De volgende week breekt aan met een zomerse maandagochtend die al om zes uur begint te gloeien. De warmte slaat door de ramen van het huis aan de Lindehof, en Roberto staat vroeg op, nog steeds vervuld van de herinneringen aan Safira en de belofte van de oudere buurvrouw in de lift. Hij doucht lang, laat het koele water over zijn gespierde borst stromen, en denkt aan de komende week. Het tuinfeest van Monique hangt als een donderwolk in de verte — niet bedreigend, maar geladen met elektriciteit.

Om acht uur precies, wanneer de straat net wakker wordt en de eerste forenzen hun deuren achter zich dicht trekken, gaat de bel.

Roberto loopt naar de deur, nog in zijn lichtgrijze trainingspak, hetzelfde dat hij de hele zomer draagt. Door het raam ziet hij twee silhouetten. Natascha, onmiskenbaar met haar ronde heupen en borsten die tegen de stof van haar doorschijnende witte zomerjurk duwen, en naast haar een smaller figuur met krullend blond haar dat in de ochtendzon als goud fonkelt.

Hij doet open.

Natascha slaat meteen haar armen om zijn hals en duwt haar lichaam tegen hem aan. Haar borsten, zwaar en warm, persen tegen zijn borstkas terwijl haar mond op de zijne landt. Haar tong glijdt tussen zijn lippen door, vochtig en vastberaden, en ze zuigt aan zijn onderlip voordat ze zich losmaakt met een smakkend geluid.

"Goedemorgen, Buurman," zegt ze, haar bruine ogen fonkelend van ondeugendheid. "Dit is Charmaine." Ze trekt haar vriendin naar voren. "Ik heb haar verteld over jouw... speciale kwaliteiten."

Charmaine staat iets teruggetrokken, haar mysterieuze donkere ogen flitsen over Roberto's lichaam alsof ze een schat in kaart brengt. Ze draagt een strak roze topje met dunne bandjes — geen bh eronder, de donkere schijven van haar tepels zichtbaar — en een korte denim rok die haar slanke, bruine benen bloot laat. Haar blonde krullen dansen om haar gezicht als ze glimlacht, een mengeling van verlegenheid en nieuwsgierigheid.

"Hoi," zegt ze, en haar stem is zachter dan die van Natascha, meer fluisterend, alsof ze een geheim deelt. "Natascha heeft niet overdreven, hoop ik."

Roberto voelt hoe zijn pik reageert, hoe het bloed erheen stroomt terwijl hij naar deze twee jonge lichamen kijkt. "Kom binnen," zegt hij, zijn stem iets schorrer dan normaal. "Het is al warm."

Natascha stapt over de drempel, haar heupen wiegend in een ritme dat ze beheerst als een wapen. Charmaine volgt, haar ogen op de vloer gericht, maar dan flitsen ze omhoog naar zijn kruis en blijven daar hangen. Haar wangen kleuren donkerder, een blos die zich uitstrekt naar haar hals.

"Naar de slaapkamer?" vraagt Roberto, en Natascha knikt meteen, haar dreadlocks dansend om haar hoofd.

"Ja. Nu." Ze pakt Charmaine's hand en trekt haar mee naar de trap. "Mijn vriendin wil ook jouw grote lul voelen," zegt ze over haar schouder, alsof ze het over het weer heeft. "Ze heeft van mij gehoord hoe lekker die is. Hoe diep die gaat. Hoe hard die haar kan vullen."

Roberto slikt, zijn handen trillen terwijl hij de deur achter zich sluit. Het geluid van hun voetstappen op de trap — Natascha's zware, bewuste; Charmaine's lichte, bijna dansende — echoot door het huis.

Boven aangekomen, trekt Natascha meteen haar jurk over haar hoofd. Geen ondergoed, zoals altijd. Haar lichaam komt vrij in de ochtendzon die door de halfopen gordijnen valt — de enorme, zware borsten met hun donkere, opgezwollen tepels, de brede heupen, de volle, ronde kont dat hij al kent, al heeft geneukt, al heeft gevuld. Ze gooit de jurk op een stoel en draait zich om, haar handen al op haar heupen.

"Kom op, meid," zegt ze tegen Charmaine. "Kleren uit. We hebben het hier warm genoeg."

