Ontmaagd In Het Tuinhuis

Zondagmiddag. 14:30 uur.

De zon brandt ongenadig hard op de achtertuinen van de buitenwijk. De lucht zindert boven het pas gemaaide gras. Daan ligt in een tuinstoel te zonnen in de schaduw van een parasol. Hij is negentien, slank en pezig. Hij draagt enkel een strakke zwembroek. Hij houdt een tijdschrift open voor zijn gezicht, maar leest de woorden op de pagina niet. Hij staart strak over de rand van het tijdschrift naar de tuin van de buren.

Marjolein werkt al uren in haar tuin. Ze is zesenveertig. Ze bezit een stevig, voluptueus lichaam vol rijpe rondingen. Ze buigt diep voorover om onkruid uit de lage bloembakken te trekken. Haar rafelige spijkerbroekje spant gevaarlijk strak om haar brede, zachte billen. De dunne denimstof kruipt bij elke beweging hoger in haar bilspleet. Zweetdruppels glinsteren op haar goudbruine huid. Haar verwassen, witte hemdje plakt kletsnat van het zweet strak tegen haar rug. Aan de voorkant hangt het kledingstuk volledig los. De stof valt wijd open. Ze draagt er absoluut niets onder.

Daan krijgt een onbelemmerd, duizelingwekkend uitzicht op haar zware, onbedekte borsten. Ze deinen zwaar en ritmisch mee bij elke rukkende beweging van haar armen. Het zachte vlees schudt hevig op en neer. De grote, donkere tepelhoven vangen volop het felle zonlicht. Haar tepels staan stijf en donker afgetekend in de hitte. Daan staart gefascineerd naar het wulpse schouwspel. Hij stelt zich de warmte van dat zware vlees levendig voor. Zijn hart bonkt pijnlijk hard tegen zijn ribben.

Daan slikt moeizaam. Zijn mond voelt gortdroog. Het ongegeneerde uitzicht heeft een direct, gewelddadig fysiek effect op zijn jeugdige lichaam. Het bloed pompt razendsnel naar zijn onderbuik. Een dikke, harde bobbel zwelt in een paar seconden op in de dunne stof van zijn zwembroek. De zwemstof knelt onmiddellijk pijnlijk om zijn stijve erectie. Hij verschuift ongemakkelijk in zijn stoel en knijpt zijn dijen samen. De pure opwinding benevelt zijn verstand volledig. Hij fantaseert ongecontroleerd over haar natte, plakkende hemdje en de rauwe geur van haar zweet.

Marjolein komt met een diepe, hoorbare zucht overeind. Ze plaatst haar handen even op haar brede heupen. Ze rekt haar rug hol uit. Haar zware borsten steken daardoor uitdagend naar voren. Het klamme hemdje glijdt nog iets verder van haar schouders. Ze veegt met haar onderarm het zweet van haar voorhoofd. Ze draait zich plotseling om en kijkt recht over de lage heg. "Hoi Daan," roept Marjolein. Haar stem klinkt helder en opvallend vrolijk door de zinderende tuin. Daan schrikt wezenloos op. Zijn spieren verkrampen. Hij slaat zijn tijdschrift razendsnel dicht en legt het plat op zijn schoot. Hij probeert wanhopig de kloppende tent in zijn kruis te verbergen onder het glanzende papier. Hij voelt het zweet in zijn nek prikken. Hij dwingt zichzelf haar aan te kijken.

"Hoi," antwoordt hij onhandig. Hij schraapt zijn droge keel. Hij probeert zijn stem nonchalant te laten klinken. De poging faalt jammerlijk. "Lekker aan het zonnen?" vraagt ze. Ze stapt tergend langzaam richting de grens tussen hun tuinen en gaat vlak bij de lage heg staan. Ze leunt iets voorover. Haar weelderige borsten deinen zachtjes bij elke diepe ademhaling. Het zweet parelt in de diepe kloof van haar decolleté. Haar donkere ogen glinsteren intens. Ze observeert hem aandachtig.

