Het verhaal hieronder is deels waargebeurd, echter geromantiseerd.

De namen van de personen, de locaties alsmede de beroepen zijn aangepast i.v.m. privacy.

Veel leesplezier met Elisabeth deel 1:

Elisabeth was altijd al stil geweest. In het gereformeerde gezin waar ze opgroeide, was stilte een deugd. Haar vader las ’s avonds hardop uit de Bijbel, haar moeder vouwde de handen en keek streng als er ook maar één onzedelijke gedachte de kamer binnen leek te sluipen. Jongens, lichaam, verlangen – die woorden bestonden nauwelijks. Elisabeth leerde vroeg om haar ogen neer te slaan, haar knieën bij elkaar te houden en haar handen gevouwen te laten rusten.

Op de Universiteit Utrecht voelde ze zich verloren tussen de losse gesprekken en de open lachjes. Tot ze Bibi tegenkwam.

Het begon met gedeelde aantekeningen over Nederlandse literatuur. Bibi zat twee rijen voor haar, draaide zich om en vroeg: “Heb jij dat stuk over Multatuli al gelezen? Ik snap de ironie niet helemaal.”

Elisabeth knikte verlegen. “Ik denk dat hij vooral de hypocrisie wilde laten zien.”

Bibi lachte, een heldere, open lach. “Jij bent slim. Zin om samen te studeren vanmiddag?”

Zo ontstond het. Eerst in de universiteitsbibliotheek, dan op bankjes in de zon bij de Uithof, dan in de kantine. Bibi praatte over alles: over jongens die haar aanspraken, over hoe ze soms ’s nachts wakker lag en aan aanraking dacht, over hoe haar moeder Astrid “geen geheim maakte van dingen”. Elisabeth luisterde, wangen warm, en voelde iets in haar buik dat ze niet durfde te benoemen.

Op een vrijdagmiddag zei Bibi: “Kom mee naar huis. Mama is vroeg klaar vandaag en kookt. Ze vindt het leuk als er mensen mee eten.”

Ze reden naar de luxe vrijstaande villa even buiten Amstelveen, aan het water. Hoge heggen en een lange oprit gaven complete privacy. Grote ramen keken uit over het water, de tuin was ruim en groen.

Astrid deed de deur open: een vrouw van begin veertig, verzorgd, met een losse blouse en een warme, zelfverzekerde uitstraling. Ze werkte als marketingmanager bij een mediabedrijf in Hilversum en straalde diezelfde open, moderne houding als haar dochter Bibi uit.

“Jij bent Elisabeth,” zei ze. “Kom binnen, kind. Doe je schoenen uit als je wilt. Hier is geen protocol.”

Aan de grote eettafel met uitzicht op het water praatten ze over de dag. Astrid schonk wijn voor zichzelf en Bibi, en vroeg Elisabeth of ze ook een glaasje wilde. Elisabeth schudde haar hoofd, maar lachte verlegen. Het gesprek gleed al snel naar mannen.

“Die nieuwe docent geschiedenis op de UU,” zei Bibi, “heeft zo’n strakke broek aan. Ik zag precies de contour.” Astrid lachte. “Jij en je contouren. Vroeger keek ik ook altijd. Er is niks mis mee om te kijken, meiden. Het lichaam is geen zonde.”

Elisabeth zat met rode wangen. “Bij ons thuis… daar wordt daar nooit over gepraat.”

Astrid legde een hand op haar arm. “Dan is het hier misschien even wennen. Maar je mag alles vragen. Of niks. Wat jij prettig vindt. Hier in huis hebben we privacy genoeg.”

Die avond vroeg Bibi of Elisabeth wilde blijven slapen. “Het is al laat en de bussen rijden slecht. Hier is ze veilig, en we hebben alle ruimte.”

Elisabeth belde haar moeder. De stem aan de andere kant klonk aarzelend. Astrid nam de telefoon over, kalm en vriendelijk.

“Mevrouw, ik begrijp uw zorg volledig. Maar alleen in het donker naar huis is echt riskanter. Hier is ze veilig, warm en onder toezicht in een rustige omgeving. Ik breng haar morgen zelf terug als u wilt.”

