Door: DarqMindFan
Datum: 27-02-2026 | Cijfer: 8.9 | Gelezen: 534
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 5
Zwanger op Mallorca - deel 6 - Dag 5 (namiddag - het dakterras)
De middaghitte hangt als een deken over het zwembad. Het water glinstert blauwgroen, maar het ruikt naar chloor en pis en zonnebrand. Sarah ligt op haar buik op het ligbed, sarong losjes om haar heupen, gezicht half in de schaduw van haar hoed. Ze heeft haar ogen dicht, maar ik weet dat ze niet slaapt. Haar ademhaling is te snel, te onregelmatig. Elke keer als iemand langsloopt, schrikt ze even op.
Haar huid glanst van zweet en van wat er nog rest van de middag in het washok. Ik zie het aan de binnenkant van haar dijen: een dun, glanzend spoor dat niet alleen zonnebrandolie is. Ze heeft niet gedoucht sinds ze haar daar negen keer hebben gevuld – Javier, de tattoo-jongen, de jongen met het kettinkje, en twee anderen die ik nog niet eens bij naam ken. Ze zei dat ze het wilde vasthouden. “Om de kans te vergroten,” fluisterde ze. En ik liet haar.
Om een uur of drie begint het. Javier en twee anderen lopen langs. Ze dragen geen handdoeken meer – alleen zwembroeken en een sixpack bier. Javier ziet ons meteen. Zijn grijns splijt zijn gezicht.
“Guapa! Still here? Good. Time for baby making.”
Sarah verstijft. Drukt haar gezicht dieper in de handdoek.
“Please… not now… people see…”
Javier hurkt naast haar ligbed. Legt zijn hand plat op haar onderrug, duwt de sarong opzij. Zijn vingers glijden meteen weer tussen haar billen, voelen. Ze hapt naar adem.
“Pussy still wet. Still full. Good girl. No douche. We check.”
De andere gasten kijken. Een ouder stel twee ligbedden verderop fronst. Een man met een bierbuik zet zijn zonnebril af. Maar niemand zegt iets. Dit is Playa de Palma. Adults only. Wat hier gebeurt, blijft hier.
Javier staat op. Trekt Sarah aan haar pols overeind.
“Come. Now. Roof terrace. More private. More dosis.”
Sarah kijkt naar mij. Ogen groot, smekend.
“Mark…”
Ik sta op. Mijn benen trillen. “We… no want… too many…”
Javier lacht schor. Klopt me op mijn schouder. Hard.
“Cornudo. You come too. You watch. You help. Make her come strong. Sperm go deep better.”
De jongens lachen. Een van hen – de met het kettinkje – duwt me vooruit.
We lopen door de receptie. Miguel zit achter de balie. Kalend, dik, zweetplekken onder zijn oksels, sigarettenlucht hangt om hem heen als een wolk. Hij kijkt op. Ziet Sarah. Grijnst, likt over zijn lippen.
“Guapa. Again? Good. I come later. Fat cum good for baby.”
Sarah kijkt weg. Maar haar tepels priemen door haar bikinibovenstukje. Hard. Zichtbaar.
Javier roept: “Sí, Miguel! Tonight room. Bring Carlos too. More men, more chance!”
Miguel knikt. Staat al half op, broek strak om zijn dikke buik.
We nemen de smalle metalen trap naar het dakterras. De treden zijn gloeiend heet van de middagzon, zo heet dat ik de warmte door mijn slippers heen voel branden. Elke stap maakt een dof, hol metalen geluid dat weerkaatst tegen de betonnen muren van het trappenhuis. Sarah loopt voorop, Javier’s hand stevig om haar pols geklemd, haar slippers klapperen onregelmatig omdat haar benen nog trillen van eerder. Ik word achteraan geduwd door Alejandro en de jongen met het kettinkje; hun vingers graven in mijn bovenarmen, niet hard genoeg om echt pijn te doen, maar stevig genoeg dat ontsnappen geen optie is.
