Philippa in de school van Polybuia

Een korte inleiding in de prostitutie in Athene (en Korinthe) is nodig om te begrijpen, in welke omgeving zich het fictieve verhaal van Philippa afspeelt.

Burger-vrouwen trouwden, hadden geen beroep, waren gedoemd hun leven te slijten in het vrouwenverblijf (gynaikoon) van het echtelijk huis. Zij namen geen deel aan het openbare leven in Athene. De man ging nooit met zijn echtgenote ergens naartoe, niet op bezoek, niet naar bijeenkomsten, theater of markt, nergens heen. Als hij al een vrouw ergens mee naartoe nam, dan was dat een Hetaere, wat volkomen geaccepteerd was in de maatschappij. En ook als bezoek thuis kwam, mocht de echtgenote er niet bij zijn.

De getrouwde vrouw bestierde het huishouden en baarde kinderen. De man had uitsluitend geslachtsverkeer met zijn vrouw om kinderen te verwekken, niet om haar of zichzelf plezier te gunnen.

Plezier zocht hij in de bordelen, wat een alleszins geaccepteerde manier van doen was.

Kinderen uit de onderste laag van de bevolking, met name de meisjes, werden vaak uit financiële nood als slaven verkocht. Meisjes vaak genoeg aan een bordeel. Had zo’n meisje geluk, dan was dat een fatsoenlijk, beter bordeel. Maar de meesten zullen in een van de goedkope bordelen terecht zijn gekomen, waar ze dan een ellendig leven leidden, en als ze niets meer opleverden aan hun lot werden overgelaten.

Wie in een beter bordeel terechtkwam had misschien het geluk een goede opleiding te krijgen (lezen, schrijven, rekenen, geschiedenis, muziek, dans, conversatie). Als zo’n meisje dan bij een rijke klant jn de smaak viel, dan kreeg zij geschenken (en het bordeel natuurlijk veel geld). Soms werd zo’n Hetaere ook voor langere tijd “gehuurd”, wat dan kapitalen kostte. Van een bekende Hetaere, Neaira, is bekend, dat zij lange tijd door twee mannen (Eukrates en Timanoridas) gehuurd werd: Om de dag wisselde zij van “huurder”. Enige inbreng had zij niet. Timanoridas had blijkbaar nogal brute liefdesmethoden, ook dat moest zo’n slavin (al was Neaira een Hetaere, ze bleef slavin) maar ondergaan. In Athene waren slaven immers geen mensen, maar zaken, waarmee je kon doen wat je wilde.

Aspasia is wel (naast Neaira) een van de beroemdste Hetaeren uit de Griekse geschiedenis. Een Hetaere (letterlijke betekenis: een vrouwelijke kameraad) was in de oude Griekse tijd in Athene en Korinthe een hooggekwalificeerde prostituee, te vergelijken met de Japanse Geisha. De Hetaere was goed opgeleid, kon op hoog niveau converseren en was een meesteres in het bedrijven van de liefde. Doorgaans waren ze begonnen als “gewone” prostituee in een bordeel.

Aspasia, die als Hetaere blijkbaar zo rijk was geworden dat zij vrij (geen slaaf) was, had waarschijnlijk een eigen bordeel, waar ook nieuwe meisjes werden opgeleid. Haar eisen waren hoog. De meisjes werden gekocht op basis van hun uiterlijk. Aspasia wilde natuurlijk de mooiste meisjes.

Terwijl waarschijnlijk in de goedkopere bordelen hardhandige methoden gebruikt werden, om de meisjes gevoeglijk te maken, werd bij sommige bordelen (waarschijnlijk ook bij dat van Aspasia) er belang aan gehecht, dat de meisjes bij het liefdesspel met de mannen, niet alleen hem maar ook zichzelf plezierden. Er moest een plezierige, aangename sfeer tussen prostituee en klant heersen, de meisjes moesten met overgave en plezier de mannen bevredigen. Dat lukt niet als de meisjes panische angst voor het bedrijven van de liefde hadden, ze moesten er juist begerig naar zijn!

——-

Philippa liep aan de hand van haar vader, Kratos, door de hoofdstraat naar een buitenwijk van Athene. Zijn vrouw was onlangs overleden, en hij moest zijn werk als stuurman op een handelsschip doen. Zij hadden verder geen familie, waarheen met dat kind? Een kind van niet-burgers had weinig kansen in de Atheense maatschappij. Met vier jaar was het te jong, om als gewone slavin verkocht te worden. De goedkope bordelen wilden alleen meisjes, die meteen ingezet konden worden, van ongeveer twaalf jaar af. Zijn dochter was een mooi meisje, misschien dat ze bij een van de betere bordelen terecht kon, waar ze eerst opgeleid zou worden. Zijn kapitein kwam wel eens in een dergelijk bordeel, waar volgens hem de eigenaresse, Polybuia, ook goed voor haar meisjes en vrouwen zorgde, het was immers het kapitaal van het bedrijf, had hij er lachend aan toegevoegd. Daarheen was hij nu op weg.

Het huis bleek een klein landgoed te zijn, een heel groot huis, met enkele bijgebouwen, ommuurd. De bewaker vroeg, wie hij was en wat hij wilde. Een huisslaaf begeleidde hem naar Polybuia. Een oudere, mooie vrouw, met een zachte, vriendelijke stem.

Hij vertelde van zijn situatie en dat zijn kapitein hem naar haar had verwezen. Zij wist van de nood, die in dergelijke situaties optrad.

Zelf was zij als kind ook in een bordeel ondergebracht, echter in een aftands bordeel, waar zij met veel bruut geweld en veel te jong aan het werk werd gezet. Later was ze verkocht aan een wat rijkere man, die als klant een voorkeur voor haar had gehad en haar ook bijgebracht had, dat vrijen voor beiden plezierig kon zijn. Hij had haar na een aantal jaren de vrijheid en een klein kapitaaltje gegeven. Daarmee was ze haar eigen bordeel begonnen, met het plan het beter aan te pakken, wat voor haar niet alleen betekende betere klanten, maar ook betere behandeling van de meisjes.