Na een lang gesprek stemde haar moeder toe.

Bibi pakte Elisabeths hand. “Je slaapt bij mij. Ik heb een groot tweepersoonsbed. Ruim genoeg. Geen aparte kamer nodig.”

Elisabeth voelde haar hart sneller kloppen, maar knikte.

Later die avond, toen de afwas gedaan was, kwam het gesprek op lezen. Bibi zat met opgetrokken benen op de ruime bank met uitzicht op het donkere water.

“Heb jij wel eens een erotisch verhaal gelezen?” vroeg ze.

Elisabeth schudde onmiddellijk haar hoofd. “Nee. Nooit.”

Moeder Astrid glimlachte, ze vond Elisabeth zo leuk onschuldig nog. Ze zette haar laptop op tafel. “Wil je eens kijken? Er is een site met duizenden verhalen. Opwindend heet die. Verschillende genres. Je mag er doorheen scrollen. Alleen als je wilt.”

Elisabeth aarzelde, maar knikte. Astrid opende de site. Titels flitsten voorbij: De lerares, Moeder en zoon, Gloryhole avontuur. Elisabeth klikte op het eerste.

Ze las over een lerares Nederlands, die na de les bleef zitten met een leerling. Hoe hij zijn hand naar haar borst bewoog, hoe hij haar rok omhoogschoof en haar natte slipje opzijdeed. Hoe ze zijn harde lul in haar hand nam, erover wreef, en zich uiteindelijk op het bureau door hem liet neuken, terwijl ze haar eigen mond dicht hieldom niet te hard te kreunen.

Elisabeths adem werd onregelmatig. Haar dijen drukten hard tegen elkaar. Tussen haar benen voelde ze een warme gloed die ze nog nooit zo bewust had toegelaten. Haar kutje klopte, nat en zwaar. Ze schoof zonder het zelf door te hebben wat heen en weer op de bank.

Bibi keek opzij en glimlachte zacht. “Je bent rood,” fluisterde ze.

“Het is… intens,” bracht Elisabeth uit.

Astrid zei alleen: “Het is oké om opgewonden te raken van deze verhalen. Dat is menselijk. Hier mag je dat gewoon voelen.”

Die nacht lagen ze naast elkaar in Bibi’s grote tweepersoonsbed. De kamer was halfdonker, alleen een klein nachtlampje brandde nog. Buiten klotste het water zacht tegen de oever. Bibi lag op haar zij, naar Elisabeth toe gekeerd.

“Slaap lekker,” fluisterde ze. “En… als je iets voelt, of denkt, of wilt… het is hier oké. Echt. Niemand hoort ons.”

Elisabeth knikte, te verlegen om te antwoorden. Ze lag stijf op haar rug, de deken tot aan haar kin. Maar de beelden van Marjan lieten haar niet los. De beschrijving van die natte, open spleet. De hand die over een clitoris wreef.

Haar eigen hand gleed langzaam onder de deken, onder het elastiek van haar onderbroek. Voor het eerst raakte ze zichzelf daar bewust aan, met Bibi op minder dan een armlengte afstand.

Haar vingers vonden de gladde, vochtige schaamlippen. Ze wreef voorzichtig over de spleet, voelde hoe haar clitoris al wat gezwollen was. Een zachte zucht vulde de stilte tussen hen in toen ze haar middelvinger tussen de lippen liet glijden en over de natte huid streek, zonder naar binnen te gaan. Ze wreef in kleine cirkels, harder, sneller. Haar heupen begonnen te bewegen. Nog zucht ontsnapte haar.

Bibi lag stil, maar haar ademhaling was veranderd. Ze hoorde alles: het zachte wrijvende en vochtige geluid, de aarzelende ademhaling, de onderdrukte zuchten van iemand die voor het eerst ontdekte hoe goed het voelde om zichzelf aan te raken terwijl er ook nog iemand naast haar lag. Bibi fluisterde heel zacht: “Het is oké, Elisabeth. Doe maar. Ik vind het niet erg. Integendeel.”

