We zijn een maand verder. Het is zomervakantie. Mitch en Thymen hebben voor het eerst een zomervakantie geboekt in efn gay-only hotel. Eigenllijk een aantal kamers rond een mooi zwembad. De eerste dag hebben ze een beetje de kat uit de boom gekeken

Hoe gaat het er hier aan toe? Welk publiek is er? Ze merken dst iedereen hier ofwel vrij naakt rindloopt of met jockstraps. Ze hebben briden hun ogen al uitgekeken op de mooie hunks en twinks. Sommigen hebben ook seks rond het zwembad.

Vandaag hebben ze beslist dat Thymen naakt naar buiten gaat en zijn kooi fier zal tonen aan de rest van de gays in t hotel. En Miitch heeft Thymen gevraagd seks te hebben aan het zwembad...

De zon brandt op Thymens blote schouders terwijl hij voorovergebogen over de ligstoel zit, zijn mond gevuld met Mitchs stijve pik. Het chloor van het zwembad mengt zich met de geur van zonnebrand en het zoute zweet dat langs zijn slapen druipt. Rondom hen klinkt het gespetter van water, het geroezemoes van stemmen, het rinkelen van ijs in glazen. Een gewone middag in dit gay-only hotel, behalve dat Thymen hier op zijn knieën zit met een felgekleurde Kink3D-kooi om zijn lul, het plastic strak gespannen door de erectie die eronder worstelt.

Zijn ballen kloppen. Al vier weken kloppen ze, een zware, zeurende pijn die nooit verdwijnt, alleen maar erger wordt. Vroeger, als hij geneukt werd, greep hij altijd naar zijn eigen pik. Dan trok hij zich af in het ritme van de stoten, kwam hij klaar terwijl hij werd gevuld. Nu kan dat niet meer. De kooi staat dat niet toe. Alles wat hij voelt, concentreert zich in zijn reet, in zijn mond, in de behoefte die door zijn lichaam jaagt zonder uitweg.

Hij neemt Mitch dieper in zijn keel, laat zijn spieren ontspannen, voelt de eikel langs zijn huig glijden. Mitchs hand rust op zijn achterhoofd, niet dwingend, maar aanwezig. Een herinnering aan wie de leiding heeft.

Dan landt er een hand op zijn bil.

Thymen schrikt op. Zijn instinct zegt hem om te kijken, om zijn hoofd om te draaien, om te zien wie hem aanraakt. Maar Mitchs vingers verstrakken in zijn haar. "Blijf pijpen," zegt Mitch, zijn stem kalm maar onverbiddelijk. "Concentreer je hierop."

Thymen slikt, knikt met zijn mond nog steeds vol, en gehoorzaamt. De hand op zijn bil beweegt, grijpt het vlees vast, knedend. Dan worden zijn billen uit elkaar getrokken, en er blaast warme lucht over zijn blootgestelde opening. Een tong schuift naar binnen.

Thymen kreunt om Mitchs pik heen. De tong is vaardig, cirkelend, duwend. Hij likt langs de gerimpelde rand van zijn anus, drukt naar binnen, trekt zich terug om dan weer te beginnen. Thymens knieën graven in de stof van de ligstoel-kussens. Hij kan niet bewegen, niet kijken, alleen maar voelen. Zijn lul zwelt verder op in de kooi, het plastic snijdt in zijn vlees, en hij kreunt opnieuw.

Een hand glijdt tussen zijn benen door. Vingers sluiten zich om de kooi, voelen aan het harde plastic, aan de erectie die eronder gevangen zit. Dan grijpen ze zijn ballen. Hard. De vingers knijpen, draaien iets, en Thymen laat een gesmoorde kreet horen terwijl hij Mitch dieper in zijn keel neemt. De pijn en de opwinding vloeien samen tot één bonkende hitte in zijn onderbuik.

Hij hoort Mitch bewegen, ziet vanuit zijn ooghoek hoe zijn man iets pakt. De tube glijmiddel. Mitch buigt zich langs hem heen en overhandigt hem aan wie er ook achter hem staat. Thymen vangt een glimp op van een arm, gespierd en gebruind, maar meer niet.

