De dageraad brak aan, grijs en bewolkt, de oceaan kolkte onder een hemel die de kleur had van oud tin.

Arthur werd eerder wakker dan wie dan ook. De lakens naast hem waren nog vochtig, de geur van seks en whisky hing in de lucht. Linda sliep door, haar nachtjapon nog opgetrokken rond haar middel, een kleine glimlach nog steeds in haar mondhoeken. Hij glipte uit bed zonder haar wakker te maken en trok een korte broek aan.

Beneden kwam het koffiezetapparaat met een pruttelend geluid tot leven. Arthur stond bij het keukenraam en keek naar de meeuwen die boven het grijze water cirkelden, toen de stemmen begonnen.

Eerst die van Suzan. Scherp. "Je hebt wat gedaan?"

Toen die van Mark. Slaperig. Defensief. "Schatje, ik weet het niet eens meer—"

"Noem me geen schatje." Een deur sloeg boven dicht. Voetstappen op de trap. "Ik werd wakker en ik was—je kunt niet zomaar—"

Arthurs hand klemde zich vast om zijn koffiemok.

Ze kwamen samen naar beneden, Suzan in haar badjas, haar gezicht rood van woede, Mark achter haar aan in verkreukelde kleren van de avond ervoor. Zijn haar was een warboel. Zijn ogen waren bloeddoorlopen.

"Ik zei toch dat ik me niets meer herinner van na de barbecue." Marks stem klonk nu scherp. "Je zegt dus dat ik—"

"Ik zeg dat je me in mijn kont hebt genomen terwijl ik sliep." Suzans stem brak. "Je had beloofd dat je het niet zou doen. Je had het beloofd. En je hebt het toch gedaan."

Het werd muisstil in de keuken.

Arthur stapte achteruit uit de deuropening, uit het zicht, en drukte zijn schouder tegen de koele muur van de gang. Suzans beschuldiging hing in de lucht, scherp en rauw. De kont. Zijn adem stokte in zijn keel. Dat was Mark niet gisteravond. Dat was ik.

De herinneringen van de afgelopen dagen kwamen met brute helderheid terug — hoe het begon, de stoom, de gladde hitte van de douche, haar rug tegen zijn borst gedrukt. De manier waarop ze naar adem hapte toen hij dieper doordrong. De strakke, verboden omhelzing van haar lichaam toen hij haar van achteren binnendrong. En later nog eens, in de tuin en uiteindelijk afgelopen nacht in het donker van haar kamer, toen ze te dronken was om het verschil te merken.

Hij herinnerde zich het heerlijke gevoel van haar anus om zijn pik. De manier waarop ze had geschreeuwd. De manier waarop hij klaargekomen was, zijn zaad in die strakke, geheime plek pompend.

Een deel van mij zou het haar moeten vertellen. Die gedachte kronkelde in zijn maag. Zou hiermee moeten stoppen. Zou moeten bekennen.

Maar een ander deel van hem – het deel dat al onder zijn korte broek aan het trillen was – voelde de bekende, beschamende klopping van opwinding. Zijn pik verstijfde bij de herinnering. Bij het geheim dat hij nu met zich meedroeg. Ze denkt dat het Mark was. Ze is woedend op Mark. En ik sta hier, keihard, me herinnerend hoe haar billen om me heen voelden.

Hij haalde diep adem. Ik kan het haar nooit vertellen. Ik kan het nooit aan iemand vertellen.

Vanuit de keuken klonk Suzans stem weer, nu zachter. "Je herinnert het je niet eens meer, hè? Dat doet het meeste pijn."

Arthur bleef in de schaduw staan, zijn hand plat tegen zijn dij gedrukt, in een poging het bloed uit zijn penis te trekken. Het lukte niet.

Mark streek met zijn hand door zijn warrige haar. "Kijk, als ik dat gedaan heb, dan spijt het me. Ik was stomdronken. Ik herinner me niets behalve—" Hij pauzeerde, een vreemde uitdrukking verscheen op zijn gezicht. "Ik had een droom. Een heel levendige droom. Het was... fijn."

