Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Datum: 12-06-2026 | Cijfer: 9.5 | Gelezen: 301
Lengte: Lang | Leestijd: 29 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Baas, Broer, Douche, Feest, Gespierd, Harem, Huiswerk, Kantoor, Koning, Macht, Naakt, Opdracht, Pijpen, Pik, Politie, Porno, Rollenspel, Slaapkamer, Sperma, Stewardess, String, Tepel, Vakantie, Vrienden, Vriendinnen, Werk, Zomer, Zus,
Mijn Eerste Dag Als Ceo
De volgende morgen werd ik wakker door een heerlijk, warm gevoel in mijn onderbuik. Ik hield mijn ogen nog heel even gesloten om puur op het gevoel af te gaan, maar toen ik ze opende, zag ik direct wat er aan de hand was. Jane lag op haar knieën tussen mijn benen en was me teder en ontspannen aan het pijpen. Ze deed het met lange, rustige halen, alsof ze me alle tijd van de wereld wilde geven om rustig wakker te worden.

Links en rechts van ons lagen Rianne en Eden nog diep in slaap, volkomen ontspannen na de intense uitspattingen van de afgelopen nacht.

Toen Jane merkte dat ik mijn ogen opendeed, keek ze omhoog met een ondeugende, voldane blik in haar ogen. Ze liet mijn pook geen seconde los, maar bleef met haar lippen en tong de gevoelige eikel plagen, waardoor ik in een mum van tijd weer pijnlijk hard begon te worden. Het zachte, zompige geluid van haar mond vulde de stille kamer, en ik bracht mijn hand omhoog om zachtjes door haar haren te strelen en haar hoofd in het ritme te begeleiden. De ochtend op de Maasdijk had werkelijk geen betere start kunnen krijgen.

Haar hoofd kwam even omhoog en ze legde een vinger op haar lippen ten teken dat ik muisstil moest zijn. Met een ondeugende glinstering in haar ogen zakte ze weer naar beneden om haar trage, zwoele werk te hervatten. Haar lippen gleden weer over mijn gloeiende schacht, en de warme, vochtige sensatie liet een rilling door mijn hele lichaam gaan.

Ik hield me doodstil, mijn ademhaling haperend in mijn keel, terwijl ik genoot van de intense luxe van dit geheime ochtendritueel. Links van me lag Eden, haar gezicht half begraven in het kussen, terwijl haar zachte, regelmatige ademhaling verried dat ze nog diep in dromenland verkeerde. Aan mijn rechterkant lag Rianne, met haar arm loom over mijn borstkas heen geslagen, volledig ontspannen en onbewust van de zinderende spanning die zich onder de lakens afspeelde.

Jane wist precies wat ze deed. Ze hield haar bewegingen klein en beheerst, waardoor het zompige geluid van haar mond tot een minimum werd beperkt, maar de intensiteit was er niet minder om. Elke haal met haar tong zorgde ervoor dat mijn pook alleen maar strakker en harder tegen haar gehemelte drukte. Ik legde mijn hand heel voorzichtig op haar achterhoofd, mijn vingers door haar haren wevend, niet om te sturen, maar puur om de intense dankbaarheid te tonen voor dit hemelse ontwaken.

Ze intensiveerde haar bezigheid en voerde het tempo nog een klein beetje op. Haar lippen klemden zich strakker om mijn schacht en haar tong maakte snelle, doelgerichte bewegingen over de gevoelige eikel. Ik voelde hoe de spanning in mijn hele leidingstelsel zich in razendsnel tempo opbouwde. De druk in mijn onderbuik werd zo intens dat ik onwillekeurig zachtjes begon te kreunen om mijn naderende ontlading aan te kondigen, hopend dat ik de slapende meiden hiermee niet direct wakker zou maken.

Maar het was te laat om de storm nog te stoppen. Precies op het moment dat ik met een schok in Jane’s mond explodeerde, gingen de ogen van de beide meiden naast me tegelijkertijd open. Eden en Rianne schoten direct wakker door het zachte geluid en de onmiskenbare beweging in het bed. Ze kregen meteen een bizar schouwspel voorgeschoteld; ze keken me strak aan, terwijl mijn gezicht volledig was verwrongen in een grimas van puur genot en ingehouden ademhaling.

