Door: DarqMindFan
Datum: 28-02-2026 | Cijfer: 8.1 | Gelezen: 459
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 11 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 11 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 6
Zwanger op Mallorca - deel 7 - Dag 5 (avond - op de kamer)
De kamer ruikt naar zweet, chloor, en zonnebrand. Sarah zit op de rand van het bed in een dun, crèmekleurig jurkje – mouwloos, kort, laag uitgesneden, zonder slipje eronder. Elke keer als ze haar benen een beetje verschuift, voel ik de spanning in haar dijen, zie ik hoe de stof even opkruipt en een glimp geeft van de binnenkant van haar bovenbenen: nog steeds glanzend, nog steeds niet helemaal droog sinds het dakterras van vanmiddag.
Ze heeft haar armen om zichzelf heen geslagen. Haar ogen zijn rood van het vele knipperen tegen tranen die ze niet wil laten vallen. Haar lange haar hangt warrig over haar schouders, plukken plakken aan haar nek van het zweet.
Ze ziet eruit als iemand die wacht op een vonnis. En tegelijk als iemand die het vonnis al kent en het alleen nog maar wil horen uitspreken. Haar tepels priemen door de dunne stof, hard en donkerder dan ooit. Haar ademhaling is oppervlakkig, schokkerig. Ze is bang. Ze is uitgeput. Ze is nat. En dat laatste haat ze het meest aan zichzelf.
Ik zit tegenover haar op de enige stoel in de kamer, een krakkemikkig ding met een scheve poot. Mijn handen liggen op mijn knieën, vingers wit van het knijpen.
“Misschien… komen ze vanavond niet,” zeg ik, meer tegen mezelf dan tegen haar.
Ze lacht kort, bitter.
“Ze komen altijd, Mark.”
Ik slik. Mijn keel is droog als schuurpapier.
“We kunnen de deur op slot doen. Niet opendoen. Gewoon… doen alsof we slapen.”
Haar ogen glijden naar de deur. Dan terug naar mij. Er zit iets smekends in haar blik, maar ook iets anders. Iets vermoeids. Iets verslaafds.
“En dan?” fluistert ze. “Morgen weer bij het zwembad? Of op het dakterras? Of sleuren ze me gewoon mee naar het washok terwijl iedereen toekijkt? Ze stoppen niet, Mark. Ze stoppen pas als zíj genoeg hebben.”
Ze heeft gelijk. En dat maakt het nog erger. We hebben de controle allang verloren. Misschien hadden we die nooit echt. Misschien was dit die eerste avond in de club al aan het gebeuren – toen Javier haar hals kuste en ik stond te kijken met een pik die pijn deed van hardheid. Misschien was dit altijd al het plan. Niet van hen. Van ons. Van haar lichaam. Van mijn zieke hoofd.
Ik open mijn mond om iets te zeggen, maar dan bonkt iemand op de deur. Hard. Drie keer. Ritmisch. Als een waarschuwing.
“¡Abre, guapa! Baby time!”
Javier’s stem. Laag. Geamuseerd. Onontkoombaar.
Sarah schrikt op. Haar handen vliegen naar haar mond. Ze kijkt mij aan, haar ogen groot.
“Nee…” fluistert ze. “Mark… alsjeblieft…”
Ik sta op. Mijn benen voelen aan als lood.
Doe open. Of doe niet open. Maar je weet al wat je gaat doen. Je weet het al vanaf het moment dat je vanmiddag haar pols zag trillen toen Javier zei: “Tonight bigger team.” Je pik zwelt alweer op. Je haat het. Maar je loopt al naar de deur.
Ik draai de sleutel om. Trek de deur open.
Ze komen binnen als een vloedgolf.
Javier eerst, grijnzend, zijn zwembroek nog aan, een biertje in zijn hand. Achter hem Alejandro, de tattoo-jongen, de jongen met het kettinkje, de stille met het litteken, en dan – twee oudere, zwaardere lichamen die de deuropening bijna vullen.
