De ochtendzon kruipt door de kier van de gordijnen en werpt een dunne streep gouden licht over het bed. Thymen ligt op zijn zij, zijn ademhaling diep en regelmatig, zijn gezicht begraven in het kussen. De lakens zijn half van hem af gegleden en onthullen de lijn van zijn rug, de spieren in zijn schouders die zich spannen en ontspannen in een droom. Mitch staat al aangekleed bij de deur, zijn hand op de klink. Hij kijkt één keer om naar de man in het bed — de man die vijftien jaar de zijne is geweest, die zich gisteravond laat in zijn armen liet vallen en daar bleef liggen als een pop waarvan de touwen waren doorgeknipt. De Kink3D-kooi glinstert dof tussen Thymens dijen, het metaal warm van zijn lichaam. Mitch trekt de deur zachtjes achter zich dicht.

De gang ruikt naar boenwas en de vage geur van koffie die ergens uit een automaat komt. Mitch loopt op blote voeten over de koele tegels, zijn sportschoenen in zijn hand, en neemt de trap naar beneden. Het zonneterras ligt er verlaten bij op dit vroege uur, de ligbedden in nette rijen, de handdoeken van gisteren verdwenen. Het zwembad reflecteert de lege hemel. Bij de bar staat de waterdispenser te zoemen. Mitch zet zijn schoenen neer en leunt met zijn heupen tegen de houten bar, zijn blik gericht op de dubbele glazen schuifdeuren die uitzicht bieden op de zee.

De Spanjaard is de eerste die verschijnt. Hij komt van het strand, zijn voeten bedekt met zand, zijn gespierde borstkas glanzend van het zout. Hij loopt met de zelfverzekerdheid van iemand die gewend is ruimte in te nemen. Zijn donkere ogen vinden Mitch en een grijns trekt over zijn gezicht. Mitch knikt naar het ligbed in het midden van de rij.

De Twink volgt kort daarna, fris gedouche, zijn donkere haar nog nat en in slierten over zijn voorhoofd vallend. Zijn wijdopen ogen schieten van Mitch naar de Spanjaard en weer terug, zijn volle lippen iets van elkaar. Hij gaat op een barkruk zitten, zijn blote voeten bungelend.

De Roodharige verschijnt met een kop koffie in zijn hand, de sproeten op zijn schouders fel in de ochtendzon. Hij zet de kop neer op de bar en vouwt zijn gespierde armen over elkaar. De Slanke Donkere Man glipt door de schuifdeuren naar binnen, handdoek om zijn middel, zijn ogen waakzaam. De Zwaargebouwde Man komt als laatste, zijn voeten dreunend op de tegels, zijn volle baard nat van het zwemmen, zijn borsthaar klevend aan zijn huid in een donkere V tot aan zijn navel.

Mitch kijkt naar de vijf mannen. De ochtendbries draagt de geur van chloor en zonnebrandcrème aan, en de zee ruist in de verte. Hij tikt met zijn vinger op de bar.

"Het is de laatste dag." Zijn stem is laag, bijna terloops. "Thymen slaapt nog. Ik wil dat hij wakker wordt op het ligbed."

De Spanjaard leunt tegen de muur, zijn armen over elkaar. "Vastgebonden?"

Mitch knikt. "Geblinddoekt. Handen boven zijn hoofd, vast aan het frame. Benen aan zijn handen."

De Zwaargebouwde Man trekt een wenkbrauw op. Zijn blik glijdt naar het ligbed met de canvas bekleding, naar het frame waar touwen doorheen kunnen worden geregen. Hij zegt niets, maar zijn handen ballen zich losjes tot vuisten en ontspannen weer.

"Condooms," zegt Mitch. "Iedereen. Geen uitzonderingen."

De Twink likt over zijn lippen. Zijn blik is helder, wakker.

Mitch pakt een stapel handdoeken van de plank bij de bar en legt ze op een ligbed. Dan haalt hij uit zijn zak een zwarte slaapmasker en een bundel zachte katoenen touwen. Hij legt ze naast de handdoeken. De touwen zijn nieuw, de vezels nog stijf.

"Over een half uur," zegt hij. "Ik haal hem op."

De mannen verspreiden zich. De Spanjaard loopt naar het zwembad en duikt erin, het water klievend met zijn getatoeëde schouder. De Twink verdwijnt naar binnen. De anderen nemen posities op de ligbedden, hun lichamen naar de zon gekeerd, wachtend.

