Door: DarqMindFan
Datum: 25-02-2026 | Cijfer: 8.4 | Gelezen: 639
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Gangbang, Strand, Zwanger,
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Gangbang, Strand, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 3
Zwanger op Mallorca - deel 4 - Dag 5 (ochtend - het strand)
De club braakt ons uit als een zieke maag. Het is half drie in de nacht. Of ochtend. De bas dreunt nog na in mijn ribbenkast, maar buiten slaat de zoute nachtlucht als een vuistslag tegen mijn gezicht. Sarah wankelt op haar hakken, benen slap, ogen glazig van tequila en lust. Javier houdt haar overeind – zijn linkerarm strak om haar middel, rechterhand laag op haar heup, duim al onder de zoom van haar jurkje. Ze leunt zwaar tegen hem aan, hoofd achterover tegen zijn schouder, lippen half open, kwijl in haar mondhoek van de laatste shot die hij recht in haar keel heeft gegoten.
“Hotel?” vraagt hij aan de groep, stem laag en ruw.
“No, not yet,” gromt Alejandro. “Playa primero. Beach. Fresh air.”
Gelach. Rauw. Hongerig.
Sarah mompelt iets onsamenhangends. Haar ogen vallen half dicht. Javier grijnst naar mij over haar hoofd heen.
“Come, cornudo. Walk with us. Watch good.”
Ik loop achteraan. Mijn benen voelen als lood. Mijn pik staat al uren op knappen – sinds hij haar in haar hals zoende op de dansvloer, sinds zijn handen haar billen kneedden voor de ogen van iedereen. De straat is donker, alleen de gele lichten van de boulevard en het constante geruis van de zee. We slaan af, het strand op. Zand knerpt onder onze schoenen. De golven rollen traag, zwart en zilverkleurig in het maanlicht.
Ze lopen door tot voorbij de laatste verlichte strandtenten. Daar staan ze: hoge stapels ligbedden, op elkaar gestapeld voor de nacht. Een donkere, besloten hoek. Geen camera’s. Geen mensen. Alleen het zachte geruis van de zee en het zware gehijg van Sarah.
Javier trekt haar mee achter de stapel. De anderen volgen als een roedel. Alejandro legt een hand op mijn schouder – niet hard, maar onontkoombaar.
“You stay here, amigo. Watch. Or help hold her. But quiet. No cry.”
Hij duwt me naar de zijkant van de stapel. Door een smalle spleet tussen de ligbedden zie ik alles. Maanlicht valt schuin naar binnen. Sarah staat daar, wankel op haar benen. Javier voor haar. Hij pakt haar kin vast, duwt haar hoofd omhoog. Kust haar. Hard. Tong diep in haar mond. Ze kreunt meteen – een laag, nat geluid dat recht door mijn ballen snijdt. Haar handen grijpen zijn shirt. Duwen hem niet weg. Houden hem vast. Alsof ze bang is dat hij stopt.
De anderen vormen een halve cirkel. Telefoons omhoog. Lampjes aan. Filmen. Close-up.
Javier trekt haar jurkje omhoog. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Haar billen komen bloot. Zwarte string, al nat in het kruis. Hij haakt twee vingers onder de stof, trekt hard. De string scheurt. Valt in het zand. Sarah hapt naar adem.
“No… wait… Mark…”
Haar stem breekt. Zwak. Dronken. Maar haar heupen bewegen al mee als hij zijn hand tussen haar dijen duwt. Twee vingers glijden naar binnen. Nat. Glibberig. Het geluid is luid in de stilte – soppend, schunnig.
“Mira cómo chorrea la puta,” mompelt iemand. Gelach. Rauw.
Javier trekt zijn broek omlaag. Zijn pik springt eruit. Hard. Dik. Donkeraderig. Langer dan de mijne. Dikker. De eikel glanst al van voorvocht. Sarah kijkt ernaar. Ogen groot. Dan naar mij. Heel even. Een fractie van een seconde. Dan kijkt ze weg. Alsof ze het niet kan aanzien. Alsof ze het niet wil missen.
Hij duwt haar rug tegen de ligbedden. Tilt haar linkerbeen op, haakt het over zijn onderarm. Zijn pik glijdt langs haar kutlippen. Een, twee keer. Plakkend. Dan duwt hij. Hard. In één brute stoot tot aan zijn ballen in haar.
Sarah gilt. Kort. Scherp. Haar nagels klauwen in zijn schouders. Dan kreunt ze. Lang. Laag. Dierlijk. Haar hoofd valt achterover tegen het plastic. Javier begint te stoten. Traag eerst. Dan harder. Het natte, klotsende geluid van vlees op vlees mengt met het geluid van de golven. Haar borsten deinen wild onder het jurkje. Tepels keihard. Hij trekt de stof omlaag met één ruk. Zuigt aan een tepel. Bijt. Trekt eraan met zijn tanden. Ze kromt haar rug, duwt haar borst dieper in zijn mond.
