Woensdag kwam sneller dan Daan had verwacht.

Ze had zichzelf de hele ochtend voorgehouden dat het “maar” een afspraak was. Een paar uur. Geen overnachting. Toch voelde het gewicht van haar handtas zwaarder dan normaal toen ze de parkeerplaats van het hotel opdraaide. Thomas stond al buiten. Donker pak, open kraag, handen in zijn zakken. Zijn blik gleed over haar toen ze uitstapte — langzaam, bijna eerbiedig.

“Je bent er,” zei hij zacht.

Ze knikte. Haar mond was droog.

In de lift zei niemand iets. Thomas’ hand rustte licht op haar onderrug. Niet dwingend, maar aanwezig. Toen de deur van de hotelkamer achter hen dichtviel, bleef hij even staan. Hij schonk twee glazen water in en gaf haar er een aan.

“Je kunt nog steeds zeggen dat je alleen even koffie wilde drinken,” zei hij.

Daan zette het glas weg. “Wil jij dat?”

“Nee.”

Ze zette haar tas neer. Thomas deed hetzelfde. Hij stapte niet meteen op haar af. Hij wachtte. Daan deed de eerste stap. Ze liep naar hem toe, legde haar handen op zijn borst en kuste hem. De kus was eerst nog voorzichtig, maar werd al snel dieper. Thomas maakte haar jasje los, daarna de knoopjes van haar blouse. Eén voor één. Hij kuste elke stukje huid dat zichtbaar werd.

Toen haar blouse openhing, maakte hij haar bh los. Haar kleine borstjes kwamen vrij. Hij keek ernaar, slikte en boog zich voorover om een tepel in zijn mond te nemen. Daan beet op haar onderlip. Zijn tong cirkelde langzaam, zuigend, terwijl zijn hand over haar andere borst gleed.

Hij liet haar rok zakken. De string volgde. Daan stond naakt voor hem. Thomas deed een stap achteruit en keek haar aan — lang, intens, zonder haast.

“God, Daan…” fluisterde hij.

Hij kleedde zichzelf uit. Zijn pak viel op de grond. Daan zag zijn lichaam: ouder, grijs borsthaar, verzorgd. En zijn pik — dik, half hard, aanzienlijk groter dan ze in haar fantasie had verwacht. Een korte flits ging door haar heen: Hij is groter dan Peter. Groter dan Bart. De gedachte maakte haar tegelijk opgewonden en een beetje schaamteloos.

Ze deed een stap naar hem toe en pakte hem vast. Haar hand sloot zich om zijn schacht. Hij was warm, zwaar en al hard aan het worden onder haar vingers. Ze begon hem langzaam te aftrekken, kijkend naar zijn gezicht. Thomas sloot even zijn ogen en ademde scherp in.

Daan ging op haar knieën. Ze kuste de eikel, likte eroverheen en nam hem toen in haar mond. Thomas gromde zacht. Zijn hand ging in haar haar, niet dwingend, maar steunend. Ze pijpte hem langzaam, diep, genietend van het gewicht op haar tong en de manier waarop hij steeds harder werd.

Na een paar minuten tilde Thomas haar op en leidde haar naar het bed. Daan kroop erop, op handen en knieën, precies zoals ze in de berichten hadden afgesproken. Ze voelde zich kwetsbaar en opgewonden tegelijk.

Thomas ging achter haar staan. Hij wreef eerst met zijn eikel langs haar natte lipjes, smeerde haar geil over zichzelf. Toen duwde hij in één keer diep naar binnen. Daan hapte naar adem. Hij was dikker dan ze gewend was. Hij gaf haar even de tijd, trok zich bijna helemaal terug en stootte toen weer diep.

Hij neukte haar kutje langzaam maar diep. Elke stoot voelde vol en intens. Daan kreunde, duwde haar billen naar achteren en nam hem helemaal. Thomas pakte haar heupen steviger vast en begon harder te stoten. De kamer vulde zich met het geluid van huid op huid en haar hijgende ademhaling.

“Fuck, je bent zo nat…” mompelde hij.