"Ja, even relaxen," zegt Daan. "Groot gelijk," zucht ze. "Het is bloedheet. Ik ben al de hele ochtend in de weer." Ze wijst naar een stapel zakken potgrond op de oprit. "Zou je even willen helpen met het tillen? Ik krijg die zakken onmogelijk alleen naar het tuinhuisje gedragen. Mijn rug doet nu al pijn." Daan slikt. Hij komt traag overeind uit de lage tuinstoel. De dunne zwemstof spant onmiddellijk strak over zijn harde zwelling. Het klopt en trekt pijnlijk in zijn liezen. Hij maakt zich instinctief een beetje krom om zo de overduidelijke paal in zijn kruis te verbergen. Hij stapt lenig over de lage heg.

Marjolein bekijkt hem zwijgend van dichtbij. Ze ziet de zweetdruppels op zijn gladde, jonge borstkas glinsteren. Haar ogen vernauwen zich lichtjes. Ze laat haar blik tergend langzaam zakken. Ze stopt openlijk bij zijn voorovergebogen houding en het opvallende, uitpuilende kruis daaronder. Een goedkeurende, veelbetekenende glimlach verschijnt op haar volle lippen. Ze herkent de jeugdige opwinding onmiddellijk.

"Pak die twee maar," commandeert ze zacht. Haar stem klinkt een stuk heser dan daarnet aan de heg. Ze draait zich resoluut om. Ze loopt voor hem uit richting het houten tuinhuisje achter in de zonnige tuin. Daan bukt onhandig. Hij pakt de twee zware plastic zakken potgrond vast met trillende vingers. Hij tilt de zakken op en gooit ze over zijn blote schouders. Het plastic schuurt ruw over zijn bezwete huid. Hij loopt vlak achter haar. Zijn blik fixeert zich als een magneet op haar onderlichaam. Hij staart vol pure lust naar haar ronde, weelderige billen. Het stugge denim van haar broekje spant om haar stevige, brede heupen.

Haar zware, voluptueuze lichaam wiegt in een extreem traag, hypnotiserend ritme heen en weer. De zwaartekracht trekt aan het vlezige zachte weefsel van haar rondingen. Daan ziet de zachte putjes in haar zongebruinde dijen oplichten in de zon. Hij verliest zich compleet in de deining van haar heupen. Aan weerszijden van haar torso ziet hij de zware onderkant van haar onbedekte borsten meedansen op de cadans van haar stappen. De ongetemde, vleselijke kracht van deze volwassen vrouw overspoelt zijn zintuigen volledig. De druk in zijn zwembroek neemt bij elke stap richting het schuurtje pijnlijk hard toe. Zijn ademhaling versnelt tot een gejaagd hijgen.

Het houten tuinhuisje ligt verscholen in de diepe schaduw van een grote, oude eik. Daan stapt over de verweerde drempel. Binnen slaat de broeierige hitte hem direct in het gezicht. De temperatuur ligt hier nog een stuk hoger dan in de zonovergoten tuin. Het ruikt er zwaar naar kurkdroog hout, oude potgrond en de scherpe, chemische walm van benzine uit een rode grasmaaier. Marjolein houdt de krakende deur voor hem open. Ze leunt met haar schouder tegen de deurpost. De ruimte binnen is extreem krap. Ze moet haar lichaam deels wegdraaien om hem door de smalle opening te laten passeren. Daan voelt de hitte van haar blote huid langs zich heen glijden.

Hij sjouwt de lading verder naar achteren. Hij gooit de plastic zakken met een doffe, zware klap op de houten vloer in de hoek. Hij hijgt hoorbaar. Hij leunt even zwaar met beide handen op zijn knieën. Hij gebruikt deze gebogen houding om de strakke, pijnlijke zwelling in zijn zwembroek te camoufleren. Het zweet stroomt in dikke druppels langs zijn slapen en over zijn blote rug. Zijn hart bonkt ongenadig hard tegen zijn ribben. De korte wandeling met de zware zakken vormt een volkomen doorzichtig excuus. De pure, dierlijke spanning giert op volle kracht door zijn aderen. Hij voelt zich opgesloten in een snelkookpan.

Marjolein stapt naar binnen en trekt de zware houten deur met een besliste ruk achter hen dicht. De metalen klink valt met een harde klik in het slot. Het buitengeluid sterft onmiddellijk weg. Ze draait zich langzaam naar hem toe. "Ik zag je wel kijken daarnet," fluistert ze. Haar stem klinkt laag en zwoel. Ze spreekt de woorden uit met een dodelijke mengeling van spot en pure uitnodiging. Daan komt haperend rechtop staan. Hij leunt ongemakkelijk tegen de ruwe houten wand. Hij zoekt wanhopig naar een geloofwaardig excuus. Zijn gedachten racen ongecontroleerd alle kanten op. Heeft ze zijn stijve erectie door de zwembroek heen gezien? Speelt ze een wreed spelletje met hem? Zijn keel knijpt volledig dicht. Het bloed stijgt razendsnel naar zijn wangen. Hij kleurt vuurrood. Hij voelt zich absoluut betrapt. Tegelijkertijd giert de adrenaline door zijn aderen. De onverwachte confrontatie wekt een immense, rauwe opwinding in hem op.

