijk in de kleedkamer stonden. Enigszins in de war schudde hij de betovering van zich af, greep de eerste minuscule bikini van de haak en overhandigde die aan haar. Om zijn professionele rol weer op te pakken, hielp hij haar meteen attent om het halterbandje in haar nek stevig vast te strikken, waarna hij ook het andere bandje op haar blote rug met een handige strik sloot.

Daarna was het bikinibroekje aan de beurt. Julien knielde galant voor haar neer op de vloer om ook de touwtjes aan de zijkant van haar heupen stevig vast te strikken. Terwijl hij daar zo geconcentreerd bezig was, zagen Eden en ik vanaf de bank heel duidelijk dat hij de vrouwelijke geur die daar hing diep in zich opnam. Zijn ademhaling hield even in toen zijn gezicht gevaarlijk dicht bij haar half bedekte kruis kwam.

Rianne, die het spelletje ongetwijfeld doorhad, besloot de spanning nog wat verder op te voeren. Precies op het moment dat hij de andere kant wilde vastmaken, deed ze alsof ze heel even haar evenwicht verloor en boog zich met een plotselinge beweging naar voren.

Julien reageerde alert en kon nog net op tijd zijn hoofd achterover gooien; als hij dat niet had gedaan, was hij met zijn mond en neus voluit recht op haar natte kutje gedrukt. Hij keek even met grote, geschrokken ogen op vanaf de grond, terwijl Rianne hem met een volstrekt onschuldige blik aankeek en zich herstelde. De sfeer in de kleedkamer was inmiddels om te snijden van de spanning.

Julien krabbelde ietwat ongemakkelijk overeind en nam snel zijn positie weer in achter Rianne om het resultaat in de spiegel te beoordelen. Om zijn professionele houding te herpakken, begon hij met zijn vingers hier en daar nog wat aan het minuscule broekje en de bandjes recht te trekken.

Tijdens het secuur gladstrijken van de stof raakte hij schijnbaar per ongeluk de onderkant van haar borsten aan. De onverwachte aanraking van zijn vingers op haar gevoelige huid zorgde ervoor dat er bij Rianne een klein, wellustig kreuntje ontsnapte. Ze gooide haar hoofd een klein stukje achterover en keek hem via de spiegel met een uitdagende, zwoele blik aan om te zien hoe hij hierop zou reageren.

Julien hield abrupt zijn adem in en zijn handen bleven heel even stilzitten op haar zij, alsof hij twijfelde over zijn volgende stap. Eden en ik keken vanaf onze fauteuils ademloos toe hoe het spel tussen de twee in de kleedkamer steeds intenser werd.

Rianne liet er nu geen gras meer over groeien. Met enkele behendige, trefzekere rukjes trok ze alle strikjes van de pas gepaste bikini weer los, waardoor de minuscule lapjes stof geruisloos op de grond belandden. Volledig naakt en zinderend van zelfvertrouwen stapte ze dichter naar hem toe.

Ze pakte zijn hand vast en leidde zijn vingers doelgericht naar haar warme, vochtige kruis, terwijl ze met haar andere hand zijn gezicht naar zich toe trok. Julien, die door al zijn professionele barrières heen was gejaagd, bood geen weerstand meer toen haar lippen de zijne vonden. Rianne kuste hem diep en intens, zijn tong opeisend, terwijl ze hem met haar lichaam volledig tegen de passpiegel drukte.

Eden en ik keken vanaf onze fauteuils toe hoe Rianne er inderdaad in geslaagd was om de jonge modeontwerper compleet te laten bezwijken voor haar charmes, midden in zijn eigen kleedkamer.

Met een vaster wordende hand gleed Rianne naar zijn kruis en ze voelde door de dunne stof van zijn modieuze broek meteen zijn harde staaf. Julien ademde hoorbaar in, zijn professionele distantie nu volledig verdwenen onder de intense spanning in de kleedkamer.

Rianne liet zich rustig en zelfverzekerd op haar hielen zakken. Zonder te aarzelen pakte ze de rand van zijn broek en trok deze met een stevige ruk omlaag. De strakke spanning op de stof viel weg, waardoor zijn lid met de nodige veerkracht meteen fier omhoog sprong, glanzend in het zachte licht van de paskamer.

Ze keek er een moment met een triomfantelijke blik naar, legde haar vingers stevig om de warme schacht en begon hem met vloeiende bewegingen te masseren, terwijl Julien zijn hoofd achterover wierp tegen de spiegel en zachtjes kreunde.

Ze pakte zijn harde schacht stevig vast en trok er een paar keer krachtig aan om hem goed op te warmen. Daarna bracht ze haar gezicht naar voren en nam hem diep in haar mond om hem vol overgave te pijpen. Haar tong bewoog vurig langs de eikel en over de strakke huid van de schacht.