Elisabeth trok haar hand niet terug. De woorden maakten het erger, beter. Ze wreef sneller, nattere geluiden duidelijker nu. Haar andere hand greep in de deken. Ze beet op haar lip, maar een kleine, trillende kreun ontsnapte haar toch.

Ze kwam met korte, felle golven. Haar buikspieren trokken samen, haar kutje spande zich in snelle, hevige pulsen, en een natte warmte stroomde tegen haar vingers. Ze lag te trillen, adem snel, terwijl Bibi zacht naast haar zei: “Goed zo… gewoon voelen. Je bent veilig hier.”

De volgende ochtend lag Bibi nog steeds naast haar, op één elleboog gesteund, met het ochtendlicht dat over het water viel.

“Heb je geslapen?” vroeg ze met een kleine glimlach.

Elisabeth keek naar het plafond, wangen brandend. “Een beetje.”

“Het is normaal,” zei Bibi. “Echt. Ik vond het… fijn om te horen dat je het toeliet. Hier mag dat.”

Elke keer wanneer ze bij Bibi en Astid thuis kwam las Elisabeth meer. ’s Avonds in de villa aan het water, op de laptop van Astrid.

'S ochtends stond Astrid soms in haar blote kontje een ontbijtje fe maken, nadat ze zich had gedouched. Astrid droogde graag natuurlijk op door de warme kamerlucht om haar heen, of 's zomers op het terras in de tuin. Elisabeth moest hier eerst enorm aan wennen, maar na dit een paar keer te hebben gezien begon ze het langzamerhand normaler te vinden. Astrid genoot er in stilte van dat Elisabeth wat opener werd en naar een naakt vrouwrnlichaam durfde te kijken. Astrid bleef verder veelal discreet op de achtergrond of was in haar kantoor aan de telefoon met Hilversum. Soms kletste ze gezellig met de twee meiden mee,. Meestal ging dat over studie, maar soms ook jongens, leraren of over de erotische verhalen. Soms hadden ze via e-mail zelfs contact met één van de schrijvers.

Elisabeth vond dat best spannend maar stiekem ook wel leuk.

De schrijver schreef onder een pseudoniem en had al zo'n twee jaar af en toe gezellig mailcontact met Astrid en Bibi, meestal ging dit over de verhalen die hij schreef. Gaandeweg werd er een soort van vrienschappelijke band opgebouwd en werden ook wat meer persoonlijkere onderwerpen besproken.

Elisabeth las nu verhalen van hem over een moeder die haar zoon vroeg zich af te trekken terwijl hij naar foto’s van haar keek, hoe hij op haar foto op een tablet spoot. Het zaad likte ze er dan later vanaf zonder dat hij het wist. Over een andere moeder die in een seksclub bij een gloryhole knielde, anonieme lullen in haar mond nam, zaad slikte en vroeg om meer. Elk verhaal voelde spannendee, verbodener. En elk verhaal maakte haar heter, ze voelde zich als nooit tevoren, als herboren.

Ze wilde hem zelf ook wel een keer met hem mailen. Durfde ze dat?

’s Nachts, weer naast Bibi in het grote tweepersoonsbed, vingerde ze zichzelf langer. Haar vingers gleden over haar clitoris, wreven, drukten, maakten natte geluiden terwijl ze haar mond dichtkneep tegen het kussen. Soms fluisterde Bibi alleen: “Ik hoor je… ga door.” Bibi speelde in stilte met haar rigen kutje mee. Zo kwamen ze kreunend tot een orgasme, trillend, met natte plekken op de matras.

Thuis, echter was het lastig in het strenge, gesloten huis van haar ouders.

Het strenge internetfilter blokkeerde alles. Geen Opwindend, geen verhalen, geen ontsnapping. ’s Nachts lag ze in haar oude, harde bed onder het kruis aan de muur en voelde de honger als een fysieke pijn. Haar vingers alleen waren niet meer genoeg. Ze miste de vrijheid van de villa aan het water, de openheid en warmte van Astrid, de nabijheid van Bibi die naast haar lag en met alles meedeed zonder te oordelen.

