Door: Hein_69
Datum: 18-04-2026 | Cijfer: 8.2 | Gelezen: 741
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 16
Trefwoord(en): Dominantie, Lesbo, Stewardess, Trio,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 16
Trefwoord(en): Dominantie, Lesbo, Stewardess, Trio,
Langzaam wende iedereen aan de nieuwe situatie. Roy en Ivon woonde nog samen maar Marjan had inmiddels ook wat spullen meegebracht. Het was een warme zomeravond, de stilte in de woonkamer voelde nu anders dikker, warmer, bijna tastbaar. Roy zat in het midden van de bank, benen licht gespreid, armen ontspannen langs de rugleuning. Ivon en Marjan knielden voor hem op de grond, niet geforceerd, maar met die rustige, bewuste keuze in hun houding. Hun knieën raakten elkaar net, schouder aan schouder.
Beiden hadden een stewardess uniformblouse van Marjan nog aan, Ivon had die van haar gepakt uit de logeerkamer, een stille symbolische daad. De bovenste knoopjes stonden open, precies zoals Roy het eerder die avond had gevraagd. Hij keek hen om beurten aan, liet de stilte rekken tot de ademhaling van beiden hoorbaar werd. “Marjan,” zei hij zacht. “Jij begint. Ik wil dat je langzaam Ivons blouse verder openmaakt. Knop voor knop. Zonder haast. En je mag haar niet kussen, nog niet. Alleen kijken naar wat je onthult.”
Marjan slikte zichtbaar, maar haar vingers bewogen al. Ze begon bij de derde knoop. Elke keer dat een knoopje lossprong, klonk het kleine tik-geluidje onnatuurlijk hard in de kamer. Ivons borstkas rees en daalde sneller. Toen de blouse helemaal openviel, zag Roy dat Ivon geen bh droeg iets wat Marjan duidelijk verraste. Haar tepels stonden strak, donkerder dan normaal door de spanning en de zwoele lucht.
“Goed,” mompelde Roy. “Nu jij, Ivon. Trek Marjans rok omhoog. Niet uittrekken. Alleen omhoog, tot haar heupen bloot zijn. En hou de stof vast, zodat ze zich niet kan bedekken.” Ivon gehoorzaamde. Haar handen gleden over de buitenkant van Marjans dijen, schoof de strakke stewardessrok centimeter voor centimeter omhoog. Marjan droeg een zwart stringetje dun, bijna doorschijnend. De stof spande strak over haar schaamheuvel. Ivons vingers trilden licht toen ze de rok op heuphoogte vasthield, Marjans billen half bloot, de string verdwijnend tussen haar ronde vormen.
Roy leunde iets voorover. “Marjan, leg je hand tussen Ivons benen. Niet wrijven. Alleen leggen. Voel hoe warm ze is. Vertel me wat je voelt.” Marjans hand ging aarzelend, maar vastberaden. Zodra haar palm de stof van Ivons slipje raakte, ontsnapte er een zachte, onwillekeurige zucht aan Ivons lippen. “Ze… ze is heel warm,” fluisterde Marjan. “En nat. Ik voel het door de stof heen.”
Roy knikte. “Ivon, jouw beurt. Doe hetzelfde bij Marjan. Maar jij mag één vinger onder de rand van haar string schuiven. Niet naar binnen. Alleen onder de rand.” Ivon deed het. Haar wijsvinger gleed onder het dunne bandje, raakte de zachte, gladde huid net boven Marjans schaamlippen. Marjan maakte een klein geluidje halve kreun, snakkend naar adem. “Vertel,” commandeerde Roy. “Nog heter dan ik,” zei Ivon schor. “En… ze trilt een beetje. Ze is heel nat.” Roy liet een paar seconden stilte vallen.
Toen: “Marjan, trek Ivons slipje opzij. Laat mij zien hoe opgewonden mijn vrouw is omdat jij haar aanraakt.” Marjan gehoorzaamde. Met twee vingers trok ze de stof opzij. Ivons schaamlippen glansden, licht gezwollen, het roze binnenste zichtbaar en glimmend van vocht. Roy keek er secondenlang naar zonder iets te zeggen. De aanblik alleen al leek de lucht nog zwaarder te maken. “Ivon,” zei hij uiteindelijk. “Jij trekt nu Marjans string opzij. En daarna wil ik dat jullie allebei één vinger tegelijk naar binnen schuiven bij elkaar. Heel langzaam. En jullie blijven elkaar aankijken terwijl jullie dat doen.”
Beide vrouwen leunden iets naar elkaar toe. Hun gezichten waren nu dichtbij, adem vermengde zich. Marjan gleed als eerste naar binnen, één vinger, glad, gemakkelijk. Ivon volgde direct daarna. Ze kreunden tegelijk, laag en rauw. Hun vingers bewogen niet op en neer; ze bleven gewoon diep zitten, voelden de pulserende warmte, de kleine samentrekkingen. Roy keek toe, zijn eigen ademhaling nu ook zwaarder. “Beweeg nu pas,” zei hij. “Heel langzaam naar binnen en buiten. Niet hard. Niet snel. Alleen genoeg om elkaar te voelen komen.”