Met dat kleine bordeel had ze naam gemaakt in Athene, waardoor zij zich dat landgoed had kunnen aanschaffen.

Haar betere klandizie stelde het ook op prijs, dat de meisjes goed opgevoed en opgeleid waren, zodat ze ook als begeleiding naar symposia (herenavonden waar gediscussieerd, gedronken en gegeten werd) en andere gelegenheden konden dienen. Waren de meisjes erg begeerd, werden soms vermogens betaald voor hun begeleiding en sexuele diensten, dan werden ze hetaeren genoemd. Ze bleven slavinnen en dus eigendom van het bordeel, maar mochten geschenken van hun klanten aannemen, droegen de duurste kleding, sieraden en werden alom bewonderd, waar ze ook verschenen. Hun klanten maakten ze wel duidelijk, dat zij niet hen alleen behoorden.

Polybuia keek naar Philippa. “Een heel mooi meisje” was haar oordeel. “Ik geef je vijftig Obolen”. “Ik wil geen geld, ik wil dat ze bij jou goed behandeld wordt, daarom kom ik naar jou.” Polybuia keek hem verbaasd aan, zoveel vertrouwen had ze nog nooit meegemaakt. “Weet je dat zeker?” “Ja”. “Ik zal haar een uitstekende opleiding geven. Als ze talent heeft, zal ze het ver kunnen schoppen, een Hetaere zou haar toekomst kunnen zijn.” Kratos was tevreden met die belofte en ging.

Philippa huilde, toen haar vader vertrok “Papa, papa, waar ga je heen? Niet weggaan.” Polybuia omarmde het meisje. Deze scene kende ze zo goed. “Je papa moet gaan werken, op zee. Dat weet je toch.” “Maar eerst gaat mama weg en nu ook nog papa” snotterde de kleine.

“Ja, ik weet het, lieverd, maar het gaat niet anders. Kom we drogen je tranen, wassen je gezicht een beetje en dan gaan we lekker honingkoek eten, is dat geen goed idee?”

Daarna ging zij met de kleine Philippa naar de kamer waar de jongere meisjes sliepen. Ze wees haar een bed, een zgn. kliné, aan. “Ooh een bed, voor mij? Thuis slaap ik op een mat”. “Ja lieverd, dit bed is voor jouw, vind je het mooi?” “Ja mevrouw” “Je hoeft niet mevrouw te zeggen, ik heet Polybuia.” “Oh, en wat doe jij hier?” “Ik ben hier de baas, de meesteres.” “Oh, en moet iedereen naar jou luisteren?” “Precies, lieverd, iedereen, jij ook.” “Dat zal ik doen.” “Dat is fijn. En nu moet je gewassen worden en krijg je allemaal nieuwe kleren. Die mevrouw hier, Meda, zal je daarbij helpen. Ga je met haar mee, lekker in bad?” “Ga jij niet mee?” “Nee lieverd, ik moet hier ook nog een beetje werken. Ga jij nu maar met Meda mee.”

Philippa ging aan de hand van Meda naar de badruimte, waar ze voor het eerst in haar leven in een bad met warm water werd gewassen. Thuis werd ze met een emmer overgoten, dat was het. Na het bad werd ze lekker afgedroogd, lichtjes ingeölied. En daarna kreeg ze drie sneeuwwitte Chitons (een onderkleed, onderhemd), de kleding die alle kinderen hier droegen.

Met Meda ging ze daarna weer naar de kamer van Polybia, die achter een tafel papyri door zat te nemen. Polybia keek naar het meisje: “Je ziet er zo heel mooi uit Philippa, was het lekker in bad?” “Ja hoor, en ik ruik nu ook heel lekker.” “Da’s mooi.” “Kun jij lezen” vroeg de kleine aan Polybia “vrouwen kunnen toch niet lezen”. “Hier leren alle meisjes lezen, schrijven en rekenen, en nog veel meer”. “Ik ook?” “Jazeker, jij ook.”

Philippa glunderde bij dat vooruitzicht.

Meda bracht Philippa terug naar haar kamer, waar haar kamergenoten haar begroeten. De meesten waren wat ouder dan zij. Hun taak was dan ook de jongeren een beetje te begeleiden.

Al de volgende dag begonnen de lessen. Philippa leerde lezen, schrijven, rekenen, zingen, dansen, de citer spelen, ook lessen geschiedenis, literatuur, poëzie etc. De voorbereiding op het leven als fluitiste (benaming van meisjes, die bij bijeenkomsten van mannen muziek maakten en aansluitend ook sexuele diensten verrichtten) of Hetaere (de veel duurdere versie)

Dat seksualiteit bij het bestaan van deze meisjes en vrouwen behoorde, vergde natuurlijk, dat die ook deel van de opleiding was.

Polybuia had aan haar “opleiding” in het eerste bordeel waar ze terecht was gekomen, geen goede herinneringen. Bruut en met geweld waren mannen over haar heen gevallen. Ze had geschreeuwd van schrik, angst en pijn. Zij had later de gevolgen bij de meeste meisjes gezien: Meisjes en vrouwen, die de daad ondergingen alsof ze een gevoelloze lappenpop waren. Hun klanten hadden dat niet eens in de gaten. “Dat wijf heeft een gat waarin ik mijn lust en kwak kwijt kan en dat is het.”

Zijzelf had het geluk een ander type klant getroffen te hebben en daarbij het plezier van het vrijen leren kennen.

Ze had zich voorgenomen, haar meisjes het genot te leren dat zij konden geven en ontvangen. Mannen, die geweld wilden gebruiken moesten dat maar in de veldslag of in de bokskamp uitleven. Hier in haar huis werd dat niet getolereerd en werden zulke mannen door haar eigen bewakers eruitgegooid.