Charmaine aarzelt een seconde, haar vingertjes spelend met de zoom van haar topje. Dan trekt ze het over haar hoofd. Haar borsten zijn kleiner dan die van Natascha, maar perfect rond, donker en stevig met kleine, harde tepels die meteen recht staan in de koelte van de kamer. Haar rok volgt, en dan ziet Roberto dat ook zij geen slipje draagt — een expliciete keuze, een voorbereiding. Haar kutje is kaal, de donkere lippen zichtbaar tussen haar slanke dijen.

"Thuis spelen we wel eens met elkaar," zegt Natascha, terwijl ze naar het bed loopt en zich erop laat vallen. Het bed kraakt onder haar gewicht. "Ze is mijn beste vriendin en likt als de beste." Ze spreidt haar benen, haar kutje al glimmend van vocht, de donkere innerlijke lippen zichtbaar. "Kom eens hier, Charmaine. Laat zien wat je kan."

Charmaine beweegt naar het bed, haar slanke lichaam soepel en katachtig. Ze gaat tussen Natascha's benen zitten, haar handen op de dikke dijen van haar vriendin, en buigt zich voorover. Haar blonde krullen vallen over Natascha's buik als ze begint — niet voorzichtig, niet timide, maar meteen vol overgave. Haar tong glijdt door de spleet van Natascha's kut, van onder naar boven, en Natascha's hoofd valt achterover met een diepe, gutturale zucht.

"Ooooh, ja... daar... precies daar..."

Roberto staat aan de voet van het bed, zijn hand al op zijn kruis, drukkend tegen de stijve die zich daar opbouwt. Hij ziet Charmaine's kleine, ronde kontje omhoog steken, de spieren in haar rug spannen zich terwijl ze haar vriendin beft, haar tong diep in Natascha's kutje. De vergelijking is onvermijdelijk — Natascha's overvloed, haar rondingen die in het bed wegzakken, tegenover Charmaine's fijne lijnen, haar strakke, atletische bouw.

"Je mag haar ook neuken hoor," zegt Natascha, haar stem hees terwijl ze naar hem kijkt, haar ogen half dichtgeknepen van genot. "Terwijl ze mij beft. Ze lijkt klein maar kan veel hebben." Ze grijnst, haar witte tanden flitsen. "Ik heb het getest. Met mijn vuist. Ze huilt niet eens meer."

Charmaine kijkt om, haar mond nat van Natascha's sappen, en haar ogen ontmoeten die van Roberto. Er zit iets uitdagends in die blik nu, iets wat de verlegenheid heeft vervangen. "Kom," zegt ze zacht. "Ik wil hem voelen."

Roberto trekt zijn trainingsbroek omlaag, zijn boxershorts mee, en zijn pik springt vrij — half stijf nog, maar snel harder wordend onder hun blikken. Hij spuugt in zijn handpalmen, wrijft ze over zijn lengte, en voelt hoe hij volledig erect wordt, de aderen zichtbaar pulserend.

Hij gaat achter Charmaine zitten op het bed, zijn handen op haar heupen. Ze kijkt om, over haar schouder, en haar ogen worden groot.

"Wauw," fluistert ze. "Die is mooi. Lekker groot en dik." Ze bijt op haar lip, haar borsten zachtjes omhoog gaand met haar ademhaling. "Die wil ik wel."

Roberto positioneert zich, de top van zijn pik tegen haar opening. Ze is nat — niet zo nat als Natascha altijd is, maar vochtig genoeg, en strak. Zo strak. Hij duwt voorzichtig, voelt de weerstand van haar jonge spieren, en dan geeft ze mee en glijdt hij naar binnen.

Charmaine kreunt, diep en langgerekt, haar voorhoofd tegen Natascha's dij gedrukt. "Ooooh... oooh..."

"Ja," moedigt Natascha aan, haar handen in Charmaine's haar, haar heupen omhoog drukkend tegen haar vriendin's mond. "Neuk haar, Buurman. Lekker hard en diep. Ze kan het hebben. Ze wil het."

Roberto begint te bewegen, zijn handen op Charmaine's smalle heupen, en voelt hoe ze zich om hem heen sluit, hoe haar kutje hem kneedt bij elke stoot. Hij kijkt neer, ziet zijn pik in en uit haar strakke, donkere kutgat glijden, ziet hoe ze opent voor hem, nat wordt van hun gezamenlijke vocht. Bij elke stoot naar binnen kreunt ze, een zacht, onderdrukt geluid dat tegen Natascha's dij weggezogen wordt.