Tegelijkertijd zagen ze hoe Jane op dat exacte moment haar uiterste best deed om de plotselinge, krachtige stroom van mijn zaad keurig in haar mond te houden. Haar wangen bolden lichtjes op bij elke opvolgende scheut, maar ze hield haar lippen stijf op elkaar geklemd en begon alles plichtsgetrouw en beheerst door te slikken, terwijl ze de blikken van mijn zus en mijn vriendin uitdagend beantwoordde.

Eden en Rianne bleven een paar seconden met grote ogen toekijken hoe Jane de laatste slok verwerkte, waarna er een brede, plagerige grijns op Edens gezicht verscheen. Ze steunde op haar elleboog en keek geamuseerd naar de rood aangelopen agente.

"Oh, probeer je nog gauw een extra graantje mee te pikken, Jane?" zei Eden lachend, terwijl ze zich eens lekker uitrekte. "Nou, van mij mag je hoor. Ik heb dadelijk liever een lekker ontbijtje, denk ik."

Rianne schoot meteen in de lach en rolde over haar rug. "Nou, inderdaad. De sultan van de Maasdijk is al vroeg in de weer. Maar geef haar eens ongelijk, Eden, het is de beste wekker die je je kunt wensen."

Jane veegde met de rug van haar hand haar lippen af, ging rechtop zitten en keek de meiden met een triomfantelijke blik aan. "Als de kans zich voordoet, moet je hem grijpen," zei ze met een schorre stem en een knipoog naar mij. "En geloof me, dit ontbijtje smaakte alvast koninklijk."

Ik lag nog steeds half naar adem te happen op mijn kussen, genietend van de heerlijke, lome tinteling in mijn onderbuik en de gezellige chaos die alweer direct in de slaapkamer was ontstaan. De zon scheen zachtjes door de gordijnen en de nieuwe dag beloofde nu al minstens zo memorabel te worden als de nacht die achter ons lag.

We stonden loom op uit het bed en liepen gezamenlijk naar de grote inloopdouche, die meer dan ruim genoeg was voor ons vieren. Het warme water kletterde al snel over onze lichamen terwijl de stoom de ruimte vulde met een behaaglijke warmte.

Ik werd heerlijk gewassen door de meiden. Overal op mijn lichaam werd ik betast door zachte vrouwenhanden die met geurende zeep over mijn borst, rug en benen gleden. Ze genoten giechelend van dit ritueel, waarbij de gladde, ingezeepte lichamen telkens dicht tegen het mijne aan gleden. Jane nam met een ondeugende blik mijn pook onder handen, die onder de warme waterstralen en haar deskundige aanraking al snel weer begon te zwellen, terwijl Rianne mijn rug masseerde en Eden me van voren schoonspoelde.

Eden stapte onder de douchekop vandaan, sloeg haar armen om mijn nek en gaf me een heerlijke, natte kus. "Ben je ooit eerder door drie vrouwen gewassen, John?" vroeg ze me plagend, terwijl ze haar heupen even stevig tegen de mijne aandrukte en het water van haar haren over mijn gezicht stroomde.

"Nee, meid, dit is absoluut een primeur," antwoordde ik lachend, terwijl ik genoot van het warme water en de zachte handen die over mijn huid gleden. "En ik moet eerlijk zeggen: het is een traditie die we er gerust in mogen houden. Dit overtreft werkelijk alles."

Rianne liet zich dat geen twee keer zeggen. Ze stapte lachend naar voren, glibberig van de zeep, en sloeg haar armen om mijn middel. "Dan is het nu mijn beurt om de sultan een goede morgen te wensen," fluisterde ze, waarna ze haar lippen vol overgave op de mijne drukte. Haar kus was warm, nat en smaakte naar de frisse douchegel, een heerlijke bevestiging van de grenzeloze vrijheid die we met elkaar deelden.

Jane keek geamuseerd toe hoe we daar met z'n vieren stonden te genieten, terwijl het schuim langzaam van onze lichamen spoelde. De inloopdouche was veranderd in een dampend paradijs waar de grens tussen de nacht en de ochtend volledig was vervaagd.

Na de douchebeurt werd ik door zes handen grondig afgedroogd. De handdoeken gleden over mijn huid en de meiden sloegen werkelijk geen centimeter van mijn lichaam over.

