Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Door: Melle
Datum: 03-03-2026 | Cijfer: 8 | Gelezen: 780
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 20
Trefwoord(en): Beffen, Naakt, Openbaar,
Xandra is een magere slungelige puber. Een beetje bleek, ze heeft lang stijl zwart haar en grijze ogen. Haar vriendin heeft Surinaamse ouders, ze heeft een getinte huid, ze is slank en elegant en beweegt gratieus.  Beiden zijn op kamp ergens in Overijsel.

De kampdagen worden traditioneel afgesloten met de zogenaamde 'Bonte Avond'. Deelnemers en leiding krijgen een kans om een 'stukje' te doen op een geïmproviseerd podium dat uit losse delen bestaat en voor de gelegenheid in het dagverblijf wordt opgebouwd. Er is een natje en een droogje en na afloop is er disco.

Peter van de leiding is de ceremoniemeester. Hij draagt een slordig wit kostuum en is gesminkt als een droevige clown, een pierrot. Een ieder heeft z’n act moeten opgeven en die roept hij met begeleidend commentaar om. De acts zijn traditiegetrouw voorspelbaar: karaoke bij favoriete populaire muziek en de onvermijdelijke quiz waar je alleen maar kunt verliezen en dan een eierkoek met mayonaise moet eten. Daar wordt natuurlijk de leiding voor uitgenodigd. Een stel heeft een geïmproviseerde poppenkast bedacht. Leuk idee maar de uitwerking is maar matig. Xandra en Stella hebbend ook een stukje voorbereid. Zoals de trouwe lezers weten zitten de meiden op judo en ze hadden gedacht een paar kunstjes te laten zien in de vorm van een toneelstukje. Ze dragen allebei een kleurige galajurk met laag decolleté en hoge splitten Er onder dragen ze een zelf gemaakte micro monokini. Dat is een kleurig koord om de heupen en door de bilspleet en door de vulva met een knalrood driehoekig lapje op de stuit en op de pubis. Dat kleurt geweldig op Stella haar donkere huid maar is niet zo spannend omdat ze een dikke bos krullend haar op haar doos heeft.  Xandra heeft haar gleuf kaal en glad geschoren wat bijzonder opwindend is voor de kijkers wanneer ze er een quasi onbedoelde glimp van opvangen. Xandra komt op met Gert die ze bereid heeft gevonden en ze doen of ze iets met elkaar hebben. Zoenen en omhelzen en voelen. Dan komt Stella op. Die roept: “Hé,wat doe je. Je weet dat hij op mij is. Trut! He, sodemieter op jij. Jou spreek ik later nog wel, klootzak! Met mijn vriendin vozen he? Wat dacht je? Ook lekker om te neuken? Rot op. En jij, snol. Jij krijgt klappen. O, wat ben ik kwaad.” Ze spreekt met luide stem en met zwaaiende armen en dringt op Xandra in. Die grijpt ze beet en na een korte worsteling smakt ze haar op de grond. Ze beginnen te vechten met vertraagde judo trucjes maar ook met aan de haren trekken en vooral aan elkaars kleren trekken waardoor spannend bloot te zien is. Na afloop buigen ze diep voor het enthousiaste publiek een laatste blik gunnend in hun inkijkje. De meiden zoeken een zitplek tussen de deelnemers. Xandra gaat op de eerste rij zitten waar nog zoveel plek is dat de stoel naast haar nog vrij is. Maar niet voor lang want Joline komt naast haar zitten. “Ik zag je blote kut,” fluistert Joline, “lekker hoerig. Zeg, heb je d’r nu een touwtje doorheen? Ze kijken elkaar aan en Xandra glimlacht. Die gasten zullen wel een stijve gehad hebben denkt Joline. Xandra en Stella gaan naar boven om hun gewone kleren aan te doen. De bonte avond wordt afgesloten, de disco wordt gestart. Er wordt opgeruimd en door elkaar gelopen en later gedanst en wie wil verschaft zich een consumptie. Na een tijdje gedanst te hebben heeft Xandra het warm gekregen en zoekt ze Stella op en troont die mee naar buiten. De herrie van de disco is er goed te horen maar hun eilandje ligt op grote afstand van de bewoonde wereld. Het is stikdonker. Een simpel noodverlichtingslampje brandt boven de ingang maar dat is alles. De sterrenhemel is in volle pracht. Wanneer ze een stukje van het huis af lopen zijn ze in het aardedonker. Ze houden elkaars handen vast. “Jemig,wat donker,” fluistert Xandra. “Als je hier naakt loopt, ziet niemand je.” Stella humt instemmend. Dan stopt Xandra, laat Stella los en trekt snel haar kleren uit. Je kunt het inderdaad nauwelijks zien. Stella