"Ah... ah... ah..." Charmaine's ademhaling is onregelmatig, haar rug bol en hol bewegend tussen zijn stoten en haar eigen werk aan Natascha. "Ah... diep... ah... zo..."

Natascha kreunt ook, luid en ongegeneerd, haar vriendin's tong die rond haar klit cirkelt, diep in haar kutje duikt. "Ja... daar... oooh, Charmaine... je bent zo goed..."

Het bed begint te kraken, een ritmisch, protesterend geluid dat mee danst met hun bewegingen. Roberto hoort dat het raam open staat — hij had het vanmorgen opengezet voor de frisse lucht — en buiten hoort hij stemmen. Buren die naar hun werk lopen. Een fietsbel. Iemand die roept naar een kind.

Maar hij neukt door. Hij kan niet stoppen, niet nu, niet met dit strakke jonge kutje om zijn pik, niet met Natascha's kreunen als soundtrack. Dan horen ze beneden het kreunen van de meiden maar, denkt hij, en hij versnelt zijn tempo, zijn handen steviger op Charmaine's heupen.

"Harder," fluistert Natascha, haar ogen op hem gericht, donker en glinsterend. "Ik wil horen hoe ze het uitgilt."

Roberto geeft haar wat ze wil. Zijn stoten worden dieper, harder, en Charmaine's kreunen veranderen, worden scherper, hoger. "Ah! Ah! Oooh... zo... ja..."

"We wisselen," zegt Natascha plotseling, en ze duwt Charmaine's hoofd weg van haar kut. "Ik wil ook weer."

Ze manoeuvreren, een onhandige, vochtige dans van ledematen, tot Natascha op haar rug ligt en Charmaine boven haar hangt, haar mond terug op Natascha's kut. Roberto trekt zich terug uit Charmaine's warmte — ze kreunt van het verlies — en positioneert zich achter Natascha. Haar billen, die enorme, ronde vormen, nodigen hem uit, en hij ziet hoe haar anus trekt, nog iets ontspannen van hun vorige keer samen.

Hij spuugt op zijn pik, wrijft het over haar opening, en duwt. Ze laat hem snel binnen, haar kontje dat hem omhelst, de strakheid van haar anus die hem omklemt als een vuist. Natascha kreunt, diep en vol, haar stem trillend.

"Oooh... ja... daar... in mijn kontje..."

Roberto begint te stoten, zijn handen op haar dikke billen, zijn vingers in haar vlees gravend. Hij ziet hoe Charmaine werkt, haar tong diep in Natascha's kut, haar eigen kutje zichtbaar en nat onder haar. Met één hand reikt hij naar voren, vindt Charmaine's opening, en duwt twee vingers naar binnen.

"Ah!" Charmaine's hoofd komt omhoog, haar mond open van verbazing en genot.

"Niet stoppen," beveelt Natascha, haar hand op Charmaine's hoofd duwend. "Blijf likken. En jij, Buurman... harder..."

Het bed kraakt luid nu, een concert van hout en metaal dat door het open raam naar buiten drift. Roberto hoort voetstappen beneden stoppen, een stem die iets zegt dat hij niet verstaat, maar hij neukt door. Natascha's anus kneedt hem, haar spieren pulseren om zijn pik, en hij voelt hoe hij dichterbij komt, hoe zijn zaadballen zich aanspannen.

"Gaat zo... gaat zo komen..." stamelt hij.

"Nog niet," zegt Natascha, en ze duwt hem weg, pijnlijk abrupt. "Wisselen. Charmaine op je lul. Mijn kut op je gezicht."

Ze verplaatsen zich weer, Natascha die zich boven hem laat zakken, haar enorme borsten hangen boven zijn gezicht, en Charmaine die zich over zijn pik buigt, hem geleiden naar haar opening. Ze zakt erop, langzaam, haar gezicht vertrokken van de inspanning en het genot, en als hij helemaal in haar zit, begint ze te bewegen.

Natascha's kutje daalt op zijn mond, en Roberto begint te likken, haar smaak — zout en muskusachtig — vullen zijn mond. Hij voelt hoe Charmaine rijdt, haar kleine borsten die op en neer dansen, haar handen op zijn borstkas voor steun.