De jongste meisjes kwamen het eerst in aanraking met seksualiteit doordat de oudere meisjes zichzelf bevredigden, waar de jongeren bij waren. De jongeren zagen zo dat dat een plezierige bezigheid was. Als ze daar gewend aan waren geraakt, kregen ze toegang tot de zaal van de wat gevorderde meisjes, die ook elkaar bevredigden, met handen, lippen en tong en door met de vulva tegen elkaar te wrijven (tribadisme, van het Griekse Tribein = wrijven).

In die zaal werd ook praktijk-onderwijs gegeven in de sex met jongens.

Polybuia kocht op de slavenmarkt ook Jongens van een jaar of dertien of daarboven. Ze lette daarbij erop dat de jongens gezond en mooi waren. De leeftijdsgroep was gekozen omdat die doorgaans heel viriel was. Die jongens werden na de aankoop door de al als prostituee in haar bordeel werkende vrouwen opgeleid tot goede minnaars. Deze vrouwen hadden ook de taak snel na de koop de viriliteit te beoordelen. Wie het niet haalde werd doorverkocht. Wie het haalde had de komende tien, vijftien jaar of meer een goed leven, leerde eveneens lezen, schrijven, rekenen, wat een beter perspectief ook als slaaf van andere eigenaars bood.

De jonge meisjes leerden door toekijken bij de gevorderden dat ook vrijen met een jongen plezierig was.

Zo werd de angst genomen.

Philippa genoot van de eerste jaren, zij leerde lezen en schrijven en nog veel meer. Dat had zij nooit gedacht.

Toen ze de eerste keer toekeek, hoe een ouder meisje, Lampadia, masturbeerde en klaarkwam, was ze geschrokken. Een ander ouder meisje, Attikiè, fluisterde haar toe: “Zij schreeuwt niet van pijn, maar van genot. Vraag het maar aan haar, als ze klaar is.” Toen Lampadia uitgeput stil bleef liggen op haar bed, ging Philippa naar haar toe. “Had jij pijn?” Lampadia schoot in de lach, “nee schat, dat was van genot. Het was heerlijk. Ik zou dat de hele dag willen voelen.” “Hoe doe je dat dan?” “Kom ik laat het je zien. Kom op het voeteind van mijn bed zitten.” Lampadia ging zo liggen, dat Philippa tussen haar wijd gespreide benen haar vulva goed kon zien. Zij wees haar wat de schaamlippen waren, waar de kittelaar zat, en deed haar voor hoe je masturbeert. “Kan ik dat ook?” “Dat zou erg vroeg zijn, maar kwaad kan het denk ik ook niet. Ik ben nu een beetje moe, maar Attikiè kan ons wel laten zien hoe het moet, niet waar Attikiè?”

“Zeker, ik had al zin gekregen”, deed haar Chiton uit en ging naakt op haar bed liggen. “Krijg ik ook zo’n mooie borsten” vroeg Philippa aan Attikiè, die inderdaad gezegend was met een mooie, stevige en flinke boezem. Lampadia keek naar Philippa “Dat zou best eens kunnen. De toekomst zal het leren. Maar nu gaan we naar Attikiè kijken … denk eraan, je mag daarbij nooit iemand storen!”

De twee gingen aan het voeteneind zitten. Attikiè spreidde haar benen. Lampadia vertelde fluisterend: “Zie je, zij heeft ook schaamlippen en een kittelaar, dat hebben alle meisjes, jij ook. Zij is opgewonden, dat kun je zien omdat de kittelaar wat dikker is geworden en haar schaamlippen vochtig zijn.” Attikiè luisterde toch wel mee. “Laat haar maar eens even voelen, Lampadia.” “Wil je dat?” “Is dat niet vies, daar plas je toch ook uit?” “Nee Philippa, als je je daar regelmatig goed met water wast, is dat niet vies. En Attikiè is zeker goed gewassen. Doe maar, als je wilt.” Zij zelf gaf het voorbeeld, wreef met haar hand over Attikiè’s vulva. Rook aan de hand en liet Philippa eraan ruiken. En?” “Niet vies!” “Ik vind het lekker, heel lekker” zei Lampadia en likte haar hand schoon. Philippa legde haar handje ook op de vulva van Attikiè, die daarop met een kleine schok reageerde. “Deed ik je pijn?” vroeg de geschrokken kleine. “Nee, schat, dat was lekker, doe nog maar eens” zei Attikiè. Voorzichtig legde Philippa haar hand er weer op. Attikiè kreunde van genot. “Nu moet je haar eens een beetje wrijven” onderwees haar Lampadia, “kijk, zo!” Lampadia nam Philippa’s pols vast en deed de wrijfbeweging voor. Attikiè kreunde en kronkelde van genot. Philippa keek Lampadia glunderend aan, “Leuk!” zei de kleine meid. Lampadia en Attikiè schoten in de lach. Philippa likte haar hand. Ze vond het blijkbaar toch wel lekker. “En nu laten we Attikiè het zelf doen, goed opletten lieverd!”

“Kom Attikiè, verwen je nu maar eens”. Attikiè gaf een wellustige demonstratie masturberen, waarbij Lampadia af en toe fluisterend commentaar gaf in het oor van Philippa, die met grote ogen stond te kijken.

Na afloop van de voorstelling zei Philippa: “Dat wil ik ook leren!”

De drie hadden niet gemerkt, dat Polybuia in de ingang van de zaal had staan kijken. stilletjes had ze zich na afloop van de demonstratie omgedraaid en was terug naar haar kamer gegaan, waar Meda op haar wachtte. “Die kleine gaat goed, Meda, en ook over Lampadia en Attikiè ben ik tevreden, zouden twee goede opleidsters kunnen worden.”

