Ondertussen kriebelt het ergens anders. Het is nog donker en het is vroeger dan vorige week, wat meteen betekent dat er meer tijd is, want vorige week was te krap geweest. Nu heb ik meer tijd, al hoef ik er maar twee te bevredigen, en dat gaat gewoon door. Niks in mijn lijf wat daaraan twijfelt, hoe vreemd het ook is dat ik daar blijkbaar zo vanzelfsprekend over denk.
Ik had besloten niks te doen met Jayden. Nog niet. Gewoon zwijgen en even zien hoe hij nu reageert en wat hij nu zou verwachten van mij, omdat ergens het idee dat hij gewoon wat nam mij nog weker maakte dan ik al was, op momenten als deze. Juist dat gebrek aan controle, dat moment waarop ik niet helemaal wist wat er van mij verwacht werd en wat er daarna zou gebeuren, bleef ergens in mijn hoofd hangen.
En als er een donkere schim komt aangelopen, zet ik de deur op een kiertje en doe ik een stapje terug, zodat niemand mij ziet en niemand hem ziet. Hij is alleen. Niet Jayden, maar Mo. "Ziek," zegt hij kort als ik vragend naar hem kijk. Mo was niet van de grote communicatie, maar hij was wel duidelijk, en duidelijk wat nerveuzer, waardoor ik dat zelf ook meteen word. Samen met hem alleen is anders. Dat voel ik nu al, nog voordat hij echt binnen is en de deur weer achter zich sluit.
Dat Jayden zich ziekmeldt voor vandaag verrast me, en ik geloof ook niet dat hij echt ziek is. Zou hij mij laten schieten? Ik denk het niet. Ik voel aan alles dat dit te maken heeft met de vorige keer. Het is toch maar een knulletje, en misschien weet hij zelf ook nog niet goed wat hij met alles aan moet wat er toen tussen ons is gebeurd.
Daarbij houd ik het wel, wat Jayden betreft. Ik zoek mijn plekje alweer op tegen de muur en Mo komt dichterbij, nerveus, maar hij zal zeker niet dit moment voorbij laten gaan. En alhoewel ik het snel wil afhandelen, weet ik dat ik meer tijd voor hem heb, en lonkt het idee om hier iets meer van te maken dan ik zou mogen, juist omdat er nu niemand anders is en de ochtend nog donker en stil om ons heen ligt.
Hij weet waar hij voor gekomen is. En ik weet het. Hetgeen wat ik van Van Weelden meer moest oefenen, maar waar er sindsdien nog weinig van gekomen was. Ik ging hier hurkend tegen de muur zitten om Mo te pijpen, met de bakstenen koud en ruw achter mijn rug, terwijl de ruimte tussen hem en mij steeds kleiner en warmer wordt. Hij aarzelt, maar stapt toch dichterbij, en ineens is het alleen hij en ik. Mijn mond. Zijn grote, zwarte penis. Het idee doet me ter plekke slikken en ik kijk met grote ogen naar hem, mijn handen op zijn knieën. Die glijden omhoog als hij dat laatste stapje zet en alleen ruimte tussen ons overlaat voor zijn grote penis.
Hij draagt een donkere hoodie, zijn handen ook in zijn buidel en zijn capuchon tot halverwege zijn schedel getrokken, met daaronder een grote, zwarte pet. Volkomen onherkenbaar, op een paar details na die eigenlijk niets zouden moeten betekenen. Zijn trainingsbroek is ook zwart, met alleen aan weerszijden twee witte strepen aan de buitenkant van zijn benen. Details die er niet toe doen. De stof rekt makkelijk mee. Dat detail doet er wel toe. Van zijn kruis tot halverwege zijn linkerdij loopt een soort buis, de contouren duidelijk zichtbaar, en af en toe schokt er iets wanneer mijn handen dichterbij komen, wanneer ik mijn onderlip even naar binnen zuig of wanneer ik mijn ogen extra groot over zijn contouren laat gaan voordat ik weer naar hem opkijk. Zijn mond staat iets open. Het ongeduld groeit, maar hij houdt z'n handen in z'n buidel en ongemerkt leunt hij iets dichterbij, alsof zijn lichaam al meer verraadt dan hij zelf van plan was.