"Fijn?" Suzans ogen schoten in vuur en vlam. "Je hebt misbruik van me gemaakt door mij zonder toestemming in mijn kont te neuken en het was fijn?"

"Dat bedoelde ik niet."

"Ga weg."

"Suzan—"

"Ga weg."

Mark stond even stil, zijn kaken bewogen. Toen pakte hij zijn sleutels van het aanrecht. De hordeur vloog open. En weer dicht. Zijn auto startte op de oprit en reed weg, het geluid van de motor vervaagde in het geluid van de golven.

Suzan stond midden in de keuken, haar schouders trillend. Arthur kon haar zien vanaf de plek waar hij stond. Even later stapte hij de keuken in, zijn blote voeten geruisloos op de tegels, een toonbeeld van onschuld. Hij veinsde een gaap en strekte zijn armen boven zijn hoofd alsof hij net uit een lange dutje was ontwaakt.

"Goedemorgen schatje," zei hij, zijn stem opzettelijk zwaar van de slaap. "Lekker geslapen?"

Suzan deinsde terug, haar rug nog steeds naar hem toegekeerd. Ze klemde zich vast aan de rand van het aanrecht, haar knokkels wit. Haar ochtendjas was bovenaan losgeraakt, de stof gaapte net genoeg open om de zachte ronding van haar borsten te onthullen. Ze leek het niet te merken. Arthurs ogen verraadden hem, ze schoten verlangend naar haar bleke huid en hij probeerde haar tepels te zien, voordat hij ze afwendde en zijn blik op de waterkoker op het fornuis richtte.

"Een kopje thee?" bood hij aan, zijn toon zacht. Neutraal. Een vader die zich zorgen maakte om zijn dochter.

Ze antwoordde niet. Haar schouders trilden even, en bewogen toen weer. Ze trok haar badjas strakker aan en draaide zich om. Haar ogen waren rood. Haar wangen waren nat.

"Mark is weg," zei ze, haar stem hol.

Arthur fronste zijn wenkbrauwen, een geoefende bezorgdheid. "Weg? Nu al? Ik dacht dat jullie vandaag naar het strand zouden gaan."

"Ja. Ik ook." Ze snoof en veegde haar neus af met de achterkant van haar hand. "Ik wil er niet over praten."

Arthur knikte langzaam, zijn uitdrukking zacht en ondersteunend houdend. Hij schonk haar toch een kop thee in en schoof die over het aanrecht naar haar toe. Zijn hand raakte de hare. Hij voelde haar weer terugdeinzen, maar ze nam de kop aan.

Achter zijn kalme masker bonkte zijn hart. Hij voelde nog steeds de vage afdruk van haar lichaam tegen het zijne, het gladde glijden van zijn huid tegen de hare, de manier waarop ze in de stoom had gekreund. Hij herinnerde zich precies het geluid dat ze had gemaakt toen hij haar van achteren had gepenetreerd, hoe haar stem was gebroken. Ze dacht dat het Mark was. Ze zou nooit weten dat hij het was.

En die gedachte maakte hem opnieuw opgewonden, zelfs nu, terwijl hij in de keuken stond en zijn dochter in haar thee huilde. Hij draaide zich snel om en schoof wat opzij onder de ontbijtbar. God, wat is er toch met me aan de hand? Maar de vraag klonk hol, als een formaliteit. Hij kende het antwoord. Hij wilde niet stoppen.

Ze antwoordde niet. Ze draaide zich om en liep weer naar boven.

De dag verstreek geruisloos en zonder duidelijke inhoud.

Linda werd om tien uur wakker en rekte zich uit met een loomheid die Arthur al jaren niet meer had gezien. Ze neuriede zachtjes onder de douche. Ze kuste Arthur op zijn wang bij het ontbijt – een gebaar dat zo vaak ontbrak in hun huwelijk dat hij bijna vergeten was hoe het voelde.