Carlos. De barman. Buik die over zijn broek hangt, shirt open, borsthaar nat van zweet, sigarettenlucht die hem vooruitloopt als een wolk. Zijn ogen zijn klein en hebberig, gericht op Sarah's borsten.
Miguel. De receptionist. Kalend, grijs haarplukje achterop, dikke nekrollen, traag bewegend, maar met een grijns die me doet rillen. Hij ruikt naar sigaretten en aftershave van drie dagen oud.
Sarah krimpt ineen op het bed. Trekt haar benen op. Armen voor haar borst.
“No…” fluistert ze. “Please, not them… alsjeblieft… only you… niet die oude… niet die dikke…”
Javier lacht zacht. Loopt naar haar toe. Gaat op de rand van het bed zitten. Legt een hand op haar knie. Duwt haar benen langzaam uit elkaar.
“Guapa…” zegt hij bijna teder. “You say it yourself this afternoon on roof terrace. ‘Más semen… para el niño fuerte.’ More semen. More chance. These men… they have much semen. Strong semen. Fertile semen. Fat cum good for baby.”
Sarah schudt haar hoofd. Tranen rollen nu vrij.
“They are… too old… too fat… ik wil niet… I want you… the boys…”
Carlos gromt ergens achterin. Zijn broek is al open. Zijn pik is kort, maar dik, paarsrood, zwaar hangend onder een buik vol striae.
“Guapa no like fat man?” vraagt hij, stem schor. “Fat man cum much. Fill you good. You see.”
Miguel lacht traag. Trekt zijn polo over zijn hoofd. Zijn buik hangt als een schort over zijn riem.
“I fuck slow. Long time. You feel everything. Good for bebé.”
Sarah kijkt naar mij. Ogen smekend.
“Mark… zeg dat ze weg moeten… alsjeblieft…”
Zeg het. Zeg dat ze oprotten. Sla de deur dicht. Bel de receptie. Doe iets. Maar je mond blijft dicht. Omdat je weet wat er gebeurt als je nee zegt. Ze nemen haar toch. En jij kijkt toe. En je pik staat alweer stijf. Omdat een deel van je wil zien hoe ver ze gaat. Hoe ver wij gaan. Hoe gebroken ze kan raken voor dat ene kind dat misschien nooit komt.
Javier pakt haar kin zachtjes vast. Dwingt haar hem aan te kijken.
“Guapa. Listen. You want baby. You cry every month. You very unhappy. Now… we give you baby. We make you happy. Every day. Much semen. From young. From old. From fat. For niño fuerte. You say it. Every time. ‘Semen dentro…’”
Sarah snikt. Haar borstkas schokt.
“Ik… ik kan niet… they stink… they are… not like you…”
Javier glimlacht. Duwt zijn duim over haar onderlip.
“Say it. Say what you want. For el bebé.”
Ze sluit haar ogen. Tranen rollen over haar wangen.
“Ik… wil… semen dentro…” fluistert ze.
“Louder.”
Ze opent haar ogen. Kijkt naar Carlos. Naar Miguel. Dan weer naar Javier.
“Por favor…” haar stem breekt. “…semen dentro… para niño fuerte…”
De kamer explodeert in gelach. Hard. Triomfantelijk. Carlos klapt op zijn dij. Miguel likt over zijn lippen.
Javier knikt. Staat op.
“Good. We start.”
Ze duwen haar op haar rug. Jurkje omhoog. Benen wijd. Javier gaat eerst. Hij trekt zijn zwembroek omlaag, klimt op haar, duwt zijn pik in één stoot tot aan zijn ballen in haar. Sarah gilt. Haar rug kromt. Haar handen grijpen de lakens.
Hij neukt haar snel, hard, beheerst. Elke stoot eindigt met een klap. Haar borsten deinen wild. Ze kreunt, snikt, kreunt weer. Na een minuut of vier verstijft hij. Gromt diep. Spuit. Diep. Sarahs onderbuik trekt samen bij elke golf sperma die in haar wordt gepompt.
