Gesprekken in de trein tussen Roosendaal en Rotterdam

Daar stond Julia, een meisje van net 18 jaar met blond haar en een plaatjesbeugel op haar tanden tegenover mij in een blauw spijkerrokje tot net boven haar knieën en haar benen gehuld in een zwarte panty met stipjes. Haar bovenlichaam was voor het grootste deel bloot en in vol ornaat in een nieuwe hagelwitte beha met een kantje iets boven de tepels. Het was maatje 85C. Ik wist toen nog niet zo veel van beha’s en maten, en 85C had ze niet zelf verteld maar had ik eerder die ochtend opgepikt uit een discussie met haar moeder op het station in Goes. Beide waren we onderweg van Goes naar Groningen, ik moest daarna nog verder naar Middelstum naar mijn ouders.

Julia deed haar roze t-shirt en daaroverheen haar zwarte blouse weer aan en zei “Dat zie je zo niet in de jongenskleedkamer, mensen die een beha dragen, vond je indrukwekkend?” “Ja, jij bent het eerste meisje in mijn leven die ik zo openlijk in haar beha zie, behalve mijn moeder dan. Zij draagt altijd vleeskleurige.” “Mijn moeder draagt ook meestal een vleeskleurige. Ik en mijn beide zussen hoofdzakelijk een witte.” We passeerden intussen Roosendaal waar tot onze verbazing weer niemand instapte, het leek of de goden mij (en haar) gunstig gezind waren voor meer dan een gesprek of zelfs voor een striptease act.

Julia vervolgde “Over vleeskleurige beha’s gesproken, de beha die ik aanhad en te klein is, ligt onder jouw bank nog, als je even je benen aan de kant zet dan duik ik eronder en raap de beha op. Ik vroeg “Wat gaat daarmee gebeuren?” “Misschien wil mijn zusje hem nog, is haar nieuwe maat. Maar ik vraag me af of zij een vleeskleurige wil, ze heeft nu altijd een witte.” “Ook de nieuwen van haar?” “Ja, mijn moeder heeft vijf witte gekocht eerder deze week, wat saaier dan die van mij. Zij zonder kant.”

Julia bukte vervolgens met knieën op de grond en ik kreeg een werkelijk prachtig gezicht onder haar zwarte blouse. Haar roze t-shirt kwam eronder weg en ik keek op haar rug en haar billen in spijkerrok. Ik kon weer naar binnen kijken en zag iets meer dan 5 minuten geleden. Haar zwarte panty was meer van te zien, stak iets meer boven haar rok uit nu. De zwarte bovenrand helemaal en nu ook een stukje doorzichtig daaronder. Zonder stipjes zoals bij haar benen maar met naad. En van haar onderbroek was ook meer te zien. Het witte kantrandje kwam nu helemaal uit haar panty, maar wat daaronder zat was niet te zien maar wel kon ik achter het doorzichtige deel van haar panty duidelijk de kleur wit onderscheiden. Julia raapte intussen de beha op en deed hem in haar handtas en ging weer tegenover mij zitten. Ik had een enorme stijve inmiddels, verzamelde al mijn moed bij elkaar en vroeg “Bedoelde je moeder je onderbroek dat je die onder je panty kon zien? Wat voor onderbroek heb je aan?” “Ja dat bedoelde ze. En ik draag gewoon standaard, mijn moeder koopt ze nog. Geen smuk aan verder. Netjes en moet gewoon goed zitten. Het is het enige kledingstuk die ik nog nooit zelf gekocht heb, altijd mijn moeder.” “Welke kleur draag je of draag je met bloemetjes of stipjes of draag je nog een witte?” “In ieder geval een die heel fijn zit en daar gaat het om. En mijn moeder wil dat ik een keurig nette draag, dus geen niemendalletjes met weinig stof”

Julia vervolgde “Nu we het toch over kleding hebben, ging jouw stage ook over kledingvoorschriften in onze kerken?” “Nee over hele andere dingen, maar het is me wel opgevallen dat jullie in de kerk altijd een nette rok dragen en geen broek.” “Dat klopt. Officieel hanteert onze kerk geen kledingvoorschrift maar alle vrouwen en meisjes dragen een rok of jurk in de kerk. En van mijn moeder mag ik zondags geen broek dragen.” Ze vervolgde “Mijn zus draagt in Groningen wel een broek in de kerk, maar wij wonen in Zeeland he, daar is alles een stukje strenger.” “En door de week draag je altijd een spijkerbroek?” “Als ik een broek draag dan het liefst een spijkerbroek. Maar dat is thuis in de vrije tijd.” “En op school?” “Ik zit op een refoschool en daar mogen meisjes geen broek dragen.”