De trap is smal, nauwelijks breed genoeg voor twee mensen naast elkaar. De wind blaast hier vrijer, draagt de geur van zout zeewater, chloor en verbrand beton mee naar boven. Beneden, bij het zwembad, klinkt het gebruikelijke geroezemoes: een radio die Spaanse pop speelt, het geklots van water, het zachte gemompel van oudere gasten die proberen te doen alsof ze lezen of slapen.
Het dakterras is klein, bijna vierkant, betegeld met scheefgezakte terracotta platen die hier en daar barsten vertonen. Er staan drie oude, verweerde ligbedden met gescheurde blauwe kussens, een roestig wasrek waaraan een paar lakens wapperen als vlaggen in de wind, en een lage balustrade van beton met afgebladderde witte verf. Aan de ene kant uitzicht op de zee – blauw, eindeloos, onverschillig. Aan de andere kant: recht omlaag op het zwembad. Het water glinstert turquoise, maar vanaf hier zie je alles: de ligbedden in rijen, de parasols, de gasten die lui liggen te bakken. En zij kunnen ons zien. Niet alles, misschien, maar genoeg. De balustrade is laag. Te laag.
Niemand anders is hierboven. Alleen wij.
Javier duwt Sarah meteen tegen de balustrade. Haar buik raakt het beton, haar borsten hangen half over de rand. Hij trekt met één ruk haar bikinibovenstukje omlaag. De twee driehoekjes stof glijden naar beneden, haar zware borsten vallen vrij. Ze zijn nog roder dan vanochtend, de tepels gezwollen en ruw van het bijten, knijpen en zuigen in het washok. Javier pakt ze meteen vast, van achteren, zijn grote handen omsluiten ze volledig. Hij knijpt erin. Hard. Zijn vingers laten witte plekken achter die meteen rood kleuren.
Sarah kreunt – een laag, gesmoord geluid dat halverwege overgaat in een snik. Haar handen grijpen de balustrade vast, knokkels wit.
“Say it first,” gromt Javier in haar oor. Zijn stem is laag, bijna teder, maar met een gemeen randje. “What you want, guapa?”
Sarah trilt over haar hele lichaam. Tranen glinsteren al in haar ooghoeken. Ze ademt schokkerig in, probeert zich klein te maken, maar Javier drukt zijn onderlijf tegen haar kont, laat haar voelen hoe hard hij al is.
“Semen… dentro…” fluistert ze, haar stem amper hoorbaar boven de wind uit. “…para niño fuerte…”
Javier lacht kort. “Louder.”
Ze sluit haar ogen. Een traan rolt over haar wang, drupt op het beton.
“Semen dentro… para niño fuerte!”
Haar stem breekt op het laatste woord, maar het is duidelijk hoorbaar. Tot beneden. Ik zie het gebeuren: een paar hoofden bij het zwembad draaien omhoog. Een oudere vrouw met een grote zonnehoed legt haar boek neer. Een man met een bierbuik duwt zijn zonnebril omlaag op zijn neus. Ze kijken. Niet geschokt. Nog niet. Maar ze kijken. Naar boven. Naar Sarah.
Sarahs ogen schieten omlaag naar het zwembad. Ze ziet de gezichten omhoogkijken – de zonnehoed-vrouw, de bierbuik-man, een jong stel dat net uit het water komt en stokstijf blijft staan. Telefoons gaan omhoog. Ze hapt scherp naar adem, probeert zich kleiner te maken, duwt haar borsten terug tegen de balustrade, probeert haar armen voor zich te kruisen.
“No… no, ze kijken… ze zien alles…” fluistert ze paniekerig. Haar stem trilt, breekt. “Javier, stop… please… ze filmen… Mark!”
Ze kijkt smekend naar mij, ogen groot en nat. “Mark… help me… zeg dat ze moeten stoppen… ik kan dit niet… iedereen ziet me…”
De jongens joelen. Telefoons gaan omhoog. Lampjes flitsen aan, ook al is het klaarlichte dag. Close-up op Sarahs gezicht – rood, nat van tranen en zweet – en op haar borsten die deinzen in Javier’s handen.
