Tja. wat doe je als je de keus krijgt tussen leven in een soort sprookjesdorp waar iedereen bloot is en seks blijkbaar heel gewoon is, of terug naar je eigen wereld en dood zijn? De beslissing was natuurlijk best eenvoudig, maar de manier waarop ik de keus kreeg, was toch wat minder geweldig.

Op dat moment deed Kentie iets met mijn pik waardoor ik het niet meer hield. Ik kwam klaar, en zij hield haar mond stevig om mijn stijve heen. Het was duidelijk dat ze alles doorslikte. Pas toen ik echt helemaal klaar was, liet ze mijn pik los en stond op.

"Dat was erg lekker, Gert," zei ze. Kentie keek naar Demona. "Ik denk wel dat hij hier blijft."

Sarl gromde iets onverstaanbaars en beende weg. Die was duidelijk niet zo blij dat ik in Kenties mond klaar was gekomen en niet hij. Dat was gelukkig niet mijn probleem.

"Kentie heeft gelijk," zei ik. "Ik blijf."

Demona knikte. "Heel goede keuze, Gert." Nu knielde zij neer en nam mijn pik in haar mond. Langzaam sabbelde ze erop, en al werd ik niet meer stijf na het klaarkomen, leek ze er toch genoeg plezier aan te hebben. Ik trouwens ook. Daarna stond ze weer op en keek naar Kentie. "Omdat jij hem hebt gevonden mag jij hem rondleiden."

Zoals ze het zei, klonk het een beetje als 'mag jij hem hebben'. Dat zou op zich geen straf zijn, want Kentie zag er heel appetijtelijk uit en ze leek me een heel leuk karakter te hebben.

"De eerste nacht wel bij mij," zei Demona daarna. "Jullie allebei." De zwarte vrouw gaf me daarna een lange knuffel. "Welkom in ons dorp, Gert. Ik denk dat je hier wel plezier gaat beleven. Pas op voor Sarl. Die is nogal haatdragend als het niet naar zijn zin gaat."

Dila knikte. "En er gaat nogal veel niet naar zijn zin." Ze keek Kentie aan. "Geluksvogeltje."

"Jij mag wel eens komen slapen," zei Kentie, die daarna een beetje bezitterig mijn hand pakte toen Demona me eenmaal los had gelaten. "Kom, Gert. Ik zal je laten zien waar we wonen, en wat dingen vertellen over het dorp en het land hierachter."

Ze wachtte niet op me; ze begon meteen te lopen en trok me mee. Het viel me op dat ik mee moest lopen; het zou onmogelijk zijn om weg te lopen of om te blijven staan. Wat was hier aan de hand?

*

Kentie bracht me eerst naar een klein huisje dat meer achterin het dorpje lag. "Hier woon ik, en nu wonen wij hier. Wonen is een groot woord. Het is om te slapen. Kijk, hier is ons bed."

Het bed was een laagje twijgen met daarover een laag bladeren en daar weer een soort laken over. Het laken deed me aan een zakdoek denken. Zou het echt?

"Ben ik echt zo klein geworden?" vroeg ik haar dus.

"Ja. Je bent nu onze maat. Anders kan het niet, hè?"

ik vroeg haar hoe dat mogelijk was. Ze wist het niet.

Kentie vertelde me dat het zeldzaam was dat iemand in het mensenbos overleed en dan hier terecht kwam. "En ik ben wel blij dat jij het bent, Gert. Ik vind je leuk, en het was net echt lekker om je op te drinken."

Ik knikte. "Ik vond dat ook lekker," gaf ik toe. Ze keek blij en zei dat ze het nog vaak wilde doen, maar ze wilde ook vaak gewoon lekker seks hebben. Daar had ik geen moeite mee.

We probeerden het bed even uit, en tot mijn verrassing lag dat wel prettig.

Kentie ging bovenop me liggen en kuste me, terwijl haar heupen over mijn pik bewogen. Die reageerde daar goed op. "Nu even kijken of het lukt," zei ze toen, rolde van me af, en spreidde haar benen. Ondanks mijn verbazing over alles wat er het laatste uur of zo was gebeurd, ging ik op haar liggen.

Mijn stijve gleed makkelijk in haar.

"O ja, Gert, dit gaat helemaal goed!" Ze klonk alsof ze niet zeker was geweest. Om zeker te zijn neukte ik haar een tijdje, en dat ging uitstekend. Ze zei dat ik niet nog eens klaar moest komen in haar, omdat we de nacht bij Demona moesten doorbrengen. "Demona heeft altijd het eerste recht," vertelde Kentie toen ik mijn pik onder wat protest weer uit haar trok. "Maar je mag mij wel klaar laten komen, hoor."