Als hij zich terugtrekt gutst het meteen naar buiten – dik, romig, vermengd met haar eigen vocht.
Alejandro is volgende. Hij draait haar op haar zij, tilt haar been op, ramt erin vanuit een hoek. Sarah's gekreun wordt hoger. Ze komt klaar terwijl hij in haar stoot – niet explosief, maar trillend, langgerekt, met tranen over haar wangen.
Hij spuit met een luide vloek diep in haar.
De tattoo-jongen neemt haar doggy. Trekt haar haar naar achteren. Neukt haar met korte, harde stoten. Sarahs borsten slaan tegen elkaar. Ze bijt in het laken. Hij komt klaar op haar rug – dikke stralen die langzaam naar haar kont druipen.
De jongen met het kettinkje duwt haar op haar rug, benen over zijn schouders. Neukt diep, traag. Sarah's ogen rollen weg. Ze komt opnieuw, zachter dit keer, maar haar kut knijpt zichtbaar om hem heen. Hij spuit in haar, houdt haar heupen vast tot hij leeg is.
De stille met het litteken neemt haar langzaam, bijna sadistisch. Knijpt haar keel licht terwijl hij stoot. Sarah's ogen worden groot. Ze hapt naar adem. Hij gromt laag en spuit diep, laat het goed voelen.
Dan Carlos.
Sarah probeert weg te schuiven. “Nee… alsjeblieft… niet hij…”
Javier pakt haar polsen. Houdt ze boven haar hoofd.
“You ask for it, guapa. Say it again.”
Sarah snikt. “Por favor… semen dentro… para niño fuerte…”
Carlos klimt op haar. Zijn gewicht drukt haar in het matras. Zijn buik plakt tegen haar buik. Hij duwt zijn pik erin – langzaam, maar onverbiddelijk. Sarah gilt zacht. Hij is dik. Hij vult haar anders. Ruw. Zwaar.
Hij neukt haar traag, grommend. Zijn zweet drupt op haar borsten. Zijn adem stinkt naar sigaretten en bier. Sarah draait haar hoofd weg, maar haar heupen bewegen mee – zachtjes, onwillekeurig.
Hij komt klaar met een lang, schor gegrom. Spuit dik en veel. Het gutst eruit als hij zich terugtrekt – romig, zwaar, het blijft plakken aan haar schaamlippen.
Miguel is de laatste. Hij draait haar op haar buik. Trekt haar heupen omhoog. Neukt haar traag, diep, langdurig. Zijn buik slaat tegen haar kont. Zijn handen knijpen in haar vlees. Sarah kreunt gesmoord in het kussen. Ze komt nog een keer – zwak, uitgeput, maar onmiskenbaar.
Hij spuit in haar. Laat het lang nazinderen.
Javier aait over haar haar.
“Good, guapa. Much semen now. Much chance.”
Sarahs hand glijdt naar haar buik. Drukt zacht.
“Ik voel het…” fluistert ze. “…zo vol… zo warm…”
De mannen lachen. Kleden zich aan. Javier kust haar wang.
“Tomorrow again. Other place. More men maybe. Sleep good, guapa.”
Ze gaan weg.
De deur klikt dicht.
Sarah ligt stil. Benen nog gespreid. Zaad druipt traag uit haar, over de lakens.
Ik ga naast haar liggen. Leg mijn hand op de hare, op haar buik.
Ze kijkt me aan. Ogen leeg.
“Mark…”
“Ja?”
“Misschien… misschien werkt het nu…”
Misschien. Of misschien werkt dit. Deze vernedering. Deze breuk. Deze zieke, zieke cirkel. En diep vanbinnen weet ik: we stoppen niet. Niet morgen. Niet overmorgen. Niet als ze zwanger is. Niet als ze het niet is. We gaan door. Omdat we het nodig hebben. Allebei.
Ik kus haar voorhoofd.
En voel mijn pik weer opzwellen.
Terwijl haar hand onze buik blijft vasthouden.
Voor el bebé.