De bewegingen waren traag, bijna hypnotisch. Elke keer dat een vinger naar binnen gleed, klonk er een zacht, nat geluid. Hun ogen bleven in elkaar haken, geen schaamte, alleen nog maar rauwe, wederzijdse herkenning. Marjan beet op haar onderlip; Ivon liet haar hoofd iets achterover zakken, keel bloot. “Roy…” fluisterde Ivon uiteindelijk, stem trillend. “Mag ik… mag ik haar proeven?” Roy glimlachte, kalm, maar met een donkere rand.
“Nog niet. Eerst wil ik dat jullie allebei komen. Op mijn commando, samen. En jullie mogen niet sneller gaan dan ik toesta.” Hij telde niet af. Hij keek alleen. “Nu harder,” zei hij na een tijdje. Hun polsen bewogen sneller, dieper. De geluiden werden smeriger, onbeschaamder. “Stop,” zei hij plots. Beide vrouwen bevroren, vingers diep in elkaar, hijgend, op het randje. “Marjan, lik je eigen vinger af. Proef haar.” Marjan trok haar vinger langzaam terug, bracht hem naar haar mond en likte hem schoon terwijl ze Roy aankeek. Ze kreunde zacht bij de smaak.
“Ivon, jij hetzelfde. Proef Marjan.” Ivon deed het, ogen half dicht van genot. Roy stond op, liep naar hen toe. Hij ging tussen hen in staan, zijn broek strak gespannen. “Nu mogen jullie mij allebei aanraken. Maar alleen met je mond. Om beurten. En wie het eerst mag slikken, beslis ik later.” Marjan ging als eerste. Ze maakte zijn broek open, nam hem langzaam in haar mond diep, zonder haast, precies zoals hij het graag had. Ivon keek toe, hand tussen haar eigen benen, maar ze bewoog niet zonder toestemming.
Toen wisselden ze. Ivon nam hem over, tong draaiend, zuigend met die mengeling van tederheid en honger die alleen zij kon opbrengen. Roy legde een hand in elke nek. “Goed,” mompelde hij. “Jullie zijn van mij. En ik ben van jullie. Precies zo.” Pas veel later, toen hun lippen glansden en hun lichamen glommen van zweet en andere dingen, liet hij hen eindelijk komen eerst Ivon, dan Marjan, dan weer Ivon, in een eindeloze golf die niemand meer kon of wilde stoppen.
En ergens in die roes besefte Roy dat dit geen spel meer was over macht alleen. Het was een pact. Drie lichamen, drie zielen, die elkaar vasthielden op het scherp van de overgave en precies daar vonden ze vrijheid.
Beiden hadden een stewardess uniformblouse van Marjan nog aan, Ivon had die van haar gepakt uit de logeerkamer, een stille symbolische daad. De bovenste knoopjes stonden open, precies zoals Roy het eerder die avond had gevraagd. Hij keek hen om beurten aan, liet de stilte rekken tot de ademhaling van beiden hoorbaar werd. “Marjan,” zei hij zacht. “Jij begint. Ik wil dat je langzaam Ivons blouse verder openmaakt. Knop voor knop. Zonder haast. En je mag haar niet kussen, nog niet. Alleen kijken naar wat je onthult.”
Marjan slikte zichtbaar, maar haar vingers bewogen al. Ze begon bij de derde knoop. Elke keer dat een knoopje lossprong, klonk het kleine tik-geluidje onnatuurlijk hard in de kamer. Ivons borstkas rees en daalde sneller. Toen de blouse helemaal openviel, zag Roy dat Ivon geen bh droeg iets wat Marjan duidelijk verraste. Haar tepels stonden strak, donkerder dan normaal door de spanning en de zwoele lucht.
“Goed,” mompelde Roy. “Nu jij, Ivon. Trek Marjans rok omhoog. Niet uittrekken. Alleen omhoog, tot haar heupen bloot zijn. En hou de stof vast, zodat ze zich niet kan bedekken.” Ivon gehoorzaamde. Haar handen gleden over de buitenkant van Marjans dijen, schoof de strakke stewardessrok centimeter voor centimeter omhoog. Marjan droeg een zwart stringetje dun, bijna doorschijnend. De stof spande strak over haar schaamheuvel. Ivons vingers trilden licht toen ze de rok op heuphoogte vasthield, Marjans billen half bloot, de string verdwijnend tussen haar ronde vormen.
Roy leunde iets voorover. “Marjan, leg je hand tussen Ivons benen. Niet wrijven. Alleen leggen. Voel hoe warm ze is. Vertel me wat je voelt.” Marjans hand ging aarzelend, maar vastberaden. Zodra haar palm de stof van Ivons slipje raakte, ontsnapte er een zachte, onwillekeurige zucht aan Ivons lippen. “Ze… ze is heel warm,” fluisterde Marjan. “En nat. Ik voel het door de stof heen.”