Ik kan mijn ogen niet geloven. Dit is Sarah. Mijn Sarah. De vrouw die in een witte jurk voor me stond en zwoer dat ze alleen van mij zou zijn, dat haar lichaam alleen van mij zou zijn. En nu staat ze hier, met haar jurkje omhoog, kut open en druipend, terwijl een vreemde pik – dikker, langer, harder dan de mijne ooit geweest is – zich met brute stoten helemaal in haar ramt. Tot aan zijn ballen. Ik zie hoe haar lippen zich opensperren rond zijn schacht, hoe haar kut hem gretig opslokt, hoe ze samentrekt alsof ze hem nooit meer los wil laten. Dit is de vrouw die mij trouw beloofde. Dit is de vrouw aan wie ik trouw beloofde. En ik sta hier te kijken hoe ze zich laat vullen door een ander. Hoe ze kreunt alsof haar leven ervan afhangt. Mijn maag draait om. Mijn hart splijt. En toch… mijn pik klopt zo hard dat het voelt alsof hij uit elkaar spat.
“I’m… oh fuck… I’m gonna…” hijgt ze.
Ze komt klaar. Hard. Haar lichaam schokt als een pop met kapotte touwtjes. Knieën knikken. Ze zou vallen als Javier haar niet vasthield. Haar kut knijpt zichtbaar om zijn pik. Een straaltje helder vocht druipt langs haar dij. Ze gilt zijn naam – “Javier!” – voor ze zichzelf kan stoppen.
Ze komt klaar. Op zijn pik. Niet op de mijne. Na al die jaren trouwe, saaie, wanhopige pogingen om haar zwanger te maken. Na al die maanden seks op commando, thermometer in de gaten, kutje gesmeerd en geprobeerd. Ze komt klaar zoals ik haar nooit heb kunnen laten klaarkomen. Ze schokt, gilt zijn naam, haar kut knijpt zichtbaar om zijn pik, een straal vocht spuit eruit terwijl hij haar blijft beuken. En ik? Ik sta hier met tranen in mijn ogen van jaloezie en ongeloof, maar mijn eikel lekt als een kraan. Ik voel mijn eigen zaad opwellen, heet en nutteloos, alleen maar omdat ik zie hoe mijn vrouw breekt op een andere pik. Omdat ze eindelijk krijgt wat ik haar nooit heb kunnen geven. Ik haat haar. Ik haat hem. Ik haat mezelf dat ik dit wil zien. Dat ik dit nodig heb. Godverdomme, ik hou ervan.
Javier gromt. Begint sneller te stoten. Zijn ballen slaan tegen haar. Dan verstijft hij. Hij spuit. Diep in haar. Ik zie het niet, maar ik weet het. Ik zie hoe haar buik samentrekt bij elke golf. Hoe een dikke straal wit zaad uit haar kut druipt als hij zich terugtrekt. Het loopt langs haar dij, dik en romig, glinstert in het maanlicht.
Javier stapt opzij met een tevreden grom, veegt zijn pik nog één keer af aan de binnenkant van Sarah's dij – een langzame, bezitterige streek die een glanzend spoor achterlaat. Het maanlicht vangt het vocht dat nu al in dunne straaltjes langs haar been naar beneden loopt.
De volgende is er meteen. Alejandro. Hij beweegt snel, bijna ongeduldig. Zwarte ogen glinsteren als hij haar vastpakt bij de heupen. Met één harde ruk draait hij haar om. Haar handen klauwen reflexmatig in het koude, korrelige metaal van de gestapelde ligbedden. Ze duwt haar kont omhoog zonder dat hij het hoeft te vragen – een automatisch gebaar, half overgave, half instinct. Ze bolt haar rug, haar borsten hangen zwaar en deinen na van de vorige stoten. Zweet glinstert in het kuiltje van haar onderrug.
Alejandro spuugt in zijn hand, wrijft kort over zijn eikel. Dan zet hij de dikke kop tegen haar opening. Ze is al zo nat, zo open, zo vol van Javier’s zaad dat hij bijna zonder weerstand naar binnen glijdt. Een lange, lage zucht ontsnapt aan zijn keel terwijl hij tot aan zijn ballen in haar verdwijnt. Het soppende, obscene geluid is luid in de nachtelijke stilte – luider dan de golven.
Sarah kreunt meteen. Niet hoog en scherp zoals bij de eerste stoot van Javier, maar laag, rauw, bijna grommend. Met meer overgave. Haar heupen wiegen al mee voordat hij goed en wel begint te bewegen. Haar vingers klemmen zich wit om de rand van het ligbed. Elke stoot duwt een nieuw straaltje wit zaad naar buiten; het druipt in dikke druppels op het zand tussen haar knieën.
