Hoofdstuk 5

Een drukke week begint. We komen erachter dat er een probleem is met de scanner. De scanner herkent aan het etiket de expediteur en geeft de code van de expediteur door aan de PLC. Af en toe komt er geen code of een verkeerde. De leverancier van de scanner, Datalogic, komt langs. Het heeft er gedeeltelijk ermee te maken dat de etiketten niet altijd netjes geprint zijn, maar één bepaald etiket springt er negatief uit. We zijn bijna een hele dag bezig het probleem te analyseren en uiteindelijk op te lossen.
De dag erna pakken we een ander probleem aan. De installatie heeft problemen met hele platte pakketjes. Dit zijn min of meer enveloppen en de gebruikte sensoren zijn eigenlijk niet bedoeld voor zulke platte pakketjes. Ze vallen ook eigenlijk buiten de specificaties van de opdracht. Na een hoop gezeur beslissen we na overleg met Lisette een ander type sensoren te gebruiken. Een type dat niet over de baan kijkt maar van onder naar boven. Deze zijn wel gevoeliger voor stof maar kunnen wel goed de enveloppen detecteren. Bram en Karel zijn een dag bezig om alle sensoren in de lus te vervangen.
Een dag waarin ik weinig kan doen dus ik loop rond in de hal op zoek naar een bepaald persoon. Het duurt even maar dan zie ik een bekende kop onder een transportbaan bezig, omringt door gereedschap en onderdelen. Ik loop naar hem toe, hij is geconcentreerd bezig en ziet niet dat ik naar hem sta te kijken.
“Lukt het?”
Zijn hoofd draait in mijn richting en er verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht.
“Hoi Klaasje. Kom je even kijken of heb je mij nodig.”
Ik knipoog naar hem. “Altijd.”
Ik lach naar hem kriebel even in mijn kruis om duidelijk te maken wat ik bedoel. Er verschijnt een blos op zijn wangen. Hij grijnst.
“Eh, dat bedoelde ik eigenlijk niet met mijn vraag.” Hij focust zich weer even op de motor die hij net weer aan het bevestigen is. “Maar als je vijf minuten kunt wachten kunnen we wel even een bak koffie drinken.”
“Ah, dat is prima.” Ik buig door mijn knieën om te zien wat hij aan het doen is. “Is de motor defect?”
“Nee, de aandrijfriem was zo versleten dat hij begon te slippen, die heb ik vervangen. Even de boel weer vastzetten en kijken of hij het doet en dan ben ik klaar.”