Mijn eigen kledingkeuze was ook weer bewust geweest. Mijn jasje hing al over de leuning van één van de stoelen die hier gestapeld stonden voordat Mo binnen was. Dat was voor straks, zodat ik er wat netter uitzag wanneer ik hier weer vandaan zou komen. Daaronder droeg ik een donkerblauw topje met een vierkante hals, de nadruk leggend op waar ik mee gezegend was en waar ik hun ogen altijd naartoe voelde glijden. Als ik nu mijn armen iets naar elkaar toe bracht, kwam het helemaal naar voren, wat ik ook even doe als ik mijn handen van zijn benen laat afvallen. Hij kijkt. Ik voel het branden. Overal. Zijn pik wordt harder en mijn hart bonkt in m'n keel, terwijl ik het alleen maar uitstel omdat dit het spannender maakt. En niet alleen voor hem...
Mijn vingers haken zich niet veel later achter het elastiek van zijn broek en ik zorg ervoor dat ik ook gelijk achter zijn ondergoed zit. Ik zeg niks. Hij ook niet, al zie ik aan de manier waarop hij naar beneden kijkt dat hij precies volgt wat mijn handen doen. Zijn ogen worden nu en dan iets groter als ik iets doe wat hem bevalt en dit valt altijd samen met beweging in zijn broek. Ik grijns als ik het zie, kijk naar hem op als ik de stof naar beneden trek en laat zonder schaamte zijn erectie vrij springen, en dat tegen mijn gezicht aan. Zijn warmte en geur volgen vrijwel direct en voordat ik het weet laat ik een opgewonden zucht uit van verbazing. Ik voel hem daarbij kort tegen mijn wang tikken en blijf hem een moment aankijken, alsof ik zelf ook even moet verwerken wat er nu zo dicht voor me hangt. Mo was toch net iets anders dan de rest...
Ik mag dat natuurlijk helemaal niet denken of uitspreken, maar de gedachte aan zijn erectie maakte me altijd iets natter dan bij de rest. Het zou mijn handelen niet beïnvloeden. Wie hier ook stond, ik zou pijpen en het lekker vinden. Maar iets aan dat hij echt zo zwart is, en dan ook echt zo groot, doet iets met me waar ik me voor wil schamen. Ik merk dat ik er langer naar blijf kijken dan nodig is en voel tegelijk hoe mijn lichaam daarop reageert, nog voordat ik mezelf kan vertellen dat ik gewoon moet doen wat ik hier gekomen ben te doen. Mo is ook een grote kerel. Dus natuurlijk heeft hij een grote pik. Maar dan nog... Het is een heel gewicht, zoals het tegen m'n wang klapte. Ik voel de warmte ervan nog steeds tegen mijn huid terwijl ik mijn hoofd iets moet kantelen om hem goed te blijven aankijken. En de afstand tot zijn buik is nog steeds aanzienlijk. Er gaat ook gewoon een extra vlaag van opwinding door me heen van het zien ervan. Mijn ademhaling wordt iets dieper en ik voel mijn onderbuik kort samentrekken terwijl ik daar zo hurkend voor hem zit. En dit is eigenlijk het moment waarop ik beslis dan ook echt iets meer m'n tijd te nemen. Niet omdat ik er zo geil van word, maar omdat ik me ook gewoon weer besef hoe groot hij is, en ik hem moet pijpen...
Dan pak ik hem. Terwijl ik Mo weer aankijk. En hij ziet geen schaamte in m'n ogen. Louter opwinding. Mijn hand vormt zich net achter de eikel en mijn vingers passen er net niet omheen. Ik moet mijn vingers iets verder spreiden om hem goed vast te kunnen houden en voel meteen hoe stevig hij in mijn hand ligt. Toch beweeg ik die naar achteren en begin ik hem langzaam af te trekken, zijn voorhuid nog stroef en plakkerig. Mijn andere hand plaats ik eerst op zijn been, en hou me aan hem vast. Ik voel onder mijn hand de stof van zijn trainingsbroek en merk hoe zijn been kort aanspant wanneer ik hem voor het eerst echt begin te bewegen. Langzaam beweegt mijn hand over zijn lengte en bij de basis laat ik zijn voorhuid los als de huid onder zijn eikel strak staat. Net zo langzaam, maar ook draaiend, beweeg ik naar de eikel toe en neem de voorhuid weer mee. Al bij de eerste keer zie ik een klein beetje voorvocht uit zijn eikel kruipen en als ik zijn voorhuid helemaal over zijn eikel trek, is daar ook het eerste natte geluidje te horen wat me laat zinderen van opwinding. Het geluid is klein, maar in de stille ruimte hoor ik het meteen en ik voel mijn vingers daardoor nog bewuster over hem bewegen. Dit doe ik nog één keer zo en als ik dan mijn hand weer naar zijn basis laat gaan, plaats ik mijn andere hand op zijn eikel, waar nu duidelijk meer voorvocht verzameld is.