"Gisteravond was geweldig," zei ze, terwijl ze met zorgvuldige precisie haar toast besmeerde. "Ik bedoel, ik weet dat we dat niet zijn geweest... maar je was zo anders. Zo zelfverzekerd." Ze keek hem aan, haar ogen warm. "Dat zouden we vaker moeten doen."

Arthur las de krant. "Dat zouden we zeker vaker moeten doen."

Suzan bracht de dag door opgerold op de bank, haar knieën tegen haar borst getrokken, starend naar de grijze oceaan. Ze at geen lunch. Ze nam haar telefoon niet op toen die trilde met berichtjes van Mark. Tegen het einde van de middag had ze al haar tranen uitgehuild en zat ze er gewoon, met holle ogen en zwijgend.

"Arm ding," mompelde Linda tegen Arthur in de keuken. "Zij en Mark hebben ruzie gehad. Ze wil me niet vertellen waarover."

"Sommige dingen zijn privé," zei Arthur.

"Toch." Linda keek naar de woonkamer, haar uitdrukking verzachtte. "Ze is altijd zo sterk geweest. Het doet pijn om haar zo te zien."

Tegen de avond was het huis in een melancholieke stilte gehuld. Ze aten in bijna volledige stilte, het geklingel van vorken tegen borden was het enige geluid. Suzan schoof haar eten heen en weer zonder te eten. Linda probeerde de stilte te vullen met gepraat over haar boek, het weer, het strand.

Na het eten, toen Arthur en Linda zich hadden teruggetrokken, verscheen Suzan in de deuropening van de slaapkamer.

"Mam?"

Linda keek op van haar roman. "Ja, lieverd?"

"Mag ik... zou het goed zijn als ik hier vannacht slaap?" Suzans stem was zacht, bijna kinderlijk. "Net als toen ik klein was. Toen ik nachtmerries had."

Linda's gezicht smolt. "Natuurlijk, schat." Ze trok de dekens terug. "Kom maar hier."

Arthur stond in de deuropening van de badkamer, tandenborstel in zijn hand, zijn hart bonkte plotseling in zijn borst. Het bed was groot genoeg voor drie, maar net aan. En hij wist – wist met een zekerheid die zijn maag deed samentrekken – wat er zou gebeuren als hij de nacht tegen de warmte van zijn dochter aan zou doorbrengen.

Hij kon het niet.

Hij kon zichzelf niet vertrouwen.

"Ik kom zo," zei hij, terwijl hij zich terugtrok naar de badkamer.

Achter de gesloten deur leunde Arthur tegen de wastafel. Zijn handen trilden. Hij hoorde het gemurmel van hun stemmen in de slaapkamer, Linda's zachte lach, Suzans stillere antwoorden. De bedveren kraakten toen ze zich erin nestelden.

Zijn pik werd al hard.

Hij sloot zijn ogen en dacht aan de duisternis van de logeerkamer. De strakke ring van spieren die zich om hem heen samenkneep. De manier waarop ze naar adem had gehapt in het kussen. De manier waarop haar lichaam zich om hem heen had geklemd, heet en verboden, terwijl hij zijn zaad diep in haar kont pompte.

Zijn hand bewoog. Eerst langzaam, aarzelend, alsof hij de zwaarte van de herinneringen aftastte. Maar de beelden kwamen toch, ongevraagd en onophoudelijk. Zijn pik diep in haar kont glijdend, de strakke spierkring die zich om hem heen samentrok, haar gehijg toen ze zich tegen hem aandrukte. De douche, de stoom die zich om haar naakte lichaam krulde, het water dat de ronding van haar ruggengraat volgde. Haar borsten tegen de koele tegels gedrukt. De manier waarop ze zijn naam had gezegd – Marks naam – maar hij had alleen haar stem gehoord, gebroken en verlangend. De beelden smolten samen tot een koortsachtige droom van vlees en hitte. Haar gladde plooien, de manier waarop ze zich in zijn armen had gedraaid, haar mond open, haar ogen halfgesloten. De stoten van zijn heupen, het natte geluid van huid op huid. Zijn hand bewoog sneller, streelde de lengte van zijn schacht, en hij zag het allemaal – elke hoek, elke ademstoot, elk verboden detail. Haar kont die zich om hem heen samentrok toen hij klaarkwam, pulserend in haar, haar van binnenuit markerend. Hij zette zich schrap tegen de wasbak, zijn knokkels wit, en kwam klaar met een gedempte kreun die bijna een snik was. Het genot golfde in golven door hem heen, waardoor hij trillend achterbleef, zijn voorhoofd tegen de koele spiegel gedrukt.

