Het vakantiehuisje heette Leda, niet naar de bekende zoöfiele dame maar met de oude naam van de nederzetting ter plaatse. Toen ik het huurde dacht ik dat het alleen stond langs een doodlopende weg. Die weg liep inderdaad dood, maar er stonden drie huisjes aan, op zo'n twintig meter afstand van elkaar, en het huisje naast het mijne werd bewoond. Dus kon ik niet zoals ik verwacht had rustig in lingerie in de tuin lopen. Een tegenvaller.

Tenminste, dat dacht ik. Maar het liep heel anders. Dat het buurhuisje bewoond werd had ik opgemaakt uit het feit dat de vensters 's avonds verlicht waren maar ik had de bewoners niet gezien. Al op de eerste morgen zat ik naakt achter de vitrage aan mijn laptop te werken, toen ik plotseling op het plaatsje achter het buurhuis iemand zag verschijnen. Een roodharige schoonheid, achter in de dertig. Het meest opvallend was echter hoe ze gekleed was: in een strak over haar borsten gespannen topje dat haar tepels toonde en haar navel bloot liet, een ultrakort rokje en witte stay-ups. Dat het geen panty was wat ze droeg kon je zien aan het stukje bloot dijbeen tussen het rokje en de kousen. En je zag nog meer. Ze had een wasmand bij zich en haalde daar was uit die ze op dat plaatsje aan een lijn ophing. Elke keer als ze zich bukte om een kledingstuk uit de wasmand te pakken of zich rekte om het op te hangen zag je het onderste deel van haar glorieus gewelfde billen!

Ze moest weten dat ik daar zat, ze had me vast de vorige avond zien aankomen, en mijn auto stond op het pad naast mijn huisje. Naderhand heb ik begrepen dat ze meer wist. Haar belangstelling was gewekt door het feit dat ik zoveel vuilniszakken naar binnen droeg, en eenmaal was daar een bh uitgevallen. Daarom was ze laat op de avond naar mijn woning geslopen om door een kier in de gordijnen te kijken. En zo had ze vastgesteld wat mijn hobby's waren.

Ze hing de hele waslijn vol, voornamelijk met handdoeken en slopen, maar ook met een paar hemdjes en slipjes. Ze keek geen moment mijn richting uit. Na een minuut of tien verdween ze in haar huis.

Op dat moment kreeg ik een ingeving. Ik kleedde me snel aan: witte cup-D bh, dito jarretelgordel en kousen, daarover heen een petticoat en mijn mooiste dienstmeisjesjurkje, dat zelf ook nog een petticoat had. Het jurkje was aan de onder- en bovenkant afgezet met wit kant en droeg een dito schortje. Een witte halsband met een strikje en een zwarte band met wit kant op mijn hoofd. Snel zocht ik een willekeurige hoeveelheid lingerie bij elkaar, of, eigenlijk, niet helemaal willekeurig: ik zocht de meest sexy slipjes, gordeltjes, hemdjes, korsetten en bh's uit die ik zo snel kon vinden. Al dat goed had ik de vorige avond al uitgestald in de ene slaapkamer die ik niet zou beslapen. Ik gooide alles in een wasmand en maakte het snel nat in de douche. Het kostte me nog een paar minuten om wasknijpers te vinden, maar binnen een kwartier na het vertrek van mijn buurvrouw kwam ik buiten op mijn plaatsje waar ik in rustig tempo al die lingerie aan mijn eigen waslijn hing. Omdat ik daarbij eerder wel eens een video-opname heb gemaakt weet ik dat daarbij eveneens een bilrand zichtbaar wordt. Natuurlijk zorgde ik er op mijn beurt voor niet naar het buurhuis te kijken.

Hoe zou ze reageren? Zou ze reageren? Een kwartier van toenemende spanning verstreek. En, ja hoor, daar verscheen ze weer. Nog gewaagder gekleed, in zwarte lingerie: een korset met kousen aan de jarretels, een rokje dat nauwelijks verder kwam dan haar middel en het slipje daaronder volledig liet zien. Ze rolde vanuit haar keuken een tuinslang uit en spoot daarmee haar plaatsje volledig nat. Vervolgens haalde ze een bezem uit de keuken waarmee ze dat plaatsje ging schrobben. Ik zag haar billen spannen in het slipje door het stevige werken. Ik overwoog met mijn iPhone een video-opname te maken van haar inspanningen maar besloot dat niet te doen. Zo geniepig wil je niet zijn. Na twintig minuten hard werken was het plaatsje kennelijk schoon.

