Dan realiseerde zich dat hij te snel ademde. Hij nam even de tijd om zichzelf te kalmeren en zijn ademhaling te reguleren. Hij besefte ook dat hij een volledige erectie had, iets waar hij blij mee was. Niet dat hij niet verwachtte dat hij geen erectie zou kunnen bereiken, maar gewoon dat hij er dus geen problemen mee had er één te krijgen zonder de hulp van zijn huisgenoot.

Na de gebeurtenissen van het Dungeons & Dragons-spel besefte hij dat hij volledig de weg kwijt was. Hoewel hij en Sarah een pact hadden gesloten om elkaar te beschermen, dacht hij niet dat ze volledig begreep hoe machteloos hij was geworden als het aankwam op het toegeven aan zijn fantasieën. Hij schaamde zich ervoor hoe gemakkelijk hij bij zijn plek bij het kijkgaatje vandaan was gestapt en een volstrekte vreemdeling had toegestaan zijn vrouw te bespieden. Om haar haar ontrouw te laten delen met anderen die toekeken.

Zijn plek bij het kijkgaatje. Dat klonk gewoon zo... verkeerd... en zielig. Wat was hij in godsnaam aan het doen? Hij had de laatste tijd moeite zijn gedachten met zijn daden te verzoenen. Zijn werk was nog steeds een puinhoop, maar hij deed in ieder geval zijn best om de controle terug te krijgen door bijbaantjes te zoeken. En dat ging best goed. Hij had het gevoel dat hij op de goede weg was. Hij moest er alleen nog wat meer tijd in steken. Maar zijn huwelijk voelde chaotisch aan. Sarahs bezoekjes aan hem leken nu vooral om zijn huisgenoot, Lester, te draaien.

Net als met zijn werk moest hij de controle terugpakken. Hij had al van alles geprobeerd om de touwtjes weer in handen te krijgen, maar het lukte hem steeds niet. Op de één of andere manier wonnen zijn fantasieën het altijd. Dus vanavond probeerden ze op zijn suggestie iets nieuws. Hij wilde de tussenpersoon eruit halen en...

“Ik kan niet geloven dat we dit doen,” zei Sarah zachtjes terwijl ze bij hem op de achterbank van de auto klom. “Ik weet niet meer wanneer we voor het laatst samen in een auto hebben gespeeld, jij wel?” fluisterde ze samenzweerderig, met een ondeugende glimlach op haar gezicht. Ze boog zich voorover en kuste zijn nek, terwijl ze zich tegen hem aan vlijde.

Dan kon zich ook niet herinneren wanneer ze voor het laatst buiten hadden gespeeld. “Waarschijnlijk ergens voordat we het huis kochten,” reageerde hij.

Hij had de afgelopen dagen thuis in Middleton bij zijn familie doorgebracht. Morgen moest hij weer terug naar Chicago, maar vanavond wilde hij iets nieuws proberen. Hoewel hij van plan was snel weer terug te komen, voelde hij de behoefte zijn fantasieën te verkennen zonder Lester erbij. Dat moesten ze doen. Anders leek het alsof ze vastzaten in de gestoorde wereld van zijn huisgenoot.

Daarom had hij voorgesteld de kinderen bij Sarahs ouders af te zetten en de avond samen door te brengen.

Sarah was verrast door zijn suggestie om ergens te parkeren en wat te stoeien, maar ze aarzelde geen moment en stemde enthousiast in. Haar ouders wilden graag op de kleinkinderen passen, maar wel bij Sarah en Dan thuis. Niet precies wat Dan voor ogen had, maar hij nam het graag aan.

“Mhm, je hebt waarschijnlijk gelijk,” zei Sarah, terwijl ze zich omdraaide en voorover boog naar achterbank. De motor van de passagiersstoel piepte toen Sarah hem naar voren schoof. Dan staarde openlijk naar de omhooggestoken billen van zijn vrouw terwijl die bezig was. Hij moest zich flink inhouden om niet zijn afzichtelijke huisgenoot, die met zijn dikke vingers van achter haar haar billen bewerkte, voor te stellen. Dan knipperde met zijn ogen toen zijn vrouw dezelfde voorwaartse beweging maakte voor de bestuurdersstoel, voordat ze zich weer naar hem toe draaide.

Dan moest toegeven hoe mooi zijn vrouw eruitzag, dat vond hij na al die tijd nog steeds. Ze keek hem aan met haar verleidelijke ogen, nu met een ondeugende blik, en knielde voor hem neer. Ze droeg een grijze hoodie die haar aantrekkelijke rondingen verborg, een joggingbroek en haar haar in een knot. Niet bepaald de sexy outfit waar hij op had gehoopt, maar het temperde zijn verlangen naar zijn vrouw niet. Zijn pik tintelde tegen de gulp van zijn spijkerbroek.

Hij keek rond op de lege parkeerplaats en controleerde voor de honderdste keer of er andere auto's stonden. Helaas was de parkeerplaats leeg. Dan had onderzoek gedaan naar een afgelegen parkeerplaats met de privacy van bomen. Omdat hij vlakbij een populair wandelpad lag en aan een natuurgebied grensde leek deze het beste.

Toch hoopte hij dat hij niet zó afgelegen was dat er niemand zou komen. Hij wilde één van Sarahs dates met Lester naspelen om die fantasie voor hen beiden nieuw leven in te blazen.

Hij keek naar zijn vrouw, die nu gefixeerd was op zijn kruis – ze beet op haar onderlip en keek hem recht in de ogen. Sarah streek met haar verzorgde vingertoppen langs zijn benen omhoog. “Denk je dat er iemand komt opdagen,” vroeg ze.

“Ik weet het niet,” zei Dan, terwijl hij voelde hoe zijn pik tegen zijn spijkerbroek drukte. Hij keek nog eens rond op de parkeerplaats, zag geen beweging en draaide zich toen naar Sarah. “Ik weet niet zeker of dit een populaire plek is of niet.”

“Nou, hoe graag wil je dat er iemand komt?” zei Sarah en ze bekeek hem in het maanlicht. Hij slikte. Die blik in haar ogen, alsof er een wild, onblusbaar vuur achter brandde. Haar onvoorspelbare aard bracht hem altijd tot wanhoop. “Zou je teleurgesteld zijn als er niemand komt?”

“Ik ben sowieso van plan te komen,” zei Dan en hij grijnsde, “dus er zal iemand komen, maak je geen zorgen.”

“Mhmmm, dat is zeker,” fluisterde Sarah, “daar zal ik voor zorgen.”

Sarahs handen reikten omhoog en ze begon de gesp van zijn broekriem los te maken. Toen die eenmaal los was, knoopte ze zijn spijkerbroek los en begon hem samen met zijn boxershort naar beneden te trekken. In een paar snelle bewegingen had ze de broek uit, zodat hij vanaf zijn middel naakt was.

“Ik vind het mooi wat ik zie,” grijnsde Sarah, terwijl ze naar voren boog en zachte kusjes op zijn dij plantte. Ze werkte zich omhoog naar zijn pik. “Ik was verrast door je suggestie vanavond, maar ik zal niet liegen. Het maakt me wel opgewonden.” Hij voelde haar hete adem op zijn dijen, waardoor hij rillingen van opwinding kreeg. Hij had de mond van zijn vrouw al weken niet meer op zijn pik gevoeld.

“Jouw idee bracht me op het idee van andere fantasieën die je misschien hebt en die we samen zouden kunnen verkennen. Welke kan ik nog meer voor je vervullen, schat?” Sarah keek hem aan terwijl haar tong even naar buiten schoot en zachtjes over zijn pik gleed, om zich vervolgens plagerig weer tussen haar lippen terug te trekken.

