Het was bijna zover. Over een paar dagen zou mijn vriendinnetje zeventien worden. Ik stond er toch wel even bij stil. Vanmiddag was ze als zestienjarige naar de kapsalon om te hobbyen en te leren. Ze zou daarvandaan naar huis gaan. Naar haar ouders' huis, net als altijd doordeweeks. Als ik er niet zo aan dacht was dat prima, maar vanmiddag hield het me best bezig.

We hadden over haar verjaardag gepraat. Zij wilde beslist dat ik erbij was en haar ouders waren het daarmee eens, maar er zouden ook vrienden en vriendinnen van school naar het tuinfeest komen. En die wisten, op Antonia na, niets van Carola en mij.

Haar moeder, Nellie, had gezegd dat we maar 'gewoon' moesten doen, maar dat was lastig. 'Gewoon doen' met Carola in de buurt was voor mij heel wat anders dan 'gewoon de buurman' zijn.

Ton, Antonia dus, had Carola een paar keer wat vragen gesteld over 'ons'. Daar had ze vrij eerlijk en open op geantwoord, en ze had mij dat ook verteld. Ton vond het wel cool, en ze was ook eens bij Carola en mij op visite geweest, 'om het eens te zien'. Dat was een gezellige avond geworden, en Ton had bezworen dat ze niemand iets over ons had verteld. Carola geloofde haar, dus besloot ik dat ook te doen.

Voor Carola's verjaardag had ik een zilveren kettinkje gekocht met een rood hartje eraan, gemaakt van granaat. Een mooi rood steentje dat betaalbaar was. Het steentje was niet direct herkenbaar als een hartje, om het wat neutraler te houden, maar ik wist zeker dat ze het zou waarderen.

deed de telefoon. Een berichtje van Carola. Natuurlijk. 'Het is rustig hier. Moet je haar nog geknipt worden? Als ik knip is het gratis ;)'

Ze had me al eens verteld dat Dani haar al aan het knippen had gezet, op de hoofden waar weinig fout kon gaan, en ze vond het geweldig. Qua werk was het rustig. Mijn haar was nog niet echt aan onderhoud toe, maar dit kon ik niet voorbij laten gaan, dus antwoordde ik dat ik eraan kwam. Voor ik bij mijn fiets was, had ze al tien hartjes gestuurd.

*

De kapsalon was inderdaad rustig. Er waren twee andere klanten.

"Daar ben je!" Carola stond op en aarzelde toen. Ik wist dat ze zichzelf bedwong om me niet om de nek te vliegen. Dat zou hier wel raar uitzien.

"Leuk je weer te zien," zei Dani, die naar een hoek wees. "Pak die stoel maar, Carola."

Ik moest lachen om hoe opgewonden ze was en hoe ze vocht om dat niet te laten zien. Dani kwam even kijken om wat aanwijzingen en tips te geven. Daarna wenste me succes en herinnerde me eraan dat ik hier zelf voor gekozen had. Haar knipoog vertelde me dat het allemaal niet zo erg zou worden.

Carola babbelde vrolijk met me, terwijl ze toch heel goed oplette wat ze deed. Af en toe haalde ze Dani erbij om zeker te zijn dat alles goed was, en het was altijd goed. Dat verbaasde me niet. Carola was altijd enthousiast als ze hierheen ging of terugkwam.

"Je moet het op tijd zeggen als ik in je oren knip, hoor," zei ze op gegeven moment, en knipoogde naar me in de spiegel.

"Dat merk je dan vanzelf," zei ik, en knipoogde terug.

Ik merkte dat ze haar best deed om haar borsten tegen me aan te drukken wanneer ze maar kon. Ik vond het niet erg, maar ik hoopte wel dat niemand het in de gaten had.

Dani moest om Carola's babbel lachen. "Ik kan wel merken dat jullie elkaar goed kennen," zei ze. "Ik ben nog steeds blij dat je haar hierheen hebt gestuurd, David. Ze doet het echt goed."

"Je moest eens weten hoe trots ik op haar ben," antwoordde ik. "En het is fijn dat het zo goed gaat. Wanneer wordt ze partner in de zaak?"

Dani grijnsde weer. "Daar heb ik echt over nagedacht, weet je dat? Vraag haar maar."

"Is dat zo?" Dat was nieuws voor me.

"Ja, maar ik dacht dat ze een grapje maakte," zei Carola, die stopte met knippen en naar Dani keek, die aan het afrekenen was. "Ja toch?"