Roy knikte. “Ivon, jouw beurt. Doe hetzelfde bij Marjan. Maar jij mag één vinger onder de rand van haar string schuiven. Niet naar binnen. Alleen onder de rand.” Ivon deed het. Haar wijsvinger gleed onder het dunne bandje, raakte de zachte, gladde huid net boven Marjans schaamlippen. Marjan maakte een klein geluidje halve kreun, snakkend naar adem. “Vertel,” commandeerde Roy. “Nog heter dan ik,” zei Ivon schor. “En… ze trilt een beetje. Ze is heel nat.” Roy liet een paar seconden stilte vallen.
Toen: “Marjan, trek Ivons slipje opzij. Laat mij zien hoe opgewonden mijn vrouw is omdat jij haar aanraakt.” Marjan gehoorzaamde. Met twee vingers trok ze de stof opzij. Ivons schaamlippen glansden, licht gezwollen, het roze binnenste zichtbaar en glimmend van vocht. Roy keek er secondenlang naar zonder iets te zeggen. De aanblik alleen al leek de lucht nog zwaarder te maken. “Ivon,” zei hij uiteindelijk. “Jij trekt nu Marjans string opzij. En daarna wil ik dat jullie allebei één vinger tegelijk naar binnen schuiven bij elkaar. Heel langzaam. En jullie blijven elkaar aankijken terwijl jullie dat doen.”
Beide vrouwen leunden iets naar elkaar toe. Hun gezichten waren nu dichtbij, adem vermengde zich. Marjan gleed als eerste naar binnen, één vinger, glad, gemakkelijk. Ivon volgde direct daarna. Ze kreunden tegelijk, laag en rauw. Hun vingers bewogen niet op en neer; ze bleven gewoon diep zitten, voelden de pulserende warmte, de kleine samentrekkingen. Roy keek toe, zijn eigen ademhaling nu ook zwaarder. “Beweeg nu pas,” zei hij. “Heel langzaam naar binnen en buiten. Niet hard. Niet snel. Alleen genoeg om elkaar te voelen komen.”
De bewegingen waren traag, bijna hypnotisch. Elke keer dat een vinger naar binnen gleed, klonk er een zacht, nat geluid. Hun ogen bleven in elkaar haken, geen schaamte, alleen nog maar rauwe, wederzijdse herkenning. Marjan beet op haar onderlip; Ivon liet haar hoofd iets achterover zakken, keel bloot. “Roy…” fluisterde Ivon uiteindelijk, stem trillend. “Mag ik… mag ik haar proeven?” Roy glimlachte, kalm, maar met een donkere rand.
“Nog niet. Eerst wil ik dat jullie allebei komen. Op mijn commando, samen. En jullie mogen niet sneller gaan dan ik toesta.” Hij telde niet af. Hij keek alleen. “Nu harder,” zei hij na een tijdje. Hun polsen bewogen sneller, dieper. De geluiden werden smeriger, onbeschaamder. “Stop,” zei hij plots. Beide vrouwen bevroren, vingers diep in elkaar, hijgend, op het randje. “Marjan, lik je eigen vinger af. Proef haar.” Marjan trok haar vinger langzaam terug, bracht hem naar haar mond en likte hem schoon terwijl ze Roy aankeek. Ze kreunde zacht bij de smaak.
“Ivon, jij hetzelfde. Proef Marjan.” Ivon deed het, ogen half dicht van genot. Roy stond op, liep naar hen toe. Hij ging tussen hen in staan, zijn broek strak gespannen. “Nu mogen jullie mij allebei aanraken. Maar alleen met je mond. Om beurten. En wie het eerst mag slikken, beslis ik later.” Marjan ging als eerste. Ze maakte zijn broek open, nam hem langzaam in haar mond diep, zonder haast, precies zoals hij het graag had. Ivon keek toe, hand tussen haar eigen benen, maar ze bewoog niet zonder toestemming.
Toen wisselden ze. Ivon nam hem over, tong draaiend, zuigend met die mengeling van tederheid en honger die alleen zij kon opbrengen. Roy legde een hand in elke nek. “Goed,” mompelde hij. “Jullie zijn van mij. En ik ben van jullie. Precies zo.” Pas veel later, toen hun lippen glansden en hun lichamen glommen van zweet en andere dingen, liet hij hen eindelijk komen eerst Ivon, dan Marjan, dan weer Ivon, in een eindeloze golf die niemand meer kon of wilde stoppen.
En ergens in die roes besefte Roy dat dit geen spel meer was over macht alleen. Het was een pact. Drie lichamen, drie zielen, die elkaar vasthielden op het scherp van de overgave en precies daar vonden ze vrijheid.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Kelkie, 26 jaar. Voel je dat er meer verborgen ligt? Op mijn prive pagina laat ik zien wat gebeurt als je de fantasie verder volgt...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Pistache (29)
Nicolaya (48)
Romaniaa (24)
Bijlexie (58)