Terug op hun kamer wilde Philippa meteen aan het werk, deed haar chiton uit en ging op bed liggen. Spreidde haar beentjes en legde haar hand op haar vulva. Lampadia hielp haar een beetje. Philippa leerde snel en ondervond haar eerste orgasme. Lampadia, Attikiè en de andere meisjes op de kamer klapten en juichten. Philippa keek vol trots rond. Lampadia gaf haar een kus, “welkom bij de grote meisjes”.

In de volgende tijd leerde ze ook de wereld van de lesbische liefde kennen. Ze werd een hartstochtelijke en wellustige puber, die zowel aandacht voor haar eigen genot als voor dat van haar partner had.

De hetero-liefde mocht zij nog niet zelf beleven, mocht wel toekijken, wanneer de oudere meisjes, die al als vrouw golden omdat ze hun maandbloedingen al kregen, de praktijklessen met de jongens hadden.

Lampadia en Attikiè kregen deze praktijklessen al. Philippa keek graag toe, zou maar wat graag meedoen. Ze zag zowel aan de jonge vrouwen als de jongens dat ze deze lessen met groot plezier volgden.

Op haar dertiende kreeg Philippa haar eerste menstruatie. Ze schrok er niet van, omdat ze het bij anderen ook al had gezien. Ze was nu vrouw. Ze mocht nog geen verkeer met mannen hebben. Eerst moest ze leren, hoe ze zwangerschap kon voorkomen. De arts kwam en legde haar uit hoe ze zalf van myrthe-olie en loodwit in haar vagina moest aanbrengen, voordat ze met een man verkeer zou hebben. “Pas wel op,” zei hij, “Gebruik niet te veel, dat is slecht voor je huid en betekent uiteindelijk je voortijdige dood. Gebruik niet te weinig, want dan zou je toch zwanger kunnen worden. Als je dat niet wilt, zou je ook een prop schoon gewassen wol in je vagina kunnen stoppen, eventueel ook vruchtvlees van de granaatappel (het zuur daarvan doodt zaadcellen). Meda en Polybuia kunnen je leren hoe je dat precies moet doen.”

Een paar weken na haar eerste menstruatie werd ze bij Polybuia geroepen. “Je hebt nu veel geleerd en gezien, ook hoe de oudere meisjes de liefde met jongens bedrijven. Ik heb van Meda, Attikiè en Lampadia gehoord, dat je ook zelf met jongens zoudt willen verkeren. Is dat zo?” “Ja, Polybuia, als ik zie hoeveel plezier en genot die daarmee beleven, dan krijg ik lust, dat ook te doen.” “Attikiè en Lampadia mogen inmiddels met alle jongens in het huis vrijen, en mogen dat ook zo vaak als ze zin hebben. Voorlopig wil ik dat je eerst het een en ander leert. Ik heb een mooie jongen voor jou uitgezocht, hij heeft veel ervaring en heeft al een aantal meisjes opgeleid. Je kent hem vast wel: Traphimos, die met het blonde haar.” “Oh ja, hij is heel knap. Lampadia vindt hem heerlijk.” “Da’s mooi, dan hoop ik dat jij hem ook heerlijk zult vinden. Morgenvroeg beginnen we. Ikzelf zal jullie de eerste keren begeleiden. Tevoren helpt Meda je met het inbrengen van granaatappel. En nog iets: Zonder mij of Meda mogen jullie niks doen. Begrepen?” “Ja, Polybuia.”

Polybuia volgde haar ontwikkeling nauwgezet. Ze was er erg tevreden over. Philippa hield haar kennis zowel van het lezen, muziek en dans goed bij, en besteedde ruim tijd aan het opdoen van sexuele ervaring. Ze had daarbij geen aansporing nodig, wel soms nog wat begeleiding.

De volgende dag kwamen Philippa, Polybuia, en Traphimos in een zaaltje bij elkaar. Philippa en Traphimos waren beiden naakt. Traphimos had al een erectie. Polybuia keek er met tevredenheid naar, en zag dat Philippa met begerige ogen naar zijn liefdesstaaf keek.

“Wat zou je nu het liefste doen, Philippa?” begon Polybuia.

“Ik zou hem het liefst hier naar binnen steken” gaf Philippa te kennen terwijl ze naar haar vulva wees. “Dat verlangen begrijp ik, maar je zult nog even geduld moeten hebben. Heb je al eens gezien, wat er gebeurt als een jongen klaar komt?” “Ik heb alleen gezien, dat ze dan schreeuwen, kreunen en zuchten van genot, maar hun fallus is dan in hun meisje.”

“Dan gaan we dat veranderen. Traphimos laat je dadelijk zien, hoe hij klaar komt. Kom wij gaan lekker op dit bed zitten. Traphimos komt voor ons staan, zodat we goed kunnen zien, wat er gebeurt. Doe maar Traphimos. Oh wacht. Heb je al eens een fallus vastgepakt?” “Neen, Polybuia. Ik heb alleen gekeken”.

Polybuia liet Traphimos dichterbij komen. Nam zijn fallus in de hand, die daarop meteen met schokken reageerde. Polybuia keek hem geamuseerd aan. “Nu jij”. Philippa nam de fallus vast, haar handje was te klein om hem helemaal te omvatten. “Doe maar met twee handen, lieverd”. Hem met twee handen omvattend zei ze: “Hij is heel dik en hard, doet dat pijn Traphimos?” “Nee Philippa, als jij of een ander meisje mij zo vast pakt, is dat heel lekker.” “Als je dat doet, moet je hem eens in de ogen kijken, dan kun je zien, dat hij het heel lekker vindt”, zei Polybuia. “Doe nou je handen maar zachtjes omhoog en omlaag, en kijk hem aan. Dat vindt hij zeker heel lekker.” Traphimos keek verzaligd naar de twee vrouwen.

“Zo,” vervolgde Polybuia “laat ons nu maar zien, hoe jij je zelf aftrekt”.

Traphimos spuugde in zijn hand en nam zijn penis vast.

Polybuia vertelde haar, dat de Fallus daardoor gladder werd, wat jongens een veel lekkerder gevoel gaf.