"Half," zei Dani, toen ze klaar was. "Maar ik denk dat het een goed idee zou zijn. Iemand die zo betrokken is bij de zaak als jij, dat kom je niet vaak tegen. Dus als je je diploma hebt gehaald en dan de kappersvakschool doet…"

Carola stond met open mond te kijken. "Dat meen je niet."

In dat opzicht kende ik Dani al goed genoeg, en verzekerde haar dat Dani dat serieus meende. Uiteraard snapte ik Carola's verbazing. Ik was ook verbaasd; ze was ten slotte amper zeventien, maar toch…

"Maak jij nou eerst je werk maar eens af," wees Dani toen. "Over de zaak hebben we het nog wel eens. Koffie allemaal?"

Carola draaide zich weer naar mij. "Dat meent ze niet, hè?" fluisterde ze.

"Zeker wel," zei ik. "Maar maak jij je werk eerst maar eens af."

Ze stak haar tong uit in de spiegel, maar glunderde tegelijk. Terwijl ze knipte, vertelde ze dat Antonia het leuk vond dat ik naar de verjaardag zou komen.

"Vind ik ook," zei ik, en daar was die rare spanning weer…

*

Op vrijdagmiddag hoorde ik de sleutel in de voordeur. Dat kon alleen Carola zijn; zij was de enige met die sleutel. Ik stond op. Net op tijd. Ze stormde naar binnen en vloog me om mijn nek.

"Eindelijk. Ik heb je zo gemist!"

Voor ik kon reageren had ze haar lippen stevig op de mijne gedrukt. Ik hield haar stevig tegen me aan, want ik had haar ook gemist. Haar lijf tegen het mijne zorgde ervoor dat ik een erectie kreeg.

"Het geil loopt uit mijn slipje, David, wil je me eerst neuken?"

We namen niet eens de tijd om naar de slaapkamer te gaan. De eettafel stond uit zicht van de ramen, dus gooiden we onze kleren uit, Carola ging op de rand van de tafel zitten, haar benen wijd, en ik gleed diep in haar.

"Jezus, je druipt echt," zei ik terwijl ik in haar begon te pompen.

"Zei ik toch," zei ze, kreunend. "Een speurhond kan zomaar ruiken waar ik gefietst heb."

Een tijdje zeiden we niets. We keken elkaar enkel aan terwijl ik haar neukte en haar vasthield. Waar had ik dit aan verdiend, vroeg ik me af. Carola liet een hand omlaag glijden en begon zichzelf te vingeren. Daar kwam ze altijd heel snel door klaar, wist ik, en dat was prima. Haar hormonen konden wel eens in een turbostand staan, en dan had ze dit nodig.

"Ohmygod, ohmygod," hijgde ze toen het orgasme begon. Ze klemde zich aan me vast en liet alles gebeuren. Ik neukte haar intussen door. Dat vond ze heerlijk onder het klaarkomen, en daardoor bleef ze geil.

Toen ze klaar was gekomen, liet ze zich achterover zakken op de tafel. Dat vond ik altijd fijn. Op die manier kon ik haar goed bekijken. Nu bewoog ik wat langzamer in haar; we hadden geen haast. Het was bijna hypnotiserend om mijn pik in haar jonge poes te zien verdwijnen en weer terug te trekken. Mijn handen lagen op haar heupen en ik keek naar haar borsten, die meebewogen op mijn stoten. En haar gezicht, vol genot, haar ogen op mij gericht.

"Dit is zo sexy," zei ze. "Ik heb hier de hele dag op gewacht."

"Weten je ouders dat je hier bent?" vroeg ik. Een gewone vraag voor mij.

"Uh-huh. Heb mam ge-appt dat ik meteen hierheen zou gaan. Vond ze goed." Ze zuchtte en kneedde haar borsten. "Wat is dit toch lekker… Ik kijk graag naar je als je dit doet." Ze keek even heel blij. "Wat fijn dat ik jouw seksmonster kan zijn."

Ik liet een hand over haar huid dwalen en bij haar poes eindigen, die ik zachtjes met cirkeltjes begon te masseren. Daardoor stimuleerde ik haar klit indirect, wat haar weer veel plezier bracht. Ze begon van onderen te knijpen, en zachtjes te hijgen. "Jij komt zo weer klaar," wist ik.

"Ja… jij ook?"