Mitch gaat terug naar boven. De hotelkamer is nog precies zoals hij hem achterliet. Thymen ligt nog steeds op zijn zij, maar zijn ademhaling is ondieper geworden. Mitch gaat op de rand van het bed zitten en legt zijn hand op Thymens heup. De huid is warm. Onder zijn vingers voelt hij de spieren verstrakken.

"Tijd om op te staan." Zijn stem is zacht maar vast.

Thymen rolt op zijn rug. Zijn ogen knipperen open, groen en troebel van de slaap. Zijn blik vindt Mitch en zijn mond opent zich, maar er komt geen geluid. Hij likt over zijn droge lippen.

Mitch staat op en trekt Thymen overeind aan zijn pols. Thymen komt omhoog, zijn lichaam stijf van de vorige dag, zijn schouders krakend als hij zijn armen uitrekt. De kooi tussen zijn benen vangt het licht van het raam. Mitch pakt de slaapmasker van het nachtkastje — hij heeft het meegenomen — en houdt het omhoog.

"Vandaag is de dag," zegt Mitch.

Thymens blik fixeert zich op het masker. Zijn adamsappel beweegt. Hij steekt zijn handen uit en Mitch trekt het masker over zijn ogen, de stof zacht en verduisterend. Thymens handen zoeken blindelings naar Mitch' schouder en vinden hem. Mitch leidt hem de kamer uit, de gang door, de trap af. Thymens blote voeten voelen elke trede, elke koele tegel. Zijn hand klemt zich om Mitch' vingers.

Het zonneterras raakt hun huid als ze door de schuifdeuren naar buiten stappen. De warmte is onmiddellijk, de tegels gloeiend onder Thymens voetzolen. Hij hoort het ruisen van het water in het zwembad, het zachte gezoem van de waterdispenser, en dan — ademhalingen. Meer dan één. Meer dan twee. Mannen die ergens in de buurt wachten, hun gewicht verschuivend op de ligbedden.

Mitch leidt hem naar het midden van de rij. Thymens kuiten raken de rand van het ligbed. Mitch duwt zachtjes tegen zijn borst en Thymen gaat zitten, het canvas koel onder zijn billen. Dan tilt Mitch zijn linkerarm op en leidt die naar het hoofd van het ligbed. Touw sluit zich om zijn pols, strak maar niet snijdend, en wordt vastgemaakt aan het metalen frame. Zijn rechterarm volgt. Dan pakken handen — niet die van Mitch, groter, ruwer — zijn enkels. De Zwaargebouwde Man. Thymen herkent de greep uit gisteren, de kracht die geen ruimte laat voor weerstand. Zijn enkels worden omhooggetrokken, zijn knieën naar zijn borst, en de touwen worden vastgemaakt aan dezelfde bevestigingspunten als zijn polsen. Zijn lichaam voudt dubbel, zijn heupen kantelend, zijn anus en de kooi tussen zijn benen volledig blootgesteld aan de zon en de ogen van de mannen om hem heen.

Thymens adem versnelt. Zijn vingers krampen om het touw boven zijn hoofd. De blinddoek sluit alles buiten — geen gezichten, geen bewegingen, alleen geluid en hitte en de geur van zonnebrandcrème en chloor en mannen.

Een hand — hij weet niet wiens — glijdt over zijn dij. De huid trilt onder de aanraking. Dan een tweede hand, ergens anders, op zijn borst, door zijn borsthaar, knedend. Een mond sluit zich om zijn linker tepel. Tanden schampen het hard wordende knopje. Thymen kreunt, het geluid ruw en ontdaan van elegantie.

De Spanjaard was de eerste die gisteren zijn billen uit elkaar trok en zijn anus proefde. Vandaag is hij de eerste die tussen Thymens opgetilde benen knielt. Zijn handen grijpen de achterkant van Thymens dijen, zijn duimen groeven in de huid, en hij duwt zijn gezicht naar voren. Zijn tong — breed, nat, warm — likt van Thymens perineum naar zijn anus, de spier rond en gespannen. Thymens rug kromt zich van het canvas. De Spanjaard neemt geen tijd. Hij likt hard, zijn baardstoppels schurend tegen de gevoelige huid, en dan trekt hij zich terug.

Een condoom-wikkel scheurt. De Spanjaard rolt het latex over zijn pik en drukt de eikel tegen Thymens opening. Hij duwt naar binnen in één lange, gestage beweging. Thymens mond valt open, zijn lippen nat van speeksel, een geluidloze schreeuw. De Spanjaard is dik, de druk constant, en hij neemt Thymen zonder wachten — zijn heupen trekken terug en beuken naar voren, de canvas bekleding van het ligbed kreunt onder het ritme.