"Ik... eh..." stottert hij wanhopig. Hij staart schichtig langs haar heen. Hij mist de moed om haar doordringende ogen aan te kijken. Marjolein lacht zachtjes. Het geluid klinkt donker en volwassen. Ze zet een klein stapje dichterbij. Ze staat nu bijna tegen hem aan. De zware, aardse geur van haar zweet vult zijn neusgaten. Ze ruikt naar zon, aarde en pure vrouwelijkheid. "Beviel wat je zag?" vraagt ze plagerig. Ze kantelt haar hoofd een beetje. Ze geniet overduidelijk van zijn zichtbare paniek. Daan slikt hoorbaar. Zijn ademhaling stokt volledig in zijn keel. Zijn ogen dwalen als vanzelf naar beneden. Hij kijkt naar haar glanzende, bezwete hals. Hij kijkt naar de diepe, vochtige kloof tussen haar borsten. Haar donkere tepels drukken hard en overduidelijk door de dunne, klamme stof van het hemdje heen. Hij proeft de zinderende spanning in de lucht. "Ja," stottert hij hees. Hij capituleert volledig voor de rauwe waarheid. "Ja..."

De opwinding explodeert in zijn onderbuik. De stijve bobbel in zijn zwembroek reageert onmiddellijk op zijn eigen eerlijke bekentenis. Het bloed pompt onverbiddelijk naar zijn kruis. Hij zwelt nog verder op. Zijn stijve lid drukt pijnlijk en strak tegen de dunne, donkere stof aan. Hij voelt elke hartslag bonzen in zijn erectie. Daan verliest werkelijk elke controle over de reacties van zijn eigen jeugdige lichaam. Hij staat letterlijk op knappen.

Marjolein laat haar blik langzaam over zijn pezige lichaam glijden. Ze bekijkt zijn klamme borstkas. Haar ogen dwalen verder naar beneden tot zijn kloppende kruis. Een tevreden, roofdierachtige glimlach verschijnt op haar lippen. Ze herkent de absolute impact van haar lichaam op de tiener. Ze geniet volop van haar absolute macht over deze jonge buurjongen. "Wil je meer zien?" fluistert ze. Haar warme adem streelt zijn sleutelbeen. Ze wacht zijn antwoord niet af en pakt de zoom van haar klamme hemdje vast met beide handen vast. Ze trekt het dunne kledingstuk in één vloeiende, zelfverzekerde beweging over haar hoofd. Ze gooit het textiel achteloos achter zich op de rommelige werkbank. Ze staat nu volledig topless voor hem.

Haar borsten vullen onmiddellijk zijn blikveld. Ze zijn indrukwekkend groot, vol en heerlijk zwaar. Ze hangen met een natuurlijke, weelderige ronding naar beneden. De zwaartekracht trekt zachtjes aan het rijpe, zachte vlees. De donkere, stijve tepelhoven staren hem brutaal aan. Haar hele huid glanst van het zweet en de drukkende hitte in het schuurtje. Daan staart compleet gefascineerd naar haar weelderige vormen. Zijn mond valt lichtjes open. Hij voelt een diepe, primitieve drang in zijn binnenste opborrelen. Hij brandt van verlangen om zijn handen in dat zachte vlees te begraven.

Marjolein stapt vastberaden op hem af. Ze drukt haar hete, naakte borsten vol tegen zijn klamme borstkas. De zachte, zware kussens van haar vlees pletten stevig tegen zijn harde spieren. De directe, meedogenloze aanraking van blote huid op blote huid jaagt een gewelddadige, elektrische schok door Daans ruggengraat. Ze slaat haar zanderige armen strak om zijn nek. De ruwe korrels aarde schuren plagerig over zijn gevoelige huid. Ze trekt zijn hoofd resoluut naar beneden. Haar lippen raken de zijne met een brute, ongeduldige honger. Ze opent haar mond wijd en eist hem onmiddellijk op. Ze zuigt hard aan zijn onderlip. Ze zet haar tanden er stevig in. Daan hapt hoorbaar naar adem door de plotselinge pijnscheut.