Ik knikte. We kwamen de laatste tijd vaak tegelijk, en deze keer ook weer. Mijn handen klemden om haar heupen toen ik begon te spuiten, en haar orgasme leek daardoor te worden opgestart. Ze klemde haar benen om me heen om me binnen te houden, en kronkelde van genot. We beleefden ons hoogtepunt samen, en daarna boog ik me over haar heen, om haar warme huid te voelen.

"Jij bent een lekker seksmonster," fluisterde ik.

"Weet ik," zei ze, terwijl ze diep ademhaalde. Haar borsten drukten stevig tegen me aan. "Je hebt me hartstikke volgespoten, hè?"

"Ik had alles opgespaard voor je," zei ik.

"Dan moet je me maar naar de WC dragen," zei ze, haar ogen sprankelend. "Anders loopt er een straal uit me."

Ik tilde haar van de tafel af en droeg haar naar de badkamer, waar we uitgebreid douchten.

*

De volgende ochtend was ik wel de eerste die haar met haar verjaardag kon feliciteren. Aan het ontbijt gaf ik haar het cadeautje en keek gespannen toe toen ze het uitpakte.

Ze hield het kettinkje omhoog en was even stil. Dat wilde wat zeggen. "Wat lief," fluisterde ze. "Wil je het me omdoen?"

Natuurlijk wilde ik dat. Ze hield haar haren omhoog zodat ik het kettinkje makkelijk kon sluiten. Toen stond Carola op en kuste me lang. "Dank je voor dit mooie cadeau, David," zei ze daarna. "Het mooiste."

Ze moest jammer genoeg op tijd naar haar ouders, omdat er al vroeg visite zou komen.

Voor ze vertrok moest ik beloven om rond één uur daar te zijn, voor de verjaardagslunch. Ze had een paar speciale mensen uitgenodigd. Haar ouders hadden dat ook gedaan, in de vorm van een oom en een tante.

Het was vreemd om op een zaterdagochtend alleen te zijn in huis. Carola hoorde er gewoon bij, en die was nu 'bij de buren´. Wat een gek idee eigenlijk.

Ik zette me er maar overheen en deed de zaterdagse dingen tot het bijna tijd was om te vertrekken. Toen maakte mijn telefoon een geluidje dat ik graag hoorde. Een bericht van Carola. Ze had een foto gestuurd van haar mond, met felrode lippen in een kus, en de tekst 'Kom je nog?!'

Snel stuurde ik een bericht dat zij me met deze foto had tegengehouden. 'Ik kom.'

Voor ik bij de deur was, pingde mijn telefoon weer. 'Volgende keer met mij erbij xx' Ik schoot in de lach. Wat een onverbeterlijk seksmonster was ze toch. Toen moest ik de grijns van mijn gezicht vegen en als buurman op verjaarsvisite. Dat viel nog niet mee.

Ik stapte de deur uit en wandelde om het buurhuis heen. Ik had ten slotte al een tijdlang permissie om via de tuin aan te komen.

De tuin was versierd met slingers en balonnen. Er waren ook al heel wat mensen aanwezig, een aantal oudere, duidelijk tantes, ooms en vrienden van Nellie en Bastiaan, en ook een aantal jongeren. Ik herkende Antonia meteen. Die zag me, en zwaaide naar me. Dat begon al goed, ik wist niet precies hoe ik daarop moest reageren. Even terugzwaaien dan maar.

Een paar tellen later kwam Carola op me af, en met een flinke vaart. Ze vloog me om de nek, en ik wist even niet hoe ik het had. "Wat fijn dat je er bent," zei ze, terwijl ze me weer losliet. "Sorry, ik wilde je niet laten schrikken, David, maar…" Ze straalde zoals alleen zij dat kon.

"Wat zullen ze denken," vroeg ik.

"Interesseert me niet," zei ze. "Dat heb ik net besloten. Kom, dan zal ik je voorstellen."

Het was een rare ervaring om iedereen te zien, veel namen te horen, en aan iedereen voor te worden gesteld als de beste buurman ooit.

"Leuk je weer te zien," zei Antonia. "Gefeliciteerd met de verjaardag van je buurmeisje." Een snelle knipoog was alles dat ze daaraan toevoegde.

Nellie en Bastiaan vonden het ook leuk dat ik er was, en Nellie vond dat ik Carola aardig had verwend met die mooie halsketting.

