Ik ben dit verhaal begonnen nadat ik verhuisd ben naar Frankrijk.

Daarom begint dit verhaal een aantal jaren geleden en zullen daarom niet overeenkomen met de seizoenen.

Het verhaal is in de ‘ik‘ vorm geschreven omdat het over mij gaat, mijn leven en ook mijn fantasieën.

Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.

Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.

De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar. De passages met de online meesteressen zijn echt gebeurd en alle passages met de personen hier ter plaatse, zijn verzonnen. Op dit moment heb ik helaas geen online of andere F/d partner.

Mocht je dit verhaal leuk vinden dan is het uiteraard ook leuk om iets te horen.

Veel leesplezier

Hoofdstuk 17

Na een korte maar intense dip, is het weer tijd geworden om verder te gaan met mijn verhaal.

Mijn Belgische Meesteres is tijdelijk weer naar haar thuisland vertrokken en ik, ik ben weer terug op de stek waar ik woon.

Voor diegene die de vorige hoofdstukken niet gelezen hebben, de Belgische Meesteres is een fantasie en ik ben nog steeds op zoek naar een online en/of real life vriendin die niet onbekend is met bdsm.

Het was een raar voorjaar.

Eind februari zit ik nog buiten in de zon met mijn buurman koffie te drinken en begin maart, begint het, vooral ‘op het plateau’ zoals ze dat hier zo mooi zeggen, enorm te sneeuwen.

‘Op het plateau’ bedoelen ze alles wat boven de 1000 meter ligt.

Ook het huis van de Belg wat zich op 1300 meter bevindt, waar ik tijdelijk op pas zolang als hij niet daar is, is helemaal ondergesneeuwd.

De weg die langs zijn huis gaat was wel sneeuwvrij gemaakt en zowel links als rechts van de weg lag de sneeuw ongeveer 1,50 à 2 meter hoog.

De laatste keer dat ik er was, parkeerde ik mijn auto midden op de weg en kon net tot aan de brievenbus komen om de post eruit te pakken.

Naar het huis dat ongeveer 50 meter verder ligt, was het onbegonnen om daar naar toe te gaan.

Dus, dan maar weer naar beneden en zodra je onder de 1000 meter komt, verdwijnt de sneeuw en wordt alles weer begaanbaar.

Maar zoveel sneeuw op ‘het plateau’ heeft ook nadelen.

Zodra het begint te smelten dan worden de rivieren overvol en deze keer gebeurde dat in combinatie met een storm die over Zuid Frankrijk raasde.

‘Monica’ heette ze. Nee, niet een Meesteres maar de storm.

De storm eiste diverse levens en iemand uit het dorp verderop, die zijn waterkrachtcentrale wilde beschermen tegen het water dat zou gaan komen, werd meegesleurd door de rivier.

Zijn lichaam werd drie dagen later, 15 kilometer verder in de rivier gevonden.

De storm kwam, nam, en vertrok weer en de zon kwam weer tevoorschijn.

Het werd heerlijk weer en al snel liep de temperatuur op boven de 20 graden.

Ook mijn tuin begon in knop te komen en het gras begon te groeien.

Ja, begin maart al een keer maaien op de hoogste stand.

Och, het is niet heel groot, mijn tuin maar groot genoeg.

En daarbij, het is heerlijk ontspannend om na een relatief korte en warme winter, weer eens lekker buiten te zijn.

Het mooie weer hield nog enkele dagen aan en ondertussen belde ik de ‘marchand de bois’ op.

Oftewel, een verkoper van stookhout.

Ik bestelde 6 kubieke meter hout en tijdens een van mijn koffie ochtenden bij de buurman, vertelde ik dat ik hout besteld had.

‘Zodra je weet wanneer het geleverd wordt, laat maar weten.’

En zo gebeurde het dat op zaterdagochtend, een grote bakvrachtwagen het pad opgereden kwam en zijn lading met hout voor mijn kelder stortte.

