Door: DarqMindFan
Datum: 07-03-2026 | Cijfer: 7.9 | Gelezen: 819
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 9 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 9 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 12
Zwanger op Mallorca - deel 13 - Dag 11 - Vertrekdag
Ochtend, 09:30 – Washok
Een laatste keer. Ze vraagt er zelf om: “Nog één keer met z’n drieën.”
Ze gaat mee. Komt terug met zaad op haar dijen, in haar haar. Glimlacht triest. Haar hand op haar buik.
Uitchecken, 11:15
De taxi staat al te ronken voor de ingang van het hotel, een oude witte Mercedes met een scheur in de achterbankbekleding en een luchtverfrisser die naar dennen ruikt maar de onderliggende geur van sigaretten en zweet niet kan maskeren. De chauffeur – een kleine, gedrongen Spanjaard van een jaar of vijftig met een dun snorretje en een zonnebril die hij nooit afzet – leunt tegen de motorkap en rookt een sigaret terwijl hij naar ons kijkt.
Javier, Alejandro en de jongen met het gouden kettinkje staan naast de auto. Ze hebben hun tassen niet bij zich. Ze gaan nog niet naar huis. Ze blijven hier. En toch stappen ze in.
Sarah aarzelt één seconde op de stoep. Haar kleine koffer staat naast haar voeten. Ze draagt een simpel zomerjurkje – wit katoen, dun, bijna doorschijnend in het felle ochtendlicht – dat ze vanochtend heeft uitgezocht omdat het nog enigszins schoon was. Geen beha. Geen slipje. Dat heeft ze al dagen niet meer gedragen. Haar huid is nog bruin van de zon, maar bezaaid met kleine blauwe plekken, rode zuigplekken en korstige restjes opgedroogd zaad die ze vanmorgen niet helemaal heeft weggewassen. Haar lange haar hangt los, warrig, plukken plakken nog aan haar nek van het zweet.
Ze kijkt naar Javier. Niet vragend. Meer… verwachtingsvol.
“We go with you to airport,” zegt hij eenvoudig, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. “Say goodbye there.”
Sarah knikt. Zacht. Bijna onmerkbaar. Dan stapt ze achterin. Javier direct naast haar. Alejandro aan de andere kant. De jongen met het kettinkje wurmt zich ertussen, zodat ze klem zit tussen drie warme, zweterige lichamen.
Ik blijf even staan. Kijk naar de lege plek voorin, naast de chauffeur.
De chauffeur gooit zijn sigaret op de grond, trapt hem uit met de hak van zijn versleten sandaal en opent het voorportier voor me.
“Adelante, amigo.”
Ik stap in. Trek het portier dicht. De geur slaat meteen over me heen: dennenluchtverfrisser, oud leer, sigaretten, en daaronder iets muskusachtigs, iets zoutigs – de geur die Sarah nu permanent met zich meedraagt.
De motor gromt. We rijden.
De eerste minuten is het stil. Alleen het geronk van de diesel, het tikken van de richtingaanwijzer, het zachte zoemen van de airco die amper koelt. Door de achterruit zie ik het hotel kleiner worden, de palmbomen, het zwembad dat glinstert in de zon als een turquoise muntstuk.
Dan begint het.
Javier legt zijn hand op Sarahs dij, vlak onder de zoom van haar jurkje. Zijn vingers spreiden zich langzaam, duwen de stof omhoog. Ze laat het toe. Haar benen gaan een klein stukje uit elkaar.
“Te vamos a extrañar, guapa,” mompelt hij. Zijn stem laag, bijna teder. “Mucho.”
Sarah kijkt naar hem. Ogen groot, groenig, met nog steeds diezelfde lege glans die ze al dagen heeft. Ze knikt zacht.
Alejandro leunt dichterbij. Zijn lippen raken haar hals. Een zachte kus, dan een lik langs haar oorlel. Ze huivert. Niet van afkeer. Van iets anders.