Hij begint zachtjes te zuchten als ik zijn huid strak blijf houden en mijn tweede hand gebruik om rond zijn eikel te wrijven als een kogel in een kom van een kogelgewricht. Ik voel hoe hij iets naar voren leunt en hoe zijn ademhaling zwaarder wordt zonder dat hij verder iets zegt. Hij zorgt zelf voor het smeersel en de natte geluidjes worden prominenter. ''Ahh...'' laat hij zich voor het eerst uit als ik die hand vervolgens gebruik om losjes over de strakke huid van zijn schacht te glijden, elke ader duidelijk voelbaar. Ik kijk niet naar zijn zwarte erectie in mijn handen, maar naar zijn gezicht en elke reactie die daar te zien is door mij. Zijn mond blijft iets openstaan en ik zie zijn ogen reageren op iedere langzame beweging die ik maak. Mijn bewegingen blijven langzaam en beheerst en ik krijg het idee dat hij al op klaarkomen staat als ik dit blijf doen. Alhoewel me dat een lekker gevoel geeft, moet ik daar geen genoegen mee nemen. En hij ook niet. Ik laat mijn handen daarom niet sneller bewegen, maar houd juist hetzelfde tempo aan terwijl ik voel dat hij daar steeds gevoeliger op reageert. Zijn handen hangen ondertussen langs zijn zij en een enkele keer zag ik zijn rechterhand al nijgen mij dichterbij te trekken. Ik zie zijn vingers dan kort bewegen voordat hij zichzelf weer inhoudt. Hij durft het niet. Hij is mak in z'n eentje. Waar hij de vorige keer nog zijn erectie tussen m'n borsten duwde terwijl ik die andere twee afzoog, laat hij me nu m'n ding doen. Ook wel wetende dat ik nog maar net begonnen was.
Ik laat beide handen vanaf zijn basis naar zijn dijen glijden en voel onder mijn vingers hoe gespannen zijn benen inmiddels zijn geworden. Zijn pik is harder dan hard en staat recht vooruit. Niet iets omhoog. Daar is hij te zwaar voor, waardoor hij met een vanzelfsprekend gewicht voor me hangt en ik mijn hoofd nauwelijks hoef te bewegen om hem recht voor mijn gezicht te houden. Zijn eikel ter hoogte van m'n neus, pulserend en met een sterke, al mannelijke geur die ik wil proeven. Dus open ik m'n mond. Hierbij kijk ik hem aan en merk ik dat hij mijn blik vasthoudt terwijl hij wacht op wat ik ga doen. Ik spreid mijn lippen, steek mijn tong iets uit en zie zijn mond ook verder openvallen zonder geluid. Langzaam glijden mijn vochtige lippen en natte tong om zijn eikel heen en als het mij zowaar lukt m'n lippen achter zijn eikel te sluiten, sluit ik m'n ogen en geef ik een zwoele kreun. Het moment om zijn smaak, zijn textuur en zijn hitte eens goed in me op te nemen en ervan te genieten zoals het hoort. Ik voel hoe mijn lippen zich om hem sluiten en blijf heel even zo zitten voordat ik mijn mond weer iets open. Ik open mijn lippen iets en laat een smakelijke zucht ontsnappen met zijn eikel nog op m'n tong. Langzaam open ik mijn ogen weer en het ongeloof in zijn ogen laat me lachen. Zijn eikel nog altijd op m'n tong in m'n mond. Mijn handen wrijven even op en neer over zijn dijen waarna ik diep adem neem en hem voel reageren op iedere kleine beweging die ik maak. Ik adem nadrukkelijk en hoorbaar door mijn neus en besluit dan dat dit mijn startpunt wordt, zijn eikel dus nog op mijn tong in m'n mond. En alhoewel de hoeveelheid winst klein is, glijden