Het is donderdagmiddag. Ik zit in mijn auto, onderweg van een klusje buiten de deur terug naar kantoor. Ik draai aan de volumeknop van de autoradio om de stemmen en geforceerde schaterlachen van de dj’s te beperken tot ruis op de achtergrond. Terwijl ik steeds meer asfalt achter me laat en dichter bij mijn eindbestemming kom, zie ik in mijn ooghoek het stof van de string van Susie nog aan mijn binnenspiegel hangen. Om scheve gezichten te voorkomen heb ik het stukje stof strakker om de spiegel gebonden, zodat het minder zou bungelen en daarmee direct minder op zou vallen. Ik kon mezelf er echter niet toe zetten het volledig uit mijn auto te verwijderen. Het aanzicht brengt me mentaal direct terug naar het opwindende schouwspel en de heerlijke verwennerij van afgelopen zaterdag. Er gaan deze week maar zelden uren voorbij dat mijn gedachten niet afdwalen naar Susie.

Eenmaal op kantoor lukt het me maar met moeite om te concentreren op de taken van vandaag. Ik moet wat administratie afwerken, normaal gesproken een uurtje werk. Vandaag duurt het echter bijna twee uur. Net zoals alle andere dingen die ik deze week moet doen, heb ik twee keer zoveel tijd nodig om het gedaan te krijgen. Keer op keer raak ik afgeleid, of leid ik mezelf af, door herinneringen aan de escapades met Susie. Ze doet iets met me. Iets wat andere vrouwen nog nooit bij me teweeggebracht hebben. Ze raakt me. Ze prikkelt me. Ze windt me op. Al meerdere keren heb ik mezelf er deze week op betrapt dat ik ons Whatsapp-gesprek opende om verlekkerd naar haar profielfoto te kijken. De profielfoto waarop ze trots poseert met Tobias. Als de lieftallige moeder die ze is. De onschuld op de profielfoto en de ondeugendheid van de dingen die we de afgelopen weken gedaan hebben, staan in schril contrast met elkaar.

Als automatisch open ik weer het Whatsapp-gesprek. Ik tuur naar het schermpje, terwijl ik niet alleen maar afweeg óf ik haar iets zou moeten sturen, maar ook wát ik haar zou moeten sturen als ik haar iets zou sturen. Ik wil contact. Maar tegelijkertijd weet ik ook dat de manier waarop ik contact met haar wil, niet de manier is waarop een voetbaltrainer en de moeder van een spelertje contact zouden moeten hebben. Maar precies het feit dat het eigenlijk niet mag, maakt het misschien juist spannend en leuk. “Hey Susie, ik wilde je even laten weten dat ik aan je denk. Eigenlijk net zoals elke dag de afgelopen twee weken.” Ik typ de letters, verwijder ze weer en typ ze weer terug. Met trillende vingers druk ik op het knopje om de boodschap haar kant op de sturen. Ik vergrendel mijn scherm en leg mijn mobiel ondersteboven op het bureau. Alsof ik bang ben voor de reactie. Misschien bang dat de gevoelens eenrichtingsverkeer zijn, maar waarschijnlijk vooral bang voor de consequenties als het tweerichtingsverkeer zou blijken.

Ik open wat mailtjes, reageer op mailtjes, stuur wat mailtjes en reageer op reacties op mailtjes. Onder in het beeldscherm van mijn computer zie ik de tijd verstrijken, maar ik heb moeite mijn telefoon te pakken. De gedachten schieten van hot naar her door mijn hoofd. Enerzijds heb ik spijt dat ik contact heb gezocht. Anderzijds is het daadwerkelijk wat ik voel. Ik raap wat moed bij elkaar om mijn mobiel om te draaien en te checken of Susie een reactie gegeven heeft. In het slechtste geval heeft ze nog niet gereageerd. Of ze heeft wel gereageerd, maar niet positief. Of ze heeft … Ik stop mijn eigen gedachten en vat de koe bij de horens.

Het scherm van mijn mobiele telefoon licht op. Susie – moeder Tobias JO14-1. Ze heeft gereageerd. Natuurlijk heeft ze gereageerd. Met meerdere berichten zelfs. “Ik ben blij dat te horen. Ik kan de laatste tijd eigenlijk ook nergens anders aan denken dan aan jou.” Mijn hart maakt een sprongetje. “Sinds een kleine twee weken kan ik me amper nog op iets concentreren.” De rest van mijn lijf maakt een sprongetje. “Het lijkt wel alsof ik alleen nog maar kan denken aan die begerende ogen van je. En aan dat lekkere lijf. En aan je lekkere, grote pik.” Mijn lul maakt een sprongetje.

Mijn gedachtes schieten heen en weer tussen opluchting, blijdschap en opwinding. Ik stuur terug: “Fijn om te horen dat we er blijkbaar hetzelfde instaan, haha. En goed om te weten.” Met een knipogend poppetje sluit ik het bericht af. Vrijwel direct worden de vinkjes naast mijn berichtje blauw, ten teken dat ze het ontvangen en geopend heeft. Het duurt lang voordat er een reactie komt. Vervelend lang. Maar dan toch: “Even voor de duidelijkheid.. Als je op een werkdag als deze aan mij denkt hè.. Denk je dan bijvoorbeeld hieraan?” Even vraag ik me af waar ze op doelt, totdat er een foto ons gesprek binnen komt schuiven. Ik zie Susie, van dichtbij. Een welbekende selfie.

Op de achtergrond zie ik een kantoor en de contouren van de bureaustoel waarop ze zit. Ik concludeer dat ze aan het werk is. Althans, dat ze op haar werkplek is. Aan de bovenkant is haar gezicht door de rand van de foto net onder haar neus afgesneden. Haar lippen zijn rood gestift en getuit, alsof ze me door de camera heen een kus willen geven. In haar hals hangen de bedeltjes van haar gouden kettinkjes. De zijkanten en onderkant van de foto worden gevuld door de marineblauwe stof van haar bloesje. Het bloesje dat in het midden van de foto wijkt voor het decolleté, die pontificaal de hoofdrol in het geheel neemt. De bovenste knoopjes van haar bloesje zijn los, zoals misschien eigenlijk wel verwacht kan worden bij het dragen ervan. Maar ook de twee, of misschien wel drie, knoopjes die op de werkvloer normaliter gesloten zouden zijn, zijn los. Haar vrije arm ligt horizontaal onder haar borsten en met haar onderarm duwt ze haar volle boezem verder uit haar bloesje. De vrije wereld tegemoet. De camera tegemoet. Mij tegemoet.

