Een prima verhaal over de relatie tussen Danny en Mandy. Het blijft een bijzonder (sympathiek) stel. Maar ook een bijzonder verhaal omdat het bij deze aflevering niet doofblinden wat meer inzicht geeft in de wereld van de doofblinden. Danny is in het verhaal gehandicapt, maar dat is nauwelijks storend. Maar hier, waar veel ouderen rondliepen, las je veel over hun problemen op latere leeftijd.
In je voetnoot schrijf je wat over je privéleven. Je weet, ik ben daar altijd benieuwd naar. Ik ken graag de achtergrond van schrijvers. Jij bent duidelijk al veel verder dan de Danny in het verhaal, maar ik vind het knap hoe jij oplossingen bedenkt of van bedachte oplossingen gebruik weet te maken.
Leuk ook hoe collega-schrijvers op jouw verhaal reageren.
En... privé plezier is belangrijker dan het plezier van je lezers. Dat komt wel weer als ze een (verlaat) verhaal van je lezen.

Hoi Danny, geniet van de verre reizen. Schrijven doe je maar als je er zin in hebt, het mag geen verplichting zijn. En als ik je daarmee kan helpen, je weet me te vinden he. Ik doe dat dolgraag. Dikke kus, Leen

Mooi verhaal, in begin dacht ik waar gaat het heen maar daarna begreep ik je intenties. Ons inzicht geven in hoe jouw wereld is. ( iets wat je destijds met je uitdaging voor de auteurs op deze site ook al eens hebt gedaan. Ik weet nog hoe ik over zaken heb moeten nadenken in / met mijn verhaal ‘ wat een klap ‘ En je inzicht welke je me toen gaf) Mijn complimenten want dat is je weer wonderwel gelukt. Jongen geniet van het leven zolang je alles nog kunt doen en zien. Geniet van je vakanties je verhalen komen toch wel weer terug. Groetjes en lees gauw weer wat van jou Tdid.

Hoi Danny,
Leuk weer een deel van je geweldige verhaal te mogen lezen. Kijk er altijd naar uit .
Groet Harm

Beste Danny wat ben.jij een.geweldice schrijver ondanks je handicap, ik.volg het verhaal al van toen Danny vast zat, zijn vriendenkring, de volley overwinning dank zij hem, het huwelijksaanzoek aan Mandy, en.de kinderen die.komen ook bij de andere koppels. En.nu dit verhaal het is ongelooflijk hoe slechtzienden en doven de moed hebben.om verder te leven ook.als hul partner overleden is, jammer van.Joost, maar het grote merendeel heeft de moed om te knokken, en.persoonlijk heb ik ook enorme bewondering voor.jou, nu je ook hulp hebt en tientallen buitenlandse reizen hebt gedaan, want je het nu.doen daar je nooit weet wat de toekomst je brengt. Laten we hopen Beste Danny dat je nog jaren en.nog vele delen moge schrijven van dit boeiend meeslepend verhaalmet Mandy en Danny,

De allerbeste groeten, Piet

Danny, na dit deel snap ik jou helemaal. Ga, nu het nog kan, lekker op vakantie, dat schrijven komt wel. Met de huidige techniek, kan je dat nog jaren doen, en van die reizen krijg jij ook weer ideeën, voor die verhalen.. Het idee achter dit deel snap ik ook, om ons, ziende en horende een beter beeld, inzicht te geven in de toch wel erg beperkte wereld van doofblinden, o alleen doven en alleen blinden. 👍 👍

Hallo Beetjebi,

Ik snap wat je bedoelt. Maar het is eigenlijk een soort aansluiting op mijn hoofdserie Een beeldschone huisgenote. Als je de eerste drie delen en de eerste alinea’s van deel 4 leest, zul je begrijpen waarom ik dat heb gedaan.

En bedankt voor je complimenten.

Dannyboy

In het begin dacht ik: dat wordt niets. Toch gelukkig doorgelezen, want uiteindelijk blijkt het een heel leuk verhaal zonder meteen met seks te beginnen. Die seks heb je heerlijk lang uit weten te stellen.
Toch kan ik het niet laten om ook een minder positieve opmerking te maken. Het laatste stuk, vanaf het eigen huis, had je beter weg kunnen laten. Nu eindigt het verhaal op een nogal vreemde wijze.

Bedankt, CIs,

Niet alleen met de vrienden afspreken hoor. Sinds 2023 ontdekte ik dat ik met een tolk op vakantie kan gaan. Ik vond het wel spannend en eng, maar heb het toch geprobeerd. Zo blij dat ik het gedaan heb. Ik krijg elk jaar een aantal uren die ik toegewezen heb van het UWV, want ik heb er recht op vanwege mijn dubbele zintuigbeperkingen. En ik heb ook een tolk gevonden die niet moeilijk doet over de uren. Soms kom ik tekort, maar dat maakt haar niets uit. Ze neemt haar vriend ook mee. In korte tijd ben ik naar Berlijn, Wenen, Boedapest, Rome, IJsland, Japan geweest, en over een maand ga ik naar Schotland. Met oud en nieuw gaan we misschien naar Australië voor vier weken. In 2022 heb ik een rondreis gemaakt door Finland, Noorwegen en Zweden met familie. En ik heb een citytrip gedaan met een vriend naar Londen.

Alleen vind ik het jammer dat ik dit niet veel eerder had gedaan, maar ach, daar heb ik nu niets aan. Gewoon nu genieten, zolang het kan. Zeker nu mijn zicht langzaam achteruitgaat.

Een leestip voor jou: er is ook een korte serie die een prequel is van Een beeldschone huisgenote, genaamd Vrienden voor het leven.

Dannyboy

Beste Dannyboy, Jij hebt het allesbehalve makkelijk en ik zou niet graag in jouw schoenen staan, maar... zo te horen weet je er toch mee om te gaan: je spreekt met vrienden alleen af, zodat je kunt communiceren. En je vindt voldoening in het bedenken en schrijven van de verhalen om jouw "Een beeldschone huisgenote". Dat bedenken en schrijven is iets wat niet veel mensen kunnen: jij wel. En je vindt het leuk. Ik hoop dat je nog lang blijft schrijven, hetzij aan de verhalen rond "Een beeldschone huisgenote" hetzij aan andere verhalen, want ook jouw andere verhalen zijn de moeite waard.
En dat taalgevoel van jou... ik denk dat er heel wat mensen zijn, die veel en veel minder taalgevoel hebben. Ik vind dat nog al meevallen. Laat de taal je uitlaatklep zijn. Zo kun je ook met vrienden communiceren. Ik wens je heel veel plezier in je leven, met schrijven, maar ook met vrienden... Het ga je goed.