Javier trekt zijn zwembroek omlaag. Zijn pik springt eruit, hard, dik, de eikel glanzend van voorvocht. Hij duwt Sarah voorover over de balustrade. Haar kont steekt omhoog, haar rug kromt zich. Hij haakt zijn vingers onder de string, trekt hem opzij – trekt hem niet eens uit, maar gewoon opzij, zodat haar kut blootligt. Twee vingers glijden meteen naar binnen. Soppend. Luid. Het natte geluid echoot tegen de muren.
“Body know,” lacht hij. “Body want Spanish sperm. Still wet. Still full from earlier.”
Sarah hapt naar adem. Haar heupen schokken één keer naar achteren, onwillekeurig, voor ze zichzelf kan stoppen.
Hij zet zijn eikel tegen haar opening. Wrijft één, twee keer langs haar spleet – het soppende geluid wordt luider, natter. Dan duwt hij. Hard. In één brute stoot tot aan zijn ballen.
Sarah gilt. Scherp. Hoog. Het geluid snijdt door de lucht, kaatst omlaag naar het zwembad. Beneden hoor ik een paar stemmen stilvallen. Iemand roept iets onverstaanbaars. Een vrouw gilt zachtjes – niet van schrik, maar van verbazing.
Sarahs handen klemmen zich vast aan de balustrade. Haar borsten hangen over de rand, deinen wild mee met elke stoot. Javier neukt haar diep, gecontroleerd, elke stoot eindigt met een harde druk tegen haar baarmoederhals. Haar kut maakt obscene, natte geluiden – soppend, klotsend, alsof ze hem opslokt.
Ze duwt terug. Godverdomme, ze duwt terug. Haar heupen komen hem tegemoet, klein maar onmiskenbaar. Ze haat het – ik zie het aan haar gezicht, aan de tranen, aan hoe ze haar lippen kapotbijt – maar haar lichaam liegt niet. Haar kut melkt hem, glinstert van nieuw vocht en oud zaad dat nog van eerder in het washok in haar zit. En ik sta hier, twee meter verderop, armen vastgehouden door twee jongens die zachtjes lachen terwijl ze toekijken, en mijn pik staat zo strak dat het pijn doet. Voorvocht lekt in dikke druppels in mijn zwembroek. Ik voel de hitte in mijn ballen, de zieke trots die opkomt als een gif. Omdat ze misschien zwanger raakt. Omdat ze smeekt om zaad. Omdat haar lichaam eindelijk lééft. Omdat ik het mogelijk maak. Ik ben een monster. Maar ik kan niet stoppen met kijken. En beneden kijken ze mee. Ze zien haar borsten deinen over de rand. Ze horen haar kreunen. Ze weten wat er gebeurt. En ik voel schaamte die zo diep snijdt dat ik er bijna van klaarkom.
Javier gromt. Versnelt. Zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar clitoris. Sarahs kreunen worden hoger, hysterischer. Dan verstijft hij. Een diepe, grommende zucht. Hij spuit. Diep. Ik zie haar onderbuik samentrekken bij elke golf, haar kut knijpt om hem heen alsof ze het eruit wil melken. Als hij zich terugtrekt gutst het mee – een dikke, witte straal die langs haar dijen loopt, over de balustrade druppelt, omlaag valt naar het zwembad. Een paar druppels spatten op de tegels beneden. Iemand gilt. Een man vloekt in het Nederlands.
Javier drukt zijn lichaam nog steviger tegen haar aan, zijn pik nog half in haar, pulseert nog na. Hij legt een hand over haar mond – niet hard, maar stevig genoeg dat haar woorden gesmoord worden tot een zacht, wanhopig gemompel.
“Shhh, guapa. They look, yes. Good. They see how beautiful you take Spanish cock. How you beg for bebé. Makes it hotter. Makes sperm go deeper.”
Hij trekt zijn hand weg, maar houdt haar kin vast, dwingt haar gezicht naar voren zodat ze niet weg kan kijken van het zwembad beneden.
