Buon Anno Nuovo! - 4

Lichaamskunst

Nog terwijl we in het hotel zitten te ontbijten stuurt Nienke een appje naar Katinka, ons nichtje, of we haar ergens kunnen treffen. Ik had gehoopt dat m’n zusje dit zou vergeten, ik heb er weinig behoefte aan haar na zoveel jaren te ontmoeten, maar oké, als Nienke het dan zo graag wil doen we dat. Al gauw krijgt ze antwoord, dat Katinka het te gek vindt dat we in de stad zijn en of we om drie uur kunnen afspreken op een terrasje aan de ‘Parade’, het plein bij de kathedraal. Mooi, vanmiddag pas, hebben we eerst tijd om de stad wat te verkennen en misschien ook even te shoppen. De uitverkoop is begonnen en ik kan wel wat broeken gebruiken.

Het is een leuke stad, ik was er al wel eens geweest maar lang geleden, ik herinner me er niet veel meer van. Best wel een knus centrum, heel historisch, waar je steeds op allerlei plekken een riviertje tevoorschijn ziet komen. Daar zijn ze hier heel trots op, het is bijna volledig gerestaureerd en er staan veel huizen overheen gebouwd, waardoor het grotendeels ondergronds is. Je kan er met een gids en bootje overheen varen, maar daar hebben zowel Nienke als ik geen behoefte aan, te koud. Wat verder echt opvalt is dat je óveral eettentjes en terrasjes tegenkomt. Volgens de jongen die ons vanmorgen in het hotel bediende is Den Bosch een Bourgondische stad, waar mensen graag uitgaan en samen eten en drinken. Ik kan dat wel waarderen, het is zo’n beetje hoe de Italianen ook hun leven leiden, ‘cogli l’attimo’, pluk de dag!

Als het tegen drie uur loopt brengen we snel even onze aankopen naar de hotelkamer, waarna we op weg gaan naar Katinka.

Ik zou niet goed weten waar ik naar uit moet kijken, toen ik Katinka voor het laatst zag was ze een chagrijnige puber, die ik vooral overliet aan Nienke. Zij bleven via de socials contact houden en het is dan ook Nienke die haar het eerste ziet. ‘Katinka!’ gaat het ineens luidkeels over het plein, waardoor er nogal wat mensen omkijken. Zo ook een meisje met paars haar, dat meteen als ze Nienke ziet opspringt en op haar afrent. Joelend storten ze zich in elkaars armen en knuffelen ze elkaar alsof de duivel ze op de hielen zit. Strano, vreemd dat ik eigenlijk nooit heb gemerkt dat ze zo nauw contact onderhielden.

Na Nienke ben ik aan de beurt en klimt ze zo’n beetje tegen me omhoog, ‘grote neef!’ roepend.

Als ik haar op straat tegen zou komen zou ik echt niet weten dat dit Katinka is. Ons schrale pubernichtje van toen is uitgegroeid tot een behoorlijk eigenzinnige meid, met paarse haren en buitenissige kleren, ze is éen groot wandelend kleurenpalet. En dat niet alleen, ze is een echte jonge vrouw geworden, die zich nu stevig tegen me aandrukt en waarbij ik een stevig stel borsten voel. Vreemd dat me dat weer als eerste opvalt, beroepsdeformatie zal ik maar denken. Als we even later op het terras zitten en de meiden opgewonden aan het bijpraten gaan, krijg ik de kans haar eens goed te bekijken. Net als Nienke en ik waren haar haren donkerrood van kleur, maar daar is dankzij de donkerpaarse verfbeurt niets meer van te zien.

Wel heeft ze nog steeds net als wij een witte huid, wat haar gezichtje in combinatie met het paars heel erg opvallend maakt.