volgt snel haar voorbeeld. Met haar donkere huid is ze helemaal onzichtbaar. “Zullen we gaan zwemmen? Waar zullen we onze kleren verstoppen? Hé en waar is het eilandje? Ik zie het niet, het is zo donker.”

“Die kant uit,” meent Xandra. “Als we die kant uit gaan komen we er vanzelf.” Het is wel spannend om in het volslagen duister in het meer te zwemmen. Als snel ligt het huis onzichtbaar achter hen. In de stilte is het drenzen van de disco vaag te horen. Het eilandje is nog steeds niet te zien. Wanneer de meiden moe worden gaan ze even staan of lopen. Dat kan want overal is het meer ondiep. Op enig moment merken ze dat ze vlak bij het eilandje zijn en even later klimmen ze op het steigertje aldaar. Ze slaan er geen acht op dat er verderop een motorbootje afgemeerd ligt. Ze klimmen op de kant en lopen tussen de struikjes door het eilandje op. Ze vinden het heerlijk om in hun blootje te lopen. Dan zien ze dat ze niet de enigen zijn. Even verderop zien ze een laag kampvuurtje waar vier jongens zittend op kratjes bier zitten te zwetsen en te zuipen. De meiden denken dat ze in het donker niet te zien zijn en komen stilletjes dichterbij. Dan wordt er een zaklamp aangeknipt en zwaait het licht zoekend rond tot ze opeens in het volle licht staan. “Naakte wijven,” horen ze zeggen. “Hé, er zit een zwartje bij.”

“Hé, kom hier!” roept een andere stem, “wil je een biertje?”

“Ja, of wil je neuken?” roept een andere stem. Verschrikt kijken de meiden elkaar aan.

“Weg wezen!” sist Xandra die hen voor haar geestesoog al als het middelpunt van een groepsverkrachting ziet. Ze zetten het op een lopen, terug naar de steiger achtervolgt door het zoeklicht. De jongens zijn opgestaan en rennen achter ze aan. Stella duikt zo plat mogelijk, omdat het er ondiep is, in het water. Xandra maakt het touw van het bootje los en duwt dat het meer op. Dat geeft de jongens de gelegenheid, wanneer ze zien wat ze doet, haar brullend in te halen. De eerste jongen die bij Xandra komt grijpt haar. Ze probeert hem met een heupzwaai tegen de grond te werken, wat mislukt, en beide vallen in het water naast de steiger. Brullend komt de jongen weer boven water. “M’n telefoon!” schreeuwt hij. En hij klimt zo snel mogelijk op het plankier. Dat geeft Xandra de gelegenheid om de duisternis in te zwemmen. Waar Stella gebleven is kan ze niet zien. Een tijdje later hoort ze een buitenboordmotor aan slaan. Eén van de jongens heeft zo te horen het bootje opgehaald. Xandra veranderd haar zwemrichting voor het geval ze haar achterna komen. Ze hoopt maar dat Stella ook zo wijs is. Wanner ze naar het Westen naar de kant zwemt hoort ze het bootje van de jongens over het meer naar hun groepsaccommodatie varen.