Ze trekt zich een fractie terug. "Geef je over," fluistert ze hees tegen zijn mondhoek. Haar hete adem streelt zijn wang. De zoute smaak van zweet en een zweem van sterke koffie overspoelt zijn zintuigen. Haar natte tong dringt dwingend bij hem naar binnen. Ze verkent elke hoek van zijn mond. Ze dicteert een razend, agressief ritme. Daan kreunt luid. Het natte, soppende geluid van hun tongzoen echoot in het kleine, broeierige schuurtje. Ze ademt zwaar en gejaagd door haar neus. Het klinkt bijna dierlijk. Haar weelderige, bezwete borsten pletten zwaar tegen zijn strakke borstkas. Het warme, natte vlees kleeft stevig aan zijn huid. Ze drukt haar brede heupen vol tegen zijn stijve erectie aan. "Je smaakt heerlijk," hijgt ze. Ze rukt haar mond even los en likt een straaltje speeksel van haar kin. "Laat me alles van je proeven, Daan."

Daan verliest elke resterende vorm van zelfbeheersing. Hij slaat zijn armen instinctief om haar zachte, brede middel. Hij trekt haar met brute kracht dichter tegen zich aan. Hij wil haar overal tegelijk voelen. Hij beantwoordt haar hongerige tongzoen met evenveel overgave. Zijn handen zakken direct af naar beneden. Hij kneedt haar zware heupen met gespreide vingers. Hij laat zijn handen gretig over de stugge, ruwe stof van haar spijkerbroek glijden. Hij zoekt wanhopig naar nog meer grip op haar wulpse vormen.

Marjolein breekt de kus af. Ze duwt hem resoluut achteruit. Daan wankelt. Hij botst met zijn blote rug hard tegen de ruwe houten wand van het tuinhuisje. Hij hapt wanhopig naar adem. De bedompte lucht brandt in zijn longen. Hij voelt zich compleet weerloos tegenover haar overweldigende aanwezigheid. Ze zakt in één vloeiende beweging door haar knieën. Ze belandt op de stoffige plankenvloer. Ze kijkt recht vooruit naar zijn kruis. Ze haakt haar stevige vingers achter de strakke elastische rand van zijn zwembroek en trekt de dunne stof in één snelle ruk omlaag tot op zijn enkels. Zijn jonge, stijve lid springt rood en hevig kloppend tevoorschijn. De koele lucht raakt zijn oververhitte huid. Marjolein laat haar blik vol bewondering over zijn erectie glijden. Ze likt langzaam over haar volle, natte lippen. De pure lust in haar donkere ogen jaagt de hartslag van Daan tot een gevaarlijk hoogtepunt.

Ze pakt hem stevig vast. Haar handen voelen ruw van het zware tuinieren. De textuur van eelt en aarde schuurt zachtjes over zijn supergevoelige huid. De zinderende wrijving veroorzaakt direct kortsluiting in Daans hoofd. De rondborstige buurvrouw uit zijn wildste fantasieën zit daadwerkelijk op haar knieën voor hem. Hij ervaart een totale overbelasting van zijn zintuigen. Ze opent haar mond en neemt hem onmiddellijk diep naar binnen. Daan gooit zijn hoofd hard achterover tegen de houten wand. Een rauwe kreun ontsnapt uit zijn keel. De kokende hitte van haar natte mond overspoelt hem volledig. Ze omsluit hem loeistrak. De zachte, natte warmte vormt een bizar en magisch contrast met de stevige greep van haar ruwe handen. Haar wangen trekken hol bij elke ritmische beweging. Ze gebruikt haar warme tong om zijn gevoelige eikel onophoudelijk te plagen. Ze kijkt hem af en toe indringend aan. Haar vurige blik dwingt hem in volledige overgave. Daan verdrinkt in de kolkende zee van opwinding. Zijn gedachten lossen volledig op in de ongekende lichamelijke extase.