Kijk haar. Kijk hoe mijn vrouw – mijn échtgenote – haar kont omhoog duwt voor Alejandro alsof ze ervoor geboren is. Hoe haar kut, nog vol met het zaad van Javier, hem gulzig binnenlaat, soppend en glibberig, terwijl dikke witte strengen al naar buiten worden geduwd bij elke stoot. Ze kreunt als een loopse teef, haar nagels krassen over het metaal, haar tieten slaan wild heen en weer. Nog geen dag geleden zwoer ze dat ze van mij hield. Nu laat ze zich als een goedkope hoer gebruiken door een roedel vreemden. En ik voel me misselijk. Ik voel me verraden. Ik voel me vernederd tot op het bot. Maar mijn pik staat op knappen. Ik voel voorvocht in dikke stralen langs mijn schacht lopen, warm en plakkerig in mijn broek. Ik kom bijna zonder dat iemand me aanraakt. Alleen maar omdat ik zie hoe ze zich overgeeft. Hoe ze verandert in precies datgene waar we stiekem over fantaseerden en waar we tegelijkertijd doodsangsten voor hadden.
Alejandro ramt harder. Zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar clitoris. Ze jankt bij elke impact, maar het is geen pijn – het is gewoon te veel. Te veel sensatie. Te veel pik. Te veel zaad dat al in haar zit en nu weer naar buiten wordt geduwd. Hij gromt iets onverstaanbaars in het Spaans, trekt zich dan abrupt terug. Zijn pik glinstert, bedekt met een laagje gemengd vocht. Hij pompt zichzelf drie, vier keer met zijn vuist en spuit dan over haar onderrug – lange, dikke stralen die in het maanlicht wit oplichten. Het loopt langzaam naar beneden, verzamelt zich in het kuiltje van haar rug, druipt langs haar flanken naar beneden.
De volgende jongen – degene met het gouden kettinkje – wacht niet eens tot Alejandro helemaal klaar is. Hij duwt zijn vriend opzij, pakt Sarah bij haar haar en trekt haar hoofd achterover. Haar mond valt open van schrik en uitputting. Zonder een woord duwt hij zijn pik tussen haar lippen. Ze kokhalst meteen, tranen schieten in haar ogen, maar haar tong beweegt al. Automatisch. Ze zuigt. Slurpt. Haar wangen staan hol. Speeksel en voorvocht lopen uit haar mondhoeken, vermengd met tranen, over haar kin, op haar deinende borsten.
Ze pijpt hem. Ze pijpt een jongen die ik niet eens bij naam ken terwijl het zaad van een andere nog uit haar kut en langs haar rug druipt. Haar lippen glanzen. Haar ogen zijn half dicht. Ze huilt, maar ze stopt niet. En ik voel mijn maag omdraaien van jaloezie, van walging, van schaamte – en tegelijkertijd voel ik mijn ballen samentrekken. Ik ga klaarkomen. Zonder dat iemand me aanraakt. Alleen maar omdat ik zie hoe ze breekt. Hoe ze verandert in precies datgene waar we jarenlang van droomden en waar we tegelijkertijd doodsbang voor waren.
Een voor een komen ze. Zeven in totaal. Zeven pikken. Zeven ladingen.
De een spuit diep in haar kut, houdt haar heupen vast terwijl hij zijn zaad in haar loost, gromt “toma todo” en laat haar voelen hoe warm en dik het naar binnen spuit.
De volgende trekt zich terug op het laatste moment en spuit over haar rug, haar kont, haar haar – dikke witte stralen die in het zand druipen als ze op haar ellebogen zakt.
Een derde dwingt haar weer op haar knieën, duwt zijn pik in haar mond tot ze kokhalst, trekt zich terug en spuit over haar gezicht – ogen, wangen, lippen, kin. Ze knippert, tranen mengen zich met zaad.
Een vierde neemt haar weer van achteren, beukt op haar in tot hij explodeert, trekt zijn pik eruit en laat de rest over haar dijen lopen.
De vijfde en zesde doen het tegelijk: de een in haar kut, de ander in haar mond, synchroon klaarkomend terwijl zij gesmoord gilt en haar lichaam schokt in een ongecontroleerd orgasme.
Bij elke ejaculatie voel ik het opnieuw. Het mes draait dieper.
Nog een lading. Nog een pik die mijn vrouw vult waar ik haar nooit heb kunnen vullen. Nog een vreemde die zijn zaad in haar spuit, diep in haar baarmoeder, precies waar ik al jaren probeer te komen zonder resultaat. Elke straal die ze spuiten – in haar kut, over haar gezicht, in haar mond, op haar rug – snijdt als een scheermes door mijn trouwbelofte heen. Ik zie het zaad van zeven andere mannen op en in de vrouw die van mij zou zijn. Ik zie haar kut gapen, rood en opgezwollen, vol en druipend met vreemd zaad. Ik zie haar gezicht onder een masker van tranen en sperma. En toch… toch voel ik mijn ballen samentrekken. Ik voel mijn eigen pik kloppen, dik en pijnlijk, klaar om te exploderen zonder dat ik mezelf aanraak. Omdat ze eindelijk zwanger zou kunnen raken. Omdat het niet van mij zal zijn. Omdat ik ernaast stond en niets deed. Omdat ik het liet gebeuren. Omdat ik het wílde. Omdat ik een zieke, zieke trots voel dat haar lichaam eindelijk krijgt wat het nodig heeft – en dat ik degene ben die haar daartoe gebracht heeft.
