De volgende ochtend verliep grotendeels zoals de vorige. Vroeg wekken, een eenvoudig ontbijt en daarna verdeeld in groepjes voor de ochtendsessie. Ik zat opnieuw bij de nieuwelingen. We begonnen met het herhalen van de houdingen. Snelle commando’s, snelle gehoorzaamheid. Gelukkig verliep de sessie redelijk goed. Zuster Mechteld was deze ochtend genadeloos: bij elke fout volgde een harde, precieze slag van haar rijzweep.

Toen ze eindelijk tevreden was, klikte ze aan iedere halsband een riem vast. Het was de eerste keer dat de band om mijn nek echt gebruikt werd. Het metaal en leer trokken licht aan, en ik voelde meteen hoe het mijn onderdanigheid extra benadrukte. Met zes riemen in haar hand leidde Mechteld ons door de Via Humilitatis. Bij een deur naar de binnentuin bleef ze staan. “Op jullie knieën,” beet ze. “Hier zijn jullie niet waardig om te lopen.”

Ze koppelde elke riem aan de halsband van degene voor ons. Zelf nam ze de voorste riem en trok ons mee. We kropen over het grindpad. De steentjes beten hard in onze knieën en handpalmen. Ik kroop vlak achter de twintigjarige Sophia. Elke beweging van haar trok aan mijn riem. Regelmatig botste mijn gezicht tegen haar naakte heup of bil. Ik rook haar jonge huid, de lichte zweetgeur. Het was surrealistisch: hier kroop ik, pijnlijk en vernederd, terwijl mijn zintuigen zich vergaapten aan het lichaam vlak voor me.

Enkele monniken wilden ons passeren. Mechteld gebaarde dat we in de vaste houding moesten gaan: op de knieën, handen in de nek. Door de korte riemen kostte het moeite. We zaten strak tegen elkaar aan. De monniken liepen ons zonder een woord voorbij. Eén van hen bleef echter staan. Hij liep terug en bleef voor Lillian. Hij pakte haar kin, keek keurend in haar ogen, opende toen zijn pij en trok zijn ondergoed omlaag. Een harde penis verscheen vlak voor haar gezicht.

Lillian keek met grote, onzekere ogen. Ze had, net als ik, nog weinig ervaring. Ze zocht houvast bij Elise. “Pijpen,” fluisterde Elise nauwelijks hoorbaar. Lillian aarzelde een seconde te lang. Toen opende ze aarzelend haar mond en boog zo ver als de riemen toestonden naar voren, ogen dicht van schaamte.

Ineens trok de monnik zich terug. Lillian verloor haar evenwicht en viel voorover. De korte riemen trokken Elise en Alexander mee, en de rest volgde. We belandden half met onze gezichten op het scherpe grind. De monniken lachten hard. “Te laat, Serva,” sneerde de man terwijl hij zijn pij dichttrok. “Als ik je nog een keer tegenkom, staat je mond al open vóórdat ik mijn pij heb losgemaakt.”

Kruipend kwamen we bij de Kapittelzaal. Mechteld opende de zware deur en leidde ons de sobere ruimte binnen. Aan de zijkanten, op stenen banken, zaten dezelfde monniken. Vooraan in het midden stond de Abdis achter een groot katheder. We schoven naast elkaar, strak tegen elkaar aangedrukt door de korte riemen aan onze halsbanden. Allen in dezelfde houding: op de knieën, handen in de nek, borst licht vooruit.

De Abdis knikte naar één van de broeders. Het was dezelfde man van zojuist. Hij stond op, liep naar voren en bleef recht voor Lillian staan. Zonder een woord opende hij opnieuw zijn pij en trok zijn ondergoed omlaag. Zijn al halfharde penis kwam vrij en stond al snel stijf recht voor haar gezicht. Dit keer aarzelde Lillian niet. Met een dieprood gezicht van schaamte opende ze snel haar mond en nam hem tussen haar lippen. Voor de ogen van iedereen in de zaal begon ze hem te pijpen. Door de korte riemen bewogen we allemaal licht mee met haar op-en-neergaande bewegingen. Alsof we ongewild deelgenoot waren van haar vernedering. Het voelde intens beschamend, vooral voor haar, maar ook voor ons.

De monnik legde zijn handen op haar achterhoofd en duwde zonder pardon haar gezicht diep tegen zijn onderbuik. Lillian stikte bijna toen de harde penis haar keel vulde. Hij begon haar mond hard te gebruiken, ramde diep in en uit, steeds sneller.