Vijf minuten later lopen we richting de kantine.
“Heb je pauze?”
“Nee, Bram en Karel zijn sensoren aan het vervangen, ik kan ze wel helpen maar ze zijn hier handiger in dan ik, dus ik laat ze maar even.”
“Ah, je hebt niets te doen?”
“Straks weer, als ze klaar zijn moeten we ze gaan testen.”
Zwijgend lopen we verder.
“Het was leuk hè, afgelopen weekend.”
“Ja, ik heb ik tijden zo’n topweekend gehad. Ik had mijn moeder vrijdag verteld dat ik een avondje ging stappen met collega’s, en vervolgens bleef ik het hele weekend weg… Dus ik had wat uit te leggen. Ze vermoed dat ik een nieuw vriendje heb dus daar heb ik niet echt antwoord op gegeven.”
Tomek moet grijnzen en doet mijn stem na. “Ja mam, ik heb een nieuwe vriend en heb het hele weekend liggen rotzooien met hem. En omdat zijn huisgenoten er toevallig waren heb ik ook met hen liggen vozen.” Ik krijg gelijk een kop als een boei en geef hem plagerig een zet. Tomek giert het uit. Ik voel gelijk kriebels in mijn buik. Hij is echt leuk. Stuiterend van het lachen lopen we verder. Als we tien meter later langs het damestoilet lopen krijg ik ineens vunzige gedachten. Ik pak onverwacht zijn arm en trek hem mee de toiletruimte in. Het is geen pauze, de ruimte is leeg. Ik sluit de deur en plant gelijk mijn lippen op de zijne. Hij moet even bijkomen van de schrik maar beantwoord mijn zoen dan gretig. Om te voorkomen dat we gesnapt worden loop ik langzaam achteruit een toilethokje in terwijl we door blijven tongen. Zodra we in het hokje zijn sluit ik de deur en doe hem op slot.
“Ik wil dat je mij neukt” hijg ik in het oor van Tomek.
“Ben je gestoord, straks worden we gesnapt.”
“Nee joh, het duurt nog een half uur voordat het pauze is. Ik heb nog nooit iemand naar het toilet zien gaan, buiten de pauze om.”
“Jij gaat toch wanneer je moet?”
“Ik werk niet bij Synchroon, alleen mensen van ingehuurde bedrijven gaan naar het toilet buiten de pauze om. En dat zijn voor zover ik gezien heb allemaal mannen op mij na. Dus die komen hier niet.”
Tomek heeft daar geen antwoord op en ik zie aan zijn gezicht dat ik hem bijna heb overgehaald. Ik ben zo verdomd geil, ik moet hem hebben nu. Ik pak zijn hoofd en knabbel aan zijn oorlelletje.
“Neuk me Tomek, ik wil je in me, en ik weet dat jij dat ook wil.” Er komt een grom uit zijn mond en ik moet inwendig lachen. Ik wist dat hij geen weerstand kan bieden aan mijn gesmeek. Mijn handen gaan naar mijn werkbroek, ik maak hem open en duw hem naar beneden, tegelijk met mijn slip. Dan grijp ik Tomek bij zijn middel, trek hem naar mij toe en help hem uit zijn broek. Dan draai ik mij om, plaats mijn handen boven de toiletpot tegen de muur en kijk hem over mijn schouder aan.
“Neuk me verdomme Tomek.”
Verdere aansporing heeft hij niet nodig. Even voel ik zijn vingers over mijn vulvalippen gaan, maar als hij merkt hoe nat ik ben plaatst hij zijn eikel ertussen en dringt bij mij naar binnen. Een rauwe kreun ontsnapt uit mijn keel.
“Stil, straks horen ze ons.”
Ik wil wat terugzeggen maar bedenkt me dan dat ik hem niet verder wil afleiden, daarvoor ben ik te geil. Dus ik reageer met een zachte “Okay” en geniet van de opvulling van mijn kutje. Tomek begint gelijk driftig te stoten. Van enig voorspel is geen sprake maar we zijn allebei ondertussen zo geil dat we daar ook geen behoefte meer aan hebben. Het lukt mij niet meer stil te blijven en ik kreun zachtjes bij iedere stoot. Langzaam voel ik dat ik richting een orgasme ga. Ook Tomek begint steeds harder te hijgen. Dan horen we ineens dat het gedempte geluid uit de productiehal in volume toeneemt, alsof de deur naar de hal geopend wordt. Van schrik bevriezen we en blijven we doodstil staan. We horen voetstappen gaan door de ruimte.
“Ik zie niemand hier", hoor ik een mannenstem zeggen. De deur gaat weer dicht. We blijven nog twee minuten stil. Twee minuten waarbij Tomek nog steeds helemaal in mij zit en ik mijn hartslag tot in mijn kut voel kloppen.
“Neuk me Tomek, ik was er bijna", fluister ik, alsof iemand ons af kan luisteren. Langzaam voel ik hem weer beginnen te stoten. Mijn opwinding neemt gelijk weer toe en ik merk dat hij ook weer harder wordt.
“Fuck wat ben je nat,” kreunt hij.
“Helemaal voor jou schat. Helemaal voor jou.”
Ik voel dat hij onregelmatige begint te stoten. Ik ben er ook bijna en zet mijn hand op mijn klit voor wat extra stimulatie.
“Ik kom al bijna, ik houd het niet meer.”
“Tomek, kom gewoon, spuit mij vol. Ik ben er ook bijna.”
Er volgen een paar extra stevige stoten die mij gelijk over de rand tillen. Ik kan een luide kreun niet meer onderdrukken. Ik voel zijn sappen in mij stromen. Golven van extase stromen door mijn lijf. Tomek is echt een lekkertje. Ik draai mij om en zoen hem vol op zijn mond.
“Dankjewel schat, dit mag je iedere dag wel met me doen.”
“Graag gedaan,” is zijn antwoord. Er verschijnt een big smile op zijn gezicht.
Ik haal een stuk toiletpapier langs mijn kut. Dan trek ik mijn broek omhoog en knoop hem weer dicht. Ik fatsoeneer even mijn haar en haal dan de deur van het slot. Tomek heeft net zijn broek dicht gedaan als ik de deur open.