Enkele ogenblikken later kwam mijn buurman met nog enkele buren aangelopen en na een dik uur, lag het stookhout opgestapeld in de kelder.

Met zeven man is het een klein klusje.

Op sm gebied was het ook rustig. Ik miste het enorm en ik dacht aan de komende zomer.

Als ik geen lieve vriendin vind, zal ik zelf regels op moeten stellen om als slaaf te volgen.

Met die gedachte liep ik rond en voelde dat ik steeds geiler werd.

Geil was ik altijd wel maar het beperkt klaarkomen en natuurlijk de onuitputtelijke bron op internet, zorgde ervoor dat het wel wat erger werd.

Ik ben van mening dat een slaaf, eigendom of niet van een Meesteres, zich altijd aan de standaard richtlijnen moet houden.

Die richtlijnen zijn voor elke slaaf anders en ik kan ook alleen voor mezelf praten.

Één van ‘mijn’ richtlijnen is onder andere de hygiëne. Mijn lichaam moet altijd schoon zijn en op mijn wenkbrauwen en hoofdhaar, verder volledig kaal zijn.

Wat betreft mijn hoofdhaar, korte stekeltjes van 6 millimeter, wordt onderhouden door de plaatselijke kapster. Een paar keren met de tondeuse over het bolletje en ik ben klaar.

Wat betreft mijn wenkbrauwen, daar heb ik nog niet lang geleden een apparaatje voorgekocht om ze netjes te houden.

De rest van mijn lichaam, ook mijn schaamstreek, wordt kaal gehouden met een epilator. Een haartjestrekmachine zoals ik het sadistische werktuig noem maar het is wel effectief en superglad nadien.

Een andere ‘regel’ die ik mezelf opgelegd heb is dat ik mezelf niet mag aftrekken.

Aftrekken is een eenvoudige manier om genot te ervaren en in mijn optiek, moet een slaaf genot verdienen.

Maar, het hout was binnen. Beetje raar om te zeggen dat het in mijn kelder ligt maar zo is het wel. Alleen is het hier in Frankrijk geen kelder zoals wij die kennen in Nederland maar een zogenaamde ‘cave’.

Een ruimte met gewelfd plafond onder het huis.

En omdat ik in de bergen woon, mijn huis tegen een berg omhoog is gebouwd, kun je de kelder pas in als je een trap van 1 meter hoogte op bent gegaan.

Om het maar wat moeilijker te maken, zullen we maar zeggen.

De kelder is in elk geval droog en tijdens de zomer kan het hout op zijn gemak verder drogen zodat het komende winter goed gebruikt kan worden.

De voorspelling voor het einde van maart was niet zo denderend.

Na de mooie voorjaarsperiode, voorspelden ze enkele regenachtige dagen en ondanks dat ik een enorme hekel aan regen heb, kwam het me wel goed uit.

Eindelijk eens de gelegenheid om mijn werkruimte op zolder eens grondig op te ruimen.

Maar, voordat ik daar aan kan beginnen, zal ik eerst het gras nog een keer maaien zodat het voor de regen er netjes bijligt.

Die ochtend stond ik op tijd op. Waste, scheerde me en trok een mooi schoon slipje aan.

Ik bloosde. Ik had onlangs een hele hoop slipjes gekregen en elke ochtend terwijl ik wakker in bed lag, te wachten tot ik zou opstaan, dacht ik eraan welk slipje ik die dag aan zou trekken.

Ik was blij met de slipjes en ik genoot ervan om ze te dragen.

Elke dag een schoon slipje en volgens mij kon ik wel een maand vooruit zonder de wasmachine aan te zetten.

Beter teveel als te weinig.

Tja, dat was trouwens ook een regel die ik mezelf opgelegd had.

Ik, als slaaf, moest altijd een damesslipje dragen.

Mijn ‘heren’ ondergoed lag heel ergens anders en in de bovenste lade, lagen alleen damesslipjes.