De Twink verschijnt aan Thymens linkerzijde. Zijn hand — slank, glad — pakt Thymens kaak en draait zijn gezicht. De Twinks pik, half stijf, drukt tegen Thymens lippen. Thymen opent zijn mond en de Twink schuift naar binnen, langzaam, zijn vingers in Thymens grijze haar. De Twink neemt niet de controle — hij laat Thymen zuigen, zijn heupen zachtjes bewegend, en Thymens tong draait om de eikel, proeft het latex en de zilte geur van de jongeman.

De Spanjaard neukt door. Zijn tempo versnelt, zijn ballen slaan tegen Thymens billen, het geluid nat en ritmisch. Zijn donkere borsthaar plakt aan zijn borst van het zweet. Hij grijpt Thymens heupen en trekt hem naar beneden op het ligbed, het touw straktrekkend om Thymens polsen en enkels. Thymens kreunen worden gedempt door de pik in zijn mond.

De Roodharige Man staat te wachten, zijn gespierde armen over elkaar, zijn sproeten als sterren over zijn bleke huid. Zijn pik is hard, het condoom al om. De Spanjaard trekt zich terug — het geluid van het uittrekken nat en leeg — en stapt opzij. De Roodharige neemt zijn plaats, grijpt Thymens billen met beide handen, en stoot naar binnen. Zijn stijl is anders — sneller, bruter, elke stoot een stoot. Thymens lichaam schokt op het ligbed, de touwen spannen, zijn vingers wit om het koord.

De Slanke Donkere Man verschijnt rechts. Zijn pik, die naar links buigt, drukt tegen Thymens wang. De Twink trekt zich terug en de Donkere Man neemt zijn plaats, zijn pik tussen Thymens lippen duwend. Thymen neemt hem, zijn mond wijd, de bolling van de eikel glijdt over zijn tong. De Donkere Man pakt Thymens hoofd met beide handen en begint zijn heupen te bewegen — niet zachtjes, niet voorzichtig, maar met het ritme van iemand die een gat neemt. Thymen kokhals, speeksel loopt over zijn kin, maar hij opent verder, zijn keel ontspannend. De Donkere Man stoot diep en houdt, zijn pik in Thymens keel, en Thymens lichaam schokt, zijn neus gedrukt tegen de getrimde schaamstreek van de man.

De Roodharige neukt onverminderd. Zijn heupen slaan een meedogenloos tempo, zijn armen gespannen, de sproeten op zijn onderarmen donker van het bloed dat onder de huid pompt. Dan stopt hij, trekt zich terug, en de Zwaargebouwde Man neemt het over.

De Zwaargebouwde Man is een muur. Zijn handen — groot, breed, eeltig — leggen zich op Thymens dijen en duwen die nog verder uit elkaar. Zijn pik is dik, het condoom strakgespannen om de eikel. Hij drukt naar binnen en Thymens lichaam spant zich, zijn rug welfend, zijn mond lostrekken van de Donkere Man om een schorre kreet te uiten. De Zwaargebouwde Man stopt niet. Hij duwt door, centimeter voor centimeter, en Thymens anus opent zich om hem, de spier uitgerekt, de huid strak. Zodra hij volledig in zit, begint hij te bewegen — langzaam, krachtig, elke stoot een aardbeving die Thymens hele lichaam laat schudden op het ligbed.

De Twink, intussen, is naar Thymens hoofd teruggekeerd. Hij knielt naast het ligbed, zijn pik weer bij Thymens mond. Thymen draait zijn hoofd, blinddoekt en vastgebonden, en vindt de pik met zijn lippen. Hij zuigt, zijn wangen hol, zijn tong werkend. De Twinks handen trillen in Thymens haar.

De mannen draaien. De Spanjaard neemt de plaats van de Zwaargebouwde Man, dan de Roodharige weer, dan de Donkere Man. Thymens anus wordt gerekt, gevuld, geleegd, opnieuw gevuld. Zijn billen zijn nat van glijmiddel en zweet, het geluid van elke penetratie een nat zuigend geluid dat mengt met de slagen van vlees op vlees. Zijn kaak doet pijn van het zuigen, zijn lippen gezwollen, zijn kin glimmend van speeksel. De kooi tussen zijn benen, het metaal hard en koud, drukt tegen zijn buik bij elke stoot die zijn lichaam doet schokken. Zijn pik, gevangen in de kooi, zwelt tegen het metaal, het vlees geperst tegen de tralies, elke beweging een marteling van genot en pijn.