Door al die hernieuwde aandacht en de zachte wrijving begon mijn pook zich alweer ongeduldig te roeren, maar Eden gaf er een plagerig tikje tegenaan en schudde haar hoofd. Ze zei dat ik dat voorlopig wel kon vergeten, omdat we nu echt eerst naar het ontbijt moesten gaan aangezien de magen begonnen te knorren.

We begonnen ons allemaal aan te kleden, wat vooral voor Jane nog een behoorlijke uitdaging bleek te zijn. De agente moest eerst een uitgebreide zoektocht door de hele slaapkamer houden om haar verspreide uniform en attributen weer bij elkaar te vinden. Na wat speurwerk had ze bijna alles weer compleet, op haar beha en haar stringetje na.

Ik hield wijselijk mijn mond en vertelde haar lekker niet dat ik dat piepkleine stringetje stiekem had verdonkeremaand als souvenir aan deze gedenkwaardige nacht. Die beha was waarschijnlijk ergens achter of tussen het meubilair beland toen ze hem de avond tevoren, tijdens haar adembenemende stripteaseshow, met een grote, theatrale zwiep wild door de kamer had geslingerd. Met een licht blosje op haar wangen trok ze uiteindelijk maar direct haar uniformhemd en broek aan over haar naakte huid, wat haar stiekem een minstens zo opwindende uitstraling gaf.

Terwijl we de trap afliepen, schommelden haar borsten vrolijk op en neer bij iedere trede die ze nam. Het uniformhemd zonder beha eronder liet werkelijk niets aan de verbeelding over. Ik kon niet verhinderen dat ik er met een brede grijns naar keek, wat bij Jane direct een ondeugende reactie opleverde. Ze draaide zich halverwege de trap abrupt om, pakte mijn handen vast en legde die resoluut op haar warme borsten.

"Dit is jouw schuld, dus nu moet jij me maar even ondersteunen," zei ze met een uitdagende blik.

Ik verzaakte mijn plicht natuurlijk niet. Mijn vingers sloten zich om de stevige rondingen en ik kneep er nog even lekker in, wat bij haar een wellustig giecheltje veroorzaakte.

"Ja, nu is het genoeg," grapte Eden, die het hele schouwspel vanaf de onderkant van de trap geamuseerd gadesloeg. Ze stond met haar handen op haar heupen en keek ons hoofdschuddend aan. "Als jullie zo nodig nog een nummertje willen maken, dan ga je maar lekker terug naar de slaapkamer. Maar ik heb honger, de tafel is gedekt en de sultan wordt nu aan het ontbijt verwacht."

Rianne liep lachend langs ons heen en gaf Jane een vriendschappelijk klopje op haar achterwerk. Met mijn handen nog steeds als een warme herinnering op Jane’s huid, vervolgden we onze weg naar beneden, waar de geur van verse koffie en warm brood ons al tegemoetkwam.

Chris had weer ontzettend goed voor ons gezorgd. Toen ze de eetkamer binnenkwam om ons samen met Floris te bedienen, liep ze direct met de dampende schalen op mij af. Ze schepte mijn bord helemaal vol met een flinke berg scrambled eggs en knapperig gebakken spek.

Terwijl ze de lepel teruglegde, keek ze me schalks aan. "Opeten, jongeheer, want dit heb je verdomd hard nodig na zo'n intensieve nacht," zei ze met een veelzeggende grijns. Ze boog zich even voorover en streek me liefdevol door mijn haren, waarna ze me een vette, samenzweerderige knipoog gaf.

De meiden begonnen aan tafel meteen weer luidkeels te lachen bij dit heerlijke tafereel. Jane zat nog met haar licht geopende uniformhemd te stralen, Eden nam giechelend een slok van haar sinaasappelsap en Rianne schudde hoofdschuddend haar hoofd om de directheid van Chris. Mijn gezicht werd waarschijnlijk een klein beetje rood, maar ik pakte met een brede grijns mijn vork op; die extra energie kon ik inderdaad wel gebruiken met drie van die veeleisende dames om me heen.

Toen de rust aan de ontbijttafel eenmaal was teruggekeerd, raakten de meiden al snel in een geanimeerd gesprek over de aanstaande reis naar Saint-Tropez. De opwinding was voelbaar; Eden en Rianne begonnen al enthousiast plannen te maken over welke kleding absoluut mee moest en dat er vandaag echt serieus ingepakt moest worden. Gelukkig stonden de dienstmeisjes al paraat om hen daarbij te assisteren, wat de nodige stress zou schelen.

