Hendrik-jan reed die woensdagmorgen in de oude bestelwagen van de parochie over de natte wegen, van de ene boerderij naar de andere, van het ene kleine huis naar het volgende.

De lucht was zwaar van naderende regen, de velden lagen grauw en drassig, en in zijn broek klopte zijn lul al ongeduldig tegen de rits. Hij had een lijstje. Alle meisjes en vrouwen die hij de afgelopen maanden had gevuld met zijn heilige zaad.

Sommigen droegen het al zichtbaar, met buiken die strak en rond onder hun jurken stonden, zwaar van het leven dat hij in hen had geplant. Anderen waren nog niet zo ver, maar hij bezocht vandaag vooral de volzwangere exemplaren.

De bolle, zware buiken. De vrouwen die hij het diepst had genomen, het vaakst, tot hun geweten schoon was en hun lichaam zwaar van zijn zegen.

De eerste stop was bij Lotte. Negentien nog, maar haar buik stond al indrukwekkend bol onder de dunne jurk. Ze opende de deur met een blik van schaamte en verlangen tegelijk.

Haar borsten waren zwaarder geworden, de tepels donkerder en dikker. Hendrik-jan duwde haar zonder veel woorden naar binnen, trok de jurk over haar hoofd en legde haar op het bed. Haar buik lag als een grote, strakke bol tussen hen in. Hij streek eroverheen met zijn ruwe hand, voelde het leven dat daarbinnen bewoog, en glimlachte.

“Kijk eens hoe mooi de Heer je heeft gemaakt,” zei hij hees. “Vol van mijn zaad. Nu ga ik je opnieuw reinigen.”

Hij droeg haar benen wijd, keek naar de natte, gezwollen spleet onder de ronde buik, en duwde zijn dikke, grijze lul erin.

Ze was strakker dan ooit, de druk van de zwangerschap maakte alles enger, heter. Hij neukte haar stevig, diep, zijn handen die de buik steunden terwijl hij stootte. Elke keer dat hij tot de balzak naar binnen gleed, zuchtte ze luid, haar volle borsten die heen en weer golfden. Hij kwam hard, spoot zijn heilige zaad diep in haar, tot het langs haar dijen droop. Daarna likte hij haar schoon, proefde het mengsel van haar nat en zijn eigen sperma, en vertrok weer, tevreden.

De volgende was Anna. Achtenvijftig, vol en rijp, en ondanks haar leeftijd zwanger van hem. Haar buik was enorm, zwaar hangend over haar schaambeen, de huid gestreept en glanzend. Ze lag al halfnaakt op de bank toen hij binnenkwam, alsof ze hem had verwacht. Hendrik-jan trok zijn broek open, liet zijn lul springen en beval haar op handen en knieën te gaan.

Haar zware buik hing laag naar de grond, haar dikke tieten sleepten over de vloer. Hij greep haar heupen, duwde zijn pik in haar natte kut en begon hard te neuken. De buik zwaaide mee met elke stoot, zwaar en vol. Hij spuwde op haar reet, duwde een duim naar binnen en neukte haar tot ze kreunde als een beest.

Toen hij kwam, hield hij zich diep in haar vast, spoot en spoot, en fluisterde: “Dit reinigt je geweten, oude slet. Mijn zaad wast alles schoon.”

Hij bleef nog even in haar zitten, voelde hoe haar binnenste om hem samentrok, en trok zich pas terug toen het sperma al in dikke slierten uit haar droop.

Marianne was de derde. De dikke zeug van tweeënveertig, nu met een buik die bijna even breed was als haar heupen.

Op de boerderij rook het weer naar mest en hooi. Hij vond haar in de keuken, trok haar jurk omhoog, boog haar over de tafel en nam haar van achteren. Haar buik drukte plat tegen het hout, de huid strak en warm onder zijn handen. Hij neukte haar hard, meedogenloos, tot de tafel kraakte. Haar dikke tieten lagen plat op het blad, de tepels hard.

Toen hij voelde dat hij bijna kwam, trok hij zich terug, draaide haar om, tilde een van haar zware benen op en duwde opnieuw naar binnen, dit keer van voren, zodat hij de ronde buik tussen hen in kon zien bewegen. Hij kwam met een diepe grom, vulde haar opnieuw, en streek daarna over de buik alsof hij het kind daarbinnen zegende.

En zo ging de dag verder. Van huis naar huis, van boerderij naar kamertje. Een jonge vrouw van vierentwintig met een buik die al zo zwaar was dat ze moeite had met lopen.

Hij legde haar op bed, spreidde haar dijen en neukte haar langzaam, diep, terwijl hij de bewegingen in haar buik voelde tegen zijn eigen onderlijf. Een andere, begin dertig, die hij tegen de muur nam, haar ene been hoog opgetild, de zware buik die tussen hen in gedrukt werd bij elke stoot.

Overal hetzelfde ritueel: de jurk omhoog of uit, de natte, gezwollen spleet die hem ontving, de harde neukpartij, het heilige zaad dat diep naar binnen spoot om het geweten te reinigen.

Tegen de avond was hij bij de laatste. Een vrouw van bijna vijftig, haar buik enorm, de navel naar buiten gestulpt, de huid zo strak dat hij er de kleine voetjes doorheen kon zien bewegen.

Hij liet haar op handen en knieën staan, neukte haar eerst in de kut, daarna in de reet, die nog net zo strak was als de eerste keer. Hij spoot haar reet vol, trok zich terug, keek toe hoe het witte zaad langzaam uit haar open, rode opening droop, en zei zacht: “Nu ben je weer schoon. Het geweten is gewassen. Het kind zal heilig zijn.”

Toen hij die avond terugreed naar de pastorie, rook zijn broek naar seks, naar de natte spleten van al die zwangere vrouwen, naar zijn eigen gedroogde zaad. Zijn lul was gevoelig en moe, maar tevreden. Buiten begon het te regenen.

Binnen in de bestelwagen glimlachte de pastoor. De Heer gaf en de Heer nam. En hij, Hendrik-jan, zorgde ervoor dat het zaad altijd weer op de juiste plek terechtkwam.