Philippa keek gespannen toe.

Traphimos voldeed aan de opdracht. Hij had dit al vaker voor meisjes van Polybuia gedaan. Het was voor hem dan ook niks nieuws, en toch vond hij het elke keer weer lekker. Hij durfde het niet te zeggen, maar het waren niet zo zeer die meisjes, die hem opwonden, neen, Polybuia was het. Hij vond die wat oudere vrouw heel aantrekkelijk, haar rijpheid, zelfbewustzijn, haar heerlijke wat vollere figuur. Hij wist van de onbereikbaarheid van die vrouw. Hij was immers een slaaf, haar eigendom, bestemd de meisjes als oefenmateriaal te dienen, niet om met de meesteres de liefde te bedrijven.

Hij keek afwisselend het meisje en zijn meesteres in de ogen.

Polybuia vertelde zachtjes aan Philippa waar ze op moest letten: zijn ademhaling, zijn buikspieren, schokken van zijn lichaam, het zwellen van zijn zaadballen en het samentrekken van de balzak, het verkleuren van de eikel, het opkomen van het voorvocht.

Hij versnelde zijn aftrekbeweging.

“Nu opletten, hij is bijna zover, goed opletten!” zei Polybuia tegen het meisje.

Hij kwam heftig ademend en met diep gekreun met een eerste flinke straal, die op de grond terecht kwam. “Oei!” riep Philippa. Een tweede straal, “Nog een!” Traphimos spoot nog een paar keer. In gedachte had hij zijn Polybuia volgespoten, diep in haar heerlijke lijf.

“Dat was leuk!” zei Philippa, “Hij spuit uit zijn penis. Doet hij dat ook zo in de meisjesbuik?” “Precies zo,” zei Polybuia.

“Kunnen we dat nu ook doen?” “Philippa, je hebt wel erg haast. Eerst ga je leren, hoe jij Traphimos zo met je handen kunt laten komen.”

Philippa greep meteen naar de halfstijve penis. Polybuia en Traphimos moesten even lachen. “Lieverd, Traphimos moet even uitrusten. Wij meisjes kunnen bijna altijd en ook zonder pauze, maar jongens niet, die moeten eerst weer nieuw zaad maken.” “Oh, en duurt dat lang?” “Soms wel, soms niet. Maar jullie hoeven je niet te vervelen. Jullie kunnen intussen met elkaar knuffelen, dan is Traphimos gauw weer gereed.” “Hoe moet dat?”

“Dat zullen Traphimos en ik je even voordoen.”

Polybuia keek weer met een plagende glimlach naar Traphimos. Hij had nooit gedacht, dat hem dat nog eens zou overkomen.

Polybuia maakte haar gordel los en de beide spelden op de schouder, haar gewaad viel omlaag. Traphimos viel bijna om, toen hij zijn meesteres naakt voor zich zag. “Kom” zei ze en ging op het bed liggen. Traphimos had spontaan weer een keiharde fallus ontwikkeld. Polybuia omhelsde hem, gaf hem een kus. “En dit is een tongkus, Philippa” en tongde met de jongen. Traphimos liet zijn handen over haar lichaam glijden, zoals Polybuia dat bij hem deed. Hij was in de hemel, zelfs zeven hemelen konden zijn geluk niet vatten. Polybuia genoot. Al een hele tijd had ze gemerkt dat hij haar begeerde; zij speelde een beetje met hem. Het was een leuke knul. Misschien dat ze hem nog wel eens een kans, misschien ook wel meer kansen zou bieden. Ook zij had nog lusten, zo oud was ze nu ook weer niet.

Zij streelde zijn penis. Hij aarzelde, zou hij zijn hand … Polybuia had zijn twijfel gezien, nam zijn hand en geleide die naar die plek tussen haar benen. Die opende ze, zijn hand wist waar ze moest zijn.

Plots onderbrak ze het spel. Stond op en kleedde zich weer aan. “Heb je gezien hoe het moet?” “Ja” “Dan ga nu maar naast hem liggen en doe hetzelfde.”

Philippa ging naast Traphimos liggen en ze speelden zo met elkaar.

Polybuia bekeek het spel van de twee. Philippa was een natuurtalent. En de arme Traphimos … die speelde met Philippa en droomde waarschijnlijk tegelijk dat zij daar lag. Het amuseerde en streelde haar, dat zij nog zo’n werking op een jonge knul kon hebben.

“Zo, en nu ga je hem aftrekken. Traphimos blijft op zijn rug liggen. Jij gaat naast hem zitten en trekt hem af. Niet vergeten spuug op je handen te doen, je kunt ook olijfolie nemen.” Polybuia nam van een tafel een karaf en goot een beetje olie over de penis.

“Neem hem met beide handen vast. Goed zo … en nu laat je je handen omhoog en omlaag glijden. Let op zijn gezicht, daaraan kun je zien of hij het lekker vindt.”

Polybuia leidde de beweging van haar handjes. “Kijk naar hem, zie je hoe hij kijkt als je handen daarboven op zijn eikel komen? Hij vindt dat heerlijk.” Ze liet Philippa het verder zelf doen. Ze deed dat heel rustig, aanvankelijk wat nerveus, maar mee en mee richtte ze zich vooral op het genot van de jongen. Ze veranderde af en toe de greep, kwam ook op het idee, alleen de vingertoppen over zijn penis te laten gaan. Polybuia zag aan Traphimos, dat hij op springen stond. Ze overwoog, Philippa te waarschuwen, maar zag daar vanaf. Ze keek naar Philippa en maakte daaruit op, dat ook die aankomende vrouw goed op hem lette. Hij kwam met een luide kreun en een grote lading. Philippa bleef rustig, genoot van de aanblik, niet alleen van die spuitende penis maar ook van de gelukzalige uitdrukking van Traphimos’ gezicht. Zonder onderbreking ging ze verder. Ook bij de volgende erupties bleef ze volkomen rustig.