Een klodder koud glijmiddel landt op zijn anus. Thymen huivert. Een vinger duwt de substantie naar binnen, glijdt soepel door de spieren die al zijn ontspannen door het rimmen. De vinger beweegt in hem, wrijft langs zijn prostaat, en Thymens lichaam schokt. Mitch kiest dat moment om zijn heupen op te tillen, zijn pik dieper in Thymens keel te duwen, en Thymen kokhalst even voordat hij zich aanpast.

"Mag ik hem neuken?" De stem achter hem is diep, met een zwaar accent. Spaans, beslist. Maar hij spreekt Engels.

Thymen bevriest. Zijn hart bonkt in zijn keel. Hij wil omkijken, wil zien wie er spreekt, maar Mitch houdt hem tegen.

"Ja," zegt Mitch. Zijn stem is onveranderd, beheerst. "Maar alleen met condoom. En wees voorzichtig." Een pauze. "Hij is al achttien jaar mijn vriend. Achttien jaar heeft hij alleen mijn pik in zich gehad. En die is niet zo groot als de jouwe."

De woorden slaan in als een golf koud water. Thymen wil zich omdraaien, wil zien wie er achter hem staat, wil weten hoe groot die pik is. Maar Mitchs hand duwt zijn hoofd weer omlaag, en de eikel van zijn man glijdt terug tussen zijn lippen. Thymen sluit zijn ogen en zuigt, terwijl zijn hart hamert.

Achter hem klinkt het scheuren van folie. Het ritselen van een condoomverpakking. Dan het rollen van latex over een stijve lul. Thymen spitst zijn oren, probeert af te leiden hoe groot de man is aan het geluid. Maar hij kan het niet inschatten.

Een vinger glijdt weer in hem, nu met meer glijmiddel. Hij duwt dieper, rekt hem op. Eén vinger wordt twee. Twee worden drie. Thymen kreunt, zijn mond vol pik, zijn reet vol vingers. De druk bouwt zich op, de rekking, de pijn die bijna genot is. Zijn lul klopt in de kooi, voorvocht lekt uit de gaatjes, drupt op het kussen onder hem.

"Ik denk dat hij er klaar voor is," hoort hij Mitch zeggen.

De vingers verdwijnen. Even is er niets. Dan drukt iets groots, hards, ronds tegen zijn anus. De eikel. Thymen voelt de weerstand, voelt hoe zijn spieren zich verzetten tegen de omvang. Maar de eikel blijft duwen. Langzaam, gestaag, meedogenloos.

Thymen stopt met pijpen. Hij tilt zijn hoofd op, kijkt Mitch aan. Zijn ogen zijn wijd, zijn mond hangt open. Is dit echt aan het gebeuren? Achttien jaar monogaam, en nu dit?

Mitch vangt zijn blik. Zijn hand sluit zich weer om Thymens hoofd, trekt hem terug. "Concentreer je hierop," zegt hij, en hij duwt zijn pik weer in Thymens mond.

De eikel achter hem plopt naar binnen. Thymen schreeuwt het uit, maar het geluid wordt gesmoord door de pik in zijn keel. De pijn is scherp, brandend, en dan verschuift het, wordt het iets anders. De lul glijdt verder, centimeter voor centimeter, rekt hem op tot hij denkt dat hij zal scheuren.

En dan begint het tempo. Klets. Klets. Klets. Ballen slaan tegen zijn billen. De lul pompt in en uit hem, hard, meedogenloos. Thymen kreunt en kreunt, zijn mond vol, zijn reet vol, zijn hoofd leeg. Dit is ongelooflijk. Dit is onmogelijk. Achttien jaar, en nu wordt hij hier, aan de rand van dit zwembad, genomen door een onbekende terwijl hij zijn man pijpt.

Hij weet nog steeds niet wie er achter hem staat. Dat maakt het gekker, geiler, onwerkelijker. De anonimiteit voegt een laag toe die hij niet kan benoemen, een spanning die door zijn lichaam jaagt.

De lul in hem beweegt sneller nu. De man achter hem gromt, zijn handen grijpen Thymens heupen, trekken hem naar achteren bij elke stoot. Thymens knieën schuiven over het kussen, zijn handen klauwen in de ligstoel, zijn lul bonkt pijnlijk in de kooi. Hij is zo geil, zo wanhopig, zo ver van elk mogelijk orgasme.