“Look at them. They jealous. They want to be me. Or you. Keep still. Let them watch good work.”
Sarah snikt zacht, schudt haar hoofd, maar haar lichaam blijft waar het is – billen omhoog, kut open, nog druipend van zijn zaad. Haar tepels zijn keihard, haar ademhaling snel en oppervlakkig. Ze probeert haar benen bij elkaar te drukken, maar Javier haakt zijn voet tussen de hare en duwt ze weer uit elkaar.
Sarahs hoofd hangt nu slap voorover, tranen druppen op het beton. Ze fluistert bijna onhoorbaar: “Ze zien me… ze zien alles… Mark… waarom help je niet…”
Maar niemand reageert. Javier geeft de volgende jongen een teken. Die duwt haar tegen de balustrade zodat haar borsten weer over de rand hangen – nu recht in het zicht van beneden. Een golf van vers gemompel stijgt op vanaf het zwembad. Iemand fluit laag. Sarah sluit haar ogen, bijt hard op haar lip tot bloed komt, maar ze vecht niet meer. Haar lichaam zakt een beetje door, overgave vermengd met uitputting.
De volgende jongen – degene met de tribal-tattoo – ramt zijn pik erin, hard en snel. Sarah gilt opnieuw. Beneden klinkt nu gemompel, gefluister, een paar telefoons die omhoog gaan. Ze filmen. Niet discreet. Openlijk.
De derde jongen – de stille met het litteken – neemt haar van achteren terwijl ze voorover leunt. Hij komt klaar op haar rug. Dikke, witte stralen die over haar ruggengraat lopen, in het kuiltje erboven verzamelen, langzaam druipen naar haar kont. De zon bakt het droog op haar huid. Ze ruikt ernaar. Zout. Bitter.
Sarah zakt op haar knieën. Hijgt. Haar hand glijdt naar haar buik, drukt zacht.
“Ik voel… zo vol…” fluistert ze, stem kapot. “…het zit diep… het lekt niet eens meer… het blijft…”
Javier veegt zijn pik af aan haar haar. Langzaam. Bezitterig.
“Good guapa. Keep inside. Tonight more. In room. Bigger team. Maybe Carlos. Maybe Miguel. Fat cum strong for bebé.”
We gaan terug naar beneden. De trap voelt nog heter, nog smaller. Sarah loopt mank, haar benen trillen. Zaad druipt langs haar binnenste dijen – dikke, glanzende sporen die in het zonlicht glimmen. Ze probeert haar sarong omlaag te trekken, maar Javier slaat haar hand weg.
“No hide. Show good work.”
Beneden bij het zwembad is het stil geworden. Hoofden draaien. Ogen volgen ons. Een oudere vrouw houdt haar hand voor haar mond. Een man met een bierbuik grijnst vettig. Niemand zegt iets. Maar iedereen kijkt.
Javier blijft staan bij de rand van het zwembad. Hij draait zich om naar Sarah, trekt haar tegen zich aan, kust haar hard op haar mond. Dan kijkt hij naar de gasten, grijnst breed, en roept luid genoeg dat zijn stem over het hele zwembad draagt:
“Guapa! Eight o’clock! Room 312! More dosis! For el bebé!”
Sarah huivert. Haar hand glijdt weer naar haar buik. Drukt zacht.
Ik kijk ernaar.
En voel die zieke trots weer opkomen.
Mijn pik klopt pijnlijk in mijn zwembroek.
Ze heb het gezien. Allemaal. En ik laat het gebeuren. Omdat een deel van me hoopt dat het lukt. Omdat een deel van me wil dat ze volloopt tot ze barst. Omdat ik – godverdomme – trots ben dat haar lichaam eindelijk krijgt wat het verdient. En omdat iedereen het nu weet. Ze weten wat we zijn. Wat zij is. Wat ik ben.
Vanavond komen ze naar de kamer.
En het wordt erger.
Veel erger.