Op verschillende plekken heeft ze ringetjes laten slaan, door haar neus, haar onderlip, haar oren. Je zou bijna denken dat ze een gothic is geworden, als de rest van haar kleding niet heel kleurrijk was. Ze is niet persé echt knap te noemen maar wel heel erg opvallend, je raakt niet gauw op haar uitgekeken. Ze heeft net als Nienke bruine ogen, mooie volle lippen en een wipneusje. Na een minuut of vijf is de eerste druk van het kletsen eraf en krijgen de dames ook weer oog voor mij. ‘Zo leuk om jullie weer eens te zien, en nog wel hier in mijn woonplaats!’ zegt Katinka dan, mij aankijkend. Ik knik, ja, eigenlijk vind ik het nu ook wel leuk, ik had nog een totaal verouderd beeld van haar. ‘Wat doe je hier eigenlijk?’ vraag ik dan. ‘Nou ja, ik weet nu dat je op de kunstacademie zit, maar wat studeer je daar?’ Het blijkt dat ze een richting doet die ‘New design & Attitudes’ heet, en die vooral opleidt om ontwerper te worden. En dat kan dan in van alles zijn, grafisch, fotografie, mode, lassen, keramiek. Terwijl ze er gedreven over vertelt kan ik me er wel iets bij voorstellen, dat ze dit doet. Ze is energiek en ze heeft zich gekleed als een levend uithangbord voor haar studie, vergeleken met haar zijn Nienke en ik maar een paar saaie pieten. Als Katinka is uitgepraat wil ze natuurlijk ook alles van ons weten.

Van Nienke weet ze blijkbaar al genoeg want ze richt zich meteen tot mij. ‘Zit jij nog steeds in Milaan in de porno?’

Oké, over direct zijn gesproken. Ik knik en zeg ‘ja, …ehm, schuldig.’ Het kon natuurlijk niet uitblijven dat dit aan de orde zou komen en ik had me er al een beetje schrap voor gezet, het is niet iets waar de meeste mensen veel begrip voor hebben. Maar Katinka is anders dan anderen en reageert dus ook anders dan anderen: ‘ohw, dat lijkt me zo geil, om altijd maar seks te kunnen hebben!’ Ze zegt het met zoveel opwinding dat er mensen naar ons omkijken, wat mij doet grinniken. ‘Ehm, ik geloof dat nou iedereen een beetje mee zit te genieten.’ ‘Mooi laten doen’ zegt Katinka schouder ophalend. En dan hoort ze me totaal uit, hoe ik daarin terecht kwam en weet ik wat niet allemaal meer. Ondertussen hebben we wat te eten laten komen en terwijl we dat met wat goede glazen wijn genietend naar binnen werken vertel ik haar hoe ik voor cameraman leerde en als stagiaire in ‘LaBombaProduzione’ terechtkwam, niet wetend dat het daar om porno ging. Nou ja, en dat van het een het ander kwam, dat ik ook ging acteren, vervolgens produceren en nu inmiddels zelfs partner in het bedrijf ben.

Gaat dat nou nooit vervelen, al die seks?’ vraagt Katinka dan, toch wel lichtelijk opgewonden, aan de blosjes op haar wangen te zien.

‘Nee, echt nooit. Er is niks fijners dan met seks bezig zijn’ reageer ik, met een brede grijns. Ik kan er maar beter niet omheen draaien. ‘En dat geldt niet alleen voor mij. Nienke lust er ook wel pap van’ zeg ik met een knipoogje, ‘en er zijn heel veel jonge mensen die zich dag in dag uit aanmelden om bij ons in een film te komen spelen. Vaak zijn ze totaal naïef en we proberen zo eerlijk en open mogelijk met ze om te gaan, dat het niet alleen goud is wat er blinkt. Maar ja, we zijn natuurlijk wel gewoon een business dus als zich een mooie jongen of meid aandient halen we die graag voor de camera’s.’ ‘En jij Nienke, is het fijn wonen daar? En jij doet dus ook mee?’ Aha, zusje is aan de beurt. En ook Nienke is er heel open over, dat het fijn wonen is bij mij en dat ze af en toe ook in films acteert, dat ze daardoor een riant leventje kan leiden en ook nog eens haar studie volledig zelf kan betalen.

’Waar ben je nou het meeste trots op, Tanne?’ vraagt Katinka dan.

Daar hoef ik niet lang over na te denken. ‘Het is een project over ‘GenerzioneZ’, de Zoomers, mensen die zo’n beetje tussen 1997 en 2012 zijn geboren.’ ‘Ohw, net als ik dus’ grinnikt Katinka dan. ‘En wat deden jullie met hen?’ Daar neemt Nienke het van me over. ‘Tanne en ik hebben dat samen gedaan. We hebben een hele groep van die kids via een open inschrijving geselecteerd en namen ze mee naar een afgelegen eiland, voor de Italiaanse kust, zo ongeveer tussen Pisa en Corsica. En daar hebben we ze van alles met elkaar laten doen.’ ‘Seks en zo?’ vraagt Katinka dan, zowel ongelovig als begerig tegelijk. ‘Yep. Heel veel seks. En nog van alles meer’ reageert Nienke dan met een brede grijns op haar leuke smoelwerkje. ‘Wil je het zien?’ Als Katinka heftig ja knikt zegt ze ‘kom dan maar mee naar het hotel.’