Midden in deze gezellige chaos kwam Joshua nog even de eetkamer binnenlopen om te informeren wat de exacte plannen voor vandaag waren, zodat hij de limousine op tijd klaar kon zetten. Maar op het moment dat hij de drempel overstapte en zijn blik op Jane viel, verstijfde hij halverwege zijn pas. Hij keek haar met grote, verschrikte ogen aan, alsof hij een geest zag.

Jane keek hem recht aan en er verscheen meteen een brede, vette glimlach om haar mond. Ze herkende hem natuurlijk direct van zijn eerdere capriolen op de weg.

"Zo, dus u bent de chauffeur van mijn vrienden die af en toe met zijn limousine door de stad scheurt," zei ze op een toon die het midden hield tussen streng en uiterst geamuseerd.

"Ja... ja, dat klopt," stamelde Joshua met een overslaande stem. Binnen een seconde werd hij vuurrood, tot diep achter zijn oren. Hij stond daar alsof hij ter plekke door de grond wilde zakken onder de doordringende blik van de agente.

Jane genoot zichtbaar van haar machtspositie. Ze greep met een theatraal gebaar naar het borstzakje van haar uniformhemd—dat door het ontbreken van haar beha nog altijd

gevaarlijk strak stond—en haalde er haar officiële bonnenboekje uit. Ze bladerde er met een natgemaakte vinger even langzaam in, terwijl Joshua zijn adem inhield.

"Oh ja, hier heb ik hem," zei ze ten slotte met een triomfantelijke blik. Ze pakte de pagina beet, scheurde hem met een luide ruk uit het boekje en verscheurde het papiertje vervolgens met veel bombarie in vieren voor zijn neus.

"Nou, ik ben hier vannacht zo buitengewoon hartelijk ontvangen, dus laten we die bekeuring van afgelopen week maar als niet gegeven beschouwen, mijnheer Joshua," zei ze met een gulle lach. "U hebt geluk dat ik hem nog niet in het systeem heb geadministreerd. Maar u moet me wel plechtig beloven dat u zich voortaan als een keurige, rustige weggebruiker zult gedragen."

"J-ja mevrouw, dat be-beloof ik, absoluut," stamelde de arme chauffeur, die de opluchting overduidelijk van zijn gezicht zag druipen.

Eden en Rianne proestten het meteen weer uit van het lachen om de klungelige reactie van Joshua, terwijl Chris hem lachend een stevige schouderklop gaf om hem uit zijn lijden te verlossen. De sfeer was direct gezet voor een dag vol hectische reisvoorbereidingen.

Ik keek Joshua aan en knikte. "Ik moet nog op kantoor langs om wat dingen te regelen voor we vertrekken, Joshua. Zorg jij dat de limousine klaarstaat?"

"Komt in orde, baas," zei Joshua, die overduidelijk blij was dat hij de eetkamer met een gerust hart kon verlaten.

Maar voordat hij de deur uit kon lopen, nam het gesprek ineens een heel andere wending. Jane zette haar koffiekopje neer, keek me met een veelzeggende blik aan en zei: "Maar ik kan je er ook wel even heenbrengen, hoor. Het is ten slotte op weg naar het bureau."

Eden en Rianne proestten het meteen uit van het lachen. De meiden hadden natuurlijk al lachend in de gaten dat Jane simpelweg nog geen afscheid van me kon nemen na alles wat er die nacht en ochtend was gebeurd. Het uniform mocht dan wel weer grotendeels aan zijn, de ondeugende agente was overduidelijk nog niet klaar met haar favoriete 'crimineel'.

"Nou John, dat is een aanbod dat je bijna niet kunt weigeren," plaagde Eden, terwijl ze met haar vork naar me wees. "Een privé-escorte naar je eigen kantoor. Wie ben jij om de wet tegen te spreken?"

Rianne knikte instemmend en gniffelde achter haar hand. Jane bleef me ondertussen met diezelfde uitdagende, vette glimlach aankijken, alsof ze in de politieauto de controle die ze in de slaapkamer even kwijt was, weer helemaal terug wilde pakken.

"Nou, dat aanbod sla ik natuurlijk niet af," zei ik met een brede grijns, terwijl ik mijn koffiekopje neerzette. "Ik ben nog nooit onder politie-escorte naar de plaats van bestemming gebracht. Kan ik meteen die apparatuur eens bekijken die in dat voertuig zit."