Tegenwoordig alleen de transparante damesslipjes die ik van de de Belgische Meesteres gekregen had.

Het maakte en hield me geil. Daar hou ik van.

Het gras was gemaaid en kennelijk keurig op tijd. Diezelfde avond begon het te miezeren en de volgende ochtend toen ik door het raam naar buiten keek, was het kletsnat overal en het regende nog steeds.

Poes wilde desondanks even naar buiten en ik trok meteen de deur achter haar dicht.

Het is goed Poes, het is veel te koud om de deur open te laten staan.

Geef maar een gil als je weer naar binnen wilt.

Ondertussen zette ik de koffie aan en startte mijn computer op.

Terwijl de koffie pruttelde, leek het mij een goed idee om vandaag mijn pikje op te sluiten.

Opsluiten betekende voor mij, een kuisheidskooitje dragen en dat deed ik niet om mezelf te verhinderen om een orgasme te krijgen maar om te verhinderen dat ik een erectie zou krijgen.

Tenminste, dat had ik mezelf wijsgemaakt.

Het siliconen kooitje was voorzien van siliconen prikkers aan de binnenkant en als het slappe klitje opgesloten was, zich toch bewoog in het kooitje, voelde het geil en opwindend aan.

Eigenlijk was het een bij effect van het kooitje. Niet alleen het tegengaan van een erectie maar tegelijkertijd de slaaf bloedgeil houden.

Terwijl ik op blote voeten met mijn kop koffie in de hand, naar mijn kantoor liep, zag ik het zilveren enkelbandje om mijn enkel.

Ik had het enkelbandje gehouden als aandenken aan een online Meesteres die ik afgelopen zomer had ontmoet.

Door haar werkzaamheden hebben we onze online relatie moeten stoppen maar zijn nog altijd vrienden gebleven.

Één van de opdrachten die ze mij gegeven had, vorige zomer, was het lakken van mijn teennagels.

Heel lang geleden had ik dat wel eens gedaan maar deze keer raakte ik daar enorm opgewonden van.

Doordat onze online relatie stopte, heb ik de nagellak er weer afgehaald.

Enkele maanden had ik dat volgehouden en nu liep ik op blote voeten, mijn klitje opgesloten in het kooitje, naar mijn kantoor.

Hop, weer een regel erbij.

Deze zomer blijven de teennagels van dit slaafje keurig roodgelakt als teken van onderdanigheid.

Ik pakte het potje nagellak en opende het dopje.

Meteen toen ik de geur rook, begon het klitje te protesteren in het kooitje.

Ik lakte mijn nageltjes zo goed als het ging en genoot ervan.

Toen ik klaar was, het dopje op de nagellak gedraaid had, keek ik naar mijn voeten.

De rode nageltjes en zilveren enkelbandje zorgden weer voor opwinding.

Ik schaamde me dood.

Waarom ben ik zo’n geile slet?

Ik voelde mijn klitje groeien in het kooitje en drukken tegen de prikkers.

Ik ben een slaaf. Een geile slaaf die moet leven naar de regels die hem opgedragen worden.

Deze zomer zou een zomer worden van regels.

Regels waar ik me aan moest houden.

Zoals elke slaaf dat zou moeten doen.

Drie dagen en nachten later, was ik nog steeds opgesloten in het rode kooitje.

Het begon te wennen en zelfs op sommige momenten dacht ik er niet aan.

Natuurlijk was het prominent aanwezig en herinnerde mij aan mijn status.

Ook moest ik elke morgen rekening houden met welk slipje ik aantrok.

Tenslotte moest het er wel netjes uitzien.

Gelukkig had ik er genoeg en deze ochtend trok ik een mooi zwart transparant slipje aan met een roze strikje voorop.

Mijn billetjes bedekt en toen ik mijn spijkerbroek erover aantrok, voelde ik de spijkerstof door het slipje heen over mijn billetjes glijden.

Ik waste en scheerde me en liep naar beneden.