De laatste jongen – de stilste van de groep, met een litteken boven zijn wenkbrauw – trekt zich terug uit haar kut. Hij pompt zichzelf nog drie keer met snelle, harde rukken en spuit dan over haar kont. Dikke, zware stralen die over haar billen lopen, tussen haar billen doorsijpelen, langs haar anus druppelen en ten slotte in het zand vallen. Hij gromt tevreden, veegt zijn pik af aan haar dij en stapt achteruit.
Sarah zakt in elkaar. Haar knieën zakken weg in het zand. Ze knielt, voorovergebogen, voorhoofd bijna tegen de grond. Haar hele lichaam trilt – niet alleen van uitputting, maar ook van de naschokken. Haar kut blijft samentrekken, open en dicht, open en dicht, als een mond die naar adem hapt. Een laatste straaltje helder vocht, vermengd met wit zaad, drupt traag op het zand. Het vormt een kleine, glanzende plas tussen haar knieën.
Zaad is overal.
In haar haar, plakkend aan haar slapen.
Over haar gezicht – ogen half dichtgeplakt, wangen glanzend.
Op haar borsten, dikke witte banen die langzaam naar haar tepels lopen.
Tussen haar dijen, een constante, trage stroom die niet lijkt op te houden.
Op haar rug, haar kont, haar kuiten.
Ze hijgt. Snikt zacht. Maar het snikken gaat over in een laag gekreun terwijl haar kut nog een laatste keer samentrekt – een naschokorgasme waar ze zelf van schrikt. Haar heupen schokken kort, een straaltje vocht spettert op het zand.
Ze fluistert iets onverstaanbaars. Misschien mijn naam. Misschien “sorry”. Misschien “dank je”.
Ik kan niet bewegen.
Ik sta daar, mijn pik nog steeds keihard, mijn ballen pijnlijk strak, voorvocht dat nu echt in mijn broek trekt, en ik voel alleen maar die zieke, zieke hitte in mijn borstkas.
Javier buigt zich over haar heen. Veegt met zijn duim een traan – of zaad – van haar wang.
“Buena guapa. Very good. Tomorrow more. Much more.”
Sarah knikt zwak. Haar hand glijdt naar haar buik. Drukt zacht.
Alsof ze het al voelt groeien.
Ze kijkt naar mij. Ogen vol tranen, zaad, schaamte, lust, schuld. “Mark…” fluistert ze, stem gebroken.
Ik kan geen woord uitbrengen. Mijn keel zit dicht. Mijn pik staat nog steeds keihard, eikel nat en kloppend, ballen strak en pijnlijk. Ik kom bijna in mijn broek, alleen al van dat ene woord. Van haar stem. Van het besef dat de vrouw die mij trouw zwoer nu vol zit met het zaad van zeven andere mannen. En dat ik het heb laten gebeuren. Dat ik erbij stond. Dat ik keek. Dat ik het nog steeds wil zien.
Misschien is ze nu zwanger. Van hen. Niet van mij.
En het breekt me.
Maar het maakt me ook harder dan ik ooit ben geweest.
De jongens lachen. Kloppen me op mijn schouder.
“Tu mujer es la mejor puta, cornudo. Mañana repetimos.”
Ze lopen weg. Naar het hotel.
Sarah blijft staan. Trilt. Ik loop naar haar toe. Leg mijn jasje om haar heen. Ze leunt tegen me aan. Huilt zacht. Maar haar hand glijdt naar haar buik. Instinctief.
“Ik… ik voel het… binnenin…” fluistert ze.
Ik slik.
“Misschien… misschien werkt het nu.”
Ze kijkt op. Ogen groot.
“Misschien.”
Misschien. Misschien is ze zwanger. Van hen. Niet van mij. En het breekt me. Maar het maakt me ook trots. Ziek trots. Omdat ze eindelijk krijgt wat ze verdient. Omdat haar lichaam eindelijk leeft. Omdat ik het heb laten gebeuren. Omdat ik het wilde. Omdat ik er bijna van klaarkwam. God help me. En ik weet: ik stop het niet. Ik help het zelfs. Omdat ik het nodig heb. Omdat wij het nodig hebben.
Het zand plakt aan haar knieën. Zaad druipt nog steeds langs haar dijen.
We lopen terug naar het hotel.