Weer bulderden de meiden aan tafel van het lachen. De sfeer was opperbest en de plagerijen waren duidelijk nog niet van de lucht.

"Ja ja, ik weet wel in welke apparatuur jij de meeste interesse zult hebben," zei Rianne met een vette knipoog, terwijl ze veelzeggend naar Jane keek.

Jane liet zich echter niet zomaar uit het veld slaan. Ze nam nog een laatste slok van haar sap, trok haar uniformhemd nog eens extra strak over haar borst zonder beha en stond vastberaden op van haar stoel. "De heren van de technische dienst hebben de wagen toevallig vorige week helemaal nagekeken, John. Ik zal je eens haarscherp laten zien wat er allemaal achterin zo'n surveillancewagen schuilgaat. Loop je mee?"

Ik schoof mijn stoel achteruit en gaf Eden en Rianne nog een snelle kus. "Succes met inpakken voor Saint-Tropez, dames. Ik ben zo terug, een paar formaliteiten, appte Suus" zei ik, ‘Nou dat weet ik zo net nog niet, het kon wel eens langer duren dan je denkt.” Zei Eden met een mysterieuze grijns. “Hoezo?” Vroeg ik met opgetrokken wenkbrauwen. “Daar ga je zo achter komen.” Antwoordde ze. Ik liep achter de strakke broek van Jane aan, de gang in en richting de oprit waar de herkenbare politieauto op ons stond te wachten.

We stapten de politieauto in, en nog voordat ze de motor startte, trok ze me dicht tegen zich aan voor een heerlijke, snelle zoen. Haar lippen smaakten nog naar de koffie van het ontbijt. Met een ondeugende twinkeling in haar ogen zette ze de sirene en het zwaailicht aan. De wagen stoof met spinnende banden over het grind de oprit af, terwijl we in de

achteruitkijkspiegel Eden en Rianne vrolijk zagen zwaaien, ongetwijfeld alweer volop aan het roddelen over onze spectaculaire aftocht.

De rit naar het kantoor was een belevenis op zich. Het felle blauwe licht reflecteerde tegen de ruiten en de sirene sneed door de ochtendglorie, wat de hele situatie een bizar maar ontzettend opwindend tintje gaf.

Eenmaal aangekomen bij het kantoorpand parkeerde ze de surveillancewagen strak voor de deur. Voordat ik de deurklink vastpakte, boog ze zich naar me toe en gaf me nog een laatste, diepe kus. Ik glimlachte breed toen we loskwamen en besloot haar nog even ergens aan te herinneren.

"Vergeet niet om je stoel zo meteen nog even goed schoon te maken voor je de auto aflevert op het bureau," zei ik met een knipoog.

Jane schoot in de lach en kreeg een lichte blos op haar wangen. "Ja John, dat ga ik zeker doen, want er is zojuist inderdaad nog het nodige bij gekomen. Dat is het bewijsmateriaal van een zeer geslaagde ochtend."

Ze keek me daarna even stil aan, haar blik ineens een stuk zachter en serieuzer. "Zie ik je nog eens?" vroeg ze hoopvol.

"Meid, dat had ik je net willen vragen," antwoordde ik warm. "We houden absoluut contact. Ik heb je nummer nu dankzij dat appje wat je me stuurde."

Ik boog me nog één allerlaatste keer naar haar toe voor een kort afscheidskusje en stapte toen uit. Terwijl ik naar de ingang van het kantoor liep, hoorde ik achter me de motor ronkend wegrijden, nagenietend van een nacht en ochtend die ik niet snel meer zou vergeten.

Toen ik het kantoor binnenliep, werd ik meteen enthousiast verwelkomd door de meiden van de administratie. Ze waren blijkbaar blij verrast met mijn plotselinge komst, want ze stoven zowat tegelijkertijd van hun stoelen af. Voor ik er erg in had, werd ik door een paar van hen stevig omhelsd en zowat bedolven onder de vrolijke ochtendkussen.

"Meiden, hup, doorwerken! Er moeten vandaag wel weer een paar miljoentjes verdiend worden," riep Suus hen lachend tot de orde. Ze keek over hun schouders heen en gaf mij een veelzeggende knipoog.