"Ah... ah... ah..." Charmaine's kreunen worden sneller, hoger, en dan verstijft ze, haar hele lichaam spant zich, en ze kreunt het uit — een lang, hoog geluid dat door het raam naar buiten schalt. "Aaaah! Ooooh!"

Haar eerste orgasme, ziet Roberto, hoewel hij nauwelijks kan zien met Natascha's dikke dijen om zijn hoofd. Maar hij voelt het, voelt hoe Charmaine's kutje samenknijpt om zijn pik, hoe ze trilt en schokt.

En dan komt Natascha. Aangespoord door Charmaine's kreunen en zijn tong die om haar klit cirkelt, voelt hij hoe ze begint te spuiten, warm vocht dat over zijn kin loopt, zijn nek. Ze kreunt, laag en dierlijk, en hij probeert zoveel mogelijk door te slikken, haar sappen die zijn mond vullen.

Het is te veel. De druk in zijn zak, de warmte van Charmaine's nog pulserende kut, de smaak van Natascha — hij voelt hoe zijn pik begint te trekken, hoe het sperma door zijn lijf schiet, en dan spuit hij, diep in Charmaine, warme stralen die haar vullen terwijl ze nog steeds trilt van haar eigen orgasme.

"Oooh," kreunt ze, haar hoofd achterover, haar blonde krullen wild. "Ik voel het... ik voel je komen..."

Buiten hoort hij het — auto's, fietsers, wandelaars, het gewone leven dat doorgaat terwijl hij hier ligt, twee jonge kutjes gevuld, twee meiden kreunend. Maar ze trekken zich er niets van aan. Ze ademen zwaar, glimlachen, en Natascha draait zich om, haar lichaam zwaar en warm op het beddegoed.

"Nog niet klaar," zegt ze, en er is iets uitdagends in haar stem. "Ik wil meer."

Ze wisselen weer. Roberto stoot nu in Natascha's kut, haar benen om zijn heupen, terwijl zijn hand teruggaat naar Charmaine. Haar kutje is volgespoten, warm en plakkerig, maar hij duwt drie vingers naar binnen, voelt hoe ze hem omhelst, haar spieren nog steeds pulserend van haar orgasme.

"Ah... ah... ja..." Charmaine's stem is zacht, vermoeid maar nog steeds begerig. "Meer..."

Natascha komt weer, harder deze keer, luider. Haar kreunen vullen de kamer, overstemt het geluid van het verkeer buiten, en dan hoort hij het — een stem, dichtbij, duidelijk.

"Zo," zegt iemand buiten, een mannenstem, geamuseerd. "Die hebben het naar hun zin."

Roberto bevriest een seconde, maar Natascha trekt hem dieper, haar handen op zijn billen. "Niet stoppen," hijgt ze. "Neuk me. Vul me. Ik wil je sperma."

Hij spuit weer, nu in haar kutje, warme golven die haar vullen terwijl ze kreunt, haar hoofd achterover in het kussen. Charmaine komt op zijn hand, haar hele lichaam schokkend, en dan voelt hij hoe ze verandert, hoe haar kutje zich opent, en zijn hele vuist glijdt naar binnen.

"Ah! Ah! Ooooh!" Charmaine's kreunen zijn fragmentarisch, bijna onverstaanbaar, haar verstand tijdelijk weggevaagd door de intensiteit. "Ik... ik... aaah!"

Ze spuit, warm vocht dat over zijn pols loopt, haar spieren die hem knijpen en loslaten, knijpen en loslaten. Natascha stapt van zijn lul af, haar kutje nog druipend, en buigt zich direct over Charmaine. Haar tong vindt Charmaine's klit, cirkelt erom, en Roberto voelt hoe Charmaine's kut — nog steeds om zijn vuist — begint te trekken, te knijpen.

Het is ongelooflijk. Haar kutspieren, ondanks zijn gespierde armen, zijn sterker. Ze knellen zijn pols af, een strakke, pulserende greep die hij niet kan breken, niet wil breken. Hij voelt hoe ze komt, opnieuw, hoe haar hele lichaam schokt en trilt, en dan, eindelijk, laat ze hem los.

Voorzichtig trekt hij zijn vuist terug, ziet hoe haar kutje open blijft staan, trillend, wijd van zijn vuist. Het is een van de mooiste dingen die hij ooit heeft gezien — dit jonge, strakke kutje, nu uitgerekt, vol van hem.