Ik verdrink in de foto. Zoom in op haar decolleté, zoom weer uit, zoom in op het kanten randje van de zwarte bh, zoom weer uit en zoom weer in. Hoewel mijn omgeving het eigenlijk niet toelaat, ik zit immers nog steeds achter mijn bureau op kantoor, voel ik mijn pik direct in beweging komen in mijn spijkerbroek. In mijn ooghoek zie ik een collega bewegen en snel schuif ik de foto uit beeld. Het gesprek met Susie komt weer in beeld en dat herinnert mij eraan dat zij haar bericht afsloot met een vraag. Ik zie dat ik haar, gebiologeerd door de foto, al een aantal minuten op antwoord heb laten wachten. “Onder andere daaraan, ja! Precies daaraan. De favoriete afleiding van mijn leven, haha!”, stuur ik haar terug. Nu laat ook haar reactie een aantal minuten op zich wachten. “Ja? Denk je dan terug aan hoe je me bijna twee weken geleden in die kleedkamer zo lekker tussen mijn borsten hebt gepakt? Of denk je bijvoorbeeld ook wel eens terug aan afgelopen zaterdag? Hoe je me lekker in mijn mondje hebt geneukt?” Met een rood aangelopen gezicht moet ik mijn uiterste best doen om naar de buitenwereld te verhullen hoe opgewonden ik begin te raken van de herinneringen die Susie oproept. Wederom een foto.

Een vergelijkbare hoek als de foto zojuist, behalve dat ik nu haar hele gezicht kan zien en alleen de aanzet van het decolleté. Haar blonde haren worden strak naar achter getrokken en komen samen in een staart. Haar ogen kijken, achter de glazen van een bril verscholen, diep in de mijne. De bril op haar neus geeft haar tegelijkertijd een intelligente, strenge én sexy uitstraling. De blos op haar wangen verraadt dat ook haar lichaam actiever is dan normaal gesproken onder werktijd. De rood gestifte lippen steken fel af tegen de huid eromheen. Tussen haar hagelwitte tanden heeft ze de achterkant van een potlood geklemd. Speels bijt ze op het houten stokje en lacht haar tanden bloot. De gespeelde wreedheid die ze jolig en theatraal botviert op het potlood en de lieve schittering in haar ogen, maken me week. Ze is werkelijk prachtig om naar te kijken. De voorzichtige sproeten rond haar neus. De helderblauwe irissen van haar ogen. De rij tanden die zo recht staan als ze zouden moeten staan. Haar gezicht is oogverblindend mooi. Om over de rest van haar gestalte nog maar te zwijgen. Het is maar goed dat ik de tijd en ruimte krijg om mijn antwoord via getypte tekst te formuleren. Vocaal zou ik ongetwijfeld niets anders kunnen produceren dan schamper gestotter en gestruikel over woorden.

“Zulke plaatjes maken het niet bepaald makkelijker om te concentreren. Alhoewel.. Concentreren lukt wel, maar niet op mijn werk. Maar om je vraag te beantwoorden; ja, daar denk ik regelmatig aan terug. Ik zou bijna zeggen; hoe kan ik daar niet aan terugdenken?”, antwoord ik haar naar waarheid. Ze antwoordt dat ze precies begrijpt wat ik bedoel en dat ze het ‘probleem’ herkent. Direct daarna voegt ze toe: “Elke keer dat ik terugdenk aan die twee momenten, word ik zo ongelooflijk opgewonden, trainer. Ik kan er niets aan doen, maar je maakt me zo geil.” Ik trek de stoute schoenen aan, beschermd door de veiligheid van het schermpje en gebrek aan directe confrontatie. Ik vraag haar, deels in een poging haar een beetje uit de tent te lokken, deels uit oprechte nieuwsgierigheid: “En als je je dan zo opgewonden voelt, wat is dan jouw oplossing om dat probleem te verhelpen?” Mijn bericht wordt geopend en waarschijnlijk gelezen. Maar niet beantwoordt.

Althans, voor een periode van een aantal minuten niet. Als ik getallen op de klok mag geloven ten minste. Als ik mijn gevoel zou geloven, duurt het namelijk een uur of 8 dat ik met een mengeling van spanning en opwinding richting het schermpje aan het staren ben. Minuten voelen als uren bij spanning, zo blijkt maar weer eens. Een nieuw bestandje schuift het gesprek in, maar in tegenstelling tot de vorige twee exemplaren heeft deze een grote play-button in het midden. Susie stuurt een filmpje. Ik demp voor de zekerheid het geluid van mijn mobiel om opkijkende gezichten van collega’s te voorkomen en druk op de pijl in het midden van het scherm.

Even moet ik moeite doen om te ontcijferen waar ik naar kijk. Het filmpje is donkerder dan de foto’s van zojuist en vanuit een lager perspectief geschoten. Dusdanig laag dat ik vermoed dat de camera op de grond heeft gestaan. Langzaam maar zeker leg ik de puzzel en ontcijfer dat ik kijk naar beelden van Susie kijk die op een bureaustoel achter haar bureau zit, gefilmd van onder haar bureau. Ik zie de zachtroze gelakte teennagels van Susie uit de open punten van haar donkerblauwe hakken steken. Ik volg de glimmende onderbenen naar boven, waar ik de rand van haar beige rok vanaf iets boven haar knieën naar boven geschoven zie worden. Naar boven geschoven, totdat ze haar benen genoeg bewegingsvrijheid heeft verschaft dat ze haar benen kan spreiden. Ik zie haar kanten, zwarte string verschijnen. De vingers van één van haar handen, met de nagels in dezelfde zachtroze kleur gelakt als haar tenen, komen over het zwarte stof glijden. Door het stof heen strelen de ranke vingers de gevoelige plekjes die achter het kant verscholen liggen. Teder, alsof ze precies weten hoe aan te raken. Maar ook ingetogen, om de opwinding te beperken. Na een aantal seconden liefkozende vingers stopt het filmpje. “Zoiets”, stuurt Susie erbij.