Ik vond haar een superlief meisje en was intussen smoorverliefd. Leeftijd dus geen probleem, ze was 18. Wij bleven gezellig doorpraten. Af en toe bewoog Julia haar benen, verruilde zij de posities van de benen met elkaar, die verder stijf over elkaar bleven. Op die momenten kon ik zo een blik werpen onder haar spijkerrokje in haar kruis. Waar ik duidelijk de zwarte ondoorzichtige inzet van haar panty onderscheidde. Vanaf deze inzet zag ik nog net het onderste stukje van de naad van haar panty die verder naar boven liep. Hierachter zag ik nog net een glimpje wit, waarschijnlijk haar onderbroek. Ik kon niet zien of het effen was of met bloemetjes of stipjes. Ik kreeg op dat moment spontaan een stijve in mijn broek, maar ik vreesde dat het effen wit was.

Ik vroeg door over de school “De school is dus strenger dan de kerk?” “Ja strenger dan onze kerk. Maar de meeste leerlingen komen uit kerken die zeer streng zijn, waar meisjes nooit een broek aan mogen, ook thuis niet.” “Wat mag jij wel en wat niet?” “Thuis mag ik een broek dragen. Een aantal meisjes wisselen buiten de schoolpoort tussen rok en broek, maar dat wil mijn moeder niet hebben. Ik moet in rok naar huis fietsen en mag thuis meteen een broek aantrekken.” “Dan staan die meisjes die bij de school hun kleren wisselen dus even in hun onderbroek?” “Ja of met een panty erover die ze ook nog vaak uitdoen voor de broek aangaat. Maar dat gebeurt op voldoende afstand buiten de schoolpoort, laat de school niet merken dat ze dat doen.”

En ik herinnerde me dat Julia zei dat de grotere beha maat bij de schoolarts vandaan kwam en wilde daar meer over weten “Moeten jullie nog naar de schoolarts? Ik dacht dat dat alleen op de basisschool is.“ “Ja, helaas ook middelbare school bij ons. De tweede klas krijgt standaard een onderzoek, die heb ik een paar jaar geleden ook gehad en had mijn zusje had die nu. Vaak gaan oudere broers of zussen nog een keer extra mee dan. Bij moest mijn zus tegelijk en nu moest ik ook tegelijk met mijn zusje.” ”Moesten jullie tegelijk naar binnen laatst en ging je moeder ook mee? En moesten jullie bloot en was alles in orde?” ”Wat een spervuur aan vragen, ja alles was goed en alleen te kleine beha. En mijn moeder ging mee. En we mochten onze onderbroek aanhouden. De arts keek nog even in onze onderbroek.” Ze legde haar hand op mijn been en zei “Beetje jaloers?”

En vervolgens vroeg Julia “Kun je wat voor mij doen? Ik voel een enorme jeuk op mijn rug net hier.” Ze ging met haar hand naar het bovenste stuk van haar rokje “Hier jeukt het, kun je kijken wat daar aan de hand is? Jij mag kijken hoe je het bekijkt, ik kan vlak voor je zitten ik kan zelfs bij jou op schoot komen. “ Wauw dacht ik en ik zei “Laten we het proberen als jij op mij schoot zit.” Julia ging bij mij op schoot zitten en zij trok haar blouse en t-shirt iets omhoog. Ik zag haar blote rug en nog net onder rokje zag ik een aantal rode en kleurloze bultjes en ik antwoordde “Het lijkt wel of je door een mug bent gestoken.” Julia bukte iets naar beneden, pakte een tubetje creme uit haar tas. Op dat moment zag ik weer haar panty en het randje van haar onderbroek. Ik smeerde de creme, maar kon daarna de verleiding niet werstaan en ik trok haar onderbroek een eindje uit haar panty, waarbij zij niets merkte. De onderbroek zelf was van katoen en was effen wit, zonder printje dus. ten minste het bovenste deel. Julia merkte er niets van en deed het tubetje creme terug in de tas.

Vlak voor Rotterdam, oefening in panty aantrekken

Vlak voor Dordrecht stond Julia op en zei “Ik moet nog even naar de wc.” We stonden intussen stil in Dordrecht. Hier wilden drie meisje en een jongen instappen in onze coupé en één van de meisjes vroeg “Zit u alleen?” “Nee, mijn vriendin komt zo weer, is even naar de wc.” “Dan laten we jullie met rust en gaan ergens anders zitten. Wij komen om feest te vieren wegens koninginnedag.” Ze gingen weer weg en ik lette nog op de kleren van de drie meisjes, een droeg een bonte rok, de tweede een spijkerrokje en de derde een spijkerbroek. In eerste instantie had ik dezen best als gezelschap willen hebben, maar na terugkomst van Julia zette ik die gedachte snel uit mijn hoofd want zij zou mij de dag van mijn leven bezorgen.