Stil.
De club braakt ons uit als een zieke maag. Het is half drie in de nacht. Of ochtend. De bas dreunt nog na in mijn ribbenkast, maar buiten slaat de zoute nachtlucht als een vuistslag tegen mijn gezicht. Sarah wankelt op haar hakken, benen slap, ogen glazig van tequila en lust. Javier houdt haar overeind – zijn linkerarm strak om haar middel, rechterhand laag op haar heup, duim al onder de zoom van haar jurkje. Ze leunt zwaar tegen hem aan, hoofd achterover tegen zijn schouder, lippen half open, kwijl in haar mondhoek van de laatste shot die hij recht in haar keel heeft gegoten.
“Hotel?” vraagt hij aan de groep, stem laag en ruw.
“No, not yet,” gromt Alejandro. “Playa primero. Beach. Fresh air.”
Gelach. Rauw. Hongerig.
Sarah mompelt iets onsamenhangends. Haar ogen vallen half dicht. Javier grijnst naar mij over haar hoofd heen.
“Come, cornudo. Walk with us. Watch good.”
Ik loop achteraan. Mijn benen voelen als lood. Mijn pik staat al uren op knappen – sinds hij haar in haar hals zoende op de dansvloer, sinds zijn handen haar billen kneedden voor de ogen van iedereen. De straat is donker, alleen de gele lichten van de boulevard en het constante geruis van de zee. We slaan af, het strand op. Zand knerpt onder onze schoenen. De golven rollen traag, zwart en zilverkleurig in het maanlicht.
Ze lopen door tot voorbij de laatste verlichte strandtenten. Daar staan ze: hoge stapels ligbedden, op elkaar gestapeld voor de nacht. Een donkere, besloten hoek. Geen camera’s. Geen mensen. Alleen het zachte geruis van de zee en het zware gehijg van Sarah.
Javier trekt haar mee achter de stapel. De anderen volgen als een roedel. Alejandro legt een hand op mijn schouder – niet hard, maar onontkoombaar.
“You stay here, amigo. Watch. Or help hold her. But quiet. No cry.”
Hij duwt me naar de zijkant van de stapel. Door een smalle spleet tussen de ligbedden zie ik alles. Maanlicht valt schuin naar binnen. Sarah staat daar, wankel op haar benen. Javier voor haar. Hij pakt haar kin vast, duwt haar hoofd omhoog. Kust haar. Hard. Tong diep in haar mond. Ze kreunt meteen – een laag, nat geluid dat recht door mijn ballen snijdt. Haar handen grijpen zijn shirt. Duwen hem niet weg. Houden hem vast. Alsof ze bang is dat hij stopt.
De anderen vormen een halve cirkel. Telefoons omhoog. Lampjes aan. Filmen. Close-up.
Javier trekt haar jurkje omhoog. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Haar billen komen bloot. Zwarte string, al nat in het kruis. Hij haakt twee vingers onder de stof, trekt hard. De string scheurt. Valt in het zand. Sarah hapt naar adem.
“No… wait… Mark…”
Haar stem breekt. Zwak. Dronken. Maar haar heupen bewegen al mee als hij zijn hand tussen haar dijen duwt. Twee vingers glijden naar binnen. Nat. Glibberig. Het geluid is luid in de stilte – soppend, schunnig.
“Mira cómo chorrea la puta,” mompelt iemand. Gelach. Rauw.
Javier trekt zijn broek omlaag. Zijn pik springt eruit. Hard. Dik. Donkeraderig. Langer dan de mijne. Dikker. De eikel glanst al van voorvocht. Sarah kijkt ernaar. Ogen groot. Dan naar mij. Heel even. Een fractie van een seconde. Dan kijkt ze weg. Alsof ze het niet kan aanzien. Alsof ze het niet wil missen.
Hij duwt haar rug tegen de ligbedden. Tilt haar linkerbeen op, haakt het over zijn onderarm. Zijn pik glijdt langs haar kutlippen. Een, twee keer. Plakkend. Dan duwt hij. Hard. In één brute stoot tot aan zijn ballen in haar.
Sarah gilt. Kort. Scherp. Haar nagels klauwen in zijn schouders. Dan kreunt ze. Lang. Laag. Dierlijk. Haar hoofd valt achterover tegen het plastic. Javier begint te stoten. Traag eerst. Dan harder. Het natte, klotsende geluid van vlees op vlees mengt met het geluid van de golven. Haar borsten deinen wild onder het jurkje. Tepels keihard. Hij trekt de stof omlaag met één ruk. Zuigt aan een tepel. Bijt. Trekt eraan met zijn tanden. Ze kromt haar rug, duwt haar borst dieper in zijn mond.