Ik rol mijn bureaustoel verder onder mijn bureau om de erectie in mijn jeans te verbergen. Meerdere malen achter elkaar herstart ik het filmpje. Bij elke herhaling lijkt mijn opwinding zich te vermenigvuldigen. Ik hoor de voetstappen van een collega over parketvloer mijn kant op komen. Snel stuur ik Susie een reactie: “Hmm heel sexy!” Ik klik snel een emoji aan met hartjesogen, druk op het pijltje om te verzenden en vergrendel het scherm van mijn mobiel. “Klaar voor het overleg?”, vraagt mijn collega. “Geef me 2 minuten. Nog even iets checken”, antwoord ik hem zo nonchalant mogelijk. Ik was het overleg helemaal vergeten. En na afloop heb ik eigenlijk nog steeds geen flauw idee waar het over gegaan is. Op het scherm stonden tabellen, grafieken en diagrammen. In mijn hoofd zaten alleen maar een donkerblauw bloesje, beige rok en zwarte lingerie en alles wat daarachter verborgen zat.

’s Avonds

“Winnende goal!” Mijn assistent-trainer, en tijdens trainingspartijtjes de scheidsrechter, schalt over het veld dat het potje bijna voorbij is. De twee teams zijn aan elkaar gewaagd en willen beide dit laatste potje dolgraag winnen. De voetballende ventjes gooien de laatste energie van de training nog even in de strijd. Tackles, trucjes, passes. Het team met hesjes scoort het laatste, en daarmee winnende, doelpunt van de training. “Oké boys, goed getraind. Met z’n allen de materialen opruimen en dan zien we elkaar zaterdagochtend weer.” Na mijn afsluitende woorden loop ik richting de zijkant van het veld. Een aantal ouders komt steevast hun kind ophalen na de training en komt dan op tijd genoeg om het laatste stukje training te bekijken. “Die zien er weer uit alsof ze klaar zijn voor de wedstrijd zaterdag”, zegt één van de toeschouwende ouders als ik in de buurt kom. “Laten we het hopen. We spelen eindelijk weer eens thuis, dus ik verwacht dat er veel ouders komen kijken”, antwoord ik. Alle aanwezige ouders verzekeren dat ze ook zaterdag langs het hek zullen staan.

Tussen het handjevol vaders en moeder had ik Susie al direct gespot. Tijdens de training lukte het me nog goed genoeg om met het team bezig te zijn, voornamelijk omdat ik bewust met mijn rug richting het hek gestaan heb. Nu ik haar recht in haar ogen kan kijken, voel ik direct dat mijn lijf onrustiger wordt. Onrustiger op de meest plezierige manier waarop je onrustig kunt zijn. Onder haar openhangende, lange jas herken ik het donkerblauwe bloesje en de beige kokerrok. Vluchtig bekijk ik haar, maar richt al snel mijn blik ergens anders op. Alles om geen argwaan te wekken bij de andere aanwezige ouders. Ons geheimpje zal voorlopig ons geheimpje blijven.

“Openen als er niemand in de buurt is”, prijkt in sierlijke letters op de witte envelop in mijn handen. Susie had even gewacht totdat alle andere ouders vertrokken waren en alleen de laatste, nietsvermoedende spelertjes nog op het veld stonden. Ze had gevraagd of ik iets dichterbij wilde komen en de envelop in mijn handen geschoven. Direct daarna was ze weggelopen, enkel onderbroken door een ondeugende blik achterom en een speelse handkus. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt en niet meer in slaap te sussen. Een gesprekje met mijn assistent-trainer over de keuzes voor de komende wedstrijd is onvermijdelijk, maar op dit moment wel het laatste wat ik wil. Of in ieder geval níet het eerste. De envelop lijkt meer en meer te branden in mijn broekzak met elke minuut die verstrijkt. Als de trainers van andere selectieteams zich bij het gesprek voegen, voel ik eindelijk de ruimte om de plek op te zoeken waar ‘niemand in de buurt is’. Op een rap tempo loop ik richting het parkeerterrein en duik mijn auto in.

Met bijna trillende vingers van nieuwsgierigheid open ik de envelop. Een dichtgevouwen papier schuift eruit, met wederom een geschreven tekst erop. “Facetime me om 21:30 uur vanavond. X Susie.” Ik vouw het papier open en wordt aangekeken door de vrouw die mijn wereld al 2 weken op zijn kop zet. De straatlantaarns op het parkeerterrein lichten de binnenkant van mijn auto net genoeg op om de foto naar voldoening te kunnen bekijken. Ik zie Susie via de spiegel waarin ze eerder een foto gemaakt en gestuurd heeft. Ze zit op haar knieën. Ik herken de marineblauwe en beige outfit die ze aanheeft. Althans, aan..

De blouse heeft meer losse knoopjes dan vastgemaakte. Haar borsten hangen volledig buiten het bloesje. Haar zwarte bh heeft ze naar beneden geschoven, waardoor haar borsten nog wel omhoog gehouden worden, maar niet meer bedekt. De grote borsten staren me volledig aan. En ik staar terug. De rok heeft ze omhoog geschoven, dusdanig dat ik haar zwarte string zie zitten. Maar ook die is verschoven. Ze heeft het stof een beetje opzijschoven, zodat ook haar vagina zichtbaar is. Met haar vrije hand houdt ze de string op de goede plek om het zicht op haar poesje vrij te houden. Door de glazen van de bril die ze onder werktijd ook al op had, kijkt ze me verleidelijk aan. Haar tong hangt verlangend uit haar open mond. Een tikkeltje brutaal. Een vleugje rebels. Maar ongelooflijk opwindend.

Op de automatische piloot rij ik, in geile fantasieën en herinneringen weggezonken, naar huis. In angst om buren tegen te komen haast ik me door het trappenhuis richting mijn appartement. De deur valt achter me in het slot en ik hoef me geen zorgen meer te maken dat de contouren van mijn amper wegtrekkende erectie voor verkeerde ogen zichtbaar zijn. Ik kijk op de klok in de woonkamer en zie dat het pas 20:45 uur is. Nog drie kwartier tot de door Susie gemaakte afspraak. Even weet ik niet wat ik moet doen met de tijd. Voor de training heb ik al gegeten en alle huishoudelijke taken van vandaag gedaan. Ik besluit mezelf nog even op te frissen onder de douche. Voor de zekerheid hang ik de oplader van mijn mobiele telefoon nog even aan het apparaat. Ik wil koste wat het kost voorkomen dat ik straks leuke dingen af zou moeten breken omdat de batterij leeg is.