mijn lippen een paar centimeter verder en voel ik hoe zijn kloppende eikel mijn mond begint af te sluiten. Ik blijf rustig ademen, ik concentreer me en ga zo een aantal keer heen en weer, zijn eikel natter makend en zijn ongeloof overstijgend. Iedere keer zie ik zijn blik veranderen wanneer ik opnieuw dezelfde beheerste beweging maak. Het pijpen is begonnen. Z'n beloning. Maar niet zoals de vorige keren. Alle aandacht van hem. En alle tijd nog. Dus zweef ik nog tussen twee gedachten, terwijl ik merk dat ik zelf bepaal hoe langzaam ik dit moment laat verlopen. Zo zonder handen met alleen mijn lippen glijdend over zijn eikel, doet hem meer dan ik verwachtte. Dat vind ik aan de ene kant zeer opwindend, vooral omdat ik aan zijn gezicht kan zien hoeveel moeite het hem kost om stil te blijven staan. Ik pijp beheerst. Ik heb het nog onder controle. En aan zijn gezucht te horen en de trillingen die ik soms in zijn benen voel, merk ik dat hij al snel dichtbij komt. Sneller dan verwacht. Sneller dan ik nu wil, waardoor ik mezelf dwing mijn tempo niet te veranderen en hem juist laat voelen dat ik nog lang niet klaar ben.
Hij geeft plots een reflex waarbij hij zijn eikel in een ruk tegen m'n keel stoot. Ik kokhals. Ik proest even en voel mijn lichaam direct reageren voordat ik mijn adem weer onder controle krijg. Dan trekt hij zich snel terug. ''O... Sorry...'' verzucht hij snel. Ik kan er alleen om lachen terwijl ik mijn kin droogveeg met mijn pols en hem laat merken dat ik niet van plan ben om daar nu een probleem van te maken. ''Kom nou maar hier...'' fluister ik alleen terug en laat geen ruimte voor twijfel aan zijn kant of ik dit wil of niet. Hij knikt, met open mond en knippert een keertje extra. Ik pak zijn lul alweer en kom los van de muur, duidelijk op mijn knieën, en til zijn zware lul omhoog zodat hij naar het plafond wijst. Het gewicht trekt aan mijn hand terwijl ik hem vasthoud en ik moet mijn pols iets draaien om hem in die positie te houden. Hijgend open ik m'n mond en lik ik aan de onderkant van zijn basis en kus ik hem met m'n natte lippen, voordat ik zijn broek verder naar beneden trek. Ik wil nog niet dat hij komt. Maar als hij straks komt, wil ik wel dat hij harder komt. Dus laat ik zijn eikel even en geef ik mezelf bewust een ander doel voordat ik weer verderga. En vinden mijn lippen niet veel later zijn zware ballen waarvan ik er met moeite eentje in m'n mond krijg. ''O god...'' kreunt hij dan gebroken. Ik kijk hem aan terwijl ik dit doe. Ik zuig en sabbel op zijn ene bal en kijk hem daarbij recht aan, terwijl ik zie hoe zijn blik zich onmiddellijk op mij vastzet. Ik laat zijn lul los en zijn zware schacht landt op m'n gezicht en rolt naar de andere kant van mijn neus als ik van bal wissel, die ik dezelfde, grondige aandacht schenk. Ik kreun heel zachtjes en voel zijn zaad bruisen achter de dunne huid. Als ik mijn tong langs mijn lippen laat likken, gaat hij zelfs op z'n tenen staan en slaat hij zijn handen daarna plat achter mij op de muur, zijn gewicht duwend in mijn gezicht. Ik voel de spanning in zijn lichaam toenemen en weet dat iedere reactie die hij probeert in te houden zich nu alsnog verraadt door de manier waarop hij boven me beweegt.