Sarah ging verder met het geven van kusjes rond zijn kruis, waarbij ze zorgvuldig zijn testikels en pik vermeed. Ze was vastbesloten hem te plagen tot hij op haar reageerde. Haar tong ging over zijn bovenbeen, tot vlak bij zijn balzak, en ze draaide en zoog eraan.

Meteen schoot de gedachte aan Lester door Dans hoofd. Hij dacht terug aan hoe hij herhaaldelijk door het kijkgaatje had gezien hoe hij zijn vrouw neukte. Hoe Sarah enthousiast de slordige man had gepijpt en hoe hij haar in haar trouwjurk had genomen. Ook die keer dat Lester haar ruw had geneukt in de parkeergarage, en die zwerver had toegekeken. Hoe hij had gezien dat Lester zijn naakte vrouw had blootgesteld aan de ogen van die gore vreemdeling terwijl ze seks had met een andere man.

Hij dacht aan Sarah op andere manieren. Aan nerds die naar haar keken, en om Lesters bed stonden terwijl zij op zijn pik reed. Aan Sarah die misschien twee vreemde mannen tegelijk nam in een smerig motel in een achterbuurt van Chicago. Dat ze een vreemdeling oppikte in een bar en hem meenam naar hun kamer, hem gaf wat hij wilde, zichzelf aanbood.

Verdomme.

Zijn gedachten raakten alweer de controle kwijt. Hij moest zichzelf in bedwang houden als hij ooit nog eens van die verdomde impulsen af wilde komen. Dan moest praten, iets zeggen. Zijn pik klopte en vroeg om de aandacht van zijn vrouw.

“In je kantoor... op je werk,” wist Dan uiteindelijk fluisterend uit te brengen en hij zag een glimlach op Sarahs gezicht verschijnen.

“Nou,” zei ze en de hete adem die haar woorden vergezelde, leek zijn pik te verhitten. Haar tong raakte eindelijk even zijn ballen aan, waardoor zijn hele lichaam verstijfde, “ik hoorde dat Lester deze week naar het ziekenhuis komt. Wat als hij me weer in mijn kantoor in het nauw drijft, Dan? Ik heb hem de vorige keer gezegd dat hij dat niet moest doen. We hadden die afspraak. Wil je dat ik die verander en hem daar neuk? Er is geen kast waar je je kunt verstoppen om toe te kijken.”

Dat was niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde hen beiden. Sarah en hij, haar man. Maar het horen van Lesters naam in de auto... Sarah die hem ermee plaagde en haar bereidheid, in ieder geval tijdens dit rollenspelletje, om het idee te omarmen seks met Lester te hebben op het werk... was hem te veel.

“Dat is... eh... verdomme,” zei Dan terwijl Sarahs tong over zijn pik begon te glijden. “Ik bedoelde ik in jouw kantoor. Jij en ik.” In zijn hoofd flitste het beeld van Lesters rode, gespannen gezicht terwijl zijn ballen explodeerden en zich in en op zijn vrouw leegden, waardoor Dan bijna zelf klaarkwam. Hij opende zijn ogen en probeerde zich te concentreren op wat er in de auto gebeurde.

“Mhmmm...” Sarahs mond omhulde Dans eikel. Haar tong voelde zo warm en nat aan. De geile echtgenoot hield zijn adem in en gooide zijn hoofd achterover op de rugleuning van de stoel. Hij sloot zijn ogen en genoot van het gevoel toen Sarah haar hand om zijn pik sloeg en hem, terwijl haar tong met de eikel danste, begon te strelen. Hij keek toe hoe zijn vrouw behendig zijn hele lengte in haar mond nam, zijn eikel precies voor haar keel.

Na een paar minuten pijpen, liet ze hem eindelijk los. Dan hief zijn hoofd op en Sarah keek hem aan met een verleidelijke blik. “Weet je zeker dat dit is wat je echt wil? Mij neuken in mijn kantoor? Of probeer je gewoon een brave jongen te zijn? Ik weet vast wel wat je echt wilt zien. Ik weet dat je eigenlijk een stoute jongen bent. Je wil zien hoe mijn vriend me neukt op mijn bureau, niet? Hij zou nogal wat zijn om mee om te gaan tijdens werktijd.”

Dan kreunde. Dit was helemaal niet wat hij had gepland. Sarah wist precies welke knoppen ze moest indrukken en probeerde hem gewoon te behagen. Hij kon haar niet aankijken terwijl hij zijn innerlijke demonen bestreed. Hij legde zijn hoofd weer op zijn stoel terwijl ze verderging.

“Lester neemt me nu al mee uit eten naar dure restaurants. Het is raar. Eerst dacht ik dat ik het vreselijk zou vinden, maar ik heb eigenlijk van alle dates genoten. Misschien komt het omdat ik weet dat ik na die dates lekker geneukt word...” zei Sarah zwoel en ze trok hem sneller af. “Echt, echt lekker. Niemand laat me zo hard klaarkomen.” Hij voelde haar adem op zijn ballen en haar tong begon er cirkels omheen te likken. Hij kreunde en duwde zijn ballen omhoog richting haar tong.

“Wat een geluksvogel ben ik,” zei Sarah tussen het likken door. Hij voelde haar tong overal: zijn ballen, de onderkant van zijn pik, haar tong gleed zelfs onder zijn balzak, waardoor hij begon te kronkelen. “Niet veel andere vrouwen hebben een man én een vriend. De één om voor ze te zorgen en de ander om ze helemaal kapot te neuken. Hoewel ik moet zeggen, Lester vervult de laatste tijd beide rollen.”

“Maar ik denk dat je dat stiekem wel fijn vindt. Toch, Dan? Fijn dat Lester de controle heeft,” ging Sarah verder. “Te oordelen naar de smakelijke bende die je de vorige keer op de muur van je kamer hebt achtergelaten, denk ik dat dat klopt. Mmmm. Ik kan niet geloven dat ik dat gedaan heb. Jouw sperma van de muur afgelikt. Je hebt me echt tot zo'n ondeugende vrouw gemaakt. Jij en je huisgenoot.”

Dan greep Sarah bij haar achterhoofd en trok haar naar zijn pik. Sarah kreunde toen zijn pik weer in haar mond gleed. Hij hield haar achterhoofd vast terwijl ze op en neer begon te bewegen op zijn pik, haar hand om de schacht geklemd, hem stevig vastgrijpend.

Hij wilde dat ze ophield met praten. Dat ze stopte met Lester en wat hij met haar deed. Ze dacht waarschijnlijk dat haar plagerijen hem tot het uiterste dreven. En dat was ook zo; dat was het probleem. Hij had een avond zonder Lester gewild, maar toch zat hij hier, denkend aan die kerel die haar bruut had geneukt, haar keer op keer had laten klaarkomen. En hij wilde niet nog eens horen over de smeerboel op de muur. Hij had haar niet verteld dat het niet van hem was. De gedachte walgde en maakte hem tegelijkertijd opgewonden, maar hij wilde dat ze ermee ophield. De kreunende geluiden die zijn vrouw maakte terwijl ze hem pijpte, brachten hem al bijna zover...

Dans ogen knipperden toen er een lichtstraal op scheen. Hij opende ze abrupt en keek wat het was. Er kwam een andere auto de parkeerplaats oprijden. Het grind kraakte onder het gewicht van de banden. De auto bleef even stilstaan, de koplampen schenen op hun auto. Uiteindelijk draaide hij om en parkeerde een paar parkeerplaatsen verderop.

“We hebben bezoek,” fluisterde Dan terwijl hij Sarahs hoofd losliet. Hopelijk zou de aanwezigheid van de vreemdeling een einde maken aan haar plagerijen over Lester. Hij wilde dat het over hen ging, niet over zijn dikke, irritante huisgenoot.

“Denk je dat hij ons gezien heeft?” fluisterde Sarah, haar hand nog steeds om Dans pik geklemd.