De overweldigende combinatie van haar hete mond en haar dwingende blik blijkt veel te veel voor zijn jeugdige lichaam. Hij grijpt met trillende handen in haar donkere, verwarde haren. De druk in zijn onderbuik bereikt in een fractie van een seconde het absolute kookpunt. Zonder enig voorafgaande waarschuwing verkrampt zijn hele lichaam. Hij slaakt een schelle, dierlijke kreet en stoot zijn heupen in een blinde reflex krampachtig naar voren. Een enorme, hete lading zaad spuit onverwacht en met brute kracht direct in haar keel.

Marjolein reageert onmiddellijk. Ze slikt de eerste, zware golf gewillig door. Haar keelspieren trekken zich voelbaar samen rond zijn gevoelige eikel. Dan trekt ze zich met een trage, weloverwogen beweging terug. Een luid, nat smakkend geluid echoot door de stille ruimte. Een dikke, helderwitte stroom parelmoerachtig zaad ontsnapt langzaam uit haar mondhoek. De zware, witte druppels vallen ongehinderd omlaag. Ze landen op de extreem warme huid van haar massieve borsten. Ze brengt haar hand langzaam omhoog en veegt doelbewust een grote klodder warm zaad van haar linkerborst. Ze smeert de kleverige substantie met uiterste precisie en trillende vingers uit over haar stijve tepel. Ze wrijft het witte vocht diep in de poriën van haar huid. "Heerlijk," fluistert ze. Ze brengt haar vingers vervolgens naar haar mond en likt de laatste, zoute restjes met een trage beweging van haar tong glimlachend af. Ze proeft hem volledig. Ze geniet van elk detail.

Ze komt met een vloeiende, soepele beweging overeind. Ze veegt een losse krul uit haar gezicht. Daan observeert het hele ritueel volkomen wezenloos. Hij leunt zwaar na hijgend tegen de ruwe houten wand. Zijn zwetende borstkas gaat wild, in korte, schokkerige stoten op en neer. Zuurstof lijkt plotseling schaars in de bedompte ruimte. Zijn net nog keiharde lid hangt inmiddels slap en volledig leeggemolken naar beneden, glanzend van haar speeksel. Hij sluit zijn ogen. Hij voelt zich tot op het bot uitgeput en onbeschrijflijk kwetsbaar. De adrenaline ebt langzaam weg.

Marjolein weigert te stoppen. Ze straalt pure, onverzadigbare dierlijke honger uit. Haar blik glijdt doelbewust naar zijn slappe, glanzende lid. "Dacht je dat we klaar waren?" fluistert ze hees. Ze lacht zachtjes. Ze pakt hem resoluut opnieuw vast. Daan hapt naar adem. Zijn eikel is overgevoelig na de recente explosie. De aanraking voelt bijna pijnlijk scherp. Ze negeert zijn lichte krimp. Ze streelt hem stevig met haar eeltige, vuile vingers. De wrijving van haar warme hand veroorzaakt een kortsluiting in zijn hersenen. Zijn jonge lichaam gehoorzaamt onmiddellijk. Het reageert feilloos op haar dwingende aanraking. Het bloed stroomt direct terug naar zijn kruis. Binnen enkele seconden zwelt zijn paal onverbiddelijk op. Hij groeit steenhard en gewillig in haar stevige handpalm.

"Kijk nou toch," kirt ze uiterst tevreden. "Dat is het leuke aan jonge mannen. Ze kunnen dadelijk opnieuw. Jij hebt energie voor twee." Ze laat hem met een plagerige kneep los. Ze draait zich resoluut om naar de stevige, houten werkbank achter haar. Met één agressieve veeg van haar arm schuift ze een paar stenen bloempotten, een zakje zaadjes en een roestige snoeischaar aan de kant. Ze kijkt over haar schouder naar hem. Haar ogen staan donker. Ze ontdoet zich in een paar snelle, ongeduldige bewegingen van haar strakke spijkerbroekje. Ze trekt haar witte katoenen slip er tegelijk in mee omlaag. Ze schopt de kledingstukken weg. Haar vuile vingers laten duidelijke, donkere vegen aarde achter op de lichte huid van haar heupen en zware dijen. Ze toont de rauwe sporen van haar harde werk openlijk op haar naakte onderlichaam. Het benadrukt haar vleselijke, aardse schoonheid. Daan staart gebiologeerd naar de weelderige rondingen van haar billen en heupen.