“Esperamos que ya estés embarazada,” fluistert hij. “Un niño fuerte. Español.”
De jongen met het kettinkje lacht zacht. Legt zijn hand op haar andere dij. Duwt ook de stof omhoog. Nu is haar kut bloot. Nog steeds gezwollen, lippen rood en glanzend, een dun straaltje vocht – of restjes zaad van eerder – dat al naar buiten sijpelt.
Sarah ademt schokkerig in. Maar ze doet niks om ze te stoppen.
Javier kijkt naar voren, naar mij, via de achteruitkijkspiegel.
“¿A qué hora es el vuelo, cornudo? How late you fly?”
Ik slik. Mijn keel is droog.
“Half vier.”
Hij knikt langzaam. Kijkt op zijn telefoon.
“Todavía tenemos tiempo.”
Dan zegt hij iets in het Spaans tegen de chauffeur. Snel. Laag. Ik versta de woorden niet, maar ik zie hoe de man grijnst, zijn hoofd schudt alsof hij het een goed idee vindt, en de richtingaanwijzer aanzet. We slaan af. Weg van de snelweg. Een smallere weg op, tussen droge velden en half ingestorte schuren door. De weg wordt slechter, gravel knerpt onder de banden.
Sarah maakt een zacht geluidje. Ik kijk om.
Javier heeft zijn broek open. Zijn pik ligt zwaar en hard op zijn dij. Hij pakt haar hand, leidt hem ernaartoe. Ze sluit haar vingers eromheen. Trekt langzaam. Zacht. Bijna lief.
Alejandro trekt haar jurkje over haar hoofd. Ze helpt mee. Armen omhoog. Dan zit ze naakt tussen hen in. Borsten deinend bij elke hobbel in de weg. Tepels hard. Rode zuigplekken overal.
De jongen met het kettinkje buigt zich voorover. Neemt een tepel in zijn mond. Zuigt hard. Ze kreunt laag. Haar hoofd valt achterover tegen de hoofdsteun.
Javier kijkt weer in de spiegel.
“Última vez, guapa. Queremos recordarte bien.”
Sarah knikt. Fluistert iets onverstaanbaars. Dan buigt ze zich voorover. Naar Javier’s schoot. Haar lippen gaan open. Ze neemt hem in haar mond. Traag. Gulzig. Haar hoofd beweegt op en neer, wangen hol. Natte, slurpende geluiden vullen de auto.
De chauffeur kijkt in zijn spiegel. Grijnst. Mindert vaart. Slaat nog een keer af. Een onverharde weg op. Naar een verlaten parkeerplaatsje achter een rij dode cipressen. Niemand te zien. Alleen stof, hitte en het geronk van de motor die stationair draait.
De auto staat stil.
De deuren gaan open.
Sarah stapt uit. Naakt. Voeten in het hete gravel. Ze loopt een paar stappen vooruit, draait zich om. Kijkt naar hen. Naar mij. Naar de chauffeur.
Dan gaat ze op haar knieën.
Javier is de eerste. Hij gaat voor haar staan. Ze pakt zijn pik. Zuigt hem diep. Dan staat ze op, draait zich om. Handen op de motorkap. Kont omhoog. Javier duwt zijn pik in één stoot in haar kut. Ze gilt zacht. Duwt terug. Mee. Ritmisch.
Alejandro komt naast haar staan. Ze neemt hem in haar mond terwijl Javier haar van achteren neukt. De jongen met het kettinkje pakt haar borsten, knijpt, trekt aan haar tepels. Ze kreunt gesmoord rond de pik in haar mond.
De chauffeur stapt uit. Zijn broek is al open. Zijn pik is kort maar dik, zwaar. Hij wacht niet. Gaat achter Javier staan. Wacht tot die klaar is.
Javier gromt. Spuit diep in haar. Trekt zich terug. Zaad gutst eruit, loopt langs haar dijen.
De chauffeur duwt nu zijn pik erin. Traag. Diep. Gromt laag. Zijn buik slaat tegen haar kont. Ze duwt terug. Kreunt luider.