Met nog een minuut of 15 op de klok loop ik gewassen en geschoren in een lekker zittend, grijs joggingspak door mijn woonkamer te ijsberen. De witte envelop leg ik op het salontafeltje voor de bank. Ik ga zitten op de bank, sta weer op, loop naar de keuken, pak niets uit de keuken, loop terug naar de woonkamer en ga weer zitten. Ik sta weer op, loop een rondje om de eettafel, leg de tijdschriften die daar liggen recht en loop weer terug naar de bank. Toch alweer ruim een halve minuut van de 15 verder. Ik bedenk dat het verstrijken van de tijd op deze manier wel heel langzaam gaat en besluit de televisie maar aan te zetten. De kleurige beelden geven ten minste wat afleiding. En hoewel het onderwerp van het praatprogramma op tv me geen moer kan schelen, weet de presentator het allemaal een fraaie draai te geven. Rond 21:25 uur kan ik de verleiding niet weerstaan om de envelop van de salontafel te pakken. Ik open de envelop nog eens en vouw de inhoud weer open.

Ik voel het bloed weer door mijn lichaam stromen richting mijn schoot. In de stof van mijn joggingsbroek worden de contouren van een langzaam oprichtende pik steeds zichtbaarder naarmate ik de foto van een knielende Susie langer bekijk. De door geilheid beheerste uitstraling van de vrouw die tegelijkertijd zo’n zorgzame, liefdevolle moeder en professionele secretaresse is. Het heerlijke lichaam, nog deels verpakt in de charmante werkoutfit van overdag, maar daar ontbloot waar het er echt toe doet. Ik bewonder de foto. Ik bewonder de vrouw op de foto. De vrouw wiens naam ik vast intoets op mijn mobiel. 21:29. Tik. De 29 verandert in een 30. Met een ongelooflijke dosis spanning in mijn lijf druk ik op het knopje om een videogesprek te starten.

Een paar seconden gaat de telefoon over. En in die paar seconden wint de gedachte om op de grote rode knop te drukken aan terrein. Maar op het moment dat de spanning dusdanig hoog wordt dat ik mijn vinger daadwerkelijk richting de rode knop wil bewegen, verschijnt ze in beeld. “Hé trainer”, zegt ze opgewekt, “wat leuk dat je belt.” Een grote lach verschijnt op haar gezicht. Een lach die de spanning in mijn hele lijf als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. “Ja, ik had een anonieme boodschap gekregen dat ik je moest bellen rond deze tijd, dus ik denk; ik bel maar”, antwoord ik haar in een poging gevat te zijn. Ze lacht hardop. “Zal ik direct maar eerlijk met je zijn?” Ze kijkt plotseling serieus. Alsof ze schokkend nieuws te brengen heeft. Ze lijkt zelfs te twijfelen over haar woorden.

“Ik uuuhm.” Ze hakkelt. “Nou ja, ik heb dus zeg maar...” Ogenschijnlijke schaamte geeft kleur aan haar gezicht. “Ik word telkens nou ja, zo opgewonden als ik terugdenk aan onze avontuurtjes, dat ik eigenlijk gewoon niet meer kan wachten.” Ze lijkt de woorden en daarmee een stukje zekerheid teruggevonden te hebben. “Ik wil je pik zien. Ik wil zien hoe geil ik je maak. Ik zou je het liefst willen voelen, maar met Tobias hier in huis lijkt me dat niet zo’n goed plan. Dus ik dacht; misschien kan ik jou helpen, zodat jij mij kunt helpen met mijn probleempje? We kunnen elkaar op dit moment niet voelen, maar we kunnen elkaar wel zien zo..” Even moet ik laten bezinken wat ze me vraagt. De serieusheid waarmee ze het vraagt doet vermoeden dat haar wereld vergaat als ik er geen gehoor aan zou geven. Alsof het niet gaat om willen, maar om moeten. Geen wens, maar noodzaak.

De onderdanigheid. De afhankelijkheid. Het bijna smeken. Het is een kant die ik eigenlijk nog niet eerder gezien heb. Of die me in ieder geval nog niet eerder opgevallen is. Het geeft mij plotseling de touwtjes in handen. Een gevoel van controle. En op één of andere manier voel ik me trots. Trots dat ik degene ben die haar in deze staat van geilheid kan brengen dat ze haar vurige behoeftes niet meer kan onderdrukken, laat staan uitstellen. Ik besluit de touwtjes maar even in handen te houden. Ze heeft ze immers niet voor niets uit handen gegeven.

“Hmm, dus help me even om het goed te begrijpen.” De schaamte verdwijnt langzaam uit haar gezicht en maakt plaats voor een hoopvolle blik. De weggegeven controle lijkt haar goed te doen. “Jij hebt de afgelopen dagen vaak teruggedacht aan onze ‘avontuurtjes’, zoals jij ze noemt. Dan denk je bijvoorbeeld terug aan hoe je je in die kleedkamer vlak voor mijn neus half uitgekleed hebt. En hoe je daarna mijn pik lekker verwend hebt met je borsten. Denk je daar dan bijvoorbeeld aan terug?” Bewust laat ik tussen elke zin een aantal seconden stilte vallen om Susie de kans te geven in haar hoofd terug te gaan naar het moment. Aan de opgewonden blos op haar wangen te zien werkt het. “Ja, daar denk ik dan bijvoorbeeld aan terug”, knikt ze.

“Of hoe je je in een sexy outfitje hebt gehesen om die als ‘weekchallenge’ te sturen. Denk je dan bijvoorbeeld terug aan hoe fijn je het idee vond dat je mij daarmee opwond?” Betrapt knikt ze weer. “Of hoe je tijdens de autorit jezelf lekker aan het verwennen was totdat je heerlijk klaarkwam? En bijvoorbeeld hoe je daarna op de parkeerplaats mijn pik heerlijk verwend hebt. Denk je dan bijvoorbeeld terug aan die ‘avontuurtjes’?” Susies wangen zijn rood aangelopen en ze knikt wederom naar de camera. “En die gedachten maken jou nu zo opgewonden?” Weer knikt ze. “Hm?”, vraag ik haar met één klank, ten teken dat ik ditmaal geen genoegen neem met alleen geknik. “Ja, die gedachten winden mij zo op.” Ik voel mezelf groeien in mijn dominante rol. En Susie lijkt zich meer en meer op haar gemak te voelen zonder de touwtjes in handen. Zonder de volledige controle.

“Ik zou je natuurlijk kúnnen helpen. En misschien zou ik dat ook zelfs wel wíllen..” Haar ogen worden groter van hoop. “Maar dan heb ik wel eerst jouw hulp nodig. Misschien zou jij mij kunnen helpen om in de juiste stemming te komen.” Voor het gemak doe ik even alsof de foto in de envelop mij nooit bereikt heeft. En daarnaast hoeft Susie niet te weten dat achter mijn mobiele telefoon mijn erectie al door de stof van mijn joggingsbroek heen lijkt te willen duwen. Het lijkt me tactischer om die informatie even voor mezelf te houden. Met grote moeite verhul ik de opwinding die Susie allang bij mij teweeg heeft gebracht. “Dat wil ik met alle liefde, trainer.” Ik zie door haar nederige gelaat weer een sprankje ondeugendheid naar boven komen. Ze beweegt haar camera iets verder van haar gezicht vandaan, zodat ik meer van haar en haar omgeving te zien krijg.