Mitch staat bij de bar. Zijn handen om een glas water. Zijn blik is op Thymen gericht, zijn gezicht ondoorgrondelijk. Zijn pik drukt tegen de stof van zijn shorts, maar hij raakt zichzelf niet aan. Hij kijkt hoe de Spanjaard Thymen neemt, hoe de Zwaargebouwde Man hem vult, hoe de Twink in zijn mond beweegt. Zijn vingers tikken op het glas.

De zon klimt hoger. De tegels zijn heet. Zweet druppelt van Thymens lichaam op het canvas, donkere vlekken vormend. De mannen wisselen, hergroeperen, nemen. De Spanjaard neukt Thymens mond terwijl de Donkere Man zijn anus neemt. De Roodharige en de Twink wachten, hun pikken in hun handen, hun ogen op het schouwspel gericht. Dan draaien ze weer, en Thymen wordt van alle kanten genomen, zijn lichaam een instrument dat door vreemde handen wordt bespeeld.

De Zwaargebouwde Man is de laatste van de gasten. Hij neemt Thymen hard, zijn stoten diep en krachtig, zijn handen om Thymens heupen, zijn vingers drukken blauwe plekken in de huid. Dan trekt hij zich terug, rukt het condoom af, en spuit over Thymens buik — dikke, witte strengen die landen op het borsthaar en de kooi en de canvas bekleding. Thymen kreunt, zijn lichaam schokkend, zijn pik pijnlijk geperst in de kooi.

De andere mannen volgen. De Spanjaard spuit over Thymens gezicht, zijn zaad landt op de blinddoek, op Thymens wang, op zijn lippen. De Roodharige spuit over Thymens dijen. De Donkere Man over zijn borst. De Twink, als laatste, spuit in Thymens mond — Thymen slikt, zijn adamsappel bewegend, en de Twink trekt zich terug met een zucht.

De mannen wijken terug. Hun ademhaling zwaar. Het ligbed is doorweekt. Thymen ligt daar, vastgebonden, geblinddoekt, bedekt met sperma en zweet, zijn lichaam trillend. Zijn anus is open, de spier niet meer volledig gesloten, rood en gezwollen. Zijn lippen zijn dik, zijn kaak rood van het schuren.

Mitch zet zijn glas neer. Hij loopt naar het ligbed. Zijn voeten maken geen geluid op de tegels. Hij staat naast Thymen en kijkt op hem neer. Dan haalt hij de sleutel uit zijn zak — de kleine metalen sleutel van de Kink3D-kooi — en houdt hem omhoog. Het metaal vangt het zonlicht.

Mitch buigt zich voorover en opent de kooi. Het mechanisme klikt, het slotje valt weg, en hij tilt de kooi van Thymens pik. Het vlees, na anderhalve maand geperst, zwelt onmiddellijk, het bloed stromend in de schachten, de eikel donker en gevoelig. Thymen kreunt, zijn heupen omhoog komend van het canvas, zijn pik kloppend in de open lucht.

Mitch trekt zijn shorts uit. Geen condoom. Zijn pik is hard, de eikel bloot, de schacht recht. Hij knielt tussen Thymens benen, grijpt zijn dijen, en drukt naar binnen. Thymens anus, open en klaar na uren van gebruik, neemt Mitch zonder weerstand. Mitch glijdt naar binnen tot zijn heupen tegen Thymens billen slaan en houdt daar. Zijn handen grijpen Thymens heupen, zijn vingers drukken in het vlees.

Dan begint hij te bewegen. Langzaam eerst, elke stoot doelbewust, zijn ogen op Thymens gezicht — de blinddoek, de gezwollen lippen, het sperma op zijn wang. Dan sneller. Zijn tempo bouwt, zijn heupen sneller, harder, het geluid van zijn ballen tegen Thymens billen een constante slag. Thymens lichaam schokt op het ligbed, de touwen strak, zijn handen tot vuisten gebald. Zijn pik, bevrijd van de kooi, bonkt tegen zijn buik met elke stoot van Mitch.

Mitch grijpt Thymens pik. Zijn vingers sluiten zich om de schacht, het eerste contact in anderhalve maand, en Thymens rug kromt zich van het canvas. Een schreeuw — rauw, gebroken, ontdaan van alles behalve het geluid zelf — ontsnapt uit Thymens keel. Zijn heupen schokken, zijn benen trillen in de touwen. Zijn pik zwelt in Mitch' hand, de eikel paars, de lijn van zijn urethra kloppend.