Ze wisselen. Standjes veranderen. Op de motorkap. Op de achterbank met de deuren open. Tegen een boom. In het stof.
Ze doet mee. Actief. Ze zoent ze. Eerst Javier, lang en nat op de mond. Dan Alejandro. Dan de jongen met het kettinkje. Dan de chauffeur. Ze fluistert dingen. Zacht. Gebroken.
“Gracias… por todo…”
“Quizás funcione…”
“Un niño fuerte…”
Ze komt meerdere keren. Gillend. Schokkend. Kut knijpend. Zaad spuitend over haar buik, borsten, gezicht. Ze likt het op. Smeert het over haar huid.
Aan het eind ligt ze op haar rug op de achterbank, benen wijd over de rand. Alle vier komen ze nog één keer. Eén voor één. Spuiten hun zaad diep in haar. Op haar. In haar mond.
Ze slikt wat ze kan. De rest loopt over haar kin, hals, borsten.
Dan is het klaar.
Ze liggen even stil. Hijgen. Zweet. Zaad. Stof.
Sarah gaat rechtop zitten. Zaad druipt overal. Ze kijkt naar Javier.
“Gracias,” fluistert ze. “Thank you.”
Hij kust haar zacht op haar voorhoofd.
“Vuelve el próximo año, guapa. Más fuerte. Más grande.”
Ze knikt. Glimlacht triest.
De chauffeur start de motor weer.
We rijden verder. Naar de luchthaven.
Sarah zit achterin, naakt tussen hen in, jurkje verfrommeld op de vloer. Zaad droogt op haar huid in de airco. Ze leunt tegen Javier’s schouder. Hand op haar buik.
Ze drukt zacht.
Ik zit voorin. Kijk recht vooruit.
De chauffeur kijkt opzij. Naar mij.
“Buena mujer,” zegt hij zacht. “Muy buena.”
Ik zeg niks.
Ochtend, 09:30 – Washok
Een laatste keer. Ze vraagt er zelf om: “Nog één keer met z’n drieën.”
Ze gaat mee. Komt terug met zaad op haar dijen, in haar haar. Glimlacht triest. Haar hand op haar buik.
Uitchecken, 11:15
De taxi staat al te ronken voor de ingang van het hotel, een oude witte Mercedes met een scheur in de achterbankbekleding en een luchtverfrisser die naar dennen ruikt maar de onderliggende geur van sigaretten en zweet niet kan maskeren. De chauffeur – een kleine, gedrongen Spanjaard van een jaar of vijftig met een dun snorretje en een zonnebril die hij nooit afzet – leunt tegen de motorkap en rookt een sigaret terwijl hij naar ons kijkt.
Javier, Alejandro en de jongen met het gouden kettinkje staan naast de auto. Ze hebben hun tassen niet bij zich. Ze gaan nog niet naar huis. Ze blijven hier. En toch stappen ze in.
Sarah aarzelt één seconde op de stoep. Haar kleine koffer staat naast haar voeten. Ze draagt een simpel zomerjurkje – wit katoen, dun, bijna doorschijnend in het felle ochtendlicht – dat ze vanochtend heeft uitgezocht omdat het nog enigszins schoon was. Geen beha. Geen slipje. Dat heeft ze al dagen niet meer gedragen. Haar huid is nog bruin van de zon, maar bezaaid met kleine blauwe plekken, rode zuigplekken en korstige restjes opgedroogd zaad die ze vanmorgen niet helemaal heeft weggewassen. Haar lange haar hangt los, warrig, plukken plakken nog aan haar nek van het zweet.
Ze kijkt naar Javier. Niet vragend. Meer… verwachtingsvol.
“We go with you to airport,” zegt hij eenvoudig, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. “Say goodbye there.”