Ze zit onderuit geschoven tegen het hoofdeind van haar bed. De kussens achter haar rug en hoofd vormen ongetwijfeld een comfortabele leuning. Ik zie haar bijna blote schouders langzaam in beeld verschijnen. Ranke schouders, die aan beide kanten enkel bekleed worden door de dunne bandjes van een bh. “Zouden mijn borsten je in die stemming kunnen brengen?” Ik moet moeite doen om mijn interne enthousiasme te onderdrukken. Met een pokerface zeg ik: “Je zou het op z’n minst kunnen proberen.” De camera beweegt nog wat verder weg en wordt iets naar beneden gekanteld. Haar kruin verdwijnt aan de bovenkant uit beeld, terwijl aan de onderkant het beeld gevuld wordt met haar voorgevel. Haar borsten worden bedekt door het zwarte kant van de bh. Ze laat één hand tergend langzaam over haar borst glijden. Over het ribbelige stof. Langs de rafelrandjes. Over de blote huid erboven. Als gehypnotiseerd volg ik de glijdende hand. Bovenin beeld verschijnt een glimlach rond Susies lippen, waarschijnlijk voortkomend uit de reactie in mijn ogen.

“Ik wil ze volledig zien. Zonder bh.” Strenger dan ik mezelf ooit tegen Susie heb horen praten, rollen de woorden over mijn lippen. Direct zie ik Susie met één hand achter haar rug reiken. De spanning op de stof van de bh schiet eraf en met wat handig gefriemel schuift ze de bandjes van haar schouders. Snel houdt ze de twee cups met haar handen echter nog op de oorspronkelijke plaats. Alsof ze me even wil laten wachten. Alsof ze even wil testen hoeveel ruimte ze heeft om géén gehoor te geven aan mijn nadrukkelijke verzoek. Alsof ze een stukje controle terug wil nemen. “Doe maar”, zeg ik op een toon die het midden houdt tussen kalm en duidelijk. “Trek ‘m helemaal uit.” Langzaam laat ze de cups van haar borsten af glijden. Haar zachtroze tepels zijn al verstijfd van opwinding. De gevoelige knopjes wijzen richting de camera. De zachte huid van de heerlijke, natuurlijke borsten vult mijn beeldscherm. De hand die over de zachte huid glijdt en het vlees sensueel masseert, vormt een concentratiepunt. Ik volg de glijdende hand over de huid. Over de begerige huid, na elke aanraking wachtend om snel weer aangeraakt te worden.

Zachtjes laat ze haar tepels beurtelings tussen haar vingertoppen door rollen, waarbij er kleine kreuntjes door de speaker van mijn mobiel hoorbaar worden. Verleidelijk kijkt ze in de camera. “En?”, vraagt ze, “brengen ze je in de stemming?” Dat doen ze zeer zeker. Maar ik twijfel of ik die informatie met haar ga delen. Ik wil nog niet alles prijsgeven. Haar nog een beetje laten zwemmen. “Ik vind ze prachtig, maar ik denk dat er nog wel meer is wat je zou willen laten zien, toch?”, antwoord ik haar. “Wat wil je zien?” Ik antwoord haar snel en direct dat ik uiteindelijk alles wil zien. “Kun je je camera ergens tegenaan zetten, zodat ‘ie zelf rechtop blijft staan?” Ik zie haar wat kussens heen en weer bewegen, totdat ze met haar beide handen in beeld verschijnt. “Ik hoop dat die tablet zo blijft staan”, zegt ze hoopvol. Ik benoem direct wat ik wil dat ze doet: “Ik wil dat je naast je bed gaat staan, zodat ik je helemaal kan zien.”

Het beeld schudt alle kanten op. Ik zie kussens van dichtbij. Ik zie het plafond voorbijkomen, net als het dekbed. Totdat ik Susie zie staan. Naast haar bed, zoals gevraagd. Met haar golvende blonde haren over haar schouders hangend. Haar volle borsten fier richting de camera. De enige bedekking van haar lijf is het zwarte, kanten stringetje, in dezelfde kleur en stijl als de bh waar ze zich eerder van ontdaan heeft. “Kun je het zo goed genoeg zien? Kun je me zo goed genoeg bekijken?” Terwijl ze haar woorden uitspreek laat ze haar beide handen over haar blote bovenlijf glijden. Sensueel wiegt ze met haar heupen, terwijl ze aantrekkelijk in de camera kijkt. “Goed, maar nog net niet goed genoeg.” Ik ben al lang en breed in de stemming, maar wil ook nog meer zien dan ik nu al zie. Ik wil haar helemaal bloot zien. Ik wil zien hoe ze zich volledig uitkleedt voor me. En vooralsnog heeft het geholpen om maar niet te veel toe te geven dat het doel, mij opgewonden krijgen, vanmiddag al bereikt was.

“Draai je eens om, met je rug naar de camera.” Gedienstig draait Susie zich om. Het dunne stof van haar zwarte onderbroekje verdwijnt tussen haar heerlijke ronde billen. Pets! Het geluid van een vlakke hand op de gladde huid van haar bil schelt door mijn woonkamer. Ik zie hoe het vlees van haar getroffen bil rimpelt van de impact van de tik. Pets! Nog een tik. Susie lijkt ervan te genieten om haar billen te voorzien van wat petsen. Pets! Na de derde en voorlopig laatste vlakke hand houdt ze deze op de plek waar hij geland is en begraaft haar vingers in het zachte vlees. Susie kijkt ondeugend over haar schouder richting de camera terwijl haar hand haar bil stevig vastpakt en alle kanten op laat schudden. De blik in haar ogen verraadt dat ze stiekem wel weet dat dit schouwspel mij niet ongemoeid kan laten. “Susie”, zegt ik haar op serieuze toon, “ik wil dat je voorover bukt, met je billen richting de camera, en dat je je slipje uittrekt voor me.”