De meiden dropen een voor een met een gespeeld teleurgestelde blik weer af naar hun bureau, al hoorde ik er nog een paar zachtjes speculeren over het spectaculaire politie-escorte waarmee ik zojuist voor de deur was afgezet.

Suus glimlachte breed en gebaarde me om achter haar aan te lopen. We liepen de gang door naar het grote hoekkantoor dat voorheen altijd van Mor was geweest. Vlak voordat ze de deur voor me opende, wees ze met een trotse blik naar de muur. Mijn ogen vielen direct op het gloednieuwe naamplaatje dat glimmend naast de deurpost was gemonteerd. Mijn eigen naam prijkte erop, John Adams, met in strakke letters de officiële toevoeging eronder: CEO. Ik trok mijn wenkbrauwen weer op. De toon voor de toekomst was definitief gezet.

Suus sloot de deur achter zich af toen we het kantoor binnentraden. Meteen nam ze mijn hoofd stevig vast voor een diepe kus vol verlangen, een kus die direct alle zakelijkheid van het bedrijf deed smelten. Terwijl onze lippen op elkaar geperst zaten, pakte ze mijn hand vast en voerde die resoluut naar beneden, recht naar haar kletsnatte, blote kutje dat perfect bereikbaar was onder haar extreem korte rokje.

"Oh John, wat heb ik hier naar zitten smachten na ons avontuur op het feest," fluisterde ze heetgebakerd tegen mijn lippen.

Met een snelle, geoefende ruk trok ze haar strakke topje over haar hoofd en smeet het achteloos in een hoek. Daar stond ze dan, adembenemend mooi en volledig naakt, op het minuscule rokje en haar torenhoge pumps na. Haar borsten deinden zwaar op en neer van de plotselinge opwinding.

"Neem me John, ik heb dit echt nodig," smeekte ze met een blik die louter uit lust bestond.

Ik liet er geen gras over groeien. Ik pakte haar stevig bij haar heupen vast, tilde haar moeiteloos op en zette haar op de rand van het grote, houten directiebureau, pal tussen de rondslingerende dossiers. Ze spreidde haar benen onmiddellijk wijd uit, waardoor ik recht in haar glanzende, roze kutje keek dat smeekte om gevuld te worden. Met mijn vrije hand maakte ik gehaast mijn broek los en bevrijdde mijn lul, die inmiddels allang weer op volle sterkte was gekomen na het avontuur met Jane.

Zonder aarzelen ramde ik mijn harde schacht in één keer diep in haar gloeiende binnenste. Suus sloeg haar benen strak om mijn middel en slaakte een diepe, langgerekte zucht van puur genot toen ik haar volledig opvulde. De gretigheid was enorm; ik hield me niet in en neukte haar in een razend, dwingend tempo op de rand van het bureau. Het ritmische geluid van onze lichamen echode door de afgesloten directiekamer. Binnen no time joeg ik haar naar een intens, schokkend orgasme, waarbij haar intieme spieren zich als een bankschroef om mijn lul klemden. Door die waanzinnige grip kon ik me ook niet langer beheersen. Met een luide kreun kwam ik explosief diep in haar klaar, mijn zaad in krachtige golven tegen haar baarmoedermond spuitend, terwijl we hijgend in elkaar verstrengeld bleven zitten op mijn nieuwe werkplek.

We gaven elkaar nog een stevige kus, waarna Suus haar topje weer van de vloer ophaalde en soepel over haar hoofd trok. Ze schudde haar haren los, fatsoeneerde haar korte rokje met een snelle beweging en keek me met een glinsterende, voldane blik aan.

Ik keek nog even op de grote klok aan de muur van mijn nieuwe directiekantoor en constateerde met een brede grijns dat dit hele avontuurtje bij elkaar hooguit vijf minuten had geduurd. Met recht een quickie van de bovenste plank, precies zoals we het op dat moment allebei nodig hadden. Mijn eerste officiële daad als CEO was in elk geval een doorslaand succes te noemen.

Suus liep met een heupwiegende gang naar de spiegel om haar lippenstift bij te werken, terwijl ik mijn kleding weer in orde maakte en de rondslingerende dossiers op het bureau netjes rechttrok. De geur van haar parfum hing nog zwaar en uitdagend in de ruimte, een heerlijke herinnering aan de storm die hier zojuist had gewoed. Ik nam plaats achter het

reusachtige bureau en liet het gevoel van de lederen directiestoel op me inwerken; de dag was pas net begonnen en er lag een hele wereld aan de Maasdijk en daarbuiten op ons te wachten.