De kamer ruikt naar zweet, chloor, en zonnebrand. Sarah zit op de rand van het bed in een dun, crèmekleurig jurkje – mouwloos, kort, laag uitgesneden, zonder slipje eronder. Elke keer als ze haar benen een beetje verschuift, voel ik de spanning in haar dijen, zie ik hoe de stof even opkruipt en een glimp geeft van de binnenkant van haar bovenbenen: nog steeds glanzend, nog steeds niet helemaal droog sinds het dakterras van vanmiddag.
Ze heeft haar armen om zichzelf heen geslagen. Haar ogen zijn rood van het vele knipperen tegen tranen die ze niet wil laten vallen. Haar lange haar hangt warrig over haar schouders, plukken plakken aan haar nek van het zweet.
Ze ziet eruit als iemand die wacht op een vonnis. En tegelijk als iemand die het vonnis al kent en het alleen nog maar wil horen uitspreken. Haar tepels priemen door de dunne stof, hard en donkerder dan ooit. Haar ademhaling is oppervlakkig, schokkerig. Ze is bang. Ze is uitgeput. Ze is nat. En dat laatste haat ze het meest aan zichzelf.
Ik zit tegenover haar op de enige stoel in de kamer, een krakkemikkig ding met een scheve poot. Mijn handen liggen op mijn knieën, vingers wit van het knijpen.
“Misschien… komen ze vanavond niet,” zeg ik, meer tegen mezelf dan tegen haar.
Ze lacht kort, bitter.
“Ze komen altijd, Mark.”
Ik slik. Mijn keel is droog als schuurpapier.
“We kunnen de deur op slot doen. Niet opendoen. Gewoon… doen alsof we slapen.”
Haar ogen glijden naar de deur. Dan terug naar mij. Er zit iets smekends in haar blik, maar ook iets anders. Iets vermoeids. Iets verslaafds.
“En dan?” fluistert ze. “Morgen weer bij het zwembad? Of op het dakterras? Of sleuren ze me gewoon mee naar het washok terwijl iedereen toekijkt? Ze stoppen niet, Mark. Ze stoppen pas als zíj genoeg hebben.”
Ze heeft gelijk. En dat maakt het nog erger. We hebben de controle allang verloren. Misschien hadden we die nooit echt. Misschien was dit die eerste avond in de club al aan het gebeuren – toen Javier haar hals kuste en ik stond te kijken met een pik die pijn deed van hardheid. Misschien was dit altijd al het plan. Niet van hen. Van ons. Van haar lichaam. Van mijn zieke hoofd.
Ik open mijn mond om iets te zeggen, maar dan bonkt iemand op de deur. Hard. Drie keer. Ritmisch. Als een waarschuwing.
“¡Abre, guapa! Baby time!”
Javier’s stem. Laag. Geamuseerd. Onontkoombaar.
Sarah schrikt op. Haar handen vliegen naar haar mond. Ze kijkt mij aan, haar ogen groot.
“Nee…” fluistert ze. “Mark… alsjeblieft…”
Ik sta op. Mijn benen voelen aan als lood.
Doe open. Of doe niet open. Maar je weet al wat je gaat doen. Je weet het al vanaf het moment dat je vanmiddag haar pols zag trillen toen Javier zei: “Tonight bigger team.” Je pik zwelt alweer op. Je haat het. Maar je loopt al naar de deur.
Ik draai de sleutel om. Trek de deur open.
Ze komen binnen als een vloedgolf.
Javier eerst, grijnzend, zijn zwembroek nog aan, een biertje in zijn hand. Achter hem Alejandro, de tattoo-jongen, de jongen met het kettinkje, de stille met het litteken, en dan – twee oudere, zwaardere lichamen die de deuropening bijna vullen.
Carlos. De barman. Buik die over zijn broek hangt, shirt open, borsthaar nat van zweet, sigarettenlucht die hem vooruitloopt als een wolk. Zijn ogen zijn klein en hebberig, gericht op Sarah's borsten.