Ik was intussen al begonnen mij te kleden voor mijn eigen volgende optreden. Alles wit: een hemdje met voorgevormde cups, gordel met kousen, een string, en over dat alles een kort rokje. Ik rolde ook een tuinslang uit mijn keuken, maar niet om mijn plaatsje maar om mijn auto te wassen. Ik bespoot die niet alleen, maar waste die ook met een dweil. Daarbij liet ik mij natuurlijk flink onder mijn rokje kijken. En ik maakte er een waterballet van, door van dichtbij zo op die auto te spuiten dat ik zelf ook helemaal nat werd. Dat hemdje werd daar helemaal doorzichtig van. Voordat ik weer in mijn keuken verdween trok ik snel het rokje uit en wrong dat uit op het straatje.

Ik twijfelde er eigenlijk al niet meer aan dat er een volgende act zou komen, en die kwam binnen tien minuten. Weer een korset, maar ditmaal roze gekleurd, met witte kousen en een dito slip. Geen rokje meer. Ze zette een tafeltje op haar plaatsje, legde daar een blank stuk hout op, en kwam even later uit haar keuken met een zaag. Tijdens het zagen naam ze telkens verschillende standen en houdingen aan zodat ik haar hele lichaam kon bewonderen. Ze zaagde van het eindje hout een stuk af waardoor een handgreep ontstond. En toen, grote verrassing, keerde ze me haar billen toe, en gaf zichzelf met de paddle die ze gemaakt had een paar ferme petsen op haar billen!

Hoe moest ik daar nu op reageren? Ik had na mijn vorige act natuurlijk alle natte kleren uitgetrokken. Ik besloot me zelf met een van mijn eigen paddles een flink pak slaag op mijn bips te geven. Daarvoor had ik die morgen al een opstelling gemaakt, met twee spiegels, zodat ik het effect van mijn werk goed kon zien. Toen mijn billen dieprood waren schoot ik een minuscule witte string aan die die rode bips vrijwel helemaal bloot liet. Daarover een bodystocking van net-materiaal die eigenlijk alles liet zien wat ik in de aanbieding had behalve mijn piemel. Ik liep met de paddle naar buiten, zette een hand tegen de boom achter mijn plaatsje, en zette zo het pak slaag voort. Binnen had ik op mijn CD-speler de Keizerwals van Johann Strauss opgezet, zo luid mogelijk, en natuurlijk liet ik de keukendeur openstaan. Ik sloeg en bewoog op het ritme van de muziek die je goed kon horen.

Dit was allemaal natuurlijk uitzonderlijk opwindend. Eenmaal terug in huis moest ik met behulp van een koude douche voorkomen dat ik ejaculeerde. Wat het vooral zo spannend maakte was dat iedere volgende act verder ging dan de vorige. Waar moest dat eindigen? Ze kwam nu naar buiten met alleen een luxe bustier en strakzittende hotpants aan, waar haar fantastische ronde billen aan beide kanten aan ontsnapten. Ze had een onduidelijk voorwerp in haar handen, bukte zich over het tafeltje dat op het plaatsje stond en begon haar billen met het voorwerp te bewerken. Ik herkende het nu als een schoenveer. Het moest behoorlijk pijnlijk zijn, want ik hoorde haar kermen. Haar billen kleurden ook in snel tempo dieprood.

Binnen vijf minuten was ik zelf alweer buiten voor mijn volgende act. Ik hoefde daarvoor namelijk bijna niets aan te trekken: een zwart rokje met een klein kanten schortje, en een push-up bh die mijn tepels bloot liet. Dat was nodig want ik droeg ook een lange ketting die met klemmetjes aan mijn tepels was vastgemaakt. Ik liet de keukendeur weer openstaan, want ook voor deze act had ik muziek nodig, ditmaal het laatste kwartier van de Carmina Burana, te beginnen met die wonderschone sopraan-aria. Ik draaide afwisselend met beide schouders, op zo'n manier dat de ketting aan mijn tepels zo hoog mogelijk tegen mijn schouderbladen opzwierde. En daarbij ging ik nog een nieuwe grens over, want bij dat dansen en springen zwierde ook mijn rokje voortdurend omhoog, en ik droeg daaronder ditmaal geen slip.