Met een luide grom kwam hij klaar. Hij hield haar hoofd vast terwijl hij zijn zaad diep in haar keel spoot. Lillian proestte, slikte noodgedwongen en hoestte zacht toen hij zich terugtrok. De monnik veegde zijn natte penis achteloos af aan haar wang, sloot zijn pij en liep terug naar zijn plaats op de stenen bank alsof er niets was voorgevallen.

Onverstoorbaar opende de abdis een dik oud boek dat op de katheder lag. Ze legde de bladzijde voor waar handgeschreven de aanklachten tegen ons waren neer geschreven. Ze prevelde enkele woorden, hief haar handen en sprak met heldere, plechtige stem terwijl ze op ons neerkeek: “Dienaren van de nederigheid, zondaars die gevallen zijn. Onwaardig en bevlekt hier voor de Heer en voor onze Orde. Belijd uw schuld, opdat gij gereinigd moogt worden door gehoorzaamheid, pijn en vernedering.”

We kenden het ritueel en met mij antwoorden de ander servi in koor, “Ik belijd aan de almachtige God en aan u, broeders en zusters, dat ik gezondigd heb door trots, ongehoorzaamheid en eigen wil. Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld. Daarom smeek ik u, broeders en zusters, en allen die over mij gesteld zijn, mij te tuchtigen, te vernederen en te reinigen, opdat ik weer waarlijk dienaar mag zijn.”

Zes monniken stonden op en schoven langzaam naar voren. De Abdis overhandigde elke broeder een strokenzweep. “Neem aan het werktuig uwer Heer.” Elke monnik kuste de zweep en antwoordde: “Gods kracht zal over hen neerdalen.” Zes keer. Zes zwepen. Zes Servi.

Ze stelden zich achter ons op. Wij bogen dieper, hoofden naar de grond, handen plat vooruit op de koude tegels, ruggen krom. Met een eenvoudige handeling ontsloten de monniken onze lendendoeken. De stof viel weg, onze strak gespannen billen kwamen bloot te liggen. Bevend wachtten we op de afstraffing.

De monniken hieven hun strokenzwepen. De abdis zette met haar hoge stem een lied in. Toen alle aanwezigen aansloten tot een zwaar, treurig lied, vielen de eerste slagen. Meerdere leren tongen lieten bij elke slag een brede, diep brandende pijn achter.

De brandende hitte sloeg meteen door mijn billen. Ik klemde mijn kaken op elkaar, maar een kreet ontsnapte me toch. Naast en achter mij klonken dezelfde rauwe kreten. Omdat onze halsbanden met korte kettingen aan elkaar vastzaten, voelde ik elke schok van de anderen door de riemen trekken. De kamer vulde zich met het geluid van leer op huid, vermengd met de diepe stemmen van de zingende monniken en de steeds luidere kreten van zes Servi. We schokten door elkaar heen, verbonden in pijn.

Bij de vijfde of zesde slag gebeurde het opnieuw. Dat vreemde onwerkelijke gevoel. De diepe, brandende pijn bleef, maar eronder ontstond een warme, zware tinteling die door mijn onderlijf trok. Mijn ademhaling stokte. Ondanks de vernedering, ondanks de pijn, voelde ik hoe mijn lichaam opnieuw reageerde. Alsof de pijn zelf iets in mij losmaakte wat ik niet wilde erkennen.

De monniken bleven slaan, regelmatig en genadeloos, precies in het ritme van het lied. Elke slag gevolgd door rauwe kreten van pijn. Pijn die zich bij mij steeds meer vermengde met het onbestemde. Met de tintelingen die ik tot diep in mijn schaamstreek voelde. De druk op de kleine peniskooi groeide onhoudbaar.

Pas toen de laatste zware noot wegstierf, stopten de zwepen. We bleven hijgend en trillend op onze knieën liggen, billen gloeiend, huid getekend, kettingen strak tussen onze halzen, terwijl de echo van onze kreten nog langzaam wegstierf in de Kapittelzaal.

Na de geseling kropen we terug. Onze lendendoeken lagen achtergelaten in de Kapittelzaal; onze felrode, gestriemde billen staken onbeschermd omhoog. Ik kroop opnieuw achter Sophia en staarde naar haar zwaar getekende billen. Ik kon niet ontkennen dat het gezicht me opwond. Mijn pik probeerde opnieuw te zwellen achter het kleine metalen dopje. Ik kreunde zacht. Van opwinding en van pure frustratie om de pijnlijke druk in de kooi.