Julia kwam even later terug en ik vroeg haar “Gelukt op de wc? Plassen of poepen?”

“Nee, alleen plassen, maar helaas de wc was bezet en in Dordrecht mocht ik er sowieso niet op. Ik hou het wel uit tot Rotterdam en ga anders daar op het station of in de volgende trein.” Ze vervolgde “We zijn nog steeds alleen en ik hoop dat je het niet erg vindt, maar mijn panty is iets afgezakt. Die wil ik nu even rechttrekken.” Ik antwoordde “Dat heeft niet veel gescheeld, een groepje van vier mensen wilde hier al gaan zitten, maar zijn toch ergens anders gaan zitten.”

Julia legde haar hand op mijn knie en zei “Goed zo, en geniet allereerst van het uitzicht, want mijn panty is afgezakt en moet ik rechttrekken.”

Julia deed haar benen uit elkaar en ik keek nu gedurende een halve minuut recht in haar kruis en het was echt een prachtig gezicht. Ik had me nooit eerder verdiept in panties en hoe die opgebouwd waren, maar na vandaag wist ik daar alles van. Ik zag haar zwarte panty met in haar kruis een zwart ondoorzichtig stuk stof en duidelijk afgezakt. Vandaaruit liep zowel aan de voorzijde als achterzijde de pantynaad naar boven. Daarachter kon ik nu heel duidelijk het onderste deel van haar onderbroek zien zitten. Een echte meisjesonderbroek met kantrandje langs de beenopening en de kleur was inderdaad wit. Zonder bloemetjes of stipjes maar effen wit. Haar onderbroek zat keurig op zijn plek en ik zag nu heel goed haar vrouwelijke rondingen. Ik kreeg een hele stijve. Ik dacht ze haar panty er strak overheen ging trekken en ik zei intussen “Dan is toch nog gebeurd wat je moeder vreesde, dat iemand je onderbroekje ziet.” “Alleen jij maar, blijft ons geheim. Je weet nu dat ik nog een witte draag.” Ze liep nu niet meer rood aan maar ik vond haar wel erg lief met deze reactie. Ik gaf haar een zoen op haar wang. Julia vervolgde “Je hebt vast nog nooit een panty van dichtbij gezien. Ik geef je nu een kans die je misschien nooit meer krijgt.” In plaats van haar panty recht te trekken, deed ze deed haar laarsjes uit, ging staan en trok haar panty helemaal uit vanonder haar rokje. Ze vervolgde “Jij mag mij mijn panty weer aantrekken.”

Julia ging recht voor mij staan, ik vroeg “Mag ik jouw eerst je rokje uitdoen? Ik vind het makkelijker zonder.” “Maar natuurlijk zo zou ik het ook doen.” Ik trok Julia’s spijkerrokje uit en ze stond er weer bij zoals ze die ochtend ook even op het station in Goes stond blote benen en zwarte blouse die het bovenste deel van haar benen bedekte. Julia zei “Zal ik mijn blouseje nu ook maar uittrekken, dan kun je aan de gang.” Zo deed zij en ze stond in roze t-shirt en witte onderbroek, het t-shirt bedekte de onderste helft van haar onderbroek. Ik zag heel duidelijk haar vrouwelijke ronding, daar was geen plek voor een pimel. Ze vervolgde “Jij mag de rest doen” en ging recht voor mij staan.

Even dacht ik erover haar ook haar t-shirt uit te trekken of laten trekken, maar ik durfde dat toch nog niet aan. Ik liet eerst haar linker been in de panty, mijn gevoel zei eerst tot het bovenbeen. Vervolgens haar rechterbeen, ook tot halverwege haar bovenbeen. Julia zei “Je doet het goed.”

