Dikverdiende 10 alweer Stanzie! Ik sluit ne aan bij alle lof die je hieronder al kreeg want alles is al een keer gezegd. Mooi en nu door naar de samenkomst op zaterdagmiddag...

De challenge is nu concreet en met de dreiging van een verraderlijke mail naar de echtgenoot kan ieder van hen er maar beter voor zorgen dat ze slagen in hun even stoute als foute opzet… Vrijblijvend is het alleszins niet, maar ze zijn wel alle 6 akkoord gegaan en dus is er werk aan de winkel. Niet in het minst voor Karin zelf, die als initiatiefneemster eigenlijk niet zou mogen falen. Benieuwd of het haar gaat lukken, juist omwille van de moeilijke relatie die ze met haar stiefzoon heeft. Even benieuwd ben ik om de “zonder- blad-voor-de-mond-verhalen” van de andere dames te ‘horen’ als ze na drie maanden weer samenkomen. Wie wint en wie verliest..? het zal mij benieuwen.

Ondertussen blijf ik ook met bewondering oog hebben voor de tweede verhaallijn binnen dit verhaal. Zo’n ‘machine’ wordt op internet aangeprezen als de ideale oplossing voor vrouwen (of soms ook mannen) die kiezen voor een single bestaan, maar in de eigen vertrouwde leefomgeving af en toe, en zonder gedoe, willen genieten van een zo realistisch mogelijke ervaring… Dat is hier toch even anders, want Harry doet zijn vrouw dat toestel cadeau uit liefde voor haar. Hoe hij haar overhaalt om haar scepsis opzij te zetten en het er toch een keer op te wagen getuigt van veel begrip over en weer en oprechte liefde… In de laatste alinea wordt dan weer duidelijk dat de tweespalt in Karin nog steeds sluimert… Liefde voor haar man en heet verlangen naar haar zoon, valt dat ooit wel met elkaar te verzoenen..? Nee Stanzie, wat mij betreft ben jij met dit verhaal nog lang niet uitverteld. Ik hang figuurlijk aan jouw lippen…

Prachtig vervolg alweer en terwijl ik nieuwgierig uitkijk naar wat de challenge gaat inhouden, blijft het genieten van de hernieuwde romantische "energie" tussen Karin en haar man. Ben het eens met Tid: Dit verhaal hoort voorlopig beter thuis in de categorie Romantisch...

Hoe mooi de liefde en de hernieuwde beleving daarvan tussen Harry en Karin ook is, (en absoluut ook beschreven is) het broeierige verlangen naar 'iets intiems' met haar stiefzoon is nooit veraf. Net dat geeft je verhaal een bijzondere spanning mee, al helemaal nu Tom zijn zaadjes in haar broekje heeft achtergelaten. Benieuwd wat dat gaat geven als ze hem daarmee confronteert en dus kijk ik er alweer naar uit om je volgende deel te kunnen lezen.

Zo mooi en liefdevol hoe je hier Karin en Harry in woorden en daden de andere, nieuwe invulling van hun momenten van intiem samenzijn laat ontdekken. Ik kreeg zowaar een krop in de keel, juist omdat ik weet dat voor koppels die ongewild in deze situatie verzeild geraken het vaak heel erg moeilijk is om daarin een weg te vinden die goed voelt voor allebei de partners... Je bespeelt hier de juiste snaren, Stanzie. Zo realistisch en net daarom zo mooi..!

Heerlijk om lezen, die tweestrijd in Karins hoofd en gedachten en waar ze alleen tegenover zichzelf eerlijk over is. Nog mooier, die scene waar ze elkaar in bed toch weten te vinden in een intiem samenzijn, zonder dat een onmogelijke penetratie het genot van hun vrijen in de weg zit. De chatgroep krijgt vorm en allicht zal het daar zijn dat Karin haar challenge gaat lanceren... De stiefzoon blijft voorlopig bijna compleet uit beeld tot nu toe, maar daar gaat vast verandering in komen. Ik blijf geboeid volgen, zeker weten!

Hoe anders en toch weer helemaal Stanzie, dit verhaal rondom een 'zoekende stiefmoeder'. Karins schaamte, haar twijfels, haar schuldbewustzijn omtrent haar o zo foute verlangens richting haar onhandelbare, botte stiefzoon zet je zo overtuigend neer dat ik me moeiteloos in haar kan inleven. Haar post op internet toont aan dat ze niet de enige vrouw is die met dat 'probleem' worstelt en de reacties die ze krijgt steunen haar om die overtuiging terrein te laten winnen, ook al krijgt ze ook enkele reacties die veel minder begripvol zijn. Enkele ronduit negatieve reacties - die tegen een real-live-lamp gehouden wat mij betreft heel realistisch overkomen - weerhouden haar er niet van om verder te gaan met haar zoektocht, maar dan achter de deur van een veilige privé-chat. Uiteraard hoop ik dat wij wel mogen meelezen wat er in de chatbox allemaal aan bod gaat komen, want tot hiertoe heeft Karin ons nog niks verklapt hoe die Challenge er precies zal gaan uitzien. Ik ben nu al benieuwd welke van die andere dames zullen ingaan op het verzoek van Karin en wat het verhaal van elk van hen is. Ik ben nu al een enthousiaste fan van je nieuwe verhaal, maar evengoed kan ik me voorstellen dat niet iedereen die mening zal delen... Enige controverse rond dit gegeven lijkt me niet helemaal uit sluiten, maar laat jou dat niet ontmoedigen om door te gaan met dit verhaal, Stanzie. Alle succes (en heel veel inspiratie) bij het schrijven van alles wat hierna volgt. Ik ben razend benieuwd...

Ik ga de woorden van Westy niet herhalen, maar voor minstens 95 procent is zijn redenering ook de mijne, en voor wat genieten van dit verhaal betreft zelfs 100 procent... 7 delen lang, alleen maar 'Wow!' wat mij betreft. Een verhaal wat al stond als een huis, maar zoals jij dit hier weet af te ronden... Daar weet ik maar één conclusie bij te bedenken... Subliem, Stanzie... Wat heb ik hier (alweer) van genoten. Dankjewel..!

Milans woede is begrijpelijk en terecht, terwijl Saar oogst wat ze gezaaid heeft. Dat het tijdens een ruzie tot ruwe en door woede gedreven seks komt is iets wat prima in het verhaal past, al is het niet persė mijn 'ding'. Je zou je verhaal hier prima kunnen eindigen, alleen doet die laatste zinnen vermoeden dat er nog ruimte is voor een romantische ontknoping, al is die op dit moment in je verhaal verder weg dan ooit. Ik ben benieuwd...

Is het gek dat Milan een openlijke relatie wil, ik dacht het niet. Het is duidelijk dat hij valt voor de -niet bepaald eerlijke- avances van Saar. In plaats van eerlijk te zijn over haar zwangerschap, maakt ze zich kwaad om zijn door onwetendheid ingegeven botte reactie, ook al beseft ze gelijk dat dit niet bepaald verstandig is. En toch... ergens begrijp ik Saar ook wel en dus kan ik begrip opbrengen voor haar 'stiekeme gedoe'... ook al omdat het verhaal anders veel te snel klaar zou xijn ;)... Benieuwd hoe dit verder gaat, dus laat maar komen, Stanzie