Op een avond, toen haar ouders al sliepen, opende ze de lade van haar kaptafel. Haar oude haarborstel lag erin: een stevige borstel met een gladde, ovale houten rug en stevige haren. Ze nam hem mee naar bed.

Onder de deken trok ze haar nachthemd omhoog en spreidde haar benen. Ze legde de gladde, ronde rug van de borstel tegen haar kutje. Het hout was koel. Ze wreef ermee heen en weer, langzaam eerst, over haar buitenste schaamlippen, dan met meer druk over de spleet. Haar clitoris schuurde tegen het gladde, gelakte oppervlak. Het voelde harder dan haar vingers, onverbiddelijker. Ze duwde de rug steviger tegen zich aan en bewoog haar heupen in kleine cirkels. Haar ademhaling ging sneller. Ze stelde zich voor dat Bibi naast haar lag in dat grote bed aan het water, dat ze fluisterde “goed zo”, dat Astrid zachtjes zei dat het menselijk was.

Haar vrije hand gleed over haar borst. Ze kneep in haar tepel tot het lichtjes pijn deed.

Ze kwam tot een heftig orgasme. Haar buikspieren trokken samen, haar kutje spande zich in snelle, hevige golven, een natte warmte tegen het hout. Ze beet in haar kussen om geen geluid te maken, terwijl de orgasme door haar heen explodeerde als warme schokken die tot in haar tenen reikten. Elke puls voelde als een kleine bevrijding, een bewijs dat haar lichaam iets kende wat haar ouders nooit zouden goedkeuren.

De volgende avond pakte ze de elektrische tandenborstel van de badkamerkast. Het was er één met verschillende standen. Ze zette hem op de laagste stand, ging op haar rug op bed liggen en drukte de ronde, trillende kop tegen haar clitoris, nog steeds over haar slipje heen. Het zoemende, zachte trillen schoot direct alsceen bliksemschicht door haar heen. Ze kromp in elkaar van de intensiteit. Langzaam schoof ze uiteindelijk haar onderbroek opzij en liet de kop direct op haar natte, gezwollen knopje trillen.

Het was overweldigend. De trillingen maakten haar clitoris hard en gevoelig tegelijk. Ze hield de borstel stevig vast en bewoog hem in kleine, precieze cirkeltjes. Haar andere hand hield haar schaamlippen open zodat de trillingen precies de juiste plek raakten. Haar heupen schoten omhoog. Natte geluiden mengden zich met het zachte zoemen. Ze dacht aan het verhaal van de gloryhole-moeder, aan hoe die vrouw anonieme lullen in haar mond nam en diep pijpte. Ze voelde haar eigen mond openvallen in een stille kreet. Ze dacht aan Bibi die naast haar lag in de villa en die alles hoorde, aan Astrids open blik en haar warme stem, begripvol, geduldig en nooit veroordelend.

Het orgasme kwam sneller en scherper dan met de borstel. Het begon als een strakke, hete knoop laag in haar buik, spreidde zich dan uit in felle, pulserende golven die haar hele bekken en benen deden trillen. Haar kutje trok zich ritmisch samen, alsof het iets wilde vastgrijpen wat er niet was.

Ze moest de tandenborstel even wegtrekken omdat de gevoeligheid te groot werd, en legde hem daarna opnieuw aan voor een tweede, langere golf die haar adem volledig wegnam. De tweede golf was dieper, zwaarder, alsof haar hele onderlichaam openbloeide en weer dichtklapte in trillende samentrekkingen die bleven nazinderen.

Een dag later was het de knop van haar bed die het moest ontgelden.

Aan de poot aan het voeteneinde van haar bed zat een stevige, ronde houten knop. Ze schoof helemaal naar beneden, tilde haar nachthemd hoog op deed haar onderbroekje uit en spreidde haar benen wijd. Ze drukte haar al natte kutje tegen de knop. Het hout was hard, als een pik uit één van de verhalen. Ze wreef heen en weer met haar schaamlippen, liet haar clitoris over de ronde vorm glijden, voelde hoe haar schaamlippen zich er deels wat omheen sloten zonder dat er iets naar binnen ging. De druk was precies goed: stevig, constant, onmogelijk te negeren.

