Het kantoor van Opwindend.Net lag in een onopvallend pand aan de rand van de stad. Geen glanzende borden, geen openbare toegang. Alleen een smalle deur, een code, en daarboven een kamer met meerdere bureaus, drie grote schermen aan de muur en de geur van koffie die al te lang stond. Hier kwamen de verhalen binnen. Honderden per week. De redactie las, keurde goed, redigeerde, publiceerde. En soms, als de nacht lang genoeg duurde en de teksten te heet werden, bleef er meer hangen dan alleen tekst.
Het was dinsdagavond, half twaalf. De meeste lichten brandden nog. Op de centrale tafel stonden halflege glazen wijn en een open laptop met de wachtrij van die dag. Vijf mensen zaten er nog.
Sofie, 34, hoofdredactrice, zat met haar benen over elkaar, de rok al een stuk omhoog gerold. Haar bril lag naast het toetsenbord. Ze had net een lang verhaal over een redactie die de grenzen overschreed gelezen en voelde de warmte tussen haar dijen. Naast haar zat Mark, 41, de man die de technische kant en de tags beheerde. Hij had zijn shirt half open en keek af en toe naar Sofies blote knie. Tegenover hen zaten Lotte, 29, de jongste van de vaste ploeg, met een strakke top die haar borsten duidelijk liet zien, en Thomas, 38, die meestal de extreme verhalen beoordeelde. Helemaal rechts zat Vera, 36, de vrouw die de contacten met de schrijvers onderhield. Haar lange donkere haar hing los en ze had al haar schoenen uitgedaan.
“Dit is te goed,” zei Sofie zacht. Ze schoof haar stoel dichter naar het scherm. “Lees dit eens. De schrijver beschrijft precies hoe de redactie na middernacht de kleren begint uit te doen terwijl ze een verhaal hardop voorlezen.”
Mark leunde over. Zijn hand rustte even op Sofies dij, alsof het toevallig was. “Ik ken die toon. Dat is de man die vorige week dat lange series over een webcamgroep stuurde. Hij wil contact.”
Lotte keek op van haar eigen scherm. Haar wangen waren al rood. “Ik heb hem ook gelezen. En ik heb hem een privébericht gestuurd. Niet via de officiële mail. Via de interne chat. Hij reageerde binnen tien minuten.”
Thomas grijnsde. “Natuurlijk deed je dat. Wat schreef je?”
“Dat we sommige verhalen niet alleen willen publiceren. Dat we ze willen uitvoeren.” Lotte slikte. “Hij stuurde meteen een link naar zijn webcam. Hij zit nu online.”
De kamer werd stiller. Vera stond op, liep naar de deur en draaide het slot om. Toen pakte ze de fles wijn en schonk bij. “Laat maar zien.”
Lotte draaide haar laptop zodat iedereen het scherm kon zien. Een man van begin veertig, naakt tot zijn middel, zat in een goed verlichte kamer. Hij had een stoere, wat ruwe uitstraling en keek recht in de camera. “Redactie?” vroeg hij. Zijn stem was hees van spanning. “Jullie lezen mijn verhaal over de nachtelijke sessie. Zeg eens… willen jullie het echt doen?”
Sofie voelde haar tepels hard worden onder haar blouse. Ze leunde voorover. “We lezen het hardop. En we kijken. En als het te ver gaat, stoppen we. Maar ik denk niet dat we stoppen.”
Mark stond op, liep achter Sofie langs en legde zijn handen op haar schouders. Zijn duimen masseerden haar nek. “Ik zet de grote schermen aan. Iedereen ziet hetzelfde.”
Binnen een minuut stond het beeld van de schrijver op twee muren. Hij was inmiddels helemaal naakt. Zijn lul stond half overeind, dik en al glimmend. “Lees,” zei hij. “Lees het deel waar de redactrice haar rok omhoogschuift terwijl de anderen toekijken.”
Sofie begon voor te lezen. Haar stem was helder, maar trilde een beetje. Ze las over de vrouw die op de redactietafel ging zitten, benen wijd, terwijl een collega tussen haar dijen knielde. Terwijl ze de zinnen uitsprak, schoof Mark zijn hand onder haar rok. Zijn vingers vonden de natte stof van haar slipje. Hij duwde het opzij en streek over haar klit.