Poes rekte zich net uit en ik zei ‘Goedemorgen Poes, lekker geslapen?’

Poes geeuwde een keer en een heel zacht miauwtje kwam eruit.

‘Wil je naar buiten?’

Nou, dat hoefde ik niet te vragen en ik had de deur nog maar net op een kier of ze schoot naar buiten.

Ik kon nog net haar naroepen ‘ik ga boodschappen doen dus ben wat later thuis.’

Ik zette de koffie aan en laadde de vaatwasser uit.

Tja, ik ben alleen en heb zo’n ding eigenlijk niet nodig maar er was plaats over in de keuken.

Ik gebruik het ding één keer in de week en dan nog moet ik hem op halve lading zetten.

Mijn vaatwasser is een ‘connected’ vaatwasser. Ja, de familie Bosch kan meekijken wanneer ik hem aanzet en hoelang hij erover doet.

Ik heb niet gekeken of er een cameraatje aan de binnenkant gemonteerd zit waarmee de familie Bosch ook kan kijken hoe vies mijn vaat is.

Maar goed, ik kan het ding met mijn telefoon, ja echt, programmeren en op afstand starten.

Ze weten van gekkigheid niet meer wat ze moeten bedenken.

Oja, abonnementen op printers. Ook zoiets. Tegen die tijd koppel ik alles los en ga verder op de ‘oude’ manier.

Maar goed, met mijn koffie in mijn hand loop ik mijn computerkamer in en start mijn computer op.

Enkele ogenblikken later krijg ik beeld en weer iets later, kan ik de kranten lezen.

Ik blijf wel graag op de hoogte maar het lijkt er wel steeds meer op dat showbizznieuws en wat er op de televisie komt, belangrijker is om over te schrijven dan het échte nieuws.

Maar, dat slaan we dan maar over en lezen alleen wat wél interessant is.

Ondertussen open ik mijn mail en in één van mijn brievenbussen zie ik een bericht van de Belgische Meesteres en een tweede bericht van iemand die ik niet ken.

Ik open het bericht van Meesteres Nadine en begin te lezen,

‘Hallo Tom, het spijt mij, en Luc, dat wij zo snel moesten vertrekken. Door het overlijden van mijn vader moeten wij in België blijven om de erfenis in goede banen te leiden. Omdat mijn vader enkele bedrijven had waar ik hem van het begin bij geholpen heb en dus op de hoogte ben van het reilen en zeilen van de firma’s, ben ik genoodzaakt om in België te blijven tot alles in kannen en kruiken is.

Maar, ik heb ook aan jou gedacht en omdat ik het zo onaardig van ons vond, heb ik met een dominante vriendin over jou gesproken. Zij heeft een reallife slaaf maar ze vertelde me dat ze voorlopig, jou wel onder haar hoede kon nemen. Ze is op de hoogte van jou en jouw eigenschappen en ik heb haar jouw email adres gegeven. Ik weet niet wanneer ze jou zal schrijven maar dan weet je in elk geval dat ze via mij aan jouw e-mailadres is gekomen.

Ondertussen regel ik hier de zaakjes en Ilse, zoals ze heet, zal mij op de hoogte houden van jouw vorderingen. Lieve groetjes, Meesteres Nadine.’

Ik pakte mijn koffie, nam een slok en las de mail nog een keer.

Dus, ik werd uitgeleend zoals ik begrepen had.

Ik voelde mijn pikje in het kooitje groeien. Een glimlach verscheen op mijn gezicht.

Wie had dat ooit gedacht? Ik, ik werd uitgeleend als een object. Iemand anders die ik nog niet kende, werd mijn supervisor en trainer.

Ik bloosde van oor tot oor en mijn pikje drukte strak tegen het kooitje aan.

Het duurde even voordat het bolletje het besefte.

Ja, ik vond het geil om zo behandeld te worden. Om uitgeleend te worden. Mijn pikje had het eerder door als mijn hersentjes.