Nu kwam toch het moment dat ik haar t-shirt omhoog moest trekken. Ik besloot toch maar te vragen of zij dat wilde doen. “Maar natuurlijk, zie je ook mijn witte onderbroek helemaal. “ Het stond haar ongelooflijk sexy. Op dat moment realiseerde in mij dat eerder afgelopen week er een schoolarts was die haar in onderbroek had gezien en er ook even in had gekeken en werd enorm jaloers. Ik probeerde een aankopingspunt te vinden en zei “Wat hadden jij en je zusje bij de schoolarts voor onderbroek aan?” “Je hebt wel veel belangstelling voor mij, ik vind dat leuk. En bij de schoolarts net zo’n onderbroek als ik nu draag, een witte. “ “En je zusje?” “Ook een witte. De keus van mijn moeder nog he.” Ze vervolgde “Kun je het aandoen van de panty nog even afmaken?”

Ik trok het bovenstuk van haar panty over haar onderbroek en Julia zei “Bravo, goed gedaan.” En gaf me meteen een zoen op haar wang. We realiseerden ons allebei dat we al in Rotterdam waren en zij trok vliegensvlug haar rokje, blouse en laarsjes weer aan. Julia zei “Goed gedaan. In de toekomst kun jij bij je vriendin de panty aantrekken.” Stiekem hoopte ik dat zij degene was die mijn vriendin zou worden, want ik vond haar superleuk en superlief. Alleen ze woont erg ver bij mij vandaan. En hoe zal haar moeder op mij reageren. Over haar vader was ik niet bang, die had mij ‘s ochtends nog een compliment gegeven.

De trein naar Utrecht en het plasongelukje

We stapten in Rotterdam uit de trein, ik zag daarbij de drie meisjes en ene jongen nog zitten en zei tegen hen “De coupé is vrij, jullie kunnen daar nu gaan zitten.” Zo deden ze en een van de meisjes zei tegen mij “Goed gedaan. Je kunt een meisje de panty aantrekken. “ En tegen Julia “Je mag je moeder een compliment geven voor de mooie witte tent die ze voor je gehaald heeft. “ Julia liep weer rood aan, wij keken op de klok en zagen dat er niet genoeg tijd was om in Rotterdam naar de wc te gaan en liepen door de tunnel onder de sporen door naar het juiste perron. Hier stond de trein naar Groningen al klaar. We kregen hier samen een dubbele stoel, naast elkaar dus. Julia deed haar spijkerjasje weer uit maar mocht pas naar de wc toen de trein reed en toen zei ze “Ik ga nu snel, want ik voel de drang opkomen.” Het duurde nu aanmerkelijk langer voor Julia terugkwam. Ongeveer bij Gouda kwam ze terug met haar spijkerrokje en haar roze t-shirt in haar hand en haar zwarte blouse zo ver naar beneden getrokken dat die net nog het allerbovenste stukje van haar benen bedekte. Zij ging weer naast mij zitten en ik zag nog net het effen zwarte dikke deel van haar panty onder haar blouse weg komen. Er was duidelijk een natte plek op haar panty te zien bovenop beide benen. Ik vroeg “Wat is er gebeurd?” “Ik trof weer een aantal bezette wc’s, maar uiteindelijk kon ik wel in een wc terecht. Ik kon daar nog net op tijd mijn rokje naar beneden doen, anders was die ook nat geworden, maar mijn panty en mijn broekje zijn compleet ondergeplast en kletsnat.” “Loop je niet het gevaar dat je blouse straks ook nog nat wordt zo?” “Dat gebeurt ook, daarom heb ik mijn t-shirt al uitgedaan, blijft die ten minste droog. Het wordt vandaag dusdanig warm dat ik straks in mijn t-shirt en rokje kan lopen, als ik mij zo meteen in Utrecht opgeknapt heb.” “Hoezo Utrecht, we hebben een trein rechtstreeks naar Groningen.” “In de eerste plaats wil ik weer net zo’n coupé als net en in de tweede plaats wil ik in Hoog Catharijne eruit en ik heb een idee en ik hoop dat jij er mee instemt.” “Nou, laat maar horen.” “Jij gaat Utrecht in en koopt een nieuw broekje voor mij, terwijl ik in de stationsrestauratie blijf. Daarna doe ik mijn nieuwe broekje aan, en ga in t-shirt en spijkerrokje verder. De blouse en panty laat ik uit.”

Ik moest er wel drie keer over nadenken, als jongen een meisjesonderbroek te gaan kopen en dat ook nog voor een eigenlijk wild vreemd meisje, die ik wel heel leuk vond. Maar ik besefte dat dat het beste was en dat ik daar Julia enorm mee hielp.

Julia zei “Als jij een meisje de panty kunt aantrekken, kun je ook het juiste onderbroekje voor haar kopen.”

Hoe loopt dit af? Met wat voor onderbroekje kom ik aan? En wat voor spannends gebeurt tijdens de rest van de reis?