Ik maakte het kwartier vol voor ik, hijgend van opwinding of uitputting (of allebei), de veilige haven weer opzocht. Zou zij nu ook die stap zetten, naar een act zonder slipje? Het duurde ditmaal wel heel lang voor ze zich liet zien. Ik begon ongerust te worden: was ik te ver gegaan? Zou ze afhaken? Zou ze misschien zelfs...de politie bellen? Misschien had zij wél een opname gemaakt en ging ze die nu op YouTube zetten? Ik kon het me toch haast niet voorstellen.

Daar was ze dan eindelijk. Maar anders dan ik dacht: in een leren teddy en kaplaarzen, met een zweep in haar handen. Ze stelde zich op alsof ze achter iemand stond, en liet de zweep door de lucht knallen, telkens in een andere houding. Uiteindelijk draaide ze zich om en keek ze, voor het eerst, strak in mijn richting. De boodschap was duidelijk.

Zo kwam ik even later dan naar buiten, naakt, met alleen nog een klein zwart schortje voor dat mijn geslachtsdelen min of meer bedekte. Ik had leren boeien om mijn enkels en polsen, en een blinddoek om mijn nek gebonden. Ik liep naar de boom achter mijn huis, trok de blinddoek voor mijn gezicht, sloeg de handboeien om de boom heen en maakte ze met een ijzeren gesp aan elkaar vast. Zo bleef ik doodstil staan, alleen mijn billen nu en dan bewegend. Eindeloos wachten, in feite was het misschien maar een kwartier. Ik voelde me, met die blote billen naar haar toegekeerd, heel erg kwetsbaar.

Eindelijk hoorde ik geluid, zacht, vlakbij. Opeens gleed een hand over mijn rug, ik rilde. De hand verdween onder mijn schortje, betastte mijn piemel, trok eraan. Ze zei niets, de hand verdween. En toen kreeg ik plotseling een harde klap op mijn billen, ongetwijfeld met die houten paddle die ze eerder gezaagd had. Ik schreeuwde het uit, meer van schrik dan van pijn. De klappen volgden elkaar nu regelmatig op, afwisselend op mijn linker- en rechterbil. Ik probeerde mij stil te houden maar begon uiteindelijk toch te hijgen en te kreunen. Zonder dat ik daartoe besloten had merkte ik dat ik voor mezelf de klappen telde. Dat deed zij kennelijk ook, want het werden er precies honderd. Mijn bips stond in brand.

Ik hoorde haar nauwelijks wegsluipen. Ik wachtte vijf minuten voor ik me losmaakte. Ook ditmaal duurde het even voor ze zich weer liet zien. Nu in prachtige witte lingerie, kousen met een royale kanten boord, luxe jarretelgordel en bh. En, inderdaad: geen slipje. Een grote bos rood haar op haar venusheuvel. Ze had een klein krukje in haar handen en dat gebruikte ze om allerlei sexy poses aan te nemen. Uiteindelijk leunde ze achterover met haar rug tegen de hoek van haar huis. Ze bracht haar hand tussen haar benen, sloot haar ogen en begon, roterend met haar heupen, te masturberen. Geen idee of het echt of fake was maar het leek heel echt, tot op het moment dat ze schokkend klaarkwam. Dit had ik allemaal makkelijk op kunnen nemen, dus het was een blijk van vertrouwen dat ze zover ging.

Ik liep nu in een wit hemdje naar buiten. Ik had nu ook een tafeltje bij me. Daar legde ik een stuk zeep op en een ruige borstel. Ik rolde de tuinslang weer naar buiten en draaide in de keuken de kraan open. Daarna ging ik naast het tafeltje staan, met mijn rug naar haar toe. Ik deed de blinddoek weer voor.

Maar toen ze naar mij toegekomen was, trok ze die blinddoek meteen naar beneden. Ze droeg zelf eveneens alleen een wit hemdje. Ze pakte de tuinslang op en richtte die op mij, eerst op mijn buik. De kou van het water was schokkend. Met een strak gezicht spoot ze me helemaal nat, van voren en van achteren. Ze trok mij het hemdje over het hoofd uit en spoot nog eens over mijn bovenlijf. Ze nam het stuk zeep en smeerde me daarmee helemaal in en vervolgens roste ze me af met de borstel, overal even hard, over mijn flanken, door mijn bilnaad en zelfs over mijn ballen. En ten slotte spoelde ze me weer schoon met behulp van de tuinslang. Dit alles zonder iets te zeggen.