Ik kan mijn ogen niet geloven. Dit is Sarah. Mijn Sarah. De vrouw die in een witte jurk voor me stond en zwoer dat ze alleen van mij zou zijn, dat haar lichaam alleen van mij zou zijn. En nu staat ze hier, met haar jurkje omhoog, kut open en druipend, terwijl een vreemde pik – dikker, langer, harder dan de mijne ooit geweest is – zich met brute stoten helemaal in haar ramt. Tot aan zijn ballen. Ik zie hoe haar lippen zich opensperren rond zijn schacht, hoe haar kut hem gretig opslokt, hoe ze samentrekt alsof ze hem nooit meer los wil laten. Dit is de vrouw die mij trouw beloofde. Dit is de vrouw aan wie ik trouw beloofde. En ik sta hier te kijken hoe ze zich laat vullen door een ander. Hoe ze kreunt alsof haar leven ervan afhangt. Mijn maag draait om. Mijn hart splijt. En toch… mijn pik klopt zo hard dat het voelt alsof hij uit elkaar spat.
“I’m… oh fuck… I’m gonna…” hijgt ze.
Ze komt klaar. Hard. Haar lichaam schokt als een pop met kapotte touwtjes. Knieën knikken. Ze zou vallen als Javier haar niet vasthield. Haar kut knijpt zichtbaar om zijn pik. Een straaltje helder vocht druipt langs haar dij. Ze gilt zijn naam – “Javier!” – voor ze zichzelf kan stoppen.
Ze komt klaar. Op zijn pik. Niet op de mijne. Na al die jaren trouwe, saaie, wanhopige pogingen om haar zwanger te maken. Na al die maanden seks op commando, thermometer in de gaten, kutje gesmeerd en geprobeerd. Ze komt klaar zoals ik haar nooit heb kunnen laten klaarkomen. Ze schokt, gilt zijn naam, haar kut knijpt zichtbaar om zijn pik, een straal vocht spuit eruit terwijl hij haar blijft beuken. En ik? Ik sta hier met tranen in mijn ogen van jaloezie en ongeloof, maar mijn eikel lekt als een kraan. Ik voel mijn eigen zaad opwellen, heet en nutteloos, alleen maar omdat ik zie hoe mijn vrouw breekt op een andere pik. Omdat ze eindelijk krijgt wat ik haar nooit heb kunnen geven. Ik haat haar. Ik haat hem. Ik haat mezelf dat ik dit wil zien. Dat ik dit nodig heb. Godverdomme, ik hou ervan.
Javier gromt. Begint sneller te stoten. Zijn ballen slaan tegen haar. Dan verstijft hij. Hij spuit. Diep in haar. Ik zie het niet, maar ik weet het. Ik zie hoe haar buik samentrekt bij elke golf. Hoe een dikke straal wit zaad uit haar kut druipt als hij zich terugtrekt. Het loopt langs haar dij, dik en romig, glinstert in het maanlicht.
Javier stapt opzij met een tevreden grom, veegt zijn pik nog één keer af aan de binnenkant van Sarah's dij – een langzame, bezitterige streek die een glanzend spoor achterlaat. Het maanlicht vangt het vocht dat nu al in dunne straaltjes langs haar been naar beneden loopt.
De volgende is er meteen. Alejandro. Hij beweegt snel, bijna ongeduldig. Zwarte ogen glinsteren als hij haar vastpakt bij de heupen. Met één harde ruk draait hij haar om. Haar handen klauwen reflexmatig in het koude, korrelige metaal van de gestapelde ligbedden. Ze duwt haar kont omhoog zonder dat hij het hoeft te vragen – een automatisch gebaar, half overgave, half instinct. Ze bolt haar rug, haar borsten hangen zwaar en deinen na van de vorige stoten. Zweet glinstert in het kuiltje van haar onderrug.
Alejandro spuugt in zijn hand, wrijft kort over zijn eikel. Dan zet hij de dikke kop tegen haar opening. Ze is al zo nat, zo open, zo vol van Javier’s zaad dat hij bijna zonder weerstand naar binnen glijdt. Een lange, lage zucht ontsnapt aan zijn keel terwijl hij tot aan zijn ballen in haar verdwijnt. Het soppende, obscene geluid is luid in de nachtelijke stilte – luider dan de golven.
Sarah kreunt meteen. Niet hoog en scherp zoals bij de eerste stoot van Javier, maar laag, rauw, bijna grommend. Met meer overgave. Haar heupen wiegen al mee voordat hij goed en wel begint te bewegen. Haar vingers klemmen zich wit om de rand van het ligbed. Elke stoot duwt een nieuw straaltje wit zaad naar buiten; het druipt in dikke druppels op het zand tussen haar knieën.