Traphimos was tijdelijk uitgeschakeld. Met gesloten ogen lag hij op het bed.

Philippa keek nog een tijdje bijna verliefd naar hem. Daarna glunderend naar Polybuia, die haar glimlachend goedkeurend toeknikte.

“Heb je ook al eens gezien, dat meisjes de penis in de mond nemen?” “Ja, ik heb dat al vaker gezien. De meisjes gaan dan met hun hoofd op en neer. Als de jongens net als Traphimos zojuist zo kreunen en zuchten en bewegen, dan spuiten ze zeker in hun mond?” “Juist” “En soms likken de jongens dan de meisjes van onderen. En allebei vinden ze dat heel lekker, hebben ze mij zelf verteld.” “En wat doen de meisjes, als de jongens gespoten hebben?” “Sommigen slikken het in, die zeggen dat het lekker is. Maar sommige meisjes vinden het niet lekker en spugen het uit.” “Precies, het is net als met eten. Jij lust toch zeker ook niet alles, of wel?” “Nee, ik lust geen witlof”. “Zou je dat dadelijk met Traphimos willen doen?” “Ja, graag.”

Traphimos had op bed liggend toegehoord. Het vooruitzicht had hem al een erectie bezorgd.

“Eerst laat je hem in je mond klaarkomen, als je dat goed kunt, oefenen we dat terwijl hij jou ook likt. Goed?” “Ja, Polybuia”.

Philippa ging naast Traphimos zitten. “Het beste begin je hem met je handen wat te verwennen, Philippa, zoals je dat zojuist zo goed deed.” Opnieuw gleden haar handen langs de schacht van Traphimos. Hij kronkelde van genot. Philippa en Polybuia keken hem aan. Philippa met een opgewonden, Polybuia met haar geamuseerde blik. De laatste genoot van de reacties van Traphimos. Stelde hij zich nu voor, dat zij het was, die hem aftrok en dadelijk met de mond zou laten klaarkomen? In haar eigen gedachte ruilde zij met Philippa van plaats. Deze gedachten maakten haar vochtig.

Polybuia kwam weer in de werkelijkheid. Philippa moest niet te lang doorgaan. “Philippa, lik nu eens met je tong langs zijn fallus. Voel hoe hij reageert.” Haar tong gleed langs Traphimos’ stam, tergend langzaam. Philippa kreeg er plezier in, hem een beetje te plagen. Steeds als ze merkte, dat hij erg veel genot voelde, stopte ze even. Polybuia knikte haar goedkeurend toe. De eikel was het gevoeligste, en als ze zijn balzak tegelijk masseerde, leek het alsof Traphimos wanhopig van genot werd. Zij genoot precies daarvan, haar macht over deze jongen, over zijn wellust. Zij nam zijn eikel in de mond, gleed omlaag over de penis, zover ze kon. Even moest ze kokhalzen, trok meteen een beetje terug. De volgende keren nam ze hem niet zo diep in haar mond. Ze voelde het zwellen van de eikel, het aantrekken van Traphimos’ buikspieren. “Pas op, hij komt zometeen” fluisterde Polybuia haar toe. Traphimos stootte zijn heupen omhoog en spoot in haar mond, de ene straal na de andere. De eerste twee stralen had Philippa in haar mond kunnen opvangen en afslikken, de volgende spoten tegen haar gezicht.

Polybuia keek haar bewonderend aan. Het meisje had zich niet verschrokken, was rustig gebleven en keek haar nu lachend aan. “Hij smaakt best lekker, Polybuia!” Met één hand veegde ze over haar gezicht en likte het zaad eraf, “wil je ook eens proeven?” “Nu niet schat, ik moet dadelijk ander werk gaan doen. Ga jij je nu maar wassen, en daarna heb je dansles, nietwaar?” “Ja, Polybuia”.

Traphimos lag nog op het bed. Polybuia ging even bij hem zitten, “Hoe vond je haar?” “Zij is goed, heel goed, Polybuia. Jammer dat ze naar dansles moest, ik had haar graag ook gelikt.” “Dat komt de volgende keer, mijn jongen. Ga je ook maar wassen, en dan naar de sportzaal. Je conditie moet bijgehouden worden.” “Ja, Polybuia”. Ze keek hem na, mijmerde erover, hoe het zou zijn, met hem de liefde te bedrijven. Raapte zich dan toch maar bijeen en ging naar haar werkkamer, ook een bordeel vergde papierwerk.

Bij de dansles trof Philippa ook Attikiè en Lampadia, die meteen vroegen, hoe het met Traphimos geweest was. “Waar weten jullie dat van?” “Philippa, hier in het huis blijft niets verborgen, dat zou je inmiddels toch wel moeten weten” zei Lampadia. “Nou, het was heerlijk met Traphimos, hij kan heel goed spuiten.” “Ja, dat weten wij ook, maar de andere jongens zijn ook lekker hoor om met te vrijen. Dat zul je ook nog wel merken.” “Mag ik het dan ook met de andere jongens doen?” “Alleen als Polybuia je heeft gezegd dat je het mag. Als je zover bent mag je zo vaak en zoveel met de andere jongens vrijen als je wilt.” “De hele dag?” “Ja, als je geen andere lessen hebt.” “En vindt Polybuia dat goed?” “Ik zal je iets verklappen: Polybuia heeft het graag, dat wij zoveel mogelijk vrijen” vertrouwde Lampadia haar toe, “dus doe je best, leer veel van de andere meisjes, de jongens en van Polybuia.” “Dat zal ik doen.”. “Maar vergeet ook niet het dansen, de muziek en veel te lezen. Dat vindt Polybuia ook heel belangrijk.” “Dat doe ik ook allemaal graag”. “Goed dan gaan we nu maar dansen … de lerares kijkt al ongeduldig naar ons … maak voort!”