Terug in de ruimtes van de Servi mochten we eindelijk overeind komen. Onze knieën waren rood en geschaafd van het lange kruipen over het grind. De kettingen werden losgekoppeld. Onwillekeurig schudde ik mijn nek, alsof ik de plotselinge vrijheid van beweging wilde proeven.

Zwijgend liepen we met de andere Servi de bezinningsruimte in. In tegenstelling tot hen waren wij nog volledig naakt. Iedereen kon onze gegeselde billen zien. Ik boog mijn hoofd en liep naar de linkerzijde, de mannenkant. Net toen ik wilde gaan zitten, klonk een scherpe stem: “Hé, jij daar!” Ik keek om. Een zuster wees denigrerend naar mijn kruis. “Jij hebt geen penis,” riep ze hard door de zaal. “Mensen met een klitje zitten aan de rechterkant.”

Mijn gezicht gloeide van schaamte. Iedereen keek. Iedereen had vrij zicht op mijn volledig opgesloten, naar binnen gedrukte geslacht. Vernederd draaide ik me om en liep, met gebogen hoofd, naar de vrouwenzijde. Ik zocht zo snel mogelijk een plekje en ging zitten, de ogen strak op de grond gericht.

Bij de Communie van de Borst trok ik opnieuw een rood vlak. En eigenlijk was ik daar stiekem opgelucht over. Met mijn penis volledig opgesloten in de inversiekooi zou ik de Abdis toch niet op de juiste manier hebben kunnen dienen.

Zwijgend schoof ik voor de lunch aan bij het vaste groepje. Emma was er niet. Niemand wist waar ze was. “Ze kan niet weg zijn,” fluisterde Annabelle. “Doordeweeks verlaat geen enkele Serva het klooster.”

Ook tijdens de middagrust, het moment waarop ze de vorige dagen precies wist wanneer ze bij mij kon zijn, bleef ze weg. Nieuwsgierigheid mengde zich met een vreemd, zeurend verlangen. Uiteindelijk sloop ik de gang over naar de overzijde. Zacht opende ik de deur van haar cel. Leeg. Alleen het smalle bed en de koude stilte.

Die middag werd ik niet ingedeeld. Alle andere Servi verdwenen in groepjes met een zuster of monnik, maar ik bleef alleen achter in de eetzaal. Verward keek ik rond. Het kon geen toeval zijn dat Emma was verdwenen en ik nu apart werd gehouden. Waren we betrapt? Werden we gestraft? Werd ik, net als zij, uit het klooster gezet?

Onrustig schoof ik heen en weer op de houten bank tot eindelijk een zuster de zaal binnenkwam. Het was de jongste van de Orde: een mooie blonde vrouw van begin twintig die, ondanks de sobere pij, opvallend aantrekkelijk was. “De Meester is er klaar voor,” zei ze alleen.
Mijn hoofd tolde. Welke meester? Zonder uitleg boeide ze mijn handen strak achter mijn rug, klikte een ketting aan mijn halsband en trok me mee. Weer gingen we de kloostergang op. Ik wilde al op mijn knieën zakken, maar ze schudde licht haar hoofd. Dit keer mocht ik lopen.

Aan de overzijde van de binnentuin bracht ze me naar de ontvangstruimte. Een sobere, maar iets comfortabelere kamer met fauteuils en een bureau. In één van de fauteuils zat een man. Groot, gespierd, bloot bovenlijf, zwarte leren broek. Over zijn schouders hing een licht doorschijnende zwarte cape. In zijn rechterhand hield hij een rijzweep.

Bijna zonder na te denken zakte ik op mijn knieën voor hem. De jonge zuster verliet de kamer en deur viel met een harde klik achter haar dicht. Stilte. De man keek me lang en doordringend aan tot ik mijn blik naar de grond liet zakken. “Dus jij fuckt met mijn slavin,” klonk een lage, gezaghebbende stem.

Ik keek verschrikt op. Pats! Zijn vlakke hand landde hard op mijn wang. De brandende pijn schoot door mijn gezicht. “Emma,” bulderde hij. Mijn bloed leek even stil te staan. Dit was haar Meester.

Schuldbewust knikte ik. Onmiddellijk volgde een tweede klap, precies op de andere wang. Ik wankelde op mijn knieën, maar wist mezelf recht te houden. “Zeg het me, Servus. Zeg me dat je haar geneukt hebt.” Het voelde klein en vernederend, maar er was geen ontkomen aan. Stotterend bekende ik het.