Miguel. De receptionist. Kalend, grijs haarplukje achterop, dikke nekrollen, traag bewegend, maar met een grijns die me doet rillen. Hij ruikt naar sigaretten en aftershave van drie dagen oud.
Sarah krimpt ineen op het bed. Trekt haar benen op. Armen voor haar borst.
“No…” fluistert ze. “Please, not them… alsjeblieft… only you… niet die oude… niet die dikke…”
Javier lacht zacht. Loopt naar haar toe. Gaat op de rand van het bed zitten. Legt een hand op haar knie. Duwt haar benen langzaam uit elkaar.
“Guapa…” zegt hij bijna teder. “You say it yourself this afternoon on roof terrace. ‘Más semen… para el niño fuerte.’ More semen. More chance. These men… they have much semen. Strong semen. Fertile semen. Fat cum good for baby.”
Sarah schudt haar hoofd. Tranen rollen nu vrij.
“They are… too old… too fat… ik wil niet… I want you… the boys…”
Carlos gromt ergens achterin. Zijn broek is al open. Zijn pik is kort, maar dik, paarsrood, zwaar hangend onder een buik vol striae.
“Guapa no like fat man?” vraagt hij, stem schor. “Fat man cum much. Fill you good. You see.”
Miguel lacht traag. Trekt zijn polo over zijn hoofd. Zijn buik hangt als een schort over zijn riem.
“I fuck slow. Long time. You feel everything. Good for bebé.”
Sarah kijkt naar mij. Ogen smekend.
“Mark… zeg dat ze weg moeten… alsjeblieft…”
Zeg het. Zeg dat ze oprotten. Sla de deur dicht. Bel de receptie. Doe iets. Maar je mond blijft dicht. Omdat je weet wat er gebeurt als je nee zegt. Ze nemen haar toch. En jij kijkt toe. En je pik staat alweer stijf. Omdat een deel van je wil zien hoe ver ze gaat. Hoe ver wij gaan. Hoe gebroken ze kan raken voor dat ene kind dat misschien nooit komt.
Javier pakt haar kin zachtjes vast. Dwingt haar hem aan te kijken.
“Guapa. Listen. You want baby. You cry every month. You very unhappy. Now… we give you baby. We make you happy. Every day. Much semen. From young. From old. From fat. For niño fuerte. You say it. Every time. ‘Semen dentro…’”
Sarah snikt. Haar borstkas schokt.
“Ik… ik kan niet… they stink… they are… not like you…”
Javier glimlacht. Duwt zijn duim over haar onderlip.
“Say it. Say what you want. For el bebé.”
Ze sluit haar ogen. Tranen rollen over haar wangen.
“Ik… wil… semen dentro…” fluistert ze.
“Louder.”
Ze opent haar ogen. Kijkt naar Carlos. Naar Miguel. Dan weer naar Javier.
“Por favor…” haar stem breekt. “…semen dentro… para niño fuerte…”
De kamer explodeert in gelach. Hard. Triomfantelijk. Carlos klapt op zijn dij. Miguel likt over zijn lippen.
Javier knikt. Staat op.
“Good. We start.”
Ze duwen haar op haar rug. Jurkje omhoog. Benen wijd. Javier gaat eerst. Hij trekt zijn zwembroek omlaag, klimt op haar, duwt zijn pik in één stoot tot aan zijn ballen in haar. Sarah gilt. Haar rug kromt. Haar handen grijpen de lakens.
Hij neukt haar snel, hard, beheerst. Elke stoot eindigt met een klap. Haar borsten deinen wild. Ze kreunt, snikt, kreunt weer. Na een minuut of vier verstijft hij. Gromt diep. Spuit. Diep. Sarahs onderbuik trekt samen bij elke golf sperma die in haar wordt gepompt.
Als hij zich terugtrekt gutst het meteen naar buiten – dik, romig, vermengd met haar eigen vocht.