Ik reken af en dan gaan we op pad, om voor Katinka een tipje van de sluier over ons Italiaanse leven op te lichten.

Als we op onze kamer komen gaat Katinka helemaal uit haar dak: ‘wauw, wat is dit een luxe toestand, en zo gróot! Ik geloof dat ik ook maar in de porno moet gaan, als ik dit zo zie’ giechelt ze er achteraan. Meteen daarna gaat ze voor het raam de markt staan bekijken, waar ze bijna klaar zijn met het afbreken van de equipment van ‘Serious Request’. Als ze zich weer naar ons toedraait glanzen haar ogen: ‘het was zo mooi, vorige week, iedere dag was de markt ramvol en er stond een onwijs lange rij van mensen met cheques van donaties en acties en inzamelingen.’ ‘ja, hier in het hotel hadden ze het er ook al over’ reageert Nienke. ‘Wel mooi, weer eens iets anders dan al die oorlogen.’ Ik denk dat we het roerend eens zijn en zoek ondertussen op het betaalde deel van de hotel-tv de website van ‘LaBombaProduzione’ op. Zodra ik die op het scherm heb log ik in en zoek ik on de catalogus GenerazioneZ op. We maken het ons alle drie naast elkaar gemakkelijk op de grote bank en dan zet ik het eerste van de vijf delen aan.

Het is al een tijd geleden dat ik dit zag en vanaf het begin zit ik er weer in, net als Nienke en Katinka, die ook geboeid kijken.

Het valt me op hoe mooi we het in beeld brachten, met veel oog voor zowel de hele ambiance als voor de details. Daardoor is het niet platte porno geworden maar bijna een docu-film over wat die generatie bezighoudt. Stiekem ben ik daar best wel trots op, het is ten slotte waar ik voor leerde, dingen mooi in beeld brengen. En ook Katinka valt dat op, al vrij snel roept ze op dat ze de sfeer zo goed getroffen vindt. Het is echt genieten om dit weer terug te zien en bizar als je achteraf nagaat waar die kids allemaal toe bereid waren. Als we het eerste deel bekeken hebben krijgen we het daarover, en Katinka vertelt dan dat ze het daar op haar opleiding ook over hebben. Dat het bij een project waar meer mensen bij zijn betrokken de kunst is om hen goed mee te nemen in de sfeer die je wilt bereiken, dat dan het resultaat des te beter wordt.

’Nou grote broer, dat compliment kunnen we in onze zak steken’ giechelt Nienke dan. Ja, dat voel ik ook zo.

Na het tweede deel is de sfeer in de kamer inmiddels behoorlijk broeierig, al die blote kids die van alles met elkaar uitspoken winden ons behoorlijk op. We zijn inmiddels zo’n beetje tegen elkaar aan gaan liggen, Nienke in het midden en Katinka en ik aan weerszijden van haar. ‘Pfoe, dit is echt geil hoor’ puft Katinka. ‘En wat zijn jullie een mooi koppel’ zegt ze er achteraan, waarop ik even moet grinniken. Ze adoreerde Nienke en mij als kind al en die aanbidding lijkt voor even weer helemaal terug te zijn. Ondertussen moet ik bekennen dat het mij ook aanpakt om dit allemaal terug te zien, al die gretige kids die daar hélemaal op elkaar losgingen, mijn pik staat al behoorlijk stijf in mijn broek. Op dat moment komt Katinka met een voorstel. ‘Een van onze opdrachten is dat we iets moeten doen met een sculptuur van lichamen. Kunnen jullie me daarbij helpen?’ ‘Hoe bedoel je dat precies?’ vraagt Nienke dan. ‘Ehm, nou ja, ik denk naakte lichamen in allerlei houdingen, zoiets?’ gaat Katinka een beetje aarzelend verder. Dat doet me aan iets denken: ‘ik heb wel eens een naked ballet gezien, waarin dansers in hun blootje hun ballet uitvoerden. Ik vond dat wel heel speciaal om te zien, omdat je daardoor natuurlijk wel allerlei erg lichamelijke doorkijkjes kreeg.