Toen hij eindelijk uit de badkamer kwam, was de slaapkamer donker. Linda lag aan de andere kant van het bed, al diep ademhalend. Suzan lag in het midden opgerold, met haar rug naar hem toe, in een dun katoenen nachthemd.

Arthur schoof naast haar in bed.

De lakens voelden koel aan op zijn huid. Hij lag op zijn rug, staarde naar het plafond en luisterde naar het ritme van hun ademhaling. Linda's, langzaam en regelmatig. Suzan's, sneller. Lichter.

Ze sliep nog niet.

Het duurde niet lang of zijn pik werd alweer stijf, hij herstelde zich al, maar het gevoel bleef aandringen ondanks zijn eerdere orgasme. Haar lichaamnaast hem, de warmte die van haar lichaam afstraalde, de geur van haar shampoo – alles deed zijn hartslag versnellen. Hij sloot zijn ogen en probeerde aan iets anders te denken. Aan wat dan ook.

Minuten verstreken. Misschien wel een uur. Linda's ademhaling werd dieper en onmiskenbaar onbewust.

Arthurs hand bewoog voordat hij er iets aan kon doen.

Hij reikte onder de dekens en zijn vingers vonden de zoom van Suzans nachtjapon. Hij schoof hem langzaam omhoog, centimeter voor centimeter, waardoor de gladde huid van haar dijen zichtbaar werd. Ze bewoog niet. Ze maakte geen geluid.

Zijn gedachten raasden. Hij moest stoppen. Hij kon dit niet. De gedachte dreunde als een alarmbel door hem heen terwijl zijn vingers boven de zoom van haar nachtjapon zweefden. Hij had al te veel genomen – te vaak van zichzelf genoten onder de dekmantel van haar verwisseling van identiteit. Ze dacht steeds dat hij Mark was. Als ze het ooit zou ontdekken dat hij haar steeds had geneukt, als de waarheid ooit aan het licht zou komen, zou alles in duigen vallen. Linda was daar, zachtjes ademend in het donker, en het risico om ontdekt te worden drukte als een zware last op hem.

Maar toch kropen zijn vingers omhoog.

Suzan leek te slapen, haar ademhaling langzaam en regelmatig, haar lichaam zacht en warm onder de lakens. Hij hield zichzelf voor dat het slechts een aanraking zou zijn. Alleen even haar slipje voelen. Niets meer. Dat beloofde hij zichzelf, terwijl zijn vingertoppen over het vochtige katoen streelden, de warmte zelfs in het donker naar zijn gezicht steeg, alleen de stof, alleen een voorproefje van wat hij wist dat hij niet zou moeten willen. Niets meer.

Gedrukt tegen de warmte eronder.

Ze was nat. Nu al nat. Zijn middelvinger volgde de contouren van haar schaamlippen door de stof heen, en haar heupen bewogen bijna onmerkbaar. Een stille uitnodiging.

Arthurs pik klopte nu pijnlijk, gespannen tegen zijn pyjamabroek. Hij kon het niet – hij mocht het niet – maar de warmte van haar lichaam, de geur van haar huid, de herinnering aan wat hij al had genomen – het overstemde allemaal de stem van de rede. Hij trok zijn broek naar beneden, bevrijdde zichzelf, de koele lucht voelde even als een schok op zijn verhitte lichaam.