Mijn adem stokt. Ik kijk recht in het gezicht van Lisette en een bewaker.
Ze kijkt ons verontwaardigt aan. “Waar zijn jullie in godsnaam mee bezig?”
Ik begin te hakkelen. “Eh... wij... ik had even pauze, en...” Wat moet ik hierop zeggen? Ik houd mijn mond en ook Tomek houdt wijselijk zijn mond.
“Je begrijpt dat jullie je verdacht gedroegen? De bewaking zag op camera's dat jullie samen het toilet indoken en er niet meer uitkwamen. Dat is gedrag wat wij als verdacht aanmerken. Je weet dat dan de procedure is dat we jullie gaan fouilleren op gestolen spullen? Zoals beschreven in de gedragsregels die je hebt ondertekend.”
Ik heb inderdaad een formulier met huisregels moeten ondertekenen, met net als zo vaak heb ik deze snel gescand en niet iedere letter gelezen. De bewaker is ondertussen het hokje ingelopen waar we net uitkwamen en onderzoekt deze minutieus. Ik begin mijn tong weer terug te krijgen.
“Sorry Lisette, het is mijn schuld. Ik heb Tomek meegelokt. We hebben niets kwaads in de zin en we willen ook niets stelen. Dus ik heb er geen problemen mee om gefouilleerd te worden.”
Lisette draait zich naar de bewaker die nog steeds in het hokje bezig is.
“Moeten ze meekomen of wil je ze hier fouilleren?”
“Ze gaan mee naar de fouilleerkamer,” is zijn korte antwoord. Hij plaats net de deksel weer op de stortbak die hij eraf had gehaald om erin te kijken. “Ik heb niets gevonden.”
“Okay, dan gaan we naar de fouilleerkamer.”
Lisette gaat ons voor naar de productiehal en Tomek en ik volgen haar. Achter ons komt de bewaker die ons nauwlettend in de gaten houdt.
We lopen richting de uitgang van de hal, daar waar we ook gecontroleerd worden als we het pand willen verlaten. We lopen richting de ruimte waar ik ook door Vincent gecontroleerd ben. Als we er zijn mag Tomek als eerste naar binnen. Lisette gaat mee maar komt na een minuut alweer naar buiten. Ze komt naast mij staan maar zegt niets. Ik voel mij ongemakkelijk en begin spontaan te ratelen.
“Sorry Lisette, het was erg dom van mij om dit te doen. Ik heb gewoon erg veel lol met Tomek gehad en we werken goed samen. En in een vlaag van verstandsverbijstering heb ik hem het damestoilet ingesleept. Het is mijn schuld, neem hem niets kwalijk.”
“Het is al goed. Ik zal er rekening mee houden. Maar laat het niet nog eens gebeuren. Ik zal hier wel melding van moeten maken aan je baas, maar wat mij betreft kun je het project hier gewoon afronden. Maar geen escapades meer met wie dan ook. Begrepen?”
“Ja Lisette, dankjewel, het zal niet meer gebeuren.”
Niet veel later komt Tomek naar buiten. Hij kijkt schuldbewust en loopt langs mij heen zonder mij een blik waardig te gunnen. Ik voel mij misselijk.
“Je mag,” zegt Lisette. “Ik heb nog een gesprekje met Tomek. Als er niets gevonden wordt kun je verder gaan met je werk.”
“Okay, dankjewel Lisette.”