“Ik weet het niet,” zei Dan uitademend, zijn ogen gefixeerd op de auto. De wetenschap dat iemand zo dichtbij was. Zijn vrouw op een seksuele manier zou kunnen zien... Dit was wat hij wilde: hun fantasieën samen verkennen. Nou ja, niet helemaal alleen, maar niet met Lester.

Het interieurlicht van de andere auto ging even aan toen het bestuurdersportier openging en een man uitstapte. De man bleef even bij zijn auto staan, maar keek duidelijk in hun richting. Wachtend op een signaal of een inschatting van de situatie, maar dat wist Dan niet zeker.

Sarah hield Dans pik vast terwijl ze beiden toekeken hoe de vreemdeling om zijn auto heen liep en langzaam naar hen toe kwam. Ze ademden allebei zwaarder bij elke stap die de man in hun richting zette.

Dan kon hem in het maanlicht gedeeltelijk onderscheiden. Hij was iets ouder dan zij, waarschijnlijk ergens in de veertig en zag er een beetje ruw uit. Hij had waarschijnlijk één of ander handarbeidersberoep, te oordelen naar zijn uiterlijk. Misschien was hij net klaar met zijn werk.

“Dan, onze ramen zijn niet getint zoals die van Lester,” zei Sarah terwijl ze langzaam Dans pik streelde. “Hij kan alles zien. Kan mij zien.”

“Ik weet het,” fluisterde Dan terug. Zijn ogen schoten naar de deursloten om te controleren of ze goed vastzaten. De man liep naar het raam van de auto, bekeek hen meteen aandachtig, waarna zijn blik bleef rusten op de knielende Sarah. Dan kon zien dat het de man wel beval wat hij zag. De opwinding was duidelijk van zijn gezicht af te lezen.

Sarah haalde haar hand van Dans pik, waardoor hij haar weer aankeek. “Nou, nu onze VIP is gearriveerd, dan kan het feest beginnen,” zei Sarah, terwijl ze Dan een veelbetekenende blik toewierp. Ze haalde een haarelastiekje tevoorschijn en bond haar haar in een knot. Dan wist niet zeker of de vreemdeling haar had gehoord. Waarschijnlijk wel, maar Dan was er niet zeker van.

Sarahs gouden lokken vielen langs haar prachtige gezicht. God, wat een ongelooflijke vrouw.

Zijn vrouw reikte naar beneden, pakte de onderkant van haar oversized hoodie en trok hem uit, waardoor haar sexy witte sportbeha tevoorschijn kwam. Zo'n beha die haar decolleté prachtig accentueerde, en hij zou ontzettend jaloers zijn op de mannen in de sportschool als ze hem ooit daadwerkelijk zou dragen tijdens het sporten.

Dan dacht dat hij de man buiten iets hoorde mompelen, maar Dans blik was gefixeerd op Sarahs lichaam. Hij wist niet dat ze dit had gepland of dat ze zulke sexy lingerie onder die saaie kleren had verborgen.

“Hoe vind je de show tot nu toe,” vroeg Sarah hardop. Dan wilde antwoorden, maar zag dat ze door het raam naar de vreemdeling keek. Ze sprak helemaal niet tegen hem. Zijn vrouw legde haar hand in haar nek en liet die langs haar lichaam glijden, waarbij ze haar rechterborst streelde, de borst die het dichtst bij de man buiten de auto was.

De man bleef staan en knikte, terwijl zijn ogen zich vastklampten aan de zichtbare huid van Sarahs borsten. “Nou, de show is nog niet voorbij,” zei Sarah terwijl ze opstond, half voorovergebogen, en haar in een joggingbroek gehulde billen naar het raam draaiend. Ze bewoog achteruit tot haar billen recht voor het gezicht van de man waren en liet langzaam haar joggingbroek zakken. Haar billen kwamen langzaam, plagerig, in beeld terwijl ze zich blootgaf aan deze oudere man. Deze vreemdeling.

Sarah droeg een bijpassend wit broekje, zo'n string die haar hele billen blootlegde. Dan hoorde de man aan de deurklink trekken. Gelukkig zat de deur nog op slot.

Sarah hoorde het gerammel blijkbaar niet, of ze koos ervoor het te negeren terwijl ze haar joggingbroek helemaal uittrok en voor haar man knielde. Ze reikte naar Dans pik en begon hem af te trekken, zich naar hem toedraaiend, waardoor hij een goed zicht kreeg op haar borsten en de rest van haar lichaam.

Dan leunde achterover in extase terwijl Sarah met één hand zijn pik aftrok en zichzelf tentoonstelde aan deze vreemdeling. Dit was wat hij gewild had. De macht over hun fantasieën uit Lesters handen nemen en ze weer in zijn handen leggen.

“Oeps,” zei Sarah onschuldig, terwijl ze één van haar beha-bandjes liet zakken, die losjes nu langs haar biceps bungelde. “Wat stom van me.”

Sarah keek Dan zelfverzekerd aan, waarmee ze hem liet weten dat ze de touwtjes in handen had. Haar blik dwaalde terug naar de vreemdeling bij het raam. Dat ze haar aandacht op een andere man richtte, maakte hem gek. De manier waarop ze de man aankeek, haar houding, alles er op en eraan zei: 'Neem me.'

Hij was blij dat de deuren op slot zaten en dat hun fantasie beperkt bleef, maar wat als dat niet zo was? Wat als de deuren open waren en deze man er eentje opende? Hoe ver zou Sarah gaan? Hoe ver zou Dan gaan?

Sarah hield oogcontact met de man terwijl ze haar hoofd naar Dans pik liet zakken. Uiteindelijk draaide ze haar hoofd en opende haar mond, waarmee ze zijn pik weer warm verwelkomde. “Mhmmm,” kreunde Sarah met Dans pik in haar mond. Haar hand greep de basis ervan vast, streelde hem en kneep erin. Sarahs andere hand reikte omhoog en trok haar andere beha-bandje naar beneden, waardoor haar blote schouders zichtbaar werden voor de vreemdeling.

Dan voelde zijn ballen zich samentrekken. Alsof het afgesproken werk was, trok Sarah haar lippen van zijn pik en draaide zich naar de vreemdeling: “Zou je willen dat jij dit was?” zei ze. “Dat ik voor jou knielde met jouw pik in mijn mond?”

De man knikte alleen maar, maar Dan merkte dat zijn arm op een onnatuurlijke manier bewoog. Eigenlijk was het té natuurlijk. Hij moet zich daar wel aan het aftrekken zijn.

“Hmmm, ik wed dat je dat graag zou willen,” zei Sarah, terwijl ze haar wenkbrauw optrok naar de vreemdeling. “Zou je hier gewoon willen blijven zitten en me je laten pijpen? In mijn mond willen klaarkomen? Of zou je me willen neuken? Me neuken tot ik schreeuw dat je in me moet klaarkomen?”

De armbewegingen van de man werden steeds onregelmatiger. Sarahs plagerijen hadden duidelijk effect op hem. Ze richtte haar aandacht weer op Dans pik en likte er langzaam met haar tong overheen tot ze bij zijn ballen kwam. Haar hand bleef zijn schacht strelen.

“Mhmmm,” kreunde Sarah luid. Te luid. Ze wilde duidelijk dat de vreemdeling haar hoorde. “Ik wed dat je lekker zou smaken. Ik zie je al daar zitten in plaats van mijn man.”

Sarah draaide haar hoofd. Haar wang rustte nu op Dans dij. Haar tong schoot nog steeds naar buiten en likte Dans ballen. “Ik wed dat je een echt grote, vlezige lul hebt, of niet soms?” zei ze.

De man begon zich nog sneller af te trekken. Dan voelde zijn ballen weer samentrekken door de manier waarop Sarah tegen deze man praatte. Ze wist precies wat ze moest doen om hem over de grens te duwen. Normaal gesproken, als hij Sarah zo zag doen, bevredigde hij zichzelf. Om haar aanraking nu tegelijkertijd op zijn pik te voelen was gewoon te veel voor hem.