De middaghitte hangt als een deken over het zwembad. Het water glinstert blauwgroen, maar het ruikt naar chloor en pis en zonnebrand. Sarah ligt op haar buik op het ligbed, sarong losjes om haar heupen, gezicht half in de schaduw van haar hoed. Ze heeft haar ogen dicht, maar ik weet dat ze niet slaapt. Haar ademhaling is te snel, te onregelmatig. Elke keer als iemand langsloopt, schrikt ze even op.
Haar huid glanst van zweet en van wat er nog rest van de middag in het washok. Ik zie het aan de binnenkant van haar dijen: een dun, glanzend spoor dat niet alleen zonnebrandolie is. Ze heeft niet gedoucht sinds ze haar daar negen keer hebben gevuld – Javier, de tattoo-jongen, de jongen met het kettinkje, en twee anderen die ik nog niet eens bij naam ken. Ze zei dat ze het wilde vasthouden. “Om de kans te vergroten,” fluisterde ze. En ik liet haar.
Om een uur of drie begint het. Javier en twee anderen lopen langs. Ze dragen geen handdoeken meer – alleen zwembroeken en een sixpack bier. Javier ziet ons meteen. Zijn grijns splijt zijn gezicht.
“Guapa! Still here? Good. Time for baby making.”
Sarah verstijft. Drukt haar gezicht dieper in de handdoek.
“Please… not now… people see…”
Javier hurkt naast haar ligbed. Legt zijn hand plat op haar onderrug, duwt de sarong opzij. Zijn vingers glijden meteen weer tussen haar billen, voelen. Ze hapt naar adem.
“Pussy still wet. Still full. Good girl. No douche. We check.”
De andere gasten kijken. Een ouder stel twee ligbedden verderop fronst. Een man met een bierbuik zet zijn zonnebril af. Maar niemand zegt iets. Dit is Playa de Palma. Adults only. Wat hier gebeurt, blijft hier.
Javier staat op. Trekt Sarah aan haar pols overeind.
“Come. Now. Roof terrace. More private. More dosis.”
Sarah kijkt naar mij. Ogen groot, smekend.
“Mark…”
Ik sta op. Mijn benen trillen. “We… no want… too many…”
Javier lacht schor. Klopt me op mijn schouder. Hard.
“Cornudo. You come too. You watch. You help. Make her come strong. Sperm go deep better.”
De jongens lachen. Een van hen – de met het kettinkje – duwt me vooruit.
We lopen door de receptie. Miguel zit achter de balie. Kalend, dik, zweetplekken onder zijn oksels, sigarettenlucht hangt om hem heen als een wolk. Hij kijkt op. Ziet Sarah. Grijnst, likt over zijn lippen.
“Guapa. Again? Good. I come later. Fat cum good for baby.”
Sarah kijkt weg. Maar haar tepels priemen door haar bikinibovenstukje. Hard. Zichtbaar.
Javier roept: “Sí, Miguel! Tonight room. Bring Carlos too. More men, more chance!”
Miguel knikt. Staat al half op, broek strak om zijn dikke buik.
We nemen de smalle metalen trap naar het dakterras. De treden zijn gloeiend heet van de middagzon, zo heet dat ik de warmte door mijn slippers heen voel branden. Elke stap maakt een dof, hol metalen geluid dat weerkaatst tegen de betonnen muren van het trappenhuis. Sarah loopt voorop, Javier’s hand stevig om haar pols geklemd, haar slippers klapperen onregelmatig omdat haar benen nog trillen van eerder. Ik word achteraan geduwd door Alejandro en de jongen met het kettinkje; hun vingers graven in mijn bovenarmen, niet hard genoeg om echt pijn te doen, maar stevig genoeg dat ontsnappen geen optie is.
De trap is smal, nauwelijks breed genoeg voor twee mensen naast elkaar. De wind blaast hier vrijer, draagt de geur van zout zeewater, chloor en verbrand beton mee naar boven. Beneden, bij het zwembad, klinkt het gebruikelijke geroezemoes: een radio die Spaanse pop speelt, het geklots van water, het zachte gemompel van oudere gasten die proberen te doen alsof ze lezen of slapen.