Kijk haar. Kijk hoe mijn vrouw – mijn échtgenote – haar kont omhoog duwt voor Alejandro alsof ze ervoor geboren is. Hoe haar kut, nog vol met het zaad van Javier, hem gulzig binnenlaat, soppend en glibberig, terwijl dikke witte strengen al naar buiten worden geduwd bij elke stoot. Ze kreunt als een loopse teef, haar nagels krassen over het metaal, haar tieten slaan wild heen en weer. Nog geen dag geleden zwoer ze dat ze van mij hield. Nu laat ze zich als een goedkope hoer gebruiken door een roedel vreemden. En ik voel me misselijk. Ik voel me verraden. Ik voel me vernederd tot op het bot. Maar mijn pik staat op knappen. Ik voel voorvocht in dikke stralen langs mijn schacht lopen, warm en plakkerig in mijn broek. Ik kom bijna zonder dat iemand me aanraakt. Alleen maar omdat ik zie hoe ze zich overgeeft. Hoe ze verandert in precies datgene waar we stiekem over fantaseerden en waar we tegelijkertijd doodsangsten voor hadden.
Alejandro ramt harder. Zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar clitoris. Ze jankt bij elke impact, maar het is geen pijn – het is gewoon te veel. Te veel sensatie. Te veel pik. Te veel zaad dat al in haar zit en nu weer naar buiten wordt geduwd. Hij gromt iets onverstaanbaars in het Spaans, trekt zich dan abrupt terug. Zijn pik glinstert, bedekt met een laagje gemengd vocht. Hij pompt zichzelf drie, vier keer met zijn vuist en spuit dan over haar onderrug – lange, dikke stralen die in het maanlicht wit oplichten. Het loopt langzaam naar beneden, verzamelt zich in het kuiltje van haar rug, druipt langs haar flanken naar beneden.
De volgende jongen – degene met het gouden kettinkje – wacht niet eens tot Alejandro helemaal klaar is. Hij duwt zijn vriend opzij, pakt Sarah bij haar haar en trekt haar hoofd achterover. Haar mond valt open van schrik en uitputting. Zonder een woord duwt hij zijn pik tussen haar lippen. Ze kokhalst meteen, tranen schieten in haar ogen, maar haar tong beweegt al. Automatisch. Ze zuigt. Slurpt. Haar wangen staan hol. Speeksel en voorvocht lopen uit haar mondhoeken, vermengd met tranen, over haar kin, op haar deinende borsten.
Ze pijpt hem. Ze pijpt een jongen die ik niet eens bij naam ken terwijl het zaad van een andere nog uit haar kut en langs haar rug druipt. Haar lippen glanzen. Haar ogen zijn half dicht. Ze huilt, maar ze stopt niet. En ik voel mijn maag omdraaien van jaloezie, van walging, van schaamte – en tegelijkertijd voel ik mijn ballen samentrekken. Ik ga klaarkomen. Zonder dat iemand me aanraakt. Alleen maar omdat ik zie hoe ze breekt. Hoe ze verandert in precies datgene waar we jarenlang van droomden en waar we tegelijkertijd doodsbang voor waren.
Een voor een komen ze. Zeven in totaal. Zeven pikken. Zeven ladingen.
De een spuit diep in haar kut, houdt haar heupen vast terwijl hij zijn zaad in haar loost, gromt “toma todo” en laat haar voelen hoe warm en dik het naar binnen spuit.
De volgende trekt zich terug op het laatste moment en spuit over haar rug, haar kont, haar haar – dikke witte stralen die in het zand druipen als ze op haar ellebogen zakt.
Een derde dwingt haar weer op haar knieën, duwt zijn pik in haar mond tot ze kokhalst, trekt zich terug en spuit over haar gezicht – ogen, wangen, lippen, kin. Ze knippert, tranen mengen zich met zaad.
Een vierde neemt haar weer van achteren, beukt op haar in tot hij explodeert, trekt zijn pik eruit en laat de rest over haar dijen lopen.
De vijfde en zesde doen het tegelijk: de een in haar kut, de ander in haar mond, synchroon klaarkomend terwijl zij gesmoord gilt en haar lichaam schokt in een ongecontroleerd orgasme.
Bij elke ejaculatie voel ik het opnieuw. Het mes draait dieper.
Nog een lading. Nog een pik die mijn vrouw vult waar ik haar nooit heb kunnen vullen. Nog een vreemde die zijn zaad in haar spuit, diep in haar baarmoeder, precies waar ik al jaren probeer te komen zonder resultaat. Elke straal die ze spuiten – in haar kut, over haar gezicht, in haar mond, op haar rug – snijdt als een scheermes door mijn trouwbelofte heen. Ik zie het zaad van zeven andere mannen op en in de vrouw die van mij zou zijn. Ik zie haar kut gapen, rood en opgezwollen, vol en druipend met vreemd zaad. Ik zie haar gezicht onder een masker van tranen en sperma. En toch… toch voel ik mijn ballen samentrekken. Ik voel mijn eigen pik kloppen, dik en pijnlijk, klaar om te exploderen zonder dat ik mezelf aanraak. Omdat ze eindelijk zwanger zou kunnen raken. Omdat het niet van mij zal zijn. Omdat ik ernaast stond en niets deed. Omdat ik het liet gebeuren. Omdat ik het wílde. Omdat ik een zieke, zieke trots voel dat haar lichaam eindelijk krijgt wat het nodig heeft – en dat ik degene ben die haar daartoe gebracht heeft.