Hij neukte haar langer dan ze had verwacht. Af en toe trok hij zich helemaal terug, liet haar even missen, en duwde dan weer diep naar binnen. Daan voelde hoe haar kutje zich om hem sloot, hoe ze steeds natter werd. Ze dacht even aan thuis maar de gedachte verdween weer toen Thomas haar nog dieper nam.

Na een tijdje trok hij zich terug. Hij veegde met twee vingers door haar natte kutje en smeerde haar eigen geil over haar kontje. Hij masseerde haar opening, duwde één vinger naar binnen, toen twee. Daan hijgde. Thomas richtte zijn pik weer op haar kutje, neukte haar nog een paar harde stoten en haalde hem er toen uit.

Hij drukte tegen haar kontje. Langzaam, maar vastberaden, gleed hij naar binnen. Daan kreunde luid. Het brandde even, maar haar eigen geil maakte het soepel. Thomas vulde haar kontje helemaal. Hij begon haar te neuken — eerst langzaam, toen harder. Af en toe wisselde hij af: diep in haar kutje, dan weer diep in haar kontje. Daan’s lipjes waren rood en gezwollen, haar kontje stond open en glinsterde.

Thomas neukte haar steeds intenser. Zijn vingers boorden zich in haar heupen. Daan kon alleen nog hijgen. Haar orgasme overviel haar plotseling. Haar kutje trok samen, haar kontje kneep om hem. Thomas gromde, duwde zich tot het uiterste in haar kont en kwam hard. Heet zaad spoot diep in haar, vulde haar helemaal.

Hij bleef nog even in haar, trillend. Toen trok hij zich langzaam terug.

Daan bleef op handen en knieën liggen, buiten adem. Haar kutje en kontje rood, geopend, glinsterend van geil en zaad. Een straaltje zaad liep langzaam uit haar kontje.

Thomas zei even niets. Hij ademde zwaar. Toen boog hij zich voorover en kuste haar onderrug. Zacht. Bijna teder. Hij hielp haar omrollen en ging naast haar liggen. Zijn hand gleed over haar buik, omhoog naar haar borst. Hij kuste haar voorhoofd, daarna haar mond.

“Je was ongelooflijk,” fluisterde hij. “Echt ongelooflijk.”

Hij stond op, haalde een glas water en een doekje. Hij veegde voorzichtig tussen haar benen, kuste haar daarna op de binnenkant van haar dij. De wolf was verdwenen. De galante, hoffelijke man was terug. Hij hielp haar overeind, streek haar haar uit haar gezicht en kuste haar opnieuw, langzaam en diep.

“App me als je thuis bent,” zei hij bij de deur.

Daan knikte. Haar benen voelden nog licht.

In de auto naar huis voelde ze zijn zaad in haar kontje bewegen bij elke bocht. Ze was gevoelig, rood en nog nat. Haar lichaam tintelde.

Thuis brandde licht in de woonkamer. Peter zat aan de eettafel. Geen televisie, geen laptop. Alleen zijn telefoon lag voor hem, met het scherm naar beneden. Toen Danielle binnenkwam keek hij op en bleef een paar seconden naar haar kijken. Haar haar, haar gezicht, de manier waarop ze haar tas nog steeds tegen haar lichaam hield. Ze voelde zich plotseling pijnlijk bewust van alles wat hij niet kon zien.

“Je bent laat.”

Meer zei hij niet. Danielle zette haar tas neer en zocht naar een antwoord dat niet onmiddellijk als uitleg zou klinken. Ze had onderweg minstens tien versies bedacht. Geen daarvan kwam nu boven.

Peter stond op. Niet boos. Dat maakte het erger. Hij liep naar haar toe en bleef vlak voor haar staan. Zijn blik was rustig, bijna onderzoekend. Toen zei hij één naam.

“Thomas.”

Alles in haar verstarde.

Peter zag het. Natuurlijk zag hij het.

“Hij heeft me gebeld.”

Danielle keek hem aan alsof ze de woorden wel hoorde maar nog niet begreep wat ze betekenden. Haar eerste gedachte was absurd praktisch: Wanneer? Haar tweede was veel erger: Waarom?