Dans ademhaling versnelde. Sarah keek naar hem op, en wist dat haar man bijna klaarkwam. Ze kwam overeind en streelde zijn pik. Ze drukte haar borsten tegen elkaar met haar armen en gaf een showtje voor Dan. Ze spoorde hem aan klaar te komen. Ze beet op haar lip en keek naar zijn pik en vervolgens weer naar hem op. Ze glimlachte ondeugend en draaide zich naar de vreemdeling.

“Misschien kom ik morgenavond wel zonder mijn man hierheen. Dan zullen we eens zien wie van jullie het langst volhoudt en wiens pik groter is,” zei Sarah. Ze glimlachte en zette haar lippen op Dans pik, net toen hij klaarkwam.

“Ah, shit,” gromde Dan en hij klemde zijn tanden op elkaar terwijl hij klaarkwam. Zijn ballen voelden alsof er een last van zijn schouders was gevallen toen zijn sperma recht in Sarahs mond spoot. Zijn vrouw kreunde toen hij zich in haar leegde. Sarah hield zijn pik stevig vast in haar hand en stuurde de richting van zijn ejaculatie. Ze aarzelde niet. Ze slikte lading na lading van Dans hete sperma door.

Dan zakte achterover, uitgeput van het klaarkomen. Sarahs mond bleef aan zijn pik gekleefd, haar hand streelde hem zachtjes. Ze zoog de laatste restjes sperma uit hem voordat ze met haar tong rond de eikel draaide, waardoor zijn lichaam rillingen kreeg. Dan draaide ze zich om en keek weer naar de vreemdeling. Hij leek ook te hijgen en zijn arm bewoog niet langer heen en weer. Het zien van een vrouw als Sarah en het horen van haar plagerige woorden leek hem te veel te zijn.

De man staarde haar zeker een hele minuut aan, waarna hij knikte en zich weer naar zijn auto omdraaide. Sarah ging weer op haar knieën zitten en keek naar Dans pik, die bedekt was met haar speeksel. Ze glimlachte om de vermoeide uitdrukking op zijn gezicht. “Nou,” zei ze, “heb ik het goed gedaan?”

“Je was geweldig,” mompelde Dan terwijl hij zijn boxershort en broek zocht. Hij vermoedde dat zijn pik minstens een dag slap zou blijven.

Sarah likte haar lippen af. “Zo is het zoveel beter. Het smaakt zoveel beter als het warm en vers is,” zei ze. “Veel beter dan het van de muur af te likken.”

Dans lichaam verstijfde, hij kon niet reageren. Sarah leek het niet te merken. Ze trok snel haar sweatshirt weer aan en wurmde zich onhandig in haar joggingbroek. “Het is bijna elf uur. Laten we teruggaan en mijn ouders aflossen,” zei Sarah, terwijl ze soepel op de voorstoel klom.

“Ja,” zei Dan, terwijl hij probeerde zichzelf te beheersen. Zijn kruis voelde glad aan toen hij zijn boxershort eroverheen trok, gevolgd door zijn broek.

De man reed weg op het moment dat Dan zich weer achter het stuur nestelde. Hij keek naar Sarah, die hem toelachte. “Je bent geweldig, weet je dat?” zei Dan.

“Oh, dat weet ik,” zei Sarah, grijnzend.

Dan startte de auto en reed naar de uitrit van de parkeerplaats. Hij voelde zich goed. Niet alleen omdat hij klaargekomen was, maar omdat hij het gevoel had dat deze avond een succes was geweest. Ze hadden het gedaan, en het was niet te ver gegaan. Hij begon de controle terug te krijgen. Dit was maar één nacht, maar het was een belangrijke stap om de macht over hun fantasieën terug te winnen van Lester.

Het was bijna tijd voor de wekelijkse managementvergadering. Sarah scrolde door haar e-mails op haar scherm, op zoek naar dringende zaken die ze vandaag nog moest afhandelen. Het leek erop dat alle grote problemen waren opgelost en dat er na de vergadering niets meer dringends te doen viel.

Toch was ze er zeker van dat er tijdens de vergadering een stortvloed aan e-mails zou binnenkomen. Haar functie leek te zijn veranderd sinds Drew was ontslagen. De interim-CEO, John, deed het geweldig door de raad van bestuur enthousiast en gemotiveerd te maken voor de toekomst van het ziekenhuis, maar alle dagelijkse operationele zaken die Drew had beheerd, waren nu op haar schouders terechtgekomen. John was niet het type leider dat zich in details verloor. Hij had meer oog voor het grote geheel.

Helaas betekende dat dat er de laatste tijd veel meer werk op Sarahs schouders terechtkwam. Ze probeerde zoveel mogelijk te delegeren en afdelingshoofden en andere teamleiders de ruimte te geven om zelfstandig beslissingen te nemen, maar het was een moeizaam proces – een proces waar ze nog steeds constant aan werkte.

Al deze veranderingen zouden echter met open armen worden ontvangen als ze de CEO-positie zou krijgen. Alleen al de gedachte eraan leek onzinnig, alsof het de kans zou verkleinen of verpesten. Zowel Jerry als haar man hadden haar de indruk gegeven dat ze dachten dat ze de functie daadwerkelijk aankon. De afgelopen weken, waarin ze in feite Drews werk had gedaan, hadden haar ervan overtuigd dat ze het ook aankon. Zelfs John leek af en toe te hinten dat de raad van bestuur haar serieus overwoog als een van de belangrijkste kandidaten voor de functie.

Het krijgen van de functie zou alles veranderen voor Sarah en haar gezin. Het zou niet alleen een enorme erkenning zijn voor haar jarenlange werk, maar ook een bliksemcarrière. Alleen al de salarisverhoging zou enorm zijn. Dan zou weer thuis komen wonen en ze zouden samen de volgende stappen in zijn carrière kunnen bepalen. Ze zouden weer een echt gezin kunnen zijn.

Toch was ze voorzichtig met het koesteren van te hoge verwachtingen. Haar hart was de afgelopen jaren al te vaak gebroken om zich zo open te stellen. Ze had er stiekem op gehoopt en had dingen gedaan zoals proberen nieuwe processen op te zetten die haar leven als CEO makkelijker zouden maken.

Ze sloot haar e-mailapp af en wreef in haar ogen. Het was nog steeds veel werk en ze had ernaar uitgekeken om even naar Chicago te gaan voor een pauze. Helaas bleef ze voorlopig waar ze was. Het was gewoon geen goed moment om te vertrekken. Ze moest nog steeds haar afspraak met Lester nakomen voor het einde van de maand.

Lester. Ze stond op van haar stoel en liep naar het grote raam achter haar. Ze keek uit over de parkeerplaats, in de hoop Lesters auto te vinden. Ze kon hem niet zien, maar hij zou er vandaag moeten zijn om wat dingen voor Jerry te doen. Haar gedachten bleven maar hangen bij de term 'penetratietesten', waardoor ze de rest van de dingen die Jerry had genoemd niet had gehoord.

Rationeel gezien wist ze dat ze Lester niet aantrekkelijk vond. Hij was alles wat ze in een man niet leuk vond. Slordig, lui, lelijk, dik en eigenlijk gewoon een eikel. Ze herinnerde zich de tijd dat ze hem niet kon uitstaan. Hij had haar de rillingen bezorgd. Ze wist dat die herinneringen echt waren. Sarah kon zich nog steeds inleven in dat gevoel. Maar ze kon niet verbergen dat ze zich tot hem aangetrokken voelde wanneer hij in de buurt was. Dat wat haar eerst had afgestoten, haar nu meteen opwond. Ze voelde het nu, alleen al door eraan te denken.