"Mag ik hem omdraaien?" De stem weer, buiten adem. "Op zijn rug?"

Mitch knikt. "Ga je gang."

De lul trekt zich terug. Thymen voelt de leegte, de openheid, het glijmiddel dat uit zijn gapende anus lekt. Handen grijpen zijn enkels, trekken hem om. Hij valt op zijn rug, kijkt op, en—

Oh god.

Het is hem. De Spanjaard. De man waarop ze al een hele week stiekem liggen geilen. Vooral Thymen. De man met de stevige borstkas, het donkere borsthaar dat over zijn borst en naar beneden over zijn buik loopt. Het stoere gezicht, de donkere ogen, de jonge gelaatstrekken. Gespierd, bruin, machtig. En daaronder—Thymens blik daalt af—een pik die schokt, groot en dik, omhuld door latex. Minstens vijfentwintig centimeter.

Thymen kan niet ademen. Hij kan alleen maar staren.

De Spanjaard grijpt zijn benen, tilt ze op, legt ze over zijn schouders. Thymen voelt de spieren van de man tegen zijn kuiten, het haar op de borst tegen zijn dijen. De lul drukt weer tegen zijn opening, nu zonder aarzeling, en glijdt naar binnen. Dieper dan daarvoor. Thymen gooit zijn hoofd achterover en kreunt.

Dan gaat de hand van de Spanjaard naar zijn kooi. De vingers sluiten zich om het plastic, om de ballen eronder, en knijpen. Hard. Keihard.

Thymen schreeuwt. De pijn explodeert door zijn onderlichaam, vermengt zich met het genot van de lul die in hem pompt, en hij kan ze niet meer uit elkaar houden. Het is alles tegelijk. Pijn, genot, vernedering, overgave.

De Spanjaard grijnst. Zijn tanden flitswit in zijn gebruinde gezicht. Hij pompt harder, sneller, zijn ballen slaan tegen Thymens billen. Het geluid is obsceen, nat en ritmisch, en het echoot over het zwembad.

Thymen is zich vaag bewust van de toeschouwers. De vier twinks die aan de overkant zitten, hun handen in elkaars zwembroeken, hun ogen groot. De andere Spanjaard, die naast de ligstoel staat, zijn eigen pik in zijn hand, langzaam aftrekkend terwijl hij toekijkt. Andere hotelgasten die dichterbij zijn gekomen, die om hen heen staan, die kijken.

Mitch zit nog steeds op de ligstoel, zijn pik stijf en glanzend van Thymens speeksel. Hij kijkt toe met een blik die Thymen niet helemaal kan lezen. Trots? Opwinding? Bezit?

De Spanjaard in hem leunt voorover, zijn gewicht op Thymens benen, zijn gezicht dichtbij. "You like this?" vraagt hij, zijn accent dik en hees. "You like my cock in your ass?"

Thymen kan alleen maar knikken. Zijn stem is weg, zijn gedachten zijn weg, er is alleen nog het gevoel.

De andere Spanjaard stapt dichterbij. Zijn pik is ook groot, misschien niet zo lang als die van zijn vriend, maar dik, de eikel rood en glanzend. Hij pakt Thymens hand, legt hem om zijn stijve, en Thymen begint automatisch te streken, te voelen, de hitte en de hardheid door zijn vingers te laten stromen.

Een van de twinks staat op van zijn stoel en loopt naar hen toe. Hij is slank, glad, met donker haar dat over zijn voorhoofd valt. Zijn ogen zijn wijd, zijn lippen geweldig. Hij knielt naast de ligstoel, buigt zich voorover, en neemt een van Thymens tepels in zijn mond.

Thymen schokt. De tong op zijn tepel, de lul in zijn reet, de pik in zijn hand—het is te veel. Zijn lichaam kronkelt, zijn lul bonkt in de kooi, en hij kreunt het uit.

De Spanjaard pompt harder. Zweet drupt van zijn voorhoofd op Thymens borst. Zijn handen grijpen Thymens dijen, zijn nagels graven in het vlees, en hij neukt hem alsof hij hem wil breken. Misschien wil hij dat ook.