Hij begon zichzelf af te trekken, langzaam, zijn hand gleed langs zijn harde lul terwijl hij het zachte ritme van haar ademhaling observeerde. Alleen dit, zei hij tegen zichzelf. Alleen mijn hand tegen haar kutje. Niet meer. Maar die gedachte was een leugen, en hij wist het. Zijn handpalm bewoog over zijn pik , maar de wrijving voelde leeg zonder haar.

Hij overtuigde zichzelf ervan dat hij beter zou kunnen masturberen als hij haar natte opening voelde. Misschien alleen met een vingertopje. Om haar te voelen. Om te weten dat ze nog steeds vochtig voor me is. Zijn hand trilde toen hij naar beneden reikte en met tergende traagheid haar slipje opzij trok, millimeter voor millimeter, voorzichtig om haar niet te storen. Het katoen verschoof, waardoor de zachte, vochtige warmte eronder zichtbaar werd.

Zijn wijsvinger vond haar natte plooien. Ze was doorweekt. Druipend. Zijn adem stokte in zijn keel toen hij het gladde terrein verkende; haar lichaam reageerde al, ontving hem al. Hij ving wat van dat vaginale vocht op zijn vingertop – warm en zijdezacht – en smeerde het op zijn harde lul. De beweging van zijn hand werd soepeler, natter, de sensatie van haar vocht stuurde een schok door zijn ruggengraat.

Toen ving hij wat voorvocht op van de punt van zijn pijnlijke pik, een parel van heldere vloeistof, en smeerde het voorzichtig in haar vagina. Oog om oog, tand om tand, zei hij tegen zichzelf, de rationalisatie zwak zelfs in zijn eigen gedachten. Haar lichaam accepteerde het zonder protest, haar heupen bewogen slechts lichtjes in haar slaap, alsof ze de aanraking verwelkomde.

Wrijf alleen de eikel tegen haar vagina, bedacht hij toen. Niets meer, verder ga ik niet. Hij positioneerde zich, draaide zich langzaam op zijn zij, de eikel van zijn pik duwde al tegen haar gladde plooien. Hij raakte haar aan met zijn punt, smeerde zijn voorvocht rechtstreeks tegen haar aan en gleed met tergend langzame bewegingen op en neer over haar natte spleet. De sensatie was elektriserend – haar warmte, haar vochtigheid, de verboden intimiteit ervan.

Haar schaamlippen openden zich een beetje, als een bloem in de regen, en hij besefte met een schok dat zijn kleine meisje daadwerkelijk geil was, zelfs in haar slaap. Haar lichaam verraadde haar verlangen, gaf zich over aan zijn aanraking en nodigde hem zonder een woord binnen.

Hij plaatste de top van zijn penis tegen haar ingang en bleef stil. Alleen het puntje. Gewoon wachten. Zijn hart bonkte in zijn ribben, zijn ademhaling oppervlakkig, elke zenuwcel schreeuwde het uit om door te zetten. Maar hij hield stand, zwevend in dat moment van vreselijke, prachtige spanning, de top van zijn pik tegen de toegangspoort van het lichaam van zijn dochter gedrukt.

Voor hij het wist drukte hij zich toch een stukje naar binnen.

Langzaam. Zo pijnlijk langzaam. Haar vaginawand opende zich om hem heen en omsloot hem met diezelfde onmogelijke strakheid waar hij elke nacht van had gedroomd. Hij zonk dieper, centimeter voor centimeter, tot zijn heupen tegen haar aan lagen. Ze rilde, maar maakte geen geluid. Hij voelde zijn pik diep in haar kloppen.

En toen draaide ze zich ineens om.

De beweging was vloeiend en abrupt. Ze rolde op haar rug, haar heupen verschoven, zijn pik nog steeds diep in haar, haar ene been over hem heen zodat ze hem in zich kon houden. Arthurs adem stokte toen hun blikken elkaar kruisten in het zwakke maanlicht dat door de gordijnen scheen.