Ze wist niet wat het was. Vrijwel zeker waren het de overweldigende orgasmes en de seks die hij met haar had. Misschien was het gewoon een kortstondige manier om haar stress te verlichten, maar ze kon het niet helpen dat ze zich tot hem aangetrokken voelde. Ze rationaliseerde en negeerde al die karakter- en fysieke eigenschappen die ze eerder zo afstotend had gevonden.

Ze kon het niet helpen dat ze een vreemde aantrekkingskracht tot hem voelde. Het voelde vreemd aan, niet op dezelfde manier als toen ze zich aangetrokken voelde tot Dan of haar vorige vriendjes. Ze kreeg er rillingen van als ze er alleen al aan dacht. De aantrekkingskracht die ze tot Lester voelde, was bijna giftig. Het was gevaarlijk, en ze wist dat het slecht voor haar was, maar tegelijkertijd was het sterk – ongelooflijk sterk. Het maakte dat ze zich wilde blootgeven en kwetsbaar voor hem wilde zijn, hem alles wilde laten doen wat hij haar maar wilde.

Sarah keek op haar horloge. Het was tijd om naar beneden te gaan voor haar vergadering, en ze moest ervoor zorgen dat ze haar hoofd erbij hield. Voordat ze haar kantoor verliet, nam ze een slok water, pakte een paar vitamines, supplementen en andere pillen uit haar tas en slikte ze snel door.

Ze bekeek zichzelf in de spiegel aan de muur. Hoewel een deel van haar hersenen haar vertelde dat ze er goed uitzag, voelde ze zich nog steeds een rommeltje. Sarah vond haar outfit van vandaag mooi. Een nette donkerblauwe blouse met knoopjes en een schattige kraag die haar gebruinde nek mooi accentueerde. Het zag er heel professioneel uit, maar haar borsten die tegen de stof drukten, maakten het ook sexy.

Het shirt was in een hoog getailleerde pantalon gestopt, ter hoogte van haar navel. De broek sloot mooi aan op haar heupen en billen, maar viel losjes over haar benen. De rechte pijpen van de broek reikten tot net boven haar enkels en ze droeg er zilveren hakken bij.

Hoewel ze alleen haar handen, de bovenkant van haar voeten en een stukje van haar nek liet zien, was het een ongelooflijk sexy outfit. Bijna net zo sexy als wat ze eronder droeg.

Toen nam ze even de tijd om zichzelf te herpakken en haar professionele gezicht weer op te zetten, waarna ze de veiligheid van haar kantoor verliet. Ze liep door de gang naar de lift, in de hoop dat ze niet per ongeluk Lester tegen het lijf zou lopen op weg naar haar afspraak.

De deuren gingen open naar een lege lift. Sarah kon een steek van teleurstelling niet onderdrukken dat hij niet voor haar stond in de kleine ruimte. Ze toetste de gewenste verdieping in en ging naar beneden.

Ze voelde zich gespannen en had tijd nodig even te ontspannen, weg van het ziekenhuis. Ze had gehoopt dat haar nacht met Dan in de auto haar wat had opgelucht, maar dat was niet het geval. Spelen met Dan in het openbaar was leuk, net als een showtje opvoeren voor de vreemdeling die langskwam, maar er ontbrak iets.

Sarah had niet dezelfde mate van voldoening of ontspanning gevoeld als normaal gesproken wanneer ze Dan in Chicago bezocht. Misschien kwam het doordat ze Dan alleen een orale seks had gegeven en zelf niet klaargekomen was. Dat was waarschijnlijk de enige reden.

De liftdeur ging open en Sarah stapte eruit. Met zelfverzekerde passen baande ze zich een weg door de gang naar de vergaderzaal. Ze begroette kort haar collega’s waarna ze plaatsnam in een lege stoel, een beetje afgezonderd van de anderen. Ze had vandaag geen zin in koetjes en kalfjes.

Haar telefoon trilde in haar zak. De vergaderzaal liep nog vol en John was er nog niet, dus ze voelde zich veilig genoeg om haar telefoon te checken. Het bericht was van Dan. “Ik hoop dat je een fijne dag hebt, schat,” appte hij. “Ik hou van je. Ik zit hier even in de Starbucks voor een zakelijk telefoontje. Wens me succes.”

Sarah begon een antwoord aan haar man te typen toen ze een nieuwe melding kreeg. Deze keer van Lester. “Wat heb je aan?” schreef hij. “Stuur me een foto.” Dan verscheen er een nieuw bericht, met daarin een foto van Lesters grote, sappige pik.

Ze staarde er een paar seconden naar, waarna ze snel haar app sloot en haar telefoon met het scherm naar beneden op tafel legde. Ze herkende de achtergrond van de foto. Hij was ergens in het gebouw, waarschijnlijk in een kantoortje bij de IT-afdeling, met dus zijn pik uit zijn broek.

Sarah keek de kamer rond om te zien of iemand het had opgemerkt. Gelukkig was iedereen in gesprek. Toen haar telefoon op de tafel voor haar trilde, keken er een paar mensen haar kant op.

Ze reikte ernaar en pakte hem snel, terwijl ze verontschuldigend knikte naar haar collega's. Ze wist niet van wie het bericht zou zijn, van Dan of van Lester. Ze hield de telefoon dicht tegen zich aan en controleerde nogmaals of niemand in haar buurt kwam, waarna ze het bericht opende. “Ik heb je de mijne laten zien,” appte Lester. “Laat me nu die van jou zien.”

Sarah voelde haar ademhaling versnellen. “Dat kan ik niet. Ik werd de vorige keer bijna betrapt. Ik heb je gezegd dat ik dit niet meer op mijn werk kan doen,” typte ze snel als antwoord.

John en Jerry kwamen de kamer binnen, terwijl ze doorgingen met hun gesprek. Sarah wilde haar telefoon opbergen toen er een nieuw bericht van Lester op het scherm verscheen. “Maar de vorige keer in mijn kamer zei je ja tegen seks in je kantoor. Dat ben ik nog steeds van plan,” appte hij.

“Dat was Lady Val, niet ik. Ik moet gaan,” antwoordde Sarah snel terwijl iedereen stil werd en zette haar telefoon uit. Ze kon zich voorstellen hoe hij anders constant zou trillen met dickpics van Lester terwijl ze hier met al haar collega's was.

John begon met de groep te praten, wisselde wat beleefdheden uit met iedereen voordat hij ter zake kwam. Deze bijeenkomsten hadden de afgelopen weken een min of meer normaal ritme gekregen. Elk afdelingshoofd bracht John op de hoogte van dringende zaken en de status van verschillende activiteiten die voortkwamen uit de vorige vergadering. Sarah wist natuurlijk al hoe de zaken ervoor stonden. John trouwens ook, want zij stelde dagelijks een briefingmail voor hem op, maar hij vond het toch prettig om deze vergaderingen bij te wonen en zelf van de afdelingshoofden te horen.

Iedereen gaf een update totdat de vergadering bijna was afgelopen. Net toen Sarah dacht dat het bijna voorbij was, stak John zijn hand op en spoorde iedereen aan om nog even te blijven.

“Nog één dingetje. Een korte mededeling. Zoals jullie weten, heeft de raad van bestuur een grondige en uitgebreide zoektocht naar de volgende CEO van het ziekenhuis uitgevoerd, en ik ben blij te kunnen aankondigen dat ze een aanbod hebben gedaan aan een uitstekende kandidaat.”

Sarahs hart zakte in haar schoenen. Ze had nog niets gehoord en ze had niet eens de kans gekregen om te solliciteren. Ze zouden het haar toch niet zomaar geven? Een paar minuten geleden had ze nog geen aanbod in haar inbox gehad. Jerry keek haar kant op, maar Sarah kon haar ogen niet van John afhouden, benieuwd naar wat hij zou zeggen.