Een andere twink verschijnt aan Thymens andere kant. Deze is blond, tenger, met sproeten op zijn schouders. Hij pakt Thymens andere hand en legt hem op zijn kruis, op de stijve pik die uit zijn zwembroek piept. Thymen begint te streken, automatisch, mechanisch, zijn hersenen te overweldigd om te verwerken wat hij doet.

De eerste twink laat Thymens tepel los en kust een pad omlaag over zijn buik. Zijn tong volgt de lijn van haar naar de kooi, likt rond het plastic, proeft het voorvocht dat eruit lekt. Thymen kreunt opnieuw, zijn heupen schokkend, wanhopig voor aanraking die de kooi hem ontzegt.

Mitch staat op van de ligstoel. Hij loopt naar Thymens hoofd, knielt neer, en pakt Thymens kin. "Kijk me aan," zegt hij.

Thymen opent zijn ogen. Mitch kijkt op hem neer, zijn blik intens, bezitterig. "Je bent van mij," zegt Mitch. "Onthoud dat."

Thymen knikt. Tranen branden in zijn ogen. Niet van verdriet. Van alles.

De Spanjaard kiest dat moment om zijn tempo op te voeren. Hij beukt nu, meedogenloos, elke stoot een schokgolf door Thymens lichaam. De ligstoel kraakt onder het geweld. Thymens handen verstrakken om de pikken die hij vasthoudt, en de mannen aan weerskanten kreunen.

De twink tussen zijn benen likt nu aan zijn ballen, aan het plastic van de kooi, aan het vlees dat eruit piept. Het is een marteling. Het is hemelse kwelling. Thymen wil komen. Hij moet komen. Maar de kooi staat het niet toe.

De andere Spanjaard trekt zijn pik uit Thymens hand en loopt om de ligstoel heen. Hij knielt bij Thymens hoofd, zijn pik vlak bij Thymens gezicht. Thymen opent zijn mond, en de Spanjaard glijdt naar binnen. De smaak van latex, van zweet, van opwinding vult zijn mond. Thymen zuigt, zijn wangen hol, zijn keel ontspannen, en neemt de pik zo diep als hij kan.

Nu heeft hij drie pikken in of op hem. De eerste Spanjaard in zijn reet, de tweede in zijn mond, en zijn eigen lul gevangen in de kooi. De twinks likken en strelen en bijten overal waar ze kunnen. Mitch kijkt toe, zijn hand op zijn eigen pik, langzaam aftrekkend.

Het is chaos. Het is overweldigend. Het is precies wat Thymen nooit had durven dromen.

De Spanjaard in zijn reet gromt, zijn stoten worden onregelmatig, harder, dieper. Hij komt. Thymen voelt de lul pulseren in hem, voelt de hitte door het condoom heen, en het brengt hem dichter bij de rand die hij niet kan passeren. Zijn lichaam schokt, zijn spieren verstrakken, en hij kreunt om de pik in zijn mond.

De Spanjaard trekt zich terug. Zijn lul glijdt uit Thymens reet met een zuigend geluid, en Thymen voelt de leegte, de openheid, het glijmiddel dat uit hem druipt. Maar hij heeft nauwelijks tijd om adem te halen voordat de andere Spanjaard zich terugtrekt uit zijn mond en om de ligstoed heen loopt.

"My turn," zegt de tweede Spanjaard, en hij duwt Thymens benen verder uit elkaar.

Deze lul is dikker. Thymen voelt de rekking, de pijn, de aanpassing terwijl de man in hem glijdt. Het condoom is glibberig van het glijmiddel en het speeksel, en de penetratie is sneller dan de eerste keer. De Spanjaard wacht niet. Hij begint onmiddellijk te pompen, hard en diep, zijn ballen slaand tegen Thymens billen.

De eerste Spanjaard loopt naar Thymens hoofd, trekt het condoom van zijn slapper wordende pik, en duwt de eikel tegen Thymens lippen. Thymen opent zijn mond en proeft zichzelf, proekt zout en zweet en de restanten van latex. De Spanjaard is niet zacht. Hij grijpt Thymens hoofd en neukt zijn mond, zijn pik diep in Thymens keel, en Thymen kokhalst en slikt en neemt het.