Ik loop de fouilleerkamer in, er is niemand. Dus ik ga op de stoel zitten. Even later komt Vincent binnen.
“Hé Vincent, jij hier? Ik heb je een tijd niet gezien.”
“Hoi dame, wat heb je nu weer uitgespookt? Ik hoorde dat je gesnapt was op het toilet. Normaal gesproken zou Maria je moeten fouilleren, maar ze is vandaag met haar moeder naar het ziekenhuis. Toen ik hoorde wie er gefouilleerd moest worden zei ik je geen bezwaar zou hebben dat ik het zou doen. Klopt dat?”
Ik grijns. “Jij mag alles met me doen, zelfs meer dan fouilleren.”
Vincent begint zachtjes te spreken. “Eh, vandaag alleen fouilleren Klaasje, er wordt nu op ons gelet. Maar je moet je wel helemaal uitkleden tot op je ondergoed. Omdat je je verdacht hebt gedragen gelden er strengere regels die ik niet kan negeren.”
“Okay.”
Ik kleed mij uit totdat ik in mijn slip en beha voor hem staat. Vincent controleert mijn kleding grondig. Hij haalt mijn zakken leeg, schud mijn broek nog eens op de kop. Voelt of er geen verborgen zakken inzitten. Checkt of niets in mijn schoenen zit, buigt ze dubbel. Als hij niets verdachts vindt komt hij voor mij staan.
“Ik moet je ondergoed checken. Mag ik je aanraken?”
“Graag zelfs, je kent de weg,” zeg ik ondeugend. Hij bloost. Hij kijkt opzij en voelt langs mijn borsten in mijn beha. Om hem te teasen kreun ik zachtjes. Vervolgens tast hij in mijn slip.
“Hoort dat er ook bij?”, vraag ik verbaasd.
“Nee, ik kan dit gewoon niet laten,” zegt hij met een glimlach. Zijn vingers strijken langs mijn vulvalippen. “Mijn God, je bent drijfnat.”
“Eh, vind je het gek. Je weet toch waarom ik hier sta? Je zit in het sperma van Tomek te graaien.” Hij kijkt verschrikt op en trekt met een ruk zijn hand weg. Ik moet luid lachen.
“Kleed je maar weer aan, ik ben klaar met jou.”
Met een lach op mijn gezicht kleed ik mij weer aan. Vincent gaat er gelijk vandoor. Tegen de tijd dat ik aangekleed ben voel ik mij wat neerslachtig. Tomek wilde of durfde mij niet aan te kijken toen hij langs mij liep. En daar voel ik mij best schuldig over.

Als ik bij de installatie kom zijn Bram en Karel net klaar.
“Waar was je? We wilden pauzeren maar konden je nergens vinden.” Ik moet blozen.
“Eh, ik... Ik was even bij Tomek wezen kijken en toen kwam ik Lisette tegen. En daar ben ik even mee wezen kletsen” lieg ik.
Bram stelt verder geen vragen meer. De rest van de middag zijn we bezig de nieuwe sensoren te controleren en af te stellen. Als we klaar zijn zit het erop voor vandaag, Als we richting de uitgang lopen zoek ik Tomek, maar ik zie hem nergens. Misschien is hij al naar huis. We hebben elkaar niet meer gesproken en ik voel mij schuldig over wat er gebeurd is. Ik hoop dat ik hem niet in de problemen breng met onze acties. Ik treuzel en de mannen zijn al zo'n beetje klaar met de security check als ik daar aankom. Vincent zie ik niet meer. Maria is er wel weer. Misschien moest hij haar even vervangen? Ik heb geen lust om het te vragen.

Als ik in de auto zit heb ik geen zin om naar huis te rijden. Ik besluit even bij Tomek langs te gaan om te vragen hoe het is afgelopen met zijn gesprek met Lisette. In Rotterdam aangekomen rijd ik daarom naar zijn huis. Daar aangekomen bel ik aan. Marcin doet open. Hij kijkt mij verbaasd aan, maar ik zie ook een blijde glinstering in zijn ogen.
“Kom binnen. Wat doe jij hier?” Ik stap de gang in en hij doet de deur dicht.
“Ik ben op zoek naar Tomek.”
“Oh, hij is er niet, hij is nog aan het werk.” Nu ben ik verbaasd.
“Shit, ik wilde hem nog spreken maar kon hem niet vinden, dus ik dacht dat hij al naar huis was” verklaar ik mijn aanwezigheid.
“Oh, hij had ons geappt dat er ergens een motor vervangen moest worden en dat hij daar nog wel een paar uur mee bezig zou zijn. En dat hij dus bij Synchroon blijft eten en dus laat thuiskomt.”
“Fuck, ik had hem gewoon moeten bellen of appen.” Ik weet donders goed waarom ik dat niet gedaan heb. Ik wilde hem niet de mogelijkheid geven het gesprek te weigeren.
“Dat is mogelijk” antwoord Marcin. Ik kijk hem verwonderd aan.
“Wat is mogelijk?”
“Je zei fuck, dus ik zeg dat is mogelijk.” Het duurt even voor het kwartje valt, maar dan voel ik een tinteling door mijn onderbuik gaan. Ik rol met mijn ogen.
“Dat was niet de reden van mijn bezoek” grom ik. “Bovendien heb ik nog niet gegeten.”
“Jonasz heeft lasagne gemaakt. En aangezien Tomek niet komt opdagen hebben we genoeg. Je bent welkom.”
Ik bedenk me even wat ik moet doen. Ik heb al thuis gezegd dat ik later ben, en eigenlijk lust ik best wel wat na deze enerverende dag.
“Okay, dankjewel. Ik eet graag mee.”