Suus liep terug naar haar bureau, leunde er ontspannen tegenaan en praatte me helemaal bij over de laatste stand van zaken. Ze vertelde dat ze me, op uitdrukkelijk verzoek van Eden, die ochtend officieel bij de Kamer van Koophandel had ingeschreven als de nieuwe CEO van het bedrijf, met Eden zelf als co-vennoot naast me.

Het organisatorische talent van mijn meissie bleek daarnaast weer eens goud waard te zijn. Eden had namelijk een dag eerder al de kapitein opdracht gegeven om het jacht richting Saint-Tropez te sturen, zodat het schip daar glimmend aan de kade zou liggen zodra wij arriveerden. Joshua zou bovendien een dag eerder met alle zware bagage in de limousine vertrekken om de lange rit over de Franse snelwegen te maken. Op die manier was hij ruim op tijd aanwezig om de nodige transfers ter plekke te verzorgen.

Ondertussen werd de Gulfstream van de familie op de luchthaven al helemaal in orde gemaakt voor onze vlucht naar Nice. Eden had er specifiek voor gezorgd dat de favoriete bemanning ingepland stond. Claude zou als gezagvoerder achter de knuppel zitten, geflankeerd door Peter als zijn copiloot, terwijl Claudes vrouw Chantal de honneurs in de cabine zou waarnemen als stewardess om ons van alle luxe te voorzien.

Suus stelde me gerust dat zij met het hele team op kantoor stand-by zou staan voor het geval we tijdens onze vakantie speciale wensen of zakelijke spoedgevallen hadden. Alles was werkelijk tot in de kleinste puntjes perfect geregeld.

Voordat ze me aan het werk liet gaan, moest ze nog even lachen om de exclusieve armband die we haar cadeau hadden gedaan. Ze drukte me op het hart dat ik me absoluut geen zorgen hoefde te maken over de financiële afwikkeling daarvan. De totale kosten, die maar liefst drie modale jaarsalarissen bedroegen inclusief de spoedvlucht die de Gulfstream had moeten maken om het sieraad op tijd vanuit Parijs naar ons toe te krijgen, waren door haar al keurig in de boeken weggeschreven onder de post relatiegeschenken.

Daarna opende ze een map met een aantal papieren die ik moest tekenen. "Een formaliteit," zei Suus met een geruststellende glimlach, "maar wel absoluut noodzakelijk om alles vandaag nog rond te hebben."

Ik pakte de pen aan die ze me reikte en keek vluchtig naar de documenten. Het bleken inderdaad de officiële formulieren voor de Kamer van Koophandel te zijn, samen met de gedetailleerde contracten die noodzakelijk waren voor mijn definitieve aanstelling als CEO. Maar dat was niet het enige; er lagen ook een aantal omvangrijke orders tussen voor transacties op de aandelenbeurs, waarbij het om flinke miljoenenbedragen ging.

Ik keek even op van de papieren naar Suus, die mijn vragende blik meteen opmerkte. Ze legde geruststellend een hand op mijn schouder en verzekerde me dat dit de volkomen normale gang van zaken was hier op kantoor. Het hoorde er nu eenmaal bij om de lopende geldstromen direct te accorderen. Ze beloofde me dat we na de vakantie in Saint-Tropez wel wat dieper in de hele materie zouden duiken, zodat ik rustig de tijd zou krijgen om te leren hoe al deze complexe processen precies in elkaar staken.

Ik vertrouwde blind op haar expertise, zette vlot mijn handtekening onder de verschillende documenten en schoof de map weer naar haar toe, klaar om deze hectische maar uiterst succesvolle ochtend af te ronden.

Suus sloeg de map met een luide klap dicht en keek me met een uitdagende blik aan, terwijl ze de pen uit mijn hand pakte.

"Nu we de formaliteiten hebben afgerond," zei ze met een brede, ondeugende grijns, "zullen we dan de meiden erbij roepen voor een klein feestje ter ere van hun nieuwe baas?"…

Was getekend:John Adams
Dlala
Dlala (32)
Hou jij van een vrouw die graag nieuwe grenzen en fantasieën ontdekt?
🟢 Nu Online
Bekijk profiel →
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...