Suzans ogen stonden wijd open.

"Ik wist dat jij het was," fluisterde ze. "Onder de douche. Op het terras. Elke keer."

"Arthurs bloed stolde. Hij verstijfde, zijn pik nog steeds in haar, de warmte van haar lichaam voelde plotseling als een val die zich om hem heen sloot.

'Het spijt me,' stamelde hij, de woorden rolden eruit in een zacht, wanhopig gefluister. 'Ik meende het niet. Ik wilde niet—'

Maar zelfs toen de verontschuldiging zijn lippen verliet, wist hij dat het een leugen was. Hij had het wel zo bedoeld. Vanaf het moment dat hij haar Marks naam had horen roepen onder de douche, vanaf de eerste soepele stoot in haar kutje terwijl de stoom hem omhulde, had hij elke seconde ervan gemeend. De schaamte en de opwinding raakten verstrengeld in zijn borst, een knoop die hij niet kon ontwarren.

Suzans ogen keken hem strak aan, onbeweeglijk in het bleke licht. Haar hand reikte omhoog, niet om hem weg te duwen, maar om een ​​vinger op zijn lippen te drukken. 'Sst,' ademde ze. 'Verpest het niet.'"

"Jouw pik is anders dan die van Mark." Haar stem was nauwelijks hoorbaar. 'Ik merkte het de eerste keer al. Maar ik vond het fijn.' Haar heupen bewogen langzaam en doelbewust onder hem. 'Ik vond het fijn dat je me neukte.'

De woorden troffen hem als een golf.

'Jij...' Hij kon de zin niet afmaken. 'Je wist het al?'

'Sinds de badkamer.' Haar handen kwamen omhoog en omvatten zijn gezicht in het donker. 'Ik stond op het punt me om te draaien, en ik zag je weerspiegeling in de douchewand. Heel even maar. En ik hield je niet tegen.'

Arthur staarde naar zijn dochter, zijn pik nog steeds kloppend in haar, zijn gedachten worstelden om te bevatten wat ze hem vertelde.

'Ik wilde het,' fluisterde ze. 'Ik wilde jou.'

De bekentenis brak iets in hem open. Hij liet zijn mond zakken naar de hare en kuste haar – diep, wanhopig, hun tongen verstrengeld door een honger die zich al dagen, weken, jaren had opgebouwd.

'Ik heb hier van gedroomd,' kreunde hij tegen haar lippen.

Suzan bewoog zich onder hem, spreidde haar benen wijder en opende zich volledig. "Neuk me, pap. Ik wil je gezicht zien als je het doet."

Hij begon te bewegen.

Langzame, doelbewuste stoten. Zijn ogen weken geen moment van de hare af. Het maanlicht wierp een zilveren gloed over haar huid, ving de licht geopende boog van haar lippen op, het fladderen van haar wimpers. Ze was mooier dan alles wat hij ooit had gezien. Haar vagina omklemde hem als fluweel, elke stoot ontlokte zachte zuchtjes uit haar keel.

"Zo," ademde ze. "Precies zo."

Zijn penis schuurde tegen haar vaginawanden, de wrijving was heerlijk, haar hitte bijna ondraaglijk. Hij voelde elke centimeter van haar. Elke ribbel. Elke hartslag. Haar benen sloegen om zijn heupen en trokken hem dieper naar binnen, terwijl haar vingers door zijn haar gleden.

"Ik houd het niet lang vol," waarschuwde hij, zijn stem gespannen.

"Niet stoppen."

Hun lichamen bewogen zich samen in de duisternis, langzaam en ritmisch, het bed kraakte nauwelijks onder hen. Linda's ademhaling bleef rustig, een zacht contrast met hun gedempte ademhalingen. Arthur zag Suzans ogen dichtgaan en weer opengaan, haar blik gefixeerd op zijn gezicht.

'Ik wil je in je kont neuken,' fluisterde hij.

Haar ogen ontmoetten de zijne. Kalm. Vastberaden. 'Ik weet het.'