Nienke springt op en roept ‘oh ja, wauw, kom op dat gaan we doen! We gaan allemaal bloot en dan filmen we om de beurt elkaar.

Katinka twijfelt nog even, zoveel dadendrang had ze blijkbaar niet meteen verwacht. Maar Nienke weet haar te overtuigen, dat het vast allerlei beelden oplevert waar ze wat mee kan om uit te vergroten en dat ze dan mooi klaar is met haar opdracht. Dat overtuigt haar en even later zijn we alle drie naakt. Katinka heeft een mooi lijf, met mooie stevige borsten, ietsje groter dan die van Nienke. En ook op haar lichaam heeft ze nogal wat ringetjes en staafjes, door haar tepels, navel en zelfs haar klitje. Omgekeerd bekijkt zij ons ook en ondertussen pak ik de koffer met camera’s die ik altijd bij me heb, om een goede opstelling te maken. Ik zet er op verschillende punten vier op een statief en daarnaast loopt dan steeds een van ons met de handcamera, om de beide anderen heen. Ik stel Katinka voor dat ik de beelden ook mag gebruiken voor een productie van onze studio in Milaan, en dat ze in dat geval een paar duizend euro ontvangt voor haar acteerwerk, wat natuurlijk ook geldt voor Nienke. Katinka twijfelt even maar als Nienke haar dan vertelt dat de kans op herkenning minimaal is stemt ermee in, yés, het mes snijdt nu aan twee kanten!

Ik wil als eerste beginnen met de handcamera en stel de meiden dat ze zich eerst maar eens gaan losdansen, terwijl ik dat film.

Nienke zet van haar lievelingslijst een catchy nummer op en even later dansen er twee naakte schoonheden door onze hotelkamer. Ik leg van beiden hun lichamen vast, hen langzaam van boven naar onder filmend, erop lettend dat het meer om esthetiek gaat en niet om pure porno. Ik laat ze vrij om te doen wat hen goed lijkt en maak close-ups die me goed materiaal op lijken te leveren. De dames blijven nog netjes van elkaar af, dansen vooral om elkaar heen, daarbij zichzelf af en toe ook wat strelend. Dan geef ik de handy door aan Katinka, die nu wel is ontdaan van haar remmingen. Ze vraagt Nienke en mij om contact met elkaar te maken en dat begint er mee dat Nienke met haar rug tegen mijn voorzijde aan komt te staan, waarna we wiegend doordansen.

Ik sla mijn armen om haar heen, waarna Nienke haar hoofd achteroverbuigt en me aankijkt.

Zachtjes streel ik haar voorzijde, haar heerlijke stevige tietjes, haar platte buik, haar heupen, zo langzaam mogelijk, zodat Katinka later beeld voor beeld kan checken welke ze wil gebruiken. Na een tijdje vraagt ze ons te gaan liggen. Eerst legt ze snel de witte dekbedden op de grond, zodat onze lichamen daar goed tegen afsteken. We gaan close tegen elkaar aan liggen, lepeltjes, zij aan zij. Daarna vraagt Katinka ons allerlei verschillende posities aan te nemen, Nienke op mij, ik op haar, standjes in alle mogelijke variaties, terwijl Katinka zo ongeveer op en over ons heen kruipt om close-ups te maken. En natuurlijk kan het niet uitblijven, Nienke haar tepels worden stijf, net als mijn penis. Het weerhoudt Katinka er niet van door te filmen en er met de camera zo’n beetje bovenop te zitten.

Tot slot is Nienke aan de beurt om te filmen en komt Katinka tegen me aan kronkelen. Ik vind dat ze het wel een beetje ver laat gaan, dit begint toch echt richting porno te gaan. Als ik dat tegen haar zeg reageert ze met ‘misschien wil ik dat wel, grote neef, dat er ook wat porno in voorkomt.’ Nou, meestal hoeven de vrouwen me dat maar een keer te vragen maar nu kijk ik haar aan: ‘en je project dan?’ ‘Ohw, daar heb ik nu wel genoeg beelden voor. Maar jij wou er toch ook een film van maken? Dan heb je wel wat meer nodig, lijkt me. Oké, dat laat ik me geen twee keer zeggen. Als ik mijn zusje kan neuken moet dat ook met mijn nichtje kunnen…

Groetjes,

Tanne

Trefwoord(en): Broer, Nicht, Trio, Young Adult, Zus, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!