Ik dronk nog een slok koffie en hoorde Poes miauwen.

‘Ik kom eraan’ riep ik en zette mijn koffie op mijn bureau en liep naar de voordeur.

Deed hem open en Poes miauwde nog een keer alsof ze ´Dank je’ wilde zeggen maar dan doen Poezen niet hoor.

Poes had haar korte ochtendrondje gemaakt en kwam nu haar ontbijt eten.

Ik liep terug naar mijn computer en opende de mail van de nu bekende voor mij, ‘Ilse’.

‘Hallo Tom, zoals je misschien al weet, heeft Nadine mij gevraagd om jou voorlopig onder mijn hoede te nemen. Uiteraard heb jij daar het laatste woord in en ik neem aan dat je mij dat zo spoedig mogelijk laat weten.

Pas Daarna zal ik uitgebreid vertellen wat ik van jou verwacht. Dus, ik wacht op jouw antwoord of je akkoord gaat. Groetjes, Mrs. Ilse.’

Kort maar krachtig en ja, natuurlijk ging ik daarmee akkoord en terwijl Poes tegen mijn benen aan liep te duwen alsof ze wilde vragen ‘Pap, wanneer gaan we nu naar buiten toe’ reageerde ik op de mail van Mrs. Ilse.

Natuurlijk ging ermee akkoord en ik vertelde dat ik eerst mijn boodschappen zou gaan doen en daarna konden we bespreken hoe zij het wilde aanpakken.

Ik verzond mijn mail, dronk mijn koffie op en sloot alles af.

Poes en ik liepen naar buiten en Poes liep met mij mee naar de auto.

‘Tot later Poes’ en Poes sprong op een muur terwijl ik mijn auto van de parkeerplaats afdraaide en begon aan mijn boodschappen.

Boodschappen doen is geen straf voor mij. Het begint al met de rit, een kleine 50 kilometer naar de stad.

Door de bergen en hoe hoger je komt en dat gaat soms snel, hoe meer sneeuw er ligt.

Het is rustig en het berglandschap is mooi.

Ik kan daar dan ook van genieten van de verre uitzichten.

Als het helder is en dat is vaak in de winter, kun je de besneeuwde toppen van de Alpen en Mont Blanc, duidelijk zien.

Maar, er moeten ook boodschappen gedaan worden en ik, mij kennende, moet alles in tweevoud. Geen idee waarom ik die afwijking heb maar dan grijp je ook bijna nooit mis.

Dus de boodschappenkar ligt gauw vol en ik reken af.

Daarna nog enkele winkels en na de laatste winkel gehad te hebben, nog even een omweg naar het huis van een kennis van mij, ook een Belg.

Die heeft zich voor enkele maanden verstopt in Portugal en gevraagd of ik op zijn huis wilde letten.

Zijn huis ligt veel te hoog. ten minste, voor een vakantiehuis.

Door de hoogte en de ligging, waait er bij hun altijd veel wind. Door de hoogte, ligt er heel wat maanden per jaar een flink pak sneeuw.

Ik denk, als hij twee maanden échte zomer heeft, dat het op is.

En ja, dat heeft natuurlijk ook invloed op de prijs van zo’n huis.

De vorige keer dat ik er was, zakte ik tot mijn bovenbenen weg in de sneeuw. Minimaal één meter en ik ben niet naar het huis gegaan want er lag teveel.

Nu had het deze keer flink gedooid en lag er nog een centimeter of dertig.

Nee, ik zou niet willen ruilen met waar ik woon.

Misschien heb ik niet zoveel ruimte en privacy maar ik heb, veel lager gelegen, zeven maanden zomer, drie maanden voor en najaar en maar twee maanden winter. december en januari.

Ik hou van de zomer en mooi weer.

Maar, alles werkte nog in het huis en ik had geen zin om langer te blijven.

Dus, begon ik aan de afdaling naar mijn huis.

Ik draaide de parkeerplaats op en Poes kwam al aangelopen.