De ochtend daarna werd de volgende stap gezet. Philippa had al meer ervaring met de lesbische liefde, waarbij meisjes onder andere elkaar met de mond bevredigden. Nu zou ze hetzelfde ervaren met Traphimos. Ze had hem al met de mond laten komen, maar nu zou hij haar tegelijk naar een orgasme likken.

Polybuia ging op een stoel zitten en keek toe. Traphimos ging op zijn rug liggen, Philippa op hem. Vol overgave begon zij. Stortte zich op zijn fallus. Traphimos, die dit al vaak had gedaan, likte haar heel rustig, zodat ze langzaam aan de sensatie gewend raakte en tevens de aandacht voor hem niet zou laten verslappen.

Ze voelde de wellust in haar lichaam sterker worden, met moeite bleef ze met zijn penis bezig, maar toch werd de wellust haar de baas. Ze liet hem los, richtte zich op en kwam met een hevige climax klaar. Traphimos likte rustig door. Zijn ervaring had hem geleerd, dat meisjes veel vaker achter elkaar konden komen. Philippa was geen uitzondering. Meerdere orgasmen deden haar lichaam razend van genot worden. Zij viel voorover op de buik van Traphimos. Al snel realiseerde zij zich, dat ze hem ook nog moest bevredigen. Dat moest niet alleen, zij vond dat hij daar ook recht op had en zij vond het heerlijk, hem te bevredigen. Ze greep meteen weer zijn fallus, die fier rechtop stond, direct voor haar neus. Ze likte hem, plaagde hem door zijn eikel zachtjes met haar tongpunt te strelen. Traphimos gaf zich helemaal aan haar over. Drukte zijn bekken omhoog, als het genot toenam. Anders dan Philippa, kon hij ook nog aandacht aan haar schenken. Met zijn vingers opende hij haar vulva en stak zijn tong zo diep mogelijk in haar. Deze keer kon zij beide: Hem met de mond bevredigen en tegelijk zelf gelikt worden.

Ongeveer tegelijk kwamen ze nu klaar. Traphimos spoot in haar mond. Het was zoveel, dat zij zijn penis uit haar mond moest nemen en hem verder aftrok, waarbij hij nogmaals een aantal lozingen had. Zijn orgasme had haar nog sterker opgewonden, zodat zij gillend klaarkwam. Ze voelde dat uit haar kutje veel vocht liep. Dat had ze ook bij sommige meisjes gehad. Die hadden gezegd dat dat lekker smaakte, net zoals zij het vocht van andere meisjes lekker vond. Allebei lagen ze uitgeput op elkaar. Traphimos draaide zich zodat zij van hem af rolde. Hij ging zo liggen, dat ze naast elkaar lagen. Traphimos nam haar hoofd tussen zijn handen en kuste haar intens. Ze gaf zich aan hem over. Hij liet zijn handen over haar lichaam glijden, strelend, over haar toch al stevige borsten. Bleef met zijn tong in haar mond. Ook zij gebruikte haar handen. Voelde zijn weer verstijvende penis. “Nog eens?” vroeg ze. Aan Traphimos … of aan Polybuia?

Traphimos keek Polybuia aan, die knikte en zei “Doe de volgende stap maar”.

Traphimos begreep de bedoeling. Legde Philippa op de rug. Ging tussen haar benen liggen en likte haar vulva. Haar schede was vochtig, vochtig genoeg voor de volgende stap.

Hij gleed met zijn lichaam omhoog, kuste haar buik, haar borsten, haar mond. Fluisterde in haar oor “Ben je bereid?” Philippa wist wat ging komen. Vol spanning, begeerte en een beetje angst: “Ja, doe voorzichtig.” “Het zal even een beetje pijn doen. Als je erg pijn voelt, moet je het zeggen.” Ze knikte.

Hij bracht zijn penis voorzichtig bij haar in, langzaam drong hij door, trok soms weer even terug, totdat hij haar maagdenvlies voelde. Hij trok even terug. “Klaar?” Ze knikte weer, deed de ogen dicht. In één stoot ging hij erdoorheen. Ze schokte even van de pijn, maar keek hem daarna glimlachend aan. “Kom, neem mij.”

Rustig bewoog hij in en uit haar. Ze kreunde en zuchtte van genot. Traphimos zorgde dat ze het lekker vond.

De beweging van zijn stevige penis in haar schede was heerlijk. Hij deed het langzaam, zodat het lang duurde tot het genot zo sterk werd, dat ze klaar kwam. Haar schedespieren knepen onderweg naar haar orgasme zo stevig in zijn fallus, dat Traphimos zijn best moest doen, niet al klaar te komen. Hij redde het. Zijn explosie kwam vrijwel tegelijk met het volgende orgasme van Philippa. Philippa voelde zijn stralen in haar vagina, heerlijk was dat. Beiden bevredigd door een hevige climax kusten elkaar en keken diep in de ogen van de ander.

Polybuia had het hele tafereel met spanning bekeken, ze was tevreden en bezorgd tegelijk. Tevreden, dat deze stap zo makkelijk verlopen was, dat Philippa echt aanleg had voor het werk in een bordeel, zoals zij zich dat voorstelde: Vrouwen die plezier hadden in hun werk, geen gruwelijke afkeer. Bezorgd was ze, omdat ze tekenen van verliefdheid tussen die twee zag, wat ze hen wel gunde, maar wat absoluut niet paste in een bordeel.

Ze moest dit goed in de gaten houden.

“Dat was heel goed. Je bent nu zover, dat je het ook met de andere jongens mag doen. Maar overdrijf het niet meteen. Je lichaam moet eraan wennen, vaker op een dag met een man te vrijen. Wat voor les heb jij dadelijk, Philippa?” “Muziek, Polybuia.” “Goed, ga je eerst wassen en dan naar de muziek.” Philippa vertrok. “Je hebt dat perfect gedaan, Traphimos, een ontmaagding is jou wel toevertrouwd. Heb jij vanochtend nog iets op het programma?” “Nee, Polybuia. Eigenlijk was mijn ochtend voor Philippa bestemd.” “En vanmiddag?” “Dan heb ik les in lezen en schrijven, en daarna in de grote zaal oefenen met de meisjes.”