“Ja, trainer.” Zoals gevraagd buigt ze haar bovenlijf langzaam voorover, waarbij het er alle schijn van heeft dat ze extra haar best doet om haar achterwerk richting de camera te duwen. Haar vingers haken achter de dunne touwtjes bij haar heupen en tergend langzaam zie ik de stof naar beneden glijden. Met elke centimeter voel ik mijn hart meer in mijn keel bonzen. Mijn bloed stroomt als een bezetene door mijn lichaam. Ik voel mijn lijf zich aan alle kanten opwarmen, met mijn schoot als overduidelijk epicentrum. Als in slow motion schuiven haar handen het stringetje volledig over haar billen, totdat het stukje stof zich door niets en niemand meer laat tegenhouden. In een vrije val stort het zich langs Susies benen ter aarde. Uit beeld. Terwijl er tegelijkertijd iets anders juist ín beeld komt. Niet meer bedekt. Niet meer verhuld door stof. Susies vochtige schaamlippen glinsteren in het licht van haar nachtlampje.

Voorover gebukt legt ze haar beide handen op de onderkant van allebei haar billen en spreidt hetgeen ze in haar handpalmen heeft liggen iets uit elkaar. Haar schaamlippen wijken verder uit elkaar, waardoor ik haar binnenste beter kan zien. Ik zie hoe het vocht op de huidplooien haar hunkerende poesje doet glimmen. Mijn pik bewijst zijn aanwezigheid nog maar eens in mijn steeds meer knellende joggingsbroek. Ik kan het niet laten om een hand op mijn kloppende erectie te leggen en door de zachte stof heen over mijn pik te strelen. Ongecontroleerd rolt er een klein kreuntje over mijn lippen. Een kreuntje die bewijs geeft van genot van het aanzicht, maar ook eentje die zou kunnen verraden dat Susie haar doel bereikt heeft. Waarmee ik ook direct mijn controle over de te varen koers dreig kwijt te raken. Ik hoop maar dat ze het niet gehoord heeft, want die controle bevalt me juist best goed. Maar ik hoop ook dat ze het wel gehoord heeft, want een groter compliment dan een geile kreun kun je iemand in een situatie als deze niet geven. Ik hoop vooral dat we doorgaan met wat we aan het doen zijn.

Susie schudt haar achterwerk frivool en speels heen en weer en draait zich weer om. De volledige voorkant van haar heerlijke lijf toont zich weer aan de camera. Haar ene hand beweegt op de automatische piloot weer richting haar borsten. De andere zoekt zijn weg naar haar schoot. Met haar nagels strijkt ze door het kleine plukje met haartjes boven haar vagina. Alsof ze wel in de buurt durven te komen, maar het lef nog niet hebben om toe te slaan. Ze verzamelen moed. Steeds meer.

De nieuwsgierige vingers glijden naar beneden, maar wijken uit elkaar als ze te dicht in de buurt van de zachtroze spleet komen. Dapper en nieuwsgierig als ze zijn vervolgen ze wel hun weg naar beneden over de opgezwollen buitenste lippen. Een sensatie die Susie al licht doet wankelen op haar benen. Ze tilt haar ene been op en zet deze op het bed, naast de kussens waar de tablet tegenaan leunt. Hierdoor geeft ze niet alleen mij een beter zicht op haar verlangende poesje, maar ook zichzelf meer ruimte om deze aan te raken op de manier waarop ze aangeraakt wil worden.

Ze lijkt de controle over haar lichaam kort te verliezen wanneer de vingers tussen haar benen alle schroom van zich afgooien en brutaal tussen haar glinsterende lippen doorglijden. Soepel van het vocht strelen ze op en neer. Omhoog. En naar beneden. Omhoog. En naar beneden. Bij elke keer dat ze de weg omhoog weer inzetten, verspreiden ze meer en meer vocht over de rest van de zachte huidplooien. Ter hoogte van haar clitje houden ze plots halt. De streling omhoog en naar beneden wordt omgezet in een draaiende. Eerst kleine cirkeltjes met alleen haar middelvinger, maar na verloop van tijd voegen de vingers ernaast zich bij de steeds enthousiastere dans. Susie gaat op in de tintelingen die ze zichzelf bezorgt, maar wordt uit haar genot gehaald door haar benen die beginnen te wankelen.

“Ga weer lekker zitten”, stel ik haar voor. Terwijl ik aan de snel bewegende beelden van plafonds, dekbedden en kussens merk dat ze mijn voorstel ter harte heeft genomen, voel ik dat de hand op mijn kruis van het schouwspel actiever is gaan bewegen. Door de twee lagen stof heen heb ik mijn vingers zo goed als lukte om mijn stijve gesloten en geheel onbewust over mijn schacht gestreeld. Terwijl ik helemaal opgegaan was in de geile beelden op mijn beeldscherm, had ik door mijn broek heen mijn pik afgetrokken. Iets waar ik me nu pas van bewust ben en te lekker voelt om er mee te stoppen. Langzaam, maar gestaag ga ik door met de strelingen. “Dat is inderdaad lekkerder”, zegt Susie. Ik kijk op van mijn erectie en zie dat Susie weer tegen de stapels kussen tegen haar hoofdeind aan is gaan liggen, hoewel de camera nu verder bij haar vandaan staat dan bij het begin van het gesprek. Tussen haar benen. Vanaf ergens ter hoogte van haar enkels kijk ik over het heerlijke lijf van de prachtige dame die met haar benen gespreid voor me ligt.

Haar vingers glijden met z’n tienen tegelijk over haar liezen, haar onderbuik en alles daartussenin. “Voordat ik verder ga...”, zegt ze, terwijl ze in de camera kijkt. “Zou ik alsjeblieft je pik mogen zien?” Ze vraagt het bijna smekend, met een bijna meelijwekkende maar vooral hele geile blik in haar ogen. “Alsjeblieft”, voegt ze er nog maar eens aan toe. Ik kan niet anders dan haar geven waar ze klaarblijkelijk zo naar verlangt. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat mijn erectie inmiddels schreeuwt om bevrijding. Dat ik met het laten zien van de opwinding in mijn onderlijf ook mijn onderhandelingspositie vergeef, neem ik inmiddels met alle liefde op de koop toe. De geilheid in mijn lijf spreekt harder dan mijn zakelijk vernuft. Ik klik op het knopje om van de camera aan de voorkant over te schakelen naar de camera aan de achterkant. De grijze stof van mijn joggingsbroek vult het rechthoekje bovenin beeld waarin ik mezelf kan zien. En dus ongetwijfeld ook nagenoeg het hele beeldscherm van Susies tablet. Grijze stof, met in het midden overduidelijk de contouren van mijn gezwollen lul.