Bij de kant aangekomen gaat Xandra zwemmend en lopend door het meer langs het riet richting het huis. Daar ziet ze het motorbootje van de jongens aan de kant liggen en de schimmen van de ventjes bewegen om het huis op zoek naar een plek waar ze naar binnen kunnen gluren. Dan barst de deur van het dagverblijf open en komen een paar deelnemers en leiding naar buiten. Xandra zwemt naar de steiger die een eind in het meer steekt en gaat er onder. Daar is het echt donker. Je ziet er geen hand voor ogen. Op de tast beweegt Xandra onder het plankier en plotseling stuiten haar vingers op een blote huid. Ze voelt een arm en een tietje. "Stella" fluistert ze zacht. Twee handen worden over haar handen gelegd. "Xan," fluistert Stella terug.

"Hebben ze je nog gevonden," wil Xandra weten. "Nee, zegt Stella zacht, "ze zijn langs me heen gevaren zonder me te zien."

Ze horen stemmen op de kant. Jongens van de leiding roepen "hé wat moet dat, sodemieter op". En even later horen de meiden de motor van het bootje pruttelen. "Kom," zegt Xandra. Ze gaan onder de steiger vandaan en klimmen op de kant. De jongens zien ze en kijken verbaasd, wat je in het donker niet kan zien. "Zo," zegt Xandra die recht op ze toe loopt, geen acht slaand op het feit dat ze spiernaakt is, "hadden jullie visite? Wat kwamen ze doen?" 

"Hm," bromt Chris. "Ik weet het niet. Misschien kwamen ze voor jullie. Zou dat kunnen? Jullie hebben gezwommen, lekker water?"

"Ja lekker water" antwoordt Xandra, "kom er ook in?" niet ingaande op zijn suggestie. Chris realiseert zich dat hij geen zwembroek heeft maar begrijpt ook dat dat niet aan de orde is.

Chris zit na lekker gezwommen en gestoeid te hebben op de wallekant te genieten in de duisternis van de sterrenpracht wanneer Xandra tussen zijn benen opduikt en in dezelfde beweging naar zijn penis hapt. Met een hand houdt ze zijn piemel vast omdat die nog slap is. Ze voelt hoe hij in haar mond hard wordt. Chris schuift een beetje naar de wallekant zodat zijn zak over de rand hangt. Xandra pijpt hem tot hij in haar mond klaarkomt. “Change," zegt ze. "nu jij het water in, ik de kant op." Ze wisselen en Xandra schuift met haar benen wijd zo dicht mogelijk naar de rand en Chris legt z'n mond om haar kut en zijn tong dringt tussen haar lippen. Na een tijdje beffen begint Xandra te schokken, te steunen en te gillen. Ze heeft een heerlijk orgasme. Ze laat haar urine lopen en pist tegen Chris aan. 

Stella, ook nog steeds naakt, loopt haar vriendin te zoeken wanneer ze haar hoort gillen. Ze komt aangerend en ziet hoe ze gebeft wordt. Ze hurkt naast haar vriendin en kust haar mond. Chris ziet opeens de knie van Stella boven zich en strekt zijn arm onder haar en grabbelt tussen haar zwarte krullen in haar vulva.

"Ga door, ga door", kreunt Xandra. "Ik wil noges" en even later komt ze gillend opnieuw, "Stil nou," maant Stella haar maar al gauw komt er nog iemand kijken. "Eh, eh," steunt Xandra, "noges, noges", smeekt ze. Ella, de jeugdwerkleider, komt zowaar ook kijken maar grijpt niet in.

En voor de derde keer komt Xandra gillend klaar. "Oh, Oh," steunt ze uitgeput. "Jullie moeten me dragen, ik kan niet meer."

Volgende keer het verhaal dat ik met Lizzy, een van mijn lezeressen, geschreven heb.
Trefwoord(en): Beffen, Naakt, Openbaar, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...