Het dakterras is klein, bijna vierkant, betegeld met scheefgezakte terracotta platen die hier en daar barsten vertonen. Er staan drie oude, verweerde ligbedden met gescheurde blauwe kussens, een roestig wasrek waaraan een paar lakens wapperen als vlaggen in de wind, en een lage balustrade van beton met afgebladderde witte verf. Aan de ene kant uitzicht op de zee – blauw, eindeloos, onverschillig. Aan de andere kant: recht omlaag op het zwembad. Het water glinstert turquoise, maar vanaf hier zie je alles: de ligbedden in rijen, de parasols, de gasten die lui liggen te bakken. En zij kunnen ons zien. Niet alles, misschien, maar genoeg. De balustrade is laag. Te laag.
Niemand anders is hierboven. Alleen wij.
Javier duwt Sarah meteen tegen de balustrade. Haar buik raakt het beton, haar borsten hangen half over de rand. Hij trekt met één ruk haar bikinibovenstukje omlaag. De twee driehoekjes stof glijden naar beneden, haar zware borsten vallen vrij. Ze zijn nog roder dan vanochtend, de tepels gezwollen en ruw van het bijten, knijpen en zuigen in het washok. Javier pakt ze meteen vast, van achteren, zijn grote handen omsluiten ze volledig. Hij knijpt erin. Hard. Zijn vingers laten witte plekken achter die meteen rood kleuren.
Sarah kreunt – een laag, gesmoord geluid dat halverwege overgaat in een snik. Haar handen grijpen de balustrade vast, knokkels wit.
“Say it first,” gromt Javier in haar oor. Zijn stem is laag, bijna teder, maar met een gemeen randje. “What you want, guapa?”
Sarah trilt over haar hele lichaam. Tranen glinsteren al in haar ooghoeken. Ze ademt schokkerig in, probeert zich klein te maken, maar Javier drukt zijn onderlijf tegen haar kont, laat haar voelen hoe hard hij al is.
“Semen… dentro…” fluistert ze, haar stem amper hoorbaar boven de wind uit. “…para niño fuerte…”
Javier lacht kort. “Louder.”
Ze sluit haar ogen. Een traan rolt over haar wang, drupt op het beton.
“Semen dentro… para niño fuerte!”
Haar stem breekt op het laatste woord, maar het is duidelijk hoorbaar. Tot beneden. Ik zie het gebeuren: een paar hoofden bij het zwembad draaien omhoog. Een oudere vrouw met een grote zonnehoed legt haar boek neer. Een man met een bierbuik duwt zijn zonnebril omlaag op zijn neus. Ze kijken. Niet geschokt. Nog niet. Maar ze kijken. Naar boven. Naar Sarah.
Sarahs ogen schieten omlaag naar het zwembad. Ze ziet de gezichten omhoogkijken – de zonnehoed-vrouw, de bierbuik-man, een jong stel dat net uit het water komt en stokstijf blijft staan. Telefoons gaan omhoog. Ze hapt scherp naar adem, probeert zich kleiner te maken, duwt haar borsten terug tegen de balustrade, probeert haar armen voor zich te kruisen.
“No… no, ze kijken… ze zien alles…” fluistert ze paniekerig. Haar stem trilt, breekt. “Javier, stop… please… ze filmen… Mark!”
Ze kijkt smekend naar mij, ogen groot en nat. “Mark… help me… zeg dat ze moeten stoppen… ik kan dit niet… iedereen ziet me…”
De jongens joelen. Telefoons gaan omhoog. Lampjes flitsen aan, ook al is het klaarlichte dag. Close-up op Sarahs gezicht – rood, nat van tranen en zweet – en op haar borsten die deinzen in Javier’s handen.