De man stond op. Zijn gestalte vulde de ruimte. De cape gleed van zijn schouders en liet zijn brede, gespierde torso vrij. Hij boog zich naar me toe, greep beide tepels tussen duim en wijsvinger en kneep hard. Toen trok hij ze omhoog. “Jij bent niet waardig om een vrouw te neuken,” siste hij tussen mijn pijnkreten door, “en al helemaal niet zonder mijn toestemming.”

Met één krachtige duw gooide hij me achterover. Met gebonden handen stuntelde ik op de koude tegels tot ik weer op mijn knieën zat. Zodra ik overeind was, landde opnieuw een harde slag op mijn wang. De pijn brandde tot achter mijn ogen. Ik had het verdiend.

Er klonk een zachte tik op de deur. De jonge zuster trad binnen. Achter haar liep Emma — volledig naakt. Haar prachtige lichaam vulde de ruimte. Bij de aanblik van haar stevige borsten, smalle taille en gladde schaamstreek kreeg ik spontaan een keiharde erectie die pijnlijk werd platgedrukt in de inversiekooi. Emma zeeg naast mij op haar knieën. Voorzichtig keek ik vanuit mijn ooghoeken naar haar. Een kleine, steelse knipoog stelde me gerust. Het ging goed met haar.

“Jullie zijn niet waardig om te neuken,” gromde de Meester venijnig. “Jullie mogen slechts toekijken.” Ik zag aan Emma’s houding dat de woorden haar raakten. Een korte blik van spijt gleed over haar gezicht. Ze wilde iets zeggen, maar hij snoerde haar de mond. “Zwijg. Aanschouw de vrijheid die ik wél heb. Wees getuige hoe ik een andere vrouw neem. En oordeel dan slechts over jezelf.”

Hij knikte naar de jonge zuster. Zonder haast liep ze naar het bureau. Terwijl wij toekeken, opende ze langzaam, bijna demonstratief, haar pij. Eerst verschenen haar jonge borsten. Stevig en hoog, met kleine, donkerroze tepels die al hard stonden. De stof gleed verder open en toonde haar platte, strakke buik.

Toen viel de pij helemaal open. Haar schaamstreek was volledig kaal en glad. Tussen haar dijen lag een smalle, donkere spleet. Alsof ze mijn blik wilde vasthouden, spreidde ze langzaam haar benen een stukje. Ik kon amper een kreun inhouden toen de licht glinsterende schaamlippen zichtbaar werden.

Voor onze ogen greep de Meester naar de stevige, jonge borsten van de zuster. Ze kreunde zacht toen zijn grote handen ze kneedden, knepen en streelden. Hij boog zich voorover, nam een hard tepeltje in zijn mond en zoog er gulzig aan. Haar kreunen werd luider; ze duwde haar borst gretig tegen zijn mond.

“Kom hier,” gebood hij Emma. Met vochtige ogen schoof Emma op haar knieën dichterbij. De Meester ging achter de jonge zuster staan. Zijn handen gleden onder haar oksels door en omvatten opnieuw haar borsten, terwijl hij haar lange, naakte nek kuste.

“Open je benen, zuster Jessica,” fluisterde hij hees in haar oor. Die gehoorzaamde meteen en spreidde haar dijen wijd. “Maak haar nat, zodat ik haar kan nemen,” commandeerde hij Emma.

Emma aarzelde een fractie. Haar blik was vol weerzin en vernedering, maar ze gehoorzaamde. Onderdanig kroop ze tussen de gespreide benen van de jonge zuster. Ze legde haar handen op Jessica’s dijen en boog zich voorover. Eerst raakte alleen het puntje van haar tong een glanzende schaamlip. Jessica kreunde opgewonden en duwde haar heupen naar voren.

“Door… ga door…” hijgde ze. Emma drukte haar gezicht dieper tegen de warme, natte schede. Haar tong gleed tussen de lippen, zocht de ingang en likte gretig de vloeiende sappen op. Toen vond ze de gezwollen clitoris, sloot er haar lippen omheen en begon te zuigen en te likken in een vast, dienend ritme. Jessica’s haalde luid kreunend adem. Haar handen gleden in Emma’s haar terwijl de Meester over haar schouder toekeek, tevreden en begeertevol.