Mitch neukt door. Zijn stoten zijn diep, hard, meedogenloos. Zijn hand pompt Thymens pik in hetzelfde ritme. En dan — na anderhalve maand van onthouding, van gevangenschap in metaal, van elke ochtend wakker worden met een erectie die nergens heen kon — komt Thymen.

De eerste straal is een golf. Wit, dik, overvloedig, het schiet uit zijn pik als een geiser en landt op zijn gezicht, op zijn borst, op de blinddoek. De tweede straal volgt onmiddellijk, evenveel, even krachtig, over zijn buik, tussen zijn borsthaar, druppend langs zijn zijden. De derde. De vierde. Het blijft komen, Thymens lichaam schokkend op het ligbed, zijn heupen omhoog, zijn rug gewelfd, zijn mond open in een geluidloze schreeuw. Het sperma verzamelt zich in de holte van zijn buik, loopt over zijn heupen, druppelt op het canvas. De hoeveelheid is absurd — straal na straal na straal, zijn pik spuit tot er niets meer is en dan spuit hij nog meer, de laatste golven doorzichtig en dun, zijn lichaam leegpompend van alles wat zich anderhalve maand lang heeft opgebouwd.

Mitch houdt zijn hand om Thymens pik, voelt elke pulse, elke samentrekking. Zijn eigen stoten versnellen, zijn ritme verbroken, zijn heupen verliezen hun regelmaat. Hij grijpt Thymens heupen en duwt diep, diep, diep — en komt. Zonder condoom, zijn zaad spuitend in Thymens anus, de warmte vullend, golf na golf. Mitch kreunt, zijn hoofd naar achteren, zijn vingers drukken in het vlees van Thymens heupen. Zijn heupen bewegen in kleine, oncontroleerbare stootjes terwijl hij leegloopt.

Stilte. Alleen de zee. Alleen het zoemen van de waterdispenser. Alleen de ademhalingen van de mannen om hen heen.

Mitch trekt zich terug. Zijn zaad loopt uit Thymens anus, wit en dun, over zijn perineum. Thymen ligt stil op het ligbed, zijn lichaam bedekt met sperma — zijn eigen, dat van anderen — zijn pik zacht wordend op zijn buik, de eikel gevoelig en rood. Zijn borst gaat op en neer met diepe, haperende ademhalingen.

Mitch maakt de touwen los. Eerst de enkels, dan de polsen. Thymens armen vallen naar beneden, zijn spieren protesterend, zijn handen tintelend. Mitch trekt de blinddoek af. Thymen knippert tegen het felle licht, zijn groene ogen waterig en wazig. Hij kijkt op naar Mitch, die boven hem staat, en zijn mond opent zich. Er komt geen geluid.

Mitch steekt zijn hand uit. Thymen pakt hem en wordt overeind getrokken. Zijn benen trillen. Hij staat naakt bij het ligbed, overdekt met opgedroogd sperma en zweet, zijn anus gapend en lekkend, zijn pik zacht en bungelend tussen zijn benen. De kooi ligt op het canvas, het metaal besmeurd.

De andere mannen trekken zich terug, hun handdoeken om hun schouders, hun stemmen laag en mompelend. De Spanjaard knikt naar Mitch. De Twink glimlacht. De Zwaargebouwde Man loopt zonder omkijken naar binnen. Langzaam leegt het terras.

Mitch leidt Thymen naar het zwembad. Ze lopen samen, Mitch' arm om Thymens middel, Thymens hoofd tegen Mitch' schouder. Het water is koel en blauw. Ze stappen erin, het water sluit zich om hun lichamen, en het sperma lost op, wegspoelend, het chloor ontsmettend. Thymen leunt tegen de rand, zijn armen gespreid, zijn gezicht naar de hemel. Mitch staat achter hem, zijn handen op de tegels aan weerskanten van Thymen.

Ze blijven zo staan. De zon warmt hun rug. Het water ruist.

Dan draait Thymen zich om. Zijn groene ogen vinden Mitch' bruine. Zijn hand komt omhoog en hij pakt Mitch' kaak, zijn vingers in de baardstoppels, en hij trekt Mitch naar zich toe. Hun monden ontmoeten elkaar — niet teder, niet romantisch, maar met de hardheid van iemand die iets claimt. Thymens tong dringt Mitch' mond binnen, zijn lippen hard, zijn adem nog steeds smakkend van het sperma dat hij had doorgeslikt. Mitch' handen grijpen Thymens heupen onder water.