Mijn slipje is echt doorweekt op dit moment en ik weet zeker dat hij zonder moeite naar binnen zou glijden, ondanks zijn omvang. Het moet wat dat betreft nog even wachten. Maar terwijl ik zijn ballen weer laat en langzaam kussend zijn schacht afga op zoek naar zijn eikel, vraag ik me wel af wie me zou stoppen. Hij? Nee, hij niet. Dat kan ik me niet voorstellen, zeker niet nu ik zijn handen nog steeds tegen de muur achter me voel en hij me volledig mijn gang laat gaan. De enige die me nu stopt, ben ik zelf. Ik blijf zitten en ik blijf mijn mond gebruiken. Maar als ik nu besluit op te staan en hem mijn kletsnatte poesje te laten zien terwijl ik vooroverbuig, zal het nog geen twee seconden duren voordat hij zich daar in me stoot. Daar durf ik wel op te gokken. En ik wil het. Ik denk eraan terwijl ik zijn eikel kus en mijn lippen daar even laat rusten voordat ik verderga. Hoe die eikel zou voelen als hij me oprekt. Als hij hard naar binnenstoot en ik me vergrijp aan de bakstenen zoals hij dat nu doet. Hoe ik me gevuld voel en klaarkom. Hoe hij me zou volspuiten. Die gedachten waren al zo vaak door me heen gegaan, maar nooit voelden ze zo dichtbij als nu ik hier werkelijk voor hem op mijn knieën zit. Maar nu, terwijl ik zijn eikel weer naar binnen slobber, zijn ze zo sterk en zo dichtbij dat het nog maar de vraag is of ik mezelf kan blijven tegenhouden. Ik voel hoe mijn lichaam al op die gedachte reageert en weet dat ik mezelf alleen met moeite bij het moment kan houden.
Want ik hou mezelf tegen omdat ik weet wie ik ben. Of wie ik hoor te zijn, ten minste. En van wie die grote, zwarte lul is waar ik nu even lekker op spuug... En dat halletje bij het trappengat gewoon op school is. Waar meer mensen zijn, maar niet hier. Waar ze me dan zouden horen, kermend op zijn dikke stang... En dat na dat hemelse moment alles zal instorten. Ook dat bedenk ik me als ik zijn natte lul met twee handen aftrek en hem hongerig naar zijn zaad aankijk... Er is nog een grens. En die moet ik nog even bewaken, hoe moeilijker dat ook wordt terwijl ik hem voel trillen onder mijn handen en ik zelf steeds minder zeker weet hoe lang ik die beslissing nog volhoud.
En het is goed dat ik dat doe. Want plots verstijven we allebei, terwijl de stilte waarin we ons net nog volledig op elkaar konden concentreren ineens wordt doorbroken. ''Ja ja ja, jalalala...'' horen we opeens snel dichterbij komen. Iemand die al erg vrolijk is op de vroege ochtend en alleen denkt te zijn in dit gedeelte van de school. Zangerig komt zijn stem dichterbij en ik sper m'n ogen voordat ik zijn lul loslaat, waarbij ik nog net op tijd mijn handen terugtrek. Twee verdiepingen hoger gaat ook een deur open... We zitten klem. ''Fuck...'' zegt hij snel en wil naar buiten door de nooduitgang. Maar buiten is het al licht aan het worden. Meer mensen arriveren op school, waardoor ik meteen zie dat we daar nu net zo zichtbaar zouden zijn.
''Nee, kom!'' snauw ik fluisterend en pak z'n hand als ik opsta, zonder hem tijd te geven om nog langer na te denken. We wurmen ons door de oude, opgestapelde stoeltjes en daarnachter duiken we onder de trap in het stof en het duister... Ik voel iets langs mijn arm schuren terwijl we ons zo klein mogelijk proberen te maken. Een stapeltje stoelen wankelt nog heen en weer en dreigt om te vallen. Maar net voordat de deur opengaat, komt het tot stilstand. Ik houd mijn adem in en voel naast me hoe Mo hetzelfde doet.
Het is een conciërge. En hij staat voor de stoeltjes. Mo's ademhaling is wild, zo dichtbij dat ik het in de donkere ruimte naast me kan horen. Maar de conciërge neuriet verder en is enkel met zichzelf bezig. ''6, 8, 10...'' telt hij en trekt een rij stoelen weg. Ik zie het licht telkens iets veranderen terwijl er een stoel voor ons vandaan wordt gehaald. ''Dat is genoeg...'' praat hij vrolijk tegen zichzelf. En wil dan weglopen met die stoelen. Wij liggen achter de achterste rij. Bijna komen we er mee weg. ''Van wie zou dat jasje zijn?'' vraagt de man zich dan af. Ik ken deze niet bij naam. Maar zie het hem meenemen. Kut, denk ik even. Maar we liggen daar. Stil. In het donker. En als ik me naar Mo toe wil draaien, voel ik dat zijn erectie nog uit zijn broek steekt... Het besef daarvan komt bijna absurd op me over na de spanning van de afgelopen seconden, maar ik voel hem duidelijk tegen me aan liggen.