Javier trekt zijn zwembroek omlaag. Zijn pik springt eruit, hard, dik, de eikel glanzend van voorvocht. Hij duwt Sarah voorover over de balustrade. Haar kont steekt omhoog, haar rug kromt zich. Hij haakt zijn vingers onder de string, trekt hem opzij – trekt hem niet eens uit, maar gewoon opzij, zodat haar kut blootligt. Twee vingers glijden meteen naar binnen. Soppend. Luid. Het natte geluid echoot tegen de muren.
“Body know,” lacht hij. “Body want Spanish sperm. Still wet. Still full from earlier.”
Sarah hapt naar adem. Haar heupen schokken één keer naar achteren, onwillekeurig, voor ze zichzelf kan stoppen.
Hij zet zijn eikel tegen haar opening. Wrijft één, twee keer langs haar spleet – het soppende geluid wordt luider, natter. Dan duwt hij. Hard. In één brute stoot tot aan zijn ballen.
Sarah gilt. Scherp. Hoog. Het geluid snijdt door de lucht, kaatst omlaag naar het zwembad. Beneden hoor ik een paar stemmen stilvallen. Iemand roept iets onverstaanbaars. Een vrouw gilt zachtjes – niet van schrik, maar van verbazing.
Sarahs handen klemmen zich vast aan de balustrade. Haar borsten hangen over de rand, deinen wild mee met elke stoot. Javier neukt haar diep, gecontroleerd, elke stoot eindigt met een harde druk tegen haar baarmoederhals. Haar kut maakt obscene, natte geluiden – soppend, klotsend, alsof ze hem opslokt.
Ze duwt terug. Godverdomme, ze duwt terug. Haar heupen komen hem tegemoet, klein maar onmiskenbaar. Ze haat het – ik zie het aan haar gezicht, aan de tranen, aan hoe ze haar lippen kapotbijt – maar haar lichaam liegt niet. Haar kut melkt hem, glinstert van nieuw vocht en oud zaad dat nog van eerder in het washok in haar zit. En ik sta hier, twee meter verderop, armen vastgehouden door twee jongens die zachtjes lachen terwijl ze toekijken, en mijn pik staat zo strak dat het pijn doet. Voorvocht lekt in dikke druppels in mijn zwembroek. Ik voel de hitte in mijn ballen, de zieke trots die opkomt als een gif. Omdat ze misschien zwanger raakt. Omdat ze smeekt om zaad. Omdat haar lichaam eindelijk lééft. Omdat ik het mogelijk maak. Ik ben een monster. Maar ik kan niet stoppen met kijken. En beneden kijken ze mee. Ze zien haar borsten deinen over de rand. Ze horen haar kreunen. Ze weten wat er gebeurt. En ik voel schaamte die zo diep snijdt dat ik er bijna van klaarkom.
Javier gromt. Versnelt. Zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar clitoris. Sarahs kreunen worden hoger, hysterischer. Dan verstijft hij. Een diepe, grommende zucht. Hij spuit. Diep. Ik zie haar onderbuik samentrekken bij elke golf, haar kut knijpt om hem heen alsof ze het eruit wil melken. Als hij zich terugtrekt gutst het mee – een dikke, witte straal die langs haar dijen loopt, over de balustrade druppelt, omlaag valt naar het zwembad. Een paar druppels spatten op de tegels beneden. Iemand gilt. Een man vloekt in het Nederlands.
Javier drukt zijn lichaam nog steviger tegen haar aan, zijn pik nog half in haar, pulseert nog na. Hij legt een hand over haar mond – niet hard, maar stevig genoeg dat haar woorden gesmoord worden tot een zacht, wanhopig gemompel.
“Shhh, guapa. They look, yes. Good. They see how beautiful you take Spanish cock. How you beg for bebé. Makes it hotter. Makes sperm go deeper.”
Hij trekt zijn hand weg, maar houdt haar kin vast, dwingt haar gezicht naar voren zodat ze niet weg kan kijken van het zwembad beneden.
“Look at them. They jealous. They want to be me. Or you. Keep still. Let them watch good work.”