Ik hoor een zachte hmm over de lippen van Susie rollen, terwijl ik haar gebiologeerd zie kijken naar de bolling in de broek op haar beeldscherm. De vingers van haar ene hand bewegen weer naar boven, richting de opgezette tepels op haar borsten. De middelste drie vingers van haar andere hand vinden haar gevoelige knopje vlak boven haar spleetje weer en zetten de draaiende dans daar voort. Sensueel draaien ze over haar gezwollen clitoris. Ik zie haar bovenlijf duidelijker op en neer bewegen, ten teken dat haar ademhaling zwaarder en zwaarder wordt van haar eigen aanrakingen en de beelden op het scherm tussen haar benen. Ik haak de vingers van mijn vrije hand achter de rand van mijn joggingsbroek en boxer en schuif deze langzaam naar beneden. De contouren in het stof verplaatsen zich dichter en dichter naar de rand, terwijl meer en meer van mijn huid onder de rand vandaan komt. Ik til mijn billen op en frummel de broek en onderbroek zo naar beneden dat de randen ervan alleen nog tegengehouden worden door mijn erectie. Of eigenlijk misschien wel andersom.

“Wil je dit zien?”, vraagt ik haar plagerig, terwijl ik met mijn hand nog één keer over de bolling wrijf. “Heel graag”, antwoordt ze hoopvol en opgewonden. De draaiende vingers op haar clit verhogen het tempo. Ik duw het laatste stukje van mijn broekranden verder naar beneden en mijn stijve springt de vrijheid tegemoet. De blauwe aderen kronkelen over mijn stam om de opgezwollen eikel te voorzien van bloed en geilheid. Ik sluit mijn vingers om mijn schacht en begin mijn pik langzaam af te trekken. De schemerverlichting naast de bank glinstert in het voorvocht op mijn eikel. Mijn ademhaling gaat langzaam over in zacht gehijg wanneer ik mezelf langer en langer aftrek. Op het schermpje van mijn mobiel zie ik Susie geconcentreerd staren naar het scherm van haar tablet. De hand tussen haar benen beweegt ondertussen gestaag, maar sensueel. Doelbewust, maar ongedwongen. Rap, maar gecontroleerd.

Ik hoor haar zachtjes kreunen. En harder kreunen. Zachtjes hijgen. En harder hijgen. Ik hoor hoe ze fluisterend ”hmm fuck jaa” in het luchtledige zegt. Ik verhoog het tempo waarop ik mijn stijve bespeel met mijn hand en hoor mezelf kreunen, hijgen en hmm’s, fuck’s en ja’s fluisteren. Met een vergelijkbare intensiteit als waarmee haar strelende vingers over haar gevoelige knopje draaien, glijdt mijn hand op en neer over de strakgetrokken huid van mijn erectie. Haar draaiende vingers onderbreken de beweging zo nu en dan om gezamenlijk tussen de glimmende schaamlippen door naar beneden te glijden en zich daar een klein stukje naar binnen te bewegen. Telkens weer komen ze vochtiger naar buiten dan ze naar binnen gingen. Het glibberige vocht rond haar vingertoppen maakt dat de strelingen rond haar clitoris soepeler en soepeler gaan. Minuten achter elkaar liggen Susie en ik onszelf te verwennen, terwijl we op onze beeldschermen naar de ander kijken.

“Wat een heerlijke, harde paal heb je toch”, zegt ze hees en ongeremd. “Ik zou nu niets liever willen dan die harde pik voelen. Ik zou je in me willen voelen. Ik zou willen voelen hoe je die grote lul mijn natte kutje helemaal opvult.” De vulgaire woorden uit de mond van de op het oog zo charmante vrouw hebben direct invloed op de geilheid in mijn lijf. Ik moet noodgedwongen het tempo van het aftrekken verlagen tot een minimum, omdat ik een orgasme anders niet zou kunnen tegenhouden.

De hand waarmee Susie haar borsten en tepels nog steeds aan het bespelen was, verdwijnt eventjes uit beeld. Wanneer deze weer terug in beeld komt, ligt er een paars apparaatje tussen haar vingers. Een vibrator van een centimeter of 15 lang, met een verbreding richting de punt. Susie brengt het speeltje naar haar mond, zuigt ‘m tussen haar lippen naar binnen en laat ‘m glimmend van het speeksel weer naar buiten glijden. Ze klikt het apparaatje aan en ik hoor hoe het tussen haar vingers zoemt. Susie beweegt het trillende speeltje richting haar vagina en duwt ‘m tegen haar gevoelige knopje aan. De trillingen op haar clitje doen haar hele lichaam even kronkelen en haar ademhaling stokken.

Susie geniet minutenlang van de trillingen op de gevoeligste plekjes in haar schoot, terwijl ik mijn pik af blijf trekken op een tempo waarop ik nét niet klaarkom. Het schouwspel is te fijn om eindig te zijn. Allebei moeten we zo nu en dan wat relatieve rust inbouwen om een orgasme uit te kunnen blijven stellen. Susie door de vibrator even in de lucht te laten trillen in plaats van op haar lichaam, ik door mijn stijve even los te laten en het bloed de kans te geven naar andere delen van mijn lichaam te stromen. Ik zie hoe Susie de verdikte kop van het speeltje weer tussen haar benen plaats, maar nu verder naar beneden, tussen haar schaamlippen. Ze duwt de verdikking stukje bij beetje naar binnen. Haar schaamlippen openen zich om het apparaatje een weg naar binnen te gunnen. Met luid gekreun beweegt ze het speeltje in en uit haar vagina, of zoals ze het zelf noemde: “haar natte kutje”. Heerlijk penetreert ze zichzelf met het paarse speeltje, terwijl haar vrije hand weer uit beeld verdwijnt.

Terug in beeld is deze wederom gevuld. Ditmaal ligt er een roze vibrator in haar hand. Dit cilindervormige exemplaar heeft geen verdikkingen of bochten, maar doet klaarblijkelijk net zo goed zijn werk als zijn paarse metgezel. Daar lijkt het in ieder geval wel op, afgaande op het ongecontroleerde gekronkel van Susie als ze het roze trilstaafje aanklikt en tegen haar clitje zet. Met de paarse vriend blijft ze onverminderd in en uit haar kutje glijden. De speeltjes zouden haar onafhankelijk van elkaar al het nodige genot kunnen bezorgen, laat staan nu ze hun krachten bundelen.