“Wanneer?”

“Een paar weken geleden.”

Nu zakte de grond werkelijk onder haar vandaan. Een paar weken. Dus vóór vanmiddag. Misschien zelfs vóór die berichten. Terwijl zij had gedacht dat zij en Thomas voorzichtig hun eigen grens aan het verkennen waren, bestond er blijkbaar een gesprek waar zij niets van wist.

“Wat heeft hij gezegd?”

Peter pakte zijn telefoon van tafel, maar deed er niets mee. “Dat hij belangstelling voor je had. Dat hij dacht dat jij die belangstelling misschien ook voelde.” Hij keek haar aan. “En hij wilde weten hoe ik daarin stond.”

Danielle voelde boosheid door haar verwarring heen breken. “En jij?”

Peter antwoordde niet onmiddellijk. Hij keek haar aan zoals hij de laatste maanden vaker naar haar keek: niet alleen als zijn vrouw, maar alsof hij zelf nog steeds bezig was haar opnieuw te ontdekken.

“Ik heb hem niet tegengehouden.”

Die woorden kwamen harder binnen dan “ik heb ja gezegd” ooit had kunnen doen.

Danielle staarde hem aan. Ineens wist ze niet meer wie van de drie die middag eigenlijk het grootste geheim had gehad.

Peter kwam een stap dichterbij. “En nu wil ik maar één ding weten.”

Ze verwachtte de vraag of er iets was gebeurd. Of ze met Thomas naar bed was geweest. Of ze spijt had.

Geen daarvan kwam.

“Was dit wat jij wilde?”

Danielle keek hem aan. Van alle vragen die hij had kunnen stellen, was dit degene waarvoor ze geen antwoord hoefde te zoeken.

“Ja.”

Peter knikte langzaam. Geen zichtbare schrik, geen verwijt. Bijna opluchting. Dat bracht haar nog meer van haar stuk dan wanneer hij kwaad was geworden.

“Alles?”

Ze voelde haar gezicht warm worden, maar hield zijn blik vast. “Alles.”

Nu was hij degene die even wegkeek. Hij streek met zijn hand langs zijn mond en Danielle zag iets wat ze niet verwachtte. Geen woede. Geen pijn. Eerder dezelfde ongemakkelijke aarzeling die ze de laatste maanden vaker bij hem had gezien wanneer hun gesprekken over fantasieën verder gingen dan hij vooraf van plan was geweest.

“En weet je wat het vreemde is?” zei hij uiteindelijk. “Dat ik Thomas niet heb tegengehouden omdat ik nieuwsgierig was naar wat jij zou doen als niemand je tegenhield.”

Danielle zweeg.

Peter keek haar weer aan. “En blijkbaar ook naar wat het met míj zou doen.”

Pas nu begreep ze hem.

“Peter…”

“Het wond me op, Daan.”

De woorden waren nauwelijks harder dan een fluistering, maar kwamen harder binnen dan alles wat hij daarvoor had gezegd.

Peter kwam dichterbij. “Ik heb vanmiddag minstens tien keer op de klok gekeken. Ik wist waar je was. Niet precies wat er gebeurde, maar wel wat er kón gebeuren.” Hij slikte. “En ik ontdekte iets over mezelf waar ik nog steeds niet helemaal raad mee weet.”

Danielle voelde haar boosheid niet verdwijnen. Daarvoor was het gesprek tussen de twee mannen te groot. Maar er kwam iets naast te staan. Nieuwsgierigheid. Dezelfde gevaarlijke nieuwsgierigheid waarmee zoveel de afgelopen maanden begonnen was.

“Wat?”

Peter keek haar recht aan.

“Dat ik het wil horen.”

Nu begreep ze ook zijn telefoon op tafel. Zijn wachten. Waarom hij niet had gebeld.

“Alles?”

Hij knikte.

“Van begin tot eind.”

Hij pakte haar hand en bracht die naar zijn lippen.

“En niet morgen, wanneer je er een keurig verhaal van hebt gemaakt. Nu!”