"Soms moet je gewoon iets," zei ik, blij dat ze het waardeerde. Uiteraard was het veel belangrijker dat Carola er blij mee was, en dat wist ik al. De jarige moest uiteraard overal tegelijk zijn, en ik moest me echt inhouden om haar niet overal met mijn ogen te volgen. Ze droeg een vrolijk gekleurd shirt en een rode korte broek waaronder haar benen geweldig uitkwamen. Door haar welkomstknuffel wist ik dat ze geen beha aanhad. Best brutaal van haar, want zo kende ik haar niet. Behalve als ze bij mij was, dan. Zou ze wel een slipje aanhebben, vroeg ik me opeens af.

Daar kwam ik later in de middag op een heel aparte manier achter.

Na koffie en taart, en heel wat muziek en gepraat, kwam Carola naar me toe en vroeg of ik mee wilde komen naar de keuken, omdat ze iets aan het maken was waarvan ze wist dat ik dat heel goed kon.

"Breng je haar wel terug?" riep een van haar schoolvrienden toen we naar binnen gingen.

"Alleen als ze zich netjes gedraagt," antwoordde ik, wat wel een paar mensen liet lachen.

*

"Nou, laat maar eens zien," zei ik toen we in de keuken stonden.

Ze keek me aan en trok langzaam haar shirt omhoog, tot haar borsten zichtbaar waren. "Dit moet eerst," zei ze, terwijl ze met een vinger haar harde tepels even aanraakte. "Ik ben zo geil, David, ik kon het niet meer uithouden." Het shirt viel weer, want we konden niet voorspellen wanneer iemand binnen zou komen.

Ik trok haar tegen me aan en kuste haar. Niet lang, maar wel intens. "Gefeliciteerd met je verjaardag, lieverd."

Ze zuchtte even. "Konden we maar hier blijven. Of even naar mijn kamer, boven." Carola knipoogde. "Stom hè, dat we op deze dag eigenlijk niets kunnen."

"Vanavond," beloofde ik haar. "Waar ben je mee bezig hier?"

Ze trok een blad uit de oven. "Met die kleine hartige taartjes van jou. Nom nom, die zijn zo lekker! Maar ik weet niet of ik dit goed gedaan heb." Ze legde uit wat ze allemaal gedaan had om dit klaar te maken, en ze had het prima gedaan.

Ik proefde een heel klein stukje van een van de nog ongebakken taartjes. "Je hebt goed opgelet, hoor. Voor een eerste keer alleen gedaan, prima. De oven kan aan."

Carola keek me blij aan en boog voorover om de oven aan te zetten. Ik merkte dat ze even met haar korte broek rommelde en die gleed opeens langs haar benen omlaag. "O, domme ik," giechelde ze, terwijl ze haar blote billen naar mij draaide. Gelukkig stond ik tussen haar en de buitendeur.

"Ik zal je even moeten helpen," zei ik zachtjes, en zakte door mijn knieën. Met haar broek in de hand kuste ik haar billen even en likte toen aan haar poes. Die was echt doornat. Ik zag ook de duidelijke, donkere plek in haar broek. "Je lekt," zei ik, terwijl ik haar broek ophees en overeind kwam.

"Weet ik," zei ze, de rits dichttrekkend. "Jouw schuld."

"Gaat het goed hier?" Nellie kwam binnen. Ik schrok er even van.

"Ja hoor. We moesten even zeker zijn dat de oven goed is ingesteld," zei Carola, die de bakplaat weer in het apparaat schoof. "Twintig minuten, hè?"

"Dertig," zei ik. "De oven is nog niet voorverwarmd, dus met dertig minuten komt dat wel goed."

Nellie keek verbaasd. "Jij lijkt er echt wat van te weten. Carola schept altijd op over hoe goed jij je in een keuken kunt redden."

Ik vroeg me af of ze haar dochters blote billen had gezien, en wat ik daarmee gedaan had. Als dat zo was, dan liet ze er niets van merken. Wat een 'schoonmoeder', dacht ik bij mezelf. "Het gaat me best af. Ze leeft nog, nietwaar?" Ik knipoogde.

Nellie grinnikte. "Ze geeft mij soms het gevoel dat ik bij jou les moet komen nemen."

"Niet waar!" riep Carola. "Nou ja… Misschien…" Ze kleurde zowaar even.

"Weet je wat? Ga jij nou maar naar je gasten," zei ik. "Dan houd ik de oven in de gaten. Ik waarschuw wel als het bijna klaar is."

"Maar jij bent ook een gast, David," zei ze, terwijl ze haar armen even om me heen sloeg.

"Weet ik, maar ik ben niet ver weg."

Nellie vond mijn voorstel ook een goed idee, en samen werkten we de jarige de keuken uit.