Een uur later zit ik bij Jonasz op schoot om hem te bedanken voor de heerlijke lasagne. Of is het toch om mijzelf een heerlijke avond te bezorgen? In ieder geval dringt zijn lul bij mij naar binnen terwijl Marcin de afwas doet. Zo zijn de regels van het huis. Als je kookt hoef je niet af te wassen. En mijn aanbod om mee te helpen af te wassen werd afgeslagen, dus heb ik de gelegenheid Jonasz op mijn manier te bedanken. Jonasz zit op de bank en ik zit schrijlings op hem, mijn gezicht naar hem toe. Ik druk mijn lichaam stijf tegen hem aan zodat ik hem zo diep mogelijk in mij kan nemen. Terwijl ik met mijn bekken heen en weer kantel grijp ik zijn hoofd en begin hem innig te zoenen. Zijn eeltige handen grijpen mijn gevulde reet en knijpen erin.
“Godsamme wat een lekkere kont heb je toch” kreunt hij zachtjes.
“Helemaal voor jou Jonasz, helemaal voor jou.”
Ik beweeg mijn heupen wat sterker en schuur met mijn clitoris door zijn schaamhaar. Ik voel tintelingen van lust door mijn kruis schieten. Hij is kei en keihard. Ik grijp zijn haar en duw zijn gezicht in mijn tieten, die ontbloot zijn omdat hij mijn shirt omhoog heeft geschoven. Mijn borsten voelen zwaar aan als hij zijn mond op mijn tepels zet. Ik berijd hem als een amazone een paard in galop berijdt. Dan zie ik de hemel openbarsten en schieten de sterren door de lucht. Jonasz komt ook en ik voel zijn zaad mijn grotje ingespoten worden. Langzaam vertraagt mijn tempo en ik hang over hem heen om bij te komen. Als mijn hart wat rustiger slaat laat ik mij opzij vallen en kom naast hem te zitten op de bank.
Gelijk verschijnt Marcin op zijn knieën tussen mijn benen, en duwt zijn hardheid in mij. Ik moet glimlachen. Wat een huis, wat een leven. Hier kan ik wel aan wennen. Wat bezielde Nadia om dit op te geven?
“Ben je al klaar met de afwas?”
“Helemaal, en klaar voor jou.”
Marcin trekt mij naar zich toe en neukt me als een beest. Ik snap het wel, ik heb vandaag al twee ladingen mogen ontvangen en ben dus al drijf. Dus een beetje ruwheid is wel nodig om wat wrijving te genereren. Mijn zware borsten stuiteren op en neer wat hem nog geiler maakt, en mij daarom ook. Ik houd ze vast met mijn handen om ze in bedwang te houden en sluit mijn ogen, genietend van zijn onbeheerste stoten in mij. Ik kantel mijn bekken nog wat meer waardoor hij precies het juiste plekje raakt. Ik vlieg naar een hoogtepunt en probeer een kreun te onderdrukken, want ik wil dit vasthouden, dit gevoel, zo lang mogelijk. Mijn orgasme duurt en duurt totdat hij ook komt en ik nog hoger vlieg. Langzaam kom ik weer bij kennis.
Jonasz komt aangelopen en ik neem dankbaar een grote mok koffie aan. Ik wil mijn kleren weer aandoen maar ben bezweet en voel mij vies.
“Vind je het goed als ik mij even douche?”
“Tuurlijk, geen probleem. Je weet de weg.”
Ik dump mijn kleren op Tomeks kamer, dit is de kamer die ik ken, en stap onder de douche. Ik jat een schone handdoek uit een kast in de badkamer en droog mij af. Ik doe de handdoek om en ga terug naar de slaapkamer van Tomek. Ik voel mij loom en ga even op bed liggen. Twee minuten later ben ik vertrokken.

Als ik wakker word is het stikdonker. Waar ben ik? Ik lig op mijn zij en er ligt iemand stijf tegen mij aan die diep in slaap is. Zijn arm is om mijn middel geslagen en zijn hand ligt op mijn buik. Langzaam besef ik dat ik in Tomeks bed in slaap ben gevallen, en het dus waarschijnlijk Tomek is die tegen mij aan ligt. Ik geniet van zijn aanraking en nestel mij nog wat dichter tegen hem aan, wat een goedkeurend gemompel oplevert. Blijkbaar heeft vandaag geen negatieve gevolgen gehad anders had hij mij wel zijn bed uitgeschopt. Tevreden val ik weer in slaap.