De laatste jongen – de stilste van de groep, met een litteken boven zijn wenkbrauw – trekt zich terug uit haar kut. Hij pompt zichzelf nog drie keer met snelle, harde rukken en spuit dan over haar kont. Dikke, zware stralen die over haar billen lopen, tussen haar billen doorsijpelen, langs haar anus druppelen en ten slotte in het zand vallen. Hij gromt tevreden, veegt zijn pik af aan haar dij en stapt achteruit.
Sarah zakt in elkaar. Haar knieën zakken weg in het zand. Ze knielt, voorovergebogen, voorhoofd bijna tegen de grond. Haar hele lichaam trilt – niet alleen van uitputting, maar ook van de naschokken. Haar kut blijft samentrekken, open en dicht, open en dicht, als een mond die naar adem hapt. Een laatste straaltje helder vocht, vermengd met wit zaad, drupt traag op het zand. Het vormt een kleine, glanzende plas tussen haar knieën.
Zaad is overal.
In haar haar, plakkend aan haar slapen.
Over haar gezicht – ogen half dichtgeplakt, wangen glanzend.
Op haar borsten, dikke witte banen die langzaam naar haar tepels lopen.
Tussen haar dijen, een constante, trage stroom die niet lijkt op te houden.
Op haar rug, haar kont, haar kuiten.
Ze hijgt. Snikt zacht. Maar het snikken gaat over in een laag gekreun terwijl haar kut nog een laatste keer samentrekt – een naschokorgasme waar ze zelf van schrikt. Haar heupen schokken kort, een straaltje vocht spettert op het zand.
Ze fluistert iets onverstaanbaars. Misschien mijn naam. Misschien “sorry”. Misschien “dank je”.
Ik kan niet bewegen.
Ik sta daar, mijn pik nog steeds keihard, mijn ballen pijnlijk strak, voorvocht dat nu echt in mijn broek trekt, en ik voel alleen maar die zieke, zieke hitte in mijn borstkas.
Javier buigt zich over haar heen. Veegt met zijn duim een traan – of zaad – van haar wang.
“Buena guapa. Very good. Tomorrow more. Much more.”
Sarah knikt zwak. Haar hand glijdt naar haar buik. Drukt zacht.
Alsof ze het al voelt groeien.
Ze kijkt naar mij. Ogen vol tranen, zaad, schaamte, lust, schuld. “Mark…” fluistert ze, stem gebroken.
Ik kan geen woord uitbrengen. Mijn keel zit dicht. Mijn pik staat nog steeds keihard, eikel nat en kloppend, ballen strak en pijnlijk. Ik kom bijna in mijn broek, alleen al van dat ene woord. Van haar stem. Van het besef dat de vrouw die mij trouw zwoer nu vol zit met het zaad van zeven andere mannen. En dat ik het heb laten gebeuren. Dat ik erbij stond. Dat ik keek. Dat ik het nog steeds wil zien.
Misschien is ze nu zwanger. Van hen. Niet van mij.
En het breekt me.
Maar het maakt me ook harder dan ik ooit ben geweest.
De jongens lachen. Kloppen me op mijn schouder.
“Tu mujer es la mejor puta, cornudo. Mañana repetimos.”
Ze lopen weg. Naar het hotel.
Sarah blijft staan. Trilt. Ik loop naar haar toe. Leg mijn jasje om haar heen. Ze leunt tegen me aan. Huilt zacht. Maar haar hand glijdt naar haar buik. Instinctief.
“Ik… ik voel het… binnenin…” fluistert ze.
Ik slik.
“Misschien… misschien werkt het nu.”
Ze kijkt op. Ogen groot.
“Misschien.”
Misschien. Misschien is ze zwanger. Van hen. Niet van mij. En het breekt me. Maar het maakt me ook trots. Ziek trots. Omdat ze eindelijk krijgt wat ze verdient. Omdat haar lichaam eindelijk leeft. Omdat ik het heb laten gebeuren. Omdat ik het wilde. Omdat ik er bijna van klaarkwam. God help me. En ik weet: ik stop het niet. Ik help het zelfs. Omdat ik het nodig heb. Omdat wij het nodig hebben.
Het zand plakt aan haar knieën. Zaad druipt nog steeds langs haar dijen.
We lopen terug naar het hotel.
Stil.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Dedre, 54 jaar. Genoot je van dit verhaal? Bezoek mijn prive pagina waar we verder kunnen praten, fantaseren en nieuwe dingen ontdekken...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Aledelle (30)
Passion_Fo (32)
Leslove (31)
Shanenie (33)