Sarah knikt. Zacht. Bijna onmerkbaar. Dan stapt ze achterin. Javier direct naast haar. Alejandro aan de andere kant. De jongen met het kettinkje wurmt zich ertussen, zodat ze klem zit tussen drie warme, zweterige lichamen.
Ik blijf even staan. Kijk naar de lege plek voorin, naast de chauffeur.
De chauffeur gooit zijn sigaret op de grond, trapt hem uit met de hak van zijn versleten sandaal en opent het voorportier voor me.
“Adelante, amigo.”
Ik stap in. Trek het portier dicht. De geur slaat meteen over me heen: dennenluchtverfrisser, oud leer, sigaretten, en daaronder iets muskusachtigs, iets zoutigs – de geur die Sarah nu permanent met zich meedraagt.
De motor gromt. We rijden.
De eerste minuten is het stil. Alleen het geronk van de diesel, het tikken van de richtingaanwijzer, het zachte zoemen van de airco die amper koelt. Door de achterruit zie ik het hotel kleiner worden, de palmbomen, het zwembad dat glinstert in de zon als een turquoise muntstuk.
Dan begint het.
Javier legt zijn hand op Sarahs dij, vlak onder de zoom van haar jurkje. Zijn vingers spreiden zich langzaam, duwen de stof omhoog. Ze laat het toe. Haar benen gaan een klein stukje uit elkaar.
“Te vamos a extrañar, guapa,” mompelt hij. Zijn stem laag, bijna teder. “Mucho.”
Sarah kijkt naar hem. Ogen groot, groenig, met nog steeds diezelfde lege glans die ze al dagen heeft. Ze knikt zacht.
Alejandro leunt dichterbij. Zijn lippen raken haar hals. Een zachte kus, dan een lik langs haar oorlel. Ze huivert. Niet van afkeer. Van iets anders.
“Esperamos que ya estés embarazada,” fluistert hij. “Un niño fuerte. Español.”
De jongen met het kettinkje lacht zacht. Legt zijn hand op haar andere dij. Duwt ook de stof omhoog. Nu is haar kut bloot. Nog steeds gezwollen, lippen rood en glanzend, een dun straaltje vocht – of restjes zaad van eerder – dat al naar buiten sijpelt.
Sarah ademt schokkerig in. Maar ze doet niks om ze te stoppen.
Javier kijkt naar voren, naar mij, via de achteruitkijkspiegel.
“¿A qué hora es el vuelo, cornudo? How late you fly?”
Ik slik. Mijn keel is droog.
“Half vier.”
Hij knikt langzaam. Kijkt op zijn telefoon.
“Todavía tenemos tiempo.”
Dan zegt hij iets in het Spaans tegen de chauffeur. Snel. Laag. Ik versta de woorden niet, maar ik zie hoe de man grijnst, zijn hoofd schudt alsof hij het een goed idee vindt, en de richtingaanwijzer aanzet. We slaan af. Weg van de snelweg. Een smallere weg op, tussen droge velden en half ingestorte schuren door. De weg wordt slechter, gravel knerpt onder de banden.
Sarah maakt een zacht geluidje. Ik kijk om.
Javier heeft zijn broek open. Zijn pik ligt zwaar en hard op zijn dij. Hij pakt haar hand, leidt hem ernaartoe. Ze sluit haar vingers eromheen. Trekt langzaam. Zacht. Bijna lief.
Alejandro trekt haar jurkje over haar hoofd. Ze helpt mee. Armen omhoog. Dan zit ze naakt tussen hen in. Borsten deinend bij elke hobbel in de weg. Tepels hard. Rode zuigplekken overal.
De jongen met het kettinkje buigt zich voorover. Neemt een tepel in zijn mond. Zuigt hard. Ze kreunt laag. Haar hoofd valt achterover tegen de hoofdsteun.
Javier kijkt weer in de spiegel.
“Última vez, guapa. Queremos recordarte bien.”