Ze bewoog haar heupen in lange, langzame bewegingen. De geur van haar kletsnatte kutje was duidelijk aanwezig in haar slaapkamer. Haar handen grepen de lakens. Ze stelde zich weer voor dat ze naast Bibi lag in dat grote bed met uitzicht op het klotsende water, dat Bibi haar hand zou kunnen leggen op haar heup en fluisteren dat het goed was. De knop gleed glibberig van haar kutsappen tussen haar lippen door, drukte tegen haar ingang zonder erin te gaan, en schoof steeds opnieuw over haar clitoris.

Haar orgasme bouwde zich langzaam op, dieper dan de vorige. Het begon als een warme, zware druk die zich vanuit haar clitoris naar binnen verspreidde, naar haar baarmoeder, naar haar ruggengraat. Haar adem werd kort en onregelmatig. Haar buikspieren spanden zich.

Toen barstte het los: lange, rollende golven die haar hele onderlichaam deden samentrekken. Haar kutje klopte hard tegen het hout, nat en open, en elke puls stuurde een nieuwe schok door haar heen. Haar tenen krulden, haar rug boog, en een stille, trillende kreet bleef in haar keel hangen. Het duurde langer dan ze dacht dat mogelijk was. Ze bleef maar komen, langzaamaan zwakker wordend, tot ze uitgeput stil lag met de knop nog tegen haar kloppende, natte schaamlippen. Elk naschokje voelde als een echo van de vrijheid die ze in de villa aan het water had geproefd, naast Bibi, onder de warme, open blik van Astrid, Bibi's moeder.

Daarna lag ze in het donker, benen nog gespreid, en voelde voor het eerst in weken iets anders dan alleen schuld. Tussen de strenge muren van haar ouderlijk huis had ze iets gevonden dat van haar alleen was: het gladde hout van de borstel, het zoemende trillen van de tandenborstel, de harde, ronde knop van haar eigen bed.

En ze wist dat ze dit de volgende nacht weer wilde, terwijl ze dacht aan de opwindende verhalen op die website. Ze dacht aan Astrid, aan Bibi die naast haar had gelegen en alles had gehoord zonder haar te veroordelen, en aan de luxe villa aan het water waar verlangen niet meteen zonde was.

Ze kon niet wachten om daar weer te zijn. Zichzelf te mogen zijn en dat verder te ontdekken.

Ze keek naar het kruis aan de wand, streng, Calvinistisch. Bedoeld om iemand zich klein en onderdanig te laten voelen.

Ze geloofde, ja, maar ook in vrijheid en zelfontplooiing en dat was haar grootste prioriteit op dit moment.

Ze gaf het kruis, met daaraan de gekruisigde Jezus een vette knipoog, ging onder de dekens liggen en viel dromend van een harde piemel in haar hand, heerlijk in slaap.

Een week later was Elisabeth weer terug in de villa, net buiten Amstelveen. Het huis lag aan een rustige zijtak van de Amstel, waar het water traag en donkergroen voorbij gleed tussen de wilgen en de rietkragen. ’s Avonds hing er altijd die zachte geur van nat gras, vermengd met de geur van oude houten vloeren en de lichte kruidigheid van de kruiden die Astrid in de tuin kweekte. Vanuit de grote keuken, met de openslaande deuren naar het terras, kon je het water horen ademen.

Ze zette de laptop op het keukeneiland, precies daar waar het licht van de lage avondzon nog net over het water schitterde. Haar vingers zweefden even boven het toetsenbord voordat ze begon te typen. De eerste mails met de schrijver gingen over de verhalen. Over de personages die hij tot leven bracht, over de manier waarop de schrijver spanning liet groeien zonder meteen te forceren, over passages die in haar hoofd bleven hangen lang nadat ze de laptop had dichtgeklapt. Ze schreef over hoe sommige scènes haar langer bezighielden dan ze had verwacht, over de kracht in zijn woorden, over hoe ze soms ’s nachts wakker lag en bepaalde beelden opnieuw voor zich zag.