Julien hield zijn adem in en zocht met zijn handen steun bij de randen van de passpiegel. Ik zag zijn ogen onmiddellijk ver naar boven wegdraaien bij het hemelse, intense gevoel dat hij nu wel moest ervaren. Al zijn aanvankelijke verwarring was in één klap verdwenen; hij gaf zich volledig over aan de deskundige lippen en mond van Rianne.

Eden keek glimlachend en met glinsterende ogen toe, leunend tegen mijn schouder, terwijl het vochtige, zompige geluid van Riannes vurige pijpbeurt de kleine kleedkamer volledig vulde.

Rianne kwam met een soepele beweging weer omhoog en gaf Julien nog een vurige, diepe kus waarbij hun tongen elkaar vonden. Meteen daarna draaide ze zich om en boog ver voorover, waarbij ze haar handen stevig neer zette op een krukje dat in de hoek van de kleedkamer stond. Haar billen hieven zich uitdagend omhoog.

Julien begreep haar bedoeling natuurlijk meteen. Hij greep zijn stijve schacht vast, richtte de punt en drukte hem met volle overgave in één vloeiende stoot diep in haar vochtige kutje. Rianne slaakte een luide, wellustige kreun die helder door de ruimte galmde, terwijl hij haar stevig bij haar heupen pakte en direct een krachtig, ritmisch tempo inzette. Het geluid van hun lichamen die hard tegen elkaar sloegen vulde de afgesloten kleedkamer, onder het toeziend oog van Eden en mij.

Het duurde precies drie minuten toen ze beiden heftig begonnen te ademen. Julien verkrampte ineens stokstijf, terwijl Rianne van top tot teen begon te sidderen. Terwijl ze de warme vloeistof diep in haar kutje voelde stromen, begon zij ook meteen te spuiten. Ze viel slap voorover en kon zich nog maar ternauwernood op het krukje overeind houden om niet op de grond te zakken.

"Oh heerlijk Julien, ik heb er zo naar verlangd om eens een keer lekker met een homo te neuken," floepte ze er zachtjes en buiten adem uit.

"Een homo?" vroeg Julien volslagen verbaasd, terwijl hij met een grijns zijn broek weer omhoog trok. "Dat denken die dames hier blijkbaar altijd vanwege mijn maniertjes, maar ik ben net zo hetero als Clint Eastwood, hoor!"

Eden en ik schaterden van het lachen bij het horen van deze nuchtere bekentenis. Het hele schouwspel was al geweldig, maar deze onthulling maakte het helemaal af. Alleen Rianne keek nog even een beetje beteuterd en met grote ogen voor zich uit, omdat ze er tot op het allerlaatste moment heilig van overtuigd was geweest dat ze een homoseksuele stylist aan haar zegekar had gebonden. Haar verbazing maakte de situatie op de vroege ochtend alleen maar meer hilarisch.

Nadat ze zich wat had opgefrist, trok Rianne met een hernieuwd soort zelfvertrouwen die andere twee bikini's aan. Ze koos uiteindelijk een prachtig exemplaar uit dat haar rondingen perfect accentueerde. De rand was rijkelijk bezet met saffiertjes, die schitterden in het licht van de spotjes. Julien, die inmiddels helemaal in zijn element was als adviseur, kwam ook nog aanzetten met een exclusieve, handbeschilderde voile. Hij liet zien hoe ze die modieus om haar middel of nonchalant over haar schouders kon dragen voor die ultieme Saint-Tropez-look.

Toch keek hij haar eens peinzend aan. Hij zag aan haar blik dat ze eigenlijk naar nóg pikantere en verleidelijkere badkleding zocht dan wat hij in de rekken had hangen.

"Die zul je in de reguliere modehuizen hier echt niet vinden, schat," zei Julien met een samenzweerderige knipoog. "Maar als ik je een insider-tip mag geven: probeer het eens bij de seksshop hier twee straten verderop. Daar verkopen ze swimwear die nauwelijks iets verhult. Daar kan zo'n geil typetje als jij waarschijnlijk het beste slagen voor wat je zoekt."

Rianne lachte om zijn directheid en knikte instemmend. Julien liep naar de toonbank en tikte vrolijk het bedrag van 2999 euro af op de kassa. Even later klonk het vertrouwde piepje toen Rianne haar creditcard tegen het pinapparaat hield om de exclusieve designerkleding af te rekenen.

Na een laatste, hartelijke kus op de wangen nam hij afscheid en drukte ons op het hart dat we altijd meer dan welkom waren in zijn zaak. Met een uiterst tevreden gezicht hield hij zwierig de deur voor ons open, waarna we de warme buitenlucht van de Franse straatjes weer instapten…

Was getekend: John Adams