Ze hijst zichzelf omhoog. Ze gaat wijdbeens op de rand van de ruwe werkbank zitten. Het oude hout kraakt lichtjes onder haar volle gewicht. Ze trekt haar knieën ver op en spreidt haar zachte, zware dijen wijd open. Ze toont haar vochtige, donkere vrouwelijkheid vol absolute trots aan hem. De zilte, zware geur van haar opwinding vermengt zich direct met de geur van potgrond in het schuurtje. Daan slikt zijn laatste beetje twijfel weg. De rauwe aanblik wist zijn eerdere uitputting volledig uit. Hij brandt opnieuw van verlangen. "Mijn beurt," zegt ze zwoel. Ze wijst naar de plek tussen haar gespreide benen. "Kom hier," commandeert ze dwingend.

Daan stapt gewillig tussen haar benen. Zijn paal is alweer stijf kloppend van verlangen. Hij staart naar de donkere afdrukken op haar heupen. De rauwe lust benevelt zijn verstand volledig. Marjolein pakt zijn harde lid en begeleidt hem. Haar vingers sturen hem feilloos. Ze is ongelooflijk nat en heet. Daan stoot in één lange, krachtige beweging diep bij haar naar binnen. Marjolein gooit haar hoofd in haar nek. Ze slaakt een diepe, dierlijke kreet. Ze slaat haar stevige benen om zijn middel en kruist haar enkels strak achter zijn rug. Ze verankert hem volledig in haar mollige lichaam. Ze dwingt hem om elke centimeter van haar te voelen.

Daan trekt haar bij haar brede heupen strak tegen zich aan. Hij stoot genadeloos hard in haar. De intense emotie en de pure dierlijke drang nemen de leiding onmiddellijk over. Hij verliest elke resterende vorm van zelfbeheersing. Pure, primitieve energie stroomt door zijn aderen. De zware houten werkbank kraakt luid onder hun gecombineerde gewicht. Daan trekt haar heupen bij elke stoot ruw naar voren. Hij ramt zijn bekken snoeihard tegen het hare. Het kletsende geluid van hun bezwete lichamen echoot schel in het kleine schuurtje. De stevige werkbank verschuift door de brute kracht. De massieve eikenhouten poten schrapen met een hoog, krassend geluid over de vloer. Het zware meubel botst met een doffe, ritmische dreun tegen de dunne houten achterwand van het tuinhuisje. Bonk. Bonk. Bonk. Het hele schuurtje trilt hevig mee op hun moordende tempo. De dunne houten wanden buigen vervaarlijk door bij elke agressieve stoot.

"Ja," hijgt Marjolein rauw. "Harder." Haar ogen staan wild en hongerig. Het zweet parelt op haar voorhoofd en rolt in de diepe, glanzende kloof tussen haar zware borsten. Ze deinen oncontroleerbaar voor zijn gezicht in het felle zonlicht. Daan hapt wanhopig naar lucht.

Een zware stalen hamer trilt langzaam naar de rand van de werkbank. Het stuk gereedschap valt met een harde klap op de grond. Daan en Marjolein schrikken even op, maar negeren het verder volledig. Daan beukt onvermoeibaar door. De wand van het schuurtje protesteert luidkeels met elk schokkend contact. De planken kraken dreigend. Stof dwarrelt naar beneden vanaf de houten steunbalken van het dak. Marjolein gooit haar hoofd in extase achterover. Ze zoekt blindelings naar houvast met haar linkerhand. Ze wil de zinderende sensatie maximaal absorberen. Ze wil zich schrap zetten tegen zijn meedogenloze stoten. Haar vuile vingers grijpen de rand van een smal, houten wandrek vol tuinspullen. Ze trekt er in haar blinde lust veel te hard aan. Het droge hout van de muur splijt met een scherp, scheurend geluid. De lange schroeven rukken gewelddadig los uit de planken.

Het hele rek komt met een oorverdovend kabaal los van de muur. Tientallen stenen bloempotten, stalen schepjes en zware zakken meststof kletteren op de ruwe houten vloer. De terracottapotten spatten in duizenden scherven uiteen. Een glazen weckpot vol spijkers sneuvelt met een hels gerinkel. De ravage in het kleine schuurtje is compleet. Het tuinhuisje lijkt half in te storten onder hun aanhoudende geweld. De chaos en het kabaal voeden hun extase. Het wakkert de dierlijke lust verder aan. Ze ploegen ononderbroken door in de stoffige, broeierige hitte. Daan stoot nog bruter en genadelozer. Hij hoort het hout van de werkbank onder haar billen gevaarlijk kraken. Hij beukt alles kapot met zijn verlangen. De wrijving in haar strakke, hete binnenste drijft hem opnieuw razendsnel over de absolute rand. Zijn hart bonkt in zijn oren.