“Bevalt je dat?” “Polybuia, welke jongen zou niet gelukkig zijn met dit werk. Ik ben als slaaf geboren en aan jou verkocht. Ik kon geen beter lot treffen. Ik hoop hier nog heel lang te mogen blijven.” “Je bent een echt talent. Het is een genot, je aan het werk te zien. Ik hoor dat ook van de andere meisjes.” “Ik doe mijn best, Polybuia, ook voor jou”, daarbij Polybuia met een verlangende blik aankijkend.

Zij zag die blik. Traphimos werd rood door haar wederblik. Ofschoon ze lust had, met hem intiem te worden, zag ze daarvan af. Ze wist, net als alle andere bewoners van dit huis, dat niets wat daar gebeurde, voor de anderen verborgen bleef. Mochten verhalen rondgaan, dat Traphimos haar gunsteling was, zou dat mogelijk problemen met de andere jongens opleveren. Dat wilde ze vermijden. Ze zou vanavond wel kijken, of er een klant kwam, die haar aanstond, om haar lusten mee uit te leven. Maar Traphimos bleef in haar achterhoofd spelen.

Philippa was na de muziekles naar de grote zaal gegaan, waar de meisjes, als ze zin hadden, met elkaar of met de jongens de liefde bedreven. Lampadia en Attikiè waren druk in een trio met een van de jongens verwikkeld. Philippa ging er op haar gemak bij zitten en keek toe. De twee oudere meisjes keken even naar haar maar concentreerden zich daarna weer op de lusten van de jongen en op die van henzelf. Die twee waren reeds ervaren. Ze hadden Philippa verteld, dat zij meermaals per dag met een jongen vreeën en daarnaast ook nog met andere meisjes en ook alleen masturbeerden. Philippa verheugde zich erop, ook zo te mogen leven. Ze keek eens, of er een jongen in de zaal was, met wie ze het zou willen doen. Polybuia had haar daartoe immers nu toestemming gegeven. “Jammer, dat Traphimos er niet is” dacht ze bij zichzelf “maar die andere jongens zien er ook goed uit.” Ze wist, dat de jongens geen van de meisjes mochten afwijzen. Zij waren er voor de opleiding van de meisjes. Haar oog viel op Dinias, een ongeveer 14-jarige jongen met dicht gitzwart haar, zwarte ogen. Ze keek ook naar zijn penis (de jongens liepen doorgaans de hele dag naakt rond), die half stijf was, niet erg lang maar wel dik. Ze had hem al eerder gezien met een volle erectie, toen hij met een van de andere meisjes bezig was. Ze was toen al onder de indruk geweest, omdat het meisje onafgebroken van genot kreunde en heel lang en vaak klaar kwam. Dat wilde zij nu ook wel eens beleven.

Ze liep op Dinias af, die tussen de andere jongens zat. “Dinias, wil je met mij oefenen, het mag nu van Polybuia?” De andere jongens benijdden hem, Philippa was een heel mooi meisje, en allemaal hadden ze wel met haar geoefend met mond en handen, maar Dinias werd de uitverkorene voor de coïtus. “Geluksvogel” dachten ze allemaal.

Dinias stond op en nam haar hand. Samen liepen ze naar een vrij bed en vlijden zich daar neer. Hartstochtelijk kusten zij elkaar. Streelden elkaars lichaam, met name de gevoelige delen. Zijn penis verstijfde. Philippa draaide zich zo dat zij hem in haar mond kon nemen. Hij was zo dik, dat ze haar mond daarvoor wijd open moest sperren. Dinias ontfermde zich inmiddels over haar vulva. Beiden genoten van de handelingen van de ander.

De andere meisjes en jongens keken toe. Lampadia en Attikiè waren ondertussen “klaar” met hun oefenkameraad, wat Philippa en Dinias niet hadden meegekregen, zo waren ze opgegaan in hun spel. Als een meisje voor het eerst in de oefenzaal de daad met een jongen volbracht, trok dat altijd de aandacht van de anderen. De ouderen, om te zien, hoe ze het ervan af bracht, de jongeren, omdat ze hun toekomst voor zich zagen.

De twee veranderden van positie. Philippa ging op handen en knieeën op het bed zitten (een standje dat ze andere meisjes al eens had zien doen). Dinias deed wat van hem verwacht werd, en drong langzaam in haar. Philippa legde haar hoofd in de nek, kreunde van genot. “Dinias! Dit is zooo lekker! Ga door!” Dinias deed zoals een slaaf betaamde: Hij gehoorzaamde, gehoorzaamde met genot. Hij nam haar rustig, vingerde haar tegelijk. Philippa kwam schreeuwend, kreunend en hijgend klaar. Dinias wachtte heel even en ging weer voort. Opnieuw kwam Philippa. Dinias beheerste zich nog steeds en liet haar keer op keer komen. Philippa genoot. Maar ook Dinias kon dit niet eeuwig volhouden en spoot haar vol. Zijn zaad droop uit haar gleuf. Moegestreden vielen ze beiden languit op het bed, elkaar omarmend.

De zaal juichte en klapte voor de twee. Philippa hoorde nu echt tot de “vrouwen”.

Niemand had opgemerkt, dat Meda de hele tijd had toegekeken. Tevreden over wat ze gezien had ging ze naar Polybuia. “Gelukkig,” reageerde die “ik was even bang dat ze op Traphimos verliefd zou worden. We laten haar voorlopig haar gang gaan in de zaal, regel dat ze regelmatig andere jongens heeft. Zij heeft talent voor het werk, plezier en wellust. Bovendien zijn de leraars en leraressen voor de andere vakken uiterst tevreden over haar.”