Sarah snikt zacht, schudt haar hoofd, maar haar lichaam blijft waar het is – billen omhoog, kut open, nog druipend van zijn zaad. Haar tepels zijn keihard, haar ademhaling snel en oppervlakkig. Ze probeert haar benen bij elkaar te drukken, maar Javier haakt zijn voet tussen de hare en duwt ze weer uit elkaar.
Sarahs hoofd hangt nu slap voorover, tranen druppen op het beton. Ze fluistert bijna onhoorbaar: “Ze zien me… ze zien alles… Mark… waarom help je niet…”
Maar niemand reageert. Javier geeft de volgende jongen een teken. Die duwt haar tegen de balustrade zodat haar borsten weer over de rand hangen – nu recht in het zicht van beneden. Een golf van vers gemompel stijgt op vanaf het zwembad. Iemand fluit laag. Sarah sluit haar ogen, bijt hard op haar lip tot bloed komt, maar ze vecht niet meer. Haar lichaam zakt een beetje door, overgave vermengd met uitputting.
De volgende jongen – degene met de tribal-tattoo – ramt zijn pik erin, hard en snel. Sarah gilt opnieuw. Beneden klinkt nu gemompel, gefluister, een paar telefoons die omhoog gaan. Ze filmen. Niet discreet. Openlijk.
De derde jongen – de stille met het litteken – neemt haar van achteren terwijl ze voorover leunt. Hij komt klaar op haar rug. Dikke, witte stralen die over haar ruggengraat lopen, in het kuiltje erboven verzamelen, langzaam druipen naar haar kont. De zon bakt het droog op haar huid. Ze ruikt ernaar. Zout. Bitter.
Sarah zakt op haar knieën. Hijgt. Haar hand glijdt naar haar buik, drukt zacht.
“Ik voel… zo vol…” fluistert ze, stem kapot. “…het zit diep… het lekt niet eens meer… het blijft…”
Javier veegt zijn pik af aan haar haar. Langzaam. Bezitterig.
“Good guapa. Keep inside. Tonight more. In room. Bigger team. Maybe Carlos. Maybe Miguel. Fat cum strong for bebé.”
We gaan terug naar beneden. De trap voelt nog heter, nog smaller. Sarah loopt mank, haar benen trillen. Zaad druipt langs haar binnenste dijen – dikke, glanzende sporen die in het zonlicht glimmen. Ze probeert haar sarong omlaag te trekken, maar Javier slaat haar hand weg.
“No hide. Show good work.”
Beneden bij het zwembad is het stil geworden. Hoofden draaien. Ogen volgen ons. Een oudere vrouw houdt haar hand voor haar mond. Een man met een bierbuik grijnst vettig. Niemand zegt iets. Maar iedereen kijkt.
Javier blijft staan bij de rand van het zwembad. Hij draait zich om naar Sarah, trekt haar tegen zich aan, kust haar hard op haar mond. Dan kijkt hij naar de gasten, grijnst breed, en roept luid genoeg dat zijn stem over het hele zwembad draagt:
“Guapa! Eight o’clock! Room 312! More dosis! For el bebé!”
Sarah huivert. Haar hand glijdt weer naar haar buik. Drukt zacht.
Ik kijk ernaar.
En voel die zieke trots weer opkomen.
Mijn pik klopt pijnlijk in mijn zwembroek.
Ze heb het gezien. Allemaal. En ik laat het gebeuren. Omdat een deel van me hoopt dat het lukt. Omdat een deel van me wil dat ze volloopt tot ze barst. Omdat ik – godverdomme – trots ben dat haar lichaam eindelijk krijgt wat het verdient. En omdat iedereen het nu weet. Ze weten wat we zijn. Wat zij is. Wat ik ben.
Vanavond komen ze naar de kamer.
En het wordt erger.
Veel erger.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Ienne, 27 jaar. Was dit slechts een voorproefje? Kom naar mijn prive pagina en ontdek het vervolg vol verleiding en geheime momenten...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Enjoya (26)
Sluttieh (30)
Sweetysuuz (23)
Hullie (30)