"Ik ga weer komen," schreeuwt hij rauw boven het lawaai uit. "Spuit me vol," roept Marjolein. Ze spant haar beenspieren aan. Ze trekt hem snoeihard tegen zich aan. "Vul me!" Daan verkrampt. Hij stoot zo diep mogelijk in haar. Met een explosieve, schokkende kracht komt hij in haar klaar. Hij loost zijn tweede, warme lading zaad diep in haar buik. Golven van genot trekken door zijn jonge lichaam. Hij knijpt zijn ogen stijf dicht. Met een aanhoudend, luidruchtig gekreun bereikt ook Marjolein haar eigen, zware hoogtepunt. Haar hele voluptueuze lichaam schokt hevig in zijn armen. Haar nagels boren zich diep in zijn bezwete rug. Ze trekt hem met brute kracht nog dichter tegen zich aan. Ze perst elke laatste druppel genot uit zijn ontspannen lichaam.

Ze leunt uitgeput naar voren. Ze rust met haar bezwete hoofd zwaar op zijn schouder. Haar hart bonst wild tegen zijn klamme borstkas. Hun hijgende ademhalingen vullen de kleine ruimte. De adrenaline ebt tergend langzaam weg. De absolute stilte keert terug in het broeierige schuurtje. Daan opent traag zijn ogen. Hij staart wazig langs haar donkere krullen. Zijn blik stelt langzaam scherp op de achterwand van het tuinhuisje. De waas van pure lust verdwijnt uit zijn hoofd. De realiteit slaat ineens keihard in.

Hij kijkt naar de ravage op de grond. Een diepe schok van paniek schiet direct door zijn buik. De houten vloer ligt bezaaid met honderden scherpe scherven van terracotta. Tientallen liters donkere potgrond bedekken de planken in een dikke, zwarte laag. Het complete wandrek ligt schots en scheef tussen het tuingereedschap. Een emmer vloeibare meststof ligt gekanteld naast de kapotte potten. De inhoud druipt langzaam in het zand. Hij slikt hoorbaar. De schaamte overspoelt hem razendsnel. Hij heeft haar halve tuinhuisje gesloopt. Hij voelt zich ineens een ontzettend onhandige, lompe tiener. Zijn hartslag versnelt opnieuw, dit keer puur van de zenuwen.

Marjolein komt langzaam en kreunend overeind. Ze bekijkt hun verstrengelde lichamen. Daans bleke huid vertoont overal donkere vegen tuinaarde. Haar eigen zachte dijen en buik dragen exact dezelfde zwarte sporen. Hun zweet vermengt zich overal met het vuil van de werkbank. Zwarte klodders potgrond kleven aan haar knieën. Ze toont de sporen van hun beestachtige daad openlijk en zonder enige schaamte. Marjolein lacht hees. Het geluid klinkt donker en volwassen. Ze veegt een dikke klodder aarde van zijn borstkas. Ze bekijkt haar vuile vingers.

"Kijk nou toch eens," fluistert ze zwaar geamuseerd. Ze wijst naar de complete chaos om hen heen. "Wat een ongelooflijke ravage." Daan kijkt beschaamd naar de kapotte potten. Zijn wangen kleuren vuurrood onder het vuil. "Sorry," stottert hij zenuwachtig. "Ik liet me helemaal gaan. Ik ruim alles zo meteen op. Ik betaal die potten wel." Marjolein schudt langzaam haar hoofd. Een brede, stralende lach breekt door op haar gezicht. Ze geniet volop van zijn schattige paniek. "Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen," zegt ze zwoel. Ze leunt naar voren. Ze drukt lachend een stevige, zwarte vingerafdruk op zijn bleke wang. "Ik hou wel van die brute energie."

"Laat al die troep gewoon liggen," commandeert ze zacht. Ze tikt speels op zijn neus. "We moeten onszelf eerst dringend schoonspoelen. Buiten ligt de tuinslang. Kom."

Trefwoord(en): Creampie, Jong En Oud, Maagd, Milf, Neuken, Ontmaagd, Pijpen, Slikken, Volle Vrouwen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!