Een opgewonden geroezemoes vulde de kamer. Verschillende mensen wierpen blikken in haar richting. Het was geen geheim dat ze een favoriete vervangster was.

“Het aanbod is nog niet geaccepteerd, maar we zijn erg enthousiast over deze kandidaat. Hij brengt een schat aan ervaring mee uit Aurora, vlakbij Chicago, en we zouden enorm blij zijn als we hem konden binnenhalen. Hij is daadkrachtig en heeft al een plan om dit ziekenhuis te transformeren, waar de raad van bestuur erg enthousiast over is.”

Sarah voelde haar tanden knarsen en probeerde haar woede te verbergen. Het was niet alleen dat ze de baan niet kreeg. Ze hadden haar niet eens de kans gegeven ervoor te vechten.

“Ik wil er nog aan toevoegen dat de raad van bestuur dit vanuit alle hoeken heeft bekeken,” voegde John eraan toe, “en vele nachten heeft beraadslaagt over de toekomst van het ziekenhuis, vooral na de recente gebeurtenissen. We hebben gekeken naar de richting die het ziekenhuis opging en hoe het intern functioneerde. We hebben alle mogelijke opties voor deze functie bekeken, en dat is de beste weg voor het ziekenhuis.”

Zijn blik kruiste even de hare, voordat hij snel wegkeek. Lafaard. Daar was het dan. Zijn laatste zin was specifiek voor haar bedoeld. In feite zei hij haar, waar iedereen bij was: “Vraag me hier niets over. De beslissing is definitief. Het was lief dat je dacht dat je een kans maakte.”

Dan nam een slokje van zijn caffè americano voordat hij zijn koptelefoon opzette. Hij was even van kantoor weggeglipt voor een vroege lunch om dit telefoontje met Sentinel Security aan te nemen. Ze hadden eindelijk tijd gehad zijn voorstel te bekijken en wilden het bespreken. Dan had wat marge in zijn offerte ingebouwd, maar hoopte toch dat ze niet te veel zouden proberen af te dingen. Hij hoopte dat ze hem niet alleen maar zouden vleien en de boel zouden laten stagneren.

Hen als klant binnenhalen zou een enorme verandering betekenen en hem helpen de achterstand in te halen die hij had opgelopen toen zijn bedrijf zijn salaris verlaagde. Na een grote ontslagronde en met al die andere vertrekkende medewerkers, verbaasde het hem dat Walt hem geen salarisverhoging had gegeven om hem te behouden. Misschien had Dan erom moeten vragen, maar tot die tijd had hij zijn eigen, duurzame plannen voor de lange termijn – net zoals zijn plan om van de perikelen tussen Lester en zijn vrouw af te komen. Hij had er vertrouwen in dat hij zijn fantasieën onder controle kon krijgen. Hoe meer hij erover nadacht, hoe meer hij tot de conclusie kwam dat hij het beste radicaal mee moest stoppen en zijn hersenen moest ontgiften.

Hij moest Sarah nog steeds beschermen, maar misschien zou ze het wel alleen redden. Ze wist hoe ze zichzelf moest redden en had die andere dag in de auto met die vreemdeling laten zien hoe beheerst ze was. Na de gebeurtenissen in hun huis met de trouwjurk, had hij gezworen dat hij er altijd voor haar zou zijn. Dat kwam deels doordat Sarah bereid leek te zijn zo ver te gaan, maar ook omdat hij zelf niet achtergelaten wilde worden en toeschouwer wilde zijn van deze walgelijke affaire die zich voor zijn ogen afspeelde.

Dan had zich al vaak afgetrokken op de herinnering aan die nacht en andere nachten. Zijn fantasieën leken andere aspecten van zijn leven te beïnvloeden, daarom moest hij zich ervan afsluiten en zich concentreren. Hij kon Lester niet de controle over hem laten nemen.

Hij moest hier nog steeds met Sarah over praten en erachter zien te komen wat zij ervan vond. God, het was zo lang geleden dat ze de kans hadden gehad om hierover te praten.

Twee minuten voor zijn telefoongesprek verscheen er een e-mail op zijn laptopscherm. Het was van Bill, de man van Elevate Engagement. Hij was verrast, want hij had niet gedacht dat ze daadwerkelijk iets van plan waren.

Hij las de e-mail door. Elevate wilde hem inhuren als consultant, betaald per uur. Ze probeerden zijn uurtarief helemaal niet naar beneden te onderhandelen. Hij zou de honderdvijftig dollar per uur verdienen die hij had gevraagd. Het leek erop dat Bill toch een betrouwbare man was. Nou ja, het leek erop dat hij indruk had gemaakt, in ieder geval op Bill. Hij schreef snel een taak op zijn to-dolijstje om op hun e-mail te reageren, maar nu moest hij eerst dat gesprek met Sentinel Security aangaan.

Dan opende Microsoft Teams op zijn laptop en startte de vergadering. Er verschenen verschillende vensters van andere deelnemers op het scherm; niemand had zijn camera aan staan, dus Dan liet die van hem ook uit. Dat was toch makkelijker. Sentinel leek wat stijfjes en hij wilde niet laten merken dat hij vanuit een Starbucks belde.

“Hallo allemaal. Ik ben Dan Williams. Leuk om jullie te ontmoeten,” zei Dan enthousiast tegen de groep.

“Dan, fijn om je weer te spreken,” klonk een stem die Dan herkende. Het was zijn contactpersoon van Sentinel, Martin Rivera. “We willen graag met je praten. Ik heb hier een aantal collega's die geïnteresseerd zijn in jouw voorstel voor onze datacenterprojecten.”

Martin stelde zijn collega’s voor, waarna hij inging op de details van Dans voorstel. Ze bestookten hem met vragen over bepaalde details, die Dan met vertrouwen verdedigde. Hij hield voet bij stuk en stelde hen een aantal hypothetische vragen waar de groep nog niet aan had gedacht.

Dan keek op de klok en wist dat hij binnenkort weer op kantoor moest zijn. Toch wilde hij dit gesprek niet afbreken. Dit gesprek kon een doorslaggevende factor zijn voor zijn financiën.

“Nou, Dan,” zei Martin, die het gesprek leek te gaan afronden, “we hebben voorstellen van andere bedrijven bekeken, maar we waarderen de persoonlijke aandacht die jij ons hebt gegeven. We gaan je daarom inhuren als onze belangrijkste expert-consultant voor dit project. We sturen je echter nog een aantal wijzigingen die we willen bespreken. Ten eerste vinden we het nodig dat je af en toe op kantoor aanwezig bent. Sommige aspecten van het project zijn gevoelig en we willen die niet telefonisch of per e-mail bespreken. Zou dat een probleem zijn?”

Dan wist niet precies hoe hij dat voor elkaar zou krijgen, maar hij zou er wel een oplossing voor vinden. Martin zat in Washington D.C., maar Dan kon de vliegtickets waarschijnlijk wel declareren. Misschien wilde Sarah nog een korte vakantie. Hij moest nog kijken hoeveel invloed hij had op Walt om te zien of hij tijdens die reizen op afstand kon werken. Maar dat zou betekenen dat hij minder vaak vanuit huis kon werken.

“Dat is geen probleem,” zei Dan. “We moeten alleen nog een planning maken. Ik heb ook andere klanten en verplichtingen, dus we moeten die reizen van tevoren bespreken.”

“Prima,” zei Martin, “Nou, misschien kunnen we de details offline bespreken en de rest van de groep weer aan het werk laten gaan. We zijn erg enthousiast om je persoonlijk te ontmoeten, Dan. Nogmaals bedankt voor het voorstel. Ik weet zeker dat het geweldig zal zijn om met je samen te werken.”

“Ik voel hetzelfde. Dank jullie wel allemaal. Fijne middag,” zei Dan terwijl hij op de rode knop drukte en het venster sloot.