De twee apparaatjes doen minutenlang gepassioneerd en onvermoeibaar hun werk; de paarse trillend op haar clit, de roze in haar vochtige poesje. “Hmm fuuuck, wat is dit heerlijk”, zegt ze met trillende stem, “ik denk niet dat ik het nog lang vol hou.” Het is precies wat ik ook denk. “Ik zou ook op elk moment klaar kunnen komen”, antwoord ik haar naar waarheid. Zo sensueel als het nog lukt met de gebrekkige controle over mijn lijf glijdt mijn hand op en neer over mijn erectie. Terwijl ze afwisselend kijkt naar mijn masturbatie op haar beeldscherm en haar eigen masturbatie tussen haar benen, lijkt ze even te zoeken naar het lef om de woorden uit te spreken die op het puntje van haar tong liggen. Blijkbaar sprokkelt ze genoeg moed bij elkaar: ”Wil je alsjeblieft over mij heen spuiten zo? Ik bedoel over mijn foto. Wil je je zaad straks op mijn foto spuiten?” Ik kijk op van mijn mobiel en zie het A4’tje weer op het tafeltje liggen, klaarblijkelijk al de hele tijd op de achtergrond achter mijn pik in beeld te zien. Ik pak het papier en leg het op het randje van de tafel. “Dat wil ik heel graag, Susie.”

Ik schuif het tafeltje verder richting de bank, zodat mijn erectie vlak boven de foto hangt als ik op het randje van de bank zit. “Hmm dat is een geil uitzicht”, hoor ik Susie zeggen. Ik probeer in alle macht de camera zo recht mogelijk te houden om Susie het best mogelijke zicht te geven. Susie blijft ondertussen geil doorgaan met haar dubbele masturbatie met de paarse en roze vibrator. Met mijn pik wijzend richting de geile, bijna sletterige foto trek ik me langzaam af. Op en neer. Over de dikke, opgezwollen eikel. Over de harde, stijve schacht. Centimeter voor centimeter. Ik verhoog stukje bij beetje het tempo van traag naar gematigd en van gematigd naar snel.

“Ik ga over 10 tellen klaarkomen, trainer”, hoor ik Susie zeggen. “10.” Ik hoor de zware ademhaling van Susie het zoemende geluid van de twee vibrators overstemmen. “9.” Ik hoor hoe mijn eigen ademhaling plaats heeft gemaakt voor niets anders dan gehijg en laag gekreun. “8.” Ik zie de paarse vibrator vlugger en vlugger in en uit haar nauwe spleetje glijden. “7. Fuuuck, dit is zo fucking geil en lekker.” Ik zie hoe de roze vibrator meegaat in de opgevoerde snelheid van de paarse collega en sneller over de opgezwollen clit cirkelt. “6.” Ik beweeg mijn hand sneller en sneller op en neer over mijn kloppende pik. “5. Ga je bijna voor me spuiten? Ga je me bijna je hete zaad geven?” Ik zie de heerlijke, grote borsten op de foto geil uit de blouse hangen. “4.” Ik zie haar kutje zich op de foto ondeugend aan de camera tonen langs het opzijgeschoven stringetje. “3. Aaaah, ja. Bijna.” Ik zie Susies verlangende mond opengesperd, met uitgestoken tong wachten om ondergespoten te worden. “2. Ik wil je zaad zo graag.” Mijn hand gaat in een razend tempo op en neer over mijn gehele pik, terwijl ik de controle over mijn spieren kwijt begin te raken. “1. Geef me je zaad, trainer. Geef dit geile moedertje je hete zaad. Nu. Nu! NU!”

Mijn lichaam begint krampachtig te trillen. Mijn ademhaling wordt oncontroleerbaar schokkerig. Mijn spieren spannen zich allemaal tegelijk aan en een grote klodder wit vocht schiet uit mijn eikel door de lucht. Ik zie het op de foto landen, precies op het door lust overmande gezicht van Susie. Ondertussen zie ik in mijn ooghoek op het beeldscherm Susies lijf zich krampachtig samentrekken. Met een even schokkerige ademhaling als de mijne hoor ik haar luid kreunen. Schuddend en trillend rolt een orgasme door haar hele lichaam. In de tussentijd schieten de tweede en derde straal zaad uit mijn pik. De tweede landt vlak naast de eerste, op het geile gezicht op de foto. De derde landt op de heerlijk bungelende borsten in het midden van de afbeelding. Een vierde klodder komt met dezelfde vastberadenheid, maar minder snelheid uit mijn pik stromen en landt op het opzijschoven slipje. Met een snelle blik op mijn beeldscherm zie ik de kracht en intensiteit van de orgasmegolven door Susies lichaam heel langzaam afnemen. Een vijfde scheut sperma vloeit uit mijn pik en landt tussen de knieën van Susie, recht onder de punt van mijn eikel. Net zoals de daaropvolgende paar druppels.

Tegelijkertijd met Susie ebt mijn orgasme langzaam uit mijn lichaam. Behalve wat krampachtige natrillingen krijgen we gelijktijdig de controle over ons gestel weer terug. Susie laat de ene vibrator tussen haar schaamlippen uit glijden en verbreekt het contact tussen de andere en haar clitje. Een paar laatste voorzichtige trekbewegingen over mijn verslappende erectie perst het laatste beetje kleverig zaad naar buiten. Als ik zie dat Susie de controle over haar lichaam genoeg hervonden heeft om weer naar het beeldscherm te kijken, breng ik het resultaat van de geile zaadlozing van zojuist nog even goed in beeld. Een sexy foto, met witte klodders zaad verspreid over het papier, als onvermijdelijk resultaat van de opwinding in de lucht. Of misschien wel als beloning daarvan. Ik klik weer op het knopje om van de achterste camera over te schakelen op de voorste. Met twee rood aangelopen gezichten en ademhalingen alsof we zojuist samen een marathon in recordtijd hebben gelopen, kijken Susie en ik elkaar via de camera’s aan. We lachen. Uitgeput. Voldaan. Tevreden.

“Dankjewel, trainer”, zegt Susie, “dat was heerlijk om te zien.” Ik knik. “Dankjewel, Susie”, antwoord ik haar, “dat was inderdaad heerlijk om te zien.” Ze knipoogt. Ik kijk naar de tijd bovenin beeld. Bijna half 11. “Ik ga me even opfrissen”, zeg ik, “en me daarna klaarmaken voor bed.” Ze antwoordt dat ze hetzelfde van plan is en dat ze het jammer vindt dat we niet samen onder de douche zouden kunnen stappen. “Maar goed, misschien ooit”, voegt ze eraan toe. “Tot zaterdag, trainer.” Een handkusje. “Tot zaterdag, Susie.”