Alejandro is volgende. Hij draait haar op haar zij, tilt haar been op, ramt erin vanuit een hoek. Sarah's gekreun wordt hoger. Ze komt klaar terwijl hij in haar stoot – niet explosief, maar trillend, langgerekt, met tranen over haar wangen.
Hij spuit met een luide vloek diep in haar.
De tattoo-jongen neemt haar doggy. Trekt haar haar naar achteren. Neukt haar met korte, harde stoten. Sarahs borsten slaan tegen elkaar. Ze bijt in het laken. Hij komt klaar op haar rug – dikke stralen die langzaam naar haar kont druipen.
De jongen met het kettinkje duwt haar op haar rug, benen over zijn schouders. Neukt diep, traag. Sarah's ogen rollen weg. Ze komt opnieuw, zachter dit keer, maar haar kut knijpt zichtbaar om hem heen. Hij spuit in haar, houdt haar heupen vast tot hij leeg is.
De stille met het litteken neemt haar langzaam, bijna sadistisch. Knijpt haar keel licht terwijl hij stoot. Sarah's ogen worden groot. Ze hapt naar adem. Hij gromt laag en spuit diep, laat het goed voelen.
Dan Carlos.
Sarah probeert weg te schuiven. “Nee… alsjeblieft… niet hij…”
Javier pakt haar polsen. Houdt ze boven haar hoofd.
“You ask for it, guapa. Say it again.”
Sarah snikt. “Por favor… semen dentro… para niño fuerte…”
Carlos klimt op haar. Zijn gewicht drukt haar in het matras. Zijn buik plakt tegen haar buik. Hij duwt zijn pik erin – langzaam, maar onverbiddelijk. Sarah gilt zacht. Hij is dik. Hij vult haar anders. Ruw. Zwaar.
Hij neukt haar traag, grommend. Zijn zweet drupt op haar borsten. Zijn adem stinkt naar sigaretten en bier. Sarah draait haar hoofd weg, maar haar heupen bewegen mee – zachtjes, onwillekeurig.
Hij komt klaar met een lang, schor gegrom. Spuit dik en veel. Het gutst eruit als hij zich terugtrekt – romig, zwaar, het blijft plakken aan haar schaamlippen.
Miguel is de laatste. Hij draait haar op haar buik. Trekt haar heupen omhoog. Neukt haar traag, diep, langdurig. Zijn buik slaat tegen haar kont. Zijn handen knijpen in haar vlees. Sarah kreunt gesmoord in het kussen. Ze komt nog een keer – zwak, uitgeput, maar onmiskenbaar.
Hij spuit in haar. Laat het lang nazinderen.
Javier aait over haar haar.
“Good, guapa. Much semen now. Much chance.”
Sarahs hand glijdt naar haar buik. Drukt zacht.
“Ik voel het…” fluistert ze. “…zo vol… zo warm…”
De mannen lachen. Kleden zich aan. Javier kust haar wang.
“Tomorrow again. Other place. More men maybe. Sleep good, guapa.”
Ze gaan weg.
De deur klikt dicht.
Sarah ligt stil. Benen nog gespreid. Zaad druipt traag uit haar, over de lakens.
Ik ga naast haar liggen. Leg mijn hand op de hare, op haar buik.
Ze kijkt me aan. Ogen leeg.
“Mark…”
“Ja?”
“Misschien… misschien werkt het nu…”
Misschien. Of misschien werkt dit. Deze vernedering. Deze breuk. Deze zieke, zieke cirkel. En diep vanbinnen weet ik: we stoppen niet. Niet morgen. Niet overmorgen. Niet als ze zwanger is. Niet als ze het niet is. We gaan door. Omdat we het nodig hebben. Allebei.
Ik kus haar voorhoofd.
En voel mijn pik weer opzwellen.
Terwijl haar hand onze buik blijft vasthouden.
Voor el bebé.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Opilanda, 21 jaar. Was dit slechts een voorproefje? Kom naar mijn prive pagina en ontdek het vervolg vol verleiding en geheime momenten...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Prikkebent (38)
SaffierenS (32)
Wendyy (58)
Jullliaa (33)