''Wat... wat doe je?'' vraagt hij fluisterend. Zonder erbij na te denken, had ik me over zijn schoot gebogen, zijn pik erbij gepakt en zoog ik zijn nog harde eikel naar binnen alsof we nooit gestoord waren. Ik merk zelf pas wat ik doe wanneer ik zijn gefluister hoor en mijn lippen al om hem heen zitten. ''Je beloning geven...'' zeg ik wat kattig omdat hij het niet snapt. Daar liggend in het donker achter die stoelen, half onder de trap en ik half over hem heen. Zijn machtige lichaam onder me, zijn machtige erectie voor me en zijn machtige eikel weer diep in mijn mond... Ik moet mijn houding iets aanpassen om niet tegen de stoelen achter ons aan te komen, maar verder verandert er niets aan wat ik doe. ''Fuck... Ik...'' probeert hij nog wat uit te brengen, maar ik weet eigenlijk niet wat. Dat maakt ook niet uit. Ik stop niet. Ik ga er iets beter voor zitten. En hou hem stevig vast met twee handen, terwijl ik voel hoe hij onder me opnieuw volledig gespannen raakt. Ik laat mijn mond sneller heen en weer gaan en ik pijp nu weer gewoon om hem te laten komen. Om hem zijn beloning te geven. Ik ben weer gestopt met nadenken. In mijn hand kneed ik zijn ballen, mijn andere hand volgt mijn mond als nat verlengstuk en mijn lippen glijden gedreven heen en weer terwijl ik mijn ogen sluit en me echt even focus op m'n taak. De geluiden die ik maak probeer ik klein te houden, al voel ik mijn eigen ademhaling steeds sneller worden. Tijd begint toch weer een dingetje te worden. Het bijna betrapt worden remt me niet af, maar moedigt me juist aan het karwei af te maken. Het was maar goed dat ik daar niet met m'n broek op m'n enkels stond...
Mo lijkt wel wat geschrokken. Keihard, maar zijn orgasme is opeens ver te zoeken... Ik voel dat hij gespannen blijft, maar niet meer op dezelfde manier als een paar momenten geleden. ''Duw maar mee...'' hijg ik kort tussendoor, zonder me naar hem om te draaien. Ik spuug een keer hard op z'n lul en neem hem weer in m'n mond. Het duurt even voordat hij dat dan ook doet, alsof hij het niet kon geloven. Maar als ik zijn grote hand voorzichtig op mijn kruin voel, kreun ik zachtjes, zowel goedkeurend als aanmoedigend... Zijn hand blijft eerst bijna voorzichtig liggen, alsof hij nog steeds niet weet hoeveel ruimte ik hem werkelijk wil geven.
En dan duwt hij mee. Niet hard of ruw. Hij is verrassend voorzichtig. Maar met elke duw wel minder voorzichtig. Ik voel hoe mijn lichaam met zijn bewegingen mee moet veren, terwijl ik mijn positie zo goed mogelijk probeer vast te houden in de beperkte ruimte achter de stoelen. Totdat hij beide handen op mijn hoofd heeft, en die juist stilhoudt. Daarbij bewegen zijn heupen voorzichtig maar gedreven en neukt hij m'n mondje alsof het van hem is, wat mijzelf bijna laat klaarkomen... Alleen het gevoel dat hij nu eindelijk volledig reageert op wat ik hem eerder vroeg, jaagt een nieuwe golf van opwinding door me heen. Als ik mezelf nu zou vingeren, kom ik nog voor hem. Maar dat doe ik niet. Hij probeert stil te zijn. Maar elke stoot laat hem zachtjes kreunen. Elke stoot laat het speeksel in mijn mond klotsen en niet veel later, als zijn grip op mijn hoofd nog steviger wordt, kreun ik, zacht, maar o zo gewillig mee en verlies ik het alsnog voordat hij het verliest. Mijn lichaam trekt samen terwijl ik mezelf nog steeds dwing om in dezelfde houding te blijven, en ik moet even wachten tot die golf weer langzaam uit me wegtrekt.