Ik word 's ochtends wakker doordat een lul mijn kont aan het neuken is. Mijn kont verdorie!
“Heb je genoeg van mijn andere gaatje?” Ik probeer verontwaardigd te klinken maar stiekem vind ik het toch wel heel erg lekker. Daarom blijf ik op mijn buik liggen met mijn ogen gesloten en duw alleen mijn kont nog wat verder omhoog zodat hij nog wat dieper kan komen.
“Heb ik geprobeerd maar je bent zo nat daar, ik verlang naar iets strakkers.”
“Dat is je eigen schuld… en die van je huisgenoten.”
“Heb je Marcin of Jonasz ook nog geneukt gisteren?”
“Allebei, ik moest Jonasz toch bedanken, hij had zo lekker voor ons gekookt.” Tomek moet lachen en ik voel dat zijn pik harder wordt.
“En Marcin, wat had Marcin gedaan?”
“Afgewassen.”
“Dus de vaat voor je doen is voldoende om jou je benen te laten spreiden?”
“Die huisgenoten van jou neuk ik ook wel voor niets hoor. Maar als zij op zo’n manier klusjes voor mij doen hoor je mij niet klagen.” Ik gaap en geniet met volle teugen terwijl ik stil op mijn buik lig en Tomek zich uitleeft op mijn lekkere reet, zoals hij zelf altijd zegt. Hij moet grinniken om mijn antwoord.
“Wat ben je toch een geil wijf, nymfomane Klaasje. Je bent nog erger als Nadia, die hielp zelf ten minste mee en eiste alleen dat wij net zoveel in het huishouden deden als zijzelf.”
“Ik woon hier niet, lieve schat. Ik heb een eigen moeder die ik mag helpen. En hou nu je mond en neuk me verdorie.”
“Goed geile slet.”
“Dat zal ik niet ontkennen.” Die laatste zin kwam er kreunend uit want Tomek voert het tempo op. Ik spreid mijn benen zodat hij nog wat dieper kan komen en bijt in het kussen van genot terwijl ik met mijn nagels in het laken klauw. Ik begin zachtjes te jammeren, zo lekker doet hij het.
“Oh, yes please, Tomek, niet stoppen, niet stoppen please” kreun ik zachtjes voor mij uit. Plotseling stroomt het orgasme als een tsunami door mijn lijf. Een luide kreun ontsnapt uit mijn keel en mijn billen klemmen zich rond de pik van Tomek, die daarop gelijk ook komt. Stoot na stoot worden mijn darmen volgepompt met zijn goddelijke zaad.
“Ik kom hier wonen, godsamme wat lekker is het hier”, kreun ik, meer in mijzelf dan tegen Tomek.
“Daar zou ik geen bezwaar tegen hebben” grijnst hij. “En zo ken ik er nog twee.”
Als hij zich teruggetrokken heeft draai ik mij loom om en kijk ik op mijn horloge.
“Fuck, is het al zo laat?” Ik spring uit bed. “Ik moet nog even naar huis, ik heb helemaal geen schone kleren bij mij.”

Gelukkig woon ik in Rotterdam en kan dus even langs huis om andere kleren te halen voor ik weer naar Synchroon ga.
Die dag ronden we de testen af. En de dag erna draait de hele lus zoals gepland. Ook de scanner doet het nu (bijna) foutloos. Na overleg met Lisette besluiten we volgende week alle invoerlijnen over te zetten. En daarmee het project af te ronden.

In heb met Tomek afgesproken dat ik zaterdagmiddag bij hem langs kom en dan blijf tot zondagmiddag. Het is weer de start van een bronstige nacht. Ondanks dat ik met Tomek een nauwere relatie heb, en hem meer als een vriend beschouw dan zijn huisgenoten, heeft hij er absoluut geen moeite mee mij te delen. Zolang ik 's nachts maar bij hem in bed kruip vindt hij alles prima en geilt hij er zelfs op dat ik het doe met zijn huisgenoten. Dus nadat ik zaterdag mijn eerste game heb gespeeld tegen Tomek kom ik niet meer aan gamen toe. Het draait erop uit dat twee mannen spelen en dat ik lig te vozen met de derde man die op dat moment niet hoef te gamen. Ik had gedacht dat ik er op een gegeven moment wel klaar mee zou zijn, maar alleen al de gedachte onbeperkt seks te kunnen hebben zorgt ervoor dat de tintelingen in mijn onderbuik maar blijven voortduren. Pas op het moment dat ik twee keer door alle drie mannen ben volgespoten heb ik er even genoeg van en ga ik aan het bier. Na de tweede halve liter voel ik mij rozig worden en val ik op de bank in slaap, met mijn hoofd op de schouder van Marcin.