Maar hij is nog niet klaar. Zijn pik, gevoelig maar nog steeds hard, duwt hij weer in Charmaine's kutje, en ze omhelst hem direct, haar spieren die hem masseren. Ze berijdt hem, haar slanke lichaam op en neer bewegend, haar handen op zijn schouders voor balans.

Natascha, nog steeds tussen Charmaine's benen, speelt met haar tepels — kleine, harde knopjes die ze tussen haar vingertjes rolt. Charmaine's hoofd valt achterover, haar mond open, en dan komt ze weer, harder deze keer, schreeuwend.

"Ooooh! Aaaah! Jaaa!"

Het is luid, zo luid dat het waarschijnlijk drie straten verder te horen is, hoe Charmaine klaarkomt. Haar kutje knijpt om hem, pulserend, warm, en Roberto voelt hoe hij weer dichtbij komt, hoe het onvermijdelijke nadert.

"Nu," hijgt Natascha. "Spuit in haar. Vul haar."

Hij geeft toe. Warme sperma schiet door zijn pik, vult Charmaine voor de tweede keer, en ze voelt het, ze kreunt, en haar lichaam slaat op het zijne.

Ze liggen stil, ademhalend, zwetend. Het bed is een puinhoop, het laken nat van sappen en zweet. Roberto voelt zich leeg, uitgeput, maar tevreden — diepe, warme tevredenheid die door zijn lijf stroomt.

"Douchen?" vraagt hij uiteindelijk, zijn stem ruw.

Natascha knikt, haar dreadlocks plakkend aan haar voorhoofd. "Ja. Samen."

Ze strompelen naar de badkamer, een keten van vermoeide, voldane lichamen. Onder de warme straal staan ze dicht bij elkaar, en Roberto laat zijn handen over beide kutjes glijden — Charmaine's, nog steeds wijd en gevoelig; Natascha's, zacht en vol. Zijn vingers cirkelen over hun klitjes, en hij voelt hoe ze reageren, hoe ze nog steeds begerig zijn, hoe ze tegen zijn lichaam aandrukken en kreunen, hun ruggen krommend.

"Ah... ah... oooh..."

Ze komen bijna tegelijk, zachtjes nu, vermoeid, hun kutjes pulseren tegen zijn dijen. Ze glimlachen, beiden, en kijken hem aan met ogen die glanzen van genot en iets dat op verdere bewondering lijkt.

Ze knuffelen hem, nat en warm, en hij voelt hoe klein Charmaine is in zijn armen, hoe zwaar en zacht Natascha aan zijn andere kant is. Ze hebben duidelijk genoten — het is in elke lijn van hun lichaam te lezen.

Na het douchen drogen ze zich af, Natascha's hand die ongewild over zijn nog steeds half harde pik strijkt. Ze kleedden zich aan, Charmaine in haar roze topje en denim rok, Natascha in haar witte jurk die niets verhulde.

"Zie je wel," zegt Natascha tegen Charmaine, terwijl ze haar haar in een losse knot draait. "Dat ik gelijk had met dat de Buurman zo goddelijk verwent en neukt."

"Ja," antwoordt Charmaine, haar mysterieuze ogen op Roberto gericht. "Je hebt niet gelogen. Hij is echt heerlijk." Ze bijt op haar lip, een gebaar dat hem doet verlangen naar meer. "We zullen hem volgende keer nog meer verwennen, samen."

Natascha knikt, een belofte in haar blik, en dan zijn ze weg, de deur achter zich sluitend, hun voetstappen op de trap die wegsterven.

Roberto staat in de gang, nog steeds in zijn trainingspak, en hoort hoe ze Natascha's huis binnengaan. Een paar minuten later hoort hij de buurvrouw thuiskomen — zware stappen op de stenen, de sleutel in het slot.

Hij ademt uit, loopt naar de keuken voor een glas water, en dan — een half uur later, precies — gaat de bel opnieuw.

Door het raam ziet hij haar. De buurvrouw, Natascha's moeder, net zulke enorme tieten en billen als haar dochter, maar ouder, voller, meer ervaren. Haar donkere krullenbol glanst in de zon, en haar ogen — dezelfde bruine kleur als die van Natascha, maar wijzer, scherper — kijken hem aan met een mengeling van onschuld en iets dat daar allerminst mee te maken heeft.