Samen, waarvan ik de boodschappen droeg en Poes mij de weg wees, liepen we naar mijn huis en inderdaad, hier was het heerlijk.

Ik liet de voordeur open en ruimde de boodschappen op.

Daarna een lekker stokbroodje als lunch en daarna, een kort dutje.

Een klein uurtje later werd ik wakker en ruimde alles op.

Ik zette mijn computer aan en opende mijn mail.

Er was een mail van Meesteres Ilse binnen gekomen en ik begon te lezen,

‘Hallo Tom, ik had niet anders verwacht dat je akkoord zou gaan met mijn voorstel. Leer mij de slaafjes kennen.

Maar dat houdt wel in dat vanaf nu, het moment dat je deze mail leest, je je gaat houden aan de regels die ik hanteer.

Die regels zullen mettertijd uitgebreid worden en kunnen éénzijdig, door mij dus en iet door jou, aangepast of verwijderd worden.

Jij hebt er maar één zeggenschap over en dat is een heel simpele. Je accepteert ze of je accepteert ze niet. Er is geen tussen weg.

Veel makkelijker kan ik het niet maken.

Maar, het belangrijkste is dat je vanaf nu, je gaat houden aan mijn regels.

Nadine heeft mij uiteraard het een en ander over jou verteld en ook heeft ze mij, jouw verhalen laten lezen.

Die verhalen komen in grote lijnen overeen met de fantasieën en wensen van mijn vaste slaaf dus gelden voor jullie beiden, dezelfde regels.

Regel 1. Het is de slaaf verboden om zich af te trekken en /of seksueel genot te ervaren middels zijn pikje. Klaarkomen zonder toestemming is ten strengste verboden.

Regel 2. De slaaf draagt altijd minimaal één stuks damesondergoed.

Ik heb van Nadine begrepen dat jij ruimschoots voorzien bent. ;-)

Regel 3. De slaaf zal getraind worden om 24/7 een kuisheidskooitje te dragen.

Het is de slaaf ook verboden om een erectie te krijgen. Mocht dit voorkomen zonder dat de slaaf een kooitje draagt, is het de slaaf’s verantwoordelijkheid om snel het kooitje aan te doen.

Regel 4. Doordat het pikje, vanaf nu te noemen het klitje, onbruikbaar is als seksobject, zal de slaaf getraind worden om een orgasme te krijgen door geneukt te worden en door tepelstimulatie.

Zijn klitje zal voor het grootste deel van de tijd opgesloten zijn en alleen nog een functie hebben als plastuitje.

Regel 5. De slaaf gehoorzaamt de Meesteres onmiddellijk en mocht er, om welke reden dan ook, een uitzondering zijn, kan deze doorgegeven worden en zal de Meesteres beslissen of de uitzondering gegrond is.

Met deze regels gaan we beginnen en ik heb van Nadine begrepen dat jij je teennageltjes rood gelakt hebt? Nou, dat blijft zo en houd je bij tot ik anders beslis.

Ook het enkelbandje blijft om.

Je mag dus porno kijken zoveel als je wil maar zorg ervoor dat het klitje netjes opgesloten zit in het kooitje.

Ik wil GEEN erectie meer zien bij het sletje, begrepen?

Groetjes Mrs. Ilse.’

Ik las de mail nog een paar keer door en ja, ik voelde het ‘klitje’ groeien in het kooitje. Ik glimlachte, ze had wel gelijk hoor.

Ik besloot om later die middag haar mail te beantwoorden en ik voelde me geil.

Dat ik lange tijd niet klaar mocht komen, daarvan wist ik dat het me geil maakte en hield.

Ik ben nu eenmaal een geile slet en hoe meer ik ermee bezig was, alleen door het dragen van het kooitje, hoe lekkerder dat ik het vond.

Met een glimlach op mijn mond sloot ik mijn computer af.

Het was even tijd om andere dingen te doen, uiteraard met het klitje gekooid.