Bibi en Astrid wisten ervan. Ze hadden de correspondentie gezien, de schrijver en zijzelf hadden hen soms toegevoegd, de langzame verschuiving in toon, de manier waarop Elisabeth steeds openhartiger werd was duidelijk merkbaar.

Die avond, toen Elisabeth al naar bed was gegaan, mailden ze er samen over.

“Hij moet het weten,” mailde Astrid aan Bibi, haar stem laag. “Niet om iets te forceren. Gewoon zodat hij begrijpt wat er precies gebeurt. Ze is ook echt een moderne begripvolle man nodig, ipv een strenge, godsdienstwaanwinnige vader. Een open mannelijk vertrouwenspersoon, buiten ons als vrouwen.. Zie hoe ze nu al groeit. En wat het met ook met mij doet.”

Bibi mailde bevestigend, haar blik gericht op haar laptop. “Ze opent zich. Langzaam. En jij ook. Dat mag hij ook weten.”

Astrid mailde de schrijver diezelfde avond, laat, vanuit haar kamer met het raam op een kier, zodat ze de zachte stroming van de Amstel kon horen.

"Ze doet iets met me. Geestelijk. Ik merk het elke keer als ze over jouw verhalen praat. Hoe ze op haar onderlip bijt, hoe haar stem zachter wordt, hoe haar handen even stil blijven liggen op tafel. Het maakt me geil. Echt geil. Ik vind het zelf opwindend om te zien hoe ze openbloeit onder jouw woorden. Weet je dat?"

De schrijver las het en voelde de warmte in zijn buik, een trage, diepe hitte. Hij begreep het, een man die Elisabeth kon helpen zichzelf te ontdekken, te groeien en ontplooien. Hij antwoordde Astrid bevestigend, en daarna stuurde hij Elisabeth de eerste foto’s.

Zwart-wit. Twee vrouwen, naakt, dicht bij elkaar. Geen expliciete daden, alleen huid, adem, de zachte curve van een borst tegen een schouder, vingers die door haar streelden. Licht en schaduw die over collarbones en heupen glijden. Eerst bijna onschuldig, bijna poëtisch.

Elisabeth antwoordde de volgende ochtend, terwijl ze met haar koffie op het terras zat en naar de langzaam stromende Amstel keek.

"Ze zijn zo prachtig. Echt. Ik blijf ernaar kijken. Er zit iets in die foto’s dat me rustig maakt en tegelijkertijd… iets anders. Ik weet niet precies wat."

Hij stuurde er meer. Iets dichterbij. Lippen die bijna een tepel raakten. Handen die lager gleden, over de zachte bolling van een buik, naar de rand van een dij. Altijd in zwart-wit, nog steeds elegant, maar de intentie was duidelijker, de spanning voelbaarder.

"Je mag ze aan Astrid en Bibi laten zien," mailde hij. "Als je wilt. Ik vind het goed."

Astrid zag ze die dag. Elisabeth kon er niet over ophouden, zulke mooie elegante foto's. 'S avonds laat zat Astrid alleen in haar kamer, de laptop open op haar schoot, de laatste foto’s voor zich. Haar adem werd onregelmatig. Ze dacht aan de vuurrode wangen en het enthousiasme waarmee Elisabeth vertelde over de prachtige foto's.

Astrid voelde, terwijl ze naar de weloverwogen, uitstekend gekozen foto's keek, de natheid al tussen haar benen aanwezig zijn, voordat ze haar hand ergens heen bewoog. Ze dacht aan de blos op Elisabeth's wangen en glimlachte. De zachte stroming van de Amstel buiten leek ineens harder te klinken.

Ze mailde hem terug, de woorden half hijgend, haar vingers trillend boven het toetsenbord.

"Ik word hier zelf gewoon knettergeil van. Echt. Vanavond ga ik met mijn kutje spelen. Met mijn nieuwe vibrator. Ik kan niet wachten. Ik voel me al nat, alleen al van het kijken."

En ze deed het.