Sarah knikt. Fluistert iets onverstaanbaars. Dan buigt ze zich voorover. Naar Javier’s schoot. Haar lippen gaan open. Ze neemt hem in haar mond. Traag. Gulzig. Haar hoofd beweegt op en neer, wangen hol. Natte, slurpende geluiden vullen de auto.
De chauffeur kijkt in zijn spiegel. Grijnst. Mindert vaart. Slaat nog een keer af. Een onverharde weg op. Naar een verlaten parkeerplaatsje achter een rij dode cipressen. Niemand te zien. Alleen stof, hitte en het geronk van de motor die stationair draait.
De auto staat stil.
De deuren gaan open.
Sarah stapt uit. Naakt. Voeten in het hete gravel. Ze loopt een paar stappen vooruit, draait zich om. Kijkt naar hen. Naar mij. Naar de chauffeur.
Dan gaat ze op haar knieën.
Javier is de eerste. Hij gaat voor haar staan. Ze pakt zijn pik. Zuigt hem diep. Dan staat ze op, draait zich om. Handen op de motorkap. Kont omhoog. Javier duwt zijn pik in één stoot in haar kut. Ze gilt zacht. Duwt terug. Mee. Ritmisch.
Alejandro komt naast haar staan. Ze neemt hem in haar mond terwijl Javier haar van achteren neukt. De jongen met het kettinkje pakt haar borsten, knijpt, trekt aan haar tepels. Ze kreunt gesmoord rond de pik in haar mond.
De chauffeur stapt uit. Zijn broek is al open. Zijn pik is kort maar dik, zwaar. Hij wacht niet. Gaat achter Javier staan. Wacht tot die klaar is.
Javier gromt. Spuit diep in haar. Trekt zich terug. Zaad gutst eruit, loopt langs haar dijen.
De chauffeur duwt nu zijn pik erin. Traag. Diep. Gromt laag. Zijn buik slaat tegen haar kont. Ze duwt terug. Kreunt luider.
Ze wisselen. Standjes veranderen. Op de motorkap. Op de achterbank met de deuren open. Tegen een boom. In het stof.
Ze doet mee. Actief. Ze zoent ze. Eerst Javier, lang en nat op de mond. Dan Alejandro. Dan de jongen met het kettinkje. Dan de chauffeur. Ze fluistert dingen. Zacht. Gebroken.
“Gracias… por todo…”
“Quizás funcione…”
“Un niño fuerte…”
Ze komt meerdere keren. Gillend. Schokkend. Kut knijpend. Zaad spuitend over haar buik, borsten, gezicht. Ze likt het op. Smeert het over haar huid.
Aan het eind ligt ze op haar rug op de achterbank, benen wijd over de rand. Alle vier komen ze nog één keer. Eén voor één. Spuiten hun zaad diep in haar. Op haar. In haar mond.
Ze slikt wat ze kan. De rest loopt over haar kin, hals, borsten.
Dan is het klaar.
Ze liggen even stil. Hijgen. Zweet. Zaad. Stof.
Sarah gaat rechtop zitten. Zaad druipt overal. Ze kijkt naar Javier.
“Gracias,” fluistert ze. “Thank you.”
Hij kust haar zacht op haar voorhoofd.
“Vuelve el próximo año, guapa. Más fuerte. Más grande.”
Ze knikt. Glimlacht triest.
De chauffeur start de motor weer.
We rijden verder. Naar de luchthaven.
Sarah zit achterin, naakt tussen hen in, jurkje verfrommeld op de vloer. Zaad droogt op haar huid in de airco. Ze leunt tegen Javier’s schouder. Hand op haar buik.
Ze drukt zacht.
Ik zit voorin. Kijk recht vooruit.
De chauffeur kijkt opzij. Naar mij.
“Buena mujer,” zegt hij zacht. “Muy buena.”
Ik zeg niks.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Cleementin, 20 jaar. Wil je dieper in dit spel duiken? Bezoek mijn prive pagina en ontdek hoe onze fantasie werkelijkheid kan worden...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
PattyS (31)
Hermelient (44)
Aledelle (30)
Small (28)