'Ik zal voorzichtig zijn. Ik hoorde waar de ruzie over ging. Niet zoals—' Hij hield zich in.

Arthurs stem zakte tot een ruw gefluister, zijn heupen verstijfden in haar. 'Niet zoals Mark deed. Ik zal niet—'

Suzans vingers drukten tegen zijn lippen en brachten hem tot zwijgen. Haar ogen fonkelden in het schemerlicht, met een glimp van iets rauws en onbevangen.

'Mark heeft me gisteravond in mijn kont geneukt, alleen maar denkend aan zichzelf,' zei ze, haar woorden zacht maar met een koude, duidelijke ondertoon. 'Hij was te dronken om aan mij te denken. Hij vroeg het niet. Hij deed het niet rustiger aan.' Haar nagels volgden langzaam een ​​lijn over zijn borst en lieten een vaag, tintelend spoor achter. 'Ik wil hiervan genieten. Ik wil dat we er allebei van genieten.'

Arthurs keel snoerde zich samen. De bekentenis hing zwaar en pijnlijk tussen hen in. Hij zag de kwetsbaarheid in haar ogen, de pijn die ze de hele dag had proberen te verbergen. En daaronder een stil vertrouwen dat zijn hart sneller deed kloppen.

"Dan doen we het," mompelde hij. "Rustig aan. Voorzichtig."

Ze knikte, een enkele, weloverwogen beweging. En toen trok ze hem naar zich toe voor een kus, haar mond zacht en meegaand, haar heupen kantelden omhoog om de zijne te ontmoeten, hem uitnodigend dieper in de warmte van haar lichaam.

Arthur corrigeerde haar niet.

Hij trok zich langzaam terug, zijn pik glinsterend van haar vocht. Suzan draaide zich op haar buik en trok haar nachtjapon omhoog tot haar schouders. Haar billen waren bleek in het maanlicht, de rondingen zacht en perfect. Arthur boog zich voorover en drukte zijn mond tegen de welving van haar heup.

Toen zoog hij gretig aan haar borst terwijl zijn hand haar ingang zocht, de strakke spierkring spande zich tegen zijn vingers.

"Rustig aan," fluisterde Suzan. "Gewoon rustig aan."

Hij boog zijn hoofd en drukte een kus op haar onderrug, en vervolgens lager. Zijn tong vond haar anus en cirkelde met langzame, doelbewuste bewegingen rond de strakke spierplooi. Suzan hapte naar adem, haar vingers klemden zich vast aan het kussen onder haar wang terwijl hij dieper likte, haar opende en haar proefde. Hij werkte haar met zijn mond open en likte aan de gevoelige ring totdat ze glad en trillend onder hem lag, haar zachte kreunen gedempt door de stof.

"Alsjeblieft," fluisterde ze, haar stem rauw en verlangend.

Arthur pakte de fles olie die hij de avond ervoor had klaargelegd, dezelfde die hij in het donker op het dek had gebruikt. Hij druppelde het eerst over zijn vingers, schoof ze tussen haar billen en masseerde de olie in haar anus, cirkelend rond de natte, voorbereide ingang. Daarna smeerde hij zijn pik in, de gladheid koel tegen zijn verhitte huid, de vertrouwde geur van kokos en zout vermengde zich met de geur van haar opwinding.

Hij positioneerde zich. Duwde naar voren. De top van zijn penis raakte haar ingeoliede ingang, glanzend en klaar voor actie, en hij bleef even staan, zodat ze zich kon aanpassen. Haar adem stokte, maar ze spande zich niet aan. Ze trok zich niet terug. Haar lichaam accepteerde hem, de strakke ring gaf langzaam mee terwijl hij dieper doordrong, centimeter voor centimeter, totdat hij tot aan de wortel in haar warmte begraven was.

"Meer," ademde ze.

Hij drong dieper door. De strakheid was bijna overweldigend, haar lichaam gaf zich langzaam, pulserend om hem heen. Tegen de tijd dat hij volledig in haar zat, trilden ze allebei.