Hij leunde achterover en liet het even bezinken. Hij had zojuist in dertig minuten twee nieuwe klanten binnengehaald. Het voelde alsof alles eindelijk op zijn plek viel en hij zou zich snel uit deze benarde situatie redden.

Misschien nog één of twee klanten, en hij kon die rotte deal met Lester beëindigen. En als hij dan nog een paar langdurige contracten binnenhaalde, kon hij zijn baan opzeggen en terug naar huis verhuizen, terwijl hij zijn bedrijf verder uitbouwde of naar andere mogelijkheden keek. Hij zou zichzelf in ieder geval wat ademruimte geven. Hij had gewoon tijd nodig. Tijd om alles op een rijtje te krijgen.

Tijd. Hij keek op zijn computer naar de tijd. Shit. Hij moest terug naar kantoor. Dan wilde niet te veel aandacht trekken door lange lunchpauzes te nemen. Walt had nog niets gemerkt, maar Dan wilde niet bekendmaken waar en waarom hij elke dag het kantoor uitrende. Toch kon hij niet wachten Sarah het nieuws te vertellen. Twee goede berichten op één dag waren zeldzaam. Hij was sowieso al van plan later deze week terug naar Middleton te gaan. Nu hadden ze iets te vieren.

Nadat hij snel zijn laptop in zijn tas had gestopt, pakte Dan zijn koffie en liep naar de uitgang. Hij was nog maar een paar meter de Starbucks uitgelopen toen een man zijn naam riep.

Dan draaide zich om en zag een man van ongeveer zijn leeftijd in een keurig pak in de schaduw tegen de muur staan. Hij keek om zich heen om te zien of er nog iemand op hem afkwam. De straat was vol mensen die voorbijliepen, maar niemand leek zo gefixeerd op Dan als deze man.

“Dat ben ik. Wie bent u,” vroeg Dan voorzichtig.

“Noem me Peter. Ik ben geïnteresseerd in uw diensten. De duurzaamheidspunten die u op LinkedIn hebt geplaatst, zijn zeer indrukwekkend en goed onderzocht. U weet duidelijk waar u het over hebt.”

De onopvallende man stond op van de muur en liep met uitgestoken hand naar hem toe. Dan schudde voorzichtig de hand van de man. “Aangenaam kennis te maken, Peter. U stond vast niet toevallig buiten deze Starbucks op mij te wachten?”

“Schuldig,” zei de man en hij glimlachte. “U hebt me te pakken. Ik herkende u, maar wilde uw telefoongesprek niet onderbreken, dus ik heb gewacht.”

Dan herinnerde zich niet dat hij deze man in de Starbucks had gezien. Niet dat hij iedereen in de gaten had gehouden – deze man leek niet bijzonder opvallend. “Waar bent u precies naar op zoek,” vroeg Dan.

“Ik ben geïnteresseerd in uw diensten. Vooral als u contact kunt opnemen met een oude klant van u, zijn we geïnteresseerd in alle informatie die u mogelijk kunt verstrekken over één van hun huidige projecten,” zei Peter, glimlachend alsof wat hij net had gezegd volkomen terecht was. Maar op de één of andere manier was zijn glimlach niet terug te zien in zijn ogen.

“Voor wie werkt u precies, meneer...” vroeg Dan, zijn zin niet afmakend, zodat de man zijn achternaam kon noemen.

“Alleen 'Peter', alstublieft,” glimlachte de man leeg. “We betalen vorstelijk. Sterker nog, als u voor dat bedrijf zou kunnen werken, betalen we u zelfs een salaris bovenop wat u al verdient. Lijkt een win-winsituatie, hè?”

Er klopte iets niet. Dan had er een slecht gevoel bij. “En ik neem aan dat u me niet wil vertellen voor wie u werkt,” vroeg hij.

Peters lippen krulden zich in een strakke grijns. “Het enige wat u hoeft te weten is dat ik werk voor een partij die erg geïnteresseerd is in een aantal niet-openbare projecten waar een kennis van u aan werkt.”

Oké. Bij Dan begonnen de alarmbellen te rinkelen. Dit begon gevaarlijk te klinken, bijna als bedrijfsspionage. Hij kon zich niet inhouden en wilde meer weten. “Voor welk bedrijf wilt u dat ik spioneer?” zei Dan, waarmee hij dwars door de geheimzinnige praatjes van deze man heen prikte.

De man kromp ineen bij het woord 'spion'. Hij keek om zich heen naar de voorbijgangers op de stoep. Dan pakte hij Dan zachtjes bij zijn elleboog en gebaarde hem om naar opzij te lopen, richting het gebouw. “De Lincoln Group. U hebt toch met Byron samengewerkt voordat hij uw bedrijf ontsloeg? Hij heeft een paar projecten in zijn portfolio waar we graag meer over willen weten. Zoals ik al zei, we zullen u ervoor compenseren.”

De Lincoln Group. Waar ging dit in godsnaam over, en waar waren ze in vredesnaam mee bezig dat een bedrijf hem op zo'n schimmige manier benaderde?

“Hoeveel gaat dat dan zijn,” vroeg Dan.

“Dat hangt ervan af wat je kunt regelen,” fluisterde Peter. “We geven je een basissalaris voor je moeite en bonussen voor waardevolle informatie die je kunt leveren. Alles contant.”

“Er is één probleem, Peter,” zei Dan. Hij voelde zich hier niet prettig bij. Hij was net bezig zijn problemen op te lossen en dit voelde alsof hij weer in een hoop ellende terecht zou komen. “De laatste keer dat ik met Byron sprak, zei ik hem dat hij de pot op kon. Die vent haat me tot op het bot.”

Peters glimlach verdween. “Byron staat erom bekend dat hij wrok koestert. Hij gaat nu echt niet meer met u samenwerken.”

“Dat dacht ik ook,” zei Dan. “Hij klonk niet bepaald vrolijk de laatste keer dat we elkaar spraken.”

“Wees voorzichtig, vriend,” zei Peter terwijl hij in zijn colbert greep. Hij haalde een wit visitekaartje tevoorschijn en gaf het aan Dan. Dan bekeek het. Het was blanco, op een telefoonnummer na dat er in zwarte inkt op stond. “Voor het geval er iets verandert,” zei Peter voordat hij zich bij de stroom mensen op de stoep voegde.

Dan bleef staan en zag hem om een hoek verdwijnen, niet wetend wat er zojuist was gebeurd. Dan had de Lincoln Group achter zich gelaten. Hij had niet verwacht hun naam ooit nog te horen. Deze dag had een bizarre wending genomen en hij wist niet wat hij ervan moest denken. Hij wist nog steeds niet zeker wat het allemaal betekende. Dan keek op zijn horloge. Hij was te laat.

Dan haastte zich over de stoep terug naar zijn kantoor. Sarah zou dat gesprek vast interessant vinden. Het drong tot hem door dat hij haar het goede nieuws over Engage en Sentinel nog niet eens had verteld. Zodra hij terug op kantoor was, zou hij haar bellen.

Deze baan was een lachertje. Natuurlijk zou het voor iemand anders een voltijdbaan kunnen zijn, maar wat Jerry en de andere idioten van de IT-afdeling van het ziekenhuis van Lester wilden, was een grap – schokkend simpel. Het waren allemaal generalisten die deden alsof ze wisten wat ze deden.

Geen wonder dat het voor Lester zo makkelijk was geweest om toegang te krijgen tot hun systemen en ze te saboteren. Nu lieten ze hem allerlei tests uitvoeren, proberen hun netwerk te infiltreren en andere zwakke plekken te vinden die gedicht moesten worden. Het was makkelijk, maar saai. Hij zat liever thuis videogames te spelen dan in dit stomme stadje.

Hij kon niet ontkennen dat de baan één voordeel had: dicht bij Sarah Williams zijn.