De twinks zijn nu overal. Eén zit op de grond, zijn mond om Thymens ballen, likkend en zuigend door het plastic van de kooi heen. Een ander heeft zijn vingers in Thymens mond, naast de pik die er al zit, strelend langs zijn tong. De andere twee strelen zichzelf, hun pikken stijf, hun ogen op Thymen gericht.

Mitch staat nog steeds aan de zijkant. Zijn blik is donker, zijn pik keihard, maar hij doet niet mee. Hij kijkt. Hij bewaakt. Hij bezit.

De tweede Spanjaard beukt in Thymens reet met een ritme dat meedogenloos is. Elke stoot duwt Thymen verder de ligstoel in, duwt de pik in zijn mond dieper in zijn keel. Thymen is een speelstuk, een lichaam dat wordt gebruikt, en ergens in de chaos van sensaties vindt hij daar vrede in. Hij hoeft niet te kiezen. Hij hoeft niet te beslissen. Hij hoeft alleen maar te nemen wat hem wordt gegeven.

De Spanjaard in zijn reet leunt voorover, zijn borsthaar schurend tegen Thymens gladgeschoren benen. "You are so tight," gromt hij. "So fucking tight."

Thymen wil lachen, maar zijn mond is vol. Achttien jaar monogaam, natuurlijk is hij strak. Maar dat verandert nu. Nu wordt hij opgerekt, geopend, gebruikt.

De twink die aan zijn ballen likt staat op en loopt naar Mitch. Ze wisselen een blik, en Mitch knikt. De twink knielt voor Mitch en neemt zijn pik in zijn mond. Mitchs ogen blijven op Thymen gericht terwijl de twink hem pijpt, en Thymen ziet de wellust in die blik, de bezitterlijkheid, de trots.

Dit is wat Mitch wil. Dit is wat hij voor Thymen heeft gecreëerd. Een arena waarin Thymen wordt getest, wordt uitgedaagd, wordt gebroken en herbouwd.

De tweede Spanjaard komt met een brul. Zijn lul pulseert in Thymens reet, zijn lichaam verstijft, en dan ontspant hij. Hij trekt zich terug, het condoom vol en zwaar, en gooit het in een prullenbak naast de ligstoel.

Thymen ligt daar, zijn benen gespreid, zijn reet gapend en lekkend, zijn lul kloppend in de kooi. Zijn lichaam is een slagveld van sensaties. De twinks kijken hem aan, hun pikken stijf, hun ogen hongerig.

Eén van hen, de donkere, klimt op de ligstoel. Hij gaat tussen Thymens benen zitten, zijn pik klein maar hard, en glijdt naar binnen. Het is een ander gevoel dan de Spanjaarden—minder vullend, minder intens—maar het is nog steeds een pik in zijn reet, nog steeds iemand die hem neukt, en Thymens lichaam reageert. Zijn heupen bewegen, zijn spieren knijpen, en hij kreunt.

De andere twinks sluiten aan. Eén pakt Thymens hand en legt hem op zijn pik. Een ander buigt zich voorover en kust Thymen, zijn tong duwend in Thymens mond. De derde streelt Thymens borst, knijpt in zijn tepels, trekt en draait tot het pijn doet.

Thymen is verloren. Hij is overweldigd. Hij is precies waar hij moet zijn.

De twink in hem pompt snel, wanhopig, zijn gezicht vertrokken van genot. Hij komt snel, zijn lichaam schokkend, en trekt zich terug. De volgende neemt zijn plaats in. En dan de volgende. Thymen verliest de tel. Hij verliest de tijd. Er is alleen nog het ritme van de pikken in hem, de handen op hem, de monden die hem proeven.

Mitch staat nu dichterbij. De twink die hem pijpte heeft plaatsgemaakt, en Mitch kijkt neer op Thymen met een blik die duizend dingen zegt zonder een woord te spreken. Hij knielt naast de ligstoel, pakt Thymens gezicht, en kust hem. Echt. Diep. Bezitterlijk.

