“Hun moeder was in het geheel niet gewond, ze was alleen maar ten prooi aan een heftig orgasme zoals ze dat maar zelden had gekend.”
Na deze wondermooie zin, zoals er zovelen zijn in je verhalen, kan het bijna niet anders dat het volgende gezinsgesprek een heel andere toon zal hebben. Zegeviert de liefde?
Hopelijk zegeviert de liefdevolle God tegenover de menselijke godsdienst.

Weer zo mooi, Stanzie. De overgave is heerlijk beschreven.

“Oh!” kreun ook ik.
Na het heerlijke minnespel van het vorige deel komt er een hobbel in de weg.
Het verlangen naar genot kan je echter niet zomaar wegdenken of snoeien. Het woekert als klimop.
Maar het genot is wel de moeite waard!

En dit verhaal is prachtig! De eerste barst in het pantser van de godsdienst.

😮
OMG!
Wat was dit?
Stanzie, zelden zag ik lust en verlangen zo opwindend verwoord.
Je ontneemt me even de mooie woorden.
Damn!

Heerlijke geile wending van het verhaal, moeders is net zo geil als dochterlief

Heerlijk geschreven, leuk zo,'n geil zusje, op naar het vervolg, misschien kan moeders ook nog een beetje meegenieten van die geile spelletjes.

Mijn hoop kwam uit. En weer houd je het realisme hoog. Twijfel en verlangen gaan heel even de strijd met elkaar aan. Alle bezorgdheden worden van tafel geveegd.
En dan gun je ons een liefdevol en opwindend tafereel. Ook nu geen supermandaden, maar twee mensen die genieten van die eerste keer.
Mooi!

Heel lang geleden was ik getuige van het liefdesspel van mijn ouders. Heel kort. Ik wist nog niet wat ze precies deden, maar dat het iets was wat ik toen nog niet hoefde te zien, dat was me wel duidelijk. Ik was te jong om er opgewonden van te kunnen zijn.
Veel kinderen zeggen van het idee te gruwen.

Jij toont dat het anders kan. En je doet het verdomd opwindend klinken. Heerlijk verhaal.
Zal de geilheid Hilkes voornemen laten wegsmelten?

Eerlijkheid duurt het langst. Het is alweer bewezen. Enkel zo kan je ontdekken dat gevoelens wederzijds zijn.
Romantisch en erotisch. Meer moet het niet zijn.

De grenzen schuiven op terwijl ze er zelf op staan te kijken. Je verwoordt het allemaal zo dat het logisch is. Zo moet het zijn.
Heerlijk!

Een intiem moment waarbij alle kaarten op tafel worden gelegd. Kansen bieden zich aan, waardoor de hemel blauw kleurt en Wim zich van zijn meest inventieve kant toont.

Spannend. Op meerdere niveaus.