Lotte kreunde zacht. Ze had haar hand al in haar eigen broekje. “Hij schrijft precies hoe ik het voel,” fluisterde ze. “Kijk… hij ziet ons.”
De schrijver op het scherm begon zichzelf langzaam af te trekken. “Laat me jullie zien,” zei hij. “Sofie… als jij de hoofdrol speelt, doe je blouse open.”
Sofie aarzelde geen seconde. Ze maakte de knoopjes los, één voor één, en liet de stof van haar schouders glijden. Haar beha was zwart en dun. Mark maakte de sluiting los en schoof de cups naar beneden. Haar borsten lagen bloot, tepels hard en donker. Thomas stond op, liep naar haar toe en boog zich over haar heen. Hij nam een tepel in zijn mond terwijl Mark twee vingers in haar kut schoof.
Vera kwam dichterbij met haar telefoon. “Ik film dit voor later. En ik stuur een bericht naar twee andere schrijvers die dit soort scenes sturen. Eentje wil een echte orgie. Morgenavond. Hier. Met de hele redactie die er zin in heeft.”
Lotte stond op, trok haar top over haar hoofd en ging naast Sofie op de tafel zitten. Haar borsten waren voller, de tepels lichter. Ze pakte Sofies hand en legde die tussen haar eigen benen. “Voel hoe nat ik ben van jullie verhaal.”
De schrijver op het scherm kreunde harder. “God… jullie doen het echt. Lees verder. Het deel waar ze elkaar beffen terwijl de rest toekijkt.”
Sofie las verder, haar stem nu dik van geilheid. Mark knielde tussen haar benen, duwde haar rok helemaal omhoog en begon haar te likken. Zijn tong was breed en nat, hij zoog aan haar klit terwijl zijn vingers diep in haar gingen. Thomas stond achter Sofie, zijn broek open, en legde zijn stijve lul tegen haar wang. Ze draaide haar hoofd en nam hem in haar mond, diep, terwijl Mark haar bleef beffen.
Lotte keek toe, twee vingers in zichzelf, en keek naar de camera. “Volgende week organiseren we het. Iedereen die wil. Schrijvers die hun eigen scenes willen meemaken. Webcam open voor de rest. En we lezen hardop terwijl we neuken.”
Vera had haar rok inmiddels ook uitgedaan. Ze ging achter Lotte staan, boog zich over haar heen en kuste haar nek terwijl ze Lotte’s borsten vastpakte. “Ik wil de man die dat lange verhaal over de redactie-orgie schreef. Hij mag de eerste zijn die ons allemaal neemt.”
Op de schermen zag de schrijver hoe Sofie kreunde rond Thomas’ lul, hoe Mark haar natte kut openlikte, hoe Lotte zichzelf vingerde terwijl Vera haar tepels kneep. Hij kwam hard, met een diepe zucht, zijn zaad over zijn buik spuitend. “Morgen stuur ik de uitnodiging,” hijgde hij. “En de volgende aflevering. Ik wil precies weten hoe jullie het uitvoeren.”
Sofie duwde Mark dieper tussen haar benen. Ze kwam met een lange, trillende kreet, haar dijbenen om zijn hoofd geklemd. Thomas kwam in haar mond, warm en zout. Lotte volgde kort daarna, haar vingers glimmend, terwijl Vera haar bleef strelen.
De kamer rook naar seks, wijn en hete huid. De laptop bleef open. De chat met de schrijver bleef actief. En in de interne groep van de redactie verscheen al een nieuw bericht van Vera:
“Volgende dinsdag. 21:00. Iedereen die mee wil doen. We lezen. We doen. We filmen. En we nodigen de schrijvers uit die hun eigen verhalen willen meemaken. Dit is pas het begin.”
Sofie trok haar blouse weer half dicht, maar liet haar borsten nog bloot. Ze keek de anderen aan, de wangen nog rood, de lippen gezwollen. “Deel 2 schrijven we zelf. Of laten we door hen schrijven terwijl we het doen. Wie begint morgen met de uitnodigingen?”
Mark veegde zijn mond af en glimlachte. “Ik. En ik stuur meteen de link naar de privéwebcam-groep. Vanavond is nog niet voorbij.”
Buiten was het stil. Binnen op de redactie van Opwindend.Net was de grens tussen verhaal en werkelijkheid voorgoed vervaagd. En niemand wilde die grens terug.