Ik keek opgewonden toe terwijl mijn pik pijnlijk naar binnen werd gedrukt door die verrekte kleine peniskooi. Onverwacht klonk de stem van de Meester: “Jij. Kom hier.” Ik keek op, geschrokken. Hij knikte kort naar me. Met gebonden handen achter mijn rug schoof ik op mijn knieën dichterbij. Mijn hart bonsde. Hij greep me bij de halsband en trok me recht voor zijn kruis.
Geschrokken keek ik toe hoe de grote man de rits van de strakke leren broek naar beneden trok. Zijn zware, halfharde penis kwam vrij. Dik, warm en duidelijk mannelijk. Nooit eerder had ik een andere man aangeraakt. Nooit had ik zelfs maar overwogen om dit te doen. En nu voelde ik aan alles wat er zou gaan gebeuren…

Hij liet zijn penis vernederend plagend voor mijn gezicht bengelen. De spanning in mijn lichaam steeg. “In je mond. En maak hem hard.” Daar zei hij het. Duidelijk, zonder enige ruimte tot discussie. Ik moest hem nemen.

Alles in me verzette zich. Dit was een grens die ik nooit had willen oversteken. Toch opende ik langzaam mijn mond. De warme, zoute smaak van zijn huid vulde me meteen. Ik sloot mijn lippen om de eikel en voelde hoe hij onder mijn tong verder hard werd.

Mijn maag draaide zich om van weerzin. Tegelijk voelde ik de vernedering diep in mijn botten: hier zat ik, op mijn knieën, met de stijve pik van Emma’s Meester in mijn mond, terwijl ik hem hard zoog zodat hij de jonge zuster kon nemen. De ruwe schaamte, diep in mijn hart, de vurig rode wangen, langzaam daalde het gevoel naar mijn schaamstreek. Alsof ik hier naar verlangde. Niet de handeling. Niet het pijpen. Maar het gebruikt worden. Het móeten pijpen.

Hij legde een hand in mijn nek en duwde zich dieper. “Goed zo… harder. Ik wil haar neuken met een stijve pik. En jij maakt hem hard!” Ik gehoorzaamde, de ogen half dicht van schaamte, terwijl ik voor de eerste keer in mijn leven een man in mijn mond had.

De Meester genoot er duidelijk van. Hij gromde diep toen ik hem dieper nam, zijn vingers stevig in mijn haar. Elke keer dat ik mijn hoofd omhoog en omlaag bewoog, voelde ik hoe hij dikker en harder werd in mijn mond. Hij gebruikte me zonder haast, alsof mijn vernedering precies was wat hem opwond.

Mijn eigen pik klopte pijnlijk tegen de kooi. Alleen maar door een man hard te zuigen terwijl Emma naast me knielde en toekeek. Schaamte brandde in mijn borst. Tegelijk was er iets anders: een donkere, verraderlijke wil om door te gaan. Om nog dieper te nemen. Om hem helemaal klaar te maken.

Toen trok hij zich plotseling terug. Zijn glanzende, kloppende eikel gleed uit mijn mond, bedekt met mijn speeksel. Even bleef hij vlak voor mijn gezicht hangen, nat en zwaar. Ergens, diep en beschamend, voelde ik een vleugje trots. Ík had hem zo hard gemaakt. Hij draaide zich naar Jessica. Met één hand tilde hij haar been op. Zonder aarzelen duwde hij zijn dikke, door mij natgemaakte penis diep in haar open, glimmende kut. Jessica kreunde luid van genot toen hij haar vulde.

Emma en ik knielden naast hen, hoofden gebogen, handen nog steeds op de rug, op slechts tientallen centimeters van de twee neukende lichamen. Verlegen, vernederd, volledig onderdanig. We konden niets anders dan toekijken hoe hij haar hard en diep nam. Jessica’s borsten deinden mee, haar kreunen werden hoger en wanhopiger. Hoe hoger haar kreunen, hoe dieper Emma’s hoofd zakte.

Binnen korte tijd spande Jessica zich. Haar nagels groeven in zijn schouders. Met een lange, gebroken kreet kwam ze klaar, haar lichaam schokkend om zijn grote pik terwijl hij haar bleef volstoten. Ik keek ernaar, met speeksel nog op mijn lippen en een pijnlijk kloppende erectie die nergens heen kon, en voelde me kleiner dan ooit.

De Meester gromde diep, bijna dierlijk. Hij was nog niet klaar en greep Jessica nu hard bij de heupen, stootte een laatste paar keer diep naar binnen en spoot zijn zaad in haar. Lange, krachtige golven. Hij bleef haar vullen terwijl hij gromde van genot, zijn gespierde lichaam strak van spanning.