"Verdomme," hijgde Suzan. "Dat is... God."

Arthur begon te bewegen, zijn ritme zacht, zijn handen om haar heupen. Het gevoel was anders dan voorheen – strakker, heter, verbodener. Hij voelde elke centimeter van zichzelf in haar, elke puls van haar lichaam om hem heen.

Zijn orgasme bouwde zich langzaam, onvermijdelijk op, en krulde zich op aan de basis van zijn ruggengraat. Hij begroef zijn gezicht in haar haar, zijn heupen bewogen nu sneller, haar lichaam gaf zich bij elke stoot gemakkelijker over.

"In mij," drong Suzan aan, haar stem trillend van genot. "Doe het in mij."

Met een huiveringwekkende kreun loosde Arthur zich in haar, zijn penis pulserend diep in de verboden hitte van haar kont. Hij bleef daar, tot aan de wortel, totdat de laatste trilling verdween.

De kamer was weer stil. Linda sliep nog steeds. De golven sloegen nog steeds tegen de kust.

Arthur trok zich voorzichtig terug en Suzan draaide zich naar hem toe, haar ogen glinsterend in de duisternis.

"Wat nu?" fluisterde Suzan, haar vingers nog steeds verstrengeld in het vochtige haar in zijn nek. Haar stem was zacht, bijna fragiel, een schril contrast met de hitte die nog steeds tussen hen hing.

Arthur trok zich niet terug. Hij bleef dichtbij, zijn voorhoofd tegen het hare, hun adem vermengde zich in het maanlicht. "Ik wil je nog meer neuken," zei hij. De woorden kwamen rauw, onbevangen, zonder enige schijn van eerbied naar buiten. Ik wil weer in je zijn. Morgen. Overmorgen. Elke kans die we krijgen.

Ik wil ook dat je me neukt, fluisterde Suzan, haar lippen raakten de zijne terwijl ze sprak. Haar hand gleed over zijn borst, over zijn buik, en voelde dat hij nog halfstijf en glad was van haar lichaam. Maar hoe zit het met mama?

Arthurs hart bonkte in zijn keel. Hij dacht aan Linda die ochtend in de keuken, neuriënd, stralend en tevreden. Hij dacht aan de donkere gestalte die hij gisteravond in zijn bed had gezien. De manier waarop Mark zijn vrouw had geneukt.

Hij durfde Suzan niet te vertellen wat hij had gezien. Nog niet. Misschien wel nooit.

Maar één ding wist hij zeker: ze konden niet eeuwig blijven rondsluipen. Ze hadden een afleiding nodig. Een reden voor Linda om de andere kant op te kijken. Een reden om niet te veel vragen te stellen.

"We moeten haar een alternatief bieden," zei Arthur langzaam, terwijl het idee zich vormde. "Iets – iemand – om haar bezig te houden. Zodat ze ons niet opmerkt."

Suzans ogen zochten de zijne in het donker. Toen drong het tot haar door.

"Mark," zei ze. Geen vraag.

Arthur knikte. "Vraag hem terug. Zorg dat het gebeurt." Hij slikte, de woorden bitter en noodzakelijk op zijn tong. "Als Mark bezig is met haar... dan kunnen we doen wat we willen. Wanneer we willen."

De stilte hing zwaar tussen hen in. Suzan keek hem lange tijd aan, haar uitdrukking ondoorgrondelijk. Toen verscheen er langzaam een ​​glimlach in haar mondhoek – een glimlach die niet helemaal onschuldig was.

"Dat is echt fout," fluisterde ze. Maar ze trok hem alweer dichter naar zich toe, haar benen sloegen opnieuw om zijn heupen, de warmte van haar lichaam drukte tegen het bewijs van zijn opwinding.

En Arthur wist dat ze erin meeging.

Suzan dacht er nog even over na. Een langzame glimlach verspreidde zich over haar lippen.

"Oké," fluisterde ze. "Laten we het doen."