Heb bewust gewacht met reageren tot de grootste emotie is gaan liggen... Je rijgt de experimenten tegenwoordig wel wat snel elkaar als je het mij vraagt, Jefferson. Jammer dat zo een kwaliteitsvol verhaal hiermee alweer afgebroken wordt. U bent voor mij een van de topschrijvers van deze site, maar ik vraag me af of jij je ooit wel eens afvraagt wat het met een lezer doet als je zo abrupt stopt, zoals hier... Kan uiteraard alleen voor mezelf spreken, maar bij mij overheerst de ontgoocheling dat ik me weer maar eens 16 delen lang heb laten 'vangen' ... Dat is geen fijn gevoel en dat moest me eventjes van het hart.

Deze voorbereidingen op hun ontsnapping van dat eiland zijn voor mij een educatie in 'bootje-varen', een wereld waar ik verder geen verstand van heb, maar dat je het weet te brengen met zowel humoristische als erotische interactie tussen die twee bekoort mij wel. Spannend hoe dit gaat aflopen!

Zo leuk dat je weer terug bent, Danny en de bijzondere bruiloft eindelijk kan doorgaan. Was weer echt genieten.

Jack moet toch behoorlijk onder de indruk zijn geweest van Gina, de zus van zijn verpleegster, om Carolien zo lang uit het oog te verliezen. Waarom toch laat die laatste het 'gelaten' gebeuren? Wat heeft zij te verbergen dat zij zich zo laat doen? Net als je denkt dat er een tipje van de sluier opgelicht gaat worden, doet Rainman echter figuurlijk het licht uit... Man man, wat een spanning en wat is dit hele verhaal goed opgebouwd !

Dus de Crew ging al seksende de dood tegemoet.Er zijn natuurlijk ergere manieren om het tijdelijke te wisselen voor het oneindige, maar toch... Dit is een sprookje, dus ga ik ervan uit dat ze veilig en wel het Eiland zullen verlaten, al zal dat wellicht niet zonder slag of stout zijn. Ik wacht dus maar af wat jij er als schrijver van maakt, maar spannend is dit zeker wel!

Abussieflijk is mijn reactie op dit deel onder deel 6 terechtgekomen, sorry daarvoor maar tegelijk wil wel even herhalen dat ik jouw 'sprookje' met veel plezier volg

Wel een beetje veel griezel in dit deel, maar ja, richting Halloween moet dat misschien kunnen, want hou dan ook is het een sprookje voor volwassenen... Je weet de spanning nog aardig op te voeren, dus blijf ik je met veel plezier volgen

Knap verhaal alweer. Ik ga Jessica alvast niet vergeten.Al kan ik niet precies zeggen waar ik het op basher, maar ik heb die vrouw bij wijze van spreken in mijn hart gesloten

Sprookjes zijn normaalgezien mijn 'ding' niet maar zo'n magische vrijpartij laat me niet onbewogen. Samen met de alsmaar toenemende spanning luk je er prima in om aandacht vast te houden. Ik ben en blijf benieuwd.

Wel erg kort hoor, dit deeltje. Veel gebeurt er eigenlijk niet, maar jezelf tot de tanden bewapenen om te gaan zwemmen belooft niet veel goeds, dus laat het vervolg maar komen