"Je doet het goed," fluistert Mitch tegen zijn lippen. "Je bent perfect."

Thymen wil huilen. Wil komen. Wil dit moment voor altijd vasthouden.

De Spanjaarden zijn terug. Ze hebben nieuwe condooms om, hun pikken weer stijf, en ze kijken naar Thymen alsof hij een feestmaal is. De eerste gaat weer tussen zijn benen liggen, tilt zijn benen op, en glijdt naar binnen. De tweede knielt bij Thymens hoofd, en Thymen opent zijn mond zonder aarzeling.

De cyclus begint opnieuw.

Thymens lichaam is een instrument dat wordt bespeeld door te veel handen. Zijn reet is rauw, zijn kaak is moe, zijn lul is een pulserende massa van pijnlijke behoefte in de kooi. Maar hij wil niet stoppen. Hij kan niet stoppen. De geilheid die vier weken in hem heeft gebouwd, zoekt een uitweg, en dit is de enige manier waarop het kan stromen—door anderen, door overgave, door het verlies van controle.

De zon daalt. De schaduwen lengen. Het geroezemoes van het hotel is verstomd, vervangen door het geluid van vlees op vlees, van gekreun en gezucht, van het natte, obscene geluid van seks.

Thymen weet niet hoe lang het duurt. Uren. Misschien. De Spanjaarden komen en gaan. De twinks komen en gaan. Mitch kijkt toe, af en toe deelnemend, af en toe observerend, altijd aanwezig.

Uiteindelijk, als de lucht oranje kleurt en de eerste lantaarns aangaan, trekt de laatste twink zich terug. Thymen ligt alleen op de ligstoel, zijn lichaam bedekt met zweet en glijmiddel en het vocht van anderen. Zijn reet is rood en opgezwollen, zijn mond is droog, zijn lul—zijn lul is nog steeds hard in de kooi, nog steeds wanhopig, nog steeds onbevredigd.

Mitch knielt naast hem. Zijn hand streelt Thymens gezicht, veegt een pluk haar uit zijn ogen. "Klaar?" vraagt hij.

Thymen knikt. Hij is niet klaar. Hij zal nooit klaar zijn. Maar hij is hier, en Mitch is hier, en dat is genoeg.

Mitch helpt hem overeind. Thymens benen trillen, zijn lichaam protesterend. De Spanjaarden staan op een afstand, hun lichamen glanzend van het zweet, hun blikken nog steeds hongerig. De twinks zijn terug op hun ligstoelen, uitgeput, voldaan.

Mitch pakt Thymens hand en leidt hem weg van het zwembad, weg van de toeschouwers, weg van de chaos. Thymen volgt, zijn voeten schuifend over de tegels, zijn lul bonkend in de kooi met elke stap.

Ze lopen door de gang van het hotel, langs de kamers, naar de hunne. Mitch opent de deur en trekt Thymen naar binnen. De kamer is koel en donker, een scherp contrast met de hitte en het licht buiten.

Mitch duwt Thymen op het bed. Thymen valt achterover, zijn benen gespreid, zijn lichaam klaar. Maar Mitch schudt zijn hoofd.

"Nog niet," zegt Mitch. Zijn stem is zacht maar onverbiddelijk. "Je hebt het goed gedaan vandaag. Maar je bent nog niet klaar om te komen."

Thymen slikt. De woorden steken, maar hij weet dat ze waar zijn. Hij is niet klaar. Hij zal pas klaar zijn als Mitch beslist dat hij klaar is.

Mitch gaat naast hem liggen, trekt hem in zijn armen, en houdt hem vast. Thymen begraaft zijn gezicht in Mitchs nek, ademt zijn geur in, en laat de tranen komen. Niet van verdriet. Van alles.

Buiten klinkt het geplons van het zwembad, het gelach van de andere gasten. Hier, in deze kamer, is er alleen Mitch en Thymen, en de belofte van meer. Altijd meer.

De kooi blijft om zijn lul. De sleutel blijft bij Mitch. En Thymen wacht, zijn lichaam een instrument van verlangen, zijn hart vol overgave, zijn toekomst een open vraag die alleen Mitch kan beantwoorden