Nadat ze de tuinslang in het gras had gegooid, trok ze haar hemdje over haar hoofd uit. Voor het eerst stond ze nu helemaal naakt voor me. De boodschap was duidelijk: ik raapte de tuinslang op en deed met haar wat ze met mij had gedaan. Ze gaf geen kik, niet vanwege het koude water en evenmin vanwege de harde borstel. Wat een genot om mijn bezeepte handen over haar lichaam te laten glijden, en haar geheimste holletjes op te zoeken. Haar schaamlippen waren geopend, ik zocht haar clitoris op en masseerde die, en penetreerde haar met twee vingers in haar kontje.

Misschien was het niet helemaal duidelijk maar ik nam aan dat het mijn beurt weer was. Ze liep echter, zo naakt als ze was, naar de achterkant van mijn huis en pakte daar de enkelboeien op die ik daar had laten liggen. Die maakte ze om haar enkels vast. Ze keek om zich heen en vond ten slotte wat ze blijkbaar zocht tegen de andere zijmuur van mijn huisje: een tuintafel. Die bewuste boom achter mijn huis had een vrijwel horizontale zijtak. Daar schoof ze de tuintafel onder. Ze klom er handig op en hing de beide handboeien aan die zijtak. Daarop ging ze op haar rug op de tuintafel liggen, die rug met haar handen omhoogduwend, tot haar voeten de zijtak raakten. Haar bedoeling was opnieuw volkomen duidelijk. Ik klom, iets minder lenig, op de tafel, en maakte haar enkelboeien aan de handboeien vast. Zo hing ze aan haar benen aan die tak. Wat een verbazingwekkend vertrouwen, ik zou nu alles met haar kunnen doen wat ik wilde. Ik deed wat ze ongetwijfeld verwachtte: ik haalde mijn lange rotanstok uit het huis. De cane!

“Hoe heet je?” vroeg ik toen ik met de cane naar buiten kwam, en die door de lucht liet zwiepen.

“Ik heet Fiona, meneer.”

Ze had een opmerkelijk diepe altstem, omfloerst, heel sexy.

“Goed, Fiona, dan krijg jij nu van mij vijftig klappen met de cane, vijf-en-twintig op elke bil. Je moet zelf de klappen tellen en na elke klap zeg je:

'Ik ben een slet. Ik moet op mijn bips hebben.'”

“Ik ben helemaal geen slet, dus ik hoef ook niet op mijn bips te hebben.”

“Zoals je wilt. Ik begin vast met slaan, en de klappen beginnen pas te tellen zodra je je prevelementje netjes opzegt.”

Ze hield stijf haar mond dicht, terwijl de eerste rode banen door haar vlees trokken. Maar na de zesde klap uitte ze de eerste kreet, en toen kwam het prevelementje meteen ook:

“Één. Ik ben een slet, ik moet op mijn bips hebben.”

Veertig klappen later gilde ze het uit bij elke klap. Haar billen waren bont en beurs. Ik besloot het erbij te laten en maakte haar los. Ze rende naar huis.

Had ze nu haar bekomst van het spel? Zou ze het verder laten afweten? Ik gaf haar even de tijd om bij te komen. Intussen trok ik een rode jarretelgordel en bijbehorende kousen aan. Ik ging op mijn buik op de kap van mijn auto liggen. Tien minuten gingen voorbij, ik vroeg me steeds meer af of ik niet echt te ver was gegaan. Maar toen kwam ze naar buiten, nog steeds naakt, maar met een strap-on dildo voorgebonden. Ze liep naar de tuintafel en pakte daar de cane.

“Als er een hier één slet is, dan ben jij dat, meisje. Hoe heet jij?”

De vraag verraste me, ik had maar één meisjesnaam paraat.

“Eh, ik heet Corry, mevrouw.”

“Zo Corry, dan ga ik je nu eerst eens even stevig in je kont neuken. Daarna laat ik je een half uurtje liggen, met die cane en die dildo naast je. Misschien komt er een andere juffrouw langs die het karwei wil afmaken. Zo niet, dan kom ik terug om je nog eens ongenadig op je bips te geven.

Ik hoef je niet te vertellen wat je na elke klap moet zeggen, nietwaar?”