Het is zo anders dan wat ik van je gewend ben maar dat maakt het niet minder leuk en interessant. Ik heb dit keer werkelijk geen idee waar dit verhaal naartoe gaat dus ik ben heel benieuwd hoe het afloopt.

Het is jammer dat het leeftijdsverschil nog steeds een taboe is. Een paar jaar geleden was ik voor het eerst in mijn leven echt verliefd op een vrouw die vijftien jaar ouder was. Ik had daar geen problemen mee zij helaas wel een beetje dus het is helaas niets geworden.

Maar kom maar door met het vervolg, Stanzie!

@ Ron: Alle begrip, Ron... en mijn welgemeende excuses dat ik met dat 'probleem' in dit verhaal geen rekening hield... Misschien helpt het jou een beetje als ik je - zonder in detail te treden - vertel dat 'hier' onze kinderwens allesbehalve van een leien dakje is gelopen. Maar... Hier en daar gaat 'zwanger geraken' echt wel vanzelf. Mijn beste vriendin bijvoorbeeld... Bij wijze van spreken moest haar man zijn broek nog maar op de bedspon hangen en ze was alweer zwanger. Dat bestaat dus ook, maar helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.

Ik ga de woorden van Westy niet herhalen, maar voor minstens 95 procent is zijn redenering ook de mijne, en voor wat genieten van dit verhaal betreft zelfs 100 procent... 7 delen lang, alleen maar 'Wow!' wat mij betreft. Een verhaal wat al stond als een huis, maar zoals jij dit hier weet af te ronden... Daar weet ik maar één conclusie bij te bedenken... Subliem, Stanzie... Wat heb ik hier (alweer) van genoten. Dankjewel..!

Die situatie bij de ouders had niet veel langer moeten duren. Goed dat Sara en Milan wat oud zeer hebben uitgepraat.
Milan was dus niet zo naïef als hij in eerste instantie leek. Maar hij hield zijn mond. Was hij bang om haar te verliezen? Dat gebeurde bijna alsnog.
Uiteindelijk vielen de puzzelstukjes toch in elkaar. Een nieuw begin met hun drieeën.
Ik was eigenlijk wel benieuwd naar de reactie van de zus van Milan. Maar het verhaal is hierbij wel afgerond.
Leuke en goed geschreven serie Stanzie. Ik heb ervan genoten. Op dat ene deel met die wraakseks na dan.
Deze serie verdiende wel een romantisch slot. De categorie waarin het geplaatst is verwees daar al naar. Eigenlijk was dat een 'weggever' maar dat doet niets af van de kracht van het verhaal. Wederom een 10.

Sinds eind 2025 ben je echt 'on fire'.
Tussen de 'Shirley serie' en 'Te Nemen of te Laten' zaten een paar verhaaltjes met seks om de seks die mij niet echt konden boeien. De geloofwaardigheid was daar ook ver te zoeken. Maar je kwam ijzersterk terug met verhaallijnen in de bekende verzorgde Stanzie-stijl die ik graag lees. Je beschrijft erotiek op een manier die alleen jij zo beeldend kan verwoorden. Maar alleen seks vind ik niet interessant. Ik moet me in de personages kunnen verplaatsen. Ik houd van verhalen met wat meer diepgang. Met een mooie verhaallijn en gedetailleerde sterke erotische scenes is er niemand die jou op dat gebied kan evenaren. Soms is er een onverwachte plottwist. Een andere keer een subliem uitgewerkt scenario. En steeds met die verzorgde schrijfstijl met prachtig taalgebruik.
Dat maakt van jou een schrijfster die voor mij op eenzame hoogte staat.

Nou komt dit verhaal over dat je geheel 'makkelijk' zwanger word...alleen is dat niet echt zo. Mijn partner en ik zijn 7 jaar bij elkaar we hebben de eerste 2 jaar een intensieve seksuele relatie gehad en het laatste jaar zonder bescherming. Daarna zijn we naar een kliniek gegaan in Leiderdorp daar 3× sperma gekocht van een buitenlandse donor maar helaas ze werd niet zwanger. Ik vermoede het al dat ik onvruchtbaar was omdat ik een chromosomen afwijking heb en de meeste mannen zo'n 98% zijn onvruchtbaar. Aan de andere kant vind ik het niet erg want de huidige wereld/maatschappij is verrot en daar een kind opzetten is egoïstisch.

Stanzie in het begin kreeg ik het even 'moeilijk' een kindje was geboren en kwam bij mij dat gemis keihard binnen...maar je weet nu waarom. Goed geschreven dus een verdiende 10

Groet Ron

Weer prachtige aflevering. Alleen beetje van mijn stuk gebracht door het begin. Het einde van deel 5 deed mij denken dat de baby al geboren was en al enkele weken/ maanden oud. Maar dat was mijn interpretatie in ieder geval. En nu komt Milan al terug in haar leven bijna op het moment van de bevalling. Mario heeft Milan gebeld tijdens de bevalling. En die vond weer plaats in een andere stad. Beetje verwarrend voor mijn begrijpertje 🤣
Neemt niet weg dat het wel weer een mooi verhaal is
Benieuwd naar hoe het verder gaat/ afloopt.
Want ook de schoonouders moeten nog een schok gaan verwerken. Zoon van 20 die een kind verwekt bij een vrouw van 32. De atletiek club en en en. Benieuwd hoe het gaat aflopen.

Het is dus toch Mario die hen terug bij elkaar brengt en dan nog wel direct na de geboorte. Milan blijkt vergevingsgezinder dan ik dacht, al blijven er volgens mij nog wel wat dingetjes uit te klaren vooraleer de romantiek écht hoogtij kan vieren. Benieuwd of we daar nog iets van mee krijgen, of dat het hier stopt. Ik hoop op het eerste want ik heb nog lang niet genoeg van het verhaal van Sara en Milan...

@ Westy: bedankt voor het melden van het foutje, is aangepast

NB:
Ondanks de wederzijdse vreugde van hun hereniging denk dat dat Sara en Milan samen nog wel iets te bespreken hebben over de wijze waarop zij hem verlaten heeft. En over die ‘aanranding’ die niet erg respectvol was.

Dus Mario heeft Milan gebeld. Zonder toestemming van Sara, maar achteraf blijkbaar de juiste keuze.
Sara staat er niet meer alleen voor. Afgezien van haar ouders. Maar dat kleine kamertje en de stroeve band met de (schoon)ouders is verre van ideaal.
Gaat dat spanningen geven? Of binden ze in en accepteren ze de vader als ze zien dat hij goed is voor Sara en Milli?
Nu maar hopen dat ze snel een eigen plek vinden.

NB: Sara heeft Milli in haar armen maar haar moeder kijkt in het wiegje. Misschien kan je dat nog herstellen.