Lester toetste het nummer in op de automaat en zag de zak Cheetos eruit vallen. Hij pakte hem op en liep terug de gang in. Hij was niet waar hij moest zijn. De IT-jongens hadden een werkplek voor hem gereserveerd, maar hij had het werk dat hij voor deze trip moest doen al afgerond. Hij had geautomatiseerde scripts draaien, dus hij verspilde zijn tijd niet zoals die andere sukkels.

Nee, hij wilde haar vinden. Ze was niet op haar kantoor geweest toen hij eerder had gekeken, dus nee, hij liep door de gangen in de hoop haar tegen te komen. Het was ten slotte geen enorm ziekenhuis. Lester geloofde dat haar routes voorspelbaar moesten zijn. Sarah zou niet in patiëntenkamers zijn en zou waarschijnlijk in vergaderruimtes of de kantoren van afdelingshoofden blijven. Hij volgde een algemene route en vinkte deze kamers af, maar maakte een omweg voor een snack.

Lester opende de zak en begon erin te rommelen waarna hij een handvol heerlijke Cheetos vond. Hij at ze op en pakte er nog één. Die zakken waren altijd veel te klein. Gelukkig had hij nog een zak in zijn rugzak voor later.

Hij likte het Cheeto-kruim van zijn duim en opende zijn telefoon terwijl hij door de gang liep. Een glimlach verspreidde zich over zijn gezicht toen hij Discord opende. Zijn D&D-groep was nog steeds aan het bijkomen van hun laatste sessie. Ned behandelde Lester in feite als een god. Die kerel had toch al geen ruggengraat, en nu voelde hij zich ook nog eens op zijn gemak als Lesters voetveeg. Het is altijd handig om een lakei te hebben.

Ned had al gevraagd of hij de volgende campagne in zijn spellen winkel mocht organiseren. Hij dacht dat de aanwezigheid van Sarah goed zou zijn voor de zaken. Lester was niet van plan om Sarah nog eens aan de groep te laten zien. Zijn missie was volbracht. Eugene was gekalmeerd en zweeg nu grotendeels. Hij vroeg zich af of zijn plan ook zo goed had gewerkt als Dan Eugene niet door het kijkgaatje had laten gluren. Dat had Lester verrast en was iets waar hij geen rekening mee had gehouden.

Lester liep een hoek om en ging terug naar de liften. Hij had de videobeelden in zijn appartement bekeken nadat hij in zijn kamer met Sarah had geneukt. De reactie van de groep na zijn terugtrekken met Sarah was altijd al onderdeel van zijn plan geweest. Maar hij was verrast Eugene voor het kijkgaatje te zien staan. Dan was net opzij gestapt en had hem laten toekijken, en toen was hij klaargekomen op de wand.

Het verbaasde hem nog steeds, maar het kon hem eigenlijk niet schelen. Dan was zwak, en het was Lesters taak hem dat te laten inzien. Hoezeer Dan zich ook boven de rest van de groep verheven voelde, hij zou uiteindelijk leren dat hij net zo'n voetveeg was als Ned.

Lester drukte op de knop om de lift te roepen. Hij deed een stap achteruit en leunde tegen de muur terwijl hij zijn zak Cheetos leeg at.

Eugene leek dolblij Sarah naakt te zien, maar tegelijkertijd verontrust door Lester die haar neukte. Lester deelde niet graag, tenzij het onder zijn voorwaarden was. Eugene had een glimp opgevangen van iets wat hij niet had mogen zien. Lester nam zich voor hem dat ooit betaald te zetten.

Maar zelfs Eugene wist niet wat er was gebeurd nadat hij de kamer had verlaten. Nadat hij die rotzooi op de wand had achtergelaten. Sarah was er daadwerkelijk naartoe gegaan en had het opgeruimd en ervan geproefd. Verdomme, Eugene...

Het was Lesters eigen schuld. Hij had zich niet door zijn emoties moeten laten meeslepen en de D&D-groep daarheen moeten brengen. Hij wilde Eugene gewoon even op zijn plek zetten. En dat was uiteindelijk ook het resultaat van de avond. Maar er was ook een nieuwtje aan het licht gekomen. Dan wist dat Sarah Eugenes rotzooi had opgeruimd in de veronderstelling dat het zijn rommel was. Haar man had nooit toegegeven dat het niet zo was. Lester vroeg zich af of Dan de waarheid al aan zijn vrouw had verteld. En zo niet, hoe die dan zou reageren?

Lester keek links en rechts de gang in. Niemand te zien. Dus liet Lester het lege zakje Cheetos achter zich op de grond vallen. De lift piepte en ging open. Tot zijn grote vreugde stond Sarah Williams daar op hem te wachten.

Ze leek verrast hem te zien. De rest van haar gezicht verraadde echter haar ongenoegen. Er zat iets dwars. Lester stapte de lift in en drukte op de knop voor zijn verdieping. Hij knikte naar haar. “Sarah,” zei hij, waarna hij zich omdraaide. Hij wist dat ze graag aandacht kreeg, en door haar die te ontzeggen, bracht hij haar al in de richting die hij wilde – waar ze moest zijn.

Ze stonden een paar seconden zwijgend in de lift, waarna Lester zich eindelijk omdraaide. “Alles oké,” vroeg hij.

“Ja. Het gaat goed,” zei Sarah. Duidelijk een leugen. “Ik heb alleen wat nieuws gekregen waar ik niet zo blij mee ben.”

“Oh ja? Wat is er?” zei Lester, terwijl hij zijn best deed om een bezorgd persoon na te doen.

“Het is niets,” zuchtte Sarah. “Vergeet maar dat ik iets gezegd heb. Ik ben nu niet echt in een spraakzame bui, oké?”

“Tuurlijk, tuurlijk,” zei Lester, terwijl hij zich weer naar de liftdeuren draaide. “Ik heb veel werk. Ik heb Jerry beloofd dat ik het voor het einde van de week af heb. Ik moet waarschijnlijk weer aan de slag.”

Sarah antwoordde niet. Toen de deuren opengingen, stapte Lester uit de lift. Voordat ze konden sluiten draaide Lester zich om en voorkwam dat de liftdeuren zich sloten. “Ik weet waarom je overstuur bent, en het spijt me dat ik hierin een rol heb gespeeld,” zei hij.

“Ehm, wat?” zei Sarah verward. “Het heeft niets met jou te maken.”

“Het is mijn schuld dat die jongens daar waren. Je weet wel, die D&D-jongens in mijn appartement,” zei Lester. De liftdeuren begonnen zachtjes te piepen.

“Dat is, dat is niet wat...” begon Sarah, voordat Lester haar onderbrak.

“Het spijt me dat Eugene je door het kijkgaatje heeft bekeken. Hij heeft het me later verteld,” loog Lester.

De geschokte blik op Sarahs gezicht vertelde hem alles wat hij moest weten: Dan had het haar niet verteld. Ze wist niet dat Eugene hen had bekeken, haar naakt had gezien. Dus besloot hij de druk nog wat op te voeren. “Het was walgelijk en onnodig. Hij heeft de rotzooi die hij op de muur had gemaakt niet eens opgeruimd. Het spijt me als jij of Dan het hebben moeten opruimen.”

Sarahs gezicht betrok toen ze zich realiseerde wat er werkelijk was gebeurd. Voordat ze kon reageren, deed Lester een stap achteruit en liet de liftdeuren sluiten. Hij grijnsde van oor tot oor toen hij terug het IT-kantoor in liep en achter zijn bureau ging zitten. Zijn scripts draaiden nog steeds en deden het werk van een team dat twee keer zo groot was als het team dat het ziekenhuis in dienst had.

Lester had net bij Sarah een bom laten vallen. Het was tijd om te zien wat ze zou doen en waar de brokken zouden vallen. Het enige wat Lester zeker wist, was dat hij degene zou zijn die de brokken zou oprapen als het stof was neergedaald.