Toen tilde hij haar moeiteloos op en zette haar op het bureau, benen wijd gespreid. Langzaam trok hij zijn nog halfharde, glanzende pik terug. Dikke slierten wit sperma volgden en liepen meteen uit haar open, rode kut over haar dijen.

“Schoonmaken,” beval hij kort, wijzend naar zijn nog pulserende pik. Emma kroop naar voren. Haar ogen waren vochtig; bijna huilde ze toe had moeten kijken hoe haar Meester niet háár, maar zuster Jessica had genomen. Toch gehoorzaamde ze. Ze nam de natte, kloppende penis van haar Meester in haar mond en begon hem schoon te likken, elke druppel zaad en sappen opnemend, terwijl een stille traan over haar wang gleed.

Ik kreeg een korte, harde blik. “Jij. Haar.” Met tegenzin schoof ik dichterbij. De geur van seks en vers zaad sloeg me tegemoet. Het lag dik en plakkerig op Jessica’s gladde dijen, droop langzaam uit haar nog kloppende opening. Ik slikte. Vond het vies. Het was het zaad van een andere man.

Toch stak ik mijn tong uit. De zoute, bittere smaak vulde mijn mond meteen. Ik walgde, maar likte de dikke slierten van haar warme huid, voelde de plakkerigheid tussen mijn lippen. Toen dwong ik mezelf hoger, naar de bron. Mijn tong gleed tussen haar open schaamlippen, raakte het warme, natte vlees waar zijn sperma nog uit droop.

Elke lik voelde verkeerd. Vernederend. Vies. En toch bleef ik doorgaan, onderdanig en met brandende wangen, terwijl ik het zaad van Emma’s Meester uit de kut van de jonge zuster likte. Naast me snikte Emma stilletjes van vernedering en gemis.

De Meester liet me staan. Zonder een woord knikte hij naar Jessica. De jonge zuster, nog naakt en mijn speeksel nog licht glanzend tussen haar dijen, opende een bureaulade en pakte een klein sleuteltje. Met een tweede knik gaf hij toestemming. Jessica boog zich voorover naar mijn kruis. Behendig schoof ze het sleuteltje in het slot en draaide het om. De beknellende inversiekooi viel open.

Ik zuchtte diep van opluchting. Mijn pik sprong meteen hard en zwaar naar voren. De metalen ring die nog strak om mijn ballen zat, kneep licht en maakte de erectie alleen maar dikker en gevoeliger. Ik zag dat Jessica stiekem begeerlijk keek. Dat kleine moment gaf me iets van zelfvertrouwen terug. Mijn handen werden losgemaakt. “Op het bureau,” beval de Meester. Ik legde mijn handpalmen plat op het hout, lichaam voorovergebogen, de vanmorgen al gestriemde billen strak omhoog.

Plotseling gilde ik. Zonder waarschuwing landde zijn zweep vol op mijn kont. De pijn was fel en diep. Ik schokte naar voren. Direct volgde een tweede slag. “Ik ga net zo lang door tot jij klaarkomt,” zei hij kalm. Pas bij de derde slag begreep ik wat hij bedoelde. Schaamte spoelde heet door me heen. Ik moest mezelf aftrekken. Hier. Voor hem. Voor Emma. Voor Jessica.

Weer sloeg de zweep neer. De brandende pijn schoot als een elektrische lading rechtstreeks naar mijn eikel. Mijn penis trok onwillekeurig samen in mijn hand. Genot en afschuwelijke pijn mengden zich tot iets wat ik niet kon plaatsen. Ik begon te trekken. Eerst aarzelend, toen ritmischer. Elke nieuwe slag op mijn billen stuurde een stekende golf naar mijn overgevoelige eikel. Ik gebruikte die pijn, joeg erop voort. Mijn hand bewoog sneller, mijn ademhaling werd snel en onregelmatig.

Het orgasme kwam van diep. Mijn hele lichaam spande zich. Ik kon me niet meer inhouden. “Ik kom…!” gilde ik, net toen de Meester nog twee snelle, harde slagen liet neerkomen. Dat was te veel. Met een lange, gebroken kreet spoot ik leeg. Gebogen over het bureau, vernederd, bekeken door twee vrouwen en de man die me zojuist had laten knielen. Ik zag alleen de grond en sterretjes. Toen zakten mijn knieën onder me vandaan.