Hoofdstuk 6

Maandag zijn Bram en Karel druk bezig de invoerbanen aan te sluiten op de lus. Ik probeer zo goed en zo kwaad mogelijk de lus door te laten draaien tijdens hun werkzaamheden zodat de productie wel door blijft gaan terwijl de mannen de invoerbanen aan het omzetten zijn. Ze doen er eerst één zodat de tweede nog op de “oude” manier kan werken. Als de eerste goed draait gaan de medewerkers langzaam verder op de eerste baan, eerst om de kijken of dit goed gaat, maar al snel zijn ze allemaal overgestapt. Bram en Karel kunnen nu de tweede baan overzetten op de lus. Aan het einde van dinsdagmiddag draait de productie volledig via de nieuwe installatie.

De rest van de week ben ik bezig om kleine issues te verhelpen en het personeel te instrueren hoe met de nieuwe installatie te werken. Ook Tomek hangt voortdurend om mij heen. In eerste instantie ook om te weten hoe de nieuwe installatie werkt, maar ik krijg toch de indruk dat hij graag bij mij in mijn buurt is, want ook als er niets meer te vertellen valt hangt hij rond mij. Niet dat ik het erg vind, hij is een welkome afleiding op het moment dat alles goed draait. Echter 's avonds ga ik gewoon naar mijn eigen huis en niet die van Tomek, want denkende aan het weekend ben ik bang dat ervan slapen weinig terechtkomt. En ik wil wel dit project tot een goed einde brengen, en daarvoor moet ik helder blijven. We komen gelukkig tijdens de week geen gekke dingen meer tegen. De enige grote aanpassing die ik nog maak is een betere bewaking van de afstand tussen de pakketten. Deed ik dat eerst alleen vlak voor de scanner, nu doe ik dat op alle banen met een sensor. Het dit blijkt gelukkig een heel goede verbetering. Ook omdat enveloppen nog wel eens de neiging hebben overal en nergens achter te blijven haken. Door deze methode blijven ze redelijk goed hun positie houden tussen de andere pakketten. Donderdag pas ik alleen nog maar hier en daar en timer aan en vrijdag monitor ik alleen maar. Rond twee uur 's middags is de productie laag en worden alleen nog op dat moment binnenkomende bestellingen afgehandeld. Hierdoor gebeuren er geen spannende dingen meer.
Samen met Bram en Karel overleggen we met Lisette en besluiten we dat ik de volgende week niet terug hoef te komen. Ze gaan met de installatie draaien en mochten er nog problemen zijn kan ik op afstand inbellen of anders nog een keer langskomen.
Er wordt geen woord meer gerept over mijn incidentje met Tomek in de toiletten, ondanks dat Lisette het zou aangeven bij mijn werkgever. Ik spreek Jan, mijn baas, vrijwel dagelijks om hem op de hoogte te houden van de vorderingen, maar hij heeft er met geen woord over gerept.

Hoofdstuk 7

Als ik mij na weer een geil weekend met Tomek en zijn huisgenoten meld op de zaak, blijkt dat Lisette zich toch wel aan haar woord heeft gehouden. Nadat ik eerst word gecomplimenteerd met de succesvolle afhandeling van het project is Jan even stil en kijkt hij mij grijnzend aan.
“Dan nog even dit...”
“Ojee.” Ik voel hem al aankomen en merk dat ik begin te blozen.
“Je gaat vooruit met de seksuele uitspattingen.” Ik kijk hem vragend aan.
“Wat bedoel je...?”
“Je hebt het niet voor de camera gedaan, je bent niet opgepakt, je had zelfs je persoonlijke beschermingsmiddelen aan, voor zover ik heb begrepen. Als er nu nog voor zorgt dat je niet gesnapt wordt...” Een luide lach komt uit zijn mond. “Dan zou het perfect zijn. Alleen persoonlijk zou ik het jammer vinden...” beëindigt hij met een vette knipoog.