"Hoi, Buurman." Haar stem is diep, warm, een beetje schor. Ze glimlacht, en er is iets uitdagends in die glimlach, alsof ze een geheim kent.

Roberto schrikt, een fractie van een seconde. Weet ze het? Over haar dochter, net hier, net geneukt in zijn bed?

"Buurman," zegt ze, en haar ogen flitsen omlaag naar zijn kruis, dan weer omhoog. "Heeft u misschien een boormachine?"

"Ja hoor," zegt hij, zijn stem beheerster dan hij voelt. "Zal hem even pakken."

Hij draait zich om, loopt naar de berging, en hoort haar achter hem lachen — een laag, warm geluid.

"Niet die in je broek," zegt ze, en er is geen twijfel over haar bedoeling. "Maar een die gaatjes in de muur kan boren."

Roberto grijnst, draait zich om met de boormachine in zijn hand. "Oh," zegt hij, spelend met haar ondeugendheid. "Ga je gluurgaatjes maken? Nou, je mag hem ook wel gewoon bekijken, hoor."

Hij zet de boormachine onder aan de trap neer, en wanneer hij zich opricht, staat ze dicht bij hem. Te dicht. Haar borsten, zwaar en vol onder een strakke zomerjurk, bijna tegen zijn borst aan.

"Laat me eens zien dan," zegt ze zacht, en haar hand is al bij zijn trainingsbroek, ze trekt hem omlaag.

Zijn pik, half stijf nog van deze ochtend, half stijf van haar nabijheid, springt tevoorschijn. Ze kijkt ernaar, haar tong die over haar lippen glijdt, en dan gaat ze op haar knieën.

Haar mond is warm, nat, ervaren. Ze zuigt hem naar binnen, niet voorzichtig, niet timide, maar meteen diep, haar keel die hem omhelst. Roberto kreunt, zijn handen op haar hoofd, zijn vingers in haar krullen gravend terwijl hij stuurt — in en uit, in en uit.

"Oh, Buurvrouw," stamelt hij. "Dat is nog eens een bedankje."

Ze antwoordt niet, kan niet, haar mond vol van hem. Maar haar ogen kijken omhoog, naar hem, en er is iets in die blik — dankbaarheid, begeerte, een vrouw die weet wat ze wil.

Zijn pik, nog steeds gevoelig van de ochtend neukpartij, trekt al samen. Te snel, denkt hij, maar hij kan het niet stoppen — de warmte van haar mond, de druk van haar tong, het gezicht van Natascha's moeder tussen zijn benen. Hij spuit, pardoes, warm sperma dat haar keel vult.

Ze slikt, haar keel bewegend om hem heen, en slikt nog eens. Alles. Enkele witte slierten hangen aan haar lippen als hij zich terugtrekt, en slierten aan haar mondhoeken, en ze veegt ze af met de achterkant van haar hand — een gebaar dat onbeschoft en intiem tegelijk is.

"Lekker, Buurman," zegt ze, haar stem hees. "Die dikke pik van u."

Ze staat op, pakt de boormachine, en opent de deur. Nog doorslikkend, haar keel bewegend, stapt ze naar buiten. Roberto staat in de deuropening, zijn trainingsbroek nog omlaag, zijn pik slapend tegen zijn dij.

Dan hoort hij het — Marjoleijn's stem, vrolijk, onschuldig. "Dag, buurvrouw!"

Hij verstijft. Ziet hoe de buurvrouw — nog steeds met die witte slierten op haar hand, de boormachine onder haar arm — naar Marjoleijn zwaait, glimlacht, haar eigen huis binnengaat.

Marjoleijn draait zich om, ziet hem in de deuropening. "O, daar ben je," zegt ze, niets vermoedend. "Ik was de stad in geweest, heb wat leuke dingen gehaald voor vanavond."

Roberto knikt, heeft zijn broek op tijd omhoog getrokken, voelt hoe zijn hart bonst. Wauw, denkt hij. Dat was op het nippertje.

Maar de adrenaline doet niets af aan zijn opwinding. Zijn lul, nog nat van de buurvrouw's mond, klopt na in zijn trainingsbroek — een zacht, aanhoudend ritme van begeerte en verlangen naar wat komen gaat.