Daar had ik wel oren naar. Ik dook tussen haar benen en bewonderde het zachte dons op haar poes. Het was bijna huidkleurig, daardoor was het me nog niet opgevallen, maar het zag er heel bijzonder uit. Ik kuste haar buik, en daarvandaan ging ik omlaag, af en toe ook likkend. De dikke lippen waren roder dan ik gewend was. Zou dat zijn omdat ze opgewonden was, of was dat normaal voor haar? Daar zou ik wel achter komen. Ze waren hoe dan ook lekker zacht, en heerlijk om mee te spelen.

Met mijn vingers spreidde ik de warme, natte lippen en haalde langzaam mijn tong over de roze huid ertussen. Kentie hijgde en kwam onmiddellijk klaar. Eigenlijk wel jammer, want ik had nog wel meer met haar willen doen. Ik hield haar heupen vast terwijl ze door haar orgasme schokte, en keek naar haar schuddende borsten met de harde tepelknopjes.

"Jij bent gevaarlijk," zei ze, toen ze weer kon praten. "Jij kunt me veel te snel laten komen."

"Je was er zeker aan toe," zei ik.

Kentie ging rechtop zitten. "Dat wel." Ze grijnsde. "We kunnen aan mijn uithoudingsvermogen werken. Na vannacht. Kom, dan laat ik je nog wat dingen in het dorp zien. En de aangrenzende landen."

"Landen?" Dat klonk heel vreemd. Dit was een dorp van nog geen halve vierkante kilometer. Hoeveel landen konden daar nou aan grenzen?

*

We verlieten het kleine huisje en trokken meteen veel bekijks. Mijn aankomst hier was rondgegaan als een lopend vuurtje, en tientallen mensen van hier keken naar ons. Veel van hen kwamen ook naar ons toe voor een praatje, of om zich voor te stellen.

Het was een rare ervaring om tussen al die blote mensen te staan alsof er niets aan de hand was. Kentie hield me aan een arm vast, alsof ze duidelijk wilde maken dat ik 'van haar' was. Dat was een raar idee, maar ze was leuk en zag er lekker uit, dus kon ik daar wel mee leven.

Het merendeel van de opmerkingen die ik hoorde waren over de eerste nacht en Demona. Dat leek toch wel een indrukwekkend iets te zijn, maar niemand liet er verder iets over los, dus zou ik het wel merken. Het klonk niet als iets akeligs, dat scheelde wel.

"Oké, nou ophoepelen," zei Kentie. "Ik moet hem nog wat laten zien."

Een vrouw begon te lachen. "Ik weet zeker dat je hem je poes al van dichtbij hebt laten zien. Hij mag de mijne ook komen bekijken als hij wil." Ze spreidde haar benen zowaar, en trok de lippen tussen haar benen een beetje uit elkaar.

"Als hij op die van mij is uitgekeken," kaatste Kentie meteen terug. Lachend liep iedereen terug naar wat hij of zij aan doen was, voor ze ons zagen. "Kom, en goed opletten, Gert."

Ze nam me mee naar de rand van het dorp. Er was echt een duidelijk grens, een overgang naar iets anders. Opeens zag het bos er heel anders uit. "Daar moet je niet zomaar heen verdwalen. Dat kan gevaarlijk zijn. Alleen gaan met iemand die daar de weg weet. Iemand als ik."

"Prima, dat is niet moeilijk te onthouden," zei ik.

Ze bracht me naar een ander uiteinde van het dorp. Weer was daar die duidelijke overgang, en ook hier was opeens alles anders. Het verschilde zelfs van het eerste 'verboden' gebied, en daar zei ze hetzelfde. Niet heengaan zonder begeleiding.

We bezochten nog zo'n plek met dezelfde waarschuwing, en daar vroeg ik haar toch waarom het zo link was om daar binnen te gaan.

Het antwoord was nogal verrassend: "Omdat je nooit weet wie je daar tegenkomt. Wij gaan er ook alleen heen als Demona dat goedkeurt. Of vraagt."

"En wat doen jullie daar dan?" Het was duidelijk dat Demona hier wel heel erg veel in te brengen had.

Kentie dacht even na over haar antwoord. "Dingen. Daar kom je nog wel eens achter. En tot dan mag je met mij dingen doen."

"Na de eerste nacht," zei ik.

"Ja. Na de eerste nacht."