Hij drukt zijn eikel een laatste keer genadeloos diep m'n mond in waarbij het ademen onmogelijk wordt gemaakt, omdat hij vrijwel direct begint te spuiten. En inderdaad harder dan ik hem tot nu toe heb zien doen. En het was al niet weinig. Nooit. De dikke stromen sperma vullen mijn mond binnen no-time en als hij me vast blijft houden, moet ik wel proesten en zet ik me automatisch tegen hem af... Ik voel hoe mijn lippen moeite hebben om alles binnen te houden terwijl hij nog steeds niet loslaat. Hij laat dan ook snel los waarbij zijn eikel m'n keel weer vrijlaat, maar zeker niet m'n mond verlaat. Mede ook doordat ik mijn lippen klem achter zijn eikelrand. Hij is nog niet klaar en spuit door. Ik slik het weg. Kan hem amper bijhouden, maar voorkom dat hij m'n kleding besmeurt. Alhoewel het zaad langs m'n lippen en over m'n kin loopt, druipt het niet naar m'n borst omdat ik op hem lig, en m'n hoofd naar achteren kan kantelen. Ik blijf zo liggen tot ik voel dat de spanning in zijn lichaam eindelijk begint af te nemen.
''O fucking hell...'' hoor ik hem bijna piepen met die zware stem van hem als hij zich achterover laat vallen, uitgespoten en klaargekomen. Ik voel zijn lichaam onder me ontspannen, en langzaam kom ik omhoog waarbij zijn eikel langzaam over m'n lippen naar buiten floept. Ik neem even de tijd om nog goed te slikken, voordat ik hem een complimenterend klopje op de basis van zijn paal geef. Ik kuch nog een keer, voel zijn zaad plakken en smakelijk slik het weg, en met mijn vingers veeg ik het stiekem van mijn kin en lippen en ook dat is even later helemaal weg. Mijn knieën voelen licht instabiel wanneer ik mijn gewicht weer naar achteren verplaats. Ik kom trillend overeind. M'n schaamlippen glibberen bij elke beweging. Hoe lang hou ik het nog vol voordat die jongens echt goeie cijfers gaan halen...
''Kut, m'n jasje...'' zeg ik zacht balend als ik mezelf tussen de stoelen schuifel. Ik moet me half gedraaid door de smalle ruimte bewegen voordat ik weer overeind kan komen. Mo volgt een paar seconden later, de pet van zijn hoofd gevallen en in zijn nerveuze handen. Ik strijk m'n kleren glad, maar ben me ontzettend bewust van m'n decolleté. ''Moet ik hem halen? Ik ken hem.'' zegt hij zonder emotie. Maar zijn ogen staan nog iets wijder open dan eerder vanmorgen. Zijn houding is open. Ik zie nog steeds de spanning van daarnet in zijn gezicht zitten, ook al probeert hij alweer gewoon rechtop te staan. ''Lief.'' zeg ik. ''Doe maar niet. Kom ik wel weer tegen.'' zeg ik rustig. Niet alsof hij net opgeborgen heeft waar ik net zo ontzettend lekker op heb gezogen.
Hij loopt de hal in, ik de trap op. De week begint weer goed. Eén tegelijk had ook wel weer wat. Het gevoel dat ik de hele aandacht maar op één persoon hoef te richten, blijft nog even prettig door mijn hoofd hangen terwijl ik verderloop. Ik denk nog even aan Jayden en waarom hij zich ziekgemeld had. Maar niet te lang. Terwijl ik door de hallen loop, voel ik mijn decolleté lonken naar iedere jongen van jong tot oud, en ik kan als geen ander doen alsof ik het niet doorheb. Niemand die weet dat mijn tong nog speelt met de smaak van Mo's zaad. Niemand die kan zien hoe het beeld door mijn hoofd blijft gaan en niemand die ook maar enig idee heeft hoe nat ik vervolgens aan het eerste uur begin, denkend aan die toch wel mooie, dikke en vooral zwarte pik van Mo... Hoe durf ik!?
-
JennyferP (48)
Stanlei (70)
Aki (39)
Filicia (29)