Thymen trekt zich terug. Zijn ogen zijn helderder nu, scherper. Hij kijkt naar Mitch, en zijn mond trekt in een grijns die Mitch niet eerder heeft gezien — niet onderdanig, niet smekend, maar met de kille berekening van iemand die een zet doet op een schaakbord.

"Jouw beurt," zegt Thymen.

Mitch knippert. Dan begrijpt hij. Zijn mond opent, maar Thymen is al in beweging. Hij stapt uit het zwembad, water stromend van zijn lichaam, en loopt naar het ligbed. Daar, op het canvas, ligt de kooi. Thymen pakt hem op. Het metaal is warm van de zon. Hij draait zich om, de kooi in zijn hand, en kijkt naar Mitch die nog in het water staat.

Mitch stapt uit het zwembad. Zijn lichaam nat, zijn pik zacht tussen zijn benen, zijn zwarte haar plat tegen zijn hoofd. Hij loopt naar Thymen, en met elke stap wordt zijn uitdrukking zachter, de spanning uit zijn schouders vloeiend. Hij stopt voor Thymen en kijkt naar de kooi in zijn hand.

Thymen laat zich op zijn knieën zakken. Het water op de tegels maakt ze glad. Hij kijkt omhoog naar Mitch, en zijn handen — de handen die net nog de touwen om zijn eigen polsen voelden — pakken Mitch' pik. Mitch' adem stokt. Thymens vingers zijn teder, bijna klinisch, terwijl hij de kooi om Mitch' slappe pik legt. Het metaal sluit zich, het mechanisme klikt, het slotje valt dicht. Het geluid is klein, metaal op metaal, maar het weergalmt over het lege terras.

Mitch kijkt naar beneden. De kooi om zijn pik, het metaal koud tegen zijn huid. Zijn blik gaat naar Thymen, die nog op zijn knieën zit, de sleutel in zijn hand. Thymen houdt hem omhoog, het zonlicht vangend in het metaal. Dan, langzaam, brengt hij de sleutel naar zijn mond en stopt hem tussen zijn lippen. Hij sluit zijn mond en grijnst, zijn ogen op Mitch gericht.

Mitch lacht. Het is een lach die van diep komt, zijn buik schuddend, zijn hoofd naar achteren. De kooi om zijn pik schudt mee met het lachen.

Thymen staat op. Hij pakt Mitch' hand en trekt hem naar het ligbed. Ze vallen samen op het canvas, hun lichamen nat, hun huid glijdend. Thymen bovenop, zijn knieën aan weerskanten van Mitch' heupen, zijn handen op Mitch' borst. De kooi drukt tussen hen, het metaal koud tegen hun huid.

Thymen leunt naar beneden. Zijn mond bij Mitch' oor.

"Achttien jaar zijn we samen," fluistert hij. "Jij hebt de sleutel anderhalve maand gehad. Ik heb hem nu."

Mitch' handen grijpen Thymens billen. Zijn vingers drukken in het vlees, zijn pik geperst in de kooi, het metaal een constante herinnering. Thymen recht zijn rug en kijkt neer op de man die hem anderhalve maand lang heeft beheerst, die hem heeft vastgebonden, geblinddoekt, door vijf vreemde mannen heeft laten nemen. Zijn grijns is er nog steeds.

De zon staat hoog boven het hotel. De zee ruist. Het terras is leeg, op de twee mannen na. De kooi glinstert tussen hen in, het metaal warmend in het zonlicht. De sleutel zit veilig in Thymens mond, het metaal proevend van zout en chloor.

Mitch sluit zijn ogen. Zijn handen vallen van Thymens billen en komen naast zijn hoofd te liggen, zijn palmen open, zijn vingers ontspannen. Overgave.

Thymen spuugt de sleutel in zijn hand. Hij houdt hem omhoog, laat hem bungelen aan het koordje, en stopt hem in zijn eigen mond. Dan bukt hij zich en kust Mitch, de sleutel tussen hun tongen, het metaal klikkend tegen hun tanden.

De laatste dag van de vakantie. Het begin van iets nieuws. Thymen is nu de baas...

***

Dit was het einde van deze reeks. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben. Laat zeker een reactie achter en misschien inspireert 1 van de reacties mij wel om een ander verhaal te schrijven...