Astrid lag naakt op haar buik in het grote bed, de lakens al half van het matras geschoven. Het raam stond open, zodat de koele lucht van de rivier over haar blote huid streek. De vibrator lag klaar naast haar, glad en koel, een diepe, donkere kleur. Ze streek eerst met twee vingers over haar schaamlippen, voelde hoe nat ze al was, hoe haar clitje gezwollen en gevoelig was, hoe de huid eromheen al licht glom. Ze duwde de vibrator tegen zich aan, laag, tegen de opening, en zette hem aan op de laagste stand.

De trilling ging door haar heen, diep en zacht, alsof iemand van binnenuit haar aanraakte. Ze kreunde zacht, haar gezicht in het kussen. Haar heupen begonnen vanzelf te bewegen, langzaam, circulair, terwijl ze de vibrator hoger liet glijden, precies tegen haar clitje. De intensiteit schoot omhoog. Haar vingers knepen in het laken. Ze voelde de hitte zich verzamelen, diep in haar buik, alsof er een lont brandde die langzaam korter werd. Ze duwde harder. De kop van de vibrator danste over haar natte huid, glijdend over haar gezwollen lippen, steeds terugkerend naar die ene plek die alles liet trillen. Haar adem kwam in korte stoten.

Ze dacht aan de foto’s. Aan Elisabeth die ernaar keek met die stille, open blik. Aan de manier waarop Elisabeth’s stem was geweest toen ze over de schrijvers mails praatte. Haar kutje spande zich, nat en open, en ze voelde de eerste golven naderen.

Ze draaide op haar rug, spreidde haar benen wijd, en hield de vibrator stevig tegen zich aan. Haar vrije hand kneep in haar borst, trok zacht aan de tepel, draaide hem tussen duim en wijsvinger. De trilling ging dieper, sneller. Ze kreunde harder nu, openlijk, haar rug hol, heupen omhoog van het matras. Haar kutje klopte, natheid liep al over haar dijen, warm en dik.

Ze duwde de vibrator een stukje naar binnen, voelde hoe haar binnenste zich eromheen sloot, nat en strak, en dan weer terug naar haar clitje, hard, onophoudelijk, met korte, snelle bewegingen.

Het orgasme kwam als een overdonderende golf van passie, die haar hele lichaam greep. Haar spieren trokken samen, haar kutje spande en ontspande in snelle samentrekkingen, alsof het de vibrator wilde vasthouden. Ze kwam met een lange, trillende zucht die de kamer vulde, heupen omhoog, de vibrator nog steeds trillend tegen haar gevoelige kutje. Haar benen trilden ongecontroleerd.

Ze bleef liggen, ademhalend, de aftershocks nog door haar heen schietend, natheid overal, haar huid glimmend in het dimlicht van de kamer. Buiten bleef de Amstel rustig stromen.

Tegelijkertijd, in het grote tweepersoonsbed van Bibi, lag Elisabeth alleen.

Ze had de foto’s ook gezien. Ze lag op haar rug, de dekens half over haar, één hand al tussen haar benen. Haar vingers vonden haar clitje meteen. Ze was al nat. Ze streek eroverheen, langzaam, circulair, precies zoals ze had geleerd van de verhalen, precies zoals de vrouwen op de foto’s leken te doen. Haar andere hand lag op haar borst, vingers die zacht over de tepel gleden, hem licht knepen. Ze dacht aan de zwart-wit beelden. Aan de zachte lijnen van vrouwelijke lichamen, aan de manier waarop de schrijver had geschreven dat ze de foto’s mocht delen.

Haar vingers gingen sneller. Ze wreef steviger, drukte iets harder, voelde hoe haar clitje onder haar vingertoppen stond, gezwollen en kloppend. Haar adem kwam sneller. Ze spreidde haar benen verder, boog haar knieën, en liet haar vingers glijden, over de natte schaamlippen, terug naar het gezwollen knopje, steeds opnieuw, met een ritme dat steeds dwingender werd.

Ze kwam stil. Haar lichaam trok samen, haar mond open, een lange, trillende zucht die ze in het kussen dempte. Haar kutje klopte onder haar vingers, nat en warm, en ze bleef eroverheen strelen tot de laatste rillingen verdwenen waren, tot haar adem weer rustig werd en de zachte geluiden van de rivier buiten weer hoorbaar werden.

De volgende ochtend stond Astrid weer naakt in de keuken. Ze zette koffie, haar kale kutje zichtbaar. Het ochtendlicht viel door de openslaande deuren naar binnen, over de houten vloer, en buiten gleed het water traag voorbij, spiegelend en stil. Elisabeth kwam binnen, bleef even staan in de deuropening, en keek.

Haar blik gleed naar beneden, bleef hangen.

“Ik wil het ook,” zei ze zacht. “Kaal. Zoals op die foto’s. En zoals bij jou. Het ziet er zo… schoon uit. Zo mooi. Zo sereen.”

Astrid keerde zich om, glimlachend, nog met de koffiemok in haar hand. Haar heupen waren ontspannen, haar schaamlippen glad.

“durf je dat zelf?”

Elisabeth schudde haar hoofd, een lichte blos op haar wangen. “Nee. Ik… ik wil het wel. Maar ik durf het niet alleen. Wil jij… helpen?”

Astrid voelde een scheut van genot door haar lichaam schieten en moest oppassen niet te geil over te komen.

Ze mailden die ochtend, allebei. Aan de schrijver. En aan Bibi, die die dag helaas niet in de villa was, ergens in Utrecht, een praktijkopdracht.

"Morgen," schreef Astrid aan de schrijver, "Als Bibi er weer is, dan doen we het samen. Ik scheer haar. Langzaam. Met warme doeken en schuim en alle tijd. En jij krijgt te horen hoe het gaat. Elk detail."

De schrijver antwoordde met meer foto’s. Zwart-wit. Vrouwen die elkaar vingerden, tongen die over natte schaamlippen gleden, handen die voorzichtig scheermesjes over een gladde, natte mond lieten glijden, schuim dat van dijen droop, vingers die de gladgeschoren huid streelden. Steeds iets verder. Steeds intiemer. Steeds meer gericht op dat moment van overgave.

Astrid mailde hem de hele dag door. Ze was duidelijk opgewonden doorvget idee dat ze Elisabeth's kutje zou gaan scheren, met Bibi erbij. Ze schreef over hoe ze nat werd van alleen het idee al. Over hoe ze die avond opnieuw met haar vibrator zou spelen, hard en lang, tot ze weer kwam met diezelfde diepe, trillende zucht. Over hoe ze niet kon wachten om Elisabeth te voelen terwijl ze haar scheerde, om de warmte van haar huid te voelen, om te zien hoe Elisabeth’s adem zou veranderen.

Bibi antwoordde vanuit de Utrecht, later die middag.

"Ik kan niet wachten. Echt niet. Jullie twee. En die foto’s. Het is perfect. Ik wil erbij zijn. Ik wil het zien."

De schrijver, Mick genaamd, zat op afstand, de laptop open, en voelde de spanning in zijn eigen lichaam, een trage, zware hitte die zich door zijn onderbuik verspreidde, zijn lul die gestaag groeide.

Hij schreef terug dat hij wilde dat hij over Astrid’s schouder kon meekijken. Dat hij de zachte bewegingen van haar handen wilde zien, de manier waarop Elisabeth’s adem zou veranderen, hoe het schuim over haar huid zou glijden, hoe haar ogen misschien even dicht zouden gaan.

Dat het tijdelijk fysiek ongemak van hem dat nog niet toeliet, en dat dat zo jammer was. Hij zou elke beschrijving lezen. Elke zin. En dat hij zou wachten tot het moment kwam waarop hij wel aanwezig kon zijn.

Elisabeth keek die nacht opnieuw naar de nieuwste foto’s op de laptop, zittend op de rand van Bibi's grote bed met uitzicht op het water. Haar vingers gleden weer tussen haar benen, langzaam, aandachtig. En ergens in dezelfde villa, in een andere kamer, met het raam open naar de rivier, deed Astrid precies hetzelfde. In spanning over het geschenk dat de volgende dag hen zou geven.

En Mick, de schrijver...?

Tja, die kon niet wachten op het volgende mailcontact. Hij was intussen begonnen aan een nieuw verhaal. Over